Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αναδημοσιεύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αναδημοσιεύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Υπάρχει μια λανθασμένη αντίληψη σχετικά με το λαϊκό παραμύθι, το οποίο στη συνείδηση των περισσοτέρων είναι ένα λογοτεχνικό δημιούργημα που απευθύνεται αποκλειστικά στα παιδιά. Κατά το παρελθόν το παραμύθι υπήρξε ένα αφηγηματικό είδος του έντεχνου λαϊκού λόγου που αναλάμβαναν οι ενήλικες. Ήταν το λαϊκό τους μυθιστόρημα. Με αυτό διασκέδαζαν στις απογευματινές και βραδινές επισκέψεις και συνάξεις (τις «βεγγέρες», τα «σπεροκαθίσματα») αλλά ήταν και σημαντικό ψυχαγωγικό μέσο στην ανάπαυλα της αγροτικής ή άλλης εργασίας (στα νυχτέρια κ.λπ). Εξάλλου υπάρχουν πάμπολλα παραμύθια που το περιεχόμενο τους περιέχει θέματα αποκλεισμένα από τα παιδικά ενδιαφέροντα (κοινωνική κριτική για κληρικούς, τη συζυγική απιστία κ.α)
Το λαϊκό παραμύθι δεν ανήκει στο γραπτό λόγο. Είναι το λογοτεχνικό πεζό αφήγημα του προφορικού λαϊκού λόγου. Έτσι το γνώριζε η ανθρωπότητα, πριν εμφανιστούν οι έντυπες καταγεγραμμένες συλλογές, τις οποίες οι περισσότεροι έχουμε υπ΄όψει μας. Το ξεκίνημα της συλλογής κι έκδοσης των παραμυθιών έγινε από τους αδερφούς Grim, και από τότε ακολούθησαν συλλογές κι εκδόσεις σε πολλές χώρες. Στην Ελλάδα τα πρώτα έντυπα λαϊκά παραμύθια ήταν του Ham και κατόπιν του Pio.
Επειδή, ακριβώς, υπήρξε το παραμύθι το κυριότερο μέσο διασκέδασης σε διάφορες συνάξεις, ήταν αξιοσέβαστοι και περιζήτητοι οι «παραμυθάδες», οι έχοντες δηλαδή την ικανότητα αφήγησης των παραμυθιών, που πολλές φορές εμπλούτιζαν ή τα ανανέωναν με μοτίβα από διαφορετικά παραμύθια. Στα βυζαντινά και νεότερα χρόνια, διάφοροι τοπικοί άρχοντες προσκαλούσαν, επ' αμοιβή, τους παραμυθάδες, για να ψυχαγωγήσουν τους ίδιους και τους καλεσμένους.
Οι ρίζες του λαϊκού παραμυθιού ανάγονται σε πανάρχαια χρόνια, ακόμα κι από τη ζωή του πρωτόγονου ανθρώπου. Είναι είδος ανθρωπολογικό στο οποίο συναντάμε μοτίβα από διαφορετικές ιστορικές περιόδους, αλλά και μοτίβα κοινά και πανανθρώπινα. Γι' αυτό κι αποτελεί αντικείμενο μελέτης της ανθρωπολογίας, εθνολογίας, λαογραφίας, κοινωνικής ψυχολογίας κ.λπ.
.png)
Αν και προέρχονται όπως είπαμε από την κοινωνία των ενηλίκων, σήμερα τα παραμύθια απευθύνονται σχεδόν αποκλειστικά στα παιδιά. Ο σημαντικότερος λόγος αυτού του προορισμού είναι παιδαγωγικός. Στα λαϊκά παραμύθια παρακολουθούμε την αδιάκοπη κι επαναλαμβανόμενη πάλη του καλού και του κακού, του ηθικού και του ανήθικου, του δίκαιου με του άδικου. Στο τέλος πάντα νικά κι επιβραβεύεται το δίκαιο και το σωστό. Αν δεν διδάξεις αυτό στα παιδιά, τι άλλο θα πρέπει να τους πεις;
Αλλά και οι ήρωες του παραμυθιού αποτελούν πρότυπα υποδειγματικά για την παιδική ψυχή. Ο παραμυθιακός ήρωας χαρακτηρίζεται όχι τόσο για τα σωματικά του χαρακτηριστικά αλλά για τα χαρίσματα του μυαλού, του πνεύματος και του ηθικού χαρακτήρα, τα οποία βρίσκονται πάντα στον αντίποδα του αντιπάλου, τον οποίον και στο τέλος νικά.
Στην εποχή μας, που τα παιδιά πλέον ψυχαγωγούνται από ηλεκτρονικά μέσα και παιχνίδια από το διαδίκτυο, γίνεται εντονότερη η ανάγκη της αφήγησης ή ανάγνωσης των λαϊκών παραμυθιών. Τα ηλεκτρονικά μέσα ψυχαγωγίας αλλά και οι ταινίες από την τηλεόραση και τα dvd, στερούν από τα παιδιά την ενεργοποίηση βασικών νοητικών διεργασιών αφού τους παρέχονται έτοιμες κι ανεπεξέργαστες εικόνες. Αντίθετα, με την ακρόαση ή ανάγνωση του παραμυθιού κινητοποιούνται οι νοητικοί μηχανισμοί, η φαντασία, η κρίση κ.λπ, πράγμα που ωθεί το παιδί στην διαμόρφωση ενεργητικής και δραστήριας προσωπικότητας.
Άπειρες έρευνες στο πεδίο της ψυχολογίας και της παιδαγωγικής απέδειξαν το παραπάνω σε σχέση με τα μέσα της τεχνολογίας, που συντελούν στη δημιουργία παθητικών δεκτών.
Για όλους τους παραπάνω λόγους είναι απαραίτητη η διάδοση του παραμυθιού στην παιδική ηλικία. Αλλά εκτός από αυτούς τους παιδαγωγικούς σκοπούς, υπάρχει κι ένας άλλος λόγος που προβάλλει αναγκαίος, κυρίως στις μέρες μας, που οι νέες γενιές αποκόπτονται από τις ρίζες της παράδοσης. Με την απόλαυση των λαϊκών παραμυθιών, τα παιδιά θα ανταμώσουν το μαγικό κόσμο της παράδοσης, θα γνωρίσουν τους λαϊκούς παραμυθιακούς ήρωες που γαλούχησαν εκατοντάδες γενιές. Και κυρίως, θα γνωρίσουν τις παραδοσιακές αξίες της ελληνικής ψυχής, όπως διαγράφονται από τα χαρίσματα των ηρώων αυτών.
* 1η Δημοσίευση Περιοδικό ΧΟΡΕΥΩ Τεύχος Άνοιξη - Καλοκαίρι 2017
* * Βρείτε βιβλία του Γιώργου Βενετούλια εδω
** Αν θες κι εσύ να μοιραστείς κάτι δικό σου, κάποια στιγμή σου, την άποψη σου ή οτιδήποτε άλλο, μάθε πως εδώ
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ανυφαντής (συγγραφέας)
Γεννήθηκα πριν πολλά χρόνια, ούτε καν εγώ θυμάμαι πότε. Ίσως να ήταν δεκαετίες, ίσως και αιώνες. Ένα σπυράκι, ένας τόσος δα μικρός σπόρος ήταν η αρχή μου, που έφυγε βιαστικά από το ράμφος ενός περιστεριού. Ήμουν τυχερός όμως δε χάθηκα, έπεσα στη γόνιμη Αττική γη, κάπου εκεί κοντά στην θάλασσα. Εκεί πέταξα τα πρώτα φύλλα, εκεί δυνάμωσα και άρχισα να μεγαλώνω, να θεριεύω.
Είχα παρέα μου κάθε μέρα τη θάλασσα, με αποκοίμιζε το κύμα της, εκεί στο λοφάκι δίπλα της. Τα χρόνια πέρασαν, έγινα πιο δυνατός, πιο μεγάλος. Μεγάλωσαν τα κλαδιά μου, θέριεψε ο κορμός μου. Κάθε πρωί με ξυπνούσε το φλύαρο αλλά χαρούμενο τιτίβισμα των πουλιών και τα γέλια των παιδιών που έπαιζαν κάτω από τις ρίζες μου. Δεν έφερα αντίρρηση στις καρδιές αιώνιας αγάπης που χάραξαν ερωτευμένα ζευγάρια στον κορμό μου. Χαιρόμουν με την ευτυχία τους, ζούσα τις χαρές τους.
Ώσπου μια μέρα όλα άλλαξαν. Αντί για χαρούμενα τιτιβίσματα και παιδιά να κλαίνε, ένιωσα την θέρμη από τις γλώσσες της φωτιάς να πλησιάζουν. Ένιωσα την αγωνία όλων αυτών των ψυχών, που βρέθηκαν στον κορμό μου. Ήξερα πως εγώ δεν έχω ελπίδα, όρθιος θα ξεψυχούσα από της αδηφάγες φλόγες. Όλα όμως αυτά τα υπέροχα πλάσματα που με συντρόφευαν στη ζωή μου έπρεπε να ζήσουν. Έκανα μια τελευταία κίνηση όχι για να λικνιστώ στον άνεμο αλλά για να δώσω ζωή, όπως τόσα χρόνια έδινα το οξυγόνο μου.
Ένας δυνατός πόνος έσκισε το κορμί μου και έπεσα στην φίλη μου τη θάλασσα που με αγκάλιασε με τα γαλάζια της νερά. Τώρα είχα γίνει πια γέφυρα σωτηρίας. Λίγο πριν σβήσω για πάντα, πρόλαβα να δω τους ανθρώπους να σκαρφαλώνουν πάνω μου και να βουτάνε στη θάλασσα. Είδα αγκαλιές και χαμόγελα ελπίδας. Μετά όλα σκοτείνιασαν. Ήμουν το δέντρο, ο παντοτινός σου φίλος!!!
Αφορμή για αυτήν την ανάρτηση, ήταν τα πολλά ατυχήματα που συμβαίνουν στο χώρο του σχολείου. Όντας νοσηλεύτρια και μάλιστα σε σχολική μονάδα, θεωρώ πως τόσο τα παιδιά αλλά και οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν κάποια πράγματα. Καθημερινά μού έρχονται αρκετά περιστατικά είτε αφορούν τραυματισμούς είτε ακόμα και αρρώστιες που φέρνουν τα παιδιά από το σπίτι, στο σχολείο. Παρακάτω ακολουθούν μερικές σημαντικές οδηγίες πρόληψης παιδικών ατυχημάτων εντός και εκτός σχολικού πλαισίου.
Από την προσχολική ηλικία, τα παιδιά περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους σε χώρους εκπαίδευσης (παιδικοί σταθμοί, σχολεία) με αποτέλεσμα μεγάλο ποσοστό των παιδικών ατυχημάτων να συμβαίνει εκεί, καθώς και κατά τη μεταφορά των παιδιών προς και από τους χώρους αυτών.
Από την προσχολική ηλικία, πρέπει να μάθετε στα παιδιά μας τη σωστή οδική συμπεριφορά. Πρέπει όμως να έχετε υπόψη μας ότι τα παιδιά κάτω των 8 ετών δεν έχουν την απαιτούμενη ωριμότητα για να χρησιμοποιήσουν πάντα τα όσα έχουν μάθει. Για το λόγο αυτό πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικες από και προς το σχολείο ή τη στάση του σχολικού λεωφορείου. Κρατάτε πάντα τα μικρά παιδιά από το χέρι και τα έχετε από τη μέσα πλευρά του πεζοδρομίου (η πλειοψηφία που συναντώ κάνουν ακριβώς το αντίθετο). Και μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά παρατηρώντας, για αυτό πρέπει να τους δίνετε το καλό παράδειγμα, ακολουθώντας οι ίδιοι τους κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς.
Εφόσον πηγαίνετε τα παιδιά στο σχολείο με το αυτοκίνητο, πρέπει να τα μάθετε ότι πρέπει να κάθονται στο πίσω κάθισμα, δεμένα με σωστό τρόπο. Επίσης πρέπει να μάθετε στα παιδιά να μπαίνουν και να βγαίνουν από το αυτοκίνητο, πάντοτε από τη πλευρά του πεζοδρομίου (η πλειοψηφία αυτών που συναντώ κάνει πάντα ακριβώς το αντίθετο). Επιπλέον πρέπει να τους εξηγήσετε ότι δε θα πρέπει να βγάζουν το κεφάλι έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου, γιατί εάν κάνουν κάτι τέτοιο ο κίνδυνος πρόκλησης ατυχημάτων είναι μεγάλος. Στην περίπτωση που τα παιδιά πηγαίνουν με σχολικό λεωφορείο πρέπει το ίδιο το σχολείο, αλλά και εσείς οι γονείς, να τους εξηγήσετε γιατί πρέπει και εκεί να φοράνε τη ζώνη ασφαλείας και να προσέχουν πολύ την ώρα που μπαίνουν και βγαίνουν από το λεωφορείο.
Αν τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο με ποδήλατο, πρέπει να γνωρίζετε ότι εφόσον βγαίνουν με το δίκυκλο τους, έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τα άλλα οχήματα. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να φορούν πάντα κράνος και τον απαραίτητο εξοπλισμό, κατάλληλα προσαρμοσμένο στο σωματότυπό τους καθώς και να γνωρίζουν καλά και να ακολουθούν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Για να κυκλοφορήσουν στο δρόμο με ποδήλατο, πρέπει να έχουν συμπληρώσει τουλάχιστον το 14 έτος της ηλικίας τους και να έχουν προμηθευτεί τη νόμιμη άδεια.
Τα παιδιά που πηγαίνουν με τα πόδια στο σχολείο πρέπει να φορούν ανοιχτόχρωμα ρούχα, για να διακρίνονται από τους διερχόμενους οδηγούς, ειδικότερα το βράδυ.
Στην έξοδο όλων των σχολείων, πρέπει να υπάρχει προστατευτικό κιγκλίδωμα, ώστε τα παιδιά να μην μπορούν να βγουν απευθείας στον δρόμο.
Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο σχολικός τροχονόμος στην πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων. Θα πρέπει οι γονείς να εξηγήσουν στα παιδιά πόσο σημαντικό είναι να συμμορφώνονται με τις υποδείξεις του και οι οδηγοί να ακολουθούν τις οδηγίες του.
Όλα τα σχολεία πρέπει συνεχώς να ελέγχουν τις κτιριακές τους εγκαταστάσεις ώστε να είναι ασφαλείς για τα παιδιά που στεγάζουν.
Στην αρχή κάθε σχολικού έτους πρέπει να γίνεται μία ανοιχτή συζήτηση μεταξύ δασκάλων και μαθητών, για θέματα πρόληψης παιδικών ατυχημάτων, κυρίως στους σχολικούς χώρους.
Η ύπαρξη συστήματος πυρασφάλειας είναι απαραίτητο να υπάρχει σε κάθε σχολείο. Επιπλέον θα πρέπει να γίνεται άσκηση ασφαλούς εγκατάλειψης του κτιρίου σε περίπτωση φωτιάς.
Σε περίπτωση σεισμού υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος όχι μόνον εξαιτίας της σεισμικής δόνησης αλλά και λόγω του πανικού που δημιουργείται. Μόνος τρόπος για την προσπάθεια ελέγχου μιας τέτοιας κατάστασης είναι η πραγματοποίηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ασκήσεων σεισμού.
Εάν το σχολείο διαθέτει γυμναστήριο, πρέπει να γίνεται συνεχής έλεγχος ώστε το υλικό και ο γύρω χώρος να πληρούν τους κανόνες ασφαλείας.
Πρέπει τα παιδιά να προειδοποιούνται και να γίνεται σωστός έλεγχος, ώστε να μην φέρνουν στα σχολεία επικίνδυνα και αιχμηρά αντικείμενα.
Την ώρα του διαλείμματος πρέπει πάντα να είναι παρόντες κάποιοι υπεύθυνοι.
Όλα τα σχολεία πρέπει να διαθέτουν πλήρες φαρμακείο για την παροχή των Α' Βοηθειών, με κάποιον υπεύθυνο για αυτό, και αν είναι δυνατόν ένα νοσηλευτή ή μια νοσηλεύτρια. Σημαντικό είναι ακόμη οι γονείς να ενημερώσουν έγκαιρα το σχολείο εάν το παιδί τους τυχαίνει να έχει κάποια αλλεργία.
Ιδανικά πρέπει να εκπαιδεύονται στις βασικές Πρώτες Βοήθειες, όλοι οι εκπαιδευτικοί, με ειδικότητα ή χωρίς.
Πηγές:
Ο τίτλος από μόνος του είναι ικανός να σε τρομάξει, έστω και λίγο, και ο νους σου να πάει στο κακό, σε φαντάσματα, σε δαίμονες ακόμα και σε βρικόλακες. Στο Phantasmal θα βρει κανείς Τρόμο και Φαντασία. Θα βρει όμως και καταφύγιο. Το αγαπημένο Nyctophilia.gr παρουσιάζει το πρώτο Ελληνικό περιοδικό για την λογοτεχνία Τρόμου αλλά και Φανταστικού, σε ηλεκτρονική μορφή και δωρεάν εδώ.
Κατά την ομάδα του Nyctophilia, «Phantasmal» σημαίνει κάτι που ανήκει στο πρίσμα των πνευμάτων, ένα φάσμα, μια άυλη υπόσταση. Είναι οι σκέψεις μας και οι ιστορίες μας, είναι όλα εκείνα τα στοιχεία που δίνουν στον Τρόμο τον απόκοσμο χαρακτήρα του. Μέσα από το περιοδικό ανοίγεται ένας νέος κόσμος λίγο τρομακτικός, γεμάτος με αποκλειστικά διηγήματα και κείμενα που ΔΕΝ υπάρχουν διαθέσιμα στο site.
Αρχισυντάκτρια και υπεύθυνη έκδοσης είναι η Ιλέην Ρήγα. Το περιοδικό θα βγαίνει κάθε δίμηνο από το site της Nyctophilia. Σε κάθε τεύχος φιλοξενείται και κάποιος guest συγγραφέας, υπάρχει μετάφραση κάποιου διηγήματος κλασικής (ίσως και σύγχρονης) λογοτεχνίας, ενώ στα τεύχη του Φεβρουαρίου και του Αυγούστου θα φιλοξενείται επίσης και η στήλη των αναγνωστών «Your Nightmares», από την οποία θα επιλέγονται μέχρι τρία (3) κείμενα για κάθε τεύχος, ώστε συγχρόνως να προβληθούν νέοι και ανερχόμενοι συγγραφείς. Για την αποστολή διηγημάτων – αλλά και σκοτεινών ποιημάτων περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.
Στο πρώτο τεύχος του περιοδικού θα συναντήσει κανείς τους Χρήστο Αντώναρο, Αταλάντη Ευριπίδου, Μιχάλη Κούτρα, Χριστίνα Λάσκη, Γιώργο Πρέκα, Ιλέην Ρήγα και Ηλία Τσιάρα. Παράλληλα θα διαβάσει τρία διηγήματα, ένα άρθρο - που το βρήκα πολύ ενδιαφέρον - για τις ελληνικές ρίζες του Βρυκόλακα, ένα σκοτεινό ποίημα και ένα μεταφρασμένο διήγημα.
Το πρώτο και μεγαλύτερο κινηματογραφικό φεστιβάλ τρόμου στην Ελλάδα επιστρέφει και φέτος ανοίγοντας τις πύλες του σε όλους τους θεατές που επιθυμούν να ζήσουν μία εβδομάδα γεμάτη σασπένς,τρόμο και διασκέδαση.
Μέσα σε αυτά τα 5 χρόνια ζωής του, το Horrorant Film Festival έχει αναγνωρισθεί ως ένα από τα πλέον ανερχόμενα genre fests της Ευρώπης, με το διψασμένο για συναρπαστικές κινηματογραφικές εμπειρίες κοινό να το τιμά κάθε χρόνο με τη παρουσία του. Οι ΝΥΧΤΕΣ ΤΡΟΜΟΥ δε θα μπορούσαν να χάσουν το φετινό τους ραντεβού με τους φίλους του. Το ταξίδι, όπως κάθε χρόνο θα ξεκινήσει από την Αθήνα ενώ ταυτόχρονα θα μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη και στην Πάτρα. Το ταξίδι θα συνεχίζει για ακόμη μια χρονιά, τρίτη στο σύνολο και σε Αλεξανδρούπολη και Ρόδο.
Η αυλαία του στην Αθήνα έπεσε, όπου απονεμήθηκαν, όπως κάθε χρόνο, τα Horrorant Awards στις ταινίες και τους καλλιτέχνες που ξεχώρισαν και φέτος από τις αντίστοιχες κριτικές επιτροπές της κάθε κατηγορίας. Σε Αλεξανδρούπολη και Ρόδο, το Φεστιβάλ Τρόμου, μόλις άρχισε!!! Προλαβαίνεις να κλείσεις θέσεις.
Την επίσημη αφίσα αλλά και το πρόγραμμα των ταινιών, για μια ακόμη χρονιά επιμελήθηκε ο Νίκος Κουλαυτάκης.
Την επίσημη αφίσα αλλά και το πρόγραμμα των ταινιών, για μια ακόμη χρονιά επιμελήθηκε ο Νίκος Κουλαυτάκης.
Σαρανταδύο χρόνια πέρασαν από τότε που ο Βρετανός ηθοποιός Robert Powell έπαιξε τον Ιησού, στη μνημειώδη αγγλοαμερικανική τηλεταινία του 1977, «Jesus of Nazareth» (στα ελληνικά «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ»). Από τότε, ο Robert Powell συνέχιζε να παίζει σε τηλεοπτικές σειρές, στο θέατρο αλλά και σε αρκετές ευρωπαϊκές ταινίες. χωρίς να τον ενδιαφέρει ποτέ να γίνει Αστέρας του Χόλιγουντ, όπως έχει δηλώσει σε παλιότερη συνέντευξη του. Τιμήθηκε για τους ρόλους του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Παρισιού και το Φεστιβάλ Βενετίας το 1982 (για την ταινία Harlequin), ενώ δάνεισε τη φωνή του σε αμέτρητα ντοκιμαντέρ και διαφημίσεις.
Η τελευταία του δουλειά, προβλήθηκε το Δεκέμβριο του 2017 με τον Robert Powell να ακολουθεί για άλλη μια φορά τα χνάρια του Ιησού Χριστού, παίρνοντας μέρος στο ντοκιμαντέρ του Smithsonian Channel, της Λατινικής Αμερικής. Ο ηθοποιός που ενσάρκωσε τον πιο δημοφιλή Χριστό στην ιστορία του κινηματογράφου πρωταγωνίστησε σε ένα ντοκιμαντέρ, που αποτελούνταν από 4 επεισόδια, με τίτλο «The Real Jesus of Nazareth» (στα ελληνικά «Ο Πραγματικός Ιησούς της Ναζαρέτ»). Το ντοκιμαντέρ επανεξετάζει την τότε ταινία, κάνοντας ταυτόχρονα ένα οδοιπορικό στους χώρους των Αγίων Τόπων.
«The Real Jesus of Nazareth»
Ο Robert Powell ταξιδεύει στο Ισραήλ για να εξετάσει τις αρχαιολογικές τοποθεσίες που αναφέρονται στη Βίβλο. Παράλληλα, παρακολουθεί για πρώτη φορά, μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, την ταινία στην όποια είχε πρωταγωνιστήσει και τον έκανε γνωστό, παγκοσμίως. Ο Robert Powell στην Αγία Γη αναζητεί την ιστορία που έπαιξε ενώ μιλάει με ιστορικούς και πολιτιστικούς εμπειρογνώμονες που προσπαθούν να απαντήσουν στο ποιος ήταν ο Ιησούς; Τι έκανε; Και πού συνέβησαν τα γεγονότα;
Ποιος ήταν ο Ιησούς; Εκτός από αυτά που γνωρίζουμε ήδη από τη Βίβλο, λίγα είναι γνωστά. Ο Robert Powell μέσα από το ντοκιμαντέρ προσπαθεί να αποκαλύψει περισσότερα για τον Ιησού τον άνθρωπο. «Υπάρχουν πολλές ενδείξεις για το τι έκανε και τι είπε αλλά σχετικά με το πως ήταν ως άνθρωπος, δεν υπάρχουν ενδείξεις καθόλου. Κανείς δεν αμφιβάλλει εάν υπήρξε ο Ιησούς. Αλλά αυτό που είναι ενδιαφέρον είναι πώς και γιατί αυτός ο άνθρωπος είχε τόσο τεράστιο αντίκτυπο στον κόσμο περισσότερο από 2.000 χρόνια αργότερα».
Μέσα από το ντοκιμαντέρ, παρατηρείται η διαφορά μεταξύ Εβραίων και Χριστιανών, Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Ο Robert Powell αναφέρει «Κοντά στο Δυτικό Τείχος, μίλησα με έναν ραβίνο για τον Ιησού και ένας άνθρωπος ήρθε κατά επάνω μας φωνάζοντας και ουρλιάζοντας, που αναφερθήκαμε στο όνομα του Ιησού».
Η παραγωγή χρησιμοποίησε αναφορές από τα Ευαγγέλια καθώς και ευρήματα της τελευταίας αρχαιολογικής και ιστορικής έρευνας ώστε να διηγηθεί, με το Robert Powell, τα νέα δεδομένα της διάσημης ιστορίας.
To Highlight του ντοκιμαντέρ είναι όταν ο Robert Powell καλείται να δει την ερμηνεία του ως Ιησούς, στην οθόνη, για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 42 χρόνια. Εκεί, τελείως μόνος του σε μια κινηματογραφική αίθουσα, ασχολείται με το πώς πλησίασε τον χαρακτήρα.
Στο κλείσιμο, ο Robert Powell, τονίζει ότι ο οποιοσδήποτε, ανεξαρτήτως θρησκεία ή πολιτισμού, μπορεί να παρακολουθήσει και να μάθει μέσα από αυτό το ντοκιμαντέρ.
Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει παγκοσμίως σημαντικά βήματα για την ένταξη αυτών των ατόμων όχι μόνο στη κοινωνία αλλά τόσο σε γενικά όσο και σε ειδικά σχολεία, με τη βοήθεια καταρτισμένων εκπαιδευτικών. Στόχος ωστόσο δεν είναι μόνο η ενσωμάτωση των ατόμων αυτών στο σχολικό περιβάλλον, στην κοινωνία και αργότερα στο εργασιακό περιβάλλον. Στόχος είναι η αποδοχή αυτών των ατόμων και η στάση της κοινωνίας προς αυτά. Με πολύ προσπάθεια, από όλους, πρωτίστως από τους γονείς, από τις κυβερνήσεις, και μετέπειτα από την κοινωνία, όλα μπορούν να επιτευχθούν και τα ΑΜΕΑ να έχουν τα ίδια δικαιώματα με όλους.
Η φετινή χρονιά με βρίσκει σε ένα πόστο που δεν περίμενα ποτέ ότι θα εργαστώ. Το να στραφώ σε έναν διαφορετικό τομέα της εργασίας μου, με έκανε να ευαισθητοποιηθώ ακόμη περισσότερο. Η φετινή χρονιά με βρίσκει για πρώτη φορά να εργάζομαι δίπλα σε άτομο με αναπηρία. Δίπλα σε ένα άτομο, που παρά το άσχημο οικογενειακό του περιβάλλον, προσπαθεί να ενταχθεί στο σχολικό σύνολο. Στους τρεις μήνες που βρίσκομαι δίπλα του έχω καταφέρει πολλά, κάνοντας τον να δει κάποια πράγματα αλλιώς. Την Παρασκευή λοιπόν που μας πέρασε είδαμε μια παιδική ταινία για ΑΜΕΑ, με τον ίδιο να εκφράζει για πρώτη φορά πράγματα που δεν τα είχε πει ποτέ του, να ρωτήσει διάφορα που πιθανόν να τον απασχολούν. Δεν ήμουν ειδική στο να απαντήσω σε όλα τα ερωτήματα του, τουλάχιστον ξέρω ότι με αυτήν την ταινία του έδειξα ότι κάποιοι έχουν γεννηθεί διαφορετικά χωρίς ωστόσο αυτό να είναι εμπόδιο από το να περάσουμε καλά στο υπόλοιπο της ζωής. Μια ταινία που μας έδωσε το χρόνο να μιλήσουμε για πολλά, μια ταινία που του έγινε μάθημα. Μια ταινία που είναι μάθημα για όλους!!!
The Present from Jacob Frey on Vimeo.
Υπάρχουν πολλές ταινίες που αφορούν τα ΑΜΕΑ, με την κάθε μία να κρύβει ξεχωριστά διδάγματα και αληθινά «μαθήματα ζωής»! Μπορείτε να βρείτε κάποιες εδώ.
 |
| Photo by Achilleas Manolis |
Και σε αυτό το σημείο, δίχως να πω κάτι άλλο, αρκεί να παραθέσω το κείμενο του φίλου και συναδέλφου, νοσηλευτή, Λάμπρου Λιάπη.
Η επόμενη μέρα.
Η επόμενη μέρα είναι χειρότερη.
Γιατί κάποιοι είναι τραυματίες, κάποιοι είναι αγνοούμενοι, κάποιοι θρηνούν για τους δικούς τους και κάποιοι γραφικοί θρηνούμε για τους ξένους ''δικούς'' μας ανθρώπους.
Την ίδια ώρα κάποιοι άλλοι λιγότερο γραφικοί δημιούργησαν λογαριασμούς σε τράπεζες, υπολογίζοντας στο αίσθημα αλληλεγγύης του Έλληνα, προκειμένου να αποσπάσουν χρηματικά ποσά λέγοντας τάχα, ότι τα χρήματα είναι για τους πληγέντες.
Σα να μην έφτανε αυτό, παράσιτα της κοινωνίας κάνουν πλιάτσικο στα καμένα σπίτια.
Βεβήλωση χωρίς τέλος.
Βιασμός καμένων ψυχών.
Όχι.
Δεν είναι άνθρωποι αυτοί. Ούτε ζώα είναι. Τα ζώα έχουν συναισθήματα. Νεκρά κουφάρια είναι, απλά δεν το έχουν καταλάβει.
Άνθρωπος είσαι εσύ που έδωσες από το υστέρημα σου.
Άνθρωπος είσαι εσύ που ήσουν εκεί και βοήθησες.
Άνθρωπος είσαι εσύ που πήρες εάν πακέτο μακαρόνια και το πρόσφερες.
Άνθρωπος είσαι εσύ που έχεις μαγαζί και προσφέρεις φαγητό και στέγαση.
Μια παράκληση. Εσείς που μπαίνετε στα σπίτια μην πάρετε τη κούκλα του κοριτσιού που κάηκε. Αφήστε τη να την πάρει ο πατέρας, να έχει κάτι που να μυρίζει κόρη.
Και μετά θα θρηνήσουμε 3 μέρες, όπως λέει το πρωτόκολλο.
Το 3ημερο εθνικό πένθος δεν μου λέει τίποτε εμένα.
1. Οργανώστε και θωρακίστε την πολιτική προστασία ώστε να δρα άμεσα, έγκαιρα και αποτελεσματικά με ουσιαστικό στόχο την ασφάλεια κάθε έμβιου όντος.
2. Ψηφίστε νομό που να λέει πως μετα από κάθε εμπρησμό η περιοχή που επλήγη θα κηρύσσεται αναδασωτέα και αυστηρά ΜΗ οικοδομήσιμη.
3. Απαγορέψτε την χτίση και νομιμοποίηση των αυθαίρετων.
4. Δημιουργήστε παντού αντιπυρικές ζώνες.
5. Εφοδιάστε τους δήμους με τεχνολογικό εξοπλισμό, άμεση πρόσβαση σε νερό, αγοραστέ κι αλλά Καναντερ, προσλάβετε μονίμους πυροσβέστες και πληρώστε τους.
6. Συλλάβετε τους εμπρηστές και φροντίστε να τους τιμωρήσετε με τρόπο ώστε ο επόμενος να το σκεφτεί 1000 φορές μέχρι να ανάψει την επόμενη φωτιά.
7. Βοηθήστε έμπρακτα τους πληγέντες με μετρά σοβαρά.
8. Μην τους ξεχάσετε μετα από 10 μέρες.
9. Αναγκάστε την εκκλησιά να δώσει από το παχύ περίσσευμα της.
10. Φροντίστε να μην ξαναγίνει αυτό.
ΠΡΟΛΗΨΗ. ΠΡΟΛΗΨΗ. ΠΡΟΛΗΨΗ.
Λάμπρος Λιάπης
Νοσηλευτής &
εχθρός της πραγματικότητας
Το «Tommyknockers», που κυκλοφόρησε στη χώρα μας με τον τίτλο «Οι Νυχτερίτες», γράφτηκε από τον Στίβεν Κινγκ το 1987 συνδυάζοντας τα αγαπημένα του θέματα, τη φαντασία με τον τρόμο. Το βιβλίο μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη το 1993 ως μίνι σειρά 2 επεισοδίων, χωρίς να έχει μείνει ακριβώς αξέχαστη στους fans του συγγραφέα. Η δυναμική του «Tommyknockers» είναι μέχρι και σήμερα αρκετά μεγάλη, καθώς από τις hardcover εκδόσεις βιβλίων του Κινγκ, βρίσκεται σήμερα στη δεύτερη θέση, πάνω από κλασικούς τίτλους όπως το «It», τη «Λάμψη» και το «Carrie».
Τον James Wan, από την άλλη, τον έχουμε γνωρίσει μέσα από πολλές ταινίες τρόμου - θρίλερ, όπως Το Κάλεσμα, Σε Βλέπω, Annabelle, Παγιδευμένη Ψυχή, Μη Σβήσεις το Φως. Ο James Wan, έχει πάρει ήδη μια πρώτη γεύση από τον θαυμαστό κόσμο του King ως παραγωγός του πολύ πετυχημένου περσινού «It». Στο «Tommyknockers», θα συνεργαστεί με τον βετεράνο παραγωγό Λάρι Σανίτσκι (που είχε αναλάβει την παραγωγή της μίνι σειράς του 1993).
Σύντομα θα υπάρξουν νεότερα για πρωταγωνιστές καθώς και ημερομηνία κυκλοφορίας.
Την ημέρα αυτή, τα άτομα με σύνδρομο Down κι εκείνοι που ζουν και εργάζονται μαζί τους σε όλο τον κόσμο οργανώνουν και συμμετέχουν σε δραστηριότητες και εκδηλώσεις για την ευαισθητοποίηση του κοινού και για τη δημιουργία μιας ενιαίας παγκόσμιας φωνής για την προάσπιση των δικαιωμάτων , της κοινωνικής ένταξης και την καλύτερη ποιότητα ζωής των ατόμων με σύνδρομο Down.
Όλοι οι άνθρωποι με σύνδρομο Down δικαιούνται να έχουν πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη, όταν απαιτείται, σε ίση βάση με τους υπόλοιπους πολίτες μιας κοινωνίας, χωρίς διακρίσεις και με την κατάλληλη εκτίμηση των ειδικών αναγκών του κάθε ατόμου ξεχωριστά.
Η 21η Μαρτίου επιλέχθηκε ως ημερομηνία για να δηλώσει τη μοναδικότητα της τρισωμίας του 21ου χρωμοσώματος που προκαλεί το σύνδρομο Down (3ο χρωμόσωμα στο 21ο ζεύγος= 21/3)
Είναι ίσως η πιο γνωστή γενετική διαταραχή. Χαρακτηρίζεται από µια ποικιλία σωµατικών και νοητικών προβλημάτων, τα οποία επηρεάζουν την ανάπτυξη του παιδιού σε όλους τους τομείς. Περίπου 1 στα 700-800 παιδιά γεννιέται με σύνδρομο Down.
Με την κατάλληλη εκπαίδευση και υποστήριξη τα παιδιά με σύνδρομο Down μπορούν να προσφέρουν πολλά σε μια κοινωνία και να γίνουν ενεργά μέλη της.
Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική κατάσταση κι όχι ασθένεια.
Σύνδρομο Down
Το σύνδρομο Down (ή αλλιώς Τρισωμία 21) αποτελεί τη συχνότερη γενετική αιτία της νοητικής υστέρησης. Πιο συγκεκριμένα, το σύνδρομο αυτό περιλαμβάνει ένα σύνολο συμπτωμάτων που παρουσιάζονται, εκ γενετής, σε ένα άτομο και ευθύνονται για ένα βαθμό μαθησιακής δυσκολίας ή νοητικής υστέρησης, καθώς και για σωματικά και εξωτερικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα.
Κανονικά, ένα γονιμοποιημένο ωάριο έχει 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων. Στα περισσότερα άτομα με σύνδρομο Down υπάρχει ένα επιπλέον αντίγραφο του χρωμοσώματος 21 (επίσης ονομάζεται τρισωμία 21, επειδή υπάρχουν τρία αντίγραφα του χρωμοσώματος αυτού, αντί των δύο), το οποίο επηρεάζει την κανονική σωματική και εγκεφαλική ανάπτυξη του.
Τα φυσικά χαρακτηριστικά και τα ιατρικά προβλήματα που σχετίζονται με το σύνδρομο Down μπορεί να ποικίλλουν σημαντικά από παιδί σε παιδί. Ενώ ορισμένα παιδιά στο σύνδρομο χρειάζονται πολλή ιατρική φροντίδα. Το σύνδρομο Down μπορεί να σχετίζεται με ήπια έως μέτρια μαθησιακή δυσκολία, καθυστέρηση στην ανάπτυξη, χαρακτηριστικά γνωρίσματα του προσώπου, και το χαμηλό μυϊκό τόνο στην πρώτη βρεφική ηλικία.
Χαρακτηριστικά ατόμων με σύνδρομο Down
Τα παιδιά με σύνδρομο Down τείνουν να μοιράζονται ορισμένα φυσικά χαρακτηριστικά:
- στρογγυλεμένο πρόσωπο με μια ανοδική κλίση στο μάτι,
- κοντό λαιμό, καθώς και ασυνήθιστο σχήμα στα αυτιά,
- λευκές κηλίδες στην ίριδα του ματιού,
- κακό μυϊκό τόνο, χαλάρωση στους συνδέσμους,
- έχουν αδύνατα και κοντά δάχτυλα χεριών,
- παρατηρείται μεγάλη όρεξη για φαγητό και παχυσαρκία, και είναι, συνήθως, άτομα που εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους.
Πρέπει να τονίσουμε ότι αν και τα άτομα με σύνδρομο Down μπορεί να έχουν κάποια κοινά σωματικά και ψυχικά χαρακτηριστικά, τα συμπτώματα του συνδρόμου μπορεί να κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά.
Κατά τη γέννηση τους, τα παιδιά με σύνδρομο Down είναι συνήθως μεσαίου μεγέθους, αλλά τείνουν να αυξάνονται με βραδύτερο ρυθμό και να παραμένουν μικρότερα από τα συνομηλίκους τους.
Για τα βρέφη, ο χαμηλός μυϊκός τόνος μπορεί να συμβάλει στην απορρόφηση και σε προβλήματα διατροφής, καθώς και δυσκοιλιότητα και άλλα πεπτικά προβλήματα. Τα νήπια και τα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να έχουν καθυστερήσεις στην ομιλία και σε δεξιότητες αυτοεξυπηρέτησης, όπως σίτιση.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Top 5 Αγαπημένες ταινίες
Σήμερα, 21 Μαρτίου, λόγω Παγκόσμιας Ημέρας για το σύνδρομο Down, θυμάμαι πέντε αγαπημένες ταινίες που έχω αγαπήσει και συγκινηθεί, ιδιαίτερα και τα παρουσιάζω μέσα από την στήλη τοπ 5.
Τοp 5 - Αγαπημένες Ταινίες
1. Σκοτεινό Μυστικό (The Memory Keeper's Daughter, 2008)
Το 1964, ο γιατρός Ντέιβιντ Χέρνι πήρε την πιο δύσκολη απόφαση της ζωής του. Χώρισε στη γέννα τα δίδυμα παιδιά που έφερε στον κόσμο η γυναίκα του, για να της κρύψει ότι το νεογέννητο κοριτσάκι τους έπασχε από Σύνδρομο Ντάουν. Εμπιστεύτηκε το βρέφος σε μια ευσυνείδητη και πιστή νοσοκόμα, ενώ εκείνος εξαφανίστηκε από τη ζωή τους μαζί με το νεογέννητο αδελφό της και την γυναίκα του, η οποία δεν έμαθε ποτέ τίποτα. Τώρα πια, η κόρη είναι μια όμορφη 25χρονη ισορροπημένη κοπέλα πλήρως εξοικειωμένη με την αναπηρία της, ενώ ο ίδιος βιώνει την κατάρρευση της οικογένειάς του. Το μυστικό που τόσα χρόνια κρατάει μέσα του, τον στοιχειώνει και ο ίδιος γνωρίζει πως δεν μπορεί να αποκαλύψει την αλήθεια...
Το 1964, ο γιατρός Ντέιβιντ Χέρνι πήρε την πιο δύσκολη απόφαση της ζωής του. Χώρισε στη γέννα τα δίδυμα παιδιά που έφερε στον κόσμο η γυναίκα του, για να της κρύψει ότι το νεογέννητο κοριτσάκι τους έπασχε από Σύνδρομο Ντάουν. Εμπιστεύτηκε το βρέφος σε μια ευσυνείδητη και πιστή νοσοκόμα, ενώ εκείνος εξαφανίστηκε από τη ζωή τους μαζί με το νεογέννητο αδελφό της και την γυναίκα του, η οποία δεν έμαθε ποτέ τίποτα. Τώρα πια, η κόρη είναι μια όμορφη 25χρονη ισορροπημένη κοπέλα πλήρως εξοικειωμένη με την αναπηρία της, ενώ ο ίδιος βιώνει την κατάρρευση της οικογένειάς του. Το μυστικό που τόσα χρόνια κρατάει μέσα του, τον στοιχειώνει και ο ίδιος γνωρίζει πως δεν μπορεί να αποκαλύψει την αλήθεια...
2. Εμείς οι Δύο (León and Olvido, 2009)
Ο 34χρονος Ντανιέλ είναι ο πρώτος Ευρωπαίος με σύνδρομο Down που έχει αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο. Ξεκινά μια δουλειά σε κοινωνική υπηρεσία της Σεβίλλης, όπου και γνωρίζει την Λάουρα. Γίνονται αμέσως φίλοι, τραβώντας την προσοχή τόσο των συναδέρφων τους όσο και των μελών των οικογενειών τους. Η ιδιαίτερη σχέση τους θα δοκιμαστεί, όταν ο Ντανιέλ ερωτευτεί την Λάουρα. Όμως οι επαναστατικές ψυχές τους αρνούνται να συμβιβαστούν με τους κανόνες και αποφασίζουν να ζήσουν τον έρωτα χωρίς όρια και περιορισμούς.
3. Αν Μ'αγαπάς, 2006
Μια νεαρή γυναίκα, η Ειρήνη, μένει έγκυος. Σύντομα πληροφορείται ότι το μωρό που κυοφορεί έχει σύνδρομο Down. Θα πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει ή θα διακόψει την κύηση. Οι συγκρούσεις που αντιμετωπίζει (με το σύζυγό της, τους γονείς της, τον εαυτό της...) είναι πολλές.
4. Η Όγδοη Μέρα (Le huitième jour γνωστή και ως The Eighth Day,1996)
Ο Χάρι είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Μοναχικός, πολυάσχολος, επαγγελματίας - που δίνει διαλέξεις σε νέους πωλητές ασπιρίνης, εγκαταλειμμένος από τη γυναίκα του, που πήρε και τα δύο παιδιά τους - κοντεύει να ξεχάσει ποιος πραγματικά είναι. Στο δρόμο συναντά τον Τζορτζ, που πάσχει από Σύνδρομο Ντάουν και το έχει σκάσει από το ίδρυμα στο οποίο ζει, γιατί όλοι οι άλλοι πήγαν στα σπίτια τους με τους γονείς τους εκτός από αυτόν, μια που η μητέρα του έχει πεθάνει. Δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι μεταξύ τους, που με τον καιρό θα γνωριστούν και μέσα από μια πορεία γεμάτη δυσκολίες και εκπλήξεις θα γίνουν αχώριστοι.
Αυτό ήταν το δικό μου top 5 με αγαπημένες ταινίες, για το σύνδρομο Down.
5. Αnita (2009)
Η Anita είναι η ιστορία μιας νεαρής γυναίκας με σύνδρομο Down, που ζει μια ευτυχισμένη ζωή στο Μπουένος Άιρες, φροντίζοντας σχολαστικά τη μητέρα της Ντόρα. Ένα τραγικό πρωινό το 1994, όλα αλλάζουν όταν η Anita βρίσκεται μόνη της, μπερδεμένη και αβοήθητη μετά τον βομβαρδισμό κτιρίου Ισραηλινού Συλλόγου. Καθώς η Anita περιπλανιέται στην πόλη, μαθαίνει όχι μόνο να φροντίζει τον εαυτό της, αλλά αγγίζει τις ζωές όσων την περιτριγυρίζουν, από έναν αλκοολικό μέχρι και μια οικογένεια ασιατών μεταναστών. Αυτό ήταν το δικό μου top 5 με αγαπημένες ταινίες, για το σύνδρομο Down.
Εσείς έχετε δει κάποιες και αν ναι ποιες είναι οι δικές σας αγαπημένες;
Το ταξίδι, όπως κάθε χρόνο θα ξεκινήσει από την Αθήνα, με τους κινηματογράφους να φιλοξενούν το πλούσιο πρόγραμμα του φεστιβάλ στις 3 – 9 Μαΐου, ενώ αμέσως μετά αυτό θα μεταφερθεί βορειότερα, στη Θεσσαλονίκη που παίρνει τη σκυτάλη στις 10 – 16 Μαΐου.
Το 5ο Horrorant Film Festival “ΝΥΧΤΕΣ ΤΡΟΜΟΥ” έχει φέτος στόχο να μην αφήσει κανέναν horror fan παραπονεμένο, συνεχίζοντας το ταξίδι του όχι σε δύο, όχι σε πέντε…αλλά σε οχτώ ακόμα πόλεις από τον Έβρο μέχρι τη Κρήτη και από την Ήπειρο μέχρι τα Δωδεκάνησα!!
Θα έχετε την ευκαιρία να δείτε ελληνικές και διεθνείς Ταινίες Μεγάλου Μήκους, με το Διαγωνιστικό Τμήμα να αναλαμβάνει να σας παρουσιάσει τις καλύτερες απ’ αυτές σε πανελλήνια πρεμιέρα, χωρίς φυσικά να λείπουν και εκείνες που θα έχετε την ευκαιρία να δείτε σε πρώτη πανευρωπαϊκή ή και παγκόσμια προβολή! Από το πρόγραμμα δε γίνεται να λείπουν και οι Ταινίες Μικρού Μήκους με μικρά διαμαντάκια απ’ όλο το κόσμο να συνοδεύουν τις προβολές, προσφέροντας το καλύτερο ορεκτικό πριν το κυρίως πιάτο.
Δε θα μπορούσαν να λείπουν και τα Ειδικά Αφιερώματά του, όπου δύο θεματικές ενότητες αναλαμβάνουν να σας ταξιδέψουν στη κινηματογραφική ιστορία και να σας παρουσιάσουν ταινίες κλασσικές, ταινίες σπάνιες αλλά και μοντέρνα δείγματα του εκάστοτε θέματος, δίνοντάς σας την ευκαιρία να δείτε –σε πολλές περιπτώσεις- για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη, αξιομνημόνευτες παραγωγές. Αφιέρωμα στον Ιταλικό Κινηματογράφο Τρόμου και αφιέρωμα στον μεγάλο Αμερικάνο συγγραφέα H. P. Lovecraft που με την αξεπέραστη φαντασία και τις φιλοσοφικά έντονες ιστορίες τρόμου, άφησε το ανεξίτηλο στίγμα του σε κάθε είδους horror fiction, με τους κινηματογραφιστές να τον διασκευάζουν αλλά και να εμπνέονται απ’ αυτόν, παρουσιάζοντας από τα μέσα του περασμένου αιώνα ένα πλήθος παραγωγών που αξίζει να γνωρίσουμε ή να ξαναεπισκεφτούμε.
Την επίσημη αφίσα, και φέτος επιμελήθηκε ο Νίκος Κουλαυτάκης.
Πηγή: horrorantfilmfestival.com
Το 2018 είναι η χρονιά...της ΑΕΚ. 50 χρόνια συμπληρώνονται από την πρώτη ευρωπαϊκή κούπα που κατακτήθηκε ποτέ από ελληνική ομάδα. 50 χρόνια που η μπασκετική ΑΕΚ, σήκωσε μέσα στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, την πρώτη Ευρωπαϊκή κούπα, στην ιστορίας, νικώντας την Σλάβια Πράγας, με τελικό σκορ 89-82. 50 χρόνια που όλοι η Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες ήταν ενωμένοι και άκουγαν ή παρακολουθούσαν τον αγώνα. 50 χρόνια μετά και η ιστορία επαναλαμβάνεται μέσα από τη ματιά του γνωστού σκηνοθέτη Τάσου Μπουλμέτη.
Ο γνωστός σκηνοθέτης, υλοποίησε την ιδέα του Μάκη Αγγελόπουλου (πρόεδρος και μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ ΑΕΚ), και μετά από ταινίες όπως «Πολίτικη κουζίνα», «Νοτιάς», επιστρέφει με την ταινία «1968». Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης επιστρατεύει ένα πλούσιο και ταλαντούχο καστ για να αποκαλύψει το συναρπαστικό παρασκήνιο πίσω από το άπιαστο όνειρο που έγινε πραγματικότητα.
Για την ιστορία...στις 4 Απριλίου του 1968, με πάνω από 80.000 θεατές στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο και με εκατομμύρια άλλους να ακούν τον αγώνα στο ραδιόφωνο από κάθε μέρος της Ελλάδας, η ΑΕΚ, επικρατούσε της Σλάβια Πράγας, με σκορ 89-82. Το Στάδιο σειόταν, το Παγκράτι και οι γύρω περιοχές επίσης. Όλοι εκείνο το βράδυ ήταν ΑΕΚ. Στην περιγραφή του αγώνα ο Βασίλης Γεωργίου. Ο ίδιος άνθρωπος περιέγραψε και τον τελικό της ΑΕΚ στη Λωζάννη το 2000. Ο τελικός ήταν προγραμματισμένος για τις οκτώ και μισή το βράδυ, αλλά το Παναθηναϊκό Στάδιο ήταν κατάμεστο από κόσμο, από τις έξι και μισή. Οι πόντοι της ΑΕΚ εκείνο το βράδυ, που κέρδισε 89-82 τη Σλάβια ήταν ως εξής: Χρηστέας 4, Αμερικάνος 29, Βασιλειάδης 11, Λαρεντζάκης 6, Ζούπας 12, Τρόντζος 24, Τσάβας 3, Νεσιάδης, Δημητριάδης, Πετράκης
Δεν επρόκειτο μόνο για μια νίκη - την πρώτη διεθνή νίκη για τη χώρα - αλλά για μια δικαίωση για έναν σύλλογο που φτιάχτηκε από πρόσφυγες, τους χτυπημένους από τη μοίρα και τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Ο τίτλος της ταινίας δεν είναι τυχαίος. Το «1968» είναι η χρονιά που, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη, συνδέεται με ριζοσπαστικές αλλαγές στη σύγχρονη ιστορία, του κόσμου και της Ελλάδας. Η χρονιά που δολοφονήθηκε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, η χρονιά που η Ελλάδα έζησε μέσα στη χούντα, η χρονιά που μια ομάδα προσφύγων έδωσε σ' ένα κατάμεστο στάδιο την ευκαιρία σ' έναν πολύπαθο λαό, ομαδικά, να θυμηθεί την αίσθηση τής νίκης.
Ο γνωστός σκηνοθέτης, καταφέρνει να στήσει μια ιστορία ανθρώπινη, με νοσταλγία και με χιούμορ. Έμαθε τα πάντα για την ομάδα και συγκέντρωσε τα στοιχεία που ήθελε, αποφάσισε να μη μείνει μόνο στο ντοκιμαντέρ αλλά να δημιουργήσει κάτι πρωτότυπο: ένα docufiction, δηλαδή ντοκιμαντέρ εμπλουτισμένο με μυθοπλασία. Σε πρωταγωνιστικούς ρόλους, οι Αντώνης Καφετζόπουλος, Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Γιώργος Μητσικώστας, Βασιλική Τρουφάκου, Ορφέας Αυγουστίδης, Στέλιος Μάινας, και πολλοί ακόμα, που ενσαρκώνουν καθημερινές ιστορίες, τη χρονιά που η αναπάντεχη νίκη μιας ομάδας με ψυχή, ανακήρυξε για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού την Ελλάδα κυπελλούχο Ευρώπης.
 |
| Comics από το περιοδικό Yellow Submarine - Τεύχος 3, 2018 |
Η ταινία πρόκειται να βγει στους κινηματογράφους στις 25 Ιανουαρίου, από τη Feelgood.
Πηγές: Flix.gr / Protothema.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons