Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θρακιώτες Συγγραφείς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θρακιώτες Συγγραφείς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Μάγδα Κισσούδη συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό, το 1999 μέσα από το πρώτο βιβλίο της, μια ποιητική συλλογή, με τίτλο «Στον βυθό των ονείρων». Μέχρι και σήμερα κείμενα και ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες της Θεσσαλονίκης. Το 2018 κυκλοφόρησε το πρώτο της παιδικό χριστουγεννιάτικο μυθιστόρημα. Οι «Μωβ Σκιές» είναι το τρίτο της συνολικά βιβλίο, το πρώτο που απευθύνεται σε ενήλικες και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γράφημα.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Μάγδα Κισσούδη
β) Τίτλος: Μωβ Σκιές
γ) Έτος Έκδοσης: 2023
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Γράφημα
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Οι εκδόσεις Γράφημα συνεχίζουν να μην απογοητεύουν. Ιδιαίτερα και έντονα εξώφυλλα, ωραίες ιστορίες, με επίκαιρα μηνύματα, δια χειρός Ελλήνων συγγραφέων. Αυτή τη φορά, σειρά έχουν οι «Μωβ Σκιές» της Εβρίτισσας, Μάγδας Κισσούδη.
Τόσο το εξώφυλλο όσο και ο τίτλος του βιβλίου έχουν απόλυτη σχέση με την πλοκή. «Μωβ Σκιές». Η ζωή της πρωταγωνίστριας, έχει μωβ αποχρώσεις. Έχει μια ζωή γεμάτη όμορφες, χαρούμενες μα και λυπημένες στιγμές. Όταν τα πράγματα στη ζωή της δεν θα πάνε καλά, πάντα θα υπάρχει το φως και η ελπίδα. Κι όταν κάτι τελειώσει, μπορεί να είναι η αρχή για κάτι νέο. Η ζωή είναι γεμάτη ανατροπές και ποτέ τίποτα δεν είναι δεδομένο. Στο κυνήγι της προσωπικής ευτυχίας και της επαγγελματικής καταξίωσης, ανθρώπινες σχέσεις θα δοκιμαστούν, μα θα αντέξουν μέχρι το τέλος.
στην ζωή δεν έχουν αξία οι καριέρες, αλλά η αγάπη
Μια δημοσιογράφος και μια ανερχόμενη ηθοποιός, αδελφικές φίλες, θα αναζητήσουν τον έρωτα, την ευτυχία αλλά και την επαγγελματική καταξίωση. Ο δρόμος όμως δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Θα πονέσουν, θα κλάψουν, θα ξεσπάσουν. Θα βιώσουν σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, την κακοποίηση, σε όλες τις μορφές της. Θα γνωρίσουν τον έρωτα και την ευτυχία. Μα θα έρθουν αντιμέτωπες με τη μοίρα τους. Θα παλέψουν με όλες τις δυνάμεις τους. Όμως θα μπορέσουν να ξεπεράσουν τις όποιες απώλειες και να προχωρήσουν στην ζωή τους;
Ποτέ να μην εγκαταλείπεις, χωρίς να αγωνιστείς
Η συγγραφέας Μάγδα Κισσούδη, παρουσιάζει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, που διαβάζεται απνευστί. Οι χαρακτήρες της ιστορίας είναι αληθινοί. Άνθρωποι που υπάρχουν ανάμεσά μας. Άνθρωποι που η ζωή τους θα αλλάξει από την μία στιγμή στην άλλη. Όλοι τους προσπαθούν να διαχειριστούν αυτές τις αλλαγές.
καμία συγχώρεση δεν μπορεί να σώσει μια προδομένη αγάπη...δεν κερδίζεται έτσι η αγάπη...Θέλει αγώνα. Θέλει θυσίες, Προσπάθειες. Να παλεύεις με τον εγωισμό σου.
Πρόκειται για μια ιστορία που εξελίσσεται μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Η συγγραφέας έχει δημιουργήσει ωραίους, αληθοφανείς χαρακτήρες, περιγράφει εξαιρετικά τη ζωή όλων των ηρώων αυτής της ιστορίας, παρουσιάζοντας ακόμα και τις πιο ενδόμυχες σκέψεις τους. Παράλληλα καταφέρνει μέσα από τη ζωή των χαρακτήρων να θίξει πολλά θέματα όπως η φιλία, η απιστία, η κακοποίηση στον εργασιακό χώρο, η ενδοοικογενειακή βία και άλλα πολλά.
Ζήσε ό,τι πιο όμορφο μπορείς, χωρίς τον φόβο ότι στο τέλος θα σε πικράνει. Άφησε να μπουν στη ζωή σου καινούριοι άνθρωποι, καινούριες καταστάσεις, καινούρια όνειρα. Πες τον εαυτό σου ότι γεννήθηκες σήμερα, τώρα, και ξεκίνα από την αρχή με τα δεδομένα που έχεις. Μόνο μην πετάξεις τη σοφία που κέρδισες από τον πόνο. Άφησε την να σε οδηγήσει.
Συνοπτικά οι «Μωβ Σκιές» της Μάγδας Κισσούση είναι ένα καλογραμμένο κοινωνικό μυθιστόρημα με αρχή, μέση και τέλος. Έχει γρήγορη ροή, ποικιλία συναισθημάτων από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα, έρωτες, ανατροπές και ένα φινάλε αντάξιο της όλης ιστορίας. Κι όλα αυτά, με φόντο το θέατρο και το χώρο της τηλεόρασης.
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Η σκηνοθέτρια και συγγραφέας θεατρικών έργων Γιώτα Γιαλαμά συστήνεται στο αναγνωστικό κοινό, μέσα από το πρώτο βιβλίο της, με τίτλο «Μικρά εγκλήματα αυτού του κόσμου». Ζει και δραστηριοποιείται στην Αλεξανδρούπολη. Ασχολείται με τον εθελοντισμό, τη συγγραφή κειμένων και το ερασιτεχνικό θέατρο. Τα «Μικρά εγκλήματα αυτού του κόσμου» είναι το πρώτο της βιβλίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Θρακικός Οιωνός.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Γιώτα Γιαλαμά
β) Τίτλος: Μικρά εγκλήματα αυτού του κόσμου
γ) Έτος Έκδοσης: 2024
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Θρακικός Οιωνός
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Από την πρώτη στιγμή που ενημερώθηκα για την κυκλοφορία αυτού του βιβλίου, ήθελα πάση θυσία να το αποκτήσω. Άλλωστε είναι το πρώτο συγγραφικό πόνημα ενός ανθρώπου που γνωρίζω προσωπικά και είναι κι από τα μέρη μου. Κι ως γνωστόν στηρίζω ντόπιους συγγραφείς.
Το βιβλίο «Μικρά εγκλήματα αυτού του κόσμου» είναι ένα ιδιαίτερα λιτό και κομψό βιβλίο, που εντός του κρύβει δεκαέξι μικρά διαμαντάκια, που καλούν τον αναγνώστη να τα ανακαλύψει. Συνολικά δεκαέξι μικρές ιστορίες, δεκαέξι μικροεγκλήματα που μένουν και ατιμώρητα. Θα υπάρξει δικαιοσύνη στα «Μικρά εγκλήματα αυτού του κόσμου»;
Οι τίτλοι των διηγημάτων είναι μικροί, σύντομοι και περιεκτικοί. Προετοιμάζουν τον αναγνώστη για το τί θα διαβάσει, ποιο το έγκλημα του κεντρικού ήρωα της ιστορίας. Σε κάποιες ιστορίες, η συγγραφέας δεν ονοματίζει τους χαρακτήρες. Όλοι τους όμως είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, άντρες, γυναίκες, παιδιά, των οποίων η ζωή άλλαξε ξαφνικά.
το χρέος της το ΄καμε στη ζωή και με το παραπάνω
Οι ήρωες θα βιώσουν πολλές διαφορετικές εμπειρίες, μέσα από τις οποίες θα εξελιχθούν. Θα κληθούν να αντιμετωπίσουν πραγματικά δύσκολες καταστάσεις. Μερικές φορές, θα θελήσουν ακόμη και να ξεφύγουν από τα προβλήματά τους. Άλλες πάλι θα νιώσουν απογοήτευση και θλίψη. Και κάπως έτσι θα φτάσει η στιγμή που θα κάνουν το λάθος. Ένα μικρό έγκλημα. Πολλά από αυτά τα "εγκλήματα" δεν είναι κραυγαλέα. Και δεν είναι πάντοτε φόνοι. Οι χαρακτήρες ωστόσο περιμένουν τη στιγμή που θα λυτρωθούν. Μέχρι τότε προσπαθούν να μην κοιτάνε στο παρελθόν, να προχωρήσουν και να ζήσουν στο παρόν.
Συνοπτικά τα «Μικρά εγκλήματα αυτού του κόσμου» της Γιώτας Γιαλαμά είναι μια ολιγοσέλιδη συλλογή μικροδιηγημάτων, όπου η αφήγηση και η γλώσσα της συγγραφέας, είναι λιτή. Κάποια από αυτά τα διηγήματα θα χρειαστούν διπλή αλλά και τριπλή ανάγνωση ώστε να κατανοήσει ο αναγνώστης τόσο το έγκλημα όσο και τα μηνύματα που κρύβει η κάθε ιστορία.
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Η Εβρίτισσα συγγραφέας Νατάσα Γκουτζικίδου συστήθηκε για πρώτη φορά στο αναγνωστικό κοινό το 2007, μέσα από το βιβλίο της, με τίτλο «Το μυστικό των αλόγων». το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και επανακυκλοφόρησε το 2017 από τις εκδόσεις Ωκεανίδα. Ο «Ιανός» αποτελεί το εικοστό πρώτο βιβλίο της, που κυκλοφορεί από τον νεοσύστατο εκδοτικό Αυγέρη.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Νατάσα Γκουτζικίδου
β) Τίτλος: Ιανός
γ) Έτος Έκδοσης: 2024
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Αυγέρη
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Η πρώτη επαφή με τη συγγραφέα έγινε το 2020 μέσα από το βιβλίο της «Ο χορός της νύμφης». Έκτοτε και λόγω κοινού τόπου καταγωγής με την συγγραφέα, τον Έβρο, παρακολουθώ κάθε βήμα της (αν και κάποια από τα βιβλία της παραμένουν στα αδιάβαστα εδώ και καιρό). Ο «Ιανός» λοιπόν ήρθε άμεσα στα χέρια μου, με προσωπική αφιέρωση, μιας που έγινε προ παραγγελία.
Το βιβλίο πλασαρίστηκε ως αστυνομικό βιβλίο. Και είναι. Ο εκδοτικός είναι καινούριος. Οφείλω να πω εδώ, ότι έγινε αρκετά καλή δουλειά τόσο στο εξωτερικό του όσο και εντός του. Μαγνητίζει από το αινιγματικό του εξώφυλλο αλλά και την ιδιαίτερη περίληψη που αναγράφεται στο οπισθόφυλλο.
Οι ανθρωποι δεν είναι πάντα ότι φαίνονται. Καμιά φορά όμως, το να κοιτάς μέσα σου είναι τουλάχιστον τρομαχτικό.
Η Έλενα Μαυρίδου είναι αστυνόμος στο Τμήμα Εγκλημάτων κατά Ζώης. Ο θάνατος της αδελφής της Όλγας, πριν χρόνια, ήταν η αιτία που άλλαξαν όλα στη ζωή της. Τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο και τους ανθρώπους. Έχει εμμονή με τους αριθμούς ενώ πιστεύει πως το νόημα της ζωής είναι σχετικό για τον καθένα και ίσως δεν το βρει ποτέ. Επίσης πιστεύει πως το βιβλίο που επιλέγει κάποιος φανερώνει στοιχεία της προσωπικότητάς του. Μαζί με τον συνεργάτη της Λάρι θα αναλάβουν τη διαλεύκανση μιας σειράς φόνων, όπου τα θύματα είναι άντρες, νέοι, πετυχημένοι και ευκατάστατοι οικονομικά. Σε κάθε φόνο, ο δολοφόνος αφήνει πάντα την υπογραφή του. Ενα λουλούδι. Σε όλες τις δολοφονίες όμως το λουλούδι είναι διαφορετικό. Τι συμβολίζει; Για ποιο λόγο ο κατά συρροή δολοφόνος σκοτώνει νεαρους άντρες; Η Έλενα Μαυρίδου πρέπει άμεσα να βρει τον δολοφόνο και να τον σταματήσει. Όμως η ίδια έχει την αίσθηση πως κάποιος την παρακολουθεί. Ποιος και γιατί;
Η Νατάσα Γκουτζικίδου παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα ιστορία γεμάτη αριθμούς και φόνους. Χωρίς να πλατειάζει, η συγγραφέας, χάρη και στην απλή γραφή της, έχει δημιουργήσει μια ιστορία, σε κάποιο μέρος που δεν ονοματίζει στην Ελλάδα, που αποτελείται από μικρά κεφάλαια αλλά και ωραίους χαρακτήρες. Από την πρώτη μεχρι και την τελευταία σελίδα κυριαρχεί το μυστήριο. Η αγωνία είναι στα ύψη με τον αναγνώστη να προσπαθεί να βρει το δολοφόνο. Το φινάλε σίγουρα είναι ανατρεπτικό, ωστόσο προσωπικά δεν με ικανοποίησε.
κάθε αστυνομικός που σέβεται τον εαυτό του ξέρει ότι οι υποψίες δεν αποτελούν στοιχείο, είναι όμως ένα μικρό σκαλοπάτι να ανέβει κανείς προς τον στόχο, που δεν είναι άλλος από τον δολοφόνο.
Από την αρχή υπήρχαν στοιχεία, υποψίες και ερωτήματα. Η πορεία της ιστορίας δημιουργεί νέες εικασίες ενώ και το τέλος, ήταν γρήγορο και ξαφνικό, αφού η αποκάλυψη έγινε μέσα σε ούτε τέσσερις σελίδες. Ήταν λες και η συγγραφέας είχε περιορισμό στις λέξεις και έπρεπε να κλείσει την ιστορία. Προσωπικά μέχρι και σήμερα αγαπημένο βιβλίο από τη συγγραφέα είναι «Το μυστικό των αλόγων».
Συνοπτικά ο «Ιανός» της Νατάσας Γκουτζικίδου είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με γρήγορη ροή, μυστήριο, δράση αγωνία και ένα ανατρεπτικό φινάλε.
Πλοκή: 06:23 Κοιτάζω το ρολόι μου. Το τρένο φτάνει σε τρία λεπτά. 06:26 Μπαίνω στο τελευταίο βαγόνι και κάθομαι στη θέση 9Α. 06:39. Μου απομένουν τέσσερα λεπτά για να προσεγγίσω τον τόπο του εγκλήματος. 06:43 Σε λιγότερο από ένα λεπτό ανασηκώνω την πορτοκαλί κορδέλα. Το θύμα κείτεται με τα μάτια ορθάνοιχτα σε στάση απόλυτης προσοχής. Ένα κλαδί από γιασεμί είναι ακουμπισμένο στο στέρνο του. Είμαι η Έλενα Μαυρίδου, αστυνόμος Α’ στο τμήμα Εγκλημάτων κατά Ζωής και οι αριθμοί είναι το πάθος μου. Όταν η νύχτα απλώνεται στην πόλη, ένας δολοφόνος κυκλοφορεί ανενόχλητος. Σύντομα ο θάνατος θα σκορπίσει ανασφάλεια και θα διδάξει πως τα κρυμμένα μυστικά είναι προτιμότερο να θάβονται μαζί με τους νεκρούς…
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Η Εβρίτισσα συγγραφέας μιλάει για τη συγγραφή, για τα βιβλία της, το «Παράθυρο στη ζωή» (εκδόσεις Πνοή) και «Το γραμμένο της Ισμήνης» (εκδόσεις Υδροπλάνο). για τον αγώνα ζωής που έδωσε όταν διαγνώσθηκε με καρκίνο του μαστού ενώ στο τέλος αναφέρεται στην επόμενη ιστορία που ετοιμάζει.
Έχετε γράψει αρκετά έργα, άλλα δημοσιευμένα κι άλλα αδημοσίευτα, ενώ παράλληλα αρθρογραφείτε σε γνωστή ιστοσελίδα των τεχνών. Ποια ήταν η αφορμή για να ξεκινήσετε τη συγγραφή;
Αγαπούσα το θέατρο από πολύ μικρή και πάντα πίστευα πως θα καταλήξω στο θεατρικό σανίδι. Ήμουν δεινή αναγνώστρια, αλλά ποτέ δεν είχα σκεφτεί να γράψω κάτι, αν και κατά περιόδους στη ζωή μου κρατούσα ημερολόγιο. Όταν, όμως, νόσησε η μητέρα μου από καρκίνο του μαστού και έφυγε από τη ζωή και ακολούθησε και η δική μου ασθένεια, η ανάγκη μου να μοιραστώ το βίωμά μου ήταν τόσο μεγάλη, που απλώς ξεκίνησα να γράφω. Από τότε δεν έχω σταματήσει, αν και η επαγγελματική μου ενασχόληση με την επιμέλεια- διόρθωση κειμένων στον χώρο των εκδόσεων περιόρισε λίγο τον χρόνο που αφιερώνω στο γράψιμο.
Το «Παράθυρο στη ζωή» είναι το πρώτο σας βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή. Πρόκειται για ένα βιωματικό βιβλίο, μέσα από το οποίο μοιράζεστε τις δύσκολες στιγμές που ζήσατε όταν νοσήσατε από καρκίνο του μαστού. Πότε και πώς αποφασίσατε να γράψετε για αυτό που σας συνέβη;
Το “Παράθυρο στη ζωή” είναι η ιστορία δύο γυναικών που νόσησαν από καρκίνο του μαστού, της μητέρας μου και η δική μου. Είναι δυο ιστορίες τόσο ίδιες, όμως και εκ διαμέτρου αντίθετες. Είναι ένα βιβλίο συγκινητικό, συναισθηματικό αλλά και ένα βιβλίο γεμάτο ελπίδα, αφιερωμένο στη ζωή και στη δύναμη του ανθρώπου. Άρχισα να γράφω ασυναίσθητα, όταν έφυγε η μητέρα μου από τη ζωή, χωρίς φυσικά να μου περάσει ποτέ από το μυαλό να δημοσιοποιήσω τα όσα έγραφα. Φαντάζομαι ότι ήταν ένας τρόπος να διαχειριστώ τον πόνο μου, και ίσως να την κρατήσω, έστω και με αυτόν τον ανορθόδοξο τρόπο, στη ζωή. Όταν όμως νόσησα, η ανάγκη μου να μοιραστώ το βίωμά μου ήταν μεγάλη. Ήθελα να ξορκίσω την ασθένεια, να αποδαιμονοποιήσω τον καρκίνο, να βοηθήσω άλλες γυναίκες που πέρασαν ή περνούσαν ό,τι κι εγώ, και να ανοίξω, κυριολεκτικά, ένα παράθυρο στη ζωή.
Τι συμβουλή θα δίνατε σε μια γυναίκα που διαγνώσθηκε πρόσφατα από καρκίνο του μαστού;
Ξέρετε, ακριβώς πριν τη στιγμή που θα ανακοινώσει ο γιατρός στον ασθενή ότι έχει καρκίνο, είναι υγιής. Την επόμενη στιγμή, νοσεί από μια ασθένεια απειλητική για τη ζωή του, που κουβαλάει πάνω της και όλες τις προκαταλήψεις και τις συσχετίσεις με τον θάνατο. Οπότε, η γυναίκα που έχει διαγνωστεί πρόσφατα με καρκίνο του μαστού έχει χάσει τη γη κάτω από τα πόδια της. Θα της έλεγα, λοιπόν, ότι όπως κι αν νιώθει είναι φυσιολογικό και θεμιτό, δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Ακόμα, νομίζω πως πρέπει να κρατήσει κοντά της ανθρώπους που αγαπά και την αγαπούν, και να στηριχτεί πάνω τους. Αν είναι μόνη, να ζητήσει στήριξη σε συλλόγους καρκινοπαθών και σε ομάδες όπως το Άλμα Ζωής. Θα της πρότεινα να χτίσει μια καλή επικοινωνία με τον γιατρό της –θα έχει χιλιάδες απορίες– και να ακολουθεί σαν καλός στρατιώτης ό,τι της λέει. Να φροντίζει όμως πέρα από το σώμα της και την ψυχή της, με όποιον τρόπο της ταιριάζει, και να δίνει χρόνο και στα δύο, σώμα και ψυχή. Αλήθεια, ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός… Τέλος, όσο κι αν τώρα της φαίνεται απίστευτο, υπάρχει ζωή μετά τον καρκίνο του μαστού, και φυσικά “με” τον καρκίνο του μαστού και αξίζει να τη ζήσει!
Το δεύτερο προσωπικό σας μυθιστόρημα «Το γραμμένο της Ισμήνης» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Πώς θα χαρακτηρίζατε τη συγκεκριμένη ιστορία; Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο και τους πρωταγωνιστές του.
Το “Γραμμένο της Ισμήνη” είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα εποχής αλλά και μια μοναδική ιστορία αγάπης, η οποία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Αφηγείται την ιστορία δύο νέων ανθρώπων που έζησαν και ερωτεύθηκαν στη Λάρισα του 1930, οι οποίοι ήρθαν αντιμέτωποι με τα στερεότυπα της εποχής, τις κοινωνικές ανισότητες και τις προκαταλήψεις, παλεύοντας για το δικαίωμά τους στην αγάπη αλλά και στην ίδια τη ζωή. Προσπάθησα να μεταφέρω εικόνες, ήχους και τοπία της εποχής του Μεσοπολέμου, και να ζωντανέψω με τη δική μου ματιά όσα εκτυλίχθηκαν κάποτε στην πόλη όπου ζω. Οι χαμένες πατρίδες, η προσφυγιά και η παλιννόστηση, το καθήκον προς την πατρίδα και την οικογένεια, κυλούν στο αίμα των ηρώων μου και καθορίζουν την πορεία τους, όπως κάνει και η αμείλικτη μοίρα. Είναι ένα ξεχωριστό βιβλίο –για το οποίο είμαι πολύ περήφανη– που πιστεύω πως θα ταξιδέψει, θα συγκινήσει και θα μείνει αξέχαστο σε κάθε αναγνώστη.
Ποια τα πρώτα συναισθήματα όταν κρατήσατε στα χέρια σας, τυπωμένα τα βιβλία σας;
Και στα δύο βιβλία μου, η αίσθηση ήταν συγκλονιστική. Το έχεις κάπως στο μυαλό σου όταν το γράφεις, το φαντάζεσαι, αλλά όταν παίρνει τη θέση του στη βιβλιοθήκη ανάμεσα στα μεγαθήρια της λογοτεχνίας, νιώθεις δέος. Τουλάχιστον, έτσι ένιωσα εγώ. Να πω την αλήθεια, πέρα από το περιεχόμενο των βιβλίων μου, αγαπώ πολύ και τα εξώφυλλά τους. Το πρώτο, ειδικά, το φιλοτέχνησε μια πολύ καλή μου φίλη, η εικαστικός Εύα Κουκούλια. Είναι πραγματικά έργο τέχνης.
Πόσο απαιτητική είναι η συγγραφική διαδικασία και πόσο χρόνο σάς παίρνει η ολοκλήρωση ενός βιβλίου;
Η εμπειρία μου ως προς τη συγγραφή των βίβλων μου ήταν εντελώς διαφορετική στο καθένα. Γράφοντας το “Παράθυρο στη ζωή”, δεν θυμάμαι καν να σκέφτομαι τι έγραφα, πώς το έγραφα, να διαλέγω λέξεις ή να σκέφτομαι τη συνέχεια. Βέβαια, η επιμέλεια του βιβλίου σε δεύτερο χρόνο πήρε αρκετό χρόνο και ήταν αρκετά επίπονη διαδικασία. Μέχρι και σήμερα, 5 χρόνια μετά, δυσκολεύομαι να το διαβάσω. Είναι η ψυχή μου εκεί μέσα… “Το γραμμένο της Ισμήνης”, από την άλλη, απαιτούσε μεγάλη προσοχή. Είχα ως αφετηρία την υπέροχη εξιστόρηση των γεγονότων από τη Δήμητρα Μπαρδάνη, την πρόεδρο της Ένωσης Λογοτεχνών και Συγγραφέων Λάρισας, όπως ακριβώς την άκουσε από τη μητέρα της, όταν ήταν παιδί. Έπειτα, χρειάστηκαν πολλές ώρες έρευνας και αρκετή προσπάθεια για να αποδώσω την ιστορία όπως τη φαντάστηκα.
Στα δύο βιβλία σας, οι ιστορίες εξελίσσονται σε Έβρο και Λάρισα, αντίστοιχα. Επιλέξατε τυχαία τις συγκεκριμένες τοποθεσίες;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα ακριτικό χωριό του Έβρου, το Φυλάκιο, και τα τελευταία 15 χρόνια ζω μόνιμα στη Λάρισα. Ο Έβρος είναι οι ρίζες μου, τα παιδικά μου χρόνια, οι αναμνήσεις μου, η μάνα μου. Αλλά και εκ των πραγμάτων, το πρώτο μου βιβλίο δεν θα μπορούσε να μην εξελιχθεί στον Έβρο –στο κομμάτι που αφορούσε τη μητέρα μου– όπως και φυσικά στη Λάρισα όπου ήδη ζούσα, όταν κατέγραφα τον δικό μου αγώνα κατά του καρκίνου του μαστού. Το δεύτερο βιβλίο μου βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα της Λάρισας του 1930 κυρίως, που ξεδιπλώνονται ακολουθώντας την ιδιότυπη ιστορία αγάπης δύο νέων της εποχής. Εμπνεύστηκα από τα υπέροχα νεοκλασικά που διασώζονται στην πόλη αλλά και από το τζαμί, την παλιά αγορά με τα οθωμανικά λουτρά κλπ. Οπότε, σίγουρα, δεν είναι καθόλου τυχαίες οι τοποθεσίες.
Έχετε σκεφθεί την επόμενη ιστορία σας;
Εδώ και δύο χρόνια κάνω ή –καλύτερα προσπαθώ να κάνω, λόγω περιορισμένου χρόνου– έρευνα για την τραγική ιστορία του πολύπαθου Δομένικου στα χρόνια της Κατοχής, όπως και της ευρύτερης περιοχής, συλλέγοντας μαρτυρίες και ιστορικά στοιχεία για τη σφαγή, καθώς και των γεγονότων γενικά της εποχής εκείνης. Η Αντίσταση στην Ελλάδα είναι ένα συναρπαστικό κομμάτι της ιστορίας μας, με πολλές φωτεινές αλλά και μελανές στιγμές. Ακολουθώντας τη συγκλονιστική ζωή μιας γυναίκας που θυσίασε τα πάντα για την ελευθερία της πατρίδας της, προσπαθώ να ζωντανεύω εκείνη την εποχή. Αγαπώ τα βιβλία που βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα, έχουν ένα άλλο βάρος μέσα μου, και πάντα με προκαλούν οι ιστορίες αυτές να τις καταγράψω. Είμαι ακόμα στα πρώτα κεφάλαια, αλλά η συγκίνησή μου και η συναισθηματική φόρτιση όταν γράφω είναι μεγάλη. Ελπίζω να με δικαιώσει το αποτέλεσμα.
Κλείστε με μια αγαπημένη φράση/παράγραφο από το βιβλίο σας.
Είναι μέρος της ζωής μας να μην οδηγούμε τη ζωή μας. Όσο σκληρά κι αν προσπαθούμε να τη βάλουμε στον σωστό δρόμο, εκείνη μένει ανεπηρέαστη και αδιάφορη σε ό,τι έχουμε σχεδιάσει. Χαράζει τη δική της πορεία, κι εμείς, απλώς, τρέχουμε να την προλάβουμε. Δεν λογαριάζει φίλους, συγγενείς, αγαπημένους. Δεν ακολουθεί τίποτα απ’ όσα υπολογίσαμε και φυσικά σφυρίζει αδιάφορα σ’ ό,τι έχουμε ονειρευτεί. Μόνο αυτοσχεδιάζει λεπτό το λεπτό, αφήνοντάς μας πάντα ένα βήμα πίσω της, να αναρωτιόμαστε τι ακολουθεί μετά.
Η Αγγελική Δαφτσίδου συστήθηκε, στο αναγνωστικό κοινό, μέσα από το πρώτο της βιβλίο με τίτλο, «Παράθυρο στη ζωή», το οποίο κυκλοφόρησε το 2018 από τις εκδόσεις Πνοή. Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει ακόμη ένα προσωπικό μυθιστόρημα, «Το γραμμένο της Ισμήνης» (εκδόσεις Υδροπλάνο) ενώ έχει γράψει αρκετά έργα, τα οποία είτε έχουν δημοσιευτεί σε ανθολογίες είτε στο περιοδικό «Πνευματική Λάρισα». Αρθρογραφεί στην ιστοσελίδα thematofylakes.gr ενώ ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στην γαλλική γλώσσα.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Αγγελική Δαφτσίδου
β) Τίτλος: Παράθυρο στη ζωή
γ) Έτος Έκδοσης: 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Πνοή
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα είναι το πρώτο βιβλίο της Εβρίτισσας συγγραφέας, Αγγελικής Δαφτσίδου. Πρόκειται για μια κατάθεση ψυχής αφού η συγγραφέας ανοίγει το παράθυρο της δικής της ζωής, ξεγυμνώνει τη ψυχή της και μοιράζεται τις δύσκολες στιγμές που έζησε όταν νόσησε από καρκίνο του μαστού.
Στο Φυλάκιο, ένα χωριό κοντά στην Ορεστιάδα, η Αγγελική θα επιστρέψει για λίγο στο πατρικό της για την κηδεία της μητέρας της. Το σπίτι που θα αντικρίσει, εξωτερικά μπορεί να έχει παραμείνει ίδιο, εσωτερικά όμως ξέρει ότι δεν θα είναι το ίδιο πια. Στην πραγματικότητα δεν θα ήταν ποτέ ξανά το πατρικό της. Το σπίτι της μάνας της. Μια μάνα που δεν πρόλαβε να δει έστω και για τελευταία φορά. Το μόνο που ήξερε η Αγγελική είναι ότι η μητέρα της, η Φωτεινή έφυγε καθώς διαγνώστηκε από καρκίνο του μαστού τελευταίου σταδίου. Με την επιστροφή τους στη Λάρισα, η Αγγελική θα προσπαθήσει να συνεχίσει τη ζωή της. Όμως η μοίρα έχει άλλα σχέδια για εκείνη. Η Αγγελική θα διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού, θα παλέψει μαζί του στα ίσια και στο τέλος θα καταφέρει να βγει νικήτρια. Πάντα θα υπάρχει ο τρόμος και η υποψία ότι μπορεί να ξαναπεράσει τα ίδια, όμως η Αγγελική ξυπνάει κάθε πρωί για να λέει στον καρκίνο "Φτου ξελευτερία".
ο καρκίνος δεν είναι το τέλος και ούτε φέρνει πάντα τον θάνατο
Το να ανακαλύψει κανείς ότι έχει καρκίνο είναι ένα σοκ. Τόσο για το ίδιο το άτομο που νοσεί όσο και για τους οικείους του. Η συγγραφέας λοιπόν δεν παρουσιάζει μια ιστορία που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, παρουσιάζει την δική της αληθινή ιστορία. Την δική της ζωή, για το πως βίωσε τον καρκίνο. Στιγμές και ώρες αγωνίας, αβεβαιότητας, ανημποριάς, προσευχής, απογοήτευσης αλλά και ελπίδας. Μέσα σε αυτόν τον γολγοθά που θα ανέβει η ίδια αγωνιά όμως και για την τύχη της οικογένειάς της.
Μέσα από την απλή γραφή της συγγραφέας αλλά και τις ρεαλιστικές περιγραφές της δημιουργούνται στον αναγνώστη εικόνες αλλά και έντονα συναισθήματα. Ο αναγνώστης θα βιώσει όλα τα στάδια που θα περάσει η Αγγελική μέχρι να αποδεχθεί την πραγματικότητα (άρνηση, οργή, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη και αποδοχή), θα ακούσει ακόμη και τις ενδόμυχες σκέψεις της. Συμπάσχει μαζί της ενώ παράλληλα θα γνωρίσει και άλλες γυναίκες που ζουν και παλεύουν με τον καρκίνο. Γυναίκες που μιλούν μέσω διαδικτύου, μοιράζονται πληροφορίες μα το κυριότερο υποστηρίζουν η μία την άλλη. Γιατί ο καρκίνος δεν σημαίνει εξετάσεις και θάνατος. Σημαίνει αγώνας και προσπάθεια για ΖΩΗ.
Αυτό είναι ο καρκίνος. Δεν σ' αφήνει λεπτό να τον ξεχάσεις. Είναι παντού πάνω σου, να τον βλέπεις και να φοβάσαι.
Συνοπτικά το «Παράθυρο στη ζωή» είναι ένα βιογραφικό ολιγοσέλιδο μυθιστόρημα, μια προσωπική μαρτυρία μιας γυναίκας που νόσησε από καρκίνο του μαστού. Ένα βιβλίο για όλες εκείνες τις γυναίκες που πάλεψαν και συνεχίζουν να παλεύουν με τον καρκίνο.
* Η παρουσίαση του βιβλίου «Παράθυρο στη ζωή» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Ελεύθερη Θράκη», την Τετάρτη 25.10.2023, φύλλο 17470. Δείτε εδώ την ηλεκτρονική μορφή.
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ο Ηλίας Μωραϊτης συστήθηκε, στο αναγνωστικό κοινό, μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο, «Σκληρές Αλήθειες», το οποίο κυκλοφόρησε το 2017 από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Απόφοιτος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με ειδίκευση στην Αρχαιολογία, ο Ξανθιώτης συγγραφέας, απέκτησε ειδικό βραβείο από την Εταιρεία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου. «Το Σύνδρομο του Μεσσία» αποτελεί το τρίτο συνολικά προσωπικό του μυθιστόρημα.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Ηλίας Μωραϊτης
β) Τίτλος: Το σύνδρομο του Μεσσία
γ) Έτος Έκδοσης: 2022
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Πηγή
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Από την πρώτη του συγγραφική δουλειά, είχα στα υπόψιν μου τον συγγραφέα. Εν τέλει η πρώτη μου επαφή με τον Ηλία Μωραΐτη έγινε με το τρίτο του βιβλίο, «Το Σύνδρομο του Μεσσία». Σε αυτό το βιβλίο τα πάντα μπορούν να σου κεντρίσουν το ενδιαφέρον. Ο τίτλος, το πολύ προσεγμένο και αινιγματικό εξώφυλλο του καθώς και η πολλά υποσχόμενη περίληψη του.
Σε ένα χωριό της Ουρουγουάης, ο δεκαεφτάχρονος Πέδρο είναι ένα παιδί γεμάτο όνειρα. Θέλει να ξεφύγει από το πεπρωμένο του, δηλαδή από το να μείνει φτωχός και να δουλεύει ως ψαράς. Όμως υπάρχει κάτι πιο σκληρό από το να βάζει κανείς όρια στα όνειρα ενός νέου; Ο Πέδρο θα αντιληφθεί σύντομα ότι είναι αδύνατο να ξεφύγει από την μοίρα του. Ώσπου μια μέρα θα γνωρίσει τον γέρο Άνχελ και μια σχέση εμπιστοσύνης θα δημιουργηθεί ανάμεσα τους. Ο γέρος Άνχελ θα του αφηγηθεί μια παλαιά ιστορία ενός νεαρού ζωγράφου, του Άγγελου Αλεξάκη που είχε όνειρα να γίνει διάσημος καλλιτέχνης. Η ψυχική νόσος από την οποία πάσχει ο Αλεξάκης θα είναι η αιτία να κατηγορηθεί για τρεις γυναικοκτονίες. Με το άρρωστο μυαλό του παλεύει να ξεχωρίσει τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Είναι θύμα ή θύτης; Οι πίνακες που ζωγραφίζει είναι δημιούργημα της φαντασίας του ή όχι; Ποια η πραγματική σχέση του Αλεξάκη με τον γέρο Άνχελ;
η ανθρώπινη ματαιοδοξία τις περισσότερες φορές οδηγεί σε αδιέξοδα. Είναι ένα αμάρτημα που απογυμνώνει τον άνθρωπο από την ταπεινότητά του και τον απομακρύνει από τον δρόμου του Θεού.
Γιάννενα, Αθήνα, Ρώμη, Ουρουγουάη. Ο συγγραφέας κάνει ένα ταξίδι σε τέσσερα διαφορετικά σημεία του χάρτη, παρουσιάζοντας μια ιστορία που επικεντρώνεται στη ψυχική νόσο ενός καλλιτέχνη αλλά και σε τρεις γυναικοκτονίες. Η γραφή του συγγραφέα είναι ωραία, με τον ίδιο να έχει στήσει περίτεχνα μια συναρπαστική ιστορία, που παίζει με το μυαλό του αναγνώστη. Ο τρόπος που αφηγείται ο συγγραφέας θα κάνει τον αναγνώστη να μην είναι σίγουρος για το τι είναι αλήθεια και αν ο Άγγελος σκέφτεται καθαρά μέχρι το τέλος. Ο κύριος χαρακτήρας αφηγείται την ιστορία από τη δική του οπτική γωνία, έτσι νιώθετε ότι είστε εκεί μαζί τους.
Η ιστορία είναι χωρισμένη σε τρία μέρη και σε μικρά κεφάλαια. Αν και στην αρχή ο συγγραφέας δίνει - περιττές - πληροφορίες για τη ζωή του Πέδρο, σύντομα η μία σελίδα διαδέχεται την άλλη. Αποκαλύψεις και ανατροπές μέχρι και την τελευταία σελίδα. Το τέλος της παρά το γεγονός ότι από ένα σημείο και μετά ήταν αναμενόμενο είναι πολύ όμορφο και συγκινητικό γεμάτο μηνύματα. Παρόλο που κάποια πράγματα στη ζωή είναι ήδη προγραμματισμένα, υπάρχει ακόμα μια πιθανότητα να συμβούν απροσδόκητα πράγματα και να αλλάξουν το αποτέλεσμα.
Ο πόνος είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της ζωής
Συνοπτικά «Το σύνδρομο του Μεσσία» είναι ένα καλογραμμένο και καλοδομημένο βιβλίο με ψυχολογικά και αστυνομικά στοιχεία, με φόντο την Τέχνη. Είναι από εκείνα τα μυθιστορήματα που ακόμα και μετά το τέλος της ανάγνωσης, θα προβληματίσουν καθώς η ιστορία του δεν εστιάζει τόσο στην περιγραφή των δολοφονιών όσο στις σκέψεις και τα συναισθήματα του ήρωα. Ένα μυθιστόρημα υψηλής αισθητικής όπως και τα έργα του πρωταγωνιστή.
.png)
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Η Φωτεινή Ναούμ συστήθηκε, στο αναγνωστικό κοινό, το 2010 μέσα από το πρώτο της βιβλίο με τίτλο, «Το κορίτσι με τα κόκκινα παπούτσια», το οποίο κυκλοφόρησε από την Εκδοτική Θεσσαλονίκης. Με καταγωγή από την Κομοτηνή, η Φωτεινή Ναούμ μέχρι και σήμερα έχει γράψει οκτώ μυθιστορήματα, αρθρογραφεί σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά ενώ διήγημά της έχει συμπεριληφθεί στην ανθολογία «Με μια σχεδία - 100 λέξεις σε 100 ώρες για τη Σχεδία». Το τελευταίο βιβλίο της με τίτλο «Μαίρη Γκρι» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κύφαντα.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Φωτεινή Ναούμ
β) Τίτλος: Μαίρη Γκρι
γ) Έτος Έκδοσης: 2022
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Κύφαντα
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Το νέο βιβλίο της Φωτεινή Ναούμ έχει έναν περίεργο μα συμβολικό τίτλο και ένα ιδιαίτερο εξώφυλλο όπως και η ιστορία του. Όλα αυτα μαζί από την πρώτη στιγμή είναι ικανά να σου κεντρίσουν την προσοχή. Προσωπικά εδώ και πολύ καιρό είχα στα υπόψιν μου την συγγραφέα αλλά μέχρι σήμερα δεν είχα διαβάσει κάποιο βιβλίο της. Η «Μαιρη Γκρι» λοιπόν ήταν μια από τις επιλογές μου, στην τελευταία μου επίσκεψη στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς.
Όπως μαρτυρά ο τίτλος, η Μαίρη είναι μια γυναίκα που η ζωή της είναι γκρι. Εδώ και πολλά χρόνια, είναι αθεράπευτα δυστυχής, παρά το γεγονός ότι είναι παντρεμένη, έχει δυο υπέροχες κόρες και μια σταθερή δουλειά. Φαίνεται πως όλα αυτά δεν της αρκούν. Το μόνο που θέλει στη ζωή της είναι να ξαναβρεί τον έρωτα. Καινούρια αρσενικά που θα της ταρακουνήσουν τα μυαλά. Όσο αδιάφορη και να είναι η ζωή της όμως, θα καταφέρει να αφήσει πίσω της μια ολόκληρη οικογένεια που μόνο ηρεμία της προσφέρει; Αξίζει τελικά να κυνηγήσει μια διαφορετική ζωή με έναν άντρα που πάντα ήθελε; Ή μήπως αυτό που ψάχνει είναι τελικά δίπλα της; Μήπως είναι καλύτερα να ζει σε ένα κόσμο φαντασιώσεων; Μα κι αν της δοθεί η ευκαιρία, να ζήσει τη ζωή που πάντα ήθελε, θα την αρπάξει;
Δεν είναι εποχές για όνειρα.
Η Φωτεινή Ναούμ παρουσιάζει μια ιδιαίτερη ιστορία με πρωταγωνίστρια μια γυναίκα, που ζει στον δικό της κόσμο. Ένα κόσμο γεμάτο μοναξιά και φαντασιώσεις. Σε αυτόν τον κόσμο η Μαίρη ανέχεται καταστάσεις και προσπαθεί να αντέξει όσα βιώνει. Ζώντας στην επαρχία, προσπαθώντας να μην διαταράξει την γαλήνη της οικογένειας της, η Μαίρη θα διεκδικήσει μια ζωή γεμάτη έρωτα. Και στη ζωή της θα γνωρίσει πολλούς άντρες, μεταξύ αυτών, τον Μάριο, τον Νίκο, τον Πέτρο και τον Ντίνο. Ποιον όμως θα ερωτευτεί αληθινά και ποιος θα της προσφέρει τον έρωτα που επιζητά;
Η συγγραφέας χρησιμοποιεί πρωτοπρόσωπη αφήγηση. Η γραφή της είναι ιδιαίτερη, κοφτή, ωμή και πολλές φορές τολμηρή. Οι λέξεις που χρησιμοποιεί είναι ένα καρφί για τη κοινωνία και τη ζωή που ζούμε. Κι όσο ξετυλίγεται ο ψυχικός κόσμος της Μαίρης, ο αναγνώστης θα μπει στη θέση της. Θα τη συμπονέσει, θα την αγαπήσει, θα την μισήσει μα στο τέλος θα την κατανοήσει για τις πράξεις της. Μπορεί η ζωή της να είναι γεμάτη με απωθημένα και σκέψεις περί απιστίας, η ίδια το μόνο που θέλει είναι να ερωτευθεί αληθινά. Και στο ερώτημα αν μπορούν δυο άνθρωποι που ερωτεύτηκαν κάποτε, να ζουν πλέον κάτω από την ίδια στέγη, σαν ξένοι, απλοί συγκατοικοι.... η απάντηση είναι Ναι μπορούν. Το γιατί θα το ανακαλύψει κανείς μέσα από την ιστορία της.
Η απιστία είναι αστροπελέκι, αιφνίδιο αυτοκινητιστικό. Όσο προσεχτικός κι αν είσαι, ποτέ δεν γλυτώνεις την πιθανότητα να σε βρει τρελός οδηγός.
Συνοπτικά η πρώτη μου επαφή με την συγγραφέα είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Ένα ολιγοσέλιδο βιβλίο που εξερευνά τις σκέψεις και τα συναισθήματα γυναικών που είναι εγκλωβισμένες στην καθημερινή ρουτίνα, οι οποίες αναζητούν την ευτυχία και τη χαρά στη ζωή τους. Πόσες έχουν το θάρρος να διεκδικήσουν αυτό που πραγματικά θέλουν και να βάλουν επιτέλους χρώμα στη γκρίζα ζωή τους;
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons