Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παιχνίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παιχνίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Όσο «Μείναμε σπίτι» την περίοδο της καραντίνας, αξιοποιήσαμε το χρόνο δημιουργικά. Τουλάχιστον αυτό έπραξα εγώ (δες εδώ πως πέρασα στην καραντίνα). Ανάμεσα σε πολλά πράγματα που έκανα, ήταν να ξεθάψω όλα τα παλιά αλλά και κάποια καινούρια επιτραπέζια παιχνίδια και να παίξουμε οικογενειακώς όλοι μαζί. Με αφορμή λοιπόν εκείνες τις ημέρες της καραντίνας, είπα να θυμηθώ τα νιάτα μου, να βγάλω όλα τα επιτραπέζια παιχνίδια, να τα βάλω κάτω και να δω ποια από αυτά δεν πρόκειται να αποχωριστώ. Ποια από αυτά παίζω συνέχεια, ακόμα και σήμερα. Με ποια από αυτά γέλασα αλλά και με ποια παιχνίδια τσακωνόμουν με την αδερφή μου (αφού πάντα η μία προσπαθούσε να κλέψει την άλλη για να βγει νικήτρια😋😅).
Πολλά παιχνίδια ήρθαν στο μυαλό μου, κάποια από αυτά μάλιστα διαπίστωσα ότι κυκλοφορούν και σε νέα έκδοση, που σημαίνει ότι αντέχουν στο χρόνο. Ας αφήσουμε λοιπόν για λίγο τις ηλεκτρονικές συσκευές στην άκρη και ας βρούμε χρόνο για επιτραπέζια. Ας ξεκινήσουμε να δούμε ποια τα πέντε αγαπημένα μου επιτραπέζια παιχνίδια.
Ανακάλυψε την Ευρώπη: Έμαθα Γεωγραφία και ανακάλυψα την Ευρώπη χάρη σε αυτό το παιχνίδι. Μέσα σε λίγη ώρα είχα καταφέρει να ταξιδέψω σε ευρωπαϊκές πόλεις, να γνωρίσω την ιστορία, την πολιτιστική κληρονομιά, και τα αξιοθέατα της κάθε μίας, από αυτές. Αφετηρία η Ελλάδα και μετά από ένα μοναδικό ταξίδι, επιστροφή ξανά από εκεί που αρχίσαμε. Τώρα το ποιος ήταν ο νικητής του παιχνιδιού, δε θυμάμαι. Το σίγουρο είναι ότι από αυτό το παιχνίδι μάθαμε πολλά. Στην ίδια σειρά του κατασκευαστή ανήκει και το παιχνίδι «Ανακάλυψε τη Ελλάδα».
Μάντεψε Ποιος: Ένα παιχνίδι διαχρονικό και κλασσικό. Το παιχνίδι με τα κρυμμένα πρόσωπα, αποτελούνταν από δυο ταμπλό με άντρες και γυναίκες με μακριά ή κοντά μαλλιά, με ή χωρίς γυαλιά, έγχρωμοι ή λευκοί. Και μετά η μία ερώτηση διαδέχεται την άλλη. Μια μαντεψιά του μυστικού χαρακτήρα του αντιπάλου σου είναι ικανή για να είσαι ο τελικός νικητής!
Monopoly: Το πολυαγαπημένο και κλασσικό επιτραπέζιο παιχνίδι συναλλαγών ακινήτων, κυκλοφορεί ακόμα. Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει σε πάνω από 30 χώρες και έχει εκδοθεί σε 20 τουλάχιστον διαφορετικές γλώσσες. Προσωπικά έχω ακόμα την παλιά - ειδική αυθεντική έκδοση με τις δραχμές, που φυσικά δεν την αλλάζω με τίποτα. Χάρη σε αυτό το παιχνίδι έμαθα να δίνω σωστά ρέστα, να αγοράζω αλλά και να πουλάω σπίτια. Ποτέ δεν κατάφερα βέβαια να μείνω με λεφτά στο χέρι και να βγω νικήτρια στο παιχνίδι αλλά ποιος νοιάζεται. Ήταν ένα παιχνίδι που παίζαμε οικογενειακώς.
Taboo: Δικαιωματικά, στην πρώτη θέση αυτού του top5, έρχεται ένα παιχνίδι που παίζω ακόμα και σήμερα. Ένα παιχνίδι που τις μέρες της καραντίνας, προτιμήθηκε δεόντως. Διάρκεια στο παιχνίδι δεν υπήρχε. Όποιος έβρισκε τις περισσότερες σωστές λέξεις, ήταν ο νικητής. Αρκεί να μην έλεγε την απαγορευμένη λέξη. Προσωπικά αυτό το παιχνίδι όσες φορές και να το παίξαμε είτε οικογενειακώς είτε με φίλους, δεν χρησιμοποιήσαμε ποτέ το ταμπλό και τα πιόνια παρά μόνο την κλεψύδρα. Το θεωρούσαμε περιττό.
Αυτό ήταν το δικό μου top 5 με τα αγαπημένα επιτραπέζια παιχνίδια.
Εσείς με ποια επιτραπέζια παίζατε όταν ήσασταν παιδιά;
Λίγο παραπάνω από
δύο μήνες, χρειάστηκε όλοι μας να «Μείνουμε Σπίτι», να
εφαρμόσουμε βασικούς κανόνες υγιεινής αλλά και να τηρήσουμε αποστάσεις. Σε
αυτούς τους δύο μήνες, θέλω να πιστεύω ότι οι περισσότεροι αξιοποίησαν τον χρόνο τους, δημιουργικά. Προσωπικά, εκμεταλλεύτηκα αυτόν τον ανέλπιστο χρόνο και έκανα πολλά πράγματα, που είχα να κάνω πάρα πολύ καιρό, ίσως και από το περασμένο καλοκαίρι.
Σε αυτήν την ανάρτηση, μιας και πλέον δεν «Μένουμε Σπίτι» και έχουμε επιστρέψει στην καθημερινότητα, θα αναφερθώ σε 10 +1 πράγματα που έκανα στην καραντίνα μου. Τι έκανα λοιπόν στην καραντίνα μου;
11. Παρακολούθηση εξ αποστάσεως σεμιναρίων. Παρακολούθησα κάποια εξ αποστάσεως σεμινάρια είτε δωρεάν είτε με μια μικρή συνδρομή. Ένα σεμινάριο είχε θέμα «Public speaking: Φοβάσαι να μιλήσεις στο κοινό; Αντιμετώπισε το!». Παρακολούθησα επίσης το πρώτο διαδικτυακό σεμινάριο του ΕΚΤ με τίτλο "Πόσο ψηφιακά ικανοί είμαστε ως εκπαιδευόμενοι, εκπαιδευτές και εκπαιδευτικοί οργανισμοί; Από τη θεωρία στην πράξη". Δύο ενδιαφέροντα σεμινάρια που έμαθα αρκετά πράγματα.
11. Παρακολούθηση εξ αποστάσεως σεμιναρίων. Παρακολούθησα κάποια εξ αποστάσεως σεμινάρια είτε δωρεάν είτε με μια μικρή συνδρομή. Ένα σεμινάριο είχε θέμα «Public speaking: Φοβάσαι να μιλήσεις στο κοινό; Αντιμετώπισε το!». Παρακολούθησα επίσης το πρώτο διαδικτυακό σεμινάριο του ΕΚΤ με τίτλο "Πόσο ψηφιακά ικανοί είμαστε ως εκπαιδευόμενοι, εκπαιδευτές και εκπαιδευτικοί οργανισμοί; Από τη θεωρία στην πράξη". Δύο ενδιαφέροντα σεμινάρια που έμαθα αρκετά πράγματα.
10. Επιτραπέζια παιχνίδια και παζλ 1500 κομματιών. Για την ακρίβεια, σε ένα διώροφο σπίτι, όπως αυτό που ζω, ήταν αναπόφευκτο να μην έρθω περισσότερο κοντά με τα αδέλφια μου αλλά και τους γονείς μου. Πέρα από μερικούς καβγάδες, που ίσως προήλθαν από την κλεισούρα, τα βράδια μαζευόμασταν σε έναν όροφο και παίζαμε επιτράπεζια παιχνίδια. Πολλά επιτραπέζια, τα οποία πρόσφατα μάλιστα είχα αγοράσει εγώ η ίδια. Την τιμητική τους είχαν τα παιχνίδια, Taboo, Πέφτει η Νύχτα στο Παλέρμο και Hellas Trivia. Τέλος ένα παιχνίδι που παίζαμε πολύ οικογενειακώς και έπεφταν γέλια ήταν το Πες Βρες. Σαν να μην έφταναν όλα τα επιτραπέζια, αποφάσισα επιτέλους μετά από δύο χρόνια, να ανοίξω και να αρχίσω μόνη μου να φτιάχνω το παζλ με τα 1500 κομμάτια. Έχω κάνει ήδη το μισό και λίγο παραπάνω, χωρίς καμιά βοήθεια.
9. Αγχολυτική ζωγραφική. Λίγο ο εκνευρισμός, λίγο το άγχος που έμεινα πίσω σε κάποια επαγγελματικά θέματα, ήταν ικανά να με κάνουν να πιάσω το τελευταίο antistress τετράδιο ζωγραφικής που είχα πάρει πριν λίγους μήνες. Ένα τετράδιο με πόλεις, πρωτεύουσες όλου του κόσμου. Φανταστικές πόλεις. Τα σχέδια είναι ποικίλα όπως και ο βαθμός δυσκολίας. Η αγχολυτική ζωγραφική, προσωπικά με βοήθησε πολύ στο να ξεφεύγω για λίγο από τα προβλήματα μου.
8. Διαλογισμός. Ήθελα εδώ και χρόνια, να κάνω διαλογισμό. Έχω φίλη που κάνει πολύ συχνά. Μέχρι και σήμερα ωστόσο το απέφευγα, επειδή δεν είχα χρόνο. Προτιμούσα πάντα να κάνω κάτι άλλο για να χαλαρώσω. Ε λοιπόν μέγα λάθος. Χάρη και στο μεγάλο σαλόνι που διαθέτω, μετά τα μπάνια μου, άναβα αρωματικά κεριά, έβαζα το βίντεο να παίζει και χαλάρωνα. Την πρώτη φορά ο διαλογισμός κράτησε μόλις 5 λεπτά, σαν αρχάρια που ήμουν. Έπειτα ο χρόνος ήταν μεγαλύτερος, 10 λεπτά, 15 λεπτά, 20 λεπτά. Το μάξιμουμ που έκανα ήταν 25 λεπτά. Ίσως είναι και ο ιδανικότερος χρόνος για τον καθένα μας. Ο διαλογισμός βοηθά στην χαλάρωση, στην ένταση, στο άγχος αλλά και στην απελευθέρωση αρνητικών συναισθημάτων. Μέσα από διάφορα βίντεο στο YouTube περί διαλογισμού, ανακάλυψα τη Φωτεινή Κεχαγιά. Θα σας ηρεμήσει αν το έχετε ανάγκη.
7. Γυμναστική στο σπίτι. Μην μου πει κανείς ότι δεν το επιχείρησε; Προσωπικά το επιχείρησα αρκετές φορές. Κάθε φορά που ξυπνούσα μάλιστα, έκανα κάποιες ασκήσεις και μετά έτρωγα το πρωινό μου. Στις 6 το απόγευμα πριν το δεκατιανό μου έκανα επίσης κάποιες ασκήσεις, κυρίως σανίδα (μέχρι 1,5 λεπτό). Το πρόγραμμα των ασκήσεων που έκανα είναι αυτό εδώ. Ομολογώ πάντως ότι εν μέσω καραντίνας την διατροφή μου την πρόσεχα με το παραπάνω, μιας που κιλά δεν πήρα. Θα πω καλύτερα ότι κατάφερα να χάσω κιόλας. Κάτι το οποίο με κάνει πολύ χαρούμενη.
6. Παρακολούθησα δωρεάν θεατρικές παραστάσεις. Εν μέσω καραντίνας, πολλά θέατρα αλλά και οι ίδιοι οι ηθοποιοί μέσω των προσωπικών καναλιών τους στο YouTube διέθεσαν στο κοινό δωρεάν θεατρικές παραστάσεις. Ούτε μία αλλά ούτε δύο. Τρεις συνολικά θεατρικές, διαφορετικές μεταξύ τους, παραστάσεις. Κατάδικος μου, Μιράντα και Υπηρέτης Δύο Αφεντάδων.
5. Περίπατο στη φύση και στην θάλασσα. Να πω την αλήθεια, δεν έκατσα όλη την ώρα σπίτι. Την άδεια με το Νο6 την πήρα συχνά και αυτό λόγω της μέσης μου, καθώς ο γιατρός μου συνέστησε να βγαίνω να περπατώ εδώ και 5 μήνες. Από τότε που με έπιασε η μέση μου, έβαλα το περπάτημα στη ζωή μου και δεν το έχω αφήσει μέχρι σήμερα. Άλλωστε η πόλη είναι ιδανική για βόλτες δίπλα στη θάλασσα.
4. Βιντεοκλήση με φίλες. Οι φίλες μου, δυστυχώς μένουν μακριά από την πόλη. Η μία μένει εδώ και τρία χρόνια, στο Δουβλίνο ενώ η άλλη στην Κρήτη. Και εγώ είμαι στη μέση. Το Skype γενικότερα έπαιρνε φωτιά και πριν την καραντίνα. Ε τώρα μάς έμαθε και το Messenger. Ατέλειωτες ώρες με μασάλια, όπως λέμε εδώ στα μέρη μου. Ατέλειωτες ώρες γέλιου μέχρι δακρύων. Και όταν κλείναμε την βιντεοκλήση, πάντα στο τέλος ένα "see you soon".
3. Μαγειρική και Καθάρισμα. Αυτά τα δύο πάνε μαζί. Τη μία μέρα καθάριζα το σπίτι, την βιβλιοθήκη, το υπόγειο του σπιτιού και την άλλη μέρα, μέσα στην κουζίνα, όπου μαγείρευα και δοκίμαζα καινούρια πράγματα. Μερικές από τις καινούριες συνταγές ήταν οι τορτίγιες με γέμιση Caesar, μπισκότα κανέλας Γερμανίας, παγωτό φράουλα και κέικ φυστικοβούτυρο σε κούπα.
2. Παρακολούθησα νέες σειρές στο Netflix. Δε θα μπορούσα να μην παρακολουθήσω μια νέα σειρά στο Netflix. Προτίμησα φυσικά να παρακολουθήσω μίνι σειρές, με λίγη διάρκεια και επεισόδια, έτσι ώστε να γράφω και την άποψη μου και να γεμίσω λίγο τη θεματολογία της σελίδας. Στατιστικά πολλοί ήσασταν που είδατε τις απόψεις μου πάνω σε αυτές τις σειρές. Οι σειρές ήταν διαφορετικές, ωραίες και άξιζαν το χρόνο μου. Chambers, La Mante, Valhalla Murders, Bloodride, Il Processo και Unorthodox.
1. Διάβασα βιβλία. Βρήκα το χρόνο να διαβάσω βιβλία και να μειωθούν αισθητά τα αδιάβαστά μου, σε σημείο που πλέον σκέφτομαι να πάω να αγοράσω κάποια που έχω σημειωμένα στη wishlist. Μην με ρωτήσετε πόσα βιβλία διάβασα, κάπου έχασα το μέτρημα. Ωστόσο είναι σίγουρα καμιά 15αρια. Υπάρχουν οι απόψεις μου σε αυτά.
Εσύ πως πέρασες στην καραντίνα σου;
Όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν μια αφορμή ώστε να θυμηθώ παιχνίδια που έπαιζα όταν ήμουν και εγώ παιδί. Σκοπός της ανάρτησης είναι να υπενθυμίσω σε γονείς αλλά και εκπαιδευτικούς τα παιχνίδια αυτά και με τη σειρά τους να τα μεταδώσουν στα σημερινά παιδιά και να τα παίξουν. Πάμε λοιπόν να τα θυμηθούμε ένα ένα, με αλφαβητική σειρά.
Γαϊτανάκι: Ομαδικό παιχνίδι με ξύλινο κοντάρι και πολύχρωμες κορδέλες. Το γαϊτανάκι αποτελείται από ένα ξύλινο κοντάρι που από την κορυφή του κρέμονται πολύχρωμες κορδέλες. Το κάθε παιδί κρατάει μια κορδέλα και γυρίζουν γύρω από το κοντάρι τραγουδώντας. Για να μην μπερδεύονται οι κορδέλες πρέπει το παιδί να περνά μια φορά μέσα από το ένα παιδί και την άλλη έξω από το επόμενο.
Γύρω γύρω όλοι: Τα παιδιά πιάνονται από τα χέρια, σχηματίζοντας έναν κύκλο και στη μέση μπαίνει ένα από αυτά. Στη συνέχεια γυρίζουν γύρω γύρω όλοι και τραγουδούν:
Γύρω γύρω όλοι στη μέση ο Μανώλης, χέρια πόδια στην γραμμή
και όλοι κάθονται στη γη κι ο Μανώλης στο σκαμνί.
Μόλις πουν "κι όλοι κάθονται στη γη", κάθονται κάτω με τα πόδια τεντωμένα προς το κέντρο. Όταν πουν "κι ο Μανώλης στο σκαμνί", κάθεται το παιδί που είναι στο κέντρο
Δαχτυλίδι: Ομαδικό παιχνίδι για κορίτσια. Ένα κορίτσι κάνει τη μάνα και κρατά στα χέρια της ένα δαχτυλίδι, ενώ οι υπόλοιπες κάθονται κυκλικά με τις παλάμες τους ενωμένες. Μόνο ένα κορίτσι βρίσκεται έξω από τον κύκλο και παρακολουθεί. Τα ορίτσια απευθύνονται σε αυτό το κορίτσι με ένα τραγούδι. Όση ώρα διαρκεί το τραγούδι, η μάνα περνά το δαχτυλίδι μέσα από τα χέρια όλων των κοριτσιών και το αφήνει σε ένα από αυτά. Αφού τελειώσει το τραγούδι, ζητά από το κορίτσι που είναι εκτός κύκλου να μαντέψει ποια έχει το δαχτυλίδι στα χέρια της. Αν μαντέψει σωστά, γίνεται αυτή η μάνα. Αν όχι μένει η ίδια και βγαίνει άλλο κορίτσι έξω από τον κύκλο. Το τραγούδι που λένε είναι:
Πού 'ν' το, πού 'ν' το το δαχτυλίδι,
ψάξε ψάξε δε θα το βρεις.
Δε θα το βρεις δε θα το βρεις.
Το δαχτυλίδι που φορείς
Δεν περνάς κυρά Μαρία: Ομαδικό παιχνίδι για κορίτσια. Τα κορίτσια επιλέγουν αυτήν που θα κάνει την κυρά Μαρία, η οποία και στέκεται στη μέση, ενώ οι υπόλοιπες πιάνονται από τα χέρια και σχηματίζουν ένα κύκλο. Όπως στο Γύρω Γύρω όλοι. Τα κορίτσια γυρίζουν γύρω - γύρω και τραγουδούν με την κυρά Μαρία να προσπαθεί να περάσει ανάμεσα τους. Όταν σταματούν να τραγουδούν τα κορίτσια, ακινητοποιούνται και ξεκινά το τραγούδι η κυρά Μαρία, η οποία περπατά μέσα στον κύκλο. Στο τέλος του τραγουδιού η κυρά Μαρία τραγουδάει "Η καλή μου είναι η...". Λέει το όνομα ενός κοριτσιού. Το κορίτσι μόλις ακούσει το όνομα της μπαίνει στον κύκλο και γίνεται η κυρά Μαρία. Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι όλοι να γίνουν η κυρά Μαρία. Το τραγούδι που λένε είναι:
Δεν περνάς Κυρά Μαρία δεν περνάς δεν περνάς
δεν περνάς Κυρά Μαρία δεν περνάς περνάς
Θε να πάω εις τους κήπους δεν περνώ δεν περνώ
θε να πάω εις τους κήπους δεν περνώ περνώ
Τι θα κάνεις εις τους κήπους δεν περνάς δεν περνάς
τι θα κάνεις εις τους κήπους δεν περνάς περνάς
Θα μαζέψω δυο βιολέτες δεν περνώ δεν περνώ
θα μαζέψω δυο βιολέτες δεν περνώ περνώ
Τι θα κάνεις τις βιολέτες δεν περνάς δεν περνάς
τι θα κάνεις τις βιολέτες δεν περνάς περνάς
Θα τις δώσω της καλής μου δεν περνώ δεν περνώ
θα τις δώσω της καλής μου δεν περνώ δεν περνώ
Και ποια είναι η καλή σου δεν περνάς δεν περνάς και
ποια είναι η καλή σου δεν περνάς περνάς
Η καλή μου είναι η (*) δεν περνώ δεν περνώ
η καλή μου είναι η (*) δεν περνώ περνώ
Η μικρή Ελένη: Ομαδικό παιχνίδι για κορίτσια. Τα κορίτσια πιάνονται από τα χέρια σχηματίζοντας έναν κύκλο. Στο κέντρο του, κάθεται η "Ελένη", ένα κοριτσάκι που προσποιείται ότι κλαίει. Τα υπόλοιπα κορίτσια γυρίζουν γύρω της και τραγουδούν. Κατά τη διάρκεια του τραγουδιού, η "Ελένη" μιμείται τις κινήσεις που υπαγορεύουν οι στίχοι του. Μόλις τελειώσει, πηγαίνει να πιάσει ένα από τα κορίτσια του κύκλου, το οποίο θα γίνει η επόμενη "Ελένη".
Κλέφτες και Αστυνόμοι: Ομαδικό παιχνίδι. Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες, τους κλέφτες καις τους αστυνόμους. Οι αστυνόμοι προσπαθούν να πιάσουν τους κλέφτες και αντίστροφα, ακουμπώντας τους στην πλάτη. Κάποιος παίκτης μπορεί να προφυλαχθεί και να γλυτώσει, αν ακουμπήσει την πλάτη του στον τοίχο ή στο έδαφος. Νικητές είναι αυτοί που θα πιάσουν όλους τους αντίπαλους.
Κρυφτό: Ομαδικό παιχνίδι. Τα παιδιά βγάζουν αυτόν που θα τα φυλάει κι αποφασίζουν μέχρι ποιον αριθμό θα μετρήσει, ώστε να προλάβουν να κρυφτούν. Αυτός που τα φυλάει, ακουμπάει το κεφάλι του σε έναν τοίχο ή οπουδήποτε αλλού, με τα μάτια κλειστά και μετράει δυνατά. 5, 10, 15, 20 έως το 100, δύο φορές, γρήγορα. Όταν τελειώσει το μέτρημα φωνάζει "φτου και βγαίνω". Τότε αρχίζει και ψάχνει τα παιδιά. Μόλις εντοπίζει κάποιο τρέχει στο σημείο που φύλαγε και λέει το όνομα του παιδιού, πχ Φτου ένας Γιάννης. Όποιο παιδί βρίσκει βγαίνει από το παιχνίδι. Το παιχνίδι συνεχίζεται με αυτόν τον τρόπο μέχρι να βρεθούν όλα τα παιδιά. Αν κάποιος προλάβει και φτύσει πρώτος, γλυτώνει από το να τα φυλάει στο επόμενο παιχνίδι. Στο επόμενο παιχνίδι φυλάει το παιδί που βρέθηκε πρώτο από το πρώτο παιχνίδι. Πολλές φορές τα παιδιά συμφωνούν πριν αρχίσει το παιχνίδι πως αν κάποιος προλάβει και φτύσει πριν από αυτόν που τα φυλάει, τότε το παιχνίδι τελειώνει και τα φυλάει ο ίδιος ο παίχτης.
Κρύο - Ζέστη: Ομαδικό παιχνίδι. Τα παιδιά επιλέγουν ένα συμπαίκτη τους και αυτός βγαίνει από το δωμάτιο. Κατά της διάρκεια της απουσίας τους, οι υπόλοιποι κρύβουν ένα αντικείμενο στο χώρο. Στην συνέχεια τον καλούν μέσα για να το βρει. Όσο εκείνος ψάχνει, τον καθοδηγούν με τις λέξεις "Κρύο" και "Ζέστη". "Ζέστη" όταν πλησιάζει το αντικείμενο, "Ζέστη κάηκες", όταν βρίσκεται πολύ κοντά στο αντικείμενο. Αντίθετα όταν απομακρύνεται από αυτό, του φωνάζουν "Κρύο" ή "Κρύο, παγωνιά", όταν απομακρύνεται πάρα πολύ. Το παιχνίδι σταματά όταν ανακαλύψει ποιο ή που είναι το αντικείμενο. Πολλές φορές τα παιδιά συμφωνούν να έχουν ενημερώσει για το αντικείμενο που πρέπει να βρει το άλλο άτομο.
Κορόιδο: Ομαδικό παιχνίδι για όλους με μπάλα. Τα παιδιά τα "βγάζουν" για να δουν ποιος θα είναι το κορόιδο. Οι υπόλοιποι σκορπίζονται γύρω του και τον προκαλούν να πιάσει την μπάλα. Όταν τους πλησιάζει, την πετούν σε κάποιο άλλον παίκτη φωνάζοντας "κορόιδο". Όταν αυτός που είναι "κορόιδο"πιάσει τη μπάλα, τότε παύει να είναι το "κορόιδο" και τη θέση του παίρνει αυτός, από τα χέρια του οποίου έφυγε τελευταία φορά η μπάλα.
Κουτσό: Ομαδικό παιχνίδι με πέτρα κυρίως για κορίτσια. Τα κορίτσια χαράζουν στο έδαφος ένα σχήμα με τετράγωνα (όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα) τα "βγάζουν" για να δουν με ποια σειρά να παίξουν. Αυτή που παίζει πρώτη πετάει την πέτρα στο ένα και στη συνέχεια μπαίνει στο τετράγωνο με το ένα πόδι και πηδώντας πηγαίνει από τετράγωνο σε τετράγωνο. Σε κάποια τετράγωνο πατάει με τα δύο πόδι, το ένα πόδι σε κάθε τετράγωνο. Μόλις φτάσει στο τετράγωνο που είναι η πέτρα, την παίρνει και βγαίνει έξω. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται για όλα τα κορίτσια. Αν κάποιο κορίτσι πατήσει σε διαχωριστική γραμμή ή με τα δύο πόδι σε ένα τετράγωνο, χάνει και ακολουθεί η επόμενη παίκτρια.
Μακριά Γαϊδούρα: Ομαδικό παιχνίδι, με πολλές παραλλαγές, για αγόρια, άνω των 10 ετών. Τα αγόρια χωρίζονται σε δύο ομάδες και επιλέγει η κάθε ομάδα τον αρχηγό τους. Στη συνέχεια τα βγάζουν για να δουν ποια ομάδα θα είναι από κάτω. Ο αρχηγός αυτής της ομάδας στέκεται με την πλάτη στον τοίχο, ενώ οι υπόλοιποι παίκτες της ομάδας του στέκονται στη σειρά, ο ένας πίσω από τον άλλο, σκυφτοί, πιασμένοι γερά από τη μέση. Ο πρώτος παίκτης της σειράς πιάνεται από τη μέση του αρχηγού. Οι παίκτες της άλλης ομάδας παίρνουν φόρα και πηδούν με τη σειρά πάνω στη ράχη των παικτών που είναι σκυφτοί και προσπαθούν να κρατηθούν εκεί. Όταν πηδήξει και ο τελευταίος παίκτης, ο αρχηγός τους λέει: Γκατζουλίνα - μαντζουλίνα και στον κώλο σου μια σωλήνα πόσα είναι αυτά; Μόλις τελειώσει την ερώτηση δείχνει κάποια δάκτυλα και εκείνος που τον σηκώνει πρέπει να μαντέψει πόσα είναι. Αν το βρει, τότε η αντίπαλη ομάδα μπαίνει από κάτω αλλιώς το παιχνίδι συνεχίζεται όπως πριν. Αν οι παίκτες δεν καταφέρουν να κρατηθούν και κάποιος πέσει ή ακουμπήσει στο έδαφος, τότε η ομάδα αυτή μπαίνει από κάτω.
Μηλάκια: Ομαδικό παιχνίδι για όλους με μπάλα. Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες. Χαράζουν δυο γραμμές σε απόσταση 10μ. Η μία ομάδα μοιράζεται στις γραμμές ενώ η άλλη ανάμεσα από αυτές. Τα παιδιά της πρώτης ομάδας πετούν την μπάλα από τη μία γραμμή στην άλλη με σκοπό να χτυπήσουν τα παιδιά της δεύτερης ομάδας. Αυτοί με τη σειρά τους τρέχουν πάνω κάτω για να αποφύγουν την μπάλα. Αν η μπάλα ακουμπήσει κάποιον παίκτη, αυτός "καίγεται" και βγαίνει από το παιχνίδι. Αν κάποιος προλάβει και πιάσει την μπάλα που ΄ριξε ο αντίπαλος πριν αυτή ακουμπήσει στο έδαφος, κερδίζει ένα "μηλάκι", μια ζωή δηλαδή. Το μηλάκι μπορεί να το κρατήσει για τον εαυτό του ή να βάλει στην μέσα στο παιχνίδι ξανά κάποιο συμπαίκτη του που έχει "καεί". Το παιχνίδι τελειώνει όταν τα παιδιά της δεύτερης ομάδας καούν όλοι. Το παιχνίδι αρχίζει ξανά με τις ομάδες να έχουν αλλάξει ρόλους.
Πατητό: Ομαδικό παιχνίδι ετοιμότητας. Τα παιδιά βγάζουν το ένα τους πόδι μπροστά και το κολλάνε το ένα δίπλα στο άλλο. Στη συνέχεια φωνάζουν όλοι μαζί ένα δυο τρία στοπ και τινάζονται προς τα πίσω. Ο καθένας τους διαλέγει ένα νούμερο, το οποίο δηλώνει τη σειρά ε την οποία θα παίξουν. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να πατήσει ο ένας τον άλλον, πηδώντας. Φυσικά αυτός ο οποίος προσπαθεί να κάποιος να τον πατήσει, πηδά για να αποφύγει το πάτημα. Όποιο παιδί "πατηθεί", βγαίνει από το παιχνίδι. Νικητής είναι αυτός που θα μείνει στο τέλος.
Περνά περνά η Μέλισσα: Ομαδικό παιχνίδι για κορίτσια, άνω των 6 ετών. Οι παίκτριες επιλέγουν δύο κορίτσια που θα κάνουν τις μάνες. Αυτές με τη σειρά τους, διαλέγουν για τον εαυτό τους ένα όνομα, το οποιο δεν γνωρίζουν οι υπόλοιπες παίκτριες (πχ ήλιος η μία, θάλασσα η άλλη). Στη συνέχεια η μία μάνα στέκεται απέναντι στην άλλη, σηκώνουν τα χέρια τους ψηλά σχηματίζοντας καμάρα για να περνούν οι υπόλοιπες. Αρχίζουν να χτυπούν τα χέρια τους και να τραγουδούν. Τα υπόλοιπα παιδιά σχηματίζουν μια ουρά το ένα πίσω από το άλλο και περνούν κάτω από τη καμάρα, όσο τραγουδούν οι μάνες. Μόλις τελειώσει το τραγούδι, οι μάνες πιάνουν το παιδί που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή κάτω από τη καμάρα. Του ζητούν να διαλέξει ένα από τα δύο ονομάτα που έχουν οι μάνες. Ανάλογα με το όνομα που θα πει, πηγαίνει πίσω από τη μάνα και πιάνεται από τη μέση της. Το παιχνίδι συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο μέχρι να μείνει ένα παιδί. Τότε το πιάνουν οι μάνες, η καθεμιά από το ένα χέρι, το τραβούν μπροστά και πίσω και λένε δυνατά: Τι θέλεις; Το παιδί διαλέγει δυνατά και πηγαίνει και αυτό πίσω από τη μάνα που έχει το όνομα . Έτσι σχηματίζονται δυο αλυσίδες, με το ένα παιδί πίσω από το άλλο. Οι δυο μάνες πιάνονται από τα χέρια και τραβιούνται από τα πίσω παιδιά. Σκοπός τους είναι να τραβήξει η μία ομάδα την άλλη και να περάσει μια μάνα από τη γραμμή που βρίσκεται ανάμεσα τους. Νικήτρια η ομάδα που θα τραβήξει την άλλη.
Σχοινάκι: Ομαδικό παιχνίδι ετοιμότητας, παίζεται κυρίως από κορίτσια. Τα παιδιά τα "βγάζουν" για να δουν ποιες θα γυρνούν το σχοινί. Αυτές με τη σειρά τους τα "βγάζουν" για να δουν ποια θα μπει στο παιχνίδι πρώτη. Στη συνέχεια δύο κορίτσια γυρνούν το σχοινάκι με τέτοιο τρόπο, ώστε να σχηματίζεται καμάρα. Οι υπόλοιπες πηδούν το σχοινάκι και προσπαθούν να μην τον πατήσουν. Αν κάποια το πατήσει πηγαίνει να γυρίσει αυτή το σχοινί. Αν κάποια κουραστεί μπορεί να βγει για λίγο έξω από το παιχνίδι, χωρίς όμως να πατήσει το σχοινάκι.
Τζαμί: Ομαδικό παιχνίδι με μπάλα και πέτρες (η μία μικρότερη από την άλλη). Αρχικά οι παίκτες σχηματίζουν δυο ομάδες. Στη συνέχεια χαράσσουν έναν κύκλο και στο κέντρο του τοποθετούν τις πέτρες, την μία πάνω στην άλλη, σχηματίζοντας πια πυραμίδα. Από το κέντρο του κύκλου μετρούν 10 βήματα και χαράσσουν μια γραμμή. Η πρώτη ομάδα στέκεται πίσω από τις πέτρες και η δεύτερη ομάδα πίσω από τις γραμμές. Κάθε παιδί από τη δεύτερη ομάδα προσπαθεί να ρίξει με μια βολή όλες τις πέτρες με την μπάλα. Αν ρίξει κάποιος λίγες πέτρες, προσπαθούν οι άλλοι να ρίξουν και τις υπόλοιπες. Σε περίπτωση που δεν καταφέρει η ομάδα να ρίξει τις πέτρες, παίρνει τη θέση της η πρώτη ομάδα. Όταν κάποιο παιδί ρίξεις τις πέτρες, τότε τα παιδιά της πρώτης γραμμής τις σκορπίζουν μέσα στον κύκλο και προσπαθούν με την μπάλα να "κάψουν" τους αντίπαλους τους. Η δεύτερη ομάδα προσπαθεί να στήσει ξανά την πυραμίδα, να κάνει δηλαδή "Τζαμί". Ο παίκτης που θα τοποθετήσει την τελευταία πέτρα, φωνάζει "Τζαμί" και η ομάδα του κερδίζει. Αν η πρώτη ομάδα καταφέρει να κάψει όλους τους αντιπάλους πριν αυτοί κάνουν Τζαμί, αρχίζει πάλι το παιχνίδι, μόνο που οι ομάδες αλλάζουν θέση. Νικήτρια ομαδα αυτή που θα κάνει τα περισσότερα "Τζαμί".
Τοιχόμηλα: Ομαδικό παιχνίδι με μπάλα. Τα παιδιά σχηματίζουν μια ουρά απέναντι από έναν τοίχο. Το κάθε παιδί πετάει την μπάλα στον τοίχο και όταν αυτή επιστρέφει πρέπει να πηδήξει από πάνω της. Αν η μπάλα τον ακουμπήσει, βγαίνει από την ουρά και στέκεται στον τοίχο, στο σημείο που τα παιδιά πετούν την μπάλα. Αν δεν τον ακουμπήσει πηγαίνει στο τέλος της ουράς και περιμένει να ξανάρθει η σειρά του. Νικητής είναι αυτός που θα μείνει μόνος στην ουρά.
Τσουβαλοδρομίες: Κάθε παιδί μπαίνει σε ένα τσουβάλι και το κρατάει σφικτά για να μην του πέσει. Όλοι οι παίκτες στέκονται στην αφετηρία. Μόλις δοθεί το σύνθημα, ξεκινούν με πηδήματα να φτάσουν στον τερματισμό. Νικητής αυτός που θα φτάσει πρώτος στο σημείο τερματισμού.
Τυφλόμυγα: Ομαδικό παιχνίδι με μαντήλι. Αφού επιλέξουν τα παιδιά έναν συμπαίκτη τους, του κλείνουν τα μάτια με ένα μαντήλι. Στη συνέχεια γυρίζουν γύρω από αυτόν και του φωνάζουν να τους πιάσει. Μόλις πιάσει κάποιον, προσπαθεί με τα μάτια κλειστά να τον αναγνωρίσει ψηλαφίζοντας τον. Αν τα καταφέρει, το παιδί που έπιασε γίνεται τυφλόμυγα. Αλλιώς παραμένει το ίδιο παιδί.
Σπασμένο τηλέφωνο: Το παιχνίδι είναι κάτι σαν το Ρουκ Ζουκ. Τα παιδιά κάθονται στη σειρά και αυτός που είναι πρώτος λέει κρυφά στο αυτί του δεύτερου μια λέξη. Αυτός την επαναλαμβάνει ψιθυριστά στον τρίτο και συνεχίζουν έτσι μέχρι τον τελευταίο παίχτη. Ο τελευταίος παίχτης επαναλαμβάνει δυνατά τη λέξη και αν είναι σωστή, τότε πηγαίνει πρώτος και βάζει τη δική του λέξη. Αν δεν είναι σωστή, ο πρώτος παίκτης ή όλοι οι παίκτες λένε δυνατά τη λέξη που άκουσαν.
Στρατιωτάκια - Αγαλματάκια: Το παιχνίδι αυτό έχει πολλές ονομασίες και παραλλαγές. Αρχικά τα παιδιά επιλέγουν αυτόν που θα τα φυλάει. Εκείνος στέκεται με το πρόσωπο γυρισμένο στον τοίχο ενώ οι υπόλοιποι βρίσκονται πίσω από μια γραμμή, σε απόσταση από τον τοίχο. Το παιδί που τα φυλάει ρωτάει: Στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα είστε όλα στη σειρά; Αν του απαντήσουν "ναι" γυρίζει να το διαπιστώσει. Στη συνέχεια λέει τη φράση πιο γρήγορα. Όσο λέει τη φράση τα παιδιά πίσω του κινούνται προς το μέρος του. Κάθε φορά που γυρνάει πρέπει να μείνουν ακίνητοι, ενώ εκείνος προσπαθεί να τους κάνει να κουνηθούν ή να γελάσουν. Όσοι γελάσουν ή κουνηθούν βγαίνουν από το παιχνίδι. Το παιχνίδι τελειώνει όταν βγουν όλοι έξω ή όταν κάποιος ακουμπήσει αυτόν που τα φυλάει, την ώρα που είναι γυρισμένος στον τοίχο. Στην περίπτωση αυτή, τρέχουν όλοι στην αφετήρια για να γλυτώσουν και να τα φυλάει έτσι ο ίδιος παίκτης. Αν όμως καταφέρει να πιάσει κάποιον, τότε τα φυλάει αυτός.
Εσείς ποια παιχνίδια από αυτά παίζατε;
Αν παίζατε κάποιο άλλο παιχνίδι, αναφέρετε ποιο!!!
Την αρχή την κάνω με ένα παιχνίδι που αγαπήθηκε απ΄όλους και το θυμόμαστε όλοι. Εμείς που το παίζαμε στην αυλή του σπιτιού με την παρέα μας, το είχαμε ονομάσει ως "Σπασμένο ή Σκουριασμένο Τηλέφωνο". Στην τηλεόραση το παιχνίδι αυτό είχε ένα όνομα που έμεινε χαραγμένο σε όλους μας ως Ρουκ Ζουκ. Προβλήθηκε από το Mega Channel για τρεις χρονιές, από τον Απρίλιο του 1994 μέχρι και τον Ιούνιο του 1997 με παρουσιάστρια την Μαίρη Μηλιαρέση. Στο παιχνίδι συμμετείχαν 2 ομάδες και σε κάθε γύρο - νομίζω ήταν 5 γύροι - οι παίχτες φορούσαν όλοι τους ακουστικά, για να μην τους ακούν οι συμπαίκτες τους και ο πρώτος παίκτης της ομάδας, επέλεγε μια λέξη από τις δύο λέξεις που του δινόταν, την οποία έπρεπε να περιγράψει στο δεύτερο παίκτη χωρίς να χρησιμοποιήσει λέξεις παράγωγες ή με την ίδια ρίζα. Μέχρι και σήμερα, εν έτη 2015, δεν υπήρξε και δεν υπάρχει τηλεπαιχνίδι στα πρότυπα του Ρουκ Ζουκ. Ίσως και να είναι καλύτερα. Μερικά παιχνίδια είναι αναλοίωτα στο χρόνο και δεν πρέπει να τα ακουμπάνε.
Ένα παιχνίδι που έβλεπα φανατικά και θα το ξαναέβλεπα και σε επανάληψη είναι το "Παιχνίδια χωρίς σύνορα" αλλιώς Jeux Sans Frontières, που προβλήθηκε από την ΕΤ1, με τεράστια επιτυχία, με τη συμμετοχή μόνο Ευρωπαϊκών χωρών σε διάφορα παιχνίδια. Η Ελλάδα συμμετείχε - για πρώτη φορά - το 1993 μέχρι και το 1999, χωρίς ωστόσο να κατακτήσει καμιά νίκη σε τελικό. Στην παρουσίαση του παιχνιδιού ήταν η Δάφνη Μπόκοτα και ο Κώστας Σγόντζος, που έχουν συνδέσει τα ονόματά τους με το εν λόγω παιχνίδι, λόγω και των περιγραφών τους. Δεκαπέντε χρόνια μετά, το 2014, ένα παιχνίδι στα πρότυπα του Παιχνίδια χωρίς σύνορα, ζωντανεύει μέσα από τη συχνότητα του Ant1 και την Νάντια Μπουλέ στην παρουσίαση ως The biggest game show in the world, χωρίς όμως την μεγάλη επιτυχία. Στο ίδιο κανάλι, παίχτηκε γύρω στο 2000, δε θυμάμαι χρονιά, το τηλεπαιχνίδι Ποπ και Πάμε με τον Αδάμ στην παρουσίαση και δύο ομάδες μικρών παιδιών. Η μια ομάδα ήταν οι λεγόμενοι Κόκκινοι Δράκοι, την άλλη δεν θυμάμαι το όνομα. Το έβλεπα φανατικά ωστόσο για το εν λόγω παιχνίδι, αν και έχω ψάξει στο διαδίκτυο δεν υπάρχει κάποια αναφορά ούτε υλικό. Θυμάμαι πάντως ότι ξεκινούσε πάντα με τους Ατρόμητους, μια παιδική αργεντίνικη σειρά.
Είτε λεγόταν Κόντρες είτε Κόντρα Πλακέ, ήταν το ίδιο και το αυτό. Δύο παιχνίδια με το ίδιο κόνσεπτ στο ίδιο κανάλι, αυτό του MEGA. Μόνο οι παρουσιαστές αλλάζανε. Ήταν όμως και παραμένει ένα αγαπημένο τηλεπαιχνίδι. Την αρχή την έκανε το 1992, ο αξέχαστος Βλάσσης Μπονάτσος, με τις Κόντρες, με μεγάλη επιτυχία και την ατάκα "πάρα πολύ ωραίο" να γίνεται must της εποχής. Το 1996 αναλαμβάνει ο Σπύρος Παπαδόπουλος, το παιχνίδι μετονομάζεται σε Κόντρα Πλακέ, και η επιτυχία του τηλεπαιχνιδιού διαρκεί για τέσσερα χρόνια. Αν και ήμουν σε μικρή ηλικία, θυμάμαι ακόμη αυτά τα δύο τηλεπαιχνίδια. Σήμερα το εν λόγω παιχνίδι συνεχίζεται με επιτυχία εδώ και 2 χρόνια από τη συχνότητα του Alpha ως Άκου τι είπαν με παρουσιαστή τον Χρήστο Φερεντίνο.
Ο τροχός της τύχης ήταν από τα τηλεπαιχνίδια που δεν είδα στην τηλεόραση. Για καλή μου τύχη, το παρακολούθησα λίγα χρόνια αφότου τελείωσε η μετάδοση του από το κανάλι του Ant1, όπου και μεταδίδονταν, από τις βιντεοκασέτες, που τότε γράφαμε τα επεισόδια για να τα έχουμε. Για την ιστορία πάντως, το παιχνίδι αυτό διήρκεσε 4 χρόνια (1990-95), παρουσιάστηκε από 3 παρουσιαστές(Δ.Κατρανίδης, Π.Χαϊκάλης), με μεγάλη επιτυχία όμως από τον Γιώργο Πολυχρονίου.
Και μιας που ανέφερα τον Γ.Πολυχρονίου, να αναφέρω ότι ο λόγος που έφυγε από τον Τροχό της τύχης, ήταν για άλλο παιχνίδι και μάλιστα σε αντίπαλο κανάλι, αυτό του MEGA. Το Mega Banca, ήταν ένα τηλεπαιχνίδι γνώσεων που σημείωσε υψηλά νούμερα τηλεθέασης. Για αυτό το λόγο και μετονομάστηκε Mega Banca Show, όπου από παιχνίδι έγινε σόου. Στην παρουσίαση μαζί του ήταν η τότε ανερχόμενη Ελένη Μενεγάκη. Ένα ακόμη παιχνίδι που είδα από βιντεοκασέτες, τις οποίες μάλιστα είχα λιώσει τότε. To 2002 ο Πολυχρονίου παρουσίασε στο Star, την Παγίδα ή The Trap, χωρίς να σημειώσει επιτυχία, αφού παιζόταν πρωινές ώρες. Θυμάμαι λίγο πριν φύγω για το σχολείο ίσα που προλάβαινα την αρχή.
Τα Τετράγωνα των Αστέρων ήταν ένα τηλεπαιχνίδι όπου εγώ προσωπικά την πρώτη έκδοση του παιχνιδιού με την Μαρία Αλιφέρη, δεν την είδα ποτέ, μιας που παίχτηκε χρονιά που δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Ωστόσο είδα την δεύτερη έκδοση του παιχνιδιού με παρουσιαστή τον Γιώργο Μαρίνο από το MEGA. Και θυμάμαι ακόμα κάποιους αστέρες όπως, τον Χ.Ρώμα, τον Ι.Τριανταφυλλίδη, τον Σ.Μπουλά, την Άβα Γαλανοπούλα και την Κάρμεν Ρουγγέρη. Οι γονείς μου μού έλεγαν ότι δεν ήταν σαν το πρώτο. Αλλά από τη στιγμή που δεν το είδα δεν μπορούσα να κρίνω. Εμένα η δεύτερη έκδοση του παιχνιδιού μου άρεσε και το έβλεπα ανελλιπώς.
Ένα διαφορετικό απ΄όσα έχουμε συνηθίσει τηλεπαιχνίδια ήταν το Ραντεβού στα Τυφλά. Τρεις εκδοχές, τρεις παρουσιαστές, δυο κανάλια. Όλα είχαν σαν αποτέλεσμα τη γνωριμία ενός ζευγαριού με έπαθλο ένα ταξίδι. Εγώ μπορώ να πω ότι είδα και τις τρεις εκδοχές. Βέβαια την πρώτη τη θυμάμαι αμυδρά. Στην πρώτη εκδοχή του παιχνιδιού παρουσιάστρια ήταν η Βάσια Τριφύλλη- όπου αργότερα έκανε ένα ακόμη παιχνίδι με παρόμοιο κόνσεπτ Η ώρα η καλή, αν θυμάστε - αργότερα ανέλαβε το 1994 για την δεύτερη εκδοχή, η Ισαβέλλα Βλασιάδου, όπου διήρκεσε μόλις 1 χρόνο. Δεκατρία χρόνια μετά, η Ναταλία Γερμανού παρουσιάζει τη νέα έκδοση μέσα από το σταθμό του Alpha. Οι δύο πρώτες εκδοχές του παιχνιδιού έγιναν από το MEGA.
Το κορυφαίο και αγαπημένο τηλεπαιχνίδι για το κανάλι του MEGA ήταν το Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος με παρουσιαστή τον Σπύρο Παπαδόπουλο. Δεκαπέντε ερωτήσεις με έπαθλο πολλά εκατομμύρια δραχμές και μετέπειτα ευρώ. Τρεις βοήθειες, αυτές του κοινού, του τηλεφώνου και το 50/50. Το παιχνίδι διήρκεσε μέχρι το 2004, αλλάζοντας μόνο στέγη καναλιού αφού από το MEGA μετακόμισαν στη ΝΕΤ. Το 2005, γίνεται ένα διάλλειμα για το παιχνίδι Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος και ο Σπύρος Παπαδόπουλος παρουσιάζει στη ΝΕΤ το τηλεπαιχνίδι Τοις μετρητοίς. Το 2006 το παιχνίδι επέστρεψε στους δέκτες του Alpha με παρουσιαστή τον Θ.Αθερίδη, μόνο για μία χρονιά. Σήμερα εν έτη 2015, το παιχνίδι επιστρέφει ως Hot Seat με παρουσιαστή τον Γ.Ζουγανέλη από το ΣΚΑΙ.
Ο Ανδρέας Μικρούτσικος έχει συνδέσει το όνομα του με τα τηλεπαιχνίδια, Άντρες έτοιμοι για όλα από τη συχνότητα του ANT1 - που ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τους σπρώχνανε μέσα στην πισίνα - το Μεγάλο Παζάρι από τη συχνότητα του ANT1 και μετέπειτα στον Alpha, το Θα πεις κι ένα τραγούδι πάλι από τη συχνότητα του Alpha και το Θησαυροφυλάκιο από τη συχνότητα του ANT1.
Λυπάμαι πολύ. Είσαι ο πιο αδύναμος κρίκος. Μα τι παιχνίδι, τι κόλλημα. Κι η Ελένη Ακρίτα πόσο ψυχρά σου την έλεγε έτσι απλά ότι πρέπει να αποχωρήσεις από το παιχνίδι και να χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια, κυριολεκτικά όμως. Από αυτό το παιχνίδι αγάπησα την Έλενα Ακρίτα. Εννιά γύροι, εννέα παίκτες που έπρεπε να απαντήσουν μέσα σε λίγο χρόνο. Ένα παιχνίδι που αν και είχε μεγάλη επιτυχία, έμεινε μόλις ένα χρόνο στους τηλεοπτικούς μας δέκτες από τη συχνότητα του MEGA.
Είναι από τους παρουσιαστές που έχει συνδέσει μαζί με τον Γ.Πολυχρονίου, τον Α.Μικρούτσικο και τον Χρήστο Φερεντίνο, το όνομα του με τα τηλεπαιχνίδια της τότε εποχής. Ο λόγος για τον Μίλτο Μακρίδη. Το πρώτο τηλεπαιχνίδι που παρουσίασε ήταν Ο καλύτερος κερδίζει το 1994 από τη συχνότητα του ANT1, το δεύτερο τηλεπαιχνίδι Βρες τη φράση το 1998 από τη συχνότητα του MEGA και διήρκεσε για τρεις χρονιές με μεγάλη επιτυχία. Αγαπήθηκε όμως από το παιχνίδι Ρώσικη Ρουλέτα, όπου και έβλεπα φανατικά, που προβλήθηκε από τη συχνότητα του MEGA. Όποιος παίκτης έδινε λάθος απάντηση ενεργοποιούσε τη Ρώσικη Ρουλέτα, μια καταπακτή άνοιγε και εξαφάνιζε στο πιτς φιτίλι τον παίκτη. Από τη συχνότητα του Star παρουσίασε την Ταυτότητα.
Έχει κάνει ουκ ολίγα τηλεπαιχνίδια στην ελληνική τηλεόραση και όλα έγιναν επιτυχίες και διήρκεσαν πάνω από 1 χρόνο μετάδοσης στους τηλεοπτικούς δέκτες. Συνεχίζει ακόμα και σήμερα ακάθεκτος σε αυτό που ξέρει να κάνει καλά, να κρατάει συντροφιά τους τηλεθεατές, να τους ψυχαγωγεί και να μοιράζει λεφτά. Μιλάω φυσικά για τον Χρήστο Φερεντίνο. Έχει περάσει σχεδόν και από όλα τα μεγάλα κανάλια εκτός του MEGA. Από τον Ant1, στο Star και μετά στον Alpha. Η αρχή έγινε το με το παιχνίδι οι Κολλητοί και την επόμενη χρονιά με το ΜΠΑΜ όπου έκανε πλάκες, όπου και έγινε γνωστός μέσα από τη συχνότητα του Ant1. Ακολούθησαν τα τηλεπαιχνίδια, ο Μονομάχος, οι Κληρονόμοι και το Fort Boyard από τη συχνότητα του Star με μεγάλη επιτυχία. Επιστρέφει μετά από χρόνια στο κανάλι που καθιερώθηκε, τον Ant1 και παρουσιάζει για χρόνια την Λίστα, το Deal, Super Deal, Show me the money αλλά και το Ελλάδα έχεις ταλέντο. Σήμερα από τους δέκτες του Alpha παρουσιάζει τον Άκου τι είπαν, εκδοχή του Κόντρες και Κόντρα Πλακέ.
Ένα ακόμη τηλεπαιχνίδι με τη συμμετοχή μικρών παιδιών ήταν και το Είσαι πιο έξυπνος από ένα 10χρονο με τη Σοφία Αλιμπέρτη στην παρουσίαση και προβλήθηκε από τον Ant1 για δύο σεζόν. Ένας παίκτης έρχεται αντιμέτωπος με ερωτήσεις από Δημοτικά βιβλία. Μοναδική βοήθεια οι 5 μικροί φίλοι, από τον οποίο μπορεί να δει ή να αντιγράψει την απάντηση του.
Το καλό παιδί της τηλεόρασης, ο Γρηγόρης Αρναούτογλου, δε θα μπορούσε να λείψει από παρουσίαση τηλεπαιχνιδιού. Ο Εισοδηματίας και το Money Drop είναι από τα παιχνίδια που είχαν μεγάλη επιτυχία στο MEGA και προστέθηκαν στο ενεργητικό του παρουσιαστή.
Ένα από τα παιχνίδια που αγαπήθηκε ιδιαίτερα ήταν το Wipe Out στον Ant1. Ακόμη και τώρα που παίζει μεταμεσονύκτια, κάνει νούμερα τηλεθέασης. Ο Χριστόφορος Ζαραλίκος και ο Δημήτρης Μενούνος, με τις απίστευτες περιγραφές των παικτών και το "ξεπατώθηκα" του Τρύφωνα Σαμαρά θα μείνουν σίγουρα αξέχαστες.
Από τα τηλεπαιχνίδια που αξίζει μια αναφορά και έγιναν τα τελευταία χρόνια, και που έβλεπα και ξεχώρισα, ήταν Η στιγμή της αλήθειας με την Ε.Μανωλιδου, το Big in Japan με την Καλομοίρα, Black Out με τη Ν.Μπουλέ, το Κράτα γερά με τον Γ.Λιανό στον Ant1, το Fatus Olus με τον Γ.Μητσικώστα και μετέπειτα Σ.Καλυβάτση, το Password με τον Γ.Τσαλίκη στον Alpha, το Sumusu με τον Θ.Τσαταλμπάση, το Λεφτά στα τυφλά με τον Χ.Σιμαρδάνη, το Μια τρύπα στο νερό με τον Γ.Πυρπασόπουλο, το 50-50 (Fifty-Fifty) και Η Εκδίκηση της Ξανθιάς με τον Γ.Λιάγκα, το Power of 10 με τον Κ.Μαρκουλάκη, το Minute to win it και το Smartface με τον Δ.Ουγγαρέζο, το Taxi girl με τη Β.Σταυροπούλου στο MEGA, το Πάμε για άλλα με τον αείμνηστο Βλάσση Μπονάτσο,στο Star, το Πως τον λεν τον ποταμό με τη Δ.Παπαδοπούλου στη ΝΕΤ και το Κάθε Τόπος μια Ιστορία με τον Ρ.Χαραλαμπίδη στην ΕΡΤ.
* Σαφώς και θα έχω ξεχάσει ακόμα περισσότερα τηλεπαιχνίδια που ο καθένας μας έβλεπε και ξεχώρισε. Ελπίζω τουλάχιστον να κάλυψα στο έπακρον το θέμα. Το ευτύχημα είναι ότι τα περισσότερα από αυτά τα έχω σε βιντεοκασέτες...το δυστύχημα ότι ακόμα να τις μετατρέψω. Όποτε γίνει αυτό όμως σίγουρα το υλικό θα ανέβει.
__________________________________________________________
Το blog αποτελεί μια ερασιτεχνική προσπάθεια όπου εκφέρεται καθαρά η προσωπική μου άποψη. Επιτρέπεται η χρήση και η αναδημοσίευση άρθρων και φωτογραφιών του blog, με σαφή αναφορά στην αρχική πηγή τους. Ότι δημοσιεύετε σ΄αυτή τη σελίδα είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog Οι Δικές μου Στιγμές Copyright © 2010 XP All rights reserved
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons