Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκόσμιες Ημέρες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκόσμιες Ημέρες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Μουσείο Παιχνιδιών Ρόδου: Ένα Ταξίδι στην Ιστορία και τους Θησαυρούς της Παιδικής Ψυχής
10 Ιουν 2025
Τι είναι αυτό που θα κάνει τα μάτια ενός παιδιού να λάμπουν; Η απάντηση είναι απλή: μα φυσικά το παιχνίδι! Σε μια εποχή που οι οθόνες κυριαρχούν, είναι πιο σημαντικό από ποτέ να υπενθυμίσουμε την αξία του αυθόρμητου, δημιουργικού παιχνιδιού, που έχει πολλαπλά οφέλη στην ανάπτυξη, τη μάθηση και την κοινωνικοποίηση των παιδιών. Στην Ελλάδα, τρία Μουσεία Παιχνιδιών έχουν αναλάβει το έργο να διατηρήσουν ζωντανή την ιστορία του παιχνιδιού, φιλοξενώντας αναμνήσεις και ιστορίες από γενιά σε γενιά.
Με αφορμή λοιπόν την Παγκόσμια Ημέρα Παιχνιδιού, που τιμάται κάθε χρόνο στις 11 Ιουνίου, ανακαλύπτουμε την Ιστορία και τους Θησαυρούς της Παιδικής Ψυχής, στο Μουσείο Παιχνιδιών Ρόδου. Ετοιμαστείτε για ένα ταξίδι σε έναν κόσμο όπου το παρελθόν συναντά το παρόν μέσα από την αθωότητα και τη χαρά του παιχνιδιού!
Η Συλλογή του Μουσείου: Ένα Ταξίδι στην Ιστορία του Ελληνικού Παιχνιδιού
.png)
Το Μουσείο Παιχνιδιών της Ρόδου άνοιξε τις πύλες του τον Νοέμβριο του 2016, αποτελώντας μια ξεχωριστή προσθήκη στον πολιτιστικό χάρτη του νησιού. Πρόκειται για μια ιδιωτική πρωτοβουλία του Θανάση Ιωάννου, ενός συλλέκτη με πολυετή εμπειρία στον χώρο των αντικών από την Αθήνα, και της συζύγου του, Ζακλίν Ντέιμαν, μιας μουσικού με καταγωγή από την Ολλανδία. Το μουσείο βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό Αρχίπολη της Ρόδου, σε ένα γαλήνιο φυσικό περιβάλλον με ελαιώνες και πευκοδάση.
Σήμερα, το Μουσείο Παιχνιδιών της Ρόδου είναι ένας πραγματικός θησαυρός για μικρούς και μεγάλους, προσφέροντας ένα νοσταλγικό ταξίδι στον κόσμο του παιχνιδιού.
Η καρδιά του Μουσείου Παιχνιδιών της Ρόδου χτυπά στον πρώτο όροφο, όπου ξεδιπλώνεται η συναρπαστική ιστορία του ελληνικού βιοτεχνικού και βιομηχανικού παιχνιδιού από τη δεκαετία του '30 έως το '90. Εδώ, οι επισκέπτες θα ανακαλύψουν μια πλούσια συλλογή, κατηγοριοποιημένη με ακρίβεια ανά χρονολογία, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εικόνα της εξέλιξης του παιχνιδιού στη χώρα μας.
Θα δείτε τα πρώτα παιχνίδια που έκαναν την εμφάνισή τους στην ελληνική αγορά, καθώς και εκείνα που λειτουργούσαν με μπαταρίες, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή. Ένα ενδιαφέρον κεφάλαιο της έκθεσης είναι αφιερωμένο στα παιχνίδια που βασίστηκαν σε αντιγραφές ξένων προτύπων από την Ιαπωνία, τη Γερμανία, την Κίνα και τη Ρωσία, αναδεικνύοντας τις επιρροές που δέχτηκε η ελληνική παιχνιδοποιία.
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται σε παιχνίδια που απαγορεύτηκαν με νόμο λόγω επικινδυνότητας, υπενθυμίζοντας την ανάγκη για ασφάλεια. Θα παρακολουθήσετε επίσης την επικράτηση των πλαστικών παιχνιδιών και την άνοδο των επιτραπέζιων παιχνιδιών. Φυσικά, δε λείπουν οι δημιουργίες από γνωστές ελληνικές εταιρείες όπως η Lyra, η El Greco και η Mini Cooper, αλλά και αγαπημένες φιγούρες όπως η Bibi-bo, το Μικρό μου Πόνυ, τα Playmobil κ.α, που σημάδεψαν την παιδική ηλικία χιλιάδων Ελλήνων.
Το Ταξίδι Συνεχίζεται: Από τον Κινηματογράφο στα Vintage Video Games
Κατεβαίνοντας στον κάτω όροφο, η έκπληξη συνεχίζεται, καθώς ο επισκέπτης θα αντικρίσει αφίσες από τον ελληνικό κινηματογράφο, προσθέτοντας μια νοσταλγική νότα από μια άλλη αγαπημένη μορφή διασκέδασης του παρελθόντος. Το πραγματικό όμως αποκορύφωμα για τους λάτρεις των ηλεκτρονικών είναι το υπόγειο του μουσείου. Εδώ, εκτός από παιχνίδια που προέρχονται από τη Γερμανία, εκτείνεται ένας αληθινός παράδεισος για τους φίλους των vintage games: η Αίθουσα Ηλεκτρονικών Παιχνιδιών!
Σε αυτόν τον ξεχωριστό χώρο, θα συναντήσετε παλιά συστήματα παιχνιδιών όπως το θρυλικό Atari και το Nintendo, ενώ το highlight είναι οι μηχανές arcade σε πλήρη λειτουργία. Φλιπεράκι, jukebox, Pac-Man και άλλα κλασικά video games σας περιμένουν να τα ξαναζήσετε! Και το καλύτερο; Οι επισκέπτες μπορούν να παίξουν με όλα αυτά τα μηχανήματα δωρεάν, μετατρέποντας την επίσκεψη σε μια διαδραστική, διασκεδαστική εμπειρία.
Πέρα από τις εκθεσιακές αίθουσες, το Μουσείο Παιχνιδιών Ρόδου έχει σχεδιαστεί για να προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία στους μικρούς (και όχι μόνο) επισκέπτες του. Διαθέτει έναν ειδικά διαμορφωμένο εσωτερικό χώρο, όπου τα παιδιά μπορούν να παίξουν ελεύθερα με γνωστά παιχνίδια, να συμμετέχουν σε διαδραστικές δραστηριότητες και να δημιουργήσουν τις δικές τους χειροτεχνίες. Η εμπειρία επεκτείνεται και στον εξωτερικό χώρο, όπου μια φιλόξενη παιδική χαρά περιμένει τους μικρούς φίλους για ατελείωτο παιχνίδι. Παράλληλα, μια άνετη βεράντα με υπέροχη θέα στο γαλήνιο φυσικό περιβάλλον, προσφέρει ένα ιδανικό σημείο για χαλάρωση στους συνοδούς, επιτρέποντας σε όλους να απολαύσουν την επίσκεψή τους στο έπακρο.
Σε έναν κόσμο που συνεχώς εξελίσσεται και γίνεται όλο και πιο απαιτητικός, η διατήρηση της παιχνιδιάρικης διάθεσης και η ενσωμάτωση του παιχνιδιού στην καθημερινότητά μας είναι πιο σημαντική από ποτέ. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ζωή δεν είναι μόνο υποχρεώσεις, αλλά και χαρά, φαντασία και ατέλειωτες δυνατότητες.
Είθε η μαγεία του παιχνιδιού να συνεχίσει να μας εμπνέει, να μας ενώνει και να μας θυμίζει την ομορφιά της αθωότητας.
Το Μουσείο Παιχνιδών δεν λειτουργεί όλο το χρόνο. Τον Απρίλιο και τον Νοέμβριο λειτουργεί κάποιες μέρες (πχ μόνο Σάββατο ή μόνο Κυριακή από τις 10 πμ έως τις 16:00). Την θερινή σεζόν λειτουργεί σχεδον καθημερινά (εκτός Τρίτης) από τις 10:00 - 16:00.
Η είσοδος στο Μουσείο Παιχνιδιών είναι 2-3€ για ενήλικες και δωρεάν για παιδιά κάτω των 10 ετών. Για όσους επιθυμούν να υποστηρίξουν περαιτέρω το έργο του μουσείου, υπάρχει κατάστημα δώρων όπου μπορεί κανείς να βρει διάφορα είδη παιχνιδιών και αναμνηστικών.
Έχετε ποτέ σκεφτεί πόσο σημαντικές είναι οι μέλισσες για τη ζωή μας και το περιβάλλον; Γνωρίζατε ότι υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος αφιερωμένος στις μέλισσες, όπου μπορείτε να μάθετε τα πάντα για την κοινωνία τους, την εργασία τους και τα πολύτιμα προϊόντα τους; Στην Ελλάδα, υπάρχουν αρκετά μουσεία και εκθεσιακοί χώροι αφιερωμένοι στον συναρπαστικό κόσμο των μελισσών, με το Μουσείο Μέλισσας της Ρόδου να αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα. Μια επίσκεψη σε αυτόν τον μοναδικό προορισμό θα σας οδηγήσει σε ένα γλυκό ταξίδι στον μαγικό και θαυμαστό κόσμο αυτών των εργατικών πλασμάτων, των μελισσών.
Με αφορμή τη σημερινή ημέρα, 20 Μαΐου, Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας, σας προτείνουμε να κάνετε ένα ταξίδι στον γλυκό κόσμο των μελισσών, μια επίσκεψη στο μοναδικό Μουσείο Μέλισσας που βρίσκεται στην καρδιά της Ρόδου. Θα το βρείτε στην περιοχή Τσαΐρι, στο 5ο χιλιόμετρο της διαδρομής προς το Αεροδρόμιο, λίγο έξω από το γραφικό χωριό της Παστίδας. Ανακαλύψτε κι εσείς έναν ξεχωριστό προορισμό στη Ρόδο, έναν χώρο αφιερωμένο στην ιστορία και τη σημασία των μελισσών.
Το μουσείο κατασκευάστηκε το 2004 από τη Μελισσοκομική Δωδεκανήσου με στόχο την ανάδειξη της μελισσοκομικής παράδοσης του νησιού και την εκπαίδευση του κοινού. Η αρχιτεκτονική του μουσείου εντυπωσιάζει καθώς είναι σχεδιασμένο σαν μια ζωντανή κυψέλη με τρισδιάστατη οροφή σε σχήμα κερήθρας και μια ατμόσφαιρα που σε ταξιδεύει στον φυσικό κόσμο αυτών των εργατικών πλασμάτων. Στόχος είναι ο επισκεπτης του μουσείου να έχει την αίσθηση ότι είναι μέσα σε μια τεράστια κυψέλη για να δει απο κοντά τον μαγικό κόσμο της μέλισσας.
Σήμερα, το Μουσείο Μέλισσας προσφέρει ένα συναρπαστικό ταξίδι στην ιστορία και τον κόσμο της μέλισσας. Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν σε μια διαδρομή που ξεκινά από τις απαρχές της μελισσοκομίας στην Αρχαία Ελλάδα, όπου ο ίδιος ο Αριστοτέλης υπήρξε πρωτοπόρος στην επιστημονική μελέτη της μέλισσας. Ένα λεπτομερές χρονοδιάγραμμα φωτίζει τις σημαντικές στιγμές της μελισσοκομίας όχι μόνο στα Δωδεκάνησα, αλλά και στις γειτονικές Κυκλάδες, συνδέοντας την τοπική παράδοση με την ευρύτερη ιστορία του Αιγαίου.
Παράλληλα, παρουσιάζεται η ιστορία του ίδιου του Μουσείου και του οραματιστή ιδρυτή του, Νίκου Μελισσουργού, προσφέροντας μια προσωπική πινελιά στην εμπειρία. Οι λάτρεις της μελισσοκομίας θα ενθουσιαστούν με την παρουσίαση παραδοσιακών και σύγχρονων εργαλείων και της χαρακτηριστικής ενδυμασίας ενός μελισσοκόμου. Επιπλέον, μια ειδική ενότητα είναι αφιερωμένη στη μελισσοθεραπεία, αναδεικνύοντας τις ευεργετικές ιδιότητες του βασιλικού πολτού, της γύρης, του κεριού και της πρόπολης.
Φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει μια αναλυτική παρουσίαση των διαφόρων κατηγοριών μελιού, με ιδιαίτερη έμφαση στο φημισμένο Μέλι της Ρόδου και τους λόγους για τους οποίους θεωρείται ένα από τα καλύτερα παγκοσμίως. Τέλος, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν το μελεκούνι, το παραδοσιακό και υγιεινό γλύκισμα της Ρόδου, μαθαίνοντας για τη διατροφική του αξία και τη μοναδική του γεύση.
Η επίσκεψη στο Μουσείο Μέλισσας της Ρόδου δεν είναι μόνο μια ευκαιρία για μάθηση, αλλά και μια υπενθύμιση της ευθύνης που έχουμε απέναντι σε αυτά τα πολύτιμα πλάσματα. Όπως είχε προειδοποιήσει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν με τη γνωστή του φράση: «Αν η μέλισσα εξαφανιστεί από προσώπου γης, η ανθρωπότητα θα έχει τέσσερα χρόνια ζωής. Όχι πια μέλισσες, όχι πια γονιμοποίηση, όχι πια φυτά, όχι πια ζώα, όχι πια άνθρωπος». Ας κάνουμε την επίσκεψή μας στο μουσείο ένα έναυσμα για να αναλογιστούμε τη σημασία των μελισσών και να δράσουμε για την προστασία τους.
Το Μουσείο Μέλισσας λειτουργεί όλο το χρόνο. Καθημερινά εκτός Κυριακής. Το Ωράριο Λειτουργίας ειναι 8.30-15.30. Οι ώρες λειτουργίας ενδεχομένως να αλλάζουν την θερινή σεζόν. Οι ομαδικές και σχολικές επισκέψεις γίνονται κατόπιν ραντεβού.
Η είσοδος στο Μουσείο Μέλισσας είναι οικονομική και διαφοροποιείται ανάλογα με την ηλικία, ενώ ως μια ευγενική χειρονομία, κάθε επισκέπτης λαμβάνει ένα αυθεντικό μελεκούνι ως δώρο. Για όσους επιθυμούν να υποστηρίξουν περαιτέρω το έργο του μουσείου, ένα καλά εφοδιασμένο κατάστημα προσφέρει μια μεγάλη ποικιλία αντικειμένων, από αναμνηστικά μέχρι τοπικά προϊόντα μελιού.
Με αφορμή την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, ρίχνουμε μια ματιά στη ζωή δύο εξαιρετικών προσωπικοτήτων που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην υπέρβαση των περιορισμών και στην προώθηση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία: της Έλεν Κέλερ και του Λουί Μπράιγ. Η Έλεν Κέλερ και ο Λουί Μπράιγ, δύο εξαιρετικές προσωπικότητες που σημάδεψαν τον κόσμο με το έργο και την αφοσίωσή τους, συνδέονται από έναν κοινό παρονομαστή: την αναπηρία και την ακατανίκητη επιθυμία τους για γνώση και επικοινωνία. Αν και έζησαν σε διαφορετικές εποχές και με διαφορετικές προκλήσεις, οι ιστορίες τους αποτελούν πηγή έμπνευσης και θαυμασμού για την ανθρωπότητα. Το έργο τους συνέβαλε στην αλλαγή της κοινωνικής αντίληψης για τα άτομα με αναπηρίες και άνοιξε νέους δρόμους για την εκπαίδευση και την ένταξή τους στην κοινωνία.
Έλεν Κέλερ: Το θαύμα της επικοινωνίας
Η 𝐇𝐞𝐥𝐞𝐧 𝐊𝐞𝐥𝐥𝐞𝐫 (Έλεν Κέλερ), τυφλή και κωφή από βρεφική ηλικία, κατάφερε να ξεπεράσει τα όριά της και να γίνει μια από τις πιο γνωστές και αγαπητές προσωπικότητες του 20ού αιώνα. Χάρη στην αφοσίωση της δασκάλας της, Άννι Σάλιβαν, η Κέλερ έμαθε να επικοινωνεί, να διαβάζει, να γράφει και να μιλάει, ανοίγοντας έτσι νέους δρόμους για τα άτομα με αναπηρίες.
- Η παιδική ηλικία και η ανακάλυψη της επικοινωνίας: Η Κέλερ γεννήθηκε το 1880 και από πολύ μικρή ηλικία αντιμετώπισε τις προκλήσεις της τύφλωσης και της κώφωσης. Η ζωή της άλλαξε όταν στην ηλικία των επτά ετών συναντήθηκε με την Άννι Σάλιβαν, η οποία με υπομονή και επιμονή της δίδαξε τη γλώσσα των χειρονομιών και της άνοιξε μια πόρτα σε έναν κόσμο γεμάτο γνώση και επικοινωνία.
- Η εκπαίδευση και η καριέρα: Η Κέλερ σπούδασε στο Radcliffe College και αποφοίτησε με πτυχίο φιλολογίας. Αργότερα, αφιέρωσε τη ζωή της στην προάσπιση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρίες, ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο και μιλώντας για την εμπειρία της.
- Το έργο της: Η Κέλερ έγραψε πολλά βιβλία, μεταξύ των οποίων το αυτοβιογραφικό της έργο "Η ιστορία της ζωής μου", το οποίο έγινε παγκόσμιος bestseller. Το έργο της αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για εκατομμύρια ανθρώπους και συνέβαλε στην αλλαγή της κοινωνικής αντίληψης για τα άτομα με αναπηρίες.
Λουί Μπράιγ: Ο εφευρέτης της γραφής Braille
Ο 𝐋𝐨𝐮𝐢 𝐁𝐫𝐚𝐢𝐥𝐥𝐞 (Λουί Μπράιγ), ένας νεαρός Γάλλος που έχασε την όρασή του σε ένα ατύχημα σε ηλικία τριών ετών, αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάπτυξη ενός συστήματος γραφής που θα επέτρεπε στα τυφλά άτομα να διαβάζουν και να γράφουν.
- Η εφηβεία και η ανακάλυψη: Στην ηλικία των 15 ετών, ο Μπράιγ ήρθε σε επαφή με ένα σύστημα επικοινωνίας για στρατιώτες που βασίστηκε σε ανάγλυφους χαρακτήρες. Εμπνευσμένος από αυτό το σύστημα, ο Μπράιγ άρχισε να πειραματίζεται και δημιούργησε το δικό του σύστημα γραφής, το οποίο αποτελείται από έξι ανυψωμένες κουκκίδες που σχηματίζουν διάφορα γράμματα και σύμβολα.
- Η διάδοση της γραφής Braille: Η γραφή Braille γρήγορα κέρδισε αποδοχή και εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, δίνοντας στα τυφλά άτομα τη δυνατότητα να αποκτήσουν πρόσβαση στην εκπαίδευση και την πληροφορία.
- Η κληρονομιά του Μπράιγ: Ο Λουί Μπράιγ πέθανε σε ηλικία 43 ετών, αλλά το έργο του συνεχίζει να εμπνέει και να βοηθά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Η γραφή Braille είναι σήμερα ένα αναγνωρισμένο σύστημα γραφής και χρησιμοποιείται ευρέως σε σχολεία, βιβλιοθήκες και άλλους δημόσιους χώρους.
Οι ιστορίες της Έλεν Κέλερ και του Λουί Μπράιγ μας υπενθυμίζουν ότι όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως των αναπηριών τους, έχουν το δικαίωμα να ζήσουν μια πλήρη και παραγωγική ζωή.
Η πιο διαδεδομένη και αναγνωρισμένη παγκοσμίως Ημέρα Ντόνατς θεωρείται η πρώτη Παρασκευή του Ιουνίου. Η αλήθεια είναι ωστόσο ότι η Παγκόσμια Ημέρα Ντόνατς δεν έχει μια ενιαία ημερομηνία γιορτής. Εκτός από την πρώτη Παρασκευή του Ιουνίου, λιγότερο γνωστή είναι η 5η Νοεμβρίου.
Οι διαφορετικές ιστορικές αναφορές που συνδέονται με την προέλευση του ντόνατ, οδήγησαν σήμερα στην καθιέρωση δύο διαφορετικών ημερομηνιών. Σε ορισμένες περιοχές ενδέχεται να υπάρχουν τοπικές παραδόσεις ή έθιμα που συνδέονται με συγκεκριμένες ημερομηνίες κατανάλωσης ντόνατς.
Η πρώτη ημερομηνία (του Ιουνίου) είναι η επικρατέστερη και αυτό γιατί έχει τις ρίζες της σε μια εκδήλωση του 1938 στην Αμερική, όπου εθελόντριες προσέφεραν ντόνατς στους στρατιώτες. Τα τελευταία χρόνια όμως η 5η Νοεμβρίου έχει τους υποστηρικτές της.
Η ιστορία των ντόνατς ξεκινά από την αρχαιότητα. Αρχαίοι πολιτισμοί, όπως οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες, απολάμβαναν παρόμοια γλυκά, τηγανίζοντας λωρίδες ζύμης και προσθέτοντας διάφορες γλυκές ή αλμυρές γαρνιτούρες. Η χαρακτηριστική τρύπα στο κέντρο του ντόνατ, που εξασφαλίζει ομοιόμορφο ψήσιμο και δημιουργεί μια πιο ελκυστική εμφάνιση, λέγεται ότι επινοήθηκε από έναν έφηβο μαθητευόμενο αρτοποιό. Σύμφωνα με την ιστορία, ο έφηβος έβαλε τυχαία το δάχτυλό του στη ζύμη, δημιουργώντας την πρώτη τρύπα. Αυτή η τυχαία ανακάλυψη αποδείχθηκε επαναστατική και έδωσε στα ντόνατ τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.
Ανεξάρτητα από την ημερομηνία που επιλέγουμε, η Παγκόσμια Ημέρα Ντόνατς είναι μια ευκαιρία να απολαύσετε αυτό το αγαπημένο γλυκό και να γιορτάσετε την ιστορία και την κουλτούρα που το περιβάλλει.
Ενδιαφέρουσες πληροφορίες που ίσως να γνωρίζεις ή και όχι:
- Ποικιλία γεύσεων: Σήμερα, υπάρχουν αμέτρητες γεύσεις και ποικιλίες ντόνατς, από τα κλασικά με ζάχαρη μέχρι τα πιο εξωτικά με γεμίσεις σοκολάτας, καφέ, φρούτων και πολλά άλλα.
- Ντόνατς και κουλτούρα: Τα ντόνατς έχουν γίνει ένα σύμβολο της αμερικανικής κουλτούρας και εμφανίζονται συχνά σε ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και διαφημίσεις.
- Ντόνατς και υγεία: Αν και τα ντόνατς είναι ένα γλυκό με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και λίπος, υπάρχουν και πιο υγιεινές επιλογές, όπως τα ντόνατς ολικής αλέσεως ή με φυσικά γλυκαντικά.
Η ζωή είναι σαν ένα κουτί με ντόνατς: ποτέ δεν ξέρεις ποια γεύση θα βρεις!
Σε πολλές χώρες, οι άνθρωποι θεωρούν τον καφέ ως αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς τους. Υπάρχουν πολλοί που δεν μπορούν να φανταστούν μία μέρα χωρίς καφέ. Άλλοι πάλι έχουν αντίθετη άποψη. Για μένα, το ξεκίνημα της ημέρας, με βρίσκει πάντα με τον καφέ στο χέρι. Είναι μια πρωινή τελετουργία, θα πω.
Μπορεί να είναι σκέτος, γλυκός, μέτριος με ολίγη, μπορεί κάποιες φουσκάλες του να σκάνε σαν τα κύματα, μαζί του όμως γίνονται τα καλύτερα ξυπνήματα.
Κατά μέσο όρο, περίπου 2 δισεκατομμύρια φλιτζάνια καφέ καταναλώνονται κάθε μέρα σε ολόκληρο τον κόσμο! Ο καφές έχει γίνει απαραίτητο μέρος της ζωής για πολλούς. Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλά γλυκά έχουν για βάση τους τον καφέ. Τα πιο γνωστά είναι το τιραμισού, τα Macarons και το brownies.
Το 2020 ο καφές αποτέλεσε αφορμή ώστε να δημιουργηθεί ένα λογοτεχνικό project. Για πρώτη φορά είκοσι δύο Έλληνες συγγραφείς συνθέτουν ένα συλλογικό έργο που περιέχει 22 διηγήματα με κεντρικό ήρωα των αγαπημένο όλων μας... καφέ.
Απολαύστε την κάθε γουλιά και κάντε την ημέρα σας ξεχωριστή.
Αυτή η ανάρτηση δεν είναι ένα ακόμη τοπ των αγαπημένων μου. Για την ακρίβεια δεν είναι ένα τοπ 5. Είναι μια ανάρτηση μέσα από την οποία προτείνονται ταινίες που θέμα τους έχουν την αναπηρία, μιας που σήμερα, 3 Δεκέμβρη, είναι Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Γιορτάζεται παγκοσμίως με σκοπό την ευαισθητοποίηση, την ενημέρωση και την κατανόηση του κοινού σε θέματα αναπηρίας, επιδιώκοντας τα δικαιώματα περί αξιοπρέπειας και ευημερίας των ατόμων με αναπηρία.
Με αφορμή την ημέρα αυτή λοιπόν προτείνω να παρακολουθήσετε ταινίες, αγαπημένες δικές μου, που ωστόσο λίγο πολύ όλοι πιστεύω έχουμε δει στην τηλεόραση. Υπάρχουν πολλές ταινίες που αφορούν τα ΑΜΕΑ, με την κάθε μία να κρύβει ξεχωριστά διδάγματα και αληθινά «μαθήματα ζωής». Εγώ παρακάτω παραθέτω κάποιες που βλέπω πολύ συχνά και με έχουν αγγίξει.
10. «Στη φωλιά του κούκου» (Ψυχική διαταραχή)
9. «Ο Άνθρωπος της Βροχής» (Η ζωή ενός ατόμου με αυτισμό)
8. «Τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού» (Σχετικά με την κώφωση)
7. «Η θάλασσα μέσα μου» (Τετραπληγία και το ζήτημα της ευθανασίας)
6. «Η Θεωρία των πάντων» (Σύνδρομο κινητικού νευρώνα, υψηλή νοημοσύνη)
5. «Ένας υπέροχος άνθρωπος» (Η ζωή ενός ατόμου με σχιζοφρένεια)
4. «Η ιστορία της Μπρουκ Έλισον» (Η ζωή ενός ατόμου με Tετραπληγία)
3. «Σκοτεινό Μυστικό» (Η ζωή ενός παιδιού με σύνδρομο Down)
2. «Η αδερφή μου κι εγώ» (Η ζωή ενός παιδιού που πάσχει από Λευχαιμία)
1. Forrest Gump (Η ζωή ενός ατόμου με νοητική καθυστέρηση)
+ 5
5. «Το όνομα μου είναι Σαμ» (Ενήλικας με νοητική καθυστέρηση σε πατρικό ρόλο)
4. Η Νικήτρια (Η ζωή ενός ατόμου με αναπηρία στα άκρα)
3. Δόξα και Έρωτας (Η ζωή ενός ατόμου με τύφλωση)
2. Adam (Η ζωή ενός ατόμου με σύνδρομο Asperger)
1. Jack (σπάνια γενετική ανωμαλία)
Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει παγκοσμίως σημαντικά βήματα για την ένταξη αυτών των ατόμων όχι μόνο στη κοινωνία αλλά τόσο σε γενικά όσο και σε ειδικά σχολεία, με τη βοήθεια καταρτισμένων εκπαιδευτικών. Στόχος ωστόσο δεν είναι μόνο η ενσωμάτωση των ατόμων αυτών στο σχολικό περιβάλλον, στην κοινωνία και αργότερα στο εργασιακό περιβάλλον. Στόχος είναι η αποδοχή αυτών των ατόμων και η στάση της κοινωνίας προς αυτά. Με πολύ προσπάθεια, από όλους, πρωτίστως από τους γονείς, από τις κυβερνήσεις, και μετέπειτα από την κοινωνία, όλα μπορούν να επιτευχθούν και τα ΑΜΕΑ να έχουν τα ίδια δικαιώματα με όλους.
Η φετινή χρονιά με βρίσκει σε ένα πόστο που δεν περίμενα ποτέ ότι θα εργαστώ. Το να στραφώ σε έναν διαφορετικό τομέα της εργασίας μου, με έκανε να ευαισθητοποιηθώ ακόμη περισσότερο. Η φετινή χρονιά με βρίσκει για πρώτη φορά να εργάζομαι δίπλα σε άτομο με αναπηρία. Δίπλα σε ένα άτομο, που παρά το άσχημο οικογενειακό του περιβάλλον, προσπαθεί να ενταχθεί στο σχολικό σύνολο. Στους τρεις μήνες που βρίσκομαι δίπλα του έχω καταφέρει πολλά, κάνοντας τον να δει κάποια πράγματα αλλιώς. Την Παρασκευή λοιπόν που μας πέρασε είδαμε μια παιδική ταινία για ΑΜΕΑ, με τον ίδιο να εκφράζει για πρώτη φορά πράγματα που δεν τα είχε πει ποτέ του, να ρωτήσει διάφορα που πιθανόν να τον απασχολούν. Δεν ήμουν ειδική στο να απαντήσω σε όλα τα ερωτήματα του, τουλάχιστον ξέρω ότι με αυτήν την ταινία του έδειξα ότι κάποιοι έχουν γεννηθεί διαφορετικά χωρίς ωστόσο αυτό να είναι εμπόδιο από το να περάσουμε καλά στο υπόλοιπο της ζωής. Μια ταινία που μας έδωσε το χρόνο να μιλήσουμε για πολλά, μια ταινία που του έγινε μάθημα. Μια ταινία που είναι μάθημα για όλους!!!
The Present from Jacob Frey on Vimeo.
Υπάρχουν πολλές ταινίες που αφορούν τα ΑΜΕΑ, με την κάθε μία να κρύβει ξεχωριστά διδάγματα και αληθινά «μαθήματα ζωής»! Μπορείτε να βρείτε κάποιες εδώ.
Την ημέρα αυτή, τα άτομα με σύνδρομο Down κι εκείνοι που ζουν και εργάζονται μαζί τους σε όλο τον κόσμο οργανώνουν και συμμετέχουν σε δραστηριότητες και εκδηλώσεις για την ευαισθητοποίηση του κοινού και για τη δημιουργία μιας ενιαίας παγκόσμιας φωνής για την προάσπιση των δικαιωμάτων , της κοινωνικής ένταξης και την καλύτερη ποιότητα ζωής των ατόμων με σύνδρομο Down.
Όλοι οι άνθρωποι με σύνδρομο Down δικαιούνται να έχουν πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη, όταν απαιτείται, σε ίση βάση με τους υπόλοιπους πολίτες μιας κοινωνίας, χωρίς διακρίσεις και με την κατάλληλη εκτίμηση των ειδικών αναγκών του κάθε ατόμου ξεχωριστά.
Η 21η Μαρτίου επιλέχθηκε ως ημερομηνία για να δηλώσει τη μοναδικότητα της τρισωμίας του 21ου χρωμοσώματος που προκαλεί το σύνδρομο Down (3ο χρωμόσωμα στο 21ο ζεύγος= 21/3)
Είναι ίσως η πιο γνωστή γενετική διαταραχή. Χαρακτηρίζεται από µια ποικιλία σωµατικών και νοητικών προβλημάτων, τα οποία επηρεάζουν την ανάπτυξη του παιδιού σε όλους τους τομείς. Περίπου 1 στα 700-800 παιδιά γεννιέται με σύνδρομο Down.
Με την κατάλληλη εκπαίδευση και υποστήριξη τα παιδιά με σύνδρομο Down μπορούν να προσφέρουν πολλά σε μια κοινωνία και να γίνουν ενεργά μέλη της.
Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική κατάσταση κι όχι ασθένεια.
Σύνδρομο Down
Το σύνδρομο Down (ή αλλιώς Τρισωμία 21) αποτελεί τη συχνότερη γενετική αιτία της νοητικής υστέρησης. Πιο συγκεκριμένα, το σύνδρομο αυτό περιλαμβάνει ένα σύνολο συμπτωμάτων που παρουσιάζονται, εκ γενετής, σε ένα άτομο και ευθύνονται για ένα βαθμό μαθησιακής δυσκολίας ή νοητικής υστέρησης, καθώς και για σωματικά και εξωτερικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα.
Κανονικά, ένα γονιμοποιημένο ωάριο έχει 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων. Στα περισσότερα άτομα με σύνδρομο Down υπάρχει ένα επιπλέον αντίγραφο του χρωμοσώματος 21 (επίσης ονομάζεται τρισωμία 21, επειδή υπάρχουν τρία αντίγραφα του χρωμοσώματος αυτού, αντί των δύο), το οποίο επηρεάζει την κανονική σωματική και εγκεφαλική ανάπτυξη του.
Τα φυσικά χαρακτηριστικά και τα ιατρικά προβλήματα που σχετίζονται με το σύνδρομο Down μπορεί να ποικίλλουν σημαντικά από παιδί σε παιδί. Ενώ ορισμένα παιδιά στο σύνδρομο χρειάζονται πολλή ιατρική φροντίδα. Το σύνδρομο Down μπορεί να σχετίζεται με ήπια έως μέτρια μαθησιακή δυσκολία, καθυστέρηση στην ανάπτυξη, χαρακτηριστικά γνωρίσματα του προσώπου, και το χαμηλό μυϊκό τόνο στην πρώτη βρεφική ηλικία.
Χαρακτηριστικά ατόμων με σύνδρομο Down
Τα παιδιά με σύνδρομο Down τείνουν να μοιράζονται ορισμένα φυσικά χαρακτηριστικά:
- στρογγυλεμένο πρόσωπο με μια ανοδική κλίση στο μάτι,
- κοντό λαιμό, καθώς και ασυνήθιστο σχήμα στα αυτιά,
- λευκές κηλίδες στην ίριδα του ματιού,
- κακό μυϊκό τόνο, χαλάρωση στους συνδέσμους,
- έχουν αδύνατα και κοντά δάχτυλα χεριών,
- παρατηρείται μεγάλη όρεξη για φαγητό και παχυσαρκία, και είναι, συνήθως, άτομα που εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους.
Πρέπει να τονίσουμε ότι αν και τα άτομα με σύνδρομο Down μπορεί να έχουν κάποια κοινά σωματικά και ψυχικά χαρακτηριστικά, τα συμπτώματα του συνδρόμου μπορεί να κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά.
Κατά τη γέννηση τους, τα παιδιά με σύνδρομο Down είναι συνήθως μεσαίου μεγέθους, αλλά τείνουν να αυξάνονται με βραδύτερο ρυθμό και να παραμένουν μικρότερα από τα συνομηλίκους τους.
Για τα βρέφη, ο χαμηλός μυϊκός τόνος μπορεί να συμβάλει στην απορρόφηση και σε προβλήματα διατροφής, καθώς και δυσκοιλιότητα και άλλα πεπτικά προβλήματα. Τα νήπια και τα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να έχουν καθυστερήσεις στην ομιλία και σε δεξιότητες αυτοεξυπηρέτησης, όπως σίτιση.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Top 5 Αγαπημένες ταινίες
Σήμερα, 21 Μαρτίου, λόγω Παγκόσμιας Ημέρας για το σύνδρομο Down, θυμάμαι πέντε αγαπημένες ταινίες που έχω αγαπήσει και συγκινηθεί, ιδιαίτερα και τα παρουσιάζω μέσα από την στήλη τοπ 5.
Τοp 5 - Αγαπημένες Ταινίες
1. Σκοτεινό Μυστικό (The Memory Keeper's Daughter, 2008)
Το 1964, ο γιατρός Ντέιβιντ Χέρνι πήρε την πιο δύσκολη απόφαση της ζωής του. Χώρισε στη γέννα τα δίδυμα παιδιά που έφερε στον κόσμο η γυναίκα του, για να της κρύψει ότι το νεογέννητο κοριτσάκι τους έπασχε από Σύνδρομο Ντάουν. Εμπιστεύτηκε το βρέφος σε μια ευσυνείδητη και πιστή νοσοκόμα, ενώ εκείνος εξαφανίστηκε από τη ζωή τους μαζί με το νεογέννητο αδελφό της και την γυναίκα του, η οποία δεν έμαθε ποτέ τίποτα. Τώρα πια, η κόρη είναι μια όμορφη 25χρονη ισορροπημένη κοπέλα πλήρως εξοικειωμένη με την αναπηρία της, ενώ ο ίδιος βιώνει την κατάρρευση της οικογένειάς του. Το μυστικό που τόσα χρόνια κρατάει μέσα του, τον στοιχειώνει και ο ίδιος γνωρίζει πως δεν μπορεί να αποκαλύψει την αλήθεια...
Το 1964, ο γιατρός Ντέιβιντ Χέρνι πήρε την πιο δύσκολη απόφαση της ζωής του. Χώρισε στη γέννα τα δίδυμα παιδιά που έφερε στον κόσμο η γυναίκα του, για να της κρύψει ότι το νεογέννητο κοριτσάκι τους έπασχε από Σύνδρομο Ντάουν. Εμπιστεύτηκε το βρέφος σε μια ευσυνείδητη και πιστή νοσοκόμα, ενώ εκείνος εξαφανίστηκε από τη ζωή τους μαζί με το νεογέννητο αδελφό της και την γυναίκα του, η οποία δεν έμαθε ποτέ τίποτα. Τώρα πια, η κόρη είναι μια όμορφη 25χρονη ισορροπημένη κοπέλα πλήρως εξοικειωμένη με την αναπηρία της, ενώ ο ίδιος βιώνει την κατάρρευση της οικογένειάς του. Το μυστικό που τόσα χρόνια κρατάει μέσα του, τον στοιχειώνει και ο ίδιος γνωρίζει πως δεν μπορεί να αποκαλύψει την αλήθεια...
2. Εμείς οι Δύο (León and Olvido, 2009)
Ο 34χρονος Ντανιέλ είναι ο πρώτος Ευρωπαίος με σύνδρομο Down που έχει αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο. Ξεκινά μια δουλειά σε κοινωνική υπηρεσία της Σεβίλλης, όπου και γνωρίζει την Λάουρα. Γίνονται αμέσως φίλοι, τραβώντας την προσοχή τόσο των συναδέρφων τους όσο και των μελών των οικογενειών τους. Η ιδιαίτερη σχέση τους θα δοκιμαστεί, όταν ο Ντανιέλ ερωτευτεί την Λάουρα. Όμως οι επαναστατικές ψυχές τους αρνούνται να συμβιβαστούν με τους κανόνες και αποφασίζουν να ζήσουν τον έρωτα χωρίς όρια και περιορισμούς.
3. Αν Μ'αγαπάς, 2006
Μια νεαρή γυναίκα, η Ειρήνη, μένει έγκυος. Σύντομα πληροφορείται ότι το μωρό που κυοφορεί έχει σύνδρομο Down. Θα πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει ή θα διακόψει την κύηση. Οι συγκρούσεις που αντιμετωπίζει (με το σύζυγό της, τους γονείς της, τον εαυτό της...) είναι πολλές.
4. Η Όγδοη Μέρα (Le huitième jour γνωστή και ως The Eighth Day,1996)
Ο Χάρι είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Μοναχικός, πολυάσχολος, επαγγελματίας - που δίνει διαλέξεις σε νέους πωλητές ασπιρίνης, εγκαταλειμμένος από τη γυναίκα του, που πήρε και τα δύο παιδιά τους - κοντεύει να ξεχάσει ποιος πραγματικά είναι. Στο δρόμο συναντά τον Τζορτζ, που πάσχει από Σύνδρομο Ντάουν και το έχει σκάσει από το ίδρυμα στο οποίο ζει, γιατί όλοι οι άλλοι πήγαν στα σπίτια τους με τους γονείς τους εκτός από αυτόν, μια που η μητέρα του έχει πεθάνει. Δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι μεταξύ τους, που με τον καιρό θα γνωριστούν και μέσα από μια πορεία γεμάτη δυσκολίες και εκπλήξεις θα γίνουν αχώριστοι.
Αυτό ήταν το δικό μου top 5 με αγαπημένες ταινίες, για το σύνδρομο Down.
5. Αnita (2009)
Η Anita είναι η ιστορία μιας νεαρής γυναίκας με σύνδρομο Down, που ζει μια ευτυχισμένη ζωή στο Μπουένος Άιρες, φροντίζοντας σχολαστικά τη μητέρα της Ντόρα. Ένα τραγικό πρωινό το 1994, όλα αλλάζουν όταν η Anita βρίσκεται μόνη της, μπερδεμένη και αβοήθητη μετά τον βομβαρδισμό κτιρίου Ισραηλινού Συλλόγου. Καθώς η Anita περιπλανιέται στην πόλη, μαθαίνει όχι μόνο να φροντίζει τον εαυτό της, αλλά αγγίζει τις ζωές όσων την περιτριγυρίζουν, από έναν αλκοολικό μέχρι και μια οικογένεια ασιατών μεταναστών. Αυτό ήταν το δικό μου top 5 με αγαπημένες ταινίες, για το σύνδρομο Down.
Εσείς έχετε δει κάποιες και αν ναι ποιες είναι οι δικές σας αγαπημένες;
Η Παγκόσμια Ημέρα Φάρων καθιερώθηκε το 2003 με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Φαροφυλάκων και γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Αυγούστου. Με αφορμή την ημέρα αυτή, όλοι οι Φάροι σε όλη την Ελλάδα, ανοίγουν για το κοινό, με σκοπό όχι μόνο την ενημέρωση τους για τη σημασία των φάρων και των υπόλοιπων ναυτικών βοηθημάτων στη ναυσιπλοΐα, αλλά και την προβολή του έργου που επιτελούν οι φαροφύλακες, συχνά κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Σήμερα λοιπόν δίνεται η δυνατότητα, στους ντόπιους αλλά και στους επισκέπτες, να ανέβουν στο Φάρο, να μάθουν την ιστορία του αλλά και να φωτογραφήσουν, από κει πάνω, τις ομορφιές που θα συναντήσουν. Η δυνατότητα επίσκεψης θα είναι από τις 10.00 έως 20.00.
23 φάροι άνοιξαν για το κοινό, ανάμεσα σε αυτούς και ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης. Αφορμή της ημέρας αυτής, στάθηκε και η σημερινή ανάρτηση.
Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης
Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης είναι ο μοναδικός στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης. Είναι το "σήμα κατατεθέν" της Αλεξανδρούπολης και ένα από τα αξιοθέατά της. Είναι η ίδια η ιστορία της, η πολιτιστική της κληρονομιά. Βρίσκεται άλλωστε στο παλαιό και το νέο λογότυπο του οικείου Δήμου. Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης, πριν τρία χρόνια, με Απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού, χαρακτηρίστηκε ως μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.
Το 1988 τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, στη σειρά γραμματοσήμων με τίτλο «Πρωτεύουσες Νομών», για την Αλεξανδρούπολη κυκλοφόρησαν γραμματόσημο με το Φάρο και τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου. Την 1η Ιουλίου 1994, ο Σύλλογος «Αρχαιοφίλων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς Ν. Έβρου» (από το 2013 Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης), στα πλαίσια του εορτασμού της "Ναυτικής Εβδομάδας 1994" (τελευταίος εορτασμός Ναυτικής Εβδομάδας έγινε το καλοκαίρι του 2008), εντοίχισε μαρμάρινη πλάκα στην είσοδο του Φάρου, με σύντομο ιστορικό.
Η ιστορία του Φάρου της Αλεξανδρούπολης
Η δημιουργία, γύρω στα 1850, ενός λιμενίσκου στον ίδιο χώρο που είναι το σημερινό λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, η επιλογή το 1870 του Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη), εκ μέρους των «Ανατολικών Σιδηροδρόμων» ως τερματικού σταθμού του Αιγαίου και η λειτουργία της σιδηροδρομικής γραμμής Δεδέαγατς - Αδριανούπολης το 1872, προϊδέαζαν και την ανάπτυξη ενός λιμανιού. Έτσι, για την κάλυψη της αυξημένης πλέον ναυτιλιακής κίνησης της περιοχής ήταν επιτακτική η ανάγκη εγκατάστασης ενός φάρου.
Την κατασκευή ανέλαβε η Γαλλική εταιρία Φάρων και Φανών της Μεσογείου μετά από σύμβαση με το τότε Οθωμανικό κράτος. Δεν είναι γνωστός ο χρόνος που χρειάστηκε για να κτιστεί ο κυλινδρικός πύργος με τη φαρδιά βάση, την αρμολογημένη πέτρα και το φάρο στην κορυφή. Εγκαινιάσθηκε όμως την 1η Ιουνίου του 1880 οπότε και άρχισε να λειτουργεί με ασετιλίνη.
 |
| Φωτογραφία Γιώργου Ταρσούδη |
Για να φτάσει κανείς στην κορυφή του, ανεβαίνει τα 98 σκαλοπάτια του με τα έξι μεγάλα πλατύσκαλα. Δίπλα από κάθε πλατύσκαλο υπάρχει στενόμακρο παραθυράκι, προς τη νότια μεριά του, για να φωτίζεται το εσωτερικό του. Έχει ύψος 18 μέτρα από το έδαφος και 27 μέτρα (εστιακό ύψος) από τη μέση στάθμη της θάλασσας.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο φάρος παρέμεινε σβηστός. Επαναλειτούργησε το 1946, μετά από επισκευές στο κτίριο και την αντικατάσταση της ασετιλίνης με πετρέλαιο. Μέχρι τότε, για την αναλαμπή χρησιμοποιούνταν κατάλληλος ωρολογιακός μηχανισμός με αντίβαρα και τροχαλίες ο οποίος ανά τακτά διαστήματα κουρδίζονταν από τον φαροφύλακα.
Το 1974, ηλεκτροδοτήθηκε αλλά για μεγάλο χρονικό διάστημα διέθετε και εφεδρικές φιάλες ασετιλίνης καθώς λειτουργούσε επιτηρούμενος (δηλαδή με φαροφύλακα). Το χαρακτηριστικό του ήταν μια (1) λευκή αναλαμπή κάθε 30 δευτερόλεπτα και η φωτοβολία του είναι 17 ναυτικά μίλια.
Το 1980, ο ηλεκτρολογικός εξοπλισμός του αντικαταστάθηκε με νέας τεχνολογίας και τη δεκαετία του '90 από επιτηρούμενος έγινε μη επιτηρούμενος (δηλαδή χωρίς φαροφύλακα) με νέο χαρακτηριστικό τρεις (3) λευκές αναλαμπές κάθε 15 δευτερόλεπτα (0,38 + 2,12 + 0,38 + 2,12 + 0,38 + 9,62 = 15 δευτ.) και φωτοβολία 24 ναυτικά μίλια, δηλαδή με ιδανικές καιρικές συνθήκες είναι ορατός σε απόσταση 24 ναυτικών μιλίων (44 χλμ. περίπου).
Κάποτε, το Φάρο της Αλεξανδρούπολης, μπορεί να τον θαλασσόδερναν τα κύματα του Θρακικού πελάγους.
Σήμερα όμως, ευρισκόμενος στο κέντρο μιας πλατείας που φέρει και το όνομά του, είναι κάτι το διαφορετικό, είναι μια πινελιά στον πολύχρωμο καμβά της φιλόξενης πρωτεύουσας του Έβρου.
Είναι αυτός που, ιδιαίτερα τις νύχτες του καλοκαιριού, φωτίζει περισσότερο μια θάλασσα... από κόσμο, παρά την ίδια τη θάλασσα.
Νικόλαος Παπανικολόπουλος
Υποναύαρχος Λιμενικού Σώματος
12 Μαΐου: Παγκόσμια Ημέρα Νοσηλευτή
Είμαι Νοσηλευτής. Ονομάζομαι ................δεν έχει σημασία. Είμαι ο Νοσηλευτής σου.
Είμαι εδώ για να φροντίσω εσένα σε όποια ανάγκη έχεις, σωματική ή ψυχική.
Είμαι ο κρυφός ήρωας που δε θα δεις ποτέ γιατί τα μάτια σου είναι εκπαιδευμένα να κοιτάνε μόνο ψηλά κι εγώ είμαι σκυμμένος να σου βρω φλέβα, δε με βλέπεις.
Είμαι το Α που σε παραλαμβάνει από το χέρι στα επείγοντα και το Ω που σου δίνει το εξιτήριο στο χέρι πάλι.
Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα δεις το βράδυ και ο πρώτος που θα αντικρίσεις το πρωί.
Μερικές φορές δε προλαβαίνω να πιω ένα ποτήρι νερό γιατί πρέπει να ενυδατώσω εσένα κι άλλους 20.
Είμαι αυτός που θα σου βάλω τις φωνές όταν θα πεις ''δε μπορώ άλλο''.
Είμαι ο κλόουν του παιδιού σου, αρκεί να μου δώσει ένα χαμόγελο.
Είμαι αυτός που θα ''πιω το αίμα'' των δικών σου, προκειμένου να στο μεταγγίσω μαζί με όλες μου τις ευχές.
Είμαι αυτός που είμαι μαζί σου μόνο στις λύπες σου. Θέλω τις χαρές σου να τις μοιράζεσαι μόνο με τους δικούς σου. Μου φτάνει που έγινες καλά.
Είμαι ο λειτουργός που είμαι συνεχώς προσωπικό ασφαλείας στη κλινική, έχει ή δεν έχει απεργία.
Είμαι αυτός που δεν είχε συνάχι εκείνη τη μέρα που με είδες να κλαίω πάνω από το κρεβάτι του παιδιού σου, έκλαιγα από χαρά μόνος, γιατί επρόκειτο να σου πω πως η θεραπεία απέδωσε.
Είμαι εκείνος που έμεινα όλο το βράδυ και σου έκανα παρέα γιατί οι δαίμονες σε κυνηγούσαν πάλι και φοβόσουν.
Είμαι αυτός ο αδαής παίχτης στη monopoly που μου τα πήρε όλα ο γιος σου. Εγώ του πήρα ένα χαμόγελο. Είμαι πολύ πιο πλούσιος τώρα.
Είμαι τόσα χρόνια στα νοσοκομεία και ακόμα δεν έμαθα να αμύνομαι. Δάκρυσα τη πρώτη φορά που ''έφυγε'' κάποιος, δάκρυσα τη δεύτερη, δάκρυσα τη τρίτη. Ακόμα δακρύζω, κάθε φορά.
Είμαι αυτός που θα χαρεί πολύ να σου πει ''αντίο, μη τολμήσεις να ξαναέρθεις εδώ''. Ποτέ ένα ''αντίο'' δεν ήταν τόσο χαρούμενο.
Είμαι......είμαι.....είμαι πολλά περισσότερα. Δε θα σου πω άλλα.
Αυτή είναι η βδομάδα μου. Γιορτάζω. Κι εγώ και όλοι οι συνάδελφοι μου..
Μαρμάρινες ακλόνητες κολώνες, η δύναμη της υγείας. Οι υπερασπιστές της ζωής. Οι ανθρώπινοι άνθρωποι.
Χρόνια πολλά συνάδελφε. Χρόνια πολλά συναδέλφισσα!!!
Λάμπρος Λιάπης
Νοσηλευτής &
εχθρός της πραγματικότητας
εχθρός της πραγματικότητας
Σαν Ελλάδα, μπορούμε αδιαμφισβήτητα να είμαστε περήφανοι για τους ποιητές που έχουμε βγάλει και μας έχουν αναδείξει σαν χώρα, παγκοσμίως. Τους περισσότερους από αυτούς, τους Έλληνες ποιητές περί ο λόγος, είχαμε την ευκαιρία να τους διδαχθούμε και στο σχολείο, από τα καλά της ελληνικής παιδείας. Τώρα ποιοι από εμάς παρακολουθούσαμε τα μαθήματα και μαθαίναμε για τους ποιητές μας, λίγα λόγια παραπάνω από τους δασκάλους μας, αυτό είναι ένα άλλο θέμα.
Από την Αρχαία Ελλάδα μέχρι και σήμερα, οι ποιητές και τα ποιήματα τους, είναι ένα είδος λογοτεχνίας από μόνο του, που οφείλουμε να γνωρίζουμε και να διαβάζουμε, σαν ευσυνείδητοι Έλληνες πολίτες. Διονύσιος Σολωμός, Γιάννης Ρίτσος, Οδυσσέας Ελύτης, Γιώργος Σεφέρης, Κωστής Παλαμάς και άλλοι πολλοί έχουν αφήσει ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους και αναγνωρίστηκαν σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Σήμερα, 21 Μαρτίου, λόγω Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης, θυμάμαι πέντε ελληνικά ποιήματα που έχω αγαπήσει για διάφορους λόγους το καθένα ξεχωριστά και σας τα παρουσιάζω μέσα από την στήλη τοπ 5.
Τοp 5 - Αγαπημένα Ποιήματα
1. "Το Μονόγραμμα" του Οδυσσέα Ελύτη
2. "Τα ρω του Έρωτα" του Οδυσσέα Ελύτη
4. Η "Ιθάκη" του Κωνσταντίνου Π.Καβάφη
5."Γας Ὀμφαλός" της Κική Δημουλά
Ο Οδυσσέας Ελύτης είχε και έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου αλλά και στην βιβλιοθήκη μου. Μπορεί από τα χρόνια που φοιτούσα να είχα διδαχθεί κατά καιρούς, ποιήματα του εν λόγω ποιητή, ποτέ όμως δεν είχα την πρόθεση να κάτσω και να διαβάσω ποιήματα..ναι κατά μια έννοια τα σνόμπαρα(σήμερα εν έτη 2017 αυτό έχει αλλάξει). Το Μονόγραμμα του Ελύτη, εγώ προσωπικά το γνώρισα μέσα από την αγαπημένη ελληνική τηλεοπτική σειρά "Δύο Ξένοι". Η σειρά ήταν το έναυσμα να ψάξω και να αγοράσω ποιήματα του Ελύτη κυρίως όμως εστίασα στο Μονόγραμμα. Έστω και καθυστερημένα διάβασα το ποίημα, που εκδόθηκε αρχικά το 1971 στις Βρυξέλλες και ένα χρόνο μετά στην Ελλάδα, το αγάπησα, το λάτρεψα, το ερωτεύτηκα...γιατί μέχρι και σήμερα "Το Μονόγραμμα" θεωρείται και είναι από τα πιο ερωτικά ποιήματα που έχουν γραφτεί ποτέ!!!
Άκου,άκου/Ποιός μιλεί στά νερά καί ποιός κλαίει -- ακούς;/Είμ’εγώ πού φωνάζω κι είμ’εγώ πού κλαίω,μ’ακούς//Σ’αγαπώ,σ’αγαπώ,μ’ακούς.
2. "Τα ρω του Έρωτα" του Οδυσσέα Ελύτη
Είναι ξεκάθαρο ότι η αγάπη μου στον Οδυσσέα Ελύτη γίνεται αντιληπτή στο σημερινό τοπ 5...και πως να μην είναι άλλωστε. Αγαπημένος Έλληνας ποιητής, με τις συλλογές του και τα ποιήματα του να βρίσκονται σε περίοπτη θέση, στην κορυφή της βιβλιοθήκης μου...γιατί αξίζει εκεί να βρίσκεται, στα ψηλά!!! Η ποιητική συλλογή "Τα ρω του Έρωτα" εκδόθηκε το 1972
Οι άγγελοι τραγουδάνε/Και οι ερωτευμένοι επίσης/Πίσω από κάθε ανάταση, από κάθε μεράκι, μια κιθάρα περιμένει έτοιμη να πάρει τα λόγια και να τα ταξιδέψει από χείλη σε χείλη/Δεν είναι λίγο αυτό. Είναι η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους, είναι αυτό που μας βαστάει στη ζωή.3. Η "Αγαπημένη" του Τάσου Λειβαδίτη
Για την Αγαπημένη του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη, είχα κάνει λόγο σε παλιότερη ανάρτηση στη σελίδα μου εδώ. Η συλλογή του μάλιστα με τίτλο "Νυχτερινός Επισκέπτης", που εκδόθηκε το 1972, ήρθε στα χέρια μου τυχαία και μετά από επίσκεψη μου, τη χρονιά εκείνη...2013, στη δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης μου. Στη συλλογή αυτή εμπεριέχονται ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη, ανάμεσα σε αυτά το ερωτικό ποίημα «Αγαπημένη μου». Μάλιστα το εν λόγω ποίημα συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά στη συλλογή του ποιητή με τίτλο «Aυτό το αστέρι είναι για όλους μας», το 1952.
Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου, έζησα όλη τη ζωή/Ναι, αγαπημένη μου, πολύ πριν να σε συναντήσω εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα/Nα το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει.
4. Η "Ιθάκη" του Κωνσταντίνου Π.Καβάφη
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης είναι από τους ποιητές, όπου πολλά ποιήματα του διδαχθήκαμε στο σχολείο κυρίως στο λύκειο, για όσους φυσικά ακολούθησαν τη θεωρητική κατεύθυνση. Έτσι κι εγώ είχα την ευκαιρία να γνωρίσω καλύτερα τον ποιητή, μέσα από το μάθημα της Θεωρητικής Κατεύθυνσης Β΄και Γ΄Λυκείου, Νεοελληνική Λογοτεχνία. Φυσικά και τα ποιήματα του που είχα διδαχθεί, παρακαλούσα να πέσουν σε κάποιο διαγώνισμα, ή τεστ ή στις προσομοιώσεις του φροντιστηρίου ή και στις τελικές εξετάσεις για να γράψω καλά...αλλά οι ευχές μου ποτέ δεν εισακούστηκαν. Ιθάκη, Καισαρίων, Μελαγχολία, Ο Δαρείος είναι από τα αγαπημένα μου ποιήματα από τον Έλληνα Ποιητή. Η Ιθάκη ωστόσο είναι για μένα, όπως και για τους περισσότερους Έλληνες, από τα διασημότερα και πιο πολυδιαβασμένα ποιήματα του Έλληνα ποιητή. Γράφτηκε όταν ο ποιητής βρισκόταν στην ηλικία των 48 ετών και δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, στο περιοδικό Γράμματα, το 1911.
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις/Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι/Πάντα στον νου σου να ‘χεις την Ιθάκη. Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
5."Γας Ὀμφαλός" της Κική Δημουλά
Η Κική Δημουλά και τα ποιήματα της, μού έγιναν γνωστά μέσα από το μάθημα, της Θεωρητικής Κατεύθυνσης Β΄και Γ΄Λυκείου, Νεοελληνική Λογοτεχνία. Ο Πληθυντικός Αριθμός, Τα Πάθη της Βροχής, Σημείο Αναγνωρίσεως, Σκόνη είναι μερικά από τα ποιήματα της Κική Δημουλά που διδάχθηκα και αγάπησα. Σε όλα τα διαγωνίσματα, τεστ, προόδους του σχολείου και προσομοιώσεις του φροντιστηρίου, ακόμη και στις πανελλήνιες εξετάσεις ήλπιζα να μπει κάποιο ποίημα της...αντ΄αυτού πάντα έβλεπα μπροστά μου τον Ρίτσο, και πάτωνα.
Ταξιθέτριες πέτρες στό θέατρο. Στή σειρά τῶν ἐπισήμων κάθονται θυμάρια/ Τζαμπατζῆδες θεατρόφιλοι βράχοι τριγύρω κρέμονται σκαρφαλωμένοι στόν ἀπόηχο./Στόν κορυφαῖο ρόλο της ἡ τραγωδός αὐλαία.
Αυτό ήταν το δικό μου top 5 με αγαπημένα ποιήματα.
Εσείς διαβάζετε ποίηση και αν ποια τα αγαπημένα σας ποιήματα;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons