Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Camilla Läckberg. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Camilla Läckberg. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Η Camilla Läckberg πρωτοσυστήθηκε, στο αναγνωστικό κοινό, μέσα από το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο, «The Ice Princess» (στα ελληνικά, «Η Παγωμένη Πριγκίπισσα»), το οποίο και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, το 2011. Μέχρι και σήμερα όλα τα αστυνομικά έργα της, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Οι «Γυναίκες χωρίς έλεος», αποτελούν το δωδέκατο βιβλίο της συγγραφέας.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Camilla Läckberg
β) Τίτλος: Γυναίκες χωρίς έλεος
γ) Έτος Έκδοσης: 2019
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Μεταίχμιο
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Η Camilla Läckberg είχε μπει στις αναγνωστικές μου επιλογές, το 2017, με αφορμή τον 1ο Μαραθώνιο Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας και το βιβλίο της «Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλου» που διοργάνωσαν οι εκδόσεις Μεταίχμιο. Έκτοτε, αν και έχω σχεδόν όλη τη σειρά των βιβλίων της σε pocket size, έχω διαβάσει μόλις δύο βιβλία της συγγραφέας, «Η Παγωμένη Πριγκίπισσα» και «Ο Ιεροκήρυκας».
Σε αυτό το ταξίδι, η συγγραφέας, δεν έχει συνοδοιπόρους της, τη συγγραφέα Έρικα και το alter ego της, τον αστυνομικό επιθεωρητή Πάτρικ. Αφήνει για λίγο το γραφικό ψαροχώρι της Φιελμπάκα και μας ταξιδεύει σε άλλα μέρη της Σουηδίας. Στη Μπρόμα και στο χωριό Σίλμπου.
Οι «Γυναίκες χωρίς έλεος» είναι από τα βιβλία της συγγραφέως που κέρδισα ανέλπιστα σε διαγωνισμό. Ένα βιβλίο που παρά το ωραίο και αινιγματικό εξώφυλλο του, με κέρδισε περισσότερο για την περίληψη του στο οπισθόφυλλο. Σε αυτό το βιβλίο η Camilla Läckberg καταπιάνεται με ένα θέμα που "καίει". Τη γυναικεία κακοποίηση, σε όλες τις μορφές της, είτε λεκτική, είτε σωματική είτε σεξουαλική, είτε ψυχολογική.
Τρεις διαφορετικές ιστορίες. Τρεις γυναίκες διαφορετικές μεταξύ τους με ένα κοινό: έχουν πέσει θύματα εκμετάλλευσης από τους ίδιους τους άντρες τους. Η Ίνγκριντ Στεν είναι πρώην δημοσιογράφος, που πλέον έχει αφοσιωθεί στον άντρα της Τόμι και το μεγάλωμα της κόρη τους Λουβίσα. Ανακαλύπτει ότι ο άντρας της, την απατάει. Η Μπιργίτα Νίλσον είναι δασκάλα της Λουβίσα και περιμένει να βγει στη σύνταξη. Όταν μετά από καθυστέρηση αποφασίζει να κάνει τις προγραμματισμένες εξετάσεις, μαθαίνει ότι έχει καρκίνο στο μαστό. Ο λόγος της καθυστέρησης είναι επειδή δεν ήθελα να μαθευτεί ότι ο άντρας της την χτυπά. Η Βικτόρια Μπρούνμπεργκ ξεκίνησε από τη Ρωσία με όνειρα. Εχασε όμως τον άντρα της και αποφάσισε να έρθει στη Σουηδία. Παντρεύτηκε τον Μάλτε, έναν αγρότη, πιστεύοντας ότι θα ζούσε μια καλύτερη ζωή. Ο άντρας της, αποδείχτηκε ότι χειρότερο φανταζόταν. Ένας άνθρωπος που της φέρεται υποτιμητικά και την κρατά κλεισμένη μέσα στο σπίτι. Οι τρεις γυναίκες αποφασίζουν να απεγκλωβιστούν από τους τρεις καταστροφικούς γάμους τους και από θύματα να γίνουν θύτες. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να θέσουν σε τέρμα τη ζωή των συζύγων τους. Θα τα καταφέρουν; Θα βρουν το σθένος να τους βγάλουν από τη μέση, χωρίς να τις υποψιαστεί η αστυνομία;
Η συγγραφέας παρουσιάζει τρεις συγκεκριμένες ιστορίες, με λίγους χαρακτήρες. Τρεις ιστορίες με θύματα τρεις γυναίκες. Όλοι οι χαρακτήρες είναι καλά δομημένοι, παρουσιάζουν ενδιαφέρον αλλά δεν αναπτύσσονται όσο θα έπρεπε. Τα κεφάλαια είναι μικρά, οι εναλλαγές αυτών γίνονται πολύ γρήγορα, με έντονο ρυθμό και γρήγορη εξέλιξη της ιστορίας. Η Camilla Läckberg δεν φλυαρεί, και δεν πλατειάζει. Με τις περιγραφές της, τη μικρή ιστορία αλλά και την απλή γραφή της, δεν κουράζει σε κανένα σημείο. Αποτέλεσμα να διαβάζεται το βιβλίο με περισσότερο ενδιαφέρον. Μάλιστα θα κάνει τον αναγνώστη, να συμπαθήσει και να νιώσει συμπόνια για τις γυναίκες και οργή και θυμό για τους άντρες.
Εν κατακλείδι, oι «Γυναίκες χωρίς έλεος» είναι μια δυνατή ιστορία, που χάρη στον μικρό της όγκο, σχεδόν 166 σελίδες, διαβάζεται εύκολα, μέσα σε λίγες ώρες, με ενδιαφέρον. Ένα βιβλίο που δεν κουράζει σε κανένα σημείο, με ποικιλία συναισθημάτων και μηνύματα για ένα θέμα-ταμπού που συνεχίζει και απασχολεί. Το φινάλε προδιαγεγραμμένο αλλά προφανώς ο σκοπός της συγγραφέας, είναι να περάσει μηνύματα και κυρίως να ανοίξει πόρτες και στόματα!!!
Σε αυτό το ταξίδι, η συγγραφέας, δεν έχει συνοδοιπόρους της, τη συγγραφέα Έρικα και το alter ego της, τον αστυνομικό επιθεωρητή Πάτρικ. Αφήνει για λίγο το γραφικό ψαροχώρι της Φιελμπάκα και μας ταξιδεύει σε άλλα μέρη της Σουηδίας. Στη Μπρόμα και στο χωριό Σίλμπου.
Οι «Γυναίκες χωρίς έλεος» είναι από τα βιβλία της συγγραφέως που κέρδισα ανέλπιστα σε διαγωνισμό. Ένα βιβλίο που παρά το ωραίο και αινιγματικό εξώφυλλο του, με κέρδισε περισσότερο για την περίληψη του στο οπισθόφυλλο. Σε αυτό το βιβλίο η Camilla Läckberg καταπιάνεται με ένα θέμα που "καίει". Τη γυναικεία κακοποίηση, σε όλες τις μορφές της, είτε λεκτική, είτε σωματική είτε σεξουαλική, είτε ψυχολογική.
Τρεις διαφορετικές ιστορίες. Τρεις γυναίκες διαφορετικές μεταξύ τους με ένα κοινό: έχουν πέσει θύματα εκμετάλλευσης από τους ίδιους τους άντρες τους. Η Ίνγκριντ Στεν είναι πρώην δημοσιογράφος, που πλέον έχει αφοσιωθεί στον άντρα της Τόμι και το μεγάλωμα της κόρη τους Λουβίσα. Ανακαλύπτει ότι ο άντρας της, την απατάει. Η Μπιργίτα Νίλσον είναι δασκάλα της Λουβίσα και περιμένει να βγει στη σύνταξη. Όταν μετά από καθυστέρηση αποφασίζει να κάνει τις προγραμματισμένες εξετάσεις, μαθαίνει ότι έχει καρκίνο στο μαστό. Ο λόγος της καθυστέρησης είναι επειδή δεν ήθελα να μαθευτεί ότι ο άντρας της την χτυπά. Η Βικτόρια Μπρούνμπεργκ ξεκίνησε από τη Ρωσία με όνειρα. Εχασε όμως τον άντρα της και αποφάσισε να έρθει στη Σουηδία. Παντρεύτηκε τον Μάλτε, έναν αγρότη, πιστεύοντας ότι θα ζούσε μια καλύτερη ζωή. Ο άντρας της, αποδείχτηκε ότι χειρότερο φανταζόταν. Ένας άνθρωπος που της φέρεται υποτιμητικά και την κρατά κλεισμένη μέσα στο σπίτι. Οι τρεις γυναίκες αποφασίζουν να απεγκλωβιστούν από τους τρεις καταστροφικούς γάμους τους και από θύματα να γίνουν θύτες. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να θέσουν σε τέρμα τη ζωή των συζύγων τους. Θα τα καταφέρουν; Θα βρουν το σθένος να τους βγάλουν από τη μέση, χωρίς να τις υποψιαστεί η αστυνομία;
Η συγγραφέας παρουσιάζει τρεις συγκεκριμένες ιστορίες, με λίγους χαρακτήρες. Τρεις ιστορίες με θύματα τρεις γυναίκες. Όλοι οι χαρακτήρες είναι καλά δομημένοι, παρουσιάζουν ενδιαφέρον αλλά δεν αναπτύσσονται όσο θα έπρεπε. Τα κεφάλαια είναι μικρά, οι εναλλαγές αυτών γίνονται πολύ γρήγορα, με έντονο ρυθμό και γρήγορη εξέλιξη της ιστορίας. Η Camilla Läckberg δεν φλυαρεί, και δεν πλατειάζει. Με τις περιγραφές της, τη μικρή ιστορία αλλά και την απλή γραφή της, δεν κουράζει σε κανένα σημείο. Αποτέλεσμα να διαβάζεται το βιβλίο με περισσότερο ενδιαφέρον. Μάλιστα θα κάνει τον αναγνώστη, να συμπαθήσει και να νιώσει συμπόνια για τις γυναίκες και οργή και θυμό για τους άντρες.
Εν κατακλείδι, oι «Γυναίκες χωρίς έλεος» είναι μια δυνατή ιστορία, που χάρη στον μικρό της όγκο, σχεδόν 166 σελίδες, διαβάζεται εύκολα, μέσα σε λίγες ώρες, με ενδιαφέρον. Ένα βιβλίο που δεν κουράζει σε κανένα σημείο, με ποικιλία συναισθημάτων και μηνύματα για ένα θέμα-ταμπού που συνεχίζει και απασχολεί. Το φινάλε προδιαγεγραμμένο αλλά προφανώς ο σκοπός της συγγραφέας, είναι να περάσει μηνύματα και κυρίως να ανοίξει πόρτες και στόματα!!!
Πλοκή: Η Camilla Lackberg στη νέα της νουβέλα ανοίγει μία χαραμάδα και μας επιτρέπει να δούμε τι συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες και κλειστά στόματα. ΤΡΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ Η Ίνγκριντ εγκατέλειψε την πολλά υποσχόµενη δηµοσιογραφική της καριέρα για να υποστηρίξει τα επαγγελµατικά όνειρα του συζύγου της. Ανακαλύπτει πως εκείνος για άλλη µια φορά την απατά. Η Μπιργίτα δεν πηγαίνει να κάνει τις προγραµµατισµένες ιατρικές της εξετάσεις για να µην αποκαλυφθεί ότι τη δέρνει ο άντρας της. Ανακαλύπτει πως πάσχει από καρκίνο του µαστού. Η Βικτόρια έφυγε από τη Ρωσία για να παντρευτεί έναν άντρα που γνώρισε διαδικτυακά. Ανακαλύπτει πως ο καλοκάγαθος Σουηδός αγρότης που εµπιστεύτηκε είναι ένας τύραννος. ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΙ ΓΑΜΟΙ Η µόνη λύση για να ελευθερωθούν είναι να διαπράξουν όχι έναν, αλλά τρεις τέλειους φόνους…
3 στα 5

* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Σε ένα ακόμη ταξίδι, η συγγραφέας, Camilla Läckberg, έχει συνοδοιπόρους της, τη συγγραφέα Έρικα -το alter ego της - και τον αστυνομικό επιθεωρητή Πάτρικ.
Όλα της τα βιβλία έχουν ξεπεράσει τα 20.000.000 αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Camilla Läckberg
β) Τίτλος: Ο Ιεροκήρυκας
γ) Έτος Έκδοσης: 2011
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Από προηγούμενη ανάρτηση μου, σε κριτική του πρώτου βιβλίου της συγγραφέας, «Η Παγωμένη Πριγκίπισσα», αναφέρθηκα στο λόγο που άρχισα να διαβάζω Camilla Läckberg. Αφού λοιπόν παίρνω τα βιβλία με τη σειρά, το επόμενο βιβλίο της, ήταν «Ο Ιεροκήρυκας».
Αν στο πρώτο μυθιστόρημα, «Η Παγωμένη Πριγκίπισσα», η Έρικα και ο Πάτρικ, μας συστήθηκαν και έγιναν ζευγάρι, στο δεύτερο βιβλίο, τους βρίσκουμε να ζουν τον έρωτα τους και να συγκατοικούν στο σπίτι, που λίγο έλειψε να χάσει εξαιτίας του γαμπρού της, η Έρικα. Μάλιστα η Έρικα Φαλκ, ενώ προσπαθεί να γράψει το επόμενο βιβλίο της, περιμένει και το πρώτο τους παιδί όπου και βρίσκεται στους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης...Ε το φύλο του μωρού θα αποκαλυφθεί στο επόμενο βιβλίο.
Στο δεύτερο της, λοιπόν, μυθιστόρημα, η Camilla Läckberg εξιστορεί μια ιστορία που καθηλώνει τον αναγνώστη από τις πρώτες σελίδες. Ένα μικρό αγόρι, ηλικίας 6 ετών, ανακαλύπτει το πτώμα μιας νεαρής Γερμανίδας, που κείτεται γυμνή, στη Χαράδρα του Βασιλιά. Η αστυνομία και ο επιθεωρητής Πάτρικ, καλούνται να εξιχνιάσουν το έγκλημα αυτό, όταν ανακαλύπτεται πως κάτω ακριβώς από το πτώμα της Γερμανίδας, Τάνια Σμιτ, υπάρχουν δύο πτώματα άλλων νεαρών γυναικών που είχαν πεθάνει και αγνοούνταν από το 1979. Μετά και την ταυτοποίηση των τριών γυναικών, η αστυνομία, στρέφεται προς την οικογένεια Χούλτ, και τις οικογένειες των παιδιών του Εφραίμ Χούλτ, γνωστός και ως Ιεροκήρυκας. Οι γιοι του Εφραίμ Χούλτ, Γιοχάνες και Γκάμπριελ, στην παιδική τους ηλικίας είχαν το χάρισμα να θεραπεύουν. Ο Γιοχάνες όμως κατηγορήθηκε για τους φόνους των δύο νεαρών κοριτσιών, με αποτέλεσμα να αυτοκτονήσει. Στο σήμερα, κι ενώ η αστυνομία με επικεφαλή στην έρευνα τον Πάτρικ, αναζητά τον δολοφόνο και τα κίνητρα του, για τον φόνο της νεαρής Γερμανίδας τουρίστριας Τάνια Σμιτ, ένα ακόμη νεαρό κορίτσι ηλικίας 17 χρόνων, η Τζένι Μέλερ, αγνοείται από το κάμπινγκ όπου παραθέριζε με τους γονείς της. Παράλληλα με τις αναζητήσεις της αστυνομίας, γίνεται γνωστό, η έχθρα που χωρίζει τις δύο οικογένειες Χούλτ. Ποιος κρύβεται πίσω από τη δολοφονία της νεαρής Γερμανίδας; Είναι ο δολοφόνος, ο ίδιος που διέπραξε και τους δύο φόνους, πριν 25 χρόνια; Τι συνδέει τη δολοφονηθείσα νεαρή Γερμανίδα, με τους σκελετούς των γυναικών που βρέθηκαν από κάτω της. Τι ρόλο παίζει η οικογένεια Χούλτ στην υπόθεση των τριών δολοφονιών;
Από την αρχή γίνεται γνωστό, ότι ο ένοχος είναι ένας από τις δύο οικογένειες Χούλτ, οι οποίες εδώ και χρόνια, δεν έχουν τις καλύτερες σχέσεις. Παράλληλα με τις έρευνες που διεξάγονται παρακολουθούμε σκηνές από την ζωή της Έρικα και του Πάτρικ, με την πρώτη να υποφέρει από τη ζέστη αλλά και τους αιφνίδιους, απρόκλητους και ανεπιθύμητους επισκέπτες.
Η ιστορία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και θίγεται ένα σημαντικό θέμα, που αφορά τη θρησκεία και τον φανατισμό, καθώς και την πεποίθηση που έχει κάποιος για τον εαυτό του, ότι είναι δηλαδή ξεχωριστός, και πως με κάποια θυσία θα γίνει αυτομάτως και ευεργέτης. Σχεδόν με αυτόν τον τρόπο, γίνεται από κάποιον αναγνώστη, εύκολα γνωστός ο δολοφόνος, ειδικά από τη στιγμή που στις περισσότερες αναφορές της, η συγγραφέας υποδεικνύει την οικογένεια Χούλτ.
Στα πλεονεκτήματα του βιβλίου, τα εισαγωγικά του κάθε κεφαλαίου, όπου η συγγραφέας, αναφέρεται στις τελευταίες βασανιστικές στιγμές και σκέψεις των νεαρών κοριτσιών. Με αυτόν τον τρόπο η αγωνία και το μυστήριο που βρίσκονται, κορυφώνονται. Το ενδιαφέρον του αναγνώστη κρατά μέχρι το τέλος, της αναζήτησης της αλήθειας και της λύτρωσης των ψυχών που χάθηκαν, χωρίς λόγο.
Στα μειονεκτήματα του βιβλίου και της ιστορίας, τα πολλά ονόματα από Γ, που πολλές φορές είναι ικανά να μπερδέψουν τον αναγνώστη και να τον αποπροσανατολίσουν. Επιπλέον η ταυτότητα του δράστη γίνεται από πολύ νωρίς γνωστή, χωρίς ωστόσο να λείπουν οι ανατροπές στην όλη υπόθεση.
Εν κατακλείδι, «Ο Ιεροκήρυκας» είναι ένα αρκετά καλογραμμένο βιβλίο που διαβάζεται εύκολα, χωρίς να κουράζει, παρά τις πολλές σελίδες του. Έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που το κάνουν ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα, στο οποίο δεν λείπουν, φυσικά οι φόνοι, η ένταση, ο γρήγορος ρυθμός, η αγωνία, το μυστήριο αλλά και οι ανατροπές.
Εν κατακλείδι, «Ο Ιεροκήρυκας» είναι ένα αρκετά καλογραμμένο βιβλίο που διαβάζεται εύκολα, χωρίς να κουράζει, παρά τις πολλές σελίδες του. Έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που το κάνουν ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα, στο οποίο δεν λείπουν, φυσικά οι φόνοι, η ένταση, ο γρήγορος ρυθμός, η αγωνία, το μυστήριο αλλά και οι ανατροπές.
Πλοκή: Το καλοκαίρι στο γραφικό ψαροχώρι Φιελμπάκα κυλά γαλήνια, ώσπου ένα τηλεφώνημα ταράζει τη θερινή χαλάρωση του επιθεωρητή Πάτρικ Χέντστρεμ. Ένα αγόρι έχει ανακαλύψει το πτώμα μια γυμνής γυναίκας στη Χαράδρα του Βασιλιά, και ο Πάτρικ αναγκάζεται να διακόψει την άδειά του, αφήνοντας μόνη την αγαπημένη του Ερίκα, η οποία περιμένει το πρώτο τους παιδί. Σπεύδοντας επιτόπου ο επιθεωρητής και η ομάδα του διαπιστώνουν πως η γυναίκα έχει δολοφονηθεί. Το μυστήριο περιπλέκεται ακόμα περισσότερο όταν ανακαλύπτουν πως κάτω από το σώμα αυτής της γυναίκας υπάρχουν οι σκελετοί δύο γυναικών που αγνοούνταν από τα τέλη της δεκαετίας του 1970…
3 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Συνοδοιπόρους σε αυτό της το ταξίδι, έχει τη συγγραφέα Έρικα -το alter ego της - και τον αστυνομικό επιθεωρητή Πάτρικ. Η Camilla μάς ταξιδεύει και φιλοξενεί στη γενέτειρά της, το ψαροχώρι Φιελμπάκα...εκεί που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Εκεί που εξελίσσεται όχι μόνο η πρώτη ιστορία του βιβλίου της αλλά και διαλευκαίνονται τα εγκλήματα σε όλα τα μυθιστορήματά της.
Εν έτη 2017, η συγγραφέας Camilla Läckberg ετοιμάζει τη δέκατη περιπέτεια, του αγαπημένου διδύμου, παγκοσμίως, του επιθεωρητή Πάτρικ και της αγαπημένης του, Έρικα. Όλα της τα βιβλία έχουν ξεπεράσει τα 20.000.000 αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Camilla Läckberg
β) Τίτλος: Η Παγωμένη Πριγκίπισσα
γ) Έτος Έκδοσης: 2011
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Εδώ και πάρα πολύ καιρό, είχα βάλει την Camilla Läckberg, στις αναγνωστικές μου επιλογές. Τα περισσότερα βιβλία της εδώ και ένα χρόνο και κάτι παραπάνω, μάλιστα, βρισκόντουσαν στα πολλά αδιάβαστα, στη βιβλιοθήκη μου. Δεν κρύβω ότι πάντα έβαζα άλλους συγγραφείς σε προτεραιότητα, κυρίως αγαπημένους. Τελικά έφτασε η μέρα ανάγνωσης βιβλίων της συγγραφέας...κι όλα αυτά με αφορμή έναν ακόμη Μαραθώνιο Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Μέσα καλοκαιριού, 2017, και οι εκδόσεις Μεταίχμιο, προ(σ)καλούν τους αναγνώστες τους, σε ένα Μίνι Μαραθώνιο Ανάγνωσης Camilla Läckberg. Ορίστε το κίνητρο δόθηκε, όπως και η ευκαιρία να γνωρίσω, την, αναβαλλόμενη εδώ και καιρό, Σουηδή συγγραφέα.
Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός λένε...έτσι κι εγώ πιάνω την ιστορία του επιθεωρητή Πάτρικ και της αγαπημένης του, Έρικα, από την αρχή, για να μην χάσω κάτι, στην εξέλιξη των χαρακτήρων και της ιστορίας τους. Η Έρικα και ο Πάτρικ, συστήνονται μέσα από το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα, «Η Παγωμένη Πριγκίπισσα».
Η συγγραφέας Έρικα Φαλκ, που πριν από ένα χρόνο έχασε αιφνιδίως, τους γονείς της σε τροχαίο, επιστρέφει στο πατρικό της, στη Φιελμπάκα. Εκεί μαζί με τον Έιλερτ, θα βρει την παιδική της φίλη Άλεξ, νεκρή στη μπανιέρα του σπιτιού της; Με αφορμή αυτή τη δολοφονία, η Έρικα, ταξιδεύει στο παρελθόν και 25 χρόνια πίσω όπου παλιά κρυμμένα οικογενειακά μυστικά θα έρθουν στο φως. Συνοδοιπόρος της σε αυτό το ταξίδι και στην ανακάλυψη του μυστηρίου, ο προσφάτως χωρισμένος Πάτρικ, ο αστυνομικός που έχει αναλάβει τη υπόθεση. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την δολοφονημένη Άλεξ, την οικογένεια της, τον άντρα της, Χένρικ, έναν ζωγράφο, τον Άντερς και τη μητέρα του Βέρα, τον παλιό έρωτα της Έρικα καθώς και μια πλούσια οικογένεια του χωριού, όπου ο ένας της γιος εξαφανίστηκε πριν από 25 χρόνια. Δυο εβδομάδες μετά τη δολοφονία της Άλεξ, ένας ακόμη φόνος, έρχεται να ταράξει τις ισορροπίες στο χωριό. Ποιος σκότωσε την Παγωμένη Πριγκίπισσα; Πως σχετίζεται η πρώτη δολοφονία, με τη δεύτερη; Πως συνδέεται η προ 25ετίας εξαφάνιση του γιου της πλούσιας οικογενειας, με τις δύο δολοφονίες; Γνωρίζονταν μεταξύ τους τα δολοφονημένα θύματα; Η δεύτερη δολοφονία μοιάζει σαν αυτοκτονία. Μήπως τελικά είναι; Πως θα εξελιχθεί η σχέση του Πάτρικ και της Έρικας;
Στο πρώτο της μυθιστόρημα, η Camilla Läckberg εξιστορεί μια ιστορία που καθηλώνει τον αναγνώστη από τις πρώτες σελίδες. Σελίδα με σελίδα, το μυστήριο και η αγωνία, μεγαλώνουν, με τον αναγνώστη να μπαίνει στη θέση του αστυνόμου Πάτρικ ή και της Έρικα, προσπαθώντας να λύσει το μυστήριο, με τα ευρήματα που του αποκαλύπτονται. Καλά κρυμμένα οικογενειακά μυστικά έρχονται στο φως, με τις ανατροπές να διαδέχονται η μία την άλλη, οδεύοντας προς το φινάλε. Παράλληλα, η συγγραφέας μας ταξιδεύει στο κρύο και χιονισμένο ψαροχώρι, τη Φιελμπάκα ενώ παρουσιάζει και διάφορες πτυχές των χαρακτήρων της ιστορίας. Επιπλέον παρουσιάζει τη ζωή μιας σουηδικής κοινωνίας και τα προβλήματα που τη μαστίζουν. Ενδοοικογενειακή βία, αλκοολισμός, μοναξιά, παιδική κακοποίηση είναι λίγα από αυτά τα θέματα που παρουσιάζονται στους χαρακτήρες της ιστορίας, με επίκεντρο τη δολοφονία της Άλεξ.
Εν κατακλείδι, «Η Παγωμένη Πριγκίπισσα» είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί από κάθε αναγνώστη, λάτρη και μη της αστυνομικής λογοτεχνίας. Έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που το κάνουν ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα, στο οποίο δεν λείπει, φυσικά ο φόνος, η ένταση, ο γρήγορος ρυθμός, η αγωνία, το μυστήριο αλλά και οι ανατροπές.
Πλοκή: Κάποια μυστικά δεν θάβονται μια για πάντα… Η συγγραφέας Ερίκα Φαλκ επιστρέφει στο πατρικό της, στο παγωμένο ψαροχώρι Φιελμπάκα, ύστερα από τον αιφνίδιο θάνατο των γονιών της για να βρει μια κοινότητα στο κατώφλι της τραγωδίας. Η παιδική της φίλη Άλεξ, την οποία η ίδια βρίσκει νεκρή στην μπανιέρα της, είναι η αφετηρία για ένα επώδυνο φλας μπακ στο παρελθόν, το οποίο θα φέρει στο φως τα θαμμένα μυστικά που κρύβονται κάτω από την ειδυλλιακή όψη της Φιελμπάκα, αλλά και για μια γενναία απόφαση που θα αλλάξει τη ζωή της Ερίκα.
Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός λένε...έτσι κι εγώ πιάνω την ιστορία του επιθεωρητή Πάτρικ και της αγαπημένης του, Έρικα, από την αρχή, για να μην χάσω κάτι, στην εξέλιξη των χαρακτήρων και της ιστορίας τους. Η Έρικα και ο Πάτρικ, συστήνονται μέσα από το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα, «Η Παγωμένη Πριγκίπισσα».
Η συγγραφέας Έρικα Φαλκ, που πριν από ένα χρόνο έχασε αιφνιδίως, τους γονείς της σε τροχαίο, επιστρέφει στο πατρικό της, στη Φιελμπάκα. Εκεί μαζί με τον Έιλερτ, θα βρει την παιδική της φίλη Άλεξ, νεκρή στη μπανιέρα του σπιτιού της; Με αφορμή αυτή τη δολοφονία, η Έρικα, ταξιδεύει στο παρελθόν και 25 χρόνια πίσω όπου παλιά κρυμμένα οικογενειακά μυστικά θα έρθουν στο φως. Συνοδοιπόρος της σε αυτό το ταξίδι και στην ανακάλυψη του μυστηρίου, ο προσφάτως χωρισμένος Πάτρικ, ο αστυνομικός που έχει αναλάβει τη υπόθεση. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την δολοφονημένη Άλεξ, την οικογένεια της, τον άντρα της, Χένρικ, έναν ζωγράφο, τον Άντερς και τη μητέρα του Βέρα, τον παλιό έρωτα της Έρικα καθώς και μια πλούσια οικογένεια του χωριού, όπου ο ένας της γιος εξαφανίστηκε πριν από 25 χρόνια. Δυο εβδομάδες μετά τη δολοφονία της Άλεξ, ένας ακόμη φόνος, έρχεται να ταράξει τις ισορροπίες στο χωριό. Ποιος σκότωσε την Παγωμένη Πριγκίπισσα; Πως σχετίζεται η πρώτη δολοφονία, με τη δεύτερη; Πως συνδέεται η προ 25ετίας εξαφάνιση του γιου της πλούσιας οικογενειας, με τις δύο δολοφονίες; Γνωρίζονταν μεταξύ τους τα δολοφονημένα θύματα; Η δεύτερη δολοφονία μοιάζει σαν αυτοκτονία. Μήπως τελικά είναι; Πως θα εξελιχθεί η σχέση του Πάτρικ και της Έρικας;
Στο πρώτο της μυθιστόρημα, η Camilla Läckberg εξιστορεί μια ιστορία που καθηλώνει τον αναγνώστη από τις πρώτες σελίδες. Σελίδα με σελίδα, το μυστήριο και η αγωνία, μεγαλώνουν, με τον αναγνώστη να μπαίνει στη θέση του αστυνόμου Πάτρικ ή και της Έρικα, προσπαθώντας να λύσει το μυστήριο, με τα ευρήματα που του αποκαλύπτονται. Καλά κρυμμένα οικογενειακά μυστικά έρχονται στο φως, με τις ανατροπές να διαδέχονται η μία την άλλη, οδεύοντας προς το φινάλε. Παράλληλα, η συγγραφέας μας ταξιδεύει στο κρύο και χιονισμένο ψαροχώρι, τη Φιελμπάκα ενώ παρουσιάζει και διάφορες πτυχές των χαρακτήρων της ιστορίας. Επιπλέον παρουσιάζει τη ζωή μιας σουηδικής κοινωνίας και τα προβλήματα που τη μαστίζουν. Ενδοοικογενειακή βία, αλκοολισμός, μοναξιά, παιδική κακοποίηση είναι λίγα από αυτά τα θέματα που παρουσιάζονται στους χαρακτήρες της ιστορίας, με επίκεντρο τη δολοφονία της Άλεξ.
Εν κατακλείδι, «Η Παγωμένη Πριγκίπισσα» είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί από κάθε αναγνώστη, λάτρη και μη της αστυνομικής λογοτεχνίας. Έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που το κάνουν ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα, στο οποίο δεν λείπει, φυσικά ο φόνος, η ένταση, ο γρήγορος ρυθμός, η αγωνία, το μυστήριο αλλά και οι ανατροπές.
Πλοκή: Κάποια μυστικά δεν θάβονται μια για πάντα… Η συγγραφέας Ερίκα Φαλκ επιστρέφει στο πατρικό της, στο παγωμένο ψαροχώρι Φιελμπάκα, ύστερα από τον αιφνίδιο θάνατο των γονιών της για να βρει μια κοινότητα στο κατώφλι της τραγωδίας. Η παιδική της φίλη Άλεξ, την οποία η ίδια βρίσκει νεκρή στην μπανιέρα της, είναι η αφετηρία για ένα επώδυνο φλας μπακ στο παρελθόν, το οποίο θα φέρει στο φως τα θαμμένα μυστικά που κρύβονται κάτω από την ειδυλλιακή όψη της Φιελμπάκα, αλλά και για μια γενναία απόφαση που θα αλλάξει τη ζωή της Ερίκα.
3 στα 5
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Xytoula Papazoglou (@xytopap) στις
Δείτε την κριτική μου και στο OpenMind ΕΔΩ
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Με το τέλος της χρονιάς, τελείωσε και αυτή της ανάγνωσης. Μια χρονιά γεμάτη πολλά βιβλία, κυρίως αστυνομικά, αφού συμμετείχα στο Μαραθώνιο Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας που διοργάνωσαν οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. Παρά τα δώρα που δίνει σε κάποιους τυχερούς, δεν ήταν ο πρωταρχικός λόγος που συμμετείχα. Το να διαβάζεις βιβλία κάνει λένε καλό στο μυαλό και στην σκέψη και εγώ ανήκω στην κατηγορία αυτών που διαβάζουν πολύ, των βιβλιοφάγων. Έχω μια μανία με την αστυνομική λογοτεχνία - όσοι με διαβάζουν το έχουν καταλάβει - πόσω μάλλον να έχω ένα καινούριο βιβλίο στη βιβλιοθήκη μου - σημειωτέον δεν χωράει άλλο και έχουμε και Χριστούγεννα και τα δώρα-βιβλία έχουν αρχίσει.
Πάμε όμως στα κυρίως...Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ πριν από περίπου 9 μήνες, κάλεσε τα μέλη της λέσχης Noir - στην οποία είμαι και μέλος - καθώς και όλους τους βιβλιόφιλους να συμμετέχουν σε Μαραθώνιο Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας «9 μήνες, 9 αστυνομικά μυθιστορήματα». Κάπου εκεί στα μέσα Μαρτίου έστειλα κι εγώ τη συμμετοχή μου την οποία και δέχτηκαν. Φυσικά εγώ σε 9 μήνες δεν διάβασα 9 αστυνομικά μυθιστορήματα, αλλά πολύ περισσότερα. Για την ακρίβεια από τον Μάρτιο μέχρι και τον Ιούλιο είχα διαβάσει συνολικά 14 αστυνομικά μυθιστορήματα τα οποία τα 9 ήταν για τον εν λόγω Μαραθώνιο Ανάγνωσης - είχαμε και νέες κυκλοφορίες από Nesbo, οπότε δεν μπόρεσα αντισταθώ. Τον Αύγουστο και το Σεπτέμβρη το έριξα στα πιο κοινωνικά, στο σύνολο 3 βιβλία. Από κει και πέρα δεν υπήρχε χρόνος για διάβασμα αλλά υπήρχε χρόνος για αγορές νέων βιβλίων συμπεριλαμβανομένων και τα νέα metaixmiopocket. Οπότε κι έχω αρκετά αδιάβαστα τα οποία με περιμένουν με το νέο έτος.
Ποια όμως ήταν τα 9 αστυνομικά μυθιστορήματα που επέλεξα να διαβάσω για το Μαραθώνιο και ποια η δική μου κριτική;
1.Τυχαίο Θύμα - Arne Dahl: Ο συγγραφέας είναι ο καλύτερος στο είδος του και τα βιβλία του αξεπέραστα. Τα βιβλία του Arne Dahl είναι τα καλύτερα αστυνομικά που έχω διαβάσει. Έχοντας διαβάσει ήδη δύο βιβλία του συγγραφέα (Misterioso & Μίσος και Αίμα) δεν δυσκολεύτηκα να αποφασίσω ποιο θα διαβάσω από την κατηγορία «Φόνοι στον παγωμένο Βορρά» για το Μαραθώνιο Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Το «Τυχαίο Θύμα» από τις πρώτες σελίδες με ψιλομπέρδεψε, με τους πολλούς χαρακτήρες και τις παράλληλες ιστορίες, ωστόσο, στη συνέχεια όλα μπαίνουν σε μια σειρά και ο συγγραφέας καταφέρνει με το μοναδικό του αριστοτεχνικό τρόπο να συνδέσει όλες τις ιστορίες και όλους τους χαρακτήρες μεταξύ τους. Έχει όλα εκείνα τα στοιχεία για να θεωρηθεί ένα καταπληκτικό, ενδιαφέρον και συναρπαστικό συνάμα αστυνομικό και πολύ καλά δομημένο βιβλίο, με έντονο ρυθμό – σε κάποιες περιπτώσεις κινηματογραφικός θα έλεγα – και ένα τέλος αντάξιο της όλης ιστορίας. Συστήνεται ανεπιφύλακτα. 5/5
2. Οι αναστημένοι - Ian Rankin: Ό,τι και να πει κανείς για τον Ian Rankin αλλά και τον επιθεωρητή Ρέμπους είναι πολύ λίγο. Καταπληκτικές ιστορίες με αγωνία, δράση, μυστήριο και πολλές ανατροπές μέχρι τέλος, σου κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον. Στο βιβλίο «Αναστημένοι» οι διάλογοι είναι έξυπνοι και ρεαλιστικοί, ενώ ο συγγραφέας μαζί με τον Ρέμπους και τους υπόλοιπους της παρέας μάς ταξιδεύουν και μας γνωρίζουν τη Σκωτία. Σε συνδυασμό με τις πολλές ανεξιχνίαστες υποθέσεις που καταλήγουν να συνδέονται, σαν σταυρόλεξο και την κορύφωση, την «ανάσταση», το βιβλίο διαβάζεται εύκολα αν και υπάρχουν σκηνές που κατά την άποψη μου ήταν περιττές και λίγο σε μπέρδευαν. Αφότου τελείωσα το βιβλίο, το τέλος δεν ήταν αυτό που περίμενα και ότι κάτι έλειπε. Έχω διαβάσει προηγούμενα βιβλία του συγγραφέα, πολύ καλύτερα, ωστόσο το συστήνω, είναι αρκετά καλό για να περάσεις την ώρα σου.3/5
3.Σκοτεινός τόπος της Gillian Flynn: Παρά τον περίεργο τίτλο του βιβλίου, από τις πρώτες σελίδες η συγγραφέας σε βάζει κατευθείαν στο θέμα με αποτέλεσμα να μην μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου, μέχρι να το τελειώσεις. Μια απίθανη υπόθεση με πολύ μυστήριο, αγωνία, συχνές εναλλαγές σε παρελθόν και παρόν, πολλές ανατροπές μέχρι τέλους και ένα φινάλε που δεν περιμένει κανείς. Το βιβλίο «Σκοτεινός Τόπος» είναι μη προβλέψιμο και οι περιγραφές της συγγραφέως αρκετά συγκλονιστικές ώστε οι σκηνές να μένουν χαραγμένες στο μυαλό σου. Καταιγιστικό, συναρπαστικό, σκοτεινό, κάποιες φορές ανατριχιαστικό, καλογραμμένο από μια συγγραφέα που γνώρισα μετά τη μεταφορά του βιβλίου της «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε». Ένα ακόμη βιβλίο της Gillian Flynn – το δεύτερο που διαβάζω μετά το «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε» – που δεν απογοητεύτηκα και μου άρεσε λίγο περισσότερο από το πρώτο. Συστήνεται ανεπιφύλακτα.5/5
4.Ο λυτρωτής - Jo Nesbo: Τα λόγια για τον Jo Nesbo και τα βιβλία του είναι περιττά. Γι΄αυτό το λόγο άφησα αυτό το βιβλίο για το κλείσιμο του φετινού Μαραθώνιου Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Ο Λυτρωτής είναι ένα ακόμη εξαιρετικό βιβλίο που αν το ξεκινήσεις δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Ενδιαφέρουσα ιστορία, που ξεκινά με μια υπόθεση πριν από πολλά χρόνια και η οποία στο τέλος καταφέρνει να συνδέεται άμεσα με την υπόθεση δολοφονίας που προσπαθεί να λύσει ο αγαπημένος επιθεωρητής Χάρι Χόλε. Έντονη δράση, αγωνία, βία, συνεχείς ανατροπές, ένας Χάρι Χόλε διαφορετικός από τ’ άλλα βιβλία του, ένας θάνατος ενός χαρακτήρα που στενοχωρήθηκα και δεν περίμενα, μια λύτρωση που έρχεται στο τέλος για όλους σχεδόν τους πρωταγωνιστές και μια αποκάλυψη του προϊστάμενου του επιθεωρητή Χόλε στις τελευταίες σελίδες. Πιστεύω ότι από το Λυτρωτή και μετά τα βιβλία του Nesbo είναι ένα επίπεδο πιο πάνω. Γενικά «Ο λυτρωτής» κι όλα τα βιβλία του Nesbo συστήνονται ανεπιφύλακτα, μιας που το ένα βιβλίο είναι καλύτερο από το άλλο. 5/5
5.Ηλιακή καταιγίδα - Asa Larsson: Όταν πρωτοκυκλοφόρησε το βιβλίο, δεν μου τράβηξε το ενδιαφέρον όχι μόνο λόγω του τίτλου αλλά και έπειτα και λόγω του εξωφύλλου του. Έχοντας διαβάσει όμως δυο βιβλία της συγγραφέως, το Μαύρο Μονοπάτι και τη Λευκή Νύχτα, και με αφορμή το Μαραθώνιο Αστυνομικής Λογοτεχνίας βρήκα ένα λόγο να διαβάσω και πάλι, Asa Larsson και την Ηλιακή Καταιγίδα. Από τις πρώτες σελίδες, μπορούσα να υποψιαστώ τον δολοφόνο (αποφεύγω τυχόν spoiler) και περίμενα οι σχέσεις Ρεμπέκας-Σάνας έστω και στο τέλος να ήταν αίσιες. Ενδιαφέρουσα ιστορία με ωραία περιγραφή χαρακτήρων αλλά αρκετά προβλέψιμη στο τέλος θα έλεγα. Το βιβλίο είναι ευκολοδιάβαστο, η γραφή της Asa Larsson μοναδική – αν και στα επόμενα της είναι διαφορετική – όμως το τέλος μου άφησε μια πικρή γεύση. Εκτός αυτού το βιβλίο ήταν μέτριο στο είδος που γράφει η συγγραφέας και το περίμενα καλύτερο. Για πρώτο της μυθιστόρημα πάντως αξίζει την ανάγνωση του. Οποιοσδήποτε θέλει να ξεκινήσει να διαβάζει βιβλίο της συγγραφέως να ξεκινήσει με την Ηλιακή Καταιγίδα.2/5
6.Αιχμηρά αντικείμενα - Gillian Flynn: Μετά το «Το Κορίτσι Που Εξαφανίστηκε» και το «Σκοτεινός Τόπος» που έχω διαβάσει, δεν απογοητεύτηκα ούτε και με τα «Αιχμηρά Αντικείμενα», που είναι και το πρώτο βιβλίο που έγραψε η Gillian Flynn. Θεωρώ ότι πρόκειται για βιβλίο μυστηρίου-θρίλερ παρά αστυνομικό, με γρήγορη εξέλιξη, που διαβάζεται εύκολα και γρήγορα. Η ενδιαφέρουσα πλοκή χωρίς πολλές ανατροπές με εξαίρεση αυτή στο τέλος, τα μυστικά που έρχονται στο φως, η σκιαγράφηση των σχέσεων μητέρας - κόρης και κατοίκων της επαρχιακής πόλης καθώς και η λεπτομερής περιγραφή για την κοπή από την πρωταγωνίστρια κάνουν το βιβλίο αρκετά καλό που είναι όμως λιγάκι προβλέψιμο. Από τη μέση του βιβλίου μπορεί να προβλέψει κανείς το δολοφόνο αλλά δεν φαντάζεται την ανατροπή που έρχεται στο τέλος. Το τέλος μου άφησε ένα κενό, παρόλα αυτά το βιβλίο είναι ιδιαίτερο και αξίζει την προσοχή του καθενός.3/5
7.Για μια χούφτα βινύλια - Χίλντα Παπαδημητρίου: Ο φετινός μαραθώνιος αστυνομικής λογοτεχνίας μου έδωσε την ευκαιρία να διαβάσω για πρώτη φορά αστυνομικό βιβλίο και δη ελληνίδας συγγραφέως. Αν και από την αρχή είχα επιλέξει άλλο βιβλίο από την κατηγορία «Έλληνες Συγγραφείς», τελικώς η επιλογή για το βιβλίο της Χ.Παπαδημητρίου έγινε λόγω βινυλίων. Σαν λάτρης και ολίγον συλλέκτης βινυλίων, αγάπησα αυτό το βιβλίο. Ήταν ένα πολύ ωραίο βιβλίο, με μια καλή υπόθεση, πολλά εγκλήματα, δολοφόνους και πολλή μουσική. Ευχαριστήθηκα τις αναφορές σε τραγούδια που μάλιστα δεν γνώριζα και έψαξα στο youtube για να τα ακούσω και παρ' όλο που δεν είναι του στιλ μου, έδωσαν άλλη νότα στο να ολοκληρώσω το βιβλίο. Επιπλέον ταξίδεψα λίγο και γνώρισα το βροχερό Λονδίνο, το οποίο αναφέρεται μέσα στην υπόθεση. Το συστήνω ανεπιφύλακτα!!!2/5
8.Αυτή η γλυκιά αρρώστια - Patricia Highsmith: Το πρώτο βιβλίο που διάβασα της Patricia Highsmith και αυτό στα πλαίσια του Μαραθώνιου Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Παρόλα αυτά το βιβλίο «Αυτή η γλυκιά αρρώστια» δεν θα το χαρακτήριζα αστυνομικό. Το βιβλίο ήταν αρκετά αργό, δεν είχε καθόλου δράση και αγωνία και γινόταν κουραστικό σε κάποια σημεία. Επιπλέον δεν είχε πολλούς χαρακτήρες και αυτούς που είχε δεν τους σκιαγραφούσε παρά μόνο τον κεντρικό ήρωα, που δεν διευκρίνιζε - κατονόμαζε σε κανένα σημείο του βιβλίου αν έπασχε από κάποια διαταραχή και έκανε όσα έκανε, με αποτέλεσμα το ενδιαφέρον του αναγνώστη να χαθεί από πολύ νωρίς - μαζί και το δικό μου. Καθόλου ανατροπές με ένα φινάλε προβλέψιμο και αναμενόμενο. Το μόνο θετικό είναι ότι το βιβλίο ήταν μικρό και διαβάστηκε γρήγορα από μέρους μου. Δεν θεωρώ το βιβλίο ανούσιο. Δεν έχει κάτι ιδιαίτερο σαν πλοκή, σου βγάζει όμως κάποια συναισθήματα. Ήταν απλά κάτω του μετρίου.1/5
9.Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλου - Camilla Lackberg: Η Lackberg τείνει να γίνει αγαπημένη μου συγγραφέας, μετά φυσικά από τον Jo Nesbo. Έχοντας διαβάσει την Παγωμένη Πριγκίπισσα και τα Οικογενειακά μυστικά της ίδιας συγγραφέως, θα έλεγα ότι μάλλον το βιβλίο «Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλου» δεν είναι και το καλύτερό της και περίμενα κάτι παραπάνω. Ενώ διαβάζεται πολύ εύκολα, μιας που είναι μικρό το βιβλίο, η υπόθεση διαδραματίζεται σε ένα συγκεκριμένο χώρο και δη ξενώνα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πολλές "παραστάσεις χώρων", μάλλον επηρεασμένη από βιβλία της Αγκάθα Κρίστι. Εκτός αυτού θεώρησα πολύ φτωχή την όλη υπόθεση καθώς απουσίαζε η δράση και η αγωνία που έχει στα περισσότερα αστυνομικά που έχω διαβάσει. Δεν περίμενα τέτοια ανατροπή στο τέλος και μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση όπως αυτή του πικραμύγδαλου. Παρόλα αυτά τα βιβλίο διαβάζεται, δεν είναι άσχημο. Κατά γενική ομολογία οι Σκανδιναβοί λογοτέχνες του είδους δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ οπότε αυτό το βιβλίο το κατατάσσω ως μέτριο αστυνομικό μυθιστόρημα από μια συγγραφέα που έχει αποδείξει την αξία της.2/5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










Social Icons