Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θεατρικό έργο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θεατρικό έργο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ο Δημήτρης Σούκουλης συστήθηκε, στο αναγνωστικό κοινό, το 2018 μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο, «Σκουληκοσύννεφο, ένα παραμύθι για μεγάλους», το οποίο κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Θερμαϊκός. Απόφοιτος Κλασσικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λέτσε, στην Ιταλία, ο Δημήτρης Σούκουλης ασχολείται με τη συγγραφή από το 2014 και μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει ποιήματα σε συλλογικές ανθολογίες. Διατηρεί το δικό του προσωπικό ιστολόγιο, τις "Λέξεις Φυγόκεντρες". Από τις εκδόσεις Ρώμη κυκλοφορεί το πρώτο του θεατρικό έργο «Εννέα μήνες στη Φορμόλη».
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Δημήτρης Σούκουλης
β) Τίτλος: Εννέα μήνες στη Φορμόλη
γ) Έτος Έκδοσης: 2022
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Ρώμη
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: «Εννέα μήνες στη Φορμόλη» τιτλοφορείται το βιβλίο του Δημήτρη Σούκουλη. Πρόκειται για ένα θεατρικό έργο που διαδραματίζεται σε τρεις πράξεις και είναι γραμμένο με ιδιαίτερο τρόπο. Όπως ιδιαίτερος είναι κι ο τίτλος αλλά και το εξώφυλλο του βιβλίου. Ετυμολογικά η φορμόλη προέρχεται από τη λέξη formol και είναι μια ισχυρή ουσία που βοηθά στο να διατηρηθούν κάποια πράγματα. Έτσι και σε αυτήν την ιστορία, ο πρωταγωνιστής για εννέα μήνες προσπαθεί να διατηρήσει μια σχέση, που σχεδόν εχει τελειώσει, ζωντανή. Εννέα μήνες σε αναμονή. Εννέα μήνες περιμένει μια ανταπόκριση από έναν άνθρωπο που κάποτε ερωτεύθηκε σφόδρα. Μπορεί ένα έρωτας να κάνει τον άνθρωπο να ζει για μήνες μέσα σε μια τρέλα; Μπορούν τα συναισθήματα να επηρεάσουν την συμπεριφορά του;
Το έργο εξελίσσεται σε ένα νοικιαζόμενο διαμέρισμα σε μια επαρχιακή πόλη. Οι ήρωες της ιστορίας είναι τέσσερις όμως δεν κατονομάζονται, παρά μόνο αναφέρονται κάποιες χαρακτηριστικές ιδιότητες τους. Ο Άνδρας, μεσήλικας γύρω στα 45, μιλάει στον εραστή του, τον Νεαρό, γύρω στα 30 (βουβός ρόλος). Ο Άνδρας τού εξομολογείται τον έρωτα του, την αγάπη του, τους φόβους του μα και τις ανησυχίες του. Αλλά ο τριαντάχρονος νεαρός δεν ενδιαφέρεται για όσα ακούει. Όταν η υπηρέτρια θα μπει στο δωμάτιο, ο Άνδρας θα αποφασίσει να φύγει από το διαμέρισμα, με τον Νεαρό να τον κοιτάζει έκπληκτος. Στην τελευταία πράξη υπηρέτρια και οικονόμος καθαρίζουν το διαμέρισμα για τον επόμενο νοικιαστή. Όταν ο Άντρας μπαίνει για να πάρει τη βαλίτσα του συνειδητοποιεί πράγματα για τη ζωή του που δεν είχε δει πριν. Η υπηρέτρια και η οικονόμος φαίνεται πως γνωρίζουν πολλά για τη ζωή του.
Οι καλύτερες εξομολογήσεις γίνονται στο σκοτάδι
Ο Δημήτρης Σούκουλης παρουσιάζει με μοναδικό και ποιητικό τρόπο μια ιστορία ιδιαίτερη, όμορφη μεν αλλά και λίγο μπερδεμένη. Από ένα σημείο και μετά μπαίνουν όλα σε μια σειρά και ερωτήματα που δημιουργήθηκαν κατά την ανάγνωση απαντιούνται στην τελευταία πράξη. Μέχρι τότε όμως ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας, ο Άνδρας, θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια δύσκολη πρόκληση, να μάθει μέσα από αυτήν, να αποφασίσει να αλλάξει και να είναι ο εαυτός του. Έστω και δύσκολα θα πρέπει να αναγνωρίσει τα λάθη του και να αποδεχθεί την πραγματικότητα. Παράλληλα με την ιστορία του βιβλίου ο συγγραφέας θίγει με ωραίο τρόπο και χωρίς να προκαλεί, την αγάπη και πως δεν έχει καμία σημασία το φύλο γιατί ο έρωτας δεν κάνει διακρίσεις στα κορμιά.
Συνοπτικά οι «Εννέα μήνες στη Φορμόλη» είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θεατρικό έργο για τον έρωτα γραμμένο με λυρικό ύφος!!! Μια ιστορία που θέτει ερωτήματα για την αγάπη και για το αν αυτή διαρκεί για πάντα. Το τέλος είναι πραγματικά μη αναμενόμενο, ανατρεπτικό μα και γλυκόπικρο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αναμένω αυτήν την ιστορία σύντομα στο θεατρικό σανίδι.
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Το πρώτο θεατρικό έργο του Δημήτρη Φούτσια με τίτλο «Meatball» κυκλοφόρησε από την Κάπα Εκδοτική το 2020. Έναν χρόνο νωρίτερα το θεατρικό έργο ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Κεντρική Σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη σε σκηνοθεσία Γιώργου Λύρα ενώ παράλληλα ο ίδιος ο συγγραφέας βραβεύεται στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Νεών Θεατρικών Συγγραφέων.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Δημήτρης Φούτσιας
β) Τίτλος: Meatball
γ) Έτος Έκδοσης: 2020
δ) Έκδοση: Κάπα Εκδοτική
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: «Meatball» (στα ελληνικά: Ο κεφτές). Το βιβλίο του Δημήτρη Φούτσια τιτλοφορείται στα αγγλικά και πρόκειται για το πρώτο του θεατρικό έργο, το οποίο και παρουσιάστηκε σε θεατρικές σκηνές στην Αθήνα, το 2019 και το 2020 σε σκηνοθεσία Γιώργου Λύρα.
Μπορεί ένας κεφτές να γίνει το μήλον της έριδος για έναν καυγά ανάμεσα σε δύο ζευγάρια που εδώ και καιρό έχουν ασπαστεί τον βιγκανισμό; Η απάντηση είναι ναι!!! Η ιστορία του έργου διαδραματίζεται κάπου στο μέλλον, στον δυτικό πολιτισμό. Οι ζωολογικοί κήποι δεν υπάρχουν πια και οι πολίτες υποχρεώνονται βάσει νόμου, να κάνουν εξετάσεις που πιστοποιούν ότι δεν κατανάλωσαν κρέας. Δύο ζευγάρια θα συναντηθούν και θα δειπνήσουν. Ενώ η νύχτα κυλά ομαλά, ένας κεφτές που θα βρεθεί στο πάτωμα θα πυροδοτήσει έναν ατέλειωτο καυγά ανάμεσα στα ζευγάρια, με τις σχέσεις τους να δοκιμάζονται. Πως βρέθηκε ο κεφτές στο διαμέρισμα; Υπάρχει κάποιος που τρώει κρυφά κεφτεδάκια; Τι θα γίνει όταν τα ζώα αποφασίσουν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους;
Χρειάζεται επιτέλους να ζήσουμε ως σύμμαχοι με τα ζώα. Μονάχα έτσι η ανθρωπότητα έχει μέλλον στη γη.
Ο συγγραφέας Δημήτρης Φούτσιας παρουσιάζει μια έξυπνη, πρωτότυπη μά και τολμηρή ιστορία που όμοια της, δύσκολα θα συναντήσει κανείς. Με απλή και κατανοητή γραφή ο ίδιος δεν παρουσιάζει μόνο μια κοινωνία στην οποία άνθρωποι και ζώα πλέον έχουν τα ίδια δικαιώματα. Θίγει επίκαιρα κοινωνικά ζητήματα που αφορούν τον κόσμο και την ίδια κοινωνία. Αναφέρεται στην κλιματική αλλαγή, την οικολογία αλλά και την ίδια την ανθρώπινη φύση. Παράλληλα μέσα από τους χαρακτήρες της ιστορίας, αναφέρονται όλα τα εδέσματα που καταναλώνουν οι vegan. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο συγγραφέας αναφέρεται αρκετές φορές στον αρχαίο φιλόσοφο Πυθαγόρα, ο οποίος ήταν ο πρώτος vegan.
Το έργο είναι γραμμένο με θεατρικούς διάλογους και εμπεριέχει δόσεις χιούμορ. Δεν υπάρχουν κεφάλαια ενώ η πλοκή διαδραματίζεται σε ένα συγκεκριμένο χώρο. Οι τέσσερις χαρακτήρες της ιστορίας είναι πολύ ενδιαφέροντες, με τον καθένα να κουβαλά την δική του ιστορία, τα δικά του μυστικά. Ο καυγάς τους θα τους οδηγήσει σε αναπάντεχες αποκαλύψεις.
...οποιαδήποτε υπερβολή είναι μικρή σε σχέση με τις κτηνωδίες που έχει κάνει ο άνθρωπος στα ζώα.
Συνοπτικά το βιβλίο του Δημήτρη Φούτσια, «Meatball» είναι μια σύντομη, ευφυέστατη και πρωτότυπη vegan κωμωδία που διαβάζεται με μεγάλο ενδιαφέρον. Έχει γρήγορο ρυθμό, ανατροπές αλλά κι ένα σουρεαλιστικό φινάλε. Μπορεί να διαβαστεί από όλους, vegan και μή. Προσωπικά θεωρώ ότι το εξώφυλλο αδικεί λίγο το βιβλίο. Πάραυτα το έργο το αγάπησα και σίγουρα θα αναζητήσω και το επόμενο του συγγραφέα.
Πλοκή: Πόσο βιγκανισμό αντέχει η ψυχή μας; Το πράσινο παραμένει το χρώμα της ελπίδας, έτσι δεν είναι; Σε μια κοινωνία «μετασημερινή», όπου τα ζώα πλέον έχουν ίσα δικαιώματα με τους ανθρώπους και η κατανάλωση κρέατος είναι απαγορευμένη, διά νόμου και διά ροπάλου, τέσσερις καθ’ όλα νομοταγείς πολίτες ανακαλύπτουν με φρίκη – ανάμεσά τους – ένα κεφτεδάκι! Ποιος είναι ο ένοχος; Ποιος πάει να τους παγιδεύσει; Ποιος άλλος μπήκε στο σπίτι κρυφά; Το θεατρικό έργο «Meatball» του Δημήτρη Φούτσια, μια μονόπρακτη «κωμωδία vegan», βραβεύτηκε στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Νέων Θεατρικών Συγγραφέων (Ε.Ν.ΘΕ.ΣΥ.) κατά την πρώτη παρουσίαση του έργου στο «Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης» τον Ιούλιο του 2019. Τον τόμο συμπληρώνει επίμετρο, γραμμένο από τη Δρ Θεατρολογίας και κριτικό θεάτρου Εύη Προύσαλη.
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ο Duncan Macmillan είναι Άγγλος συγγραφέας και σκηνοθέτης του θεάτρου. Πρωτοεμφανίστηκε μέσω του διαγωνισμού Playwriting Bruntwood στο Royal Exchange Theatre του Μάντσεστερ, κερδίζοντας δύο βραβεία στην πρώτη χρονιά του με το έργο "Monster", το οποίο ήταν, επίσης, υποψήφιο για τα βραβεία TMA Best New Play και Best New Play Award της Manchester Evening News. Οι «Πνεύμονες» είναι από τα πιο γνωστά θεατρικά του συγγραφέα, το οποίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Βακχικόν. Οι «Πνεύμονες» είναι μια ιστορία αγάπης, αμείλικτα ειλικρινής, αστεία, επίκαιρη και ταυτόχρονα τόσο διαχρονική. Γνώριμα καθημερινή αλλά και πολυσύνθετη, όπως άλλωστε και η ίδια η ζωή. Ένα έργο που δίνει φωνή στη Γενιά της Αβεβαιότητας, η οποία μέσα από τις αλλεπάλληλες αλλαγές και τις συναισθηματικές μεταπτώσεις βρίσκει τον τρόπο να χαράξει τη δική της πορεία. Ο Ντάνκαν Μακ Μίλαν επικεντρώνεται στην ουσία του θεάτρου διερευνώντας τη θεατρική γραφή, απογυμνωμένη από υποδείξεις. Όπως ο ίδιος σημειώνει: «Το έργο γράφτηκε για να παιχτεί σε άδεια σκηνή. Δεν υπάρχουν σκηνικά, δεν υπάρχουν έπιπλα, ούτε φροντιστήριο, ούτε παντομίμα. Δεν υπάρχουν αλλαγές κοστουμιών. Το φως και ο ήχος δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν αλλαγή στον χρόνο ή στον χώρο».
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Duncan Macmillan
β) Τίτλος: Πνεύμονες
γ) Έτος Έκδοσης: 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΒΑΚΧΙΚΟΝ
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Λόγω του ότι «μείναμε σπίτι», πολλοί εκδοτικοί επέλεξαν τίτλους και τους διέθεσαν δωρεάν στο κοινό. Με την ευκαιρία αυτή, λοιπόν, και μετά από εκτενής αναζήτηση μου, έπεσα στο θεατρικό βιβλίο του Duncan Macmillan, με τίτλο «Πνεύμονες».
Σε αυτό το βιβλίο δεν με τράβηξε μόνο ο τίτλος του. Το εξώφυλλο του με γνωστούς ηθοποιούς, Αποστόλης Τότσικας και Βάσω Καβαλιεράτου αλλά και η υπόθεση του ήταν ικανά να με κάνουν όχι μόνο να επιλέξω το βιβλίο προς ανάγνωση αλλά και να το ολοκληρώσω μέσα σε λίγες ώρες.
Ένας άντρας και μια γυναίκα, χωρίς να ονοματίζονται, στην ηλικία των τριάντα, κάνουν σχέδια για το μέλλον. Ένα μέλλον στο οποίο σκέφτονται να αποκτήσουν και ένα παιδί. Η απόφαση αυτή όμως, θα τους κάνει να διαφωνήσουν έντονα. Μέσα από την έντονη συζήτηση θα προβληματιστούν και θα επιχειρήσουν να αναλογιστούν τα υπέρ και τα κατά του να αποκτήσεις ένα παιδί και ποιες οι συνέπειες από αυτό. Σε αυτή την έντονη διαμάχη, θα χρειαστούν και από τους δύο, μεγάλοι πνεύμονες.
Μια σχέση δύο ανθρώπων, που μέσα από την έντονη συζήτηση θα ταράξει όλες τις ισορροπίες στη ζωή τους. Σχέδια και όνειρα θα καταλήξουν να γίνουν προβληματισμοί, για ένα αβέβαιο μέλλον. Ο Duncan Macmillan γράφει θεατρικά, εξού και οι θεατρικοί διάλογοι, που χρησιμοποιεί σε όλο το έργο. Χωρίς κεφάλαια, χωρίς σκηνές, μια απίστευτη ιστορία γεμάτη ποικίλα συναισθήματα. Ο ρυθμός του είναι καταιγιστικός, ανελέητος, όπως και οι δύο χαρακτήρες του. Και το φινάλε του, ανατρεπτικό και συνάμα γλυκόπικρο.
Σε αυτό το βιβλίο δεν με τράβηξε μόνο ο τίτλος του. Το εξώφυλλο του με γνωστούς ηθοποιούς, Αποστόλης Τότσικας και Βάσω Καβαλιεράτου αλλά και η υπόθεση του ήταν ικανά να με κάνουν όχι μόνο να επιλέξω το βιβλίο προς ανάγνωση αλλά και να το ολοκληρώσω μέσα σε λίγες ώρες.
Ένας άντρας και μια γυναίκα, χωρίς να ονοματίζονται, στην ηλικία των τριάντα, κάνουν σχέδια για το μέλλον. Ένα μέλλον στο οποίο σκέφτονται να αποκτήσουν και ένα παιδί. Η απόφαση αυτή όμως, θα τους κάνει να διαφωνήσουν έντονα. Μέσα από την έντονη συζήτηση θα προβληματιστούν και θα επιχειρήσουν να αναλογιστούν τα υπέρ και τα κατά του να αποκτήσεις ένα παιδί και ποιες οι συνέπειες από αυτό. Σε αυτή την έντονη διαμάχη, θα χρειαστούν και από τους δύο, μεγάλοι πνεύμονες.
Ο κόσμος θα χρειαστεί καλούς ανθρώπους. Ειδικά με όσα συμβαίνουν. Δεν μπορούμε έτσι απλώς να αφήσουμε τον κόσμο σε ανθρώπους που δεν σκέφτονται....χωρίς ποτές να έχουν σκεφτεί αν είναι ικανοί να προσφέρουν αγάπη.
Μια σχέση δύο ανθρώπων, που μέσα από την έντονη συζήτηση θα ταράξει όλες τις ισορροπίες στη ζωή τους. Σχέδια και όνειρα θα καταλήξουν να γίνουν προβληματισμοί, για ένα αβέβαιο μέλλον. Ο Duncan Macmillan γράφει θεατρικά, εξού και οι θεατρικοί διάλογοι, που χρησιμοποιεί σε όλο το έργο. Χωρίς κεφάλαια, χωρίς σκηνές, μια απίστευτη ιστορία γεμάτη ποικίλα συναισθήματα. Ο ρυθμός του είναι καταιγιστικός, ανελέητος, όπως και οι δύο χαρακτήρες του. Και το φινάλε του, ανατρεπτικό και συνάμα γλυκόπικρο.
Εν κατακλείδι, οι «Πνεύμονες» είναι ένα απλό, σύντομο σε διάρκεια και περιεκτικό έργο ενώ ταυτόχρονα γίνεται σκληρό, οδυνηρό, συναρπαστικό και με πολλά μηνύματα. Μια ιστορία αγάπης μέσα από την οποία ο συγγραφέας αναφέρεται σε θέματα που αφορούν την κλιματική αλλαγή, την επιστήμη και τη ανθρώπινη φύση.
Πλοκή: Ο χρόνος μοιάζει εχθρός τους. Αν περιμένουν τις κατάλληλες συνθήκες δεν θα το κάνουν ποτέ. Απ’ τη μια υπάρχει η επιθυμία για ένα παιδί, από την άλλη η αγωνία για το περιβάλλον, την παγκόσμια κρίση και την πολιτική αστάθεια... Τελικά, πώς να αποφασίσεις για το μέλλον σου όταν αυτό προβλέπεται τόσο δυσοίωνο; «Ένα παιδί; Είναι σαν να μου έριξες μπουνιά στη μούρη και μετά μου ζήτησες να σου λύσω μια μαθηματική εξίσωση.»
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










Social Icons