Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 121words. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 121words. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Είκοσι δύο Έλληνες συγγραφείς, κάποιοι από αυτούς, γνωστοί, στο αναγνωστικό κοινό συνθέτουν ένα συλλογικό έργο που περιέχει 21+1 διηγήματα με κεντρικό ήρωα των αγαπημένο όλων μας... καφέ.. «21+1 συγγραφείς μας λένε τον καφέ» τιτλοφορείται η ανθολογία διηγημάτων που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις 120lekseis.gr.
Κατά αλφαβητική σειρά οι Έλληνες συγγραφείς που θα συναντήσει κανείς σε αυτήν την συλλογή είναι: Αλεξιάδου Άνθεια, Βιδάλη Αγγελική, Γιώργος Γιώτσας, Δρουκ Μπάμπης, Ελιόγλου Λυδία, Ιωσηφίδης Βαγγέλης, Καρμίρη Μαρία, Καρτάλου Βέρα, Κομπάνης Εμμανουήλ, Κουλουβάκης Θάνος, Κουρμούλη Στέλλα, Κρυστάλλη Κατερίνα, Μαρκάκη Νεκταρία, Μεσολογγίτης Γιώργος, Μουσούλη Νίκη, Μπαχάς Ιωάννης, Πέτροβα Ελπίδα, Ποτήρη Χριστίνα, Ρήγα Ιλέιν, Τσαμπάνης Μηνάς, Τσιγκουτζίδου Χρυσή, Ψηλακάκος Βασίλης, Larry Cool.
Κατά αλφαβητική σειρά οι Έλληνες συγγραφείς που θα συναντήσει κανείς σε αυτήν την συλλογή είναι: Αλεξιάδου Άνθεια, Βιδάλη Αγγελική, Γιώργος Γιώτσας, Δρουκ Μπάμπης, Ελιόγλου Λυδία, Ιωσηφίδης Βαγγέλης, Καρμίρη Μαρία, Καρτάλου Βέρα, Κομπάνης Εμμανουήλ, Κουλουβάκης Θάνος, Κουρμούλη Στέλλα, Κρυστάλλη Κατερίνα, Μαρκάκη Νεκταρία, Μεσολογγίτης Γιώργος, Μουσούλη Νίκη, Μπαχάς Ιωάννης, Πέτροβα Ελπίδα, Ποτήρη Χριστίνα, Ρήγα Ιλέιν, Τσαμπάνης Μηνάς, Τσιγκουτζίδου Χρυσή, Ψηλακάκος Βασίλης, Larry Cool.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Συλλογικό Έργο
β) Τίτλος: 21+1 συγγραφείς μας λένε τον καφέ
γ) Έτος Έκδοσης: 2020
δ) Έκδοση: 121words
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Δεν είναι η πρώτη φορά, που θα αναφερθώ σε ένα βιβλίο το οποίο οι ιστορίες του είναι γραμμένες μέσα σε 121 λέξεις. Είναι συγκεκριμένα η τρίτη συλλογή που διαβάζω και αποτελείται από 22 ιστορίες, με την κάθε μία να αποτελείται ακριβώς από 121 λέξεις. Ούτε λιγότερες αλλά ούτε και περισσότερες.
Η ανθολογία αυτή, πρωτοβουλία της Κατερίνα Κρυστάλλη, είναι φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Συγκέντρωσε 21 συγγραφείς και τους ζήτησε να γράψουν ιστορίες με θέμα τον καφέ. Το project λοιπόν αυτό, ως λάτρης κι εγώ του καφέ, το βρήκα πολύ ενδιαφέρον. Φυσικά η ανάγνωση του, έγινε παρέα με τι άλλο, με έναν καφέ και μάλιστα γαλλικό με άρωμα φουντουκιού.
«21+1 συγγραφείς μας λένε τον καφέ». Μια συλλογή διηγημάτων που από το εξώφυλλο του και μόνο σε προϊδεάζει για τις ιστορίες του. Ιστορίες μικρές, ιστορίες μεγάλες. Ιστορίες διαφορετικές μεταξύ τους αλλά με ένα κοινό χαρακτηριστικό...όλες τους έχουν άρωμα καφέ. Ο ελληνικός καφές, έχει την τιμητική του, σε πολλές ιστορίες, που όμως διαρκούν λίγο.
Μέσα από τις μικρές αυτές ιστορίες, οι συγγραφείς του, παρουσιάζουν τα είδη του καφέ αλλά και τα είδη των ανθρώπινων σχέσεων. Στιγμιαίοι καφέδες, της παρηγοριάς, της νοσταλγίας, της συγκίνησης, της χαράς, της λύπης αλλά και του αποχαιρετισμού.
Προσωπικά ξεχώρισα κάποιες ιστορίες. Τον καφέ "Μόκα" ποτέ δεν τον δοκίμασα αλλά η γεύση που μου άφησε ήταν γλυκιά!!! Επέλεξα έναν ζεστό "Νες", στην πορεία κατάλαβα ότι μου άρεσε το "Καφεδάκι της μοίρας", ευχαριστήθηκα το "Φρεντοτσίνο" με σαντιγί, καταχάρηκα με τον "Ελληνικό τον Δολοπλόκο", πικράθηκα λίγο με τον "Φρέντο Εσπρέσσο", που ήταν σκέτος και προτίμησα τον "Αμερικάνο". Ο 'Άιρις κόφι" ήταν μια έκπληξη ενώ η μυρωδιά από "Λικέρ καφέ" δεν έχει φύγει ακόμα. Τελικά καφές να ναι, αρκεί να είναι... "Του Ξυπνήματος"!!!
Εν κατακλείδι, το συλλογικό έργο «21+1 συγγραφείς μας λένε τον καφέ» είναι ένα λογοτεχνικό project όπου οι στιγμές έχουν τον καφέ που τους αξίζει. Μοναδικές στιγμές στις οποίες χρειάζεσαι έναν μοναδικό καφέ.
Η ανθολογία αυτή, πρωτοβουλία της Κατερίνα Κρυστάλλη, είναι φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Συγκέντρωσε 21 συγγραφείς και τους ζήτησε να γράψουν ιστορίες με θέμα τον καφέ. Το project λοιπόν αυτό, ως λάτρης κι εγώ του καφέ, το βρήκα πολύ ενδιαφέρον. Φυσικά η ανάγνωση του, έγινε παρέα με τι άλλο, με έναν καφέ και μάλιστα γαλλικό με άρωμα φουντουκιού.
«21+1 συγγραφείς μας λένε τον καφέ». Μια συλλογή διηγημάτων που από το εξώφυλλο του και μόνο σε προϊδεάζει για τις ιστορίες του. Ιστορίες μικρές, ιστορίες μεγάλες. Ιστορίες διαφορετικές μεταξύ τους αλλά με ένα κοινό χαρακτηριστικό...όλες τους έχουν άρωμα καφέ. Ο ελληνικός καφές, έχει την τιμητική του, σε πολλές ιστορίες, που όμως διαρκούν λίγο.
Μέσα από τις μικρές αυτές ιστορίες, οι συγγραφείς του, παρουσιάζουν τα είδη του καφέ αλλά και τα είδη των ανθρώπινων σχέσεων. Στιγμιαίοι καφέδες, της παρηγοριάς, της νοσταλγίας, της συγκίνησης, της χαράς, της λύπης αλλά και του αποχαιρετισμού.
Μπορεί να είναι σκέτος, γλυκός, μέτριος με ολίγη, μπορεί κάποιες φουσκάλες του να σκάνε σαν τα κύματα, μαζί του όμως γίνονται τα καλύτερα ξυπνήματα.
Προσωπικά ξεχώρισα κάποιες ιστορίες. Τον καφέ "Μόκα" ποτέ δεν τον δοκίμασα αλλά η γεύση που μου άφησε ήταν γλυκιά!!! Επέλεξα έναν ζεστό "Νες", στην πορεία κατάλαβα ότι μου άρεσε το "Καφεδάκι της μοίρας", ευχαριστήθηκα το "Φρεντοτσίνο" με σαντιγί, καταχάρηκα με τον "Ελληνικό τον Δολοπλόκο", πικράθηκα λίγο με τον "Φρέντο Εσπρέσσο", που ήταν σκέτος και προτίμησα τον "Αμερικάνο". Ο 'Άιρις κόφι" ήταν μια έκπληξη ενώ η μυρωδιά από "Λικέρ καφέ" δεν έχει φύγει ακόμα. Τελικά καφές να ναι, αρκεί να είναι... "Του Ξυπνήματος"!!!
Εν κατακλείδι, το συλλογικό έργο «21+1 συγγραφείς μας λένε τον καφέ» είναι ένα λογοτεχνικό project όπου οι στιγμές έχουν τον καφέ που τους αξίζει. Μοναδικές στιγμές στις οποίες χρειάζεσαι έναν μοναδικό καφέ.
Πλοκή: Είκοσι δύο ιστορίες των 121 λέξεων με κεντρικό ήρωα των αγαπημένο όλων μας... καφέ. Αφορμή τους στάθηκε ένα project με φιλανθρωπικό σκοπό, μια πρωτοβουλία της Κατερίνας Κρυστάλλη που αγκαλιάστηκε με ενθουσιασμό από το 121 words. Γι' αυτό μην αργείτε. Ξεκινήστε να διαβάζετε και θα δείτε ήρωες να μπλέκονται με λόγια και συμβάντα, με σκέψεις και αρώματα, με στιγμές κουπάτες και φλιτζανάτες, με ένα χαρμάνι τέλος πάντων βγαλμένο απ' τη ζωή. Σίγουρα θα αναγνωρίσετε τον δικό σας αγαπημένο "καφέ". 4 στα 5

* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
H Κατερίνα Κρυστάλλη συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό, το 2016, μέσα από το συλλογικό έργο με τίτλο «Βρώμικες ιστορίες της πόλης», το οποίο κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις 120lekseis.gr. Την ίδια χρονιά, τον Δεκέμβρη του 2016, το διήγημα της, «Το πεπρωμένον φαγείν αδύνατον», συμπεριλήφθηκε στο συλλογικό έργο με τίτλο «28 θανάσιμες αμαρτίες», το οποίο κυκλοφόρησε πάλι από τις Εκδόσεις 120lekseis.gr. To 2017, η Κατερίνα Κρυστάλλη, ένας μονόλογος της συμπεριλαμβάνεται στο συλλογικό τόμο με τίτλο «Μονόλογοι», το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Το βιβλίο. Διήγημα της, συμπεριλήφθηκε στο συλλογικό έργο στο «Παιχνίδια του Θρόνου στο Βυζάντιο», το οποίο και κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις iWrite. Το 2018 κυκλοφόρησε την πρώτη της μικρή συλλογή, λογοτεχνίας microfiction με τίτλο οι «8 Μικρές Ιστορίες». Την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί το δεύτερο μέρος της συλλογής με επιπλέον «8 Μικρές Ιστορίες». Οι «8 Μικρές Ιστορίες #3» αποτελούν την τρίτη προσωπική της συλλογή microfiction.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Κατερίνα Κρυστάλλη
β) Τίτλος: 8 μικρές ιστορίες #3
γ) Έτος Έκδοσης: 2019
δ) Έκδοση: 121words
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Δεν είναι η πρώτη φορά που έχω στα χέρια μου, ένα μικρό βιβλίο 121 λέξεων. Για την ακρίβεια είναι η δεύτερη φορά που διαβάζω βιβλίο που έχει μέσα του μικρές ιστορίες, γραμμένες με μόνο 121 λέξεις. Η πρώτη συλλογή που είχα διαβάσει πριν περίπου ένα χρόνο ήταν αυτή του Βαγγέλη Νάστου με τίτλο και πάλι «8 Μικρές Ιστορίες».
Οι «8 Μικρές Ιστορίες» της Κατερίνα Κρυστάλλη αποτελούνται από οκτώ ιστορίες με την κάθε μία να αποτελείται ακριβώς από 121 λέξεις. Το τρίτο μέρος των οκτώ αυτών ιστοριών, αποτελεί και την πρώτη μου γνωριμία και με την ίδια την συγγραφέα, την οποία και δεν γνώριζα, μέχρι πρότινος.
Οι «8 Μικρές Ιστορίες» είναι ένα μικρό και όμορφο βιβλιαράκι, που δεν το πιάνει το μάτι σου και με μόλις 12 σελίδες. Η Κατερίνα Κρυστάλλη καταφέρνει να γράψει ιστορίες, με μόνο 121 σελίδες ακριβώς. Μπορεί όμως μια ιστορία, ένα κείμενο 121 λέξεων να σε συγκλονίσει, να σε ταξιδέψει, να σε προβληματίσει και να σε γεμίσει με πολλά συναισθήματα; Η απάντηση είναι...μπορεί!!! Και σε όλο αυτό βοηθάει και το πολύ ωραίο εξώφυλλο που σχεδίασε η Λούλα Μιχοπούλου.
Στην τρίτη συλλογή λογοτεχνίας microfiction, η συγγραφέας, μάς παρουσιάζει οκτώ ευφυέστατες ιστορίες που θα μπορούσαν να είναι και πραγματικότητα. Ιστορίες διαφορετικές μεταξύ τους αλλά με ένα κοινό χαρακτηριστικό, το παιχνίδι σε άλλη διάσταση. Ιστορίες που θα σε παρασύρουν σε ένα κόσμο παιχνιδιού, έναν κόσμο εικονικό. Όλες τους, διαρκούν λίγο, όμως σίγουρα θα ήθελα να δω να εξελίσσονται σε μεγαλύτερη έκταση.
Οι «8 Μικρές Ιστορίες» της Κατερίνα Κρυστάλλη αποτελούνται από οκτώ ιστορίες με την κάθε μία να αποτελείται ακριβώς από 121 λέξεις. Το τρίτο μέρος των οκτώ αυτών ιστοριών, αποτελεί και την πρώτη μου γνωριμία και με την ίδια την συγγραφέα, την οποία και δεν γνώριζα, μέχρι πρότινος.
Οι «8 Μικρές Ιστορίες» είναι ένα μικρό και όμορφο βιβλιαράκι, που δεν το πιάνει το μάτι σου και με μόλις 12 σελίδες. Η Κατερίνα Κρυστάλλη καταφέρνει να γράψει ιστορίες, με μόνο 121 σελίδες ακριβώς. Μπορεί όμως μια ιστορία, ένα κείμενο 121 λέξεων να σε συγκλονίσει, να σε ταξιδέψει, να σε προβληματίσει και να σε γεμίσει με πολλά συναισθήματα; Η απάντηση είναι...μπορεί!!! Και σε όλο αυτό βοηθάει και το πολύ ωραίο εξώφυλλο που σχεδίασε η Λούλα Μιχοπούλου.
Στην τρίτη συλλογή λογοτεχνίας microfiction, η συγγραφέας, μάς παρουσιάζει οκτώ ευφυέστατες ιστορίες που θα μπορούσαν να είναι και πραγματικότητα. Ιστορίες διαφορετικές μεταξύ τους αλλά με ένα κοινό χαρακτηριστικό, το παιχνίδι σε άλλη διάσταση. Ιστορίες που θα σε παρασύρουν σε ένα κόσμο παιχνιδιού, έναν κόσμο εικονικό. Όλες τους, διαρκούν λίγο, όμως σίγουρα θα ήθελα να δω να εξελίσσονται σε μεγαλύτερη έκταση.
Η εικονική ζωή που είχε φτιάξει ήταν πολύ πιο συναρπαστική από την κανονική (Από την ιστορία "Θα σε κάνει να νιώθεις αήττητος")
Μέσα από τις μικρές αυτές ιστορίες, η συγγραφέας παρά τη δράση που προσφέρει, καταφέρνει να προβληματίσει. Θα μας κάνει να αναρωτηθούμε κατά πόσο η συμμετοχή σε ένα παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας, μπορεί να επηρεάζει τη ζωή ενός ανθρώπου. Θα είναι σε θέση ο άνθρωπος να καταφέρει να ξεφύγει από αυτήν την αλόγιστη χρήση του παιχνιδιού αλλά και της ίδιας της τεχνολογίας, που περιβάλλεται;
Εν κατακλείδι, το τρίτο βιβλίο της συγγραφέας, «8 μικρές ιστορίες» είναι ιστορίες βασισμένες στην εικονική πραγματικότητα ενός παιχνιδιού. Αν καταφέρεις να τις διαβάσεις, τότε περνάς στο επόμενο επίπεδο. Μια μικρή συλλογή, που δεν την πιάνει το μάτι σου και με μόλις 12 σελίδες, με στοιχεία φαντασίας, τρόμου και μυστηρίου.
Εν κατακλείδι, το τρίτο βιβλίο της συγγραφέας, «8 μικρές ιστορίες» είναι ιστορίες βασισμένες στην εικονική πραγματικότητα ενός παιχνιδιού. Αν καταφέρεις να τις διαβάσεις, τότε περνάς στο επόμενο επίπεδο. Μια μικρή συλλογή, που δεν την πιάνει το μάτι σου και με μόλις 12 σελίδες, με στοιχεία φαντασίας, τρόμου και μυστηρίου.
Πλοκή: Οι ιστορίες που περιέχει είναι οι εξής: 1. Μέσα στο παιχνίδι 2. Έχε τα μάτια σου και τα αυτιά σου ανοιχτά 3. Το κοίταγμα πίσω από την κουρτίνα 4. Αυτό είναι το κόλπο 5. Θα σε κάνει να νιώθεις αήττητος 6. Όμως το παιχνίδι 7. Θα σε τσακίσει 8. Όσο βρίσκεσαι εκεί Η μικρομυθοπλασία καλλιεργήθηκε συστηματικά μετά τα μέσα του 20ου αιώνα και έχει πάρει διαστάσεις διεθνούς φαινομένου. Σήμερα μιλάμε για ένα νέο είδος λόγου που σηματοδοτεί αλλαγή στη σκέψη, με υβριδικό χαρακτήρα, με δεκάδες υποκατηγορίες και ονόματα στις περισσότερες εθνικές λογοτεχνίες, που τείνει να αυτονομηθεί και να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην ανανέωση των λογοτεχνικών συμβάσεων. Το νέο αυτό είδος λόγου, που συνήθως αποκαλείται microfiction, χαρακτηρίζεται εκ πρώτης για τη συντομία, την αφηγηματική οικονομία, τη συμπύκνωση και την ορθοέπειά του. Λογοτεχνικά συνιστά μία –εν εξελίξει ακόμη– καινοτόμα συνάντηση μορφής και περιεχομένου, στο πλαίσιο της οποίας επαναλειτουργούν ανανεωτικά τα πεδία της «όρασης», της «αντίληψης» και της «αίσθησης-συναίσθησης» του συγγραφέα. Στην παρούσα συλλογή μπορείτε να διαβάσετε μικρές ιστορίες των 121 λέξεων ακριβώς της Κατερίνας Κρυστάλλη.4 στα 5

* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ο Βαγγέλης Νάστος συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό, το 2012, μέσα από το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Τυχερά μονοπάτια», το οποίο κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Iwrite. Την επόμενη χρονιά, το 2013, το διήγημα του, «Στο Πανηγύρι», συμπεριλήφθηκε στο συλλογικό έργο με τίτλο «Αμύνταιο: Συντηρητές Μνήμης», το οποίο και κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Iwrite. To 2014, o Βαγγέλης Νάστος, κυκλοφορεί το δεύτερο προσωπικό του μυθιστόρημα με τίτλο «Ο χορός των κυμάτων», το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Φυλάτος. Το 2017, το διήγημα του, «Απομάκρυνση», συμπεριλήφθηκε στο συλλογικό έργο στο «Αντίθετο Ημισφαίριο 4: Ιστορίες μυστηρίου και φαντασίας», το οποίο και κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Gamecraft. Δυο ακόμα διηγήματά του, έχουν διακριθεί και κερδίσει βραβεία σε διαγωνισμούς διηγήματος, έναν πανελλήνιο από την εφημερίδα Γνώμη (2016) και έναν από την Πνευματική Συντροφιά Λεμεσού, που διεξήχθη σε Ελλάδα και Κύπρο (2017). Οι «8 Μικρές Ιστορίες», είναι η πρώτη του, μικρή συλλογή, λογοτεχνίας microfiction.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Βαγγέλης Νάστος
β) Τίτλος: 8 Μικρές Ιστορίες
γ) Έτος Έκδοσης: 2019
δ) Έκδοση: 121words
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Την ιστοσελίδα 121words, την γνώριζα εδώ και αρκετό καιρό. Το 121words (στα ελληνικά 121 Λέξεις) είναι μία ιστοσελίδα αφιερωμένη στην διάδοση της λογοτεχνίας flash fiction. Στη σελίδα τους μπορείτε να διαβάσετε μικρές ιστορίες των 121 λέξεων.
Οι «8 Μικρές Ιστορίες» του Βαγγέλη Νάστου, είναι η πρώτη συλλογή που διαβάζω και αποτελείται από οκτώ ιστορίες με την κάθε μία να αποτελείται ακριβώς από 121 λέξεις. Για την ακρίβεια είναι η πρώτη μου γνωριμία και με τον ίδιο τον συγγραφέα, τον οποίο και είχα στα υπόψιν μου από τότε που κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα του «Ο χορός των κυμάτων».
Οι «8 Μικρές Ιστορίες» είναι ένα μικρό και όμορφο βιβλιαράκι, που δεν το πιάνει το μάτι σου και με μόλις 20 σελίδες. Ο Βαγγέλης Νάστος καταφέρνει να γράψει ιστορίες, με μόνο 121 σελίδες ακριβώς. Μπορεί όμως μια ιστορία, ένα κείμενο 121 λέξεων να σε συγκλονίσει, να σε ταξιδέψει, να σε προβληματίσει και να σε γεμίσει με πολλά συναισθήματα; Η απάντηση είναι...μπορεί!!! Και σε όλο αυτό βοηθάει και το πολύ ωραίο εξώφυλλο που σχεδίασε η Λούλα Μιχοπούλου.
Δεν ορίζω τίποτα. Μπορώ όμως ακόμα να χαμογελώ! (Από την ιστορία "Το Χαμόγελο")
Στην πρώτη συλλογή λογοτεχνίας microfiction, ο Βαγγέλης Νάστος, σίγουρα θα σε ταξιδέψει, θα περάσει μέσα από τις ιστορίες του, μηνύματα και θα σε κάνει, να σκέφτεσαι κάποιες από αυτές, μετά το πέρας της ανάγνωσης. Ιστορίες που διαρκούν λίγο, ιστορίες που θα ήθελα να δω να εξελίσσονται ίσως και σε μεγαλύτερη έκταση.
Τιμή: 3 ευρώ για την έντυπη μορφή, 1.5 ευρώ για το ebook!
Για παραγγελίες επικοινωνήστε με τον συγγραφέα εδώ.
Τιμή: 3 ευρώ για την έντυπη μορφή, 1.5 ευρώ για το ebook!
Για παραγγελίες επικοινωνήστε με τον συγγραφέα εδώ.
Πλοκή: 8 μικρές ιστορίες των 121 λέξεων, γραμμένες από τον Βαγγέλη Νάστο. Στις σελίδες του βιβλίου ανατέλλει μια νέα εποχή, όπου ο άνθρωπος με το χαμόγελο δεν είναι είδος υπό εξαφάνιση. Κι ας ήταν κάποιος άλλος στο παρελθόν, κάποιος που αντιμετώπιζε με οργή και θλίψη τα λαχνίσματα της ζωής. Ένας νυχτερινός επισκέπτης αρκούσε να αλλάξει την κοσμοθεωρία του. Πλέον, στέκεται με τόλμη απέναντι στις ανεκπλήρωτες προσδοκίες του. Ένα βήμα τη φορά. Με το πρώτο να παραμένει το δυσκολότερο! Αν αναρωτιέστε τι μπορεί να αφηγηθεί κανείς με 121 λέξεις, θα συνειδητοποιήσετε γρήγορα πως αρκούν για μια σπουδαία ιστορία.
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







Social Icons