Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λένα Μαντά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λένα Μαντά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δύο χρονιά μετά, το 2016, η Λένα Μαντά καταπιάνεται με ένα ακόμη αστυνομικό μυθιστόρημα...τουλάχιστον έτσι χαρακτηρίστηκε. Η Εκδίκηση των Αγγέλων, είναι συνολικά το δέκατο πέμπτο μυθιστόρημα της συγγραφέας Λένα Μαντά....Ένα βιβλίο το οποίο ήταν το δώρο μου για τα γενέθλια της μαμάς μου, μιας που είναι φαν της συγγραφέας. Είχα, μάλιστα, εξασφαλίσει και ενυπόγραφο αντίτυπο. Εννοείται πως στη μαμά άρεσε πολύ το βιβλίο, όπως και στην αδερφή μου. Στα δικά μου τα χέρια ήρθε τέλη εκείνου του καλοκαιριού, αλλά παρόλα αυτά το άφησα στη μέση, καθώς κάτι δεν με τραβούσε σε αυτήν την ιστορία. Ένα χρόνο μετά και ναι επιτέλους, του έδωσα άλλη μια ευκαιρία...το άρχισα από την αρχή και το τελείωσα σε μια μέρα, χωρίς προστριβές και καθυστερήσεις.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Λένα Μαντά
β) Τίτλος: Η Εκδίκηση των Αγγέλων
γ) Έτος Έκδοσης: 2016
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Κάνοντας ένα διάλειμμα από τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις, η ανάγνωση ενός βιβλίου, πάντα βρίσκεται στα σχέδια μου. Για την Εκδίκηση των Αγγέλων θα έλεγα ότι ήταν μια δεύτερη ανάγνωση, αφού η πρώτη τελείωσε άδοξα. Παρά τις καλές κριτικές που άκουγα κατά καιρούς για το εν λόγω βιβλίο, κάτι μέσα μου, μού έλεγε να μην το πιάσω....κι έπιανα άλλο βιβλίο τελικά. Γενικά, αν και δεν είμαι φαν της συγγραφέας, όλα της τα βιβλία βρίσκονται στη βιβλιοθήκη της μητέρας μου, οπότε και αναπόφευκτα κάποια έχουν έρθει στα χέρια μου. Από όσα έχω διαβάσει λίγα ήταν αυτά που μου άρεσαν...δε θα μιλήσω όμως για αυτά.
Η Εκδίκηση των Αγγέλων, πλασαρίστηκε ως αστυνομικό, κοινωνικό. Άλλωστε από την περίληψη στο οπισθόφυλλο, ο καθένας θα γοητεύονταν και θα περίμενε να διαβάσει αλλά και να ζήσει μια αστυνομική περιπέτεια. Από τις πρώτες σελίδες ο αναγνώστης γνωρίζει τη Γαλάτεια. Άλλωστε όλο το βιβλίο βασίζεται πάνω της, αφού διηγείται την ζωή της, με αναδρομές στο παρελθόν.
Η Γαλάτεια είναι μια από τις πιο γνωστές Ελληνίδες συγγραφείς με τα βιβλία της να γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία. Είναι ζωντοχήρα, με δύο αξιολάτρευτα παιδιά, τον Άρη και την Μαρσήλια. Ο πρώην άντρας της είναι ένα κάθαρμα, όπως δηλώνει η ίδια, αφού είναι εθισμένος με το τζόγο και τα χαρτιά. Αφορμή για το χωρισμό της Γαλάτειας με τον πρώην άντρα της βέβαια ήταν όταν εκείνος, ο Μαρίνος έπαιξε στα χαρτιά το σπίτι τους και το έχασε, αναγκάζοντας τους να φύγουν εν μια νυκτί. Πλέον η Γαλάτεια ζει μια ήρεμη ζωή με τα παιδιά της...μέχρι τη μέρα που η εικοσάχρονη σύντροφος του γιου της, Άρη, πεθαίνει κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Ο Άρης, αρνείται ότι η κοπέλα του έφυγε έτσι ξαφνικά, και προσπαθεί να μάθει τα πραγματικά αίτια του θανάτου της αγαπημένης του, με τη συμβολή της μητέρας του. Ήταν φυσικός θάνατος, χωρίς παθολογικά αίτια ή εγκληματική ενέργεια; Τι ρόλο παίζει το παρελθόν των χαρακτήρων της ιστορίας στη λύτρωση και στην αποκάλυψη της αλήθειας; Στην αναζήτησή της για την αλήθεια, η Γαλάτεια θα κάνει εχθρούς και φίλους αλλά θα συναντήσει και τον έρωτα. Τελικά θα καταφέρει να φτάσει στην άκρη του νήματος; Θα ευτυχήσει στην προσωπική της ζωή;
Προσωπικά απογοητεύτηκα από την όλη ιστορία. Από τη μία διαβάζονταν εύκολα το βιβλίο, με τις σελίδες να γυρνάνε η μία μετά την άλλη αλλά από την άλλη να καταντάει η ιστορία ανούσια, κουραστική και χωρίς ενδιαφέρον. Αν εξαιρέσουμε το δυναμικό άνοιγμα, με τη συγκλονιστική σκηνή της κηδείας της κοπέλας, όπου η Λένα Μαντά, την παρουσιάζει με όμορφο και ιδιαίτερα φροντισμένο λόγο...όλα τα υπόλοιπα ήταν, κλάφτα Χαράλαμπε, που λέει και το ρητό. Σχεδόν προδιαγεγραμμένο και προβλέψιμο φινάλε. Πουθενά αστυνομική πλοκή και μυστήριο με την αγωνία και το σασπένς, να απουσιάζουν. Η συγγραφέας πλατειάζει αδικαιολόγητα, δίνει στον αναγνώστη περιττές πληροφορίες που ίσως δεν τον ενδιαφέρουν καν. Επιπλέον ο βασικός χαρακτήρας της υπόθεσης, η Γαλάτεια, που παρουσιάζεται στο αναγνωστικό κοινό της φιλική ενώ στην πραγματικότητα είναι το αντίθετο, δε με συγκίνησε ιδιαίτερα. Αντίθετα ο ρόλος της Φωτεινής, της μητέρας της εικοσάχρονης που έφυγε τόσο άδικα από τη ζωή, με κέρδισε κατευθείαν.
Επιπλέον το βρήκα ανούσιο να κάθομαι να διαβάζω ένα ρομάντζο δύο σαραντάρηδων και να επιδίδονται σε ένα αχαλίνωτο πάθος και σεξ. Μα αν θέλαμε να διαβάσουμε ρομάντζα παίρναμε κι ένα Άρλεκιν....όχι ένα βιβλίο που περνιέται για αστυνομικό.
Εν κατακλείδι, προσωπικά το βιβλίο δε με κέρδισε και δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου. Όσο αγάπησα τη συγγραφέα από προηγούμενα βιβλία της, άλλο τόσο με αυτό της το βιβλίο, την έβγαλα από τις αναγνωστικές μου επιλογές.
Πλοκή: Ένα εικοσάχρονο κορίτσι σωριάζεται νεκρό την ώρα που δουλεύει. Κανένας δεν μπορεί να βρει την αιτία. Ο Άρης, ο αγαπημένος της, απελπισμένος, υπόσχεται να ανακαλύψει ποιος ευθύνεται για τον θάνατό της. Δίπλα του στέκεται η μητέρα του, η Γαλάτεια, διάσημη συγγραφέας αισθηματικών μυθιστορημάτων. Εκείνη κάνει την υπέρβαση και αποφασίζει να εμπλακεί σε μια ιστορία ανώτερη από τις δυνάμεις της. Οι ιατροδικαστικές γνωματεύσεις δε ρίχνουν κανένα φως και όλες οι έρευνες οδηγούν στο μηδέν. Η Γαλάτεια δεν ξέρει αν υπάρχει καν δολοφόνος ή αν όλα όσα υποψιάζεται ο γιος της και η μητέρα της κοπέλας ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Στο μέλλον, και με όσα θα αποκαλυφθούν, θα ευχόταν να ήταν έτσι...
Η Εκδίκηση των Αγγέλων, πλασαρίστηκε ως αστυνομικό, κοινωνικό. Άλλωστε από την περίληψη στο οπισθόφυλλο, ο καθένας θα γοητεύονταν και θα περίμενε να διαβάσει αλλά και να ζήσει μια αστυνομική περιπέτεια. Από τις πρώτες σελίδες ο αναγνώστης γνωρίζει τη Γαλάτεια. Άλλωστε όλο το βιβλίο βασίζεται πάνω της, αφού διηγείται την ζωή της, με αναδρομές στο παρελθόν.
Η Γαλάτεια είναι μια από τις πιο γνωστές Ελληνίδες συγγραφείς με τα βιβλία της να γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία. Είναι ζωντοχήρα, με δύο αξιολάτρευτα παιδιά, τον Άρη και την Μαρσήλια. Ο πρώην άντρας της είναι ένα κάθαρμα, όπως δηλώνει η ίδια, αφού είναι εθισμένος με το τζόγο και τα χαρτιά. Αφορμή για το χωρισμό της Γαλάτειας με τον πρώην άντρα της βέβαια ήταν όταν εκείνος, ο Μαρίνος έπαιξε στα χαρτιά το σπίτι τους και το έχασε, αναγκάζοντας τους να φύγουν εν μια νυκτί. Πλέον η Γαλάτεια ζει μια ήρεμη ζωή με τα παιδιά της...μέχρι τη μέρα που η εικοσάχρονη σύντροφος του γιου της, Άρη, πεθαίνει κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Ο Άρης, αρνείται ότι η κοπέλα του έφυγε έτσι ξαφνικά, και προσπαθεί να μάθει τα πραγματικά αίτια του θανάτου της αγαπημένης του, με τη συμβολή της μητέρας του. Ήταν φυσικός θάνατος, χωρίς παθολογικά αίτια ή εγκληματική ενέργεια; Τι ρόλο παίζει το παρελθόν των χαρακτήρων της ιστορίας στη λύτρωση και στην αποκάλυψη της αλήθειας; Στην αναζήτησή της για την αλήθεια, η Γαλάτεια θα κάνει εχθρούς και φίλους αλλά θα συναντήσει και τον έρωτα. Τελικά θα καταφέρει να φτάσει στην άκρη του νήματος; Θα ευτυχήσει στην προσωπική της ζωή;
Προσωπικά απογοητεύτηκα από την όλη ιστορία. Από τη μία διαβάζονταν εύκολα το βιβλίο, με τις σελίδες να γυρνάνε η μία μετά την άλλη αλλά από την άλλη να καταντάει η ιστορία ανούσια, κουραστική και χωρίς ενδιαφέρον. Αν εξαιρέσουμε το δυναμικό άνοιγμα, με τη συγκλονιστική σκηνή της κηδείας της κοπέλας, όπου η Λένα Μαντά, την παρουσιάζει με όμορφο και ιδιαίτερα φροντισμένο λόγο...όλα τα υπόλοιπα ήταν, κλάφτα Χαράλαμπε, που λέει και το ρητό. Σχεδόν προδιαγεγραμμένο και προβλέψιμο φινάλε. Πουθενά αστυνομική πλοκή και μυστήριο με την αγωνία και το σασπένς, να απουσιάζουν. Η συγγραφέας πλατειάζει αδικαιολόγητα, δίνει στον αναγνώστη περιττές πληροφορίες που ίσως δεν τον ενδιαφέρουν καν. Επιπλέον ο βασικός χαρακτήρας της υπόθεσης, η Γαλάτεια, που παρουσιάζεται στο αναγνωστικό κοινό της φιλική ενώ στην πραγματικότητα είναι το αντίθετο, δε με συγκίνησε ιδιαίτερα. Αντίθετα ο ρόλος της Φωτεινής, της μητέρας της εικοσάχρονης που έφυγε τόσο άδικα από τη ζωή, με κέρδισε κατευθείαν.
Επιπλέον το βρήκα ανούσιο να κάθομαι να διαβάζω ένα ρομάντζο δύο σαραντάρηδων και να επιδίδονται σε ένα αχαλίνωτο πάθος και σεξ. Μα αν θέλαμε να διαβάσουμε ρομάντζα παίρναμε κι ένα Άρλεκιν....όχι ένα βιβλίο που περνιέται για αστυνομικό.
Εν κατακλείδι, προσωπικά το βιβλίο δε με κέρδισε και δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου. Όσο αγάπησα τη συγγραφέα από προηγούμενα βιβλία της, άλλο τόσο με αυτό της το βιβλίο, την έβγαλα από τις αναγνωστικές μου επιλογές.
Πλοκή: Ένα εικοσάχρονο κορίτσι σωριάζεται νεκρό την ώρα που δουλεύει. Κανένας δεν μπορεί να βρει την αιτία. Ο Άρης, ο αγαπημένος της, απελπισμένος, υπόσχεται να ανακαλύψει ποιος ευθύνεται για τον θάνατό της. Δίπλα του στέκεται η μητέρα του, η Γαλάτεια, διάσημη συγγραφέας αισθηματικών μυθιστορημάτων. Εκείνη κάνει την υπέρβαση και αποφασίζει να εμπλακεί σε μια ιστορία ανώτερη από τις δυνάμεις της. Οι ιατροδικαστικές γνωματεύσεις δε ρίχνουν κανένα φως και όλες οι έρευνες οδηγούν στο μηδέν. Η Γαλάτεια δεν ξέρει αν υπάρχει καν δολοφόνος ή αν όλα όσα υποψιάζεται ο γιος της και η μητέρα της κοπέλας ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Στο μέλλον, και με όσα θα αποκαλυφθούν, θα ευχόταν να ήταν έτσι...
2 στα 5
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Λένα Μαντά
β) Τίτλος: Τα Πέντε Κλειδιά
β) Τίτλος: Τα Πέντε Κλειδιά
γ) Έτος Έκδοσης: 2014
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Ψυχογιός
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Ψυχογιός
Πλοκή: ΔΕ ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ Ο,ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΜΕ. ΠΕΝΤΕ ΛΟΥΚΕΤΑ, ΠΕΝΤΕ ΚΛΕΙΔΙΑ. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΑΚΟΥΣ, ΘΑ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΚΙ ΕΝΑ ΚΛΕΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ ΤΟΥ. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΣΟΥ. ΑΝ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΔΕ ΘΑ ΤΗ ΔΕΙΣ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΕΘΑΜΕΝΗ! ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΟΔΗΓΙΕΣ… Από κείνη την ώρα άρχισε ο εφιάλτης. Η μικρή της κόρη, η Μαργαρίτα της, ήταν στα χέρια απαγωγέων, δεμένη με πέντε αλυσίδες σαν μικρό ζώο. Δεν μπορούσε να ζητήσει βοήθεια από κάποιον, αφού κανένας δεν ήξερε την ύπαρξη του παιδιού. Ούτε καν ο άντρας της, ο παντοδύναμος Ορέστης Δελμούζος. Έπρεπε να υπακούσει με όποιο τίμημα…
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Βιβλία της Λένα Μαντά έχω διαβάσει αρκετά και τα περισσότερα από αυτά, τα είχα δανειστεί από φίλους και συναδέλφους, και λίγα ήταν αυτά που μου άρεσαν. Γενικά δεν θα με χαρακτήριζα φαν της Μαντά. Παρόλα αυτά θεωρώ πως το βιβλίο τα Πέντε Κλειδιά ήταν μια πολύ καλή προσπάθεια από τη συγγραφέα να γράψει αυτό το είδος. Πέντε κλειδιά, πέντε λουκέτα, πέντε δοκιμασίες με την κάθε μια να είναι πιο υπερβολική και παρανοϊκή από την προηγούμενη. Από τη στιγμή που πρόκειται για βιβλίο της Λένα Μαντά ήταν αναπόφευκτο να μην υπάρχουν στην πλοκή, έρωτες, μίση, πλούτη, μυστικά. Το μυστήριο της όλης υπόθεσης είναι ποιος έχει απαγάγει την κόρη της πρωταγωνίστριας και μέχρι το τέλος η συγγραφέας χειρίζεται πολύ καλά το θέμα - μπορώ να πω κάπου εδώ ότι ενδιάμεσα διηγείται και ιστορίες ρομάντζων του ζεύγους Δελμούζου και όχι μόνο, κάτι που τις σελίδες αυτές προσπέρασα διότι δεν κατέληγαν κάπου. Η ανατροπή που έρχεται στο τέλος, από τη μία πλευρά εγώ τουλάχιστον το είχα ψιλοκαταλάβει, δεν παύει να ήταν έκπληξη.
Δεδομένου ότι πλέον έχω διαβάσει πολλά αστυνομικά, ως επί το πλείστον, ξένα μπορώ να πω ότι περίμενα κάτι περισσότερο από τη νέα απόπειρα της συγγραφέας Λένα Μαντά. Και πως το βιβλίο αυτό δεν θα το χαρακτήριζα επακριβώς αστυνομικό. Παρόλα αυτά το βιβλίο συστήνεται να διαβαστεί...για τους φανατικούς αναγνώστες που την ακολουθούν είναι κάτι ξεχωριστό. Για τους υπόλοιπους είναι ένα βιβλίο που θα το ευχαριστηθείτε.
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Τα βιβλία της Λένας Μαντάς για μένα έχουν ξεχωριστή σημασία. Έχω διαβάσει μερικά βιβλία της, κάποια από τα οποία τα λάτρεψα κάποια άλλα όμως με απογοήτευσαν ή για την ακρίβεια δεν ήταν του γούστου μου. Το τελευταίο μάλιστα βιβλίο που διάβασα και μάλιστα ήμουν κάθετη στο να το διαβάσω και τελικώς έγινε το αγαπημένο μου ήταν η Θεανώ η Λύκαινα της πόλης. Το "σημερινό" βιβλίο το είχα για κάποιο περίεργο λόγο για αστυνομικό. Τελικά απογοητεύθηκα που δεν ήταν αστυνομικό. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν μου άρεσε. Για τις γιορτές του Πάσχα, τρία βιβλία, που δανείστηκα, τα διάβασα με χίλιους κόπους και αυτό λόγω κάποιων επαγγελματικών μου υποχρεώσεων που δεν λένε να τελειώσουν για να μπορέσω να απολαύσω με την ησυχία μου ένα βιβλίο. Από δώ και μπρος όμως όλα είναι ανοιχτά....ένα καλοκαίρι γεμάτο βιβλία με περιμένει.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Λένα Μαντά
β) Τίτλος: Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι
β) Τίτλος: Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι
γ) Έτος Έκδοσης: 2007
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Πλοκή: «…Η ζωή είναι σαν το ποτάμι που κυλάει αυτή τη στιγμή μπροστά μας. Εύκολα σε παρασύρει και σε τραβάει όπου εκείνο πηγαίνει. Όπως ένα ποτάμι δε γυρίζει πίσω, έτσι κι εσείς, αν σας παρασύρει, δε θα μπορέσετε να γυρίσετε… να προσέχετε πάντα το ποτάμι… Μη σας παρασύρει…»
Η Μελλισάνθη, η Ιουλία, η Ασπασία, η Πολυξένη και η Μαγδαληνή μεγαλώνουν με τη μητέρα τους σ’ ένα χωριό στον Όλυμπο, δίπλα σ’ ένα ποτάμι. Αυτό που επιθυμούν και οι πέντε είναι να γνωρίσουν τη ζωή μακριά από το πατρικό τους. Και θα το καταφέρουν! Η μοίρα θα τις στείλει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, κάνοντας το όνειρο πραγματικότητα. Μόνο που καμιά φορά, τα όνειρα γίνονται εφιάλτες που στοιχειώνουν και κυνηγούν... Πέντε γυναίκες, πέντε ζωές συγκλονιστικές, γεμάτες έρωτα και ανατροπές, ενώ το σπίτι δίπλα στο ποτάμι περιμένει υπομονετικά αυτό που ξέρει ότι θα συμβεί…
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Πέντε πραγματικά όμορφες ιστορίες, πέντε γυναικών που ήθελαν να αφήσουν το σπίτι τους, το σπίτι δίπλα στο ποτάμι, για να γνωρίσουν άλλους πολιτισμούς. Ένα καταπληκτικό βιβλίο, με πολλά συναισθήματα, νοήματα και μηνύματα. Μαζί με τις γυναίκες, κι ο αναγνώστης ταξιδεύει στην Αμερική, στην Αφρική και στην Ευρώπη. Σε δρόμους άγνωστους και μαζί τους συμπορεύεται σε όλες τις δυσκολίες που συναντούν και δένεται μαζί τους. Βρήκα τον εαυτό μου μετά από καιρό να δακρύζω στο φινάλε, που δεν θέλω να προδώσω. Διαβάστηκε πολύ γρήγορα αφού δεν ήθελα να το αφήσω. Τελείωνε μια ιστορία και ήθελα να συνεχίσω να διαβάσω και την άλλη. Απλά διάβαστε το. Αξίζει.
5 στα 5
Είναι από τις συγγραφείς που ανήκει στην dream team της ελληνικής "γυναικείας λογοτεχνίας", που έχει πουλήσει χιλιάδες αντίτυπα ή για να ακριβολογώ να φτάσει και να ξεπεράσει το 1 εκατομμύριο αντίτυπα στα βιβλία που έχει εκδώσει μέχρι και σήμερα από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Είναι από τις συγγραφείς που εγώ δεν πολυδιαβάζω, ωστόσο τα βιβλία της έχουν φτάσει στα χέρια μου σε έντυπη μορφή, με τη μορφή δανεισμού από φιλικά πρόσωπα και λίγα είναι αυτά που μου άρεσαν. Είναι από τις συγγραφείς που όταν κυκλοφορήσει το νέο της βιβλίο δεν θα τρέξω να το πάρω από το βιβλιοπωλείο αλλά θα περιμένω να μου το στείλουν σε μορφή ebook ή pdf για να το διαβάσω. Είναι από τις συγγραφείς που έχω συναντήσει από κοντά αλλά έχω μόνο ένα βιβλίο της στην βιβλιοθήκη μου, ίσως το καλύτερο για μένα τουλάχιστον, καθώς τα περισσότερα βιβλία της τα έχω σε ηλεκτρονική μορφή.
Η Λένα Μαντά είναι μια συγγραφέας που πουλάει. Διαφέρει από άλλους Έλληνες συγγραφείς. Έχει γράψει καλά βιβλία, καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο καθώς τα βιβλία της σκαρφαλώνουν στις κορυφές των πωλήσεων. Ξεσηκώνει τις φανατικές αναγνώστριές τις, κερδίζοντας όλα τα στοιχήματα σε καιρό κρίσης. επισκέπτεται τηλεοπτικά πλατό, δίνει συνεντεύξεις σε οικογενειακά περιοδικά και αποκαλύπτει το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε με τον καρκίνο ώστε να ευαισθητοποιήσει τις γυναίκες. Κατάφερε να το αντιμετωπίσει και να το μοιραστεί με όλο τον κόσμο και να αγαπηθεί ακόμα περισσότερο. Η Λένα Μαντά μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί, η συγγραφέας της διπλανής πόρτας εκτός από συγγραφέας best seller.
Το πρώτο βιβλίο και η γνωριμία μου με τη συγγραφέα έγινε με το Ο Έρωτας σαν βροχή, το οποίο ήταν μέτριο για τα δικά μου γούστα. H Θεανώ η λύκαινα της πόλης ήταν το δεύτερο βιβλίο που διάβασα από τη συγγραφέα και πραγματικά το λάτρεψα αυτό το βιβλίο παρά τους αρχικούς ενδοιασμούς μου. Το Σπίτι δίπλα στο ποτάμι απλά με συγκίνησε και μου έβγαλε συναισθήματα που δεν περίμενα να μου βγάλει ποτέ ένα βιβλίο.
Tα βιβλία της έχουν εκδοθεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός και υπάρχουν σε ηλεκτρονική μορφή. Αλφαβητικά είναι:
Βαλς με δώδεκα Θεούς
Έρωτας σαν βροχή
Η άλλη πλευρά του νομίσματος
Η Εκδίκηση των Αγγέλων
Θεανώ η Λύκαινα της Πόλης
Με λένε Ντάτα
Μια συγνώμη για το τέλος
Όσα ήθελα να δώσω
Όσο αντέχει η ψυχή
Τα πέντε κλειδιά
Τη μέρα που σε γνώρισα (Επανέκδοση: Ηταν ένας καφές στη Χοβόλη)
Το Σπίτι δίπλα στο ποτάμι
Το τελευταίο τσιγάρο
Χωρίς χειροκρότημα
LINK
Έρωτας σαν βροχή
Η άλλη πλευρά του νομίσματος
Η Εκδίκηση των Αγγέλων
Θεανώ η Λύκαινα της Πόλης
Με λένε Ντάτα
Μια συγνώμη για το τέλος
Όσα ήθελα να δώσω
Όσο αντέχει η ψυχή
Τα πέντε κλειδιά
Τη μέρα που σε γνώρισα (Επανέκδοση: Ηταν ένας καφές στη Χοβόλη)
Το Σπίτι δίπλα στο ποτάμι
Το τελευταίο τσιγάρο
Χωρίς χειροκρότημα
LINK
__________________________________________________________
Το blog αποτελεί μια ερασιτεχνική προσπάθεια όπου εκφέρεται καθαρά η προσωπική μου άποψη. Επιτρέπεται η χρήση και η αναδημοσίευση άρθρων και φωτογραφιών του blog, με σαφή αναφορά στην αρχική πηγή τους. Ότι δημοσιεύετε σ΄αυτή τη σελίδα είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog Οι Δικές μου Στιγμές Copyright © 2010 XP All rights reserved
Έχει τώρα τρία και παραπάνω χρόνια κάθε φορά που ήθελα να διαβάσω ένα βιβλίο, η μητέρα μου να μου λέει "πάρε διάβασε το ΘΕΑΝΩ: Η ΛΥΚΑΙΝΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ θα σ΄αρέσει". Εγώ να συνεχίζα να αρνούμαι καταφεύγοντας για άλλη μια φορά σε βιβλίο του Όμηρου Αβραμίδη (σημειωτέον ο αγαπημένος μου συγγραφέας) ή και σε κάποιο αστυνομικό-μυστηρίου τύπου βιβλίο. Μετά είχα και την αδερφή μου να μου λέει "πάρτο διάβαστο πολύ ωραίο μέσα σε μια εβδομάδα το τελείωσα". Εγώ πάλι να λέω όχι.
Ο λόγος μου έκανε για ιστορικό. Από την πρώτη στιγμή που διάβασα την υπόθεση από πίσω από την αρχή του και μόνο (Κωνσταντινούπολη… Ιστανμπούλ… Βασιλεύουσα… Με όποιο όνομα κι αν την πεις, μία είναι η Πόλη• μαγική, μοναδική, υπέροχη, βαφτισμένη στα μυστήρια της Ανατολής) και με τα Σεπτεμβριανά που έβλεπα παρακάτω ήμουν σίγουρη είναι ιστορικό και μιλάει για Τούρκους. Τέλος.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ
α) Συγγραφέας: Λένα Μαντά
β) Τίτλος: Θεανώ η Λύκαινα της Πόλης
γ) Έτος Έκδοσης: 2006
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Είχα διαβάσει πέρσι τέτοιον καιρό, Φεβρουάριο μήνα, τον Έρωτα σαν Βροχή. Ήταν καλό για τα δικά μου τα γούστα. Όχι τέλειο αλλά καλό. Ύστερα μου έκαναν δώρο ένα βιβλίο του Nesbo, και το άφησα. Μετά ήθελα κι άλλο.Αλλά λόγω υποχρεώσεων πάλι το άφησα. Και φτάνω στη στιγμή που αποφασίζω τελικά να το διαβάσω.
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: ΜΕΓΑ λάθος τελικά. Ίσως από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ μου. Μέσα σε 3 μέρες το είχα τελειώσει. Και ακόμα έχω τις εικόνες στο μυαλό μου. Ναι ...αυτό το βιβλίο που τόσο καιρό το σνόμπαρα, κατά μια έννοια, που νόμιζα ότι ήταν ιστορικό ήταν με μια λέξη ΤΕΛΕΙΟ. Όχι μόνο δεν ήταν ιστορικό αλλά ήταν σαν να ζω κι εγώ ότι πέρασαν οι Έλληνες μας εκεί στην Τουρκία. Συγκινητικό. Δεν έχω λόγια.Κρίμα που δεν μεταφέρθηκε αυτό στην τηλεόραση. Θα το προτιμούσα. Θα ήταν μια ακριβή παραγωγή με γυρίσματα σε Ελλάδα και Τουρκία.Όλες οι εικόνες μέσα από το βιβλίο θα ζωντάνευαν. Αλλά θα άξιζε.
Πλοκή: Κωνσταντινούπολη… Ιστανμπούλ… Βασιλεύουσα…Με όποιο όνομα κι αν την πεις, μία είναι η Πόλη - μαγική, μοναδική, υπέροχη, βαφτισμένη στα μυστήρια της Ανατολής! Στον τόπο αυτό γεννιέται η Θεανώ. Μια κοπέλα που κουβαλάει μέσα της κάτι από τη μαγεία της Πόλης και κάτι από το ανυπότακτο πνεύμα της. Η Θεανώ θα μεγαλώσει, θ’ αγαπήσει και θα παντρευτεί. Τη νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, θα βρεθεί μέσα στη δίνη των Σεπτεμβριανών. Μια μαύρη σελίδα στην Ιστορία των Ελλήνων της Πόλης γράφεται με το αίμα πολλών. Θύμα της αγριότητας των Τούρκων και η Θεανώ. Όταν θα συνέλθει, τίποτε δε θα είναι πια όπως παλιά. Μια λύκαινα θα γεννηθεί εκείνο το βράδυ και όποιος από δω κι εμπρός την πλησιάσει για να της κάνει κακό, θα γίνει κομμάτια από τα κοφτερά της δόντια.Δέκα χρόνια μετά, η Θεανώ θα ζήσει τον εφιάλτη της απέλασης στην Ελλάδα και τον πόνο του ξεριζωμού, και θα έρθει αντιμέτωπη με το ρατσισμό και την καχυποψία. Η λύκαινα θα ξυπνήσει και πάλι, και όσοι έφταιξαν θα πληρώσουν ακριβά. Ή μήπως θα πληρώσουν και αθώοι; Μια ιστορία για μια γυναίκα που βίωσε την αγάπη και το μίσος, κι έγινε αγρίμι για χάρη των αγαπημένων της.
5 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)












Social Icons