Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος Δάμτσιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος Δάμτσιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Το 2018, ο Γιώργος Δάμτσιος και ο Μάριος Δημητριάδης, παρουσίασαν το
πρώτο μέρος του μουσικό-λογοτεχνικού project, με τίτλο «The Metal
Chapters. Volume One». Special quest, ο Graham Masterton. Δυο χρονιά μετά, την
επιτυχία του πρώτου μέρους, το συγγραφικό δίδυμο επιστρέφει με το δεύτερο μέρος
έχοντας αυτή τη φορά μαζί τους, τον Roger Rovento των Xelyruth.
Με αφορμή λοιπόν το δεύτερο μέρος του βιβλίο τους, «The Metal Chapters. Volume Two», για το οποίο την άποψη μου μπορείτε να βρείτε εδώ, έθεσα στους 3 δημιουργούς, τις παρακάτω ερωτήσεις. Με την ευκαιρία, να τους ευχαριστήσω και τους τρεις, για όλη τη παρακάτω συνέντευξη που μου παραχώρησαν.
1. Το «The Metal Chapters. Volume Two» αποτελεί το δεύτερο βιβλίο αυτής της πρωτότυπης και διαφορετικής μουσικο-λογοτεχνικής συλλογής, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή. Αποφασίσατε στην έκδοση δεύτερου μέρους, λόγω της μεγάλης ανταπόκρισης που είχε το πρώτο μέρος;
Γ.Δ. Καλησπέρα και ευχαριστούμε για τη φιλοξενία! Νομίζω ότι ο δεύτερος τόμος προέκυψε για διάφορους λόγους. Καταρχάς θέλαμε να τον κάνουμε για τους ίδιους μας τους εαυτούς, καθώς αυτό το πάντρεμα της μέταλ μουσικής και της λογοτεχνίας είναι κάτι που το αγαπάμε πολύ. Κατά δεύτερο, ήταν και ενός είδους «απαίτηση» διάφορων φίλων αναγνωστών που είχαν διαβάσει τον πρώτο τόμο και προσδοκούσαν σε κάτι επιπλέον. Τρίτον, το ήθελε και ο εκδοτικός μας, διότι όντως η ανταπόκριση που λάβαμε από το αναγνωστικό κοινό ήταν μεγάλη, κάτι φυσικά που μας γέμισε με χαρά και δύναμη για τη συνέχεια.
2. Ποια τα συναισθήματα όταν πήρατε στα χέρια σας, το δεύτερο «The Metal Chapters»;
Μ.Δ. Τόσο στο Vol. 1 όσο και στο Vol. 2. τα συναισθήματα ήταν πολύ όμορφα καθώς όλος αυτός ο κόπος καρποφόρησε και έγινε κάτι με το οποίο ήμασταν πολύ ευχαριστημένοι. Όσο το δουλεύαμε κάναμε σχέδια για το τι θα περιέχει, πώς ακριβώς θα τοποθετηθεί το καθετί μέσα στο βιβλίο και όταν επιτέλους ολοκληρώθηκε και είδαμε ότι όλα πήγαν κατά γράμμα, νιώσαμε απίστευτα.
3. Πόσο χρόνο σας πήρε η ολοκλήρωση του project αυτού, δεδομένου ότι έπρεπε πρώτα να έρθετε σε επαφή τόσο με τις metal μπάντες όσο και με πέντε καταξιωμένους συγγραφείς;
Γ.Δ. Δεδομένου του ότι αποφασίσαμε να βάλουμε μπροστά τον Δεκέμβριο του 2018 και τελικά καταλήξαμε να φτάσουμε στα ράφια των βιβλιοπωλείων τον Ιούνιο του 2020, ήταν σίγουρα κάτι το υπερβολικά απαιτητικό. Έπρεπε να συγχρονιστούν και να δρομολογηθούν ένα σωρό διαφορετικά ζητούμενα. Και, φυσικά, όλοι αυτοί οι καταξιωμένοι καλλιτέχνες έχουν από πίσω ολόκληρα δίκτυα συνεργατών, με συγκεκριμένες απαιτήσεις αλλά και διαφορετικούς τρόπους δομής στο επίπεδο της λειτουργίας τους.
Μ.Δ. Έπρεπε να έρθουμε σε επαφή είτε με μάνατζερ είτε με τα ίδια τα συγκροτήματα ώστε να πάρουμε την άδεια για να γράψουμε μια ιστορία για κάθε τραγούδι, πράγμα το οποίο ήταν άλλοτε εύκολο και άλλοτε πολύ δύσκολο. Το ίδιο αντίστοιχα έγινε και με την άδεια που έπρεπε να πάρουμε από τους συγγραφείς. Όλα αυτά απαιτούσαν χρόνο και κόπο συνεπώς χρειάστηκε πολύς καιρός για να φτάσουμε στην ολοκλήρωσή του.
4. Η επιλογή του εξωφύλλου αλλά και ο τίτλος του βιβλίου, ήταν δική σας απόφαση ή του εκδοτικού;
Γ.Δ. Ο τίτλος προτάθηκε από εμάς πριν από το πρώτο Metal Chapters και έχω την εντύπωση ότι ήταν η μοναδική ιδέα που έπεσε στο τραπέζι. Άρεσε στον εκδοτικό και έτσι το θέμα έκλεισε άμεσα. Όσον αφορά τα εξώφυλλα, εκεί συμβαίνει το αντίθετο και τις ιδέες τις φέρνει το ατελιέ του εκδοτικού. Απ’ όσο θυμάμαι, στον πρώτο τόμο είχαν πέσει έξι-εφτά προτάσεις μέχρι να αποφασίσουμε, ενώ στο δεύτερο το κλείσαμε με τη δεύτερη.
5. Πείτε μας λίγα λόγια για το «The Metal Chapters. Volume Two».
Μ.Δ. Το Vol. 2 περιέχει δέκα διηγήματα βασισμένα στους στίχους τραγουδιών μεγάλων ξένων συγκροτημάτων της παγκόσμιας metal σκηνής, τα οποία μοιραστήκαμε με τον Γιώργο (εδώ μπορείτε να καταλάβετε και τι είδους metal προτιμάει ο καθένας). Επιπρόσθετα υπάρχουν πέντε διηγήματα ξένων συγγραφέων οι οποίοι μας έκαναν την τιμή να συμμετέχουν για τα οποία ο Ροτζερ έκανε το ανάποδο, να γράψει δηλαδή πέντε αντίστοιχα metal κομμάτια βασισμένα σε αυτά.
6. Πως προέκυψε η συνεργασία με τον Roger Rovento;
Γ.Δ. Στο αρχικό μας πλάνο με τον Μάριο λέγαμε ότι τα τραγούδια για τα διηγήματα των καλεσμένων μας θα τα γράφαμε εμείς. Ο Μάριος τη μουσική και εγώ τους στίχους. Όταν όμως καταλήξαμε στον αριθμό των πέντε καλεσμένων, κρίναμε ότι θα ήταν αδύνατον να αναλάβουμε και αυτό το κομμάτι του πρότζεκτ, καθώς πλέον είχε δημιουργηθεί ένα πολύ μεγάλο, καινούριο παρακλάδι του.
Μ.Δ. Και κάπου εκεί σκεφτήκαμε τον Ρότζερ ο οποίος μας είχε βοηθήσει στο τραγούδι που είχαμε γράψει στο Vol. 1. Ήταν ο πιο κατάλληλος να αναλάβει αυτό το κομμάτι του project –μιας και είναι ένα αντικείμενο που γνωρίζει πολύ καλά– ο οποίος μάλιστα εντάχθηκε στο team του metal chapters.
7. Υπάρχει κάποιο διήγημα που να ξεχωρίσατε, είτε δικό σας είτε όχι;
R.R. Θα αναφερθώ μόνο στα διηγήματα των ξένων συγγραφέων μιας και δούλεψα πάνω σε αυτά πολλούς μήνες. Η αλήθεια είναι ότι τα λάτρεψα και τα πέντε και τα νιώθω και “δικά μου” κατά κάποιο τρόπο. Συζητώντας ώρες ολόκληρες γι’ αυτά, τόσο με τους συνεργάτες όσο και με τους ίδιους τους συγγραφείς ζορίστηκα να ξεχωρίσω μόνο ένα, οπότε θα πω δύο: The Dead Thing (Paul Tremblay) και Hippocampus (Adam Nevill).
8. Το βιβλίο συνοδεύεται από δίσκο με μόλις πέντε νέα τραγούδια που επιμελήθηκε ο Roger Rovento. Γιατί δεν συμπεριλήφθηκαν και τα υπόλοιπα τραγούδια των ξένων συγκροτημάτων στο CD;
Μ.Δ. Τα τραγούδια των συγκροτημάτων μπορείς κανείς να τα ακούσει κανείς οπουδήποτε στο διαδίκτυο κι έτσι θεωρήσαμε ότι δεν υπήρχε λόγος να τα συμπεριλάβουμε στο cd του βιβλίου. Τα πέντε «δικά μας» κομμάτια κάνουν το project πιο προσωπικό, συνεπώς σε αυτό που παραδώσαμε στους αναγνώστες αυτή τη φορά περιέχονται πράγματα που θα δουν και θα ακούσουν για πρώτη φορά.
Γ.Δ. Και φυσικά, εκτός της δυσκολίας που θα υπήρχε μέχρι να καταφέρουμε να ολοκληρώσουμε τις συμφωνίες, θα υπήρχε αναπόφευκτα και ακόμα μεγαλύτερη καθυστέρηση στην κυκλοφορία του πρότζεκτ.
9. Roger Rovento: Ήταν εύκολη διαδικασία και πόσος χρόνος χρειάστηκε για να γράψετε και να μελοποιήσετε πέντε νέα τραγούδια, στα οποία βασίστηκαν οι ιστορίες πέντε καταξιωμένων συγγραφέων.
R.R. Τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά ήθελα τα πέντε τραγούδια να διαφέρουν μεταξύ τους αλλά και να ταιριάζουν όσο το δυνατόν περισσότερο στο ύφος της εκάστοτε ιστορίας και στα προσωπικά μουσικά ακούσματα των συγγραφέων. Πολλές απ’ τις εμπνεύσεις κυρίως των στίχων ήρθαν αμέσως, καθώς τα διηγήματα των συγγραφέων ήταν όλα πολύ ωραία και καλογραμμένα. Παρ’ όλα αυτά, για να “δέσουν” όλες αυτές οι ιδέες μαζί και να φτάσουν στο τελικό προϊόν χρειάστηκαν ένα χρονικό διάστημα μερικών μηνών. Ακόμα περισσότερο μάλιστα, αν υπολογίσουμε μέσα και τον χρόνο που χρειάστηκε για τις ηχογραφήσεις, τον σχεδιασμό εξωφύλλου και όλων των υπόλοιπων διαδικασιών που χρειάστηκαν ώστε να φτάσει το CD ολοκληρωμένο μέσα στο βιβλίο –μιας και σχεδόν τα πάντα τα έκανα μόνος μου.
10. Αναμένεται και τρίτο «The Metal Chapters»; Ποια τα επόμενα επαγγελματικά συγγραφικά σας σχέδια;
Μ.Δ. Για το επόμενο Metal chapters είναι πολύ νωρίς για να έχουμε εικόνα. Σχετικά με τα δικές μου προσωπικές δουλειές, το τελευταίο βιβλίο μου βιβλίο κυκλοφόρησε στις αρχές του έτους, συνεπώς ασχολούμαι ακόμη με την προώθησή του. Επίσης σε λίγο καιρό έρχεται κάτι το οποίο δεν μπορώ ακόμη να αποκαλύψω. Απλά θα πω ότι θα είναι ένα δώρο σε όλους τους αναγνώστες ως ευχαριστώ για τη στήριξη τους όλα αυτά τα χρόνια. Θα ανακοινωθεί όμως πολύ σύντομα.
Γ.Δ. Για το τρίτο Metal Chapters δεν έχουμε συζητήσει τίποτα ακόμα. Θεωρούμε ότι οι ουσιαστικές κουβέντες επ’ αυτού θα γίνουν όταν κλείσει κάποιο διάστημα στα ράφια των βιβλιοπωλείων και στο Amazon. Οπότε έχουμε επικεντρωθεί στα προσωπικά μας, συγγραφικά πλάνα. Συγκεκριμένα εγώ δουλεύω επάνω στο επόμενο βιβλίο μου, το οποίο ανήκει κι αυτό στη σειρά «Ευγενείς Άγριοι» των εκδόσεων Bell.
R.R. Για το μέλλον του Metal Chapters θα πω μόνο “time will tell”. Αυτόν τον καιρό έχουμε ξεκινήσει τις ηχογραφήσεις του πρώτου μας δίσκου, με το συγκρότημα μας Silent Vortex όπου συμμετέχει και ο Γιώργος Δάμτσιος στο μπάσο. Παράλληλα, σε δεύτερο χρόνο, δουλεύω και πάνω στην πρώτη μου συγγραφική δουλειά.
Το συγγραφικό δίδυμο Γιώργος Δάμτσιος - Μάριος Δημητριάδης, συστήθηκε από κοινού στο αναγνωστικό κοινό το 2017, μέσα από το συνεργατικό μυθιστόρημα με τίτλο «Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Λυκόφως. Έκτοτε και μέχρι σήμερα οι δυο συγγραφείς, έχουν χαρίσει στο αναγνωστικό κοινό μυθιστορήματα αλλά και συλλογικά έργα μυστηρίου, τρόμου και φαντασίας, που κυκλοφόρησαν από διάφορους εκδοτικούς. Το βιβλίο «The Metal Chapters. Volume Two» είναι το τρίτο στο οποίο συνεργάζονται οι δύο συγγραφείς. Μετά το πρώτο μέρος του επιτυχημένου μουσικό-λογοτεχνικού project, με τίτλο «The Metal Chapters. Volume One», οι Δάμτσιος και Δημητριάδης επιστρέφουν με το δεύτερο μέρος, έχοντας αυτή τη φορά μαζί τους, όχι τον Graham Masterton αλλά τον Roger Rovento.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Γιώργος Δάμτσιος & Μάριος Δημητριάδης
β) Τίτλος: The Metal Chapters. Volume Two
γ) Έτος Έκδοσης: 2020
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Πηγή
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Για τους δύο Έλληνες συγγραφείς Γιώργο Δάμτσιο και Μάριο Δημητριάδη, δεν θα πω πολλά. Άλλωστε τα λόγια είναι περιττά και για τους δύο. Όλες οι ιστορίες που έχουν γράψει είναι πολύ καλές και θα ικανοποιήσουν πολλούς αναγνώστες, κυρίως αυτούς που λατρεύουν το είδος του μυστήριου, του φανταστικού και του τρόμου. Το τρίτο συνεργατικό τους βιβλίο, το περίμενα εδώ και πολύ καιρό, από τότε που είχε ανακοινωθεί επίσημα.
Δύο χρονιά μετά το πρώτο μέρος «The Metal Chapters. Volume One», οι δυο αγαπημένοι συγγραφείς επιστρέφουν με ακόμη πιο heavy metal διαθέσεις. Στην παρέα τους ο Roger Rovento των Xelyruth. Αυτή τη φορά οι συγγραφείς συνεργάζονται με καταξιωμένα ονόματα/συγκροτήματα της διεθνούς metal σκηνής, παίρνοντας ένα τραγούδι τους και πάνω σε αυτό γράφουν την ιστορία τους.
Δεκαπέντε διηγήματα για δεκαπέντε κομμάτια Metal, όπως αναγράφεται στο εξώφυλλο. Ένα εξώφυλλο πιο Metal από ποτέ. Ένα οπισθόφυλλο που προϊδεάζει για το τι θα διαβάσει κανείς και τέλος ένας δίσκος με πέντε νέες δημιουργίες των Xelyruth. Μια δουλειά, ένα project, στο οποίο αξίζουν πολλά συγχαρητήρια τόσο στους δημιουργούς, όσο και στον ίδιο τον εκδοτικό που πρωτοπορεί για ακόμα μια φορά.
Οι συγγραφείς ακολουθούν το ίδιο μοτίβο όπως και στο πρώτο «Metal Chapters». Στην αρχή του κάθε διηγήματος, υπάρχουν αναφορές στα συγκροτήματα-ονόματα της παγκόσμιας metal σκηνής, που έγραψαν το τραγούδι. Λίγα λόγια για το ίδιο το τραγούδι και το πως δημιουργήθηκε καθώς και τους στίχους. Οι στίχοι του κάθε τραγουδιού βοηθάνε περισσότερο τον αναγνώστη για να κατανοήσει την ιστορία που θα επακολουθήσει.
Δεκαπέντε διηγήματα ξεχωριστά, με τις ιστορίες που δημιούργησαν οι συγγραφείς να είναι μοναδικές, πρωτότυπες και διαφορετικές η μία με την άλλη, σε πλοκή αλλά με γρήγορη ροή. Ο τρόμος δεν κυριαρχεί σε όλα τα διηγήματα ωστόσο όλα έχουν αρκετές δόσεις μυστήριου, αγωνίας και φαντασίας. Δύο διηγήματα, τα βρήκα αδύναμα, όχι τόσο σε πλοκή, όσο σε χαρακτήρες, και φινάλε. Πάραυτα μιλάμε για μια προσεγμένη δουλειά, χωρίς συντακτικά ή τυπογραφικά λάθη (σε σύγκριση με το πρώτο μέρος) και ένα ωραίο αποτέλεσμα.
Σε ότι αφορά το δίσκο, υπάρχουν μόνο τα πέντε νέα τραγούδια, που υπογράφουν οι Xelyruth. Τα τραγούδια τα βρήκα πολύ ωραία, παρόλο που αυτό το είδος της μουσικής, δεν είναι του γούστου μου. Ωστόσο θα προτιμούσα να υπήρχαν και τα υπόλοιπα δέκα τραγούδια, στα οποία γράφτηκαν τα διηγήματα, από το να τα αναζητώ στο YouTube.
Δύο Έλληνες συγγραφείς, ο Roger Rovento των Xelyruth, 5 ξένοι συγγραφείς (Grady Hendrix, Yoon Ha Lee, Paul Tremblay, Darcy Coates, Adam Nevill), 10 διεθνή Metal συγκροτήματα, 15 δυνατά διηγήματα μυστηρίου, τρόμου και φαντασίας, 1 cd με 5 νέα τραγούδια. Δεν ξεχώρισα κάποια ιστορία, μου άρεσαν οι περισσότερες.
Εν κατακλείδι, το «The Metal Chapters. Volume Two », είναι ένα εξαιρετικό και πρωτότυπο project, το οποίο και έχει δημιουργηθεί από Έλληνες συγγραφείς. Εξαιρετικός για άλλη μια φορά ο συνδυασμός της metal με τη λογοτεχνία και τα στοιχεία μυστηρίου, τρόμου και φαντασίας. Συστήνεται να διαβαστεί. Θα λατρέψετε τόσο τη metal όσο και τη λογοτεχνία του Φανταστικού.
Δύο χρονιά μετά το πρώτο μέρος «The Metal Chapters. Volume One», οι δυο αγαπημένοι συγγραφείς επιστρέφουν με ακόμη πιο heavy metal διαθέσεις. Στην παρέα τους ο Roger Rovento των Xelyruth. Αυτή τη φορά οι συγγραφείς συνεργάζονται με καταξιωμένα ονόματα/συγκροτήματα της διεθνούς metal σκηνής, παίρνοντας ένα τραγούδι τους και πάνω σε αυτό γράφουν την ιστορία τους.
Δεκαπέντε διηγήματα για δεκαπέντε κομμάτια Metal, όπως αναγράφεται στο εξώφυλλο. Ένα εξώφυλλο πιο Metal από ποτέ. Ένα οπισθόφυλλο που προϊδεάζει για το τι θα διαβάσει κανείς και τέλος ένας δίσκος με πέντε νέες δημιουργίες των Xelyruth. Μια δουλειά, ένα project, στο οποίο αξίζουν πολλά συγχαρητήρια τόσο στους δημιουργούς, όσο και στον ίδιο τον εκδοτικό που πρωτοπορεί για ακόμα μια φορά.
Οι συγγραφείς ακολουθούν το ίδιο μοτίβο όπως και στο πρώτο «Metal Chapters». Στην αρχή του κάθε διηγήματος, υπάρχουν αναφορές στα συγκροτήματα-ονόματα της παγκόσμιας metal σκηνής, που έγραψαν το τραγούδι. Λίγα λόγια για το ίδιο το τραγούδι και το πως δημιουργήθηκε καθώς και τους στίχους. Οι στίχοι του κάθε τραγουδιού βοηθάνε περισσότερο τον αναγνώστη για να κατανοήσει την ιστορία που θα επακολουθήσει.
Δεκαπέντε διηγήματα ξεχωριστά, με τις ιστορίες που δημιούργησαν οι συγγραφείς να είναι μοναδικές, πρωτότυπες και διαφορετικές η μία με την άλλη, σε πλοκή αλλά με γρήγορη ροή. Ο τρόμος δεν κυριαρχεί σε όλα τα διηγήματα ωστόσο όλα έχουν αρκετές δόσεις μυστήριου, αγωνίας και φαντασίας. Δύο διηγήματα, τα βρήκα αδύναμα, όχι τόσο σε πλοκή, όσο σε χαρακτήρες, και φινάλε. Πάραυτα μιλάμε για μια προσεγμένη δουλειά, χωρίς συντακτικά ή τυπογραφικά λάθη (σε σύγκριση με το πρώτο μέρος) και ένα ωραίο αποτέλεσμα.
Η Γη δεν δίνει χρόνο σε τίποτα. Τόσα χρόνια έμενε θεατής και κοίταζε τον κόσμο να την καταστρέφει. Τώρα πια είναι αδίστακτη (Μ.Δημητριάδης)
Σε ότι αφορά το δίσκο, υπάρχουν μόνο τα πέντε νέα τραγούδια, που υπογράφουν οι Xelyruth. Τα τραγούδια τα βρήκα πολύ ωραία, παρόλο που αυτό το είδος της μουσικής, δεν είναι του γούστου μου. Ωστόσο θα προτιμούσα να υπήρχαν και τα υπόλοιπα δέκα τραγούδια, στα οποία γράφτηκαν τα διηγήματα, από το να τα αναζητώ στο YouTube.
Δύο Έλληνες συγγραφείς, ο Roger Rovento των Xelyruth, 5 ξένοι συγγραφείς (Grady Hendrix, Yoon Ha Lee, Paul Tremblay, Darcy Coates, Adam Nevill), 10 διεθνή Metal συγκροτήματα, 15 δυνατά διηγήματα μυστηρίου, τρόμου και φαντασίας, 1 cd με 5 νέα τραγούδια. Δεν ξεχώρισα κάποια ιστορία, μου άρεσαν οι περισσότερες.
Εν κατακλείδι, το «The Metal Chapters. Volume Two », είναι ένα εξαιρετικό και πρωτότυπο project, το οποίο και έχει δημιουργηθεί από Έλληνες συγγραφείς. Εξαιρετικός για άλλη μια φορά ο συνδυασμός της metal με τη λογοτεχνία και τα στοιχεία μυστηρίου, τρόμου και φαντασίας. Συστήνεται να διαβαστεί. Θα λατρέψετε τόσο τη metal όσο και τη λογοτεχνία του Φανταστικού.
Πλοκή: Η λογοτεχνία και η metal µουσική διασταυρώνουν ξανά τους δρόµους τους δηµιουργώντας ένα φαντασµαγορικό αποτέλεσµα. Ιστορίες που υπήρχαν κρυµµένες ανάµεσα σε στίχους τραγουδιών καταγράφονται στο χαρτί, ενώ διηγήµατα συγγραφέων αφήνουν το αποτύπωµά τους στο πεντάγραµµο. Ο Μάριος Δηµητριάδης και ο Γιώργος Δάµτσιος ήρθαν σε επαφή µε δέκα πασίγνωστα metal συγκροτήµατα και κατόπιν συνεννόησης µαζί τους έγραψαν διηγήµατα βασισµένα σε στίχους αγαπηµένων τους τραγουδιών. Αντίστοιχα, ο Roger Rovento των Xelyruth επικοινώνησε µε πέντε διάσηµους συγγραφείς και δηµιούργησε µουσικές συνθέσεις βασισµένες σε διηγήµατά τους. Το βιβλίο περιλαµβάνει συνολικά δεκαπέντε διηγήµατα καθώς και τους στίχους που τα συνοδεύουν, ενώ στο ένθετο CD υπάρχουν οι πέντε συνθέσεις των Xelyruth.4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ο Γιώργος Δάμτσιος πρωτοσυστήθηκε, στο αναγνωστικό κοινό, μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο, «Μέχρι την τελευταία του ανάσα» το οποίο και κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2015, από τις εκδόσεις Momentum. Το 2017 από τις εκδόσεις Πηγή κυκλοφορεί το δεύτερο προσωπικό του μυθιστόρημα με τίτλο «Το Τρίπτυχο των ευχών». Έχει συνυπογράψει με το Μάριο Δημητριάδη, δύο μυθιστορήματα, το βιβλίο «Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών» (εκδόσεις Λυκόφως) και το βιβλίο «The Metal Chapters. Volume One» (εκδόσεις Πηγή). Το 2018, λίγο πριν μετακομίσει ο Γιώργος Δάμτσιος στις εκδόσεις Bell θα κυκλοφορήσει τα «Μυστικά στο Λυκόφως» από τις εκδόσεις Λυκόφως, το οποίο και αποτελεί το πέμπτο του συνολικά βιβλίο.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Γιώργος Δάμτσιος
β) Τίτλος: Μυστικά στο Λυκόφως
γ) Έτος Έκδοσης: 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Λυκόφως
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Ο Γιώργος Δάμτσιος, είναι από τους Έλληνες συγγραφείς που εκτιμώ πάρα πολύ. Αναμένω κάθε του συγγραφικό βήμα και τον ακολουθώ πιστά, από τότε που έκανε το ντεμπούτο του στην ελληνική λογοτεχνία. Έχω μάλιστα τη χαρά να έχω δύο βιβλία του με προσωπική αφιέρωση. Τα «Μυστικά στο Λυκόφως» είναι ένα βιβλίο, που προστέθηκε στη συλλογή μου, πριν από έναν χρόνο περίπου. Μπορεί να καθυστέρησα λοιπόν να το διαβάσω, αλλά η καραντίνα μού έκανε και ένα καλό: να διαβάσω μερικά αδιάβαστα βιβλία που είχα στην άκρη.
Τα «Μυστικά στο Λυκόφως» έχουν ένα εξαιρετικά μυστηριώδης εξώφυλλο, που σε μαγνητίζει από την πρώτη στιγμή. Μια συλλεκτική έκδοση είκοσι δύο διηγημάτων, με τα πιο ανατριχιαστικά μυστικά, τα οποία γεννιούνται στο λυκόφως, όπως αναγράφει και στο οπισθόφυλλο του. Εντός του βιβλίου, κρύβεται μια όμορφη έκπληξη, αφού υπάρχει ιδιόχειρη γενική αφιέρωση του συγγραφέα.
Στα της συλλογής τώρα. Ο Γιώργος Δάμτσιος παρουσιάζει μια συλλογή που τα έχει όλα. Αστυνομικά στοιχεία, στοιχεία μυστηρίου, θρίλερ, φαντασίας, τρόμου και μυθολογίας. Έξι θεματικές κατηγορίες, που η κάθε μία περιλαμβάνει τρία διηγήματα. Διηγήματα, κατά κύριο λόγο, μικρά, με γρήγορη ροή, που διαβάζονται εύκολα. Διηγήματα καλογραμμένα, με ωραία και ενδιαφέρουσα πλοκή. Διηγήματα γεμάτα πλάσματα και εξωγήινους από άλλον κόσμο. Διηγήματα που λένε και κάποιες αλήθειες, όπως αυτή παρακάτω.
Προσωπικά συνάντησα ξανά, κάποια διηγήματα. Αυτό γιατί κάποια διηγήματα του συγγραφέα, είχαν συμπεριληφθεί σε συλλογές που είχα διαβάσει παλιότερα (βλέπε Τρόμος και Ψίθυροι μέσα στη νύχτα). Βρήκα πολύ ωραίο το επιμύθιο που βρίσκεται στο τέλος του κάθε διηγήματος, όπου ο συγγραφέας αναφέρει την πηγή έμπνευσης του και παράλληλα ευχαριστεί κάποιο άτομο είτε της οικογένειας του είτε κάποιο φίλο-συγραφέα που τον στηρίζουν σε κάθε του βήμα.
Πέρα των διηγημάτων και των κατηγοριών της συλλογής αυτής, ο συγγραφέας στο τέλος κλείνει με μια περίεργη, σε συμπτώσεις, σκοτεινή τετραλογία με τίτλο «Ρωγμές στο Μεγάλο Ζυγό». Τέσσερις ιστορίες φαινομενικά διαφορετικές μεταξύ τους, που καταλήγουν να ενωθούν μοναδικά στο φινάλε. Κλείνοντας με αυτόν τον τρόπο, μοναδικά, μια εξαιρετικά προσεγμένη και χορταστική έκδοση.
Προσωπικά θα ήθελα να δω κάποια από αυτά τα διηγήματα σε μεγαλύτερη έκταση και γιατί όχι να γίνουν μυθιστορήματα. Με εξαίρεση κάνα δυο διηγήματα που δεν μου άρεσαν και τόσο, όλα τα υπόλοιπα διηγήματα ήταν όλα τους πολύ καλά. Η σκοτεινή τετραλογία ήταν ότι καλύτερο διάβασα, φυσικά.
Τα «Μυστικά στο Λυκόφως» έχουν ένα εξαιρετικά μυστηριώδης εξώφυλλο, που σε μαγνητίζει από την πρώτη στιγμή. Μια συλλεκτική έκδοση είκοσι δύο διηγημάτων, με τα πιο ανατριχιαστικά μυστικά, τα οποία γεννιούνται στο λυκόφως, όπως αναγράφει και στο οπισθόφυλλο του. Εντός του βιβλίου, κρύβεται μια όμορφη έκπληξη, αφού υπάρχει ιδιόχειρη γενική αφιέρωση του συγγραφέα.
Στα της συλλογής τώρα. Ο Γιώργος Δάμτσιος παρουσιάζει μια συλλογή που τα έχει όλα. Αστυνομικά στοιχεία, στοιχεία μυστηρίου, θρίλερ, φαντασίας, τρόμου και μυθολογίας. Έξι θεματικές κατηγορίες, που η κάθε μία περιλαμβάνει τρία διηγήματα. Διηγήματα, κατά κύριο λόγο, μικρά, με γρήγορη ροή, που διαβάζονται εύκολα. Διηγήματα καλογραμμένα, με ωραία και ενδιαφέρουσα πλοκή. Διηγήματα γεμάτα πλάσματα και εξωγήινους από άλλον κόσμο. Διηγήματα που λένε και κάποιες αλήθειες, όπως αυτή παρακάτω.
Πάντα έτσι δεν γίνεται; Και τι σε μέλλει κιόλας εσένα; Σάμπως εμείς θα πληρώσουμε τα δανεικά στους νταβατζήδες της χώρας; Ας είναι καλά ο λαουτζίκος. Τα μόνιμα θύματα.
Προσωπικά συνάντησα ξανά, κάποια διηγήματα. Αυτό γιατί κάποια διηγήματα του συγγραφέα, είχαν συμπεριληφθεί σε συλλογές που είχα διαβάσει παλιότερα (βλέπε Τρόμος και Ψίθυροι μέσα στη νύχτα). Βρήκα πολύ ωραίο το επιμύθιο που βρίσκεται στο τέλος του κάθε διηγήματος, όπου ο συγγραφέας αναφέρει την πηγή έμπνευσης του και παράλληλα ευχαριστεί κάποιο άτομο είτε της οικογένειας του είτε κάποιο φίλο-συγραφέα που τον στηρίζουν σε κάθε του βήμα.
Πέρα των διηγημάτων και των κατηγοριών της συλλογής αυτής, ο συγγραφέας στο τέλος κλείνει με μια περίεργη, σε συμπτώσεις, σκοτεινή τετραλογία με τίτλο «Ρωγμές στο Μεγάλο Ζυγό». Τέσσερις ιστορίες φαινομενικά διαφορετικές μεταξύ τους, που καταλήγουν να ενωθούν μοναδικά στο φινάλε. Κλείνοντας με αυτόν τον τρόπο, μοναδικά, μια εξαιρετικά προσεγμένη και χορταστική έκδοση.
Είμαστε αρχιτέκτονες της ίδιας μας της μοίρας μας....μπορεί κάποια πράγματα να μοιάζουν γραφτά για μας, αλλά ίσως και να μπορούμε να τα αλλάξουμε προς το καλύτερο. Αρκεί να το προσπαθήσουμε.
Προσωπικά θα ήθελα να δω κάποια από αυτά τα διηγήματα σε μεγαλύτερη έκταση και γιατί όχι να γίνουν μυθιστορήματα. Με εξαίρεση κάνα δυο διηγήματα που δεν μου άρεσαν και τόσο, όλα τα υπόλοιπα διηγήματα ήταν όλα τους πολύ καλά. Η σκοτεινή τετραλογία ήταν ότι καλύτερο διάβασα, φυσικά.
Εν κατακλείδι, τα «Μυστικά στο Λυκόφως» είναι μια σκοτεινή συλλογή που θα σε ταξιδέψει σε καινούριους κόσμους, γεμάτους τρόμο, μυστήριο και ψιθύρους. Κόσμους, που θα σου αποκαλύψουν κρυμμένα μυστικά μέσα στο λυκόφως.
Πλοκή: Ένα νεκρό κοριτσάκι που επιστρέφει όταν βασιλεύει το σκοτάδι, για να προστατεύσει την οικογένειά του. Ο Έκτορας Αντωνιάδης που είναι έτοιμος να δοκιμάσει το ρεαλιστικότερο βιντεοπαιχνίδι όλων των εποχών. Ένας άντρας που φλέγεται από μίσος και αναζητά εκδίκηση από εκείνους που τον κατέστρεψαν. Εκείνοι που έχουν μάτια από ρουμπίνι και προστατεύουν ένα χωριό στην Ημαθία. Ο βασιλιάς της Σπάρτης Λεωνίδας που, κατά τον γρίφο του θεού Απόλλωνα, για να σώσει τη σύζυγό του, Γοργώ, θα πρέπει να σκοτώσει τη Γοργώ. Ένας αδελφός που θέλει να εκδικηθεί τον δίδυμο αδελφό του. Ένας νεαρός άντρας που πρέπει να πείσει πρωτίστως τον εαυτό του ότι είναι ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο που μπορεί να κρατήσει τον Μεγάλο Ζυγό σε ισορροπία. Έξι θεματικές κατηγορίες και μια σκοτεινή τετραλογία. Είκοσι δύο διηγήματα γεμάτα ανατριχιαστικά μυστικά.4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Κατά αλφαβητική σειρά οι Έλληνες συγγραφείς που θα συναντήσει κανείς σε αυτήν την τρομακτική συλλογή είναι: Γιαννάκης Βασίλης, Γιαννόπουλος Θεόφιλος, Γιώργος Δάμτσιος, Δεληγιαννίδης Άρης, Δημητριάδης Μάριος, Θεοδοσιάδης Ναούμ, Ιορδανίδης Ηλίας, Κικίδου Λένα, Κωστόπουλος Γιώργος, Λαδικός Σταμάτης, Μεσολογγίτης Γιώργος, Σεργιάννης Δημήτρης, Τουμανίδης Αντώνης, και Κυριάκος Χαλκόπουλος.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Συλλογικό Έργο
β) Τίτλος: Τρόμος
γ) Έτος Έκδοσης: 2017
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Ανάτυπο
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Όσοι παρακολουθούν τη σελίδα, θα έχουν καταλάβει λίγο πολύ για το ποιο είδος βιβλίου είναι το αγαπημένο μου και διαβάζω πιο συχνά. Αν και γενικότερα διαβάζω όλα τα είδη μυθιστορημάτων, αυτά που απολαμβάνω λίγο περισσότερο είναι αυτά που έχουν στοιχεία αστυνομικά αλλά και τρόμου. Το εν λόγω βιβλίο, το είχα βάλει στο μάτι εδώ και πάρα πολύ καιρό για πολλούς λόγους τους οποίους και θα αναφέρω, αναλυτικά παρακάτω.
«Τρόμος». Μια συλλογή διηγημάτων που όπως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο, από μερικούς ταλαντούχους Έλληνες συγγραφείς. Κάποιους από αυτούς, τους ήξερα, τους έχω διαβάσει και ήθελα να τους διαβάσω ξανά μέσα από διηγήματα. Κάποιους άλλους δεν τους ήξερα, είχα διαβάσει ωστόσο θετικά σχόλια για βιβλία τους, οπότε και μέσα από αυτήν την ανθολογία ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να γνωρίσω τη γραφή τους. Μπορώ να πω ότι μου άρεσαν αρκετά.
«Τρόμος». Από το ανατριχιαστικό και αιματηρό εξώφυλλο του και μόνο μπορεί κανείς να τρομάξει αλλά και να αηδιάσει, ταυτόχρονα. Επίσης από το οπισθόφυλλο του, θα καταλάβει κανείς πως πρόκειται για ένα βιβλίο , μια συλλογή γεμάτη μόνο ΤΡΟΜΟ. Ιστορίες τρόμου αλλά και φαντασίας από Έλληνες συγγραφείς.
Ιστορίες περίεργες, ατμοσφαιρικές, τρομακτικές γεμάτες μυστήριο, ένταση, γρήγορο ρυθμό και αγωνία. Άλλες μεγάλες, άλλες ακόμα μεγαλύτερες και ταυτόχρονα χορταστικές. Οι περισσότερες ευφυέστατες, καλοδουλεμένες και γραμμένες με αίμα. Μια ανθολογία που περιλαμβάνει δεκαπέντε ιστορίες με τον τρόμο να είναι το κυρίαρχο στοιχείο του.
Δεκαπέντε διαφορετικές ιστορίες. Κάθε ιστορία με τη δική της σκοτεινή ατμόσφαιρα. Ιστορίες όπου τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα (Η Κυρά της Αυγής), ιστορίες που βασίζονται σε αληθινά γεγονότα (Unsikable), ιστορίες όπου το κακό παραμονεύει, ένα προτραίτο ενός ζωγράφου, ζωντανεύει (Το πορτραίτο του παλιάτσου), μια νεκρή επιστρέφει, καταμεσής του πελάγους, παίρνοντας εκδίκηση για το θάνατο της (Εκείνη), ένας άντρας δολοφονεί την γυναίκα του με τον πιο άγριο τρόπο (Ευχήσου να είναι τα σύννεφα), ο κανιβαλισμός γίνεται πραγματικότητα (Ωμή Αλήθεια), μια γυναίκα μπαίνει άθελα της σε ένα βιβλίο και μεταφέρεται σε έναν κόσμο κόλασης (Μην ανοίξεις το βιβλίο), ένας σκηνοθέτης εξαφανίζεται όταν ανακαλύψει ότι κάτι κρύβεται στο πάτο ενός πηγαδιού (Σιχαμερές Κινήσεις στον Μουχλιασμένο Βάλτο), ένα βιβλίο γραμμένο στα αραβικά ανακαλύπτεται (Βλάσφημη Συμφωνία). Ιστορίες γεμάτες εξωγήινους (Ε1977), τέρατα που γεννιούνται από την κορυφή ενός κεφαλιού (Αριθμός 19), πλάσματα καλά και κακά, που κρύβονται σε υπόγειο σπήλαιο (Μια Επίσκεψη στον Λαβύρινθο), ένα παράξενο αλλά κτηνώδες Όν, με καρδιά, ονόματι Μορφέας, απάγει κορίτσια (Φεγγάρι καθ΄Ομοίωσιν της Νύχτας) και έναν Άγιο Βασίλη, που σε μεταφέρει στον χρόνο (Το Δώρο των Χριστουγέννων). Ιστορίες Δίχως Επιστροφή.
Προσωπικά από τα δεκαπέντε διηγήματα ξεχώρισα τα έντεκα. Κάποιες ιστορίες με "τρόμαξαν" ευχάριστα, σε κάποιες άλλες δε κατάλαβα τι ήθελε να περάσει ο συγγραφέας, ενώ κάποιες τις ήθελα λίγο μεγαλύτερες και με διαφορετική κατάληξη. Αγαπημένες ιστορίες: Ε1977, Ωμή Αλήθεια, Βλάσφημη Συμφωνία, Το πορτραίτο του παλιάτσου, Εκείνη.
Εν κατακλείδι, o «Τρόμος» είναι από τις πολύ καλές συλλογές που διαβάζω. Δεκαπέντε διηγήματα τρόμου, φαντασίας και μυστηρίου δια χειρός Ελλήνων συγγραφέων, που αξίζουν να διαβαστούν. Οι λάτρεις του τρόμου θα "τρομάξουν" ευχάριστα.
«Τρόμος». Μια συλλογή διηγημάτων που όπως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο, από μερικούς ταλαντούχους Έλληνες συγγραφείς. Κάποιους από αυτούς, τους ήξερα, τους έχω διαβάσει και ήθελα να τους διαβάσω ξανά μέσα από διηγήματα. Κάποιους άλλους δεν τους ήξερα, είχα διαβάσει ωστόσο θετικά σχόλια για βιβλία τους, οπότε και μέσα από αυτήν την ανθολογία ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να γνωρίσω τη γραφή τους. Μπορώ να πω ότι μου άρεσαν αρκετά.
«Τρόμος». Από το ανατριχιαστικό και αιματηρό εξώφυλλο του και μόνο μπορεί κανείς να τρομάξει αλλά και να αηδιάσει, ταυτόχρονα. Επίσης από το οπισθόφυλλο του, θα καταλάβει κανείς πως πρόκειται για ένα βιβλίο , μια συλλογή γεμάτη μόνο ΤΡΟΜΟ. Ιστορίες τρόμου αλλά και φαντασίας από Έλληνες συγγραφείς.
Δεκαπέντε διαφορετικές ιστορίες. Κάθε ιστορία με τη δική της σκοτεινή ατμόσφαιρα. Ιστορίες όπου τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα (Η Κυρά της Αυγής), ιστορίες που βασίζονται σε αληθινά γεγονότα (Unsikable), ιστορίες όπου το κακό παραμονεύει, ένα προτραίτο ενός ζωγράφου, ζωντανεύει (Το πορτραίτο του παλιάτσου), μια νεκρή επιστρέφει, καταμεσής του πελάγους, παίρνοντας εκδίκηση για το θάνατο της (Εκείνη), ένας άντρας δολοφονεί την γυναίκα του με τον πιο άγριο τρόπο (Ευχήσου να είναι τα σύννεφα), ο κανιβαλισμός γίνεται πραγματικότητα (Ωμή Αλήθεια), μια γυναίκα μπαίνει άθελα της σε ένα βιβλίο και μεταφέρεται σε έναν κόσμο κόλασης (Μην ανοίξεις το βιβλίο), ένας σκηνοθέτης εξαφανίζεται όταν ανακαλύψει ότι κάτι κρύβεται στο πάτο ενός πηγαδιού (Σιχαμερές Κινήσεις στον Μουχλιασμένο Βάλτο), ένα βιβλίο γραμμένο στα αραβικά ανακαλύπτεται (Βλάσφημη Συμφωνία). Ιστορίες γεμάτες εξωγήινους (Ε1977), τέρατα που γεννιούνται από την κορυφή ενός κεφαλιού (Αριθμός 19), πλάσματα καλά και κακά, που κρύβονται σε υπόγειο σπήλαιο (Μια Επίσκεψη στον Λαβύρινθο), ένα παράξενο αλλά κτηνώδες Όν, με καρδιά, ονόματι Μορφέας, απάγει κορίτσια (Φεγγάρι καθ΄Ομοίωσιν της Νύχτας) και έναν Άγιο Βασίλη, που σε μεταφέρει στον χρόνο (Το Δώρο των Χριστουγέννων). Ιστορίες Δίχως Επιστροφή.
Προσωπικά από τα δεκαπέντε διηγήματα ξεχώρισα τα έντεκα. Κάποιες ιστορίες με "τρόμαξαν" ευχάριστα, σε κάποιες άλλες δε κατάλαβα τι ήθελε να περάσει ο συγγραφέας, ενώ κάποιες τις ήθελα λίγο μεγαλύτερες και με διαφορετική κατάληξη. Αγαπημένες ιστορίες: Ε1977, Ωμή Αλήθεια, Βλάσφημη Συμφωνία, Το πορτραίτο του παλιάτσου, Εκείνη.
Εν κατακλείδι, o «Τρόμος» είναι από τις πολύ καλές συλλογές που διαβάζω. Δεκαπέντε διηγήματα τρόμου, φαντασίας και μυστηρίου δια χειρός Ελλήνων συγγραφέων, που αξίζουν να διαβαστούν. Οι λάτρεις του τρόμου θα "τρομάξουν" ευχάριστα.
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Κατά αλφαβητική σειρά οι Έλληνες συγγραφείς που θα συναντήσει κανείς σε αυτήν την ιδιαίτερη συλλογή είναι: Γεωργοπούλου Μαρία Α., Γιαλούρης Γιώργος, Γιώτσας Γιώργος, Δάμτσιος Γιώργος, Δελαρούδης Δημήτρης, Δημητριάδης Μάριος, Θεοδώρου Κατερίνα, Καλαμαρά Γεωργία, Κρουστάλης Βασίλης, Παπουτσάκη Φράνση, Ροδοπούλου Μαρία Α., Σιούλα Αγνή.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Συλλογικό Έργο
β) Τίτλος: Βρόχος
γ) Έτος Έκδοσης: 2019
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΛΥΚΟΦΩΣ
Πλοκή: Επτά γυναίκες και επτά άντρες συγγραφείς συνεργάζονται ανά ζεύγη και γράφουν επτά διηγήματα: Όταν ζωντανεύει η ζώνη ενός νεκρού Ποιος μιλάει σε τηλεφωνική συσκευή εκτός σύνδεσης Τι συμβαίνει στα τέλη του Νοέμβρη Τι κρύβεται στις υπόγειες στοές της Φλάνδρας Πόσα απόκοσμα μυστικά κρύβουν τα Κύθηρα Πού οδηγούν έναν συγγραφέα οι διαστροφές του Τι συμβαίνει όταν ευθυγραμμίζονται οι τρεις δορυφόροι του Αρκάν Επτά διηγήματα πιο σκοτεινά και από το σκοτάδι
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Oι συλλογές διηγημάτων, έχω εκφράσει και στο παρελθόν πως δεν είναι από τις κατηγορίες βιβλίων που διαβάζω συχνά. Όσες έπεσαν στα χέρια μου τα τελευταία δύο χρόνια, ωστόσο προέρχονται από Έλληνες συγγραφείς και από συγκεκριμένο εκδοτικό, τις εκδόσεις Λυκόφως οπότε και δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ!!!
Το βιβλίο αυτό με τίτλο ο «Βρόχος», είναι κάτι το ιδιαίτερο. Είναι μια συλλογή με 7 ιστορίες διηγημάτων. Είναι η πρώτη συλλογή διηγημάτων που υπογράφουν τόσοι πολλοί και αγαπημένοι συγγραφείς. Αν εξαιρέσω βέβαια δυο - τρεις συγγραφείς που δεν έχω διαβάσει βιβλία τους στο παρελθόν αλλά θα το κάνω σύντομα.
Στη συλλογή αυτή, οι συγγραφείς, προσφέρουν μυστήριο, φαντασία, τρόμο και αγωνία. Όλες τους είναι εξαιρετικά γραμμένες, κάποιες από αυτές ευφυέστατες, και κάποιες άλλες ανατριχιαστικές, με τις σελίδες να γυρνάνε αβίαστα, η μία μετά την άλλη. Όλες τους είναι ικανές να σε «στραγγαλίσουν».
Άλλωστε η αρχή γίνεται με διήγημα που έχει τίτλο «Στραγγαλιστική Λαβή» και το υπογράφουν οι Graham Masterton και Dawn Gorham Harris. Η συνέχεια ανήκει στο διήγημα του Γ.Δάμτσιου και της Γ.Καλαμαρά με τίτλο «5410», που είναι μια συνέχεια της ιστορίας του Masterton & Harris. Έπονται οι ιστορίες «Στα τέλη του Νοέμβρη» (Αγνή Σιούλα & Δημήτρη Δελαρούδη), «Tenebrae» (Κατερίνα Θεοδώρου & Μάριου Δημητριάδη), «Univeralles Ο δρόμος προς τα Κύθηρα» (Φράνσυ Παπουτσάκη & Γ.Γιαλούρη), «Το αχλάδι της οδύνης» (Μαρία Ροδοπούλου η & Γιώργου Γιώτσα) και «Το τελευταίο συστατικό» (Μαρία Γεωργοπούλου & Βασίλης Κρουστάλης)
Προσωπικά, από τα επτά διηγήματα, ξεχώρισα, πολλές ιστορίες. Κάποιες ιστορίες με αιφνιδίασαν ευχάριστα, ενώ σε κάποιες άλλες ήθελα την ιστορία να μην τελείωνε. Αγαπημένες ιστορίες, «Tenebrae», «5410»,«Στραγγαλιστική Λαβή».
Εν κατακλείδι, ο «Βρόχος», είναι μια ιδιαίτερη συλλογή διηγημάτων που φέρει υπογραφές Ελλήνων συγγραφέων που εκπροσωπούν επάξια τη Λογοτεχνία Φανταστικού και Τρόμου. Μια συλλογή που προσφέρει δυνατές στιγμές τρόμου, φαντασίας, αγωνίας αλλά και μυστηρίου, μέσα από μόλις επτά ιστορίες. Μια συλλογή που διαβάζεται μέσα σε ένα βράδυ και θα σε κάνει να μην κλείσεις μάτι!!!
Το βιβλίο αυτό με τίτλο ο «Βρόχος», είναι κάτι το ιδιαίτερο. Είναι μια συλλογή με 7 ιστορίες διηγημάτων. Είναι η πρώτη συλλογή διηγημάτων που υπογράφουν τόσοι πολλοί και αγαπημένοι συγγραφείς. Αν εξαιρέσω βέβαια δυο - τρεις συγγραφείς που δεν έχω διαβάσει βιβλία τους στο παρελθόν αλλά θα το κάνω σύντομα.
Στη συλλογή αυτή, οι συγγραφείς, προσφέρουν μυστήριο, φαντασία, τρόμο και αγωνία. Όλες τους είναι εξαιρετικά γραμμένες, κάποιες από αυτές ευφυέστατες, και κάποιες άλλες ανατριχιαστικές, με τις σελίδες να γυρνάνε αβίαστα, η μία μετά την άλλη. Όλες τους είναι ικανές να σε «στραγγαλίσουν».
Άλλωστε η αρχή γίνεται με διήγημα που έχει τίτλο «Στραγγαλιστική Λαβή» και το υπογράφουν οι Graham Masterton και Dawn Gorham Harris. Η συνέχεια ανήκει στο διήγημα του Γ.Δάμτσιου και της Γ.Καλαμαρά με τίτλο «5410», που είναι μια συνέχεια της ιστορίας του Masterton & Harris. Έπονται οι ιστορίες «Στα τέλη του Νοέμβρη» (Αγνή Σιούλα & Δημήτρη Δελαρούδη), «Tenebrae» (Κατερίνα Θεοδώρου & Μάριου Δημητριάδη), «Univeralles Ο δρόμος προς τα Κύθηρα» (Φράνσυ Παπουτσάκη & Γ.Γιαλούρη), «Το αχλάδι της οδύνης» (Μαρία Ροδοπούλου η & Γιώργου Γιώτσα) και «Το τελευταίο συστατικό» (Μαρία Γεωργοπούλου & Βασίλης Κρουστάλης)
Προσωπικά, από τα επτά διηγήματα, ξεχώρισα, πολλές ιστορίες. Κάποιες ιστορίες με αιφνιδίασαν ευχάριστα, ενώ σε κάποιες άλλες ήθελα την ιστορία να μην τελείωνε. Αγαπημένες ιστορίες, «Tenebrae», «5410»,«Στραγγαλιστική Λαβή».
Εν κατακλείδι, ο «Βρόχος», είναι μια ιδιαίτερη συλλογή διηγημάτων που φέρει υπογραφές Ελλήνων συγγραφέων που εκπροσωπούν επάξια τη Λογοτεχνία Φανταστικού και Τρόμου. Μια συλλογή που προσφέρει δυνατές στιγμές τρόμου, φαντασίας, αγωνίας αλλά και μυστηρίου, μέσα από μόλις επτά ιστορίες. Μια συλλογή που διαβάζεται μέσα σε ένα βράδυ και θα σε κάνει να μην κλείσεις μάτι!!!
Πλοκή: Επτά γυναίκες και επτά άντρες συγγραφείς συνεργάζονται ανά ζεύγη και γράφουν επτά διηγήματα: Όταν ζωντανεύει η ζώνη ενός νεκρού Ποιος μιλάει σε τηλεφωνική συσκευή εκτός σύνδεσης Τι συμβαίνει στα τέλη του Νοέμβρη Τι κρύβεται στις υπόγειες στοές της Φλάνδρας Πόσα απόκοσμα μυστικά κρύβουν τα Κύθηρα Πού οδηγούν έναν συγγραφέα οι διαστροφές του Τι συμβαίνει όταν ευθυγραμμίζονται οι τρεις δορυφόροι του Αρκάν Επτά διηγήματα πιο σκοτεινά και από το σκοτάδι
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
1. Το «Σκοτεινό Πέπλο» είναι το πρώτο μέρος μιας σειράς αυτοτελών βιβλίων με τον τίτλο «Ευγενείς Άγριοι». Ποια ήταν η αφορμή για να γράψεις αυτό το βιβλίο και γιατί αποφάσισες η ιστορία του να διαδραματιστεί στη Θεσσαλονίκη;
Ήθελα από καιρό να γράψω ένα βιβλίο που να σχετίζεται με τις βομβιστικές επιθέσεις κατά των αμάχων ανά τον κόσμο. Ήθελα λίγο να μπω στη λογική των βομβιστών, μήπως και έτσι κατανοήσω κάτι από αυτήν. Δε νομίζω πάντως ότι κατάφερα πολλά!
Όσο για την επιλογή του τόπου… Επιθυμούσα τα πάντα να εξελίσσονται σε οικείο περιβάλλον –όχι μόνο οικείο σε μένα αλλά και σε κάθε Έλληνα αναγνώστη. Όταν μια τοποθεσία τη γνωρίζει κανείς καλά –ή έστω μπορεί να την παραλληλίσει εύκολα με αυτή που μένει ο ίδιος– τα πάντα αποκτούν πολύ πιο μεγάλο ενδιαφέρον. Ο κίνδυνος γίνεται πιο αληθινός, ενώ οι ήρωες που συμμετέχουν στην ιστορία γίνονται πιο αναγνωρίσιμοι. Κι όλο αυτό, θεωρώ, λειτουργεί προς όφελος όλων.
2. Πόσο χρόνο σου πήρε η ολοκλήρωση του νέου σου βιβλίου «Σκοτεινό Πέπλο»;
Η πρώτη του γραφή κράτησε περίπου έναν μήνα ενώ χρειάστηκα άλλο τόσο για να το περάσω από αρκετά χέρια διόρθωσης και να νιώσω βέβαιος ότι τελικά είναι έτοιμο προς αξιολόγηση. Ωστόσο, μιλάμε για καθημερινή δουλειά. Κάθε φορά που ξεκινώ ένα καινούριο «χέρι» διόρθωσης προσπαθώ να είναι όσο το δυνατόν πιο συνεχόμενο. Η καθημερινή τριβή με το γραπτό επιταχύνει τη συνολική διαδικασία αφού τα έχω όλα φρέσκα στο μυαλό μου.
3. Η αλλαγή εκδοτικού θεωρείς ότι συνέβαλε σε μεγαλύτερη ανταπόκριση του κοινού καθώς και στην επιτυχία του βιβλίου;
Από τη στιγμή που μιλάμε για τις εκδόσεις BELL, έναν τόσο ιστορικό εκδοτικό οίκο, σίγουρα όλα αυτά ισχύουν. Το κοινό σε εντοπίζει ευκολότερα στα ράφια των βιβλιοπωλείων ενώ σε πιστεύει και ευκολότερα. Είναι κάτι που το κάνω κι εγώ εξάλλου, όταν παίρνω βιβλία άλλων συγγραφέων.
4. Λίγα λόγια για το νέο σου βιβλίο «Σκοτεινό Πέπλο» αλλά και τους Ευγενείς Αγρίους;
Στο «Σκοτεινό πέπλο» πρωταγωνιστής είναι ένας Ελληνοϊταλός, ο Λούκα, ο οποίος φτάνοντας στη Θεσσαλονίκη από τη Ρώμη πέφτει θύμα τρομοκρατικής επίθεσης. Όταν λίγο αργότερα ξυπνάει στο νοσοκομείο ανακαλύπτει πως τα τραύματά του δεν είναι και τόσο σοβαρά, αλλά πλέον πάσχει από αμνησία, ενώ τα πραγματικά προβλήματά του ουσιαστικά μόλις ξεκινούν: Αναγκάζεται να φύγει εσπευσμένα από το νοσοκομείο αφού ένας φίλος του τού λέει ότι κινδυνεύει θανάσιμα. Και πριν εκείνος προλάβει να του εξηγήσει αναλυτικά τι συμβαίνει, αποκόπτονται και αναμεταξύ τους. Έτσι ο Λούκα κυκλοφορεί πλέον ολομόναχος στους δρόμους της Θεσσαλονίκης έχοντας βάσιμες υπόνοιες ότι μπορεί να είναι και ο ίδιος τρομοκράτης ή ίσως πληρωμένος δολοφόνος. Και με το μυαλό του να είναι καλυμμένο συνεχώς με αυτό το σκοτεινό πέπλο λόγω της αμνησίας, κάθε του κίνηση είναι και από ένα μεγάλο ρίσκο. Για το μόνο που είναι βέβαιος είναι ότι υπάρχει θανάσιμος κίνδυνος, όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για τους ανυποψίαστους πολίτες.
Όσο για τους Ευγενείς Άγριους… Νομίζω ότι είναι καλύτερα αν δεν πω πολλά, διότι ήδη από το επόμενο βιβλίο αλλάζουν πολλά σ’ αυτούς που ανατρέπουν τα όσα γνωρίζουμε στο πρώτο. Θα είναι σίγουρα πολύ καλύτερο αν κρατήσουμε τον αναγνώστη με την περιέργεια!
5. Όταν έγραφες το βιβλίο είχες από την αρχή στο μυαλό σου το φινάλε, ή διαμορφώθηκε στην πορεία;
Σχεδόν ποτέ δεν αποφασίζω εγώ το πώς θα εξελιχθεί μια ιστορία μου. Αυτό που πραγματικά λατρεύω είναι το να δημιουργώ ήρωες από το μηδέν, να τους στριμώχνω σε δύσκολες καταστάσεις και στη συνέχεια να τους βλέπω να προσπαθούν να ανταπεξέλθουν βάσει των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων που τους έδωσα. Μέχρι στιγμής όλο αυτό λειτουργεί πολύ καλά και γι’ αυτό και το ακολουθώ συστηματικά. Εξυπακούεται φυσικά πως αν υπάρξουν “ειδικές συνθήκες” κατά τις οποίες πρέπει να ανατραπεί αυτός ο άγραφος νόμος, θα τον ανατρέψω. Το έχω κάνει ήδη στο πρώτο βιβλίο μου που κυκλοφόρησε, το “Μέχρι την τελευταία του ανάσα”. (Εκδόσεις Momentum).
6. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Σε προσωπικό επίπεδο δουλεύω τη νέα μου περιπέτεια που θα ακολουθήσει το “Σκοτεινό Πέπλο” στις εκδόσεις BELL. Το βιβλίο έχει ολοκληρωθεί προ πολλού και τώρα μπαίνουν οι τελικές πινελιές διόρθωσης. Επίσης, μαζί με τον Μάριο Δημητριάδη ασχολούμαστε με το δεύτερο μέρος του “The Metal Chapters project”. Αυτή τη φορά ο πήχης μας ανέβηκε κι άλλο κι αυτό δημιουργεί και τις αντίστοιχες απαιτήσεις, αλλά θεωρούμε ότι θα καταφέρουμε και θα ανταπεξέλθουμε κι αυτή τη φορά. Τέλος, σύντομα θα υπάρξουν ανακοινώσεις και για μερικές πολύ ενδιαφέρουσες συλλογικές δουλειές.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Γιώργος Δάμτσιος
β) Τίτλος: Σκοτεινό Πέπλο
γ) Έτος Έκδοσης: 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Bell
Με βάση τα όσα έχω διαβάσει από τον συγγραφέα, το «Σκοτεινό Πέπλο» δεν ήταν αυτό που περίμενα. Έχοντας συνηθίσει τον συγγραφέα σε ένα άλλο είδος λογοτεχνίας, αυτής του τρόμου, του μυστηρίου και της φαντασίας, το «Σκοτεινό Πέπλο» είναι ένα βιβλίο γεμάτο κινηματογραφική δράση και περιπέτεια. Από τις πρώτες του σελίδες, στήνεται ένα κυνηγητό στην Τσιμισκή με Αριστοτέλους. Μια τρομοκρατική επίθεση με ζωντανούς και νεκρούς. Ένα «Σκοτεινό Πέπλο» που σκεπάζει τα πάντα.
Το βιβλίο διαβάζεται γρήγορα χάρη στα μικρά κεφάλαια του. Παρά τον μικρό όγκο του, ο συγγραφέας παρουσιάζει μια ιστορία περιπέτειας και κάνει τον αναγνώστη, να γυρνάει τη μία σελίδα μετά την άλλη, σε φρενήρη ρυθμό, λες και παρακολουθεί μια ταινία με κυνηγητό και γεμάτη δράση. Η πλοκή εξελίσσεται γρήγορα με έντονο ρυθμό, αγωνία, καταδίωξη και δράση (ξαναλέω). Ο συγγραφέας με τις περιγραφές του, δεν κουράζει, το αντίθετο καταφέρνει να δημιουργήσει πολλές εικόνες αλλά και να περάσει μηνύματα και αλήθειες της σημερινής εποχής. Ο αναγνώστης θα ταυτιστεί με τους ήρωες της ιστορίας, άλλους θα τους αγαπήσει ενώ άλλους θα τους μισήσει. Το φινάλε κρύβει ανατροπές, που μόνο ο συγγραφέας έχει φανταστεί!!!
Εν κατακλείδι, το βιβλίο «Σκοτεινό Πέπλο» είναι μια περιπέτεια δράσης, που διαβάζεται απνευστί και εν μια νυκτί. Ένα ανελέητο κυνηγητό που στήνεται περίτεχνα, από τον συγγραφέα, στην καρδιά της Θεσσαλονίκης. Μια ιστορία γεμάτη μυστήριο, αποκαλύψεις και ανατροπές, που δεν πρόκειται να κουράσει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο συγγραφέας και οι Ευγενείς Άγριοι, θα επιστρέψουν λίαν συντόμως, με νέες περιπέτειες.
Πλοκή: Θύμα ή θύτης; Κυνηγός ή κυνηγημένος; Σωτήρας ή τρομοκράτης; Μια τρομοκρατική επίθεση στην καρδιά της Θεσσαλονίκης αφήνει τον Λούκα αιμόφυρτο και αναίσθητο. Λίγες ώρες αργότερα ένας άντρας τον επισκέπτεται στο νοσοκομείο όπου διακομίστηκε και του λέει ότι πρέπει να φύγουν από εκεί το συντομότερο γιατί κινδυνεύουν θανάσιμα. Ο Λούκα δεν ξέρει το λόγο. Δεν ξέρει το παραμικρό. Ένα από τα χτυπήματα του έχει προκαλέσει αμνησία. Αποφασίζει να πιστέψει τον άγνωστο… και το ανελέητο κυνηγητό ξεκινά. Δεν ξέρει καν αν είναι θύτης ή θύμα. Αν μάχεται για το κοινό καλό. Αν είναι δολοφόνος. Αν είναι τρομοκράτης. Και η μυστηριώδης, σαγηνευτική γυναίκα που θα βρεθεί στο πλευρό του; Είναι φίλος ή εχθρός; Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι ζωές εκατοντάδων ανυποψίαστων ανθρώπων διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο. Όμως τα πάντα στο μυαλό του έχουν καλυφθεί από ένα σκοτεινό πέπλο…
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Ο Γιώργος Δάμτσιος είναι από τους λίγους Έλληνες συγγραφείς, που αναμένω με ανυπομονησία, κάθε φορά, το επόμενο του μυθιστόρημα. Στα μέχρι τώρα βιβλία του, ο ίδιος δεν με έχει απογοητεύσει ποτέ. Το αντίθετο. Σε κάθε του βιβλίο, ο Γιώργος είναι καλύτερος από ποτέ. Το «Σκοτεινό Πέπλο» είναι από τα βιβλία του, που περίμενα εδώ και καιρό, από τότε δηλαδή που οι εκδόσεις Bell ανακοίνωσαν το εκδοτικό τους πρόγραμμα.
Η ιστορία του διαδραματίζεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Εκεί, μέρα μεσημέρι, μια επίθεση θα φέρει τον Λούκα αναίσθητο και χτυπημένο στο νοσοκομείο. Όταν ξυπνήσει θα αντικρίσει τον Δημήτρη, ο οποίος τον ξυπνά για να τον πάρει από εκεί μέσα. Ο Λούκα όμως δε θυμάται τίποτα και κανέναν, ούτε τον Δημήτρη ούτε όμως και την αποστολή που του ανατέθηκε. Από κυνηγός θα βρεθεί κυνηγημένος, από θύτης θα γίνει το θύμα και από επιζών της επίθεσης θα θεωρηθεί τρομοκράτης. Είναι όμως έτσι; Τι από όλα αυτά είναι και ποια είναι η γυναίκα που βλέπει στον ύπνο του; Όλα έχουν καλυφθεί από ένα σκοτεινό πέπλο που μοιάζει να είναι απειλητικό για όλους, όχι μόνο για τον Λούκα. Ποιοι είναι οι καλοί σε αυτήν την ιστορία και ποιοι οι κακοί; Είναι η οργάνωση που αποκαλείται "Γκρίζες Αράχνες" ή οι "Ευγενείς Άγριοι";
Με βάση τα όσα έχω διαβάσει από τον συγγραφέα, το «Σκοτεινό Πέπλο» δεν ήταν αυτό που περίμενα. Έχοντας συνηθίσει τον συγγραφέα σε ένα άλλο είδος λογοτεχνίας, αυτής του τρόμου, του μυστηρίου και της φαντασίας, το «Σκοτεινό Πέπλο» είναι ένα βιβλίο γεμάτο κινηματογραφική δράση και περιπέτεια. Από τις πρώτες του σελίδες, στήνεται ένα κυνηγητό στην Τσιμισκή με Αριστοτέλους. Μια τρομοκρατική επίθεση με ζωντανούς και νεκρούς. Ένα «Σκοτεινό Πέπλο» που σκεπάζει τα πάντα.
Το βιβλίο διαβάζεται γρήγορα χάρη στα μικρά κεφάλαια του. Παρά τον μικρό όγκο του, ο συγγραφέας παρουσιάζει μια ιστορία περιπέτειας και κάνει τον αναγνώστη, να γυρνάει τη μία σελίδα μετά την άλλη, σε φρενήρη ρυθμό, λες και παρακολουθεί μια ταινία με κυνηγητό και γεμάτη δράση. Η πλοκή εξελίσσεται γρήγορα με έντονο ρυθμό, αγωνία, καταδίωξη και δράση (ξαναλέω). Ο συγγραφέας με τις περιγραφές του, δεν κουράζει, το αντίθετο καταφέρνει να δημιουργήσει πολλές εικόνες αλλά και να περάσει μηνύματα και αλήθειες της σημερινής εποχής. Ο αναγνώστης θα ταυτιστεί με τους ήρωες της ιστορίας, άλλους θα τους αγαπήσει ενώ άλλους θα τους μισήσει. Το φινάλε κρύβει ανατροπές, που μόνο ο συγγραφέας έχει φανταστεί!!!
Εν κατακλείδι, το βιβλίο «Σκοτεινό Πέπλο» είναι μια περιπέτεια δράσης, που διαβάζεται απνευστί και εν μια νυκτί. Ένα ανελέητο κυνηγητό που στήνεται περίτεχνα, από τον συγγραφέα, στην καρδιά της Θεσσαλονίκης. Μια ιστορία γεμάτη μυστήριο, αποκαλύψεις και ανατροπές, που δεν πρόκειται να κουράσει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο συγγραφέας και οι Ευγενείς Άγριοι, θα επιστρέψουν λίαν συντόμως, με νέες περιπέτειες.
Πλοκή: Θύμα ή θύτης; Κυνηγός ή κυνηγημένος; Σωτήρας ή τρομοκράτης; Μια τρομοκρατική επίθεση στην καρδιά της Θεσσαλονίκης αφήνει τον Λούκα αιμόφυρτο και αναίσθητο. Λίγες ώρες αργότερα ένας άντρας τον επισκέπτεται στο νοσοκομείο όπου διακομίστηκε και του λέει ότι πρέπει να φύγουν από εκεί το συντομότερο γιατί κινδυνεύουν θανάσιμα. Ο Λούκα δεν ξέρει το λόγο. Δεν ξέρει το παραμικρό. Ένα από τα χτυπήματα του έχει προκαλέσει αμνησία. Αποφασίζει να πιστέψει τον άγνωστο… και το ανελέητο κυνηγητό ξεκινά. Δεν ξέρει καν αν είναι θύτης ή θύμα. Αν μάχεται για το κοινό καλό. Αν είναι δολοφόνος. Αν είναι τρομοκράτης. Και η μυστηριώδης, σαγηνευτική γυναίκα που θα βρεθεί στο πλευρό του; Είναι φίλος ή εχθρός; Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι ζωές εκατοντάδων ανυποψίαστων ανθρώπων διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο. Όμως τα πάντα στο μυαλό του έχουν καλυφθεί από ένα σκοτεινό πέπλο…
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons