Από το Blogger.
Είδαμε τη θεατρική παράσταση «Sexy Laundry» στο Θέατρο Αλτιναλμάζη στη Αλεξανδρούπολη.
Η παράσταση «Sexy Laundry» της Michele Riml, σε μετάφραση της Νικολέτας Κοτσαηλίδου, είναι μια εύστοχη και βαθιά ανθρώπινη κωμωδία που καταφέρνει να αποτυπώσει με εξαιρετική οξύνοια και χιούμορ τις ισορροπίες, τις εντάσεις και τα ερωτικά τέλματα των σύγχρονων ζευγαριών. Μετά από αλλεπάλληλα sold out, ο Σπύρος Παπαδόπουλος και η Ρένια Λουιζίδου επιβεβαιώνουν στη σκηνή γιατί αυτή η συνεργασία αγαπήθηκε τόσο πολύ από το κοινό, χαρίζοντας μια παράσταση γεμάτη συναίσθημα, ρυθμό και αλήθεια.
Η ιστορία εστιάζει στον Λάρι και την Άλις, ένα ζευγάρι λίγο μετά τα 50, με 25 χρόνια γάμου και 3 παιδιά στην πλάτη. Η Άλις, νιώθοντας τον χρόνο να πιέζει και την ερωτική επιθυμία να έχει σβήσει στη φθορά της καθημερινότητας, αποφασίζει να ρισκάρει: κλείνει ένα διήμερο σε μια υπερπολυτελή ξενοδοχειακή σουίτα, έχοντας ανά χείρας ένα βιβλίο-οδηγό με ασκήσεις για… «αρχάριους» στο σεξ. Αυτό που ακολουθεί είναι ένα εκρηκτικό ξεδίπλωμα συναισθημάτων: αγωνία, νεύρα, γκρίνια, ασταμάτητες ατάκες, αλλά πάνω απ' όλα βαθιά αγάπη.
Το σκηνικό της πολυτελούς σουίτας δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα απομόνωσης, αν και ο σχεδιασμός του φέρνει έντονα στο μυαλό αισθητικές φόρμες από άλλες γνωστές θεατρικές παραγωγές παρόμοιας θεματολογίας. Η σκηνοθεσία του Σπύρου Παπαδόπουλου είναι πολύ καλή. Η διάρκεια είναι ιδανικά ζυγισμένη, κρατώντας το ενδιαφέρον αμείωτο χωρίς να κουράζει το κοινό σε κανένα σημείο. Η χημεία μεταξύ του Σπύρου Παπαδόπουλου και της Ρένιας Λουιζίδου είναι καθηλωτική. Η επικοινωνία τους επί σκηνής είναι εξαιρετική - κρατάει άλλωστε από την εποχή των «Απαράδεκτων» - και απογειώνει κάθε ατάκα από το πρώτο κιόλας λεπτό.
Εν κατακλείδι το «Sexy Laundry» είναι μια παράσταση που προσφέρει άφθονο γέλιο, αλλά ταυτόχρονα συγκινεί. Κάθε θεατής—ειδικά όποιος βρίσκεται σε μια πολυετή σχέση ή γάμο—θα αναγνωρίσει σίγουρα κομμάτια του εαυτού του μέσα από τις καταστάσεις και τους διαλόγους. Ακόμα και όταν βγάζεις τα συζυγικά άπλυτα στη φόρα, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι απόλυτα λυτρωτικό. Ένα εξαιρετικό θεατρικό «πλυντήριο» που αξίζει να δει κανείς.
ΠΛΟΚΗ: 25 χρόνια γάμου, 3 παιδιά, λίγα παχάκια, ολίγη φαλακρίτσα, πολλή γκρίνια, πολλή ανασφάλεια, πολλή αγάπη και ολίγον sex. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από ένα παντρεμένο ζευγάρι που αποφασίζει να “ξαναπαντρευτεί” και να αναζωπυρώσει τη σεξουαλική του ζωή. Ο Λάρι και η Άλις βρίσκονται σ’ ένα δωμάτιο πολυτελούς ξενοδοχείου, και με το εγχειρίδιο “ΣΕΞ ΓΙΑ ΑΡΧΑΡΙΟΥΣ” ανά χείρας, αμήχανοι προσπαθούν να βρουν τη χαμένη ερωτική επιθυμία και το το περασμένο μεγαλείο του πάθους τους.
Παίζουν (αλφαβητικά): Άλις: Ρένια Λουιζίδου και Λάρι: Σπύρος Παπαδόπουλος. Παραγωγή Σπύρος Παπαδόπουλος και ΣΙΑ.
Στέκεσαι απέναντί τους ή και δίπλα τους. Για μια στιγμή, ο φωτισμός και η λεπτομέρεια στο βλέμμα σε κάνουν να αναρωτηθείς αν η μορφή μπροστά σου ετοιμάζεται να σου μιλήσει. Κι όμως, πρόκειται για κερί. Το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων του Θεόδωρου Κοκκινίδη στην Καβάλα δεν είναι απλώς ένα ακόμη σημείο ενδιαφέροντος στον χάρτη της Βόρειας Ελλάδας—είναι ένα αληθινό πολιτιστικό διαμάντι.
Δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις μέχρι το Λονδίνο ή το Παρίσι για να συναντήσεις προσωπικότητες που σημάδεψαν την ιστορία, την τέχνη και τον πολιτισμό. Σε ένα καταπράσινο τοπίο στα Κηπιά Καβάλας, ο Κοκκινίδης έχει δημιουργήσει έναν χώρο με «ζωντανές» μορφές· έναν κόσμο όπου συνυπάρχουν ιστορικές φυσιογνωμίες, θρύλοι του αθλητισμού αλλά και λαμπεροί σταρ του σινεμά.
.png)
Η περιήγηση εκτείνεται σε τρεις διαφορετικές αίθουσες, όπου ο επισκέπτης έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με προσωπικότητες από κάθε γωνιά του πλανήτη και κάθε εποχή. Το πρώτο κιόλας έργο που φιλοτέχνησε ο Θεόδωρος Κοκκινίδης, σε ηλικία μόλις 16 ετών, ήταν το ομοίωμα του Michael Jackson—μια πρώτη σπίθα που έμελλε να εξελιχθεί σε έργο ζωής. Στους χώρους του μουσείου θα δείτε:
- Θρύλους του αθλητισμού: Από τον Cristiano Ronaldo μέχρι μορφές του ελληνικού αθλητισμού, όπως ο Θοδωρής Ζαγοράκης, η Βούλα Πατουλίδου και ο Παναγιώτης Γιαννάκης. Μάλιστα, δίπλα στο ομοίωμα του τελευταίου δεσπόζει μια μπάλα μπάσκετ με την υπογραφή του ίδιου, την οποία χάρισε στο μουσείο όταν το επισκέφθηκε για να δει από κοντά το ομοίωμα του.
- Ήρωες της Ελληνικής Ιστορίας & των Γραμμάτων: Εμβληματικές μορφές όπως ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, αλλά και σπουδαίοι ποιητές όπως ο Κωνσταντίνος Καβάφης και ο Οδυσσέας Ελύτης.
- Έλληνες Καλλιτέχνες: Προσωπικότητες όπως ο Μίμης Πλέσσας, η Ζωζώ Σαπουντζάκη, αλλά και το θρυλικό ζευγάρι Αλίκη Βουγιουκλάκη - Δημήτρης Παπαμιχαήλ (αν και, μεταξύ μας, το συγκεκριμένο ίσως αδικείται λίγο στην πιστότητα σε σχέση με τα υπόλοιπα!).
- Hollywood & Διεθνείς Stars: Αστέρες του παγκόσμιου κινηματογράφου όπως ο Daniel Craig, ο Tom Cruise, ο Tom Hanks και ο Johnny Depp.
Πέραν από το τελικό αποτέλεσμα, έχει τεράστιο ενδιαφέρον το ταξίδι της δημιουργίας. Όπως μας εξήγησε ο ίδιος ο Κοκκινίδης, η διαδικασία απαιτεί απίστευτη υπομονή, παρατηρητικότητα και τεχνική κατάρτιση. Όλα ξεκινούν από τη συλλογή πλούσιου φωτογραφικού υλικού από το διαδίκτυο, το οποίο ο Θεόδωρος Κοκκινίδης μελετά εξονυχιστικά, αποδίδοντας στη συνέχεια τα χαρακτηριστικά του προσώπου μέσα από τη δική του καλλιτεχνική ματιά. Το γλυπτό πλάθεται αρχικά σε πηλό και στη συνέχεια δημιουργούνται τα ειδικά καλούπια. Μέσα στα καλούπια χύνεται το κερί. Ακολουθεί η εξαιρετικά λεπτομερής φύτευση των τριχών μία-μία (για τα μαλλιά και τα φρύδια), ενώ για τις οδοντοστοιχίες χρησιμοποιούνται εξειδικευμένα δόντια οδοντοτεχνικής! Στο τελευταίο στάδιο, το κερί βάφεται με ειδικές τεχνικές, αποκτώντας τη φυσική υφή, τους τόνους και τη διαφάνεια του ανθρώπινου δέρματος.
Το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων στα Κηπιά λειτούργησε για πρώτη φορά το 2010. Έκτοτε δεν είναι απλώς μια έκθεση· είναι το ζωντανό παράδειγμα του τι μπορεί να πετύχει ένας άνθρωπος όταν οπλιστεί με όραμα, επιμονή και αστείρευτο μεράκι. Ο Θεόδωρος Κοκκινίδης κατάφερε να μετατρέψει ένα μικρό χωριό της Καβάλας σε έναν πόλο έλξης που εκπλήσσει ευχάριστα κάθε επισκέπτη. Αν ο δρόμος σου σε βγάλει προς τη Βόρεια Ελλάδα, μην παραλείψεις να κάνεις αυτή τη στάση. Είτε είσαι λάτρης της τέχνης, είτε ταξιδεύεις με την οικογένειά σου, είτε απλώς θέλεις να «συναντήσεις» από κοντά τους αγαπημένους σου ήρωες, η εμπειρία θα σε αποζημιώσει με το παραπάνω!
Tip: Μην ξεχάσεις να βγάλεις φωτογραφίες δίπλα στα ομοιώματα—ο κατάλληλος φωτισμός στους χώρους κάνει τις εικόνες να φαίνονται εντυπωσιακά αληθινές!
Το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων λειτουργεί όλες τις ημέρες του χρόνου. Οκτώβριο εως Μάιο από τις 10πμ έως τις 18:00 και από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο από τις 10πμ έως τις 20:00. Διαθέτει κατάστημα για αγορές προς ενίσχυση.
Η είσοδος στο Μουσείο ειναι στα 5€ για ενήλικες ενώ υπάρχουν ειδικές τιμές για παιδιά και Άτομα με Ειδικές Ανάγκες.
Η Ρενέ συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό το 2013, σε ηλικία 18 ετών, με το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Διακριτικά» από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα και είναι απόφοιτος του Τμήματος Χημικών Μηχανικών. Το βιβλίο «Τι σημασία έχει ο τίτλος» είναι το δεύτερο βιβλίο της που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Ρενέ Στυλιαρά
β) Τίτλος: Τι σημασία έχει ο τίτλος
γ) Έτος Έκδοσης: 2026
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Το όνομα Ρενέ δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Από σοκολατάκια, μπισκότα και μίνι βιβλιαράκια, μέχρι δώρα και στίχους που ταξιδεύουν καθημερινά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα αληθινό love brand με πυρήνα την απόλυτη συναισθηματική έκφραση. Η περίφημη φράση της «για πάντα και λίγο ακόμα» έχει γίνει πλέον ένας μικρός ύμνος. Σε μια εποχή που οι περισσότεροι επιλέγουν τη σιωπή, η Ρενέ δίνει ξανά φωνή σε όσα κρύβουμε μέσα μας, θυμίζοντάς μας πως η αγάπη δεν χρειάζεται αφορμές για να εκφραστεί.
Στο νέο της βιβλίο με τίτλο «Τι σημασία έχει ο τίτλος;», η συγγραφέας καταθέτει μια εξομολογητική ιστορία για έναν έρωτα που αρχικά δεν είχε σκοπό να κυκλοφορήσει: μια βαθιά, ειλικρινή κατάθεση για το πόσο πολύ αγάπησε μια άλλη γυναίκα.
Ήθελα να σου δείξω τον κόσμο όπως δεν σ΄τον έδειξε ποτέ κανείς.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα καλαίσθητη έκδοση, όπου το κείμενο ρέει με σχεδόν ποιητικό ρυθμό. Μικρά κεφάλαια, που ανοίγουν με σύντομα αποφθέγματα και το χαρακτηριστικό logo της συγγραφέως, συνθέτουν ένα ψηφιδωτό συναισθημάτων. Χωρίς την παρουσία ονομάτων ή συγκεκριμένων ημερομηνιών —παρά μόνο με κάποια λεπτά να λειτουργούν ως διακριτικά χρονικά στίγματα— παρακολουθούμε όλη τη διαδρομή: τη γνωριμία, το πρώτο ραντεβού, τις πρώτες αμήχανες λέξεις, το φιλί, τα συναισθήματα, το ταξίδι, την απόσταση και την επικοινωνία.
Είναι μια ευαίσθητη καταγραφή σκέψεων και προβληματισμών γύρω από μια ιστορία αγάπης με γλυκόπικρο φινάλε. Άλλωστε, ο αυθεντικός έρωτας δεν έχει ποτέ πραγματικό τέλος, παρά μόνο αφετηρίες.
Συνοπτικά, το βιβλίο είναι μια πρόσκληση σε ένα ταξίδι συναισθημάτων που διαβάζεται αβίαστα μέσα σε μόλις δύο απογεύματα. Παρόλο που το συγκεκριμένο είδος δεν ανήκει στις συνηθισμένες αναγνωστικές μου επιλογές, οι σελίδες του με κέρδισαν, δεν μου ήταν καθόλου αδιάφορες και κατάφεραν να αφήσουν μια όμορφη, γλυκιά επίγευση.
.png)
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Είδαμε τη θεατρική παράσταση «Ο Σώζων Εαυτόν Σωθήτω» στο Θέατρο Αλτιναλμάζη στη Αλεξανδρούπολη.
Η κωμωδία του Eduardo de Filippo "Ο Σώζων Εαυτόν Σωθήτω", σε σκηνοθεσία Ταμίλλας Κουλίεβα, παίζει ευφυώς με την ίδια τη σημασία του τίτλου της. Ενώ η γνωστή φράση παραπέμπει στο ένστικτο της ατομικής επιβίωσης, η παράσταση χρησιμοποιεί τη ζεστασιά και το χιούμορ των παλιών "μπουλουκιών" –των περιοδευόντων θιάσων που γέννησαν το σύγχρονο θέατρο– για να αποδείξει το αντίθετο: ότι απέναντι στις αντιξοότητες της ζωής και της τέχνης, η πραγματική σωτηρία βρίσκεται στη συλλογικότητα και στο μαζί.
Η παράσταση είναι ένας φόρος τιμής στα «μπουλούκια» – τους περιπλανώμενους θιάσους που κουβαλούσαν το θέατρο σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και της Ιταλίας, πολύ πριν την εποχή της τηλεόρασης.
Η ιστορία παρακολουθεί έναν ταλαιπωρημένο θίασο που, μετά από μια αποτυχημένη παράσταση, φτάνει στον επόμενο σταθμό του για να ανεβάσει ένα νέο έργο. Ανάμεσα σε εξαντλητικές πρόβες, αναζήτηση διαμονής και τις πιέσεις του παραγωγού προς τον θιασάρχη, ξεσπά ένα ερωτικό μπλέξιμο. Οι παρεξηγήσεις και τα ευτράπελα διαδέχονται το ένα το άλλο, προσφέροντας άφθονο χιούμορ και ωραία ατμόσφαιρα.
Το καλοδουλεμένο, πολυεπίπεδο σκηνικό έδωσε βάθος στη σκηνή, ενώ η σκηνοθετική ματιά της Ταμίλλας Κουλίεβα χάρισε γρήγορο ρυθμό και συνεχείς εναλλαγές. Η εξαιρετική μουσική επιμέλεια του Πιέρρου Παπαδάκου και η εντυπωσιακή χορογραφία της Αντωνίας Οικονόμου στη δυναμική είσοδο του θιάσου ξεχώρισαν αμέσως. Τα κοστούμια ήταν απόλυτα πιστά στο πνεύμα και την αισθητική της εποχής των περιοδευόντων θιάσων.
Σεναριακά, το έργο θυμίζει έντονα γνωστές κλασικές κωμωδίες. Η ερωτική περιπέτεια του σεναρίου φάνηκε σε σημεία υπερβολική και ανούσια, ενώ οι διπλοί ρόλοι ορισμένων ηθοποιών δημιούργησαν μια μικρή σκηνική σύγχυση. Παρ' όλα αυτά, το υποκριτικό επίπεδο παρέμεινε υψηλό. Ο Δημήτρης Παπανικολάου (Θιασάρχης) ήταν απολαυστικός και σαρωτικός, σε έναν ρόλο εντελώς διαφορετικό από τον «κακό» Μαρκόπουλο που τον συνηθίσαμε τηλεοπτικά στον Άγιο Έρωτα. Ο Θανάσης Κουρλαμπάς (παραγωγός) εξαιρετικά γοητευτικός και επιβλητικός στη σκηνή. Η Δανάη Παππά αεικίνητη, άνετη και ιδιαίτερα λαμπερή υποκριτικά. Η Ταμίλλα Κουλίεβα αν και σε μικρό ρόλο, απέδειξε πόσο πολύ της ταιριάζει το κωμικό στοιχείο.
Το φινάλε της παράστασης αποτελεί την πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς, σφραγίζοντας όμορφα αυτή την ωδή στον κόσμο του θεάτρου.
Εν κατακλείδι «Ο Σώζων Εαυτόν Σωθήτω» είναι ένας ατμοσφαιρικός φόρος τιμής στους ανθρώπους της σκηνής. Παρά τις μικρές σεναριακές υπερβολές και τη σύγχυση των διπλών ρόλων, η παράσταση κερδίζει το θεατή χάρη στο γρήγορο ρυθμό, την αισθητική της αρτιότητα και τις δυνατές ερμηνείες.
ΠΛΟΚΗ: Ο γοητευτικός θιασάρχης Ντον Τζενάρο και ο θίασός του καταφθάνουν σε έναν τουριστικό προορισμό για περιοδεία, φέρνοντας μαζί πρόβες, φασαρίες, μικροπαρεξηγήσεις και μια αναστάτωση που διαταράσσει την ήσυχη καθημερινότητα του τόπου. Ο Αλμπέρτο, ο παραγωγός του θιάσου της… «κακιάς ώρας», είναι ερωτευμένος με τη μυστηριώδη και όμορφη Μπίτσε, αγνοώντας ότι είναι παντρεμένη και έγκυος. Τα μέλη του θιάσου, ευέλικτοι, αστείοι, ανθρώπινοι, τον βοηθούν να βγει από την περίπλοκη αυτή κατάσταση, την ώρα που ολόκληρη η ομάδα προσπαθεί να στήσει μια νέα παράσταση για να ανέβει την ίδια βραδιά, ύστερα από την αποτυχία της προηγούμενης. Καθώς η πρόβα εξελίσσεται, η ιστορία του έργου που ετοιμάζουν αρχίζει να αντικατοπτρίζει τη δική τους ζωή: μπλέκονται εγκυμοσύνες, ταυτότητες, μυστικά και μια σειρά από παρεξηγήσεις, ενώ ακόμα και η αστυνομία επιστρατεύεται για να βάλει τάξη. Οι ήρωες προσπαθούν να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους μέσα σε ένα χαοτικό σύμπαν γεμάτο ευτράπελα, επιβεβαιώνοντας την ουσία της κωμωδίας καταστάσεων.
Παίζουν (αλφαβητικά): Δημήτρης Παπανικολάου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Δανάη Παππά, Μιχάλης Πανάδης, Πάνος Κλάδης, Ιάσων Βροχίδης και η Ταμίλλα Κουλίεβα. Παραγωγή Stages Network – Αθηναϊκά Θέατρα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons