Από το Blogger.
Η Ρενέ συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό το 2013, σε ηλικία 18 ετών, με το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Διακριτικά» από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα και είναι απόφοιτος του Τμήματος Χημικών Μηχανικών. Το βιβλίο «Τι σημασία έχει ο τίτλος» είναι το δεύτερο βιβλίο της που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Ρενέ Στυλιαρά
β) Τίτλος: Τι σημασία έχει ο τίτλος
γ) Έτος Έκδοσης: 2026
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Το όνομα Ρενέ δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Από σοκολατάκια, μπισκότα και μίνι βιβλιαράκια, μέχρι δώρα και στίχους που ταξιδεύουν καθημερινά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα αληθινό love brand με πυρήνα την απόλυτη συναισθηματική έκφραση. Η περίφημη φράση της «για πάντα και λίγο ακόμα» έχει γίνει πλέον ένας μικρός ύμνος. Σε μια εποχή που οι περισσότεροι επιλέγουν τη σιωπή, η Ρενέ δίνει ξανά φωνή σε όσα κρύβουμε μέσα μας, θυμίζοντάς μας πως η αγάπη δεν χρειάζεται αφορμές για να εκφραστεί.
Στο νέο της βιβλίο με τίτλο «Τι σημασία έχει ο τίτλος;», η συγγραφέας καταθέτει μια εξομολογητική ιστορία για έναν έρωτα που αρχικά δεν είχε σκοπό να κυκλοφορήσει: μια βαθιά, ειλικρινή κατάθεση για το πόσο πολύ αγάπησε μια άλλη γυναίκα.
Ήθελα να σου δείξω τον κόσμο όπως δεν σ΄τον έδειξε ποτέ κανείς.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα καλαίσθητη έκδοση, όπου το κείμενο ρέει με σχεδόν ποιητικό ρυθμό. Μικρά κεφάλαια, που ανοίγουν με σύντομα αποφθέγματα και το χαρακτηριστικό logo της συγγραφέως, συνθέτουν ένα ψηφιδωτό συναισθημάτων. Χωρίς την παρουσία ονομάτων ή συγκεκριμένων ημερομηνιών —παρά μόνο με κάποια λεπτά να λειτουργούν ως διακριτικά χρονικά στίγματα— παρακολουθούμε όλη τη διαδρομή: τη γνωριμία, το πρώτο ραντεβού, τις πρώτες αμήχανες λέξεις, το φιλί, τα συναισθήματα, το ταξίδι, την απόσταση και την επικοινωνία.
Είναι μια ευαίσθητη καταγραφή σκέψεων και προβληματισμών γύρω από μια ιστορία αγάπης με γλυκόπικρο φινάλε. Άλλωστε, ο αυθεντικός έρωτας δεν έχει ποτέ πραγματικό τέλος, παρά μόνο αφετηρίες.
Συνοπτικά, το βιβλίο είναι μια πρόσκληση σε ένα ταξίδι συναισθημάτων που διαβάζεται αβίαστα μέσα σε μόλις δύο απογεύματα. Παρόλο που το συγκεκριμένο είδος δεν ανήκει στις συνηθισμένες αναγνωστικές μου επιλογές, οι σελίδες του με κέρδισαν, δεν μου ήταν καθόλου αδιάφορες και κατάφεραν να αφήσουν μια όμορφη, γλυκιά επίγευση.
.png)
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Είδαμε τη θεατρική παράσταση «Ο Σώζων Εαυτόν Σωθήτω» στο Θέατρο Αλτιναλμάζη στη Αλεξανδρούπολη.
Η κωμωδία του Eduardo de Filippo "Ο Σώζων Εαυτόν Σωθήτω", σε σκηνοθεσία Ταμίλλας Κουλίεβα, παίζει ευφυώς με την ίδια τη σημασία του τίτλου της. Ενώ η γνωστή φράση παραπέμπει στο ένστικτο της ατομικής επιβίωσης, η παράσταση χρησιμοποιεί τη ζεστασιά και το χιούμορ των παλιών "μπουλουκιών" –των περιοδευόντων θιάσων που γέννησαν το σύγχρονο θέατρο– για να αποδείξει το αντίθετο: ότι απέναντι στις αντιξοότητες της ζωής και της τέχνης, η πραγματική σωτηρία βρίσκεται στη συλλογικότητα και στο μαζί.
Η παράσταση είναι ένας φόρος τιμής στα «μπουλούκια» – τους περιπλανώμενους θιάσους που κουβαλούσαν το θέατρο σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και της Ιταλίας, πολύ πριν την εποχή της τηλεόρασης.
Η ιστορία παρακολουθεί έναν ταλαιπωρημένο θίασο που, μετά από μια αποτυχημένη παράσταση, φτάνει στον επόμενο σταθμό του για να ανεβάσει ένα νέο έργο. Ανάμεσα σε εξαντλητικές πρόβες, αναζήτηση διαμονής και τις πιέσεις του παραγωγού προς τον θιασάρχη, ξεσπά ένα ερωτικό μπλέξιμο. Οι παρεξηγήσεις και τα ευτράπελα διαδέχονται το ένα το άλλο, προσφέροντας άφθονο χιούμορ και ωραία ατμόσφαιρα.
Το καλοδουλεμένο, πολυεπίπεδο σκηνικό έδωσε βάθος στη σκηνή, ενώ η σκηνοθετική ματιά της Ταμίλλας Κουλίεβα χάρισε γρήγορο ρυθμό και συνεχείς εναλλαγές. Η εξαιρετική μουσική επιμέλεια του Πιέρρου Παπαδάκου και η εντυπωσιακή χορογραφία της Αντωνίας Οικονόμου στη δυναμική είσοδο του θιάσου ξεχώρισαν αμέσως. Τα κοστούμια ήταν απόλυτα πιστά στο πνεύμα και την αισθητική της εποχής των περιοδευόντων θιάσων.
Σεναριακά, το έργο θυμίζει έντονα γνωστές κλασικές κωμωδίες. Η ερωτική περιπέτεια του σεναρίου φάνηκε σε σημεία υπερβολική και ανούσια, ενώ οι διπλοί ρόλοι ορισμένων ηθοποιών δημιούργησαν μια μικρή σκηνική σύγχυση. Παρ' όλα αυτά, το υποκριτικό επίπεδο παρέμεινε υψηλό. Ο Δημήτρης Παπανικολάου (Θιασάρχης) ήταν απολαυστικός και σαρωτικός, σε έναν ρόλο εντελώς διαφορετικό από τον «κακό» Μαρκόπουλο που τον συνηθίσαμε τηλεοπτικά στον Άγιο Έρωτα. Ο Θανάσης Κουρλαμπάς (παραγωγός) εξαιρετικά γοητευτικός και επιβλητικός στη σκηνή. Η Δανάη Παππά αεικίνητη, άνετη και ιδιαίτερα λαμπερή υποκριτικά. Η Ταμίλλα Κουλίεβα αν και σε μικρό ρόλο, απέδειξε πόσο πολύ της ταιριάζει το κωμικό στοιχείο.
Το φινάλε της παράστασης αποτελεί την πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς, σφραγίζοντας όμορφα αυτή την ωδή στον κόσμο του θεάτρου.
Εν κατακλείδι «Ο Σώζων Εαυτόν Σωθήτω» είναι ένας ατμοσφαιρικός φόρος τιμής στους ανθρώπους της σκηνής. Παρά τις μικρές σεναριακές υπερβολές και τη σύγχυση των διπλών ρόλων, η παράσταση κερδίζει το θεατή χάρη στο γρήγορο ρυθμό, την αισθητική της αρτιότητα και τις δυνατές ερμηνείες.
ΠΛΟΚΗ: Ο γοητευτικός θιασάρχης Ντον Τζενάρο και ο θίασός του καταφθάνουν σε έναν τουριστικό προορισμό για περιοδεία, φέρνοντας μαζί πρόβες, φασαρίες, μικροπαρεξηγήσεις και μια αναστάτωση που διαταράσσει την ήσυχη καθημερινότητα του τόπου. Ο Αλμπέρτο, ο παραγωγός του θιάσου της… «κακιάς ώρας», είναι ερωτευμένος με τη μυστηριώδη και όμορφη Μπίτσε, αγνοώντας ότι είναι παντρεμένη και έγκυος. Τα μέλη του θιάσου, ευέλικτοι, αστείοι, ανθρώπινοι, τον βοηθούν να βγει από την περίπλοκη αυτή κατάσταση, την ώρα που ολόκληρη η ομάδα προσπαθεί να στήσει μια νέα παράσταση για να ανέβει την ίδια βραδιά, ύστερα από την αποτυχία της προηγούμενης. Καθώς η πρόβα εξελίσσεται, η ιστορία του έργου που ετοιμάζουν αρχίζει να αντικατοπτρίζει τη δική τους ζωή: μπλέκονται εγκυμοσύνες, ταυτότητες, μυστικά και μια σειρά από παρεξηγήσεις, ενώ ακόμα και η αστυνομία επιστρατεύεται για να βάλει τάξη. Οι ήρωες προσπαθούν να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους μέσα σε ένα χαοτικό σύμπαν γεμάτο ευτράπελα, επιβεβαιώνοντας την ουσία της κωμωδίας καταστάσεων.
Παίζουν (αλφαβητικά): Δημήτρης Παπανικολάου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Δανάη Παππά, Μιχάλης Πανάδης, Πάνος Κλάδης, Ιάσων Βροχίδης και η Ταμίλλα Κουλίεβα. Παραγωγή Stages Network – Αθηναϊκά Θέατρα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons