Από το Blogger.
 |
| Μια σύντομη απόδραση στη Μέγιστη, το ακριτικό νησί των Δωδεκανήσων, με τα πολύχρωμα αρχοντικά και τα γαλάζια νερά |
Το ταξίδι ξεκίνησε από το λιμάνι Κολόνα της Ρόδου. Επιβίβαση στο καταμαράν της Dodekanisos Seaways και μέσα σε μόλις 2,5 ώρες, το ακριτικό διαμάντι των Δωδεκανήσων προβάλλει μπροστά σου. Η πρώτη εικόνα σε καθηλώνει: τα επιβλητικά, πολύχρωμα αρχοντικά που αγκαλιάζουν το λιμάνι και το μεσαιωνικό κάστρο που στέκει ψηλά με την ελληνική σημαία να κυματίζει, μαγνητίζουν αμέσως το βλέμμα.
🏰 Ανηφορίζοντας στο Καστέλο Ρόσσο
Αμέσως μετά την άφιξη στο νησί, η πρώτη αυθόρμητη κίνηση είναι η ανηφόρα προς το Καστέλο Ρόσσο. Η διαδρομή μέσα από τα γραφικά, λιθόστρωτα σοκάκια αποζημιώνει κάθε βήμα. Το μεσαιωνικό αυτό κάστρο υπήρξε η βάση των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη για την κατάκτηση της Ρόδου. Φτάνοντας στην κορυφή, η θέα είναι απλώς απίστευτη: πιάτο όλο το νησί, το απέραντο γαλάζιο και οι γύρω βραχονησίδες.
🏛️ Τα Μουσεία του Νησιού: Από την Ιστορία στους Γρίφους
.png)
Παρά το μικρό του μέγεθος, το Καστελόριζο κρύβει σημαντικούς πολιτιστικούς θησαυρούς που αξίζει να ανακαλύψετε. Το Αρχαιολογικό Μουσείο βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το Κάστρο και φιλοξενεί μια πλούσια συλλογή εκθεμάτων από την αρχαιότητα, τη βυζαντινή εποχή και τους νεότερους χρόνους —από αντικείμενα καθημερινής χρήσης και εικόνες, μέχρι τοιχογραφίες και παραδοσιακές φορεσιές. Το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης στεγάζεται στο χαρακτηριστικό οθωμανικό τζαμί του λιμανιού. Αν και τα εκθέματα είναι λίγα, διαθέτει ένα εξαιρετικά πλούσιο φωτογραφικό υλικό που σε ταξιδεύει στο παρελθόν και την ιστορία του νησιού. Το Μουσείο Γρίφων, ένα πραγματικό διαμάντι που κρύβεται ανάμεσα στα σοκάκια. Πρόκειται για το μοναδικό τρισδιάστατο μουσείο γρίφων, ένα δωμάτιο παιχνιδιών γεμάτο πρωτότυπους γρίφους, εκθέματα και σπαζοκεφαλιές. Δημιουργήθηκε με αστείρευτο κέφι, αγάπη και μεράκι από τον Πανταζή Χούλη —τον οποίο είχα τη χαρά να γνωρίσω από τις πεζοπορίες μας στη Ρόδο! Το μουσείο διαθέτει πάνω από 4.000 εκθέματα, με πολλά από αυτά να είναι κατασκευές του ίδιου. Λειτουργεί όλο τον χρόνο, αλλά καλό είναι να κάνετε ένα τηλέφωνο πριν το επισκεφθείτε.
🌊 Βουτιές στα Καταγάλανα Νερά
Το Καστελόριζο δεν έχει τις κλασικές αμμώδεις παραλίες. Η μόνη προσβάσιμη με τα πόδια είναι αυτή στο Μανδράκι (στο παλιό λιμάνι, στην πίσω πλευρά). Ωστόσο, τα τοπικά καραβάκια σε μεταφέρουν σε δύο παραδεισένια σημεία:
- Νησίδα Αγίου Γεωργίου: Κρυσταλλικά, καταγάλανα νερά και η ευκαιρία να απολαύσετε το φαγητό σας δίπλα στο ομώνυμο γραφικό ξωκλήσι.
- Γαλάζια Σπηλιά: Ένα μοναδικό θαύμα της φύσης. Μπαίνοντας στο εσωτερικό του σπηλαίου, οι σταλαγμίτες που κρέμονται από την οροφή και οι ακτίνες του ήλιου που αντανακλούν στο νερό δημιουργούν εξώκοσμους, παραμυθένιους χρωματισμούς.
☕ Γεύσεις & Χαλάρωση στο Λιμάνι
.png)
Όλη η ζωή του νησιού χτυπάει ρυθμικά στο γραφικό του λιμάνι. Εδώ θα βρείτε λίγα, αλλά εξαιρετικά μαγαζιά, όλα απλωμένα κυριολεκτικά πάνω στο κύμα. Για να ξεκινήσετε τη μέρα σας ή να απολαύσετε ένα χαλαρό απόγευμα με θέα τα πολύχρωμα αρχοντικά, το Meltemi είναι μια ωραία στάση για καφέ. Όσο για τις γλυκές απολαύσεις του νησιού, η εμπειρία είναι απλώς επιβεβλημένη. Στο Remezzo ή και στο μοναδικό φούρνο του νησιού θα δοκιμάσετε το περίφημο κατουμάρι, το πιο γνωστό παραδοσιακό γλυκό του Καστελόριζου, φτιαγμένο με μεράκι και αυθεντική τοπική νοστιμιά. Αν πάλι αναζητάτε ένα δροσιστικό διάλειμμα, μια στάση στο όμορφο γλυκοπωλείο Katoumari επιβάλλεται για να απολαύσετε εξαιρετικό, χειροποίητο παγωτό.
Το Καστελόριζο δεν είναι απλώς ένας προορισμός· είναι μια ζωντανή ζωγραφιά στην άκρη του Αιγαίου. Είναι το νησί που σε καλεί να χαθείς στα πολύχρωμα σοκάκια του, να αφεθείς στη γαλήνη του λιμανιού, να βουτήξεις σε νερά που μοιάζουν με υγρό κρύσταλλο και να νιώσεις το δέος της ιστορίας που κουβαλά κάθε του γωνιά. Ένας προορισμός-αποκάλυψη για όποιον αναζητά την αυθεντικότητα, την ηρεμία και την ανεπιτήδευτη αρχοντιά των Δωδεκανήσων. Φεύγοντας, δεν παίρνεις μαζί σου απλώς καρτ ποστάλ εικόνες, αλλά μια βαθιά αίσθηση πληρότητας και συγκίνησης· μια γλυκιά υπενθύμιση πως η ομορφιά της Ελλάδας μπορεί να κρύβεται ακόμα και στο πιο απομακρυσμένο της φως (=& το ταξίδι συνεχίζεται).
.png)
Η Ματίνα Αποστόλου συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό το 2022 με το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Σωματίδια» (εκδόσεις Ποταμός). Γεννήθηκε το 1980 στην Άρτα και είναι απόφοιτος του Τμήματος Χημικών Μηχανικών. «Οι Ρίζες» είναι το δεύτερο βιβλίο της που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Ματίνα Αποστόλου
β) Τίτλος: Ρίζες
γ) Έτος Έκδοσης: 2026
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Ίκαρος
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Οι Ρίζες, το δεύτερο συγγραφικό βήμα της Ματίνας Αποστόλου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος, ήταν για μένα μια εξαιρετική πρώτη επαφή με τη γραφή της. Με βρήκε σε μια ιδιαίτερη στιγμή αυτό το βιβλίο: επτά μήνες μετά τη δική μου, νωπή ακόμα, απώλεια· επτά μήνες χωρίς τον δικό μου πατέρα. Η ανάγνωσή του, έπαψε γρήγορα να είναι ένα λογοτεχνικό ανάγνωσμα και μετατράπηκε σε μια βαθιά, βιωματική εμπειρία.
Το βιβλίο πραγματεύεται την απώλεια του Στέλιου. Η συγγραφέας προσεγγίζει το πένθος από διαφορετικές οπτικές γωνίες, μέσα από τις αναμνήσεις και τις σκέψεις τεσσάρων γυναικών της ίδιας οικογένειας: της μάνας-σύζυγος του Στέλιου (Αλέκα), της κόρης (Μάρα), της θείας (Βάσω - αδελφή Αλέκας) και της αδελφής (Άννα). Ο θάνατος του Στέλιου θα ριζώσει διαφορετικά στην ψυχή της κάθε γυναίκας.
το αληθινό κατόρθωμα είναι να συγχωρείς όταν δεν μπορείς να ξεχνάς
Η γραφή της Αποστόλου διακρίνεται για την ατμοσφαιρικότητα, την αμεσότητα και την ψυχολογική της οξύνοια. Πρόκειται για ένα βιβλίο με πολύ γρήγορη ροή που σε παρασύρει από την πρώτη στιγμή. Τα μικρά, κοφτά κεφάλαια δίνουν έναν ζωντανό ρυθμό, ενώ οι αναφορές σε άλλους Έλληνες δημιουργούς στην αρχή κάθε κεφαλαίου λειτουργούν υποδειγματικά: σαν πνευματικές «ρίζες» που σε προετοιμάζουν συναισθηματικά για όσα ακολουθούν. Η Αποστόλου μιλάει ανοιχτά για τους άγραφους "κανόνες" που μας επιβάλλει η κοινωνία όταν πενθούμε: το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε και πόσο πρέπει να κλάψουμε. Παράλληλα, αποτυπώνει με απλότητα τις πολύ αληθινές, καθημερινές στιγμές—από την προσπάθεια της οικογένειας να δει ένα "σημάδι" από τον άνθρωπό της, μέχρι την πεζή πραγματικότητα όπου ένα φέρετρο δεν χωράει στο ασανσέρ μιας πολυκατοικίας.
Αν και κάθε γυναικεία φωνή εισφέρει το δικό της βάρος, η φωνή της κόρης ήταν εκείνη που με συγκλόνισε περισσότερο. Η συγγραφέας αποτυπώνει με ακρίβεια το κενό που αφήνει η απώλεια του πατέρα, αλλά και την ακύρωση του συμβατικού χρόνου: για την κόρη ο πατέρας δεν μετριέται με χρόνια, είναι «νεαρός, γέρος κι ύστερα πάλι παιδί». Μέσα σε αυτό το τοπίο της θλίψης, η συγγραφέας δίνει έναν από τους ομορφότερους ορισμούς της αγάπης: «Η αγάπη όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει. Η αγάπη είναι αυτή που βάζει το ένα πόδι μετά το άλλο και τη σηκώνει απ’ το κρεβάτι τα πρωινά».
Πως είσαι σίγουρη ότι πετάς και δεν κρέμεσαι; Πως ξέρεις ότι αυτά που λες σπάγκους δεν είναι οι ρίζες σου που σε κρατάνε να μην πέσεις;
Συνοπτικά «Οι Ρίζες» είναι ένα προσεγμένο, συγκινητικό και ατμοσφαιρικό βιβλίο με γρήγορη ροή, που σε παρασύρει από την πρώτη στιγμή, παρά τη βαριά θεματική του γύρω από την απώλεια και το πένθος. Η Ματίνα Αποστόλου δεν προσφέρει παρηγοριές. Μας θυμίζει όμως ότι το να πενθείς, το να πονάς είναι ο μόνος δρόμος για να τιμήσεις αυτούς που έφυγαν.
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Είδαμε τη θεατρική παράσταση «Θέλω να σου κρατάω το χέρι» στο Θέατρο Αλτιναλμάζη στη Αλεξανδρούπολη.
Μετά από μια πενταετή, απόλυτα επιτυχημένη και συνεχώς sold out πορεία στην Αθήνα, η θεατρική παράσταση «Θέλω να σου κρατάω το χέρι» ξεκινά το ταξίδι της σε όλη την Ελλάδα. Το έργο, που έκανε πρεμιέρα το 2021 στο Θέατρο Άλφα – Ληναίος-Φωτίου και συνεχίζει μέχρι σήμερα να σημειώνει τεράστια επιτυχία, φέρει την υπογραφή του Τάσου Ιορδανίδη στο κείμενο και της Θάλειας Ματίκα στη σκηνοθεσία.
Η Θάλεια Ματίκα σκηνοθετεί ξανά τον σύζυγό της μετά το επιτυχημένο αντιπολεμικό έργο «Ο Τζόνι πήρε το όπλο του», με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά το ζευγάρι μοιράζεται τη σκηνή και πρωταγωνιστεί μαζί. Μεταφέροντας την προσωπική τους χημεία στο θεατρικό σανίδι παρουσιάζουν ένα έργο που άντλησε την έμπνευσή του από το εμβληματικό τραγούδι των Beatles, "I Want to Hold Your Hand" (Θέλω να σου κρατάω το χέρι).
Η δράση μεταφέρεται σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου ημιδιαμονής, ένα περιβάλλον που λειτουργεί ως συναισθηματική ζώνη ασφαλείας αλλά και ως πεδίο αναμέτρησης. Εκεί, δύο εραστές, και γονείς, φορτωμένοι με τις δικές τους αλήθειες και αστοχίες, επιχειρούν να γεφυρώσουν το χάσμα που δημιούργησαν η ρουτίνα, οι σιωπές και η προδοσία. Μέσα από έντονες αλλά και γεμάτες χιούμορ συζητήσεις, οι δυο τους ξεφλουδίζουν σιγά-σιγά τους εαυτούς τους, αφήνοντας στην άκρη τα προσωπεία. Στο τέλος, πίσω από τις πληγές και τους εγωισμούς, αυτό που απομένει είναι η κοινή τους ανάγκη για ουσιαστικό μοίρασμα και η βαθιά επιθυμία να νιώσουν ξανά ασφαλείς ο ένας δίπλα στον άλλον.
Η σκηνοθετική ματιά της Θάλειας Ματίκα αναδεικνύει υποδειγματικά το κείμενο του Τάσου Ιορδανίδη, το οποίο διακρίνεται για το βάθος, την αλήθεια και το πηγαίο χιούμορ του. Ο λόγος του είναι κοφτός, με γρήγορους ρυθμούς και εύστοχες ατάκες, αν και σε ορισμένα σημεία οι υπερβολικές βωμολοχίες μοιάζουν περιττές και θα μπορούσαν να λείπουν. Το έργο αγγίζει με ειλικρίνεια τα καθημερινά προβλήματα των ζευγαριών, δίνοντας έμφαση στο πώς η οικονομική πίεση φθείρει τη σχέση. Παράλληλα, η επαναλαμβανόμενη δομή των σκηνών δημιουργεί την αίσθηση ενός μικρόκοσμου από τον οποίο οι ήρωες αδυνατούν να δραπετεύσουν, παγιδευμένοι ανάμεσα στη λαχτάρα τους να πλησιάσουν ο ένας τον άλλον και στην αδυναμία τους να το πετύχουν.
Ερμηνευτικά, οι δύο πρωταγωνιστές παραδίδουν εξαιρετικές ερμηνείες, παρά το γεγονός ότι σε κάποιες στιγμές γρήγορου διαλόγου η άρθρωση χανόταν, δυσκολεύοντας ελαφρώς την κατανόηση του λόγου.
Εν κατακλείδι το «Θέλω να σου κρατάω το χέρι» είναι μια παράσταση που, παρά τις μικρές της τεχνικές ατέλειες, καταφέρνει να μιλήσει κατευθείαν στην ψυχή. Η Θάλεια Ματίκα και ο Τάσος Ιορδανίδης έστησαν έναν καθρέφτη της σύγχρονης πραγματικότητας, θυμίζοντάς μας ότι πίσω από την γκρίνια, τα λάθη και τη φθορά της καθημερινότητας, η μεγαλύτερη ανάγκη όλων μας παραμένει ίδια: να έχουμε έναν άνθρωπο να μας κρατάει το χέρι. Μια παράσταση γεμάτη συναίσθημα και αλήθεια, που δικαιολογεί απόλυτα την πολυετή, επιτυχημένη της πορεία.
ΠΛΟΚΗ: Στις 17 Οκτωβρίου 1963, οι Beatles ηχογραφούσαν για πρώτη φορά σε FourTrack το τραγούδι τους I Want to Hold Your Hand (Θέλω να σου κρατάω το χέρι). Το νούμερο ένα χιτ του 1964 στη Βρετανία έδωσε το 2021 την έμπνευση για τη συγγραφή ενός σύγχρονου θεατρικού έργου που εγκαινίασε τη νέα καλλιτεχνική εποχή ενός από τα ιστορικότερα θέατρα της Αθήνας. Η κούραση στον γάμο, η κρίση που βιώνουν οι άνθρωποι μετά από πολλά χρόνια συγκατοίκησης, η απιστία κι ένα ξενοδοχείο ημιδιαμονής γίνονται το σκηνικό για δύο «παράνομους» εραστές. Είναι και οι δύο γονείς. Έχουν και οι δύο τα δίκια τους. Έχουν κάνει και οι δύο λάθη. Η παγκόσμια δραματουργία έχει συχνά ασχοληθεί με το ζήτημα των ανθρώπινων σχέσεων, με τις ανάγκες των δύο φύλων, με τα θέλω τους και τα πρέπει τους, ίσως επειδή ο θεατής άμεσα ή έμμεσα μπορεί να ταυτιστεί πολύ εύκολα και να κινητοποιηθεί συναισθηματικά. Οι δύο ήρωες μάς «προσκαλούν» να ισορροπήσουμε ανάμεσα στο γέλιο και το δάκρυ και να αντιληφθούμε, μέσα από τις συναντήσεις τους, ότι αυτό που ψάχνουμε όλοι μας στο τέλος της ημέρας είναι η ουσιαστική συντροφικότητα. Κάποιον να μας κρατάει το χέρι. Θα τα καταφέρουν;
Παίζουν (αλφαβητικά): Εκείνος: Τάσος Ιορδανίδης, Εκείνη: Θάλεια Ματίκα. Παραγωγή Θεατρικές Επιχειρήσεις Ταγάρη.
Μικρές αλλαγές στο πιάτο σου για μέγιστη ενυδάτωση και ανάλαφρη αίσθηση όλο το καλοκαίρι.
Γράφει ο διατροφολόγος Στέφανος Παπαναστασίου
Το καλοκαίρι δεν χρειάζεται να τρως λιγότερο. Χρειάζεται να τρως πιο έξυπνα. Οι υψηλές θερμοκρασίες αυξάνουν τις ανάγκες για ενυδάτωση, ενώ συνήθως αναζητούμε πιο ελαφριά και δροσερά γεύματα. Υπάρχουν τροφές που μπορούν να σε βοηθήσουν να νιώθεις χορτάτος, να ενυδατώνεσαι καλύτερα και να διατηρείς την ενέργειά σου, χωρίς να βαραίνεις.
1. Καρπούζι. Αποτελείται κατά περίπου 92% από νερό και είναι ιδανικό για ενυδάτωση. Παράλληλα προσφέρει βιταμίνη C, λυκοπένιο και φυσικά σάκχαρα που δίνουν άμεση ενέργεια.
2. Αγγούρι. Έχει ελάχιστες θερμίδες και πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε νερό. Είναι ιδανικό σε σαλάτες, σάντουιτς ή ακόμη και μόνο του ως δροσερό σνακ. Συμβάλλει στην ενυδάτωση και προσθέτει όγκο στα γεύματα.
3. Ντομάτα. Πλούσια σε λυκοπένιο, βιταμίνη C και κάλιο. Εκτός από τη χαρακτηριστική καλοκαιρινή γεύση της, αποτελεί εξαιρετική βάση για σαλάτες ή συνοδευτικό σε κάθε κύριο γεύμα.
4. Γιαούρτι. Μία από τις καλύτερες πηγές πρωτεΐνης για το καλοκαίρι. Δροσερό, εύκολο και χορταστικό, βοηθά στη διατήρηση της μυϊκής μάζας και σε κρατάει χορτάτο για περισσότερη ώρα. Συνδύασέ το με φρούτα ή/και ξηρούς καρπούς.
5. Ροδάκινα και νεκταρίνια. Έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νερό, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά. Είναι ιδανικά ως σνακ παραλίας ή μέσα σε γιαούρτι.
6. Ψάρια. Σαρδέλες, γαύρος, φαγκρί, τσιπούρα ή λαβράκι είναι εξαιρετικές επιλογές για ελαφριά καλοκαιρινά γεύματα. Προσφέρουν πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας και ω-3 λιπαρά, χωρίς να βαραίνουν το πεπτικό σύστημα.
7. Όσπρια σε σαλάτα. Φακές, ρεβίθια και φασόλια δεν είναι μόνο για τον χειμώνα. Κρύες σαλάτες με όσπρια, λαχανικά και λίγο ελαιόλαδο αποτελούν πλήρη γεύματα, καλή πηγή πρωτεΐνης, φυτικές ίνες και πολύτιμα θρεπτικά συστατικά.
+1. Καλή ενυδάτωση με νερό, καφέδες και άλλα ροφήματα χωρίς ζάχαρη. Δεν είναι τροφή, αλλά αξίζει να βρίσκεται στη λίστα. Η αφυδάτωση είναι ένας από τους βασικότερους λόγους που αισθανόμαστε κόπωση, πονοκέφαλο και μειωμένη συγκέντρωση το καλοκαίρι. Ξεκίνα τη μέρα σου με νερό και φρόντισε να πίνεις τακτικά μέσα στην ημέρα. Ο καφές και άλλα ροφήματα χωρίς ζάχαρη μπορούν να είναι μέρος της ενυδάτωσης, αρκεί να μην αντικαθιστούν το νερό.
Μην ξεχνάς το σημαντικότερο.
Αυτές οι διατροφικές επιλογές είναι που κάνουν τη διατροφή του καλοκαιριού πιο εύκολη, πιο απολαυστική και πιο υγιεινή. Ωστόσο, καμία τροφή από μόνη της δεν κάνει τη διαφορά. Αυτό που μετράει είναι η συνολική εικόνα της διατροφής σου, το σύνολο των διατροφικών επιλογών σου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons