Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα #Hashtag. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα #Hashtag. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πριν ένα μήνα δέχθηκα με χαρά να συμμετέχω σε ένα φθινοπωρινό challenge που με γύρισε πίσω στο χρόνο και αναπόλησα στιγμές... φθινοπωρινές. Το Φθινοπωρινό Blogging Challenge δημιουργήθηκε και ξεκίνησε από τη Δώρα από το My Little Curious Blog, ένα blog που προσωπικά δεν γνώριζα και είχα την ευκαιρία και χαρά να περιηγηθώ. Η πρό(σ)κληση για το challenge αυτό ήρθε από την Ειρήνη Γκιτσάλη από το Woman Book Story.
Προσωπικά βρήκα μια ευκαιρία μέσα από αυτό το challenge να ανακαλύψω κι άλλα blog καθώς και να με γνωρίσουν λίγο καλύτερα όσοι με διαβάζουν εδώ και χρόνια αλλά και όσοι έχουν περιηγηθεί στη σελίδα μου, έστω και μία φορά, τα τελευταία χρόνια. Παρακάτω παραθέτω τις απαντήσεις όπως αυτές δημοσιεύτηκαν εδώ.

1. Ποια είναι η πιο αγαπημένη σου φθινοπωρινή ανάμνηση;
Ίσως η μόνη και αγαπημένη φθινοπωρινή ανάμνηση που μου έρχεται στο μυαλό είναι όταν βρέθηκα στα Τρίκαλα, μέσα Οκτωβρίου το 2013. Έμεινα μόλις τρεις ημέρες αλλά ήταν αρκετές ώστε να λατρέψω την πόλη των Τρικάλων. Πήγαμε δύο μέρες νωρίτερα, πριν την ορκωμοσία του αδερφού μου στην Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών. Είχα τον χρόνο να κάνω βόλτες, να περάσω από τον Ληθαίο ποταμό και το Ρολόι, αλλά και να φωτογραφήσω τις υπόλοιπες ομορφιές της πόλης. Μου έκανε εντύπωση ότι όπου και να πήγαινα οι πεζοί και οι ποδηλάτες είχαν προτεραιότητα. Ευελπιστώ ότι κάποια στιγμή θα επισκεφθώ ξανά αυτά τα μέρη.
2. Πες ένα αγαπημένο βιβλίο που σου θυμίζει ή σ ‘αρέσει να διαβάζεις τέτοια εποχή.
Το φθινόπωρο είναι μια εποχή που για χρόνια διάβαζα ανελλιπώς βιβλία του Jo Nesbo. Πλέον τον Οκτώβριο τον έχω συνδυάσει με ένα βιβλίο που λάτρεψα από την πρώτη στιγμή. «Η νύχτα του Σάουιν» της πρωτοεμφανιζόμενης, το 2017, Φραντζέσκα Μάνγγελ έκανε αίσθηση τόσο με το εξώφυλλο του όσο και με την ιστορία, τα οποία και με κέρδισαν. Η συνέχεια του βιβλίου, το «Καχαραμπού» ήρθε απλά να επιβεβαιώσει για ποιο λόγο η συγγραφέας βραβεύτηκε στα Public Awards. Και τα δύο βιβλία, λόγω του θέματος, είναι κατάλληλα να διαβαστούν αυτήν την εποχή. Θα καταλάβουν γιατί.
3. Πες μια αγαπημένη ταινία που βλέπεις πάντα τέτοια εποχή.
Φθινόπωρο και Halloween πάει μαζί. Μπορεί στην Ελλάδα να μην γιορτάζεται, ωστόσο κάθε χρόνο τέτοια εποχή σίγουρα θα προβάλλεται κάπου η ταινία, «Η Νύχτα με τις μάσκες», που φυσικά θα παρακολουθήσω. Μια θρυλική πλέον σειρά ταινιών θρίλερ με πρωταγωνιστή τον Michael Myers, που συνεχίζει ακάθεκτη.
4. 3 πράγματα που σου φτιάχνουν τη διάθεση το φθινόπωρο.
Τα κεριά. Ένα ωραίο ζεστό ρόφημα οπουδήποτε κι αν βρίσκομαι. Το περπάτημα (όταν ο καιρός δεν είναι βροχερός)
5. Πες μια αγαπημένη συνταγή (φαγητό, γλυκό, ρόφημα) που σου αρέσει να φτιάχνεις το φθινόπωρο.
Αρωματική πορτοκαλόπιτα. Μια συνταγή εύκολη και υγιεινή θα έλεγα, αφού το μυστικό της, είναι το γιαούρτι στο ζυμάρι. Η συνταγή είναι του φίλου και γείτονα Γιώργου και θα την βρείτε στην σελίδα του εδώ.
6. Ποια είναι η πιο αγαπημένη σου φθινοπωρινή συνήθεια;
Ένας μεσημεριανός περίπατος, 30 λεπτών, στην παραλιακή. Κάθε μέρα και για όσο ο καιρός κρατεί.
7. Πέρσι τέτοια εποχή…
Εργαζόμουν στο ίδιο σχολείο, ως σχολική νοσηλεύτρια και ήμουν σίγουρη ότι δεν θα ξανά κλεινόμασταν στα σπίτια για δεύτερη φορά λόγω κορωνοϊού. Τελικώς διαψεύστηκα πανηγυρικά.
8. Ένα αγαπημένο φθινοπωρινό quote;
Της Victoria Erickson «Αν ο χρόνος ήταν συγκεντρωμένος σε ένα ρολόι, τότε το φθινόπωρο θα ήταν η πιο μαγική ώρα».
9. Περιέγραψε μια αγαπημένη σου φθινοπωρινή παιδική ανάμνηση.
Οι περισσότερες παιδικές αναμνήσεις συνδέονται με το χωριό. Όσο ζούσε η γιαγιά, πηγαίναμε όλα τα Σαββατοκύριακα, οικογενειακώς στο χωριό. Θυμάμαι τις περισσότερες Κυριακές, αν όχι όλες, η γιαγιά μάς έπαιρνε και πηγαίναμε σε έναν πέτρινο χώρο που είχε λίγο πιο κάτω από το σπίτι, όπου και μαγείρευε. Εκεί καθόμασταν, άναβε φωτιά για να ζεσταθούμε και εκείνη άνοιγε φύλλο για πίτα, που μάς είχε υποσχεθεί τηλεφωνικά, πριν φτάσουμε στο χωριό. Άναβε τον πέτρινο φούρνο και έριχνε την τυρόπιτα για να ψηθεί. Σε λίγα λεπτά είχαμε στα χέρια μας μια τέλεια πίτα, που όμοια της δεν έχω ξανά φάει ποτέ μέχρι σήμερα. Δυστυχώς η γιαγιά έφυγε και εγώ ακόμα και σήμερα παλεύω να ανοίξω φύλλο για πίτα.
10. Ένα μέρος που επισκέφτηκες φθινόπωρο και λάτρεψες;
Όπως ανέφερα σε προηγούμενη ερώτηση, λάτρεψα τα Τρίκαλα. Ένα ολιγοήμερο ταξίδι που το θυμάμαι μέχρι και σήμερα. Θα μπορούσα να ζω άνετα εκεί. Και σίγουρα θα επιδιώξω να βρεθώ σύντομα.
11. Ένα φθινοπωρινό ταξίδι που ονειρεύεσαι να κάνεις στο μέλλον;
Στο τόπο καταγωγής του αγαπημένου μου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, τη Μονεμβασιά. Ένας τόπος με ιστορία και πολλές ομορφιές. Θέλω να περιηγηθώ στην Καστροπολιτεία και στα καλντερίμια της Μονεμβασιάς. Από περιγραφές φίλων, έχω ακούσει τα καλύτερα για την πόλη, που έχει το παρωνύμιο «Γιβραλτάρ της Ανατολής».
12. Πες τουλάχιστον ένα πράγμα που ΔΕΝ σ ‘αρέσει στο φθινόπωρο;
Δεν υπάρχει κάτι που να μην μου αρέσει το φθινόπωρο. Έχω πολλούς λόγους για να αγαπώ αυτήν την εποχή. Είναι ιδανική περίοδος για να κάνει κανείς πολλά πράγματα, ακόμα και μπάνια, που προσωπικά δεν τα σταματώ ποτέ.
13. Αν το φθινόπωρο ήταν μουσική, ποιο τραγούδι θα ήταν;
«Ταξίδι στη βροχή» γιατί το φθινόπωρο θέλει και τη μουσική αλλά και τη βροχή!!!
14. Ένα αγαπημένο φθινοπωρινό post (δικό σου ή άλλου blogger);
Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας που κάθε κατεργάρης πάει στον πάγκο του. Ο μήνας που οι περισσότεροι επιστρέφουν στη δουλειά, μετά από διακοπές και τα παιδιά στα σχολεία και στα θρανία. Οπότε μια ανάρτηση που έχω ξεχωρίσει και πάντα γυρνώ με νοσταλγία να την διαβάσω ξανά είναι η «Επιστροφή στα θρανία».
15. Πες μια ενοχή φθινοπωρινή απόλαυση.
Ο καπουτσίνο. Τον προτιμώ συχνά και έχω δοκιμάσει όλες τις γεύσεις. Ωστόσο από τότε που άρχισα να προσέχω τη διατροφή, λόγω του ότι έχει θερμίδες αναγκάστηκα να τον περιορίσω. Παρόλα αυτά το φθινόπωρο τον προτιμώ αντί για ζεστής σοκολάτας.
16. Πρότεινε μία φθινοπωρινή δραστηριότητα που απολαμβάνεις στην πόλη σου.
Το περπάτημα είτε στην παραλιακή είτε σε γύρω περιοχές. Το φθινόπωρο είναι η ιδανική περίοδος για πεζοπορία, με τελικό προορισμό τους Καταρράκτες του Άβαντα, τα μεταλλεία της Κίρκης αλλά και την σπηλιά του Κύκλωπα, στη Μάκρη. Όσες φορές και να βρεθώ εκεί, δεν χάνω τη στιγμή να φωτογραφήσω αυτές τις στιγμές.
17. Το καλύτερο πράγμα που σου συνέβη τέτοια εποχή (οποιαδήποτε χρονιά);
Η πρώτη φορά που με κάλεσαν ως αναπληρώτρια, πριν πέντε χρόνια. Ήμουν δύο χρόνια άνεργη και μια απελπισία με είχε πιάσει. Από εκείνον τον Οκτώβρη και μετά όλα άλλαξαν. Ήρθε η β’ φάση προσλήψεων αναπληρωτών και παρά το γεγονός ότι δεν είχα ελπίδες λόγω της θέσης που είχα στο πίνακα της ειδικότητας μου. Ήταν για μένα μια ευχάριστη έκπληξη.
18. Αγαπημένος χρωματικός συνδυασμός που σου θυμίζει φθινόπωρο;
Το πράσινο και το μουσταρδί.
19. Αγαπημένος τρόπος χαλάρωσης μια βροχερή μέρα (ή νύχτα);
Στον καναπέ ξαπλωμένη, με μια ζεστή κούπα καφέ, ένα βιβλίο παρέα και η μουσική από πίσω να παίζει σε σιγανή ένταση.
20. Που θα ήθελες να είσαι του χρόνου τέτοια εποχή;
Σίγουρα μακριά από εδώ που είμαι σήμερα. Λόγω δουλειάς θα επιλέξω να δουλέψω κάπου άλλου, σε κάποιο νησί ή σε κάποια πόλη, να γνωρίσω νέα μέρη και ανθρώπους. Παρέα με τη φωτογραφική μου μηχανή.
Έχει περάσει πολύ καιρός από την τελευταία φορά που προ(σ)κλήθηκα σε ένα challenge. Πριν έναν χρόνο περίπου, στο instagram είχα κληθεί να συμμετάσχω στο #fivebluebookschallenge. Αυτή τη φορά παράλληλα με το challenge είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και άλλα όμορφα blog, που δεν τα είχα υπόψιν μου. Το Φθινοπωρινό Blogging Challenge δημιουργήθηκε και ξεκίνησε από τη Δώρα από το My Little Curious Blog ενώ η πρό(σ)κληση ήρθε από την Ειρήνη Γκιτσάλη από το Woman Book Story.
Προσωπικά δέχθηκα με χαρά να συμμετάσχω σε αυτήν την φθινοπωρινή πρό(σ)κληση παρόλα αυτά δυσκολεύτηκα να απαντήσω σε κάποιες από τις, είκοσι συνολικά, ερωτήσεις. Τις απαντήσεις μου θα τις βρείτε ΕΔΩ. Εγώ με τη σειρά μου προ(σ)κάλεσα την Άννα από το LifeStyle O'Clock και παρακάτω θα βρείτε τις δικές της απαντήσεις.

1.Ποια είναι η πιο αγαπημένη σου φθινοπωρινή ανάμνηση;
Μια από τις πιο αγαπημένες μου
φθινοπωρινές αναμνήσεις είναι τα Halloween πάρτι που διοργάνωνε το λύκειο μου.
Μαζευόμασταν όλοι οι λάτρεις των θρίλερ και ταινιών τρόμου και βλέπαμε
μαραθώνιους τρομακτικών ταινιών όλο το βράδυ. Λίγο η creepy διακοσμημένη
ατμόσφαιρά, λίγο το ότι τρόμαζα συνεχεία από τις ταινίες και λίγο ότι περνούσα
όλο το βράδυ με τους αγαπημένους μου φίλους, με έκανε να θυμάμαι αυτές τις
ημέρες κάθε φθινόπωρο και να τις αναπολώ.
2.Πες ένα αγαπημένο βιβλίο που σου
θυμίζει ή σ ‘αρέσει να διαβάζεις τέτοια εποχή.
Πάντα το φθινόπωρο (και κάποιες φορές και τον χειμώνα) διαβάζω το γνωστό παραμύθι «Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο» του Όσκαρ Ουάιλντ. Κάθε φορά που διαβάζω αυτό το συμβολικό παραμύθι με συγκινεί και ταιριάζει στις πιο κρύες εποχές του χρόνου όπου οι τριανταφυλλιές παγώνουν.
3.Πες μια αγαπημένη ταινία που βλέπεις πάντα τέτοια εποχή.
Από μικρή λατρεύω τις ταινίες και τα
βιβλία της σειράς Harry Potter. Ειδικά η πρώτη ταινία «Harry Potter και η φιλοσοφική λίθος» είναι πάντα μια από τις ταινίες που βλέπω κάθε
φθινόπωρο καθώς ταιριάζει και η ατμόσφαιρά της ταινίας στην εποχή.
4.Ονόμασε 3 πράγματα που σου φτιάχνουν
τη διάθεση το φθινόπωρο.
Οι βόλτες όταν ψιχαλίζει, η ζεστή
σοκολάτα/τσάι, να ακούω όλα τα στενάχωρα τραγούδια που μου αρέσουν όταν έξω
βρέχει(Ναι θα μπορούσες να με πεις και λίγο δραματική).
5.Πες μια αγαπημένη συνταγή (φαγητό,
γλυκό, ρόφημα) που σου αρέσει να φτιάχνεις το φθινόπωρο.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το ζεστό
σουφλέ σοκολάτας με την λιωμένη σοκολάτα να ξεχειλίζει από το σουφλέ, απλά δεν
μπορείς να αντισταθείς!
6.Ποια είναι η πιο αγαπημένη σου
φθινοπωρινή συνήθεια;
Η αγαπημένη μου φθινοπωρινή συνήθεια
είναι οι βόλτες είτε στην βροχή είτε μια συννεφιασμένη μέρα και κατά προτίμηση
σε δρόμους όπου έχει πολλά δέντρα με πεσμένα φύλλα.
7.Πέρσι τέτοια εποχή…
Πέρσι τέτοια εποχή έκανα ακόμα διά ζώσης
μαθήματα στην σχολή μου και αγχωνόμουν με το ενδεχόμενο να ξαναμπούμε σε
καραντίνα. Ποιος να μου έλεγε ότι τελικά θα εκτιμούσα τόσο τα μαθήματα δια
ζώσης και ότι θα έπαυαν να είναι δεδομένα στο μυαλό μου.
8.Ένα αγαπημένο φθινοπωρινό quote;
Κάθε φθινόπωρο βάζω καινούριους στόχους
για τα πράγματα που θα ήθελα να αλλάξω ή να ξεκινήσω. Επειδή πολλές φορές όμως
δυσκολεύομαι στο ξεκίνημά κάθε χρόνο μου έρχεται στο μυαλό ένα απόφθεγμα από
τον Τάσο Λειβαδίτη: «Αύριο¨ λες, και μέσα σε αυτή την μικρή αναβολή
παραμονεύει ολόκληρο το πελώριο ποτέ.»
9.Περιέγραψε μια αγαπημένη σου
φθινοπωρινή παιδική ανάμνηση.
Όταν μαζευόμασταν στο χωριό όλη η
οικογένεια μαζί. Η γιαγιά μαγείρευε, ο παππούς φρόντιζε το τζάκι και όλα τα
ξαδέρφια παίζαμε διαφορά επιτραπέζια παιχνίδια.
10.Ένα μέρος που επισκέφτηκες φθινόπωρο
και λάτρεψες;
Πήγα πενθήμερη εκδρομή με το σχολείο
στην Θεσσαλονίκη και σε διαφορές μικρές πόλεις κοντά της. Δεν είχα ξανά
επισκεφτεί την βορειά Ελλάδα μιας και μένω στην Κρήτη και μου άρεσε το κρύο (
Καμία σχέση με το κρύο της Κρήτης) και οι περιοχές που επισκέφτηκα.
11.Ένα φθινοπωρινό ταξίδι που ονειρεύεσαι
να κάνεις στο μέλλον;
Θα ήθελα να επισκεφτώ το εξωτερικό,
οποιαδήποτε χώρα αρκεί αυτή την εποχή να έχει κρύο και χιόνια( Έχω δει χιόνι
μια μόνο φορά στην ζωή μου).
12.Πες τουλάχιστον ένα πράγμα που ΔΕΝ σ
‘αρέσει στο φθινόπωρο;
Δεν μου αρέσει το πόσο γρήγορα αλλάζει ο
καιρός, τουλάχιστον εδώ στη Κρήτη. Το πρωί θα έχει ζέστη και ήλιο, το μεσημέρι
για 1 ώρα θα βρέχει και μετά ξαναγυρνάμε στον ήλιο.
13.Αν το φθινόπωρο ήταν μουσική, ποιο
τραγούδι θα ήταν;
Το τραγούδι που σκέφτομαι κάθε φθινόπωρο
είναι το November Rain φυσικά από Guns N’ Roses.
14.Ένα αγαπημένο φθινοπωρινό post (δικό
σου ή άλλου blogger);
To αγαπημένο μου post είναι «οι καλύτερες ταινίες για το Halloween».
15.Πες μια ενοχή φθινοπωρινή απόλαυση.
Απολαμβάνω να κάθομαι στο παράθυρο όταν
βρέχει και να κοιτάζω τον κόσμο να πηγαινοέρχεται. Δεν νομίζω να θεωρείται
ακριβώς ενοχή αλλά ίσως είναι περίεργο όταν κάθομαι πολύ ώρα και τους παρατηρώ.
16.Πρότεινε μία φθινοπωρινή
δραστηριότητα που απολαμβάνεις στην πόλη σου.
Λατρεύω να περπατάω σε δρόμους με πολλά
δέντρα και να βλέπω τα χρώματα των φύλλων το φθινόπωρο.
17.Το καλύτερο πράγμα που σου συνέβη
τέτοια εποχή (οποιαδήποτε χρονιά);
Το καλύτερο πράγμα που μου έχει συμβεί
είναι το φθινόπωρο του 2017 πήγαμε με το σχολείο πενθήμερη εκδρομή στην
Θεσσαλονίκη. Ήταν η τελευταία εκδρομή που πήγα με το σχολείο μιας και ήμουν
τρίτη Λυκείου και ήταν από τις αγαπημένες.
18.Αγαπημένος χρωματικός συνδυασμός που
σου θυμίζει φθινόπωρο;
To φθινόπωρο συνδυάζω συνήθως σκούρα χρώματα (μαύρο, μπορντό,
κυπαρίσσι πράσινο) με γήινές αποχρώσεις( μπεζ, γκρι, σάπιό μήλο, καφέ).
19.Αγαπημένος τρόπος χαλάρωσης μια
βροχερή μέρα (ή νύχτα);
Λατρεύω να διαβάζω κάποιο βιβλίο κοντά
σε κάποιο παράθυρο ώστε να βλέπω και την βροχή.
20.Που θα ήθελες να είσαι του χρόνου
τέτοια εποχή;
Αυτή η ερώτηση με προβλημάτισε αρκετά.
Θα ήθελα του χρόνου τέτοια εποχή να μην έχω άλλους θανάτους στην ζωή μου. Να έχω
καταφέρει να τελειώσω την πτυχιακή μου και την πρακτική μου στην ώρα της και να
είμαι καλά ψυχολογικά και σωματικά.
Βρείτε την Άννα παρακάτω:
Αφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε μια προ(σ)κλήση που δέχθηκα από φίλη στο Instagram (αλλιώς και bookstagrammer). Σε αυτήν την προ(σ)κλήση που δέχθηκα αιφνιδίως, απάντησα θετικά.
Για την συμμετοχή αυτή, απαραίτητα χρειάζεται να έχει κάποιος προφίλ στο instagram. Η προ(σ)κλήση ήρθε από την αγαπημένη @kafeskaivivlia (η βιβλιοφιλική σελίδα της είναι εδώ) και αφορούσε ένα instagram bookcover2019 challenge. Δηλαδή να αναρτήσω βιβλία που για οποιοδήποτε λόγο με επηρέασαν! Συγκεκριμένα μέσα σε 7 μέρες έπρεπε να δημοσιεύσω εξώφυλλα 7 βιβλίων χωρίς κάποιο σχόλιο.
7 βιβλία που με άλλαξαν σαν άνθρωπο, 7 βιβλία που έκαναν τον άνθρωπο που είμαι σήμερα. Κάποια από αυτά συνέβαλαν σε προσωπικές και επαγγελματικές επιλογές μου. Κάποια από αυτά με βοήθησαν στις δύσκολες αποφάσεις που είχα να πάρω. Κάποια άλλα με έκαναν να αγαπήσω την λογοτεχνία αλλά και το αστυνομικό μυθιστόρημα. Όλα τους έχουν διαβαστεί πάρα πολλές φορές. Είναι 7 βιβλία που άλλαξαν την ζωή μου. Επτά βιβλία αρκετά γνωστά και που σίγουρα όλοι έχετε διαβάσει. Ποια είναι αυτά;
Για την συμμετοχή αυτή, απαραίτητα χρειάζεται να έχει κάποιος προφίλ στο instagram. Η προ(σ)κλήση ήρθε από την αγαπημένη @kafeskaivivlia (η βιβλιοφιλική σελίδα της είναι εδώ) και αφορούσε ένα instagram bookcover2019 challenge. Δηλαδή να αναρτήσω βιβλία που για οποιοδήποτε λόγο με επηρέασαν! Συγκεκριμένα μέσα σε 7 μέρες έπρεπε να δημοσιεύσω εξώφυλλα 7 βιβλίων χωρίς κάποιο σχόλιο.
7 βιβλία που με άλλαξαν σαν άνθρωπο, 7 βιβλία που έκαναν τον άνθρωπο που είμαι σήμερα. Κάποια από αυτά συνέβαλαν σε προσωπικές και επαγγελματικές επιλογές μου. Κάποια από αυτά με βοήθησαν στις δύσκολες αποφάσεις που είχα να πάρω. Κάποια άλλα με έκαναν να αγαπήσω την λογοτεχνία αλλά και το αστυνομικό μυθιστόρημα. Όλα τους έχουν διαβαστεί πάρα πολλές φορές. Είναι 7 βιβλία που άλλαξαν την ζωή μου. Επτά βιβλία αρκετά γνωστά και που σίγουρα όλοι έχετε διαβάσει. Ποια είναι αυτά;
____________________________________________________
1. Να ζεις, ν' αγαπάς και να μαθαίνεις - Leo Buscaglia: Διάβασα το βιβλίο αυτό σε πολύ μικρή ηλικία και τότε δεν του έδωσα την απαιτούμενη σημασία. Ως έφηβη, ξεσκονίζοντας τα παλιά μου παιδικά βιβλία, το εξώφυλλο του με τράβηξε. Από τότε το ξαναδιάβασα, αρκετές φορές. Ένα βιβλίο που με γέμισε πολλά συναισθήματα, με προβλημάτισε αλλά και με έκανε να αναθεωρήσω για πολλά. Ένα βιβλίο για την ζωή, την αγάπη και τον άνθρωπο. Κυκλοφόρησε το 1988 από τις εκδόσεις Γλάρος. Υπόθεση: Το "Να ζεις, ν' αγαπάς και να μαθαίνεις", είναι ένα από τα καλύτερα και πιο πολυδιαβασμένα βιβλία του Λεό Μπουσκάλια. Είναι ένας ολόκληρος θησαυρός και μία ατελείωτη πηγή έμπνευσης, θάρρους και αποφασιστικότητας για όλους όσους αναζητούν μία καινούρια διάσταση στην προσωπικότητα τους και στη ζωή τους μέσα από τους δρόμους της κατανόησης και της αγάπης.
2. Ο Μικρός Πρίγκιπας - Antoine de Saint - Exupéry: Παιδικό, κλασσικό, διαχρονικό και πάντα επίκαιρο που έχει κυκλοφορήσει με εξαιρετική εικονογράφηση. Ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους. Το διάβασα κατά την διάρκεια των σπουδών μου και έκτοτε θεωρείται ένα αγαπημένο μαγικό παραμύθι που έχει να διδάξει πολλά σε όλους μας, ανεξαρτήτως ηλικίας. Ένα βιβλίο σταθμός για την παιδική, και όχι μόνο λογοτεχνία, ένα βιβλίο για τη ζωή!!! Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα ελληνικά το 1979 από τις εκδόσεις Ζουμπουλάκης - Βιβλιοθήκη για Όλους. (Προσωπικά προτιμώ και έχω την έκδοση του Πατάκη, 2011) Υπόθεση: Η ιστορία του «Μικρού Πρίγκιπα» είναι ένα μαγικό παραμύθι γραμμένο για μικρούς και μεγάλους. Είναι ένα παραμύθι διαχρονικό, αφού εδώ και πενήντα τέσσερα χρόνια αφήνει με τον ίδιο τρόπο άφωνους από συγκίνηση όσους το διαβάζουν. Ένα πιλότος που, κουρασμένος πια από τη σχέση του με τους ανθρώπους, ζει αποτραβηγμένος από αυτούς, σε μια από τις πτήσεις του αναγκάζεται να προσγειωθεί στην έρημο της Σαχάρας, γιατί το αεροπλάνο του παθαίνει βλάβη. Βρίσκεται στη μέση του πουθενά, με προμήθειες νερού ίσα ίσα για οκτώ μέρες. Εκεί συναντάει τον μικρό πρίγκιπα, ένα χρυσαφένιο παιδί, φερμένο από έναν άγνωστο πλανήτη, μεγάλο όσο ένα σπίτι. Ο μικρός πρίγκιπας ταξιδεύει εδώ και ένα χρόνο, επισκέπτεται καινούργιους πλανήτες, θέλει να δει και να μάθει. Είναι όμορφος κι ευαίσθητος, αμείλικτος και διάφανος, περίεργος κι απρόβλεπτος όπως μονάχα τα παιδιά μπορούν να είναι.
3. Ο θησαυρός της Βαγίας - Ζωρζ Σαρρή: Η Ζωρζ Σαρρή, είναι από τις λίγες συγγραφείς που διάβαζα από πολύ μικρή ηλικία. Χάρη στους γονείς μου, αγάπησα τα βιβλία της, έχοντας τα όλα μάλιστα, σε πρώτη έκδοση. Αν και πολλά βιβλία της τότε, τα διάβαζα και τα ξανά διάβαζα, σήμερα δε θυμάμαι κανένα σε υπόθεση, παρά μόνο σε τίτλους, όπως για παράδειγμα την κυριά Κλοκλό. Ένα βιβλίο της ωστόσο το θυμάμαι χαρακτηριστικά. Ο θησαυρός της Βαγίας ήταν και το πρώτο, ας το πω, βιβλίο μυστηρίου. Τη σειρά, που βασίστηκε στο βιβλίο, την έβλεπα ανελλιπώς όταν παιζόταν σε κρατικό κανάλι. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα ελληνικά το 1969 από τις εκδόσεις Κέδρος. (Προσωπικά προτιμώ και έχω την έκδοση του Πατάκη, 1996, 13η Έκδοση) Υπόθεση: Μια γνήσια περιπέτεια, όπου οι κυνηγοί του θησαυρού εδώ δεν είναι μεγάλοι, αλλά τα παιδιά. Ένας θησαυρός στην Αίγινα; Και μάλιστα στη Βαγία; Ναι, στη Βαγία, εκεί που είχε «παντρευτεί» δώδεκα χρόνων τον Παναγιώτης, τότε στα 1936. Τώρα η Ζωή είναι πάλι στην Αίγινα, όχι παιδί ανέμελο, όχι κορίτσι στην Κατοχή, μα μεγάλη, απλά μεγάλη. Καλοκαίρι σ’ ένα ελληνικό νησί, καλοκαίρι με παιδιά. Καλοκαίρι μ’ ένα θησαυρό που περιμένει να τον βρουν. Ένα από τα σύγχρονα «κλασικά» βιβλία για παιδιά και νέους, όπου μαζί με την αναζήτηση του κρυμμένου θησαυρού έρχεται στην επιφάνεια το φως, η χαρά, η ανεμελιά, ο ήλιος της Ελλάδας. Και προσοχή - ένα ελληνικό βιβλίο περιπέτειας...
4. Άκου ανθρωπάκο - Wilhelm Reich: Το βιβλίο αυτό το είχα καιρό στη βιβλιοθήκη αλλά ποτέ δεν το είχα πιάσει στο χέρι. Πάντα το προσπερνούσα. Μέγα λάθος μου. Από τα βιβλία που είναι γεμάτα ελπίδα και ανθρωπιά. Ένα βιβλίο που θα μας κάνει να πάρουμε τη ζωή στα σοβαρά. Ένα βιβλίο για την ζωή, την ελευθερία, την ελπίδα και τα δικαιώματα. Ένα βιβλίο αυτοβελτίωσης που αξίζει να διαβαστεί από όλους. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα ελληνικά το 1983 από τις εκδόσεις Αποσπερίτης. (Προσωπικά έχω την έκδοση από ARS BREVIS - ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ.) Υπόθεση: "Ο μεγάλος άνθρωπος ξέρει πότε και με ποιον τρόπο είναι μικρός. Ο Ανθρωπάκος δεν γνωρίζει ότι είναι μικρός και φοβάται να το μάθει". Δυστυχώς ποτέ δεν βγήκε εκτός μόδας το Άκου, Ανθρωπάκο! -όπως δεν υπήρξε ποτέ ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων-, κι ας γράφτηκε με αφορμή την έλευση ενός κύματος φασισμού που όμοιό του δεν ξαναζήσαμε έκτοτε. Το βιβλίο παραμένει επίκαιρο σήμερα, που η χώρα μας βιώνει μια παρόμοια, στα πρώτα της στάδια, επέλαση ενός ναζιστικού μορφώματος μπορεί να μιλήσει κατευθείαν στην ψυχή των Ελλήνων αναγνωστών, ειδικά σε εκείνους που παρατηρούν τη γιγάντωση της Χρυσής Αυγής με απάθεια, χωρίς καν να διανοούνται να αντιδράσουν. Ο Ράιχ μοιάζει να το έγραψε (και) για εμάς.
5. Κατ' εικόνα - Γιώργος Παξινός: Το βιβλίο αυτό διαβάστηκε πρόσφατα (δεν έχει ανέβει ακόμα κριτική). Τον συγγραφέα επίσης δεν τον ήξερα. Αν και κάπου με κούρασε η ιστορία του και η γραφή του συγγραφέα, το βιβλίο πραγματεύεται πολλές αξίες της ζωής, μεταξύ αυτών η αγάπη, η πίστη, η συγχώρεση και η ελευθερία. Κυκλοφόρησε το 2015 από τις εκδόσεις Λιβάνης. Υπόθεση: Η Έβελιν, γενετίστρια και ερασιτέχνης αρχαιολόγος, κάνει τυχαία μια τρομερή ανακάλυψη στο Ισραήλ. Ως αποτέλεσμα, γεννιούνται δύο δίδυμα αδέρφια που μεγαλώνουν αγνοώντας ο ένας την ύπαρξη του άλλου - ο πρώτος στο εύπορο Σίδνεϊ και ο δεύτερος στις φτωχογειτονιές του Μπουένος Άιρες, σε ανελεύθερο καθεστώς. Ο Κρίστοφερ και ο Χοσέ θα συναντηθούν πρώτη φορά στον Αμαζόνιο, για να ξαναχαθούν αμέσως μετά. Δίπλα τους μια ηρωική κοπέλα, η Λορένα. Ένα μυθιστόρημα που οι ήρωές του ταξιδεύουν σε τέσσερις ηπείρους με σκοπό την εύρεση της ταυτότητάς τους.Πώς αξίες όπως η Αγάπη, η Πίστη, η Συγχώρεση και η Ελευθερία μπορούν να αλλάξουν τις ζωές τους;Ποια τα όρια της επιστήμης και του νου; Μπορεί ο άνθρωπος να συμφιλιωθεί με τη φύση; "Η αγάπη μένει όταν τα λουλούδια πέφτουν στο χώμα".
6. Να σου πω μια ιστορία - Jorge Bucay: Ένα βιβλίο που χαρακτηρίστηκε και όχι άδικα, τόσο λογοτεχνικό όσο και αυτοβελτίωσης. Ένας συγγραφέας που είναι συνδεδεμένος με τα φοιτητικά μου χρόνια. Αφού τότε ήταν που τον γνώρισα και διάβασα σχεδόν όλα του τα βιβλία. Για τον Jorge Bucay δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις. Όλες οι ιστορίες των βιβλίων του περνάνε μηνύματα θετικής ενέργειας και αισιοδοξίας. Διαβάστε τα και θα βγείτε μόνο κερδισμένοι. Κυκλοφόρησε το 2008 από τις εκδόσεις Opera. Υπόθεση: "Δεν μπορώ" του είπα. "Δεν μπορώ!" "Σίγουρα;" με ρώτησε αυτός. "Ναι. Πολύ θα ήθελα να μπορούσα να σταθώ μπροστά της και να της πω τι νιώθω... Ξέρω, όμως, ότι δεν μπορώ." Ο Χοντρός κάθισε σαν τον Βούδα πάνω σ' εκείνες τις φριχτές μπλε πολυθρόνες του γραφείου του. Χαμογέλασε, με κοίταξε στα μάτια και, χαμηλώνοντας τη φωνή όπως έκανε κάθε φορά που ήθελε να τον ακούσουν προσεκτικά, μου είπε: "Να σου πω μια ιστορία..." Και χωρίς να περιμένει να συμφωνήσω, ο Χόρχε άρχισε να αφηγείται. Ο Ντεμιάν είναι ένας ανήσυχος νεαρός φοιτητής που προσπαθεί να ανακαλύψει τον εαυτό του. Οι αναζητήσεις του τον κατευθύνουν στον "Χοντρό", έναν πολύ ιδιόρρυθμο ψυχαναλυτή που τον βοηθά να αντιμετωπίσει τη ζωή και να βρει απαντήσεις στα ερωτήματά του με έναν τρόπο πολύ πρωτότυπο: σε κάθε συνάντηση, του διηγείται από μία ιστορία, κλασική ή μοντέρνα, "ανατολίτικη" ή "δυτικότροπη", που πηγάζει από τη λαϊκή προφορική παράδοση ή απευθείας από τη φαντασία του "Χοντρού". Οι ιστορίες αρχίζουν να λειτουργούν ως παραβολές, και ο Ντεμιάν κατασιγάζει τις αγωνίες και τις ανασφάλειές του, ωριμάζοντας μάλλον, παρά βρίσκοντας "έτοιμες λύσεις" και "συνταγές ευτυχίας"... Οι σχέσεις μεταξύ θεραπευτή και θεραπευομένου δεν είναι -ούτε αυτές- συμβατικές και αναμενόμενες. Καβγάδες, διαφωνίες, συμπάθεια, αντιπάθεια, μίσος και αγάπη αφήνονται ελεύθερα να εκφραστούν, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο δύο μοναδικούς λογοτεχνικούς ήρωες με σάρκα και οστά, προσφιλείς και οικείους στον αναγνώστη. Καμία σχέση εδώ με το στερεότυπο του ψυχαναλυτικού ντιβανιού και του οριζοντιωμένου πάσχοντος.
7. Το Καπλάνι της βιτρίνας - Άλκη Ζέη: Ένα ακόμη βιβλίο σταθμός της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας είναι Το Καπλάνι της Βιτρίνας. Δεν νομίζω άλλωστε να υπάρχει άνθρωπος που δεν το έχει διαβάσει. Κι αν υπάρχει ας το κάνει τώρα. Κάθε φορά που κοιτάω το βιβλίο, άλλωστε βρίσκεται σε περίοπτη θέση στην βιβλιοθήκη μου, ταξιδεύω σε μια άλλη εποχή. Τόσο το βιβλίο όσο και η συγγραφέας αποδεικνύονται διαχρονικές αξίες της ελληνικής λογοτεχνίας. Ένα βιβλίο που θίγει κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Έγινε σειρά και προβλήθηκε σε κρατικό κανάλι το 1990. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1963 από τις εκδόσεις Θεμέλιο. (Προσωπικά έχω την έκδοση του 1995 από εκδόσεις Κέδρος και δεν την αλλάζω) Υπόθεση: Η Μέλια και η Μυρτώ είναι δύο κοριτσάκια που ζουν το 1936 σ' ένα νησί του Αιγαίου. Ο παππούς τους τούς διηγείται, αντί για παραμύθια, μύθους και θρύλους για τους αρχαίους Έλληνες. Ο ξάδελφός τους ο Νίκος, φοιτητής από την Αθήνα, τις μαγεύει με την ιστορία ενός τίγρη -το καπλάνι, όπως το λένε στο νησί- που βρίσκεται βαλσαμωμένο μέσα σε μια βιτρίνα στη μεγάλη σάλα του σπιτιού τους. Λίγο λίγο μπλέκονται στο παιχνίδι του καπλανιού της βιτρίνας μικροί και μεγάλοι ύστερα από κάτι που συνέβηκε μια ζεστή μέρα του καλοκαιριού, στις αρχές του Αυγούστου.
Εσάς ποια επτά βιβλία επηρέασαν και άλλαξαν τη ζωή σας;
Πριν έναν χρόνο περίπου, με αφορμή κάποια βιβλιοφιλικά ιστολόγια και σχετικούς λογαριασμούς, που παρακολουθούσα, έπεσα πάνω σε μια διαφορετική πρό(σ)κληση - ετικέτα, την λεγόμενη «My Reading Habits». Δηλαδή «Οι Αναγνωστικές μου Συνήθειες». Οι ερωτήσεις, του πρώτου μέρους, προήλθαν από σχετική ανάρτηση του site Bookish & Bright. Σήμερα οι ερωτήσεις του δεύτερου μέρους δεν προέρχονται από κάποιο site. Είναι ερωτήσεις, που στην πλειοψηφία τους, μου κάνουν αρκετοί φίλοι ή/και αναγνώστες του ιστολογίου αυτού.
1. Αγαπημένο είδος λογοτεχνίας;
Διαβάζω όλα τα είδη ανεξαιρέτως. Λιγότερο της επιστημονικής φαντασίας. Όσο λατρεύω την αστυνομική λογοτεχνία και τη λογοτεχνία τρόμου άλλο τόσο λατρεύω τα ιστορικά αλλά και τα κοινωνικά μυθιστορήματα, μέσα από τα οποία μαθαίνω πολλά.
2. Αγαπημένο παιδικό βιβλίο-παραμύθι;
Πήτερ Παν, γιατί μέσα μου νιώθω ακόμα παιδί. Τι κι αν πάτησα τα πρώτα άντα!!!
3. Αγαπημένος συγγραφέας (Έλληνας και Ξένος);
Από ξένους αναμφισβήτητα ο Stephen King. Από Έλληνες, ο Όμηρος Αβραμίδης.
4. Το πρώτο βιβλίο που διάβασες;
Το πρώτο βιβλίο που έπιασα στα χέρια μου και διάβασα, ήταν ένα κόμικς του Mickey Mouse. Ακόμα το έχω, όπως και όλη την τότε σειρά, που πουλιόταν από 3 έως και 750 δραχμές, ανάλογα με τις σελίδες του.
5. Ποιο βιβλίο θα ξανά διάβαζες;
Δεν νομίζω ότι θα διάβαζα ξανά κάποιο βιβλίο. Γενικά μου αρέσει να διαβάζω βιβλία αλλά όχι να ξανά διαβάζω. Είναι σαν να μου λες ότι θα διάβαζα ξανά την ελληνική ιστορία αλλά και τα γεγονότα που μας σημάδεψαν σαν χώρα. Εννοείται πως κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα ξεχάσεις. Κάπως έτσι είναι και με τα λογοτεχνικά βιβλία. Υπάρχουν λογοτεχνικά βιβλία που τα λάτρεψα, με σημάδεψαν, το καθένα για τους δικούς του λόγους, να είναι βιβλία θησαυρός αλλά μέχρι εκεί. Το μόνο που θες είναι να τα έχεις στη βιβλιοθήκη σου και απλώς να τα επιδεικνύεις και να λες στους άλλους ότι πρέπει να το διαβάσουν!!!
6. Σε ποιο μέρος του σπιτιού σου απολαμβάνεις να διαβάζεις;
Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο. Είτε είναι ο καναπές, είτε στην πολυθρόνα, είτε ακόμα και στο κρεβάτι.
7. Όταν ένα βιβλίο δε σου αρέσει, το τελειώνεις ή το παρατάς;
Όσο και να μην τραβάει η ιστορία, προσπαθώ μετά βαΐων να το ολοκληρώσω έτσι ώστε να έχω μια ολοκληρωμένη άποψη για αυτό. Έχει τύχει πολλές φορές ωστόσο να ξεκινήσω βιβλίο με χαμηλές προσδοκίες, η ιστορία να μην τραβάει από την αρχή αλλά από τη μέση και μετά να αποκτάει ενδιαφέρον.
8. Βιβλίο που θα σύστηνες να διαβαστεί;
Θεωρώ εξαιρετική και συστήνω να διαβαστεί, αν κυκλοφορεί ακόμα, την τριλογία του Bernard Lenteric, με τίτλο «Τα Παιδιά της Θεσσαλονίκης». Αν δεν τη βρείτε όμως, επικοινωνήστε μαζί μου καθώς την διαθέτω σε ηλεκτρονική μορφή.
9. Έχεις αδιάβαστα βιβλία στο σπίτι σου και πόσα;
Και ποιος δεν έχει αδιάβαστα. Εγώ θα έλειπα. Φυσικά και έχω. Αυξάνονται ραγδαίως, ωστόσο. Έχω βγάλει πρόγραμμα όμως και αρχίζουν να μειώνονται κάπως, αλλά όταν υπάρχουν και νέες κυκλοφορίες που τις θέλω διακαώς, ε τότε δεν με λυπάται κανείς!!!
10. Δανείζεις τα βιβλία σου;
Γενικά αποφεύγω να δανείζω, ακόμα σε πολύ κοντινούς μου φίλους. Κάπως έτσι δεν ξαναπήρα στα χέρια μου ποτέ την Μακριά Πορεία του Stephen King. Πικρή και μεγάλη ιστορία!!! Αλλά ακόμα κι αν δανείσω, τα δανείζω εκεί που πρέπει, σε άτομα δηλαδή που θα το διαβάσουν άμεσα και δε θα μου το επιστρέψουν μετά από έναν ολόκληρο χρόνο. Εννοείται πως πλέον σε ειδικό σημειωματάριο κρατάω σημειωμένα τα πάντα. Βιβλίο που δανείζω, όνομα αυτού που θα το πάρει αλλά και όλα τα στοιχεία επικοινωνίας του. Σε μερικούς φίλους, ορίζω και την ημερομηνία που θα μου το επιστρέψουν. Μάξιμουμ το πολύ σε δύο μήνες να μου το επιστρέψουν.
Αυτές ήταν οι δικές μου Αναγνωστικές Συνήθειες.
Εσάς, ποιες είναι οι δικές σας;
Το τελευταίο διάστημα, παρακολουθώντας κάποια βιβλιοφιλικά ιστολόγια αλλά και βιβλιοφιλικούς λογαριασμούς χρηστών στο instagram, που ακολουθώ, έπεσα πάνω σε μια διαφορετική πρό(σ)κληση-ετικέτα, την λεγόμενη «My Reading Habits». Δηλαδή «Οι Αναγνωστικές
μου Συνήθειες». Οι ερωτήσεις, αυτού του πρώτου μέρους, που θα ακολουθήσουν και στις οποίες απαντώ, προέρχονται από σχετική ανάρτηση του site Bookish & Bright.
1. Έχεις κάποιο συγκεκριμένο
μέρος που διαβάζεις;
Στο σπίτι μου φυσικά. Στο μπαλκόνι, στο καναπέ, στο κρεβάτι. Αρκεί να έχω ησυχία.
2. Κανονικός Σελιδοδείκτης ή ότι
βρεις μπροστά σου;
Κανονικός Σελιδοδείκτης. Τις περισσότερες φορές, χρησιμοποιώ το σελιδοδείκτη του ίδιου του βιβλίου. Γενικά έχω μεγάλη συλλογή από σελιδοδείκτες.
3. Πριν κλείσεις το βιβλίο
τελειώνεις το κεφάλαιο ή τελειώνεις εκεί που είσαι;
Λίγες φορές θα τελειώσω εκεί που είμαι. Βασικά ψάχνω να δω που τελειώνει η πρόταση, που έχει τελεία, για να το κλείσω. Αν με συνεπάρει τόσο πολύ το βιβλίο και η ιστορία του, που γίνεται τις περισσότερες φορές, τελειώνω το κεφάλαιο και μετά το κλείνω.
4. Τρως ή πίνεις καθώς διαβάζεις;
Δεν τρώω γιατί δε θέλω να πέσουν ψίχουλα πάνω στο βιβλίο. Αλλά προτιμώ να πίνω είτε ένα καφέ ή ένα πράσινο τσάι ή και νερό.
5. Μπορείς να ακούς μουσική ή να
βλέπεις τηλεόραση καθώς διαβάζεις;
Καθόλου. Θέλω ησυχία και να μένω συγκεντρωμένη σε αυτά που διαβάζω.
6. Ένα βιβλίο τη φορά ή και
παραπάνω;
Ένα φυσικά. Δεν μπορώ να καταλάβω πως μερικοί μπορούν να διαβάσουν και δύο βιβλία την ημέρα. Τελειώνω το ένα, διαβάζω άλλο. Ποτέ δύο ή παραπάνω βιβλία μαζί.
7. Διάβασμα εντός ή εκτός
σπιτιού;
Και εντός και εκτός. Το καλοκαίρι ένα βιβλίο είναι η καλύτερη παρέα στη θάλασσα. Το χειμώνα, είτε στο σπίτι είτε ακόμα και σε μια καφετέρια. Τις περισσότερες φορές, ωστόσο, προτιμώ το διάβασμα στο σπίτι.
8. Διαβάζεις δυνατά ή από μέσα
σου;
Από μέσα μου. Πάντα από μέσα μου. Γιατί να εχοχλώ τους άλλους, με το να διαβάζω δυνατά;
9. Σπας τη ράχη του βιβλίου ή το
κρατάς σαν καινούριο;
Μη δω βιβλίο με σπασμένη ράχη, κάτι παθαίνω!!! Δεν είναι μόνο ότι το θεωρώ έγκλημα. Δεν φαίνεται ωραία και στη βιβλιοθήκη. Από θέμα διακόσμησης δηλαδή. Τα βιβλία είναι για να τα προσέχεις. Μια φορά δάνεισα βιβλίο και μου το επέστρεψαν με σπασμένη ράχη. Εγκεφαλικό!!!
10. Γράφεις τα βιβλία σου;
Στη δεύτερη σελίδα του βιβλίου, γράφω το όνομα μου, έτσι ώστε να ξέρω ότι είναι δικό μου και όχι της αδελφής μου (βλέπετε μοιραζόμαστε την ίδια βιβλιοθήκη) αλλά και όταν το δανείζω σε κάποιον να ξέρει ότι είναι δικό μου και να μου το επιστρέψει. Αν πάρω το βιβλίο από κάποιο άλλο μέρος ή κάποια έκθεση, να γράψω και την ημερομηνία και από που το πήρα, πχ Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, 08/07/2012.
Αυτές ήταν οι δικές μου Αναγνωστικές Συνήθειες.
Εσάς, ποιες είναι οι δικές σας;
Όλα ξεκίνησαν μετά και από την πρόσκληση της φίλης Εύης, στο instagram, πριν από λίγες ώρες, για την ακρίβεια. Ότι κυκλοφορούν πολλά προφίλ στη συγκεκριμένη πλατφόρμα με θέμα τα βιβλία είναι γεγονός. Τα περισσότερα προφίλ μάλιστα είναι πολύ όμορφα και παρουσιάζουν με καταπληκτικό τρόπο κάποιο/α βιβλίο/α. Ανάμεσα σε αυτά τα προφίλ, πολλοί χρήστες είναι Έλληνες.
Στην πρό(σ)κληση τωρα....Η συγκεκριμένη πρό(σ)κληση έχει διαδοθεί, το τελευταίο διάστημα, πολύ στο instagram. Δημιουργήθηκε από το χρήστη με το όνομα tmiaddiction και άρχισε από το χρήστη με το όνομα mockingjayallies. Ήταν κι ο πρώτος που ξεκίνησε στην ουσία να προ(σ)καλεί φίλους...και εκείνοι με τη σειρά τους, τους δικούς τους φίλους. Κάπως έτσι ήρθε πρό(σ)κληση και σε μένα από τη φίλη Εύη αλλιώς κι ως the_girl.with.the.book.
7 ερωτήσεις ψάχνουν την απάντηση σου. Αν δεν έχεις πάρει ακόμα μέρος κι εσύ.....ξεκίνησε και εσύ τώρα την πρό(σ)κληση για το #booktag2016.
Οι δικές μου απαντήσεις είναι οι παρακάτω. Επίσης όποιος/α με ακολουθεί στο instagram μπορεί να δει την ανάρτηση, να πατήσει like ή να αφήσει κάποιο σχόλιο.
- Βιβλίο-Σειρά (First Fandom): The Lord of the Rings
- Αγαπημένα βιβλία (Favorite books): Crime books
- Αγαπημένος άντρας χαρακτήρας (Favorite male character): Roland Deschain (από τη σειρά του Stephen King "O Μαύρος Πύργος"), Harry Hole (ο ντετέκτιβ από τη σειρά βιβλίων του Jo Nesbo)
- Αγαπημένος γυναικείος χαρακτήρας (Favorite female character): Jo March (από "Οι μικρές κυρίες") , Lisbeth Salander (από την τριλογία του Stieg Larsson "Το κορίτσι με το τατουάζ")
- Σκληρό ή μαλακό εξώφυλλο (Hard or Softcover): I like Hardcovers
- Αγαπημένη ώρα για διάβασμα (Favorite time to read): I reading all day
- Διαβάζεις τώρα (Current read): Currently reading is "The Doll's House" - M.J.Arlidge΄
Η φωτογραφία μου
Με αφορμή την σημερινή ημέρα, Παγκόσμια Μέρα Βιβλίου, ανοίγω και την νέα στήλη του blog μου, Photo-A-Day, #Photo Challenge. Σήμερα όμως μια σημαντική μέρα, λόγω παγκόσμιας μέρας βιβλίου κάνω μια εξαίρεση. Από τον επόμενο όμως μήνα, οι φωτογραφίες που θα δημοσιεύονται θα ανεβαίνουν σε μια ανάρτηση, στο τέλος του μήνα, με τη φωτογραφία της κάθε μέρας (αν υπάρχει).
Κι επειδή συμμετέχω στο Μαραθώνιο Αστυνομικής Λογοτεχνίας, του ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, έχω ήδη συγκεντρώσει κάποια από τα βιβλία, που θα διαβάσω. Τρία είναι αυτά παρακάτω σε pocket size, τα οποία και προμηθεύτηκα από κατάστημα της περιοχής μου. Η αρχή έγινε με το βιβλίο της Ελληνίδας συγγραφέως, Χίλντα Παπαδημητρίου, την οποία και διαβάζω πρώτη φορά, και το "Για μια χούφτα βινύλια", ένεκεν ότι είμαι λάτρης βινυλίου, και μέχρις στιγμή με έχει εκπλήξει. Η συνέχεια ανήκει στην Asa Larsson και το βιβλίο της "Ηλιακή Καταιγίδα" και για το τέλος αφήνω τον αγαπημένο Jo Nesbo, όπου ένα ακόμη βιβλίο, "Ο λυτρωτής", μπαίνει στη συλλογή του συγγραφέα.
ღ Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους για τα μηνύματα που μου στέλνετε αλλά και για τα σχόλια σας, στο τέλος των αναρτήσεων μου. Τους τελευταίους μήνες, παρατηρώ μεγάλη άνοδο του blog μου σε προβολές και εκτός Ελλάδας, κάτι που πραγματικά με κάνει πολύ χαρούμενη, μιας που ξεκίνησα όλο αυτό το ιστολόγιο τελείως ερασιτεχνικά. Ελπίζω να σας φανούν κάπου χρήσιμα όλα αυτά που γράφω. Να είστε όλοι καλά, με υγεία πάνω απ΄όλα και τα υπόλοιπα θα έρθουν!!! ღ
__________________________________________________________
Το blog αποτελεί μια ερασιτεχνική προσπάθεια όπου εκφέρεται καθαρά η προσωπική μου άποψη. Επιτρέπεται η χρήση και η αναδημοσίευση άρθρων και φωτογραφιών του blog, με σαφή αναφορά στην αρχική πηγή τους. Ότι δημοσιεύετε σ΄αυτή τη σελίδα είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog Οι Δικές μου Στιγμές Copyright © 2010 XP All rights reserved
Ήρθε η ώρα να αποχαιρετίσουμε τα #IceBucketChallenge, #MovieChallenge και όλα τα παραλειπόμενα που εμφανίστηκαν το τελευταίο διάστημα και να καλωσορίσουμε το #BookChallenge. Είστε από αυτούς που τρελαίνεστε στην κινηματογραφική έκδοση ενός βιβλίου; Είστε από αυτούς που μπορεί να είναι μόνος/η του/της σε ένα δωμάτιο, για μέρες με ένα βιβλίο ως μόνο σύντροφο τους; Είστε από αυτούς που ονειρεύεται μια γιγαντιαία προσωπική βιβλιοθήκη και κυλάει στα μάτια τους, όταν οι άνθρωποι δεν παίρνουν λογοτεχνικές αναφορές τους. Και αν με ρωτάτε γιατί αυτό είναι μια πρόκληση -ηρεμήστε, αν δεν είστε λάτρης του βιβλίου. Αν είστε όμως, θα γνωρίζεις πόσο δύσκολο είναι να επιλέξεις μόνο 10 βιβλία. Όσοι μπορεί να χάσουν τη ζωή τους σε βιβλιοθήκες έχουν μια πλήρης λίστα των αγαπημένων. Σπανιώς δύο βιβλιοφάγοι έχουν τα ίδια βιβλία στο top 10 λίστα τους. Στο Facebook, αυτή η λίστα-πρόκληση αυτή τη στιγμή κάνει τον γύρο. Ποια είναι τα δικά σου τοπ10 βιβλία που έχεις διαβάσει; Περιμένουμε τη δική σου.
Έτσι το NDTV, ινδιάνικο τηλεοπτικό δίκτυο, και η ιστοσελίδα του (στα αγγλικά) προ(σ)καλεί τους φίλους των social media κυρίως, αλλά και bloggers, και γενικότερα όλους τους βιβλιοφάγους, να παραθέσουν τα 10 αγαπημένα βιβλία, που έχουν διαβάσει. Σήμερα παρουσιάζω τη δική μου λίστα. Σε παλαιότερη ανάρτηση είχα κάνει λόγο για 5 αγαπημένα μου βιβλία. Τώρα απλά θα προσθέσω άλλα 5 βιβλία.
1.Θεανώ: Η Λύκαινα της πόλης - Λένα Μαντά
2. Ο λύκος της μοναξιάς - Χρυσηίδα Δημουλίδου
3. Ο δρόμος του φεγγαριού - Όμηρος Αβραμίδης
4. Λευκή Ορχιδέα - Καίτη Οικονόμου

5. Ο χιονάνθρωπος - Jo Nesbo

6. Τα παιδιά της Θεσσαλονίκης (τριλογία) - Μπερνάρ Λεντερίκ
7. Το Νησί - Victoria Hislop
8. Ψάχνοντας για κοχύλια - Ρόζαμουντ Πίλτσερ

9. Το Νήμα - Victoria Hislop
10. Στον αστερισμό των διδύμων - Ρόζαμουντ Πίλτσερ

__________________________________________________________
Το blog αποτελεί μια ερασιτεχνική προσπάθεια όπου εκφέρεται καθαρά η προσωπική μου άποψη. Επιτρέπεται η χρήση και η αναδημοσίευση άρθρων και φωτογραφιών του blog, με σαφή αναφορά στην αρχική πηγή τους. Ότι δημοσιεύετε σ΄αυτή τη σελίδα είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog Οι Δικές μου Στιγμές Copyright © 2010 XP All rights reserved
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







Social Icons