Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκδόσεις ΠΝΟΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκδόσεις ΠΝΟΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Η Αγγελική Δαφτσίδου συστήθηκε, στο αναγνωστικό κοινό, μέσα από το πρώτο της βιβλίο με τίτλο, «Παράθυρο στη ζωή», το οποίο κυκλοφόρησε το 2018 από τις εκδόσεις Πνοή. Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει ακόμη ένα προσωπικό μυθιστόρημα, «Το γραμμένο της Ισμήνης» (εκδόσεις Υδροπλάνο) ενώ έχει γράψει αρκετά έργα, τα οποία είτε έχουν δημοσιευτεί σε ανθολογίες είτε στο περιοδικό «Πνευματική Λάρισα». Αρθρογραφεί στην ιστοσελίδα thematofylakes.gr ενώ ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στην γαλλική γλώσσα.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Αγγελική Δαφτσίδου
β) Τίτλος: Παράθυρο στη ζωή
γ) Έτος Έκδοσης: 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Πνοή
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα είναι το πρώτο βιβλίο της Εβρίτισσας συγγραφέας, Αγγελικής Δαφτσίδου. Πρόκειται για μια κατάθεση ψυχής αφού η συγγραφέας ανοίγει το παράθυρο της δικής της ζωής, ξεγυμνώνει τη ψυχή της και μοιράζεται τις δύσκολες στιγμές που έζησε όταν νόσησε από καρκίνο του μαστού.
Στο Φυλάκιο, ένα χωριό κοντά στην Ορεστιάδα, η Αγγελική θα επιστρέψει για λίγο στο πατρικό της για την κηδεία της μητέρας της. Το σπίτι που θα αντικρίσει, εξωτερικά μπορεί να έχει παραμείνει ίδιο, εσωτερικά όμως ξέρει ότι δεν θα είναι το ίδιο πια. Στην πραγματικότητα δεν θα ήταν ποτέ ξανά το πατρικό της. Το σπίτι της μάνας της. Μια μάνα που δεν πρόλαβε να δει έστω και για τελευταία φορά. Το μόνο που ήξερε η Αγγελική είναι ότι η μητέρα της, η Φωτεινή έφυγε καθώς διαγνώστηκε από καρκίνο του μαστού τελευταίου σταδίου. Με την επιστροφή τους στη Λάρισα, η Αγγελική θα προσπαθήσει να συνεχίσει τη ζωή της. Όμως η μοίρα έχει άλλα σχέδια για εκείνη. Η Αγγελική θα διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού, θα παλέψει μαζί του στα ίσια και στο τέλος θα καταφέρει να βγει νικήτρια. Πάντα θα υπάρχει ο τρόμος και η υποψία ότι μπορεί να ξαναπεράσει τα ίδια, όμως η Αγγελική ξυπνάει κάθε πρωί για να λέει στον καρκίνο "Φτου ξελευτερία".
ο καρκίνος δεν είναι το τέλος και ούτε φέρνει πάντα τον θάνατο
Το να ανακαλύψει κανείς ότι έχει καρκίνο είναι ένα σοκ. Τόσο για το ίδιο το άτομο που νοσεί όσο και για τους οικείους του. Η συγγραφέας λοιπόν δεν παρουσιάζει μια ιστορία που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, παρουσιάζει την δική της αληθινή ιστορία. Την δική της ζωή, για το πως βίωσε τον καρκίνο. Στιγμές και ώρες αγωνίας, αβεβαιότητας, ανημποριάς, προσευχής, απογοήτευσης αλλά και ελπίδας. Μέσα σε αυτόν τον γολγοθά που θα ανέβει η ίδια αγωνιά όμως και για την τύχη της οικογένειάς της.
Μέσα από την απλή γραφή της συγγραφέας αλλά και τις ρεαλιστικές περιγραφές της δημιουργούνται στον αναγνώστη εικόνες αλλά και έντονα συναισθήματα. Ο αναγνώστης θα βιώσει όλα τα στάδια που θα περάσει η Αγγελική μέχρι να αποδεχθεί την πραγματικότητα (άρνηση, οργή, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη και αποδοχή), θα ακούσει ακόμη και τις ενδόμυχες σκέψεις της. Συμπάσχει μαζί της ενώ παράλληλα θα γνωρίσει και άλλες γυναίκες που ζουν και παλεύουν με τον καρκίνο. Γυναίκες που μιλούν μέσω διαδικτύου, μοιράζονται πληροφορίες μα το κυριότερο υποστηρίζουν η μία την άλλη. Γιατί ο καρκίνος δεν σημαίνει εξετάσεις και θάνατος. Σημαίνει αγώνας και προσπάθεια για ΖΩΗ.
Αυτό είναι ο καρκίνος. Δεν σ' αφήνει λεπτό να τον ξεχάσεις. Είναι παντού πάνω σου, να τον βλέπεις και να φοβάσαι.
Συνοπτικά το «Παράθυρο στη ζωή» είναι ένα βιογραφικό ολιγοσέλιδο μυθιστόρημα, μια προσωπική μαρτυρία μιας γυναίκας που νόσησε από καρκίνο του μαστού. Ένα βιβλίο για όλες εκείνες τις γυναίκες που πάλεψαν και συνεχίζουν να παλεύουν με τον καρκίνο.
* Η παρουσίαση του βιβλίου «Παράθυρο στη ζωή» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Ελεύθερη Θράκη», την Τετάρτη 25.10.2023, φύλλο 17470. Δείτε εδώ την ηλεκτρονική μορφή.
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Η Εύη Δουργούτη συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Ο χορός της φωτιάς», το οποίο και κυκλοφόρησε το 2018, από τις εκδόσεις Πνοή. To 2020, επιστρέφει με το δεύτερο προσωπικό της βιβλίο και χαρίζει «Μια στιγμή ακόμα» .
Με αφορμή λοιπόν το τελευταίο βιβλίο της, για το οποίο την άποψη μου μπορείτε να βρείτε εδώ, τής έθεσα τις παρακάτω ερωτήσεις. Με την ευκαιρία, να την ευχαριστήσω για ακόμα μία φορά, πάρα πολύ για όλη τη παρακάτω συνέντευξη που μου παραχώρησε.
1. Δύο χρόνια μετά τον
«Χορό της Φωτιάς», επιστρέφετε με το δεύτερο προσωπικό σας μυθιστόρημα με
τίτλο «Μια στιγμή ακόμα». Πόσος χρόνος χρειάστηκε για την ολοκλήρωσή
του;
Αρκετός! 22 μήνες σχεδόν γιατί έκανα μεγάλα διαλλείματα! Η συγγραφή του
ξεκίνησε ενώ διένυα τη δεύτερη εγκυμοσύνη μου, νομίζω αυτό λέει πολλά!
2. Ποια ήταν η αφορμή για
να γράψετε το νέο σας βιβλίο, με τον τίτλο «Μια στιγμή ακόμα»;
Το τραγούδι της Σοφίας Βέμπο «Πόσο λυπάμαι»! Την
αληθινή ιστορία που έχω χρησιμοποιήσει, την γνωρίζω πάρα πολλά χρόνια και ήθελα
να την αποτυπώσω στο χαρτί. Ωστόσο από ένα σημείο και μετά «κολλούσα». Εκείνο
το καλοκαιρινό πρωινό όμως όταν το άκουσα στο ραδιόφωνο σε μια διασκευή από
γνωστή σύγχρονη τραγουδίστρια, ένιωσα πολύ παράξενα. Το μυαλό μου έκανε εικόνα
ένα ερωτευμένο ζευγάρι να το χορεύει και μέχρι το μεσημέρι πλάστηκε ολόκληρη η
ιστορία. Κι ήταν λες και ο πρωταγωνιστής μου επέλεξε μόνος του για παρελθόν του
την αληθινή ιστορία που χρησιμοποίησα.
3. Η επιλογή του
εξωφύλλου αλλά και ο τίτλος του βιβλίου, ήταν δική σας απόφαση ή του εκδοτικού;
Ήταν μια απόφαση που πάρθηκε από κοινού και προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ!
4. Λίγα λόγια για το
βιβλίο σας και τους ήρωές του.
Ο πρωταγωνιστής μου λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, βλέπει τη
ζωή του να περνάει μπροστά από τα μάτια του σαν ταινία. Όλα τα γεγονότα –καλά
και κακά– που τον σημάδεψαν, ζωντανεύουν ξανά. Παράλληλα, μια γυναίκα που
κρατάει το δικό της μυστικό –το οποίο την ώθησε σε λάθος αποφάσεις– τρέχει για
να τον προλάβει ζωντανό και να ζητήσει συγνώμη. Τους ήρωες τους αγάπησα λίγο
περισσότερο, ίσως γιατί «κρατάνε» κάτι δικό μου. Αυτό το βιβλίο σημαίνει πολλά
για εμένα, ήταν ένα προσωπικό στοίχημα που νομίζω πως κέρδισα!
5. Υπάρχει κάποια σκηνή
του βιβλίου που να είναι αγαπημένη σας;
Ναι, η σκηνή με την οποία τελειώνει το βιβλίο!
6. Στην ιστορία του βιβλίου σας, η μοίρα παίζει
περίεργα παιχνίδια και σημαδεύει τις ζωές των πρωταγωνιστών. Πιστεύετε ότι η
μοίρα του καθενός είναι προδιαγεγραμμένη ή υπάρχει η δυνατότητα επιλογής;
Πιστεύω
πως ό,τι είναι να γίνει θα γίνει! Ο καθένας μας ωστόσο με τις επιλογές του
μπορεί να επιταχύνει ή να επιβραδύνει αυτό που είναι να γίνει!
7. Όταν γράφατε το βιβλίο είχατε από την αρχή στο
μυαλό σας το φινάλε ή διαμορφώθηκε στην πορεία;
Στο
περίπου ναι, ήξερα δηλαδή ότι ο πρωταγωνιστής μου θα πεθάνει! Ωστόσο τα
υπόλοιπα διαμορφώθηκαν στην πορεία!
8. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Φυσικά!
Έχω ήδη υπογράψει συμβόλαιο με τις εκδόσεις Πνοή για την έκδοση μιας ιστορίας
που ανήκει στην παιδική λογοτεχνία (παραμύθι) ενώ παράλληλα ετοιμάζω το νέο μου
μυθιστόρημα!
Η Εύη Δουργούτη συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Ο χορός της φωτιάς», το οποίο και κυκλοφόρησε το 2018, από τις εκδόσεις Πνοή. Το 2017, η συγγραφέας συμμετείχε στο συλλογικό έργο «Διδυμότειχο» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις iWrite ενώ τέλη του 2018 το διήγημα της με τίτλο «Ανατροπή» διακρίθηκε μαζί με άλλα διηγήματα στο Διαγωνισμό διηγήματος φανταστικής λογοτεχνίας, που διοργάνωσε ο ίδιος εκδοτικός. Το 2017 ένα ακόμη της διήγημα με τίτλο «Έρωτας Νικητής», συμπεριλήφθηκε στο Βιβλίο με ιστορίες Ζυθολογοτεχνίας. Το βιβλίο της «Μια στιγμή ακόμα» αποτελεί το δεύτερο μυθιστόρημα της, που κυκλοφορεί από εκδόσεις Πνοή.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Εύη Δουργούτη
β) Τίτλος: Μια στιγμή ακόμα
γ) Έτος Έκδοσης: 2020
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Πνοή
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Μετά το «χορό της φωτιάς», η Εύη Δουργούτη, επιστρέφει με το δεύτερο προσωπικό της βιβλίο και χαρίζει «Μια στιγμή ακόμα». Σε αυτό το βιβλίο, η συγγραφέας είναι βελτιωμένη και προσφέρει δυνατές στιγμές συγκίνησης.
2013. Μια ηλικιωμένη γυναίκα μπαίνει σε ένα ταξί, με την ελπίδα να προφτάσει έναν άντρα της ίδιας ηλικίας, λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή. Θέλει να ζήσει μαζί του, μια στιγμή ακόμα. Ένας ηλικιωμένος άντρας λίγο πριν φύγει από τη ζωή, γυρνά στο παρελθόν και ξαναζεί όλες τις δικές του στιγμές. Εκείνες που από ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας έπαιξαν σημαντικό ρόλο και του καθόρισαν τη ζωή. Ο άντρας θα νοσταλγήσει αγαπημένα του πρόσωπα αλλά και καταστάσεις. Θα τα ζήσει για μια τελευταία στιγμή ακόμα. 1933. Σε ένα χωριό κάπου κοντά στη Μακεδονία, η Λεμονιά λίγο πριν αφήσει την τελευταία της πνοή, θα φέρει στον κόσμο δίδυμα παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Από τη μέρα της γέννησης τους, τα παιδιά θα μείνουν ορφανά, καθώς ο πατέρας τους θα αποποιηθεί τόσο εκείνα όσο και τα άλλα δυο παιδιά του. Ανήμπορη να τα μεγαλώσει η θεία τους, θα χωρίσει τα δίδυμα, δίνοντας τα, για υιοθεσία σε διαφορετικές οικογένειες. Το αγόρι θα ονομαστεί Χρήστος Ιγνατιάδης, η ζωή όμως τού επιφυλάσσει δύσκολες στιγμές, παρά εύκολες. Θα ζήσει ορφάνια, εγκατάλειψη αλλά πάντα θα περιτριγυρίζεται από αγαπημένα πρόσωπα. Ο έρωτας θα του χτυπήσει την πόρτα μία μόνο φορά, αλλά θα είναι καταλυτικός. Θα τον ζήσει μέχρι την τελευταία του στιγμή!!!
Η Εύη Δουργούτη έχει καταφέρει να στήσει περίτεχνα μια όμορφη ιστορία, που εξελίσσεται σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους. Με απλή και στρωτή γραφή, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, από την πρώτη σελίδα μέχρι την τελευταία, οι εξελίξεις διαδέχονται η μία την άλλη. Γρήγορη ροή, ωραίοι χαρακτήρες και ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο.
Η συγγραφέας, έχει χωρίσει την ιστορία, σε τρία κεφάλαια, διαφορετικά χρονικά το ένα με το άλλο, αλλά με μοναδικό κοινό, τη σύνδεση των πρωταγωνιστών της. Μάλιστα, στην αρχή των κεφαλαίων παρουσιάζονται μικρά ποιήματα, από αγαπημένους ποιητές όπως ο Γεράσιμος Μαρκοράς, η Κική Δημουλά και ο Τάσος Λειβαδίτης. Το πρώτο κεφάλαιο της ιστορίας εξελίσσεται το 1933 και παρουσιάζεται η ιστορία της Λεμονιάς και του Γιώργη Ιγνατιάδη. Το δεύτερο κεφάλαιο διαδραματίζεται στη Θεσσαλονίκη του 1960 και παρουσιάζεται η ζωή του Χρήστου Ιγνατιάδη, όταν για δεύτερη φορά θα γνωρίσει την ορφάνια και την εγκατάλειψη, αλλά και τον μεγάλο έρωτα της ζωής του. Το τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο εξελίσσεται το 1984, όπου βρίσκει τον Χρήστο στην ηλικία των 51 ετών. Οι περίεργες συμπτώσεις θα ανατρέψουν τη ζωή του Χρήστου για μια ακόμα στιγμή.
Παράλληλα με τα κεφάλαια της ιστορίας, η συγγραφέας επιστρέφει στο παρόν, και εξιστορεί τις τελευταίες στιγμές του πρωταγωνιστή της. Ταυτόχρονα με την ιστορία, περιγράφει και ιστορικές στιγμές που έζησε η χώρα, από τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο έως τον εμφύλιο πόλεμο, όταν και εισέβαλαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα. Τέλος παρουσιάζονται τα κοινωνικά στερεότυπα που επικρατούσαν την εποχή του 1933 καθώς και το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας.
2013. Μια ηλικιωμένη γυναίκα μπαίνει σε ένα ταξί, με την ελπίδα να προφτάσει έναν άντρα της ίδιας ηλικίας, λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή. Θέλει να ζήσει μαζί του, μια στιγμή ακόμα. Ένας ηλικιωμένος άντρας λίγο πριν φύγει από τη ζωή, γυρνά στο παρελθόν και ξαναζεί όλες τις δικές του στιγμές. Εκείνες που από ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας έπαιξαν σημαντικό ρόλο και του καθόρισαν τη ζωή. Ο άντρας θα νοσταλγήσει αγαπημένα του πρόσωπα αλλά και καταστάσεις. Θα τα ζήσει για μια τελευταία στιγμή ακόμα. 1933. Σε ένα χωριό κάπου κοντά στη Μακεδονία, η Λεμονιά λίγο πριν αφήσει την τελευταία της πνοή, θα φέρει στον κόσμο δίδυμα παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Από τη μέρα της γέννησης τους, τα παιδιά θα μείνουν ορφανά, καθώς ο πατέρας τους θα αποποιηθεί τόσο εκείνα όσο και τα άλλα δυο παιδιά του. Ανήμπορη να τα μεγαλώσει η θεία τους, θα χωρίσει τα δίδυμα, δίνοντας τα, για υιοθεσία σε διαφορετικές οικογένειες. Το αγόρι θα ονομαστεί Χρήστος Ιγνατιάδης, η ζωή όμως τού επιφυλάσσει δύσκολες στιγμές, παρά εύκολες. Θα ζήσει ορφάνια, εγκατάλειψη αλλά πάντα θα περιτριγυρίζεται από αγαπημένα πρόσωπα. Ο έρωτας θα του χτυπήσει την πόρτα μία μόνο φορά, αλλά θα είναι καταλυτικός. Θα τον ζήσει μέχρι την τελευταία του στιγμή!!!
Η Εύη Δουργούτη έχει καταφέρει να στήσει περίτεχνα μια όμορφη ιστορία, που εξελίσσεται σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους. Με απλή και στρωτή γραφή, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, από την πρώτη σελίδα μέχρι την τελευταία, οι εξελίξεις διαδέχονται η μία την άλλη. Γρήγορη ροή, ωραίοι χαρακτήρες και ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο.
Πολλές αγάπες γνώρισα, αγάπησα και χώρισα μα όπου κι αν γυρνούσα, εσένα ζητούσα. Στα όνειρα τα χίλια μου, σε γύρευαν τα χείλια μου σε γύρευε η ψυχή μου και πόθοι κρυφοί μου.
Η συγγραφέας, έχει χωρίσει την ιστορία, σε τρία κεφάλαια, διαφορετικά χρονικά το ένα με το άλλο, αλλά με μοναδικό κοινό, τη σύνδεση των πρωταγωνιστών της. Μάλιστα, στην αρχή των κεφαλαίων παρουσιάζονται μικρά ποιήματα, από αγαπημένους ποιητές όπως ο Γεράσιμος Μαρκοράς, η Κική Δημουλά και ο Τάσος Λειβαδίτης. Το πρώτο κεφάλαιο της ιστορίας εξελίσσεται το 1933 και παρουσιάζεται η ιστορία της Λεμονιάς και του Γιώργη Ιγνατιάδη. Το δεύτερο κεφάλαιο διαδραματίζεται στη Θεσσαλονίκη του 1960 και παρουσιάζεται η ζωή του Χρήστου Ιγνατιάδη, όταν για δεύτερη φορά θα γνωρίσει την ορφάνια και την εγκατάλειψη, αλλά και τον μεγάλο έρωτα της ζωής του. Το τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο εξελίσσεται το 1984, όπου βρίσκει τον Χρήστο στην ηλικία των 51 ετών. Οι περίεργες συμπτώσεις θα ανατρέψουν τη ζωή του Χρήστου για μια ακόμα στιγμή.
Παράλληλα με τα κεφάλαια της ιστορίας, η συγγραφέας επιστρέφει στο παρόν, και εξιστορεί τις τελευταίες στιγμές του πρωταγωνιστή της. Ταυτόχρονα με την ιστορία, περιγράφει και ιστορικές στιγμές που έζησε η χώρα, από τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο έως τον εμφύλιο πόλεμο, όταν και εισέβαλαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα. Τέλος παρουσιάζονται τα κοινωνικά στερεότυπα που επικρατούσαν την εποχή του 1933 καθώς και το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας.
Πόσο λυπάμαι τα χρόνια που πήγαν χαμένα πριν να γνωρίσω εσένα, που πρόσμενα καιρό, μα πως φοβάμαι πως ίσως μια μέρα, σε χάσω γιατί να σε ξεχάσω ποτέ δεν θα μπορώ...
Εν κατακλείδι, η νέα ιστορία της Εύη Δουργούτη, με τίτλο «Μια στιγμή ακόμα» είναι μια καλοδομημένη και καλογραμμένη ιστορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, γεμάτη στιγμές αγάπης, έρωτα, πάθους και προδοσίας. Ένα βιβλίο που η μοίρα παίζει τα δικά της παιχνίδια. Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με ποικίλα συναισθήματα, που θα σας κάνει να σιγοτραγουδάτε στο τέλος, το αξέχαστο τραγούδι της Σοφία Βέμπο, "Πόσο λυπάμαι τα χρόνια που πήγαν χαμένα...."
Πλοκή: Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, χάνεται στα μονοπάτια των αναμνήσεων που επιστρέφουν την ύστατη στιγμή. Ολόκληρη η ζωή του περνάει σαν σε όνειρο μπροστά από τα μάτια του. Ορφάνια, εγκατάλειψη, έρωτας, προδοσία, όλα ένα κουβάρι. Την ίδια ώρα, μια γυναίκα, συγκλονισμένη από τις πρόσφατες αποκαλύψεις, ικετεύει να τον προλάβει ζωντανό και ζητά απεγνωσμένα μια στιγμή ακόμα για να προλάβει να του πει όσα δεν κατάφερε χρόνια ολόκληρα, να του φανερώσει όλες τις πλεκτάνες που σχεδίασε εν αγνοία τους η ζηλόφθονη μοίρα. Αρκεί όμως μία μόνο στιγμή για να διορθώσει λάθη που σημάδεψαν ανεξίτηλα τόσες ζωές;4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Η κλήρωση έγινε μέσω του random.org και η τυχερή νικήτρια που αναδείχτηκε είναι η Μαρία Σακκά από Πάτρα. Η νικήτρια έχει ειδοποιηθεί ηλεκτρονικά.
Με αφορμή λοιπόν το τελευταίο βιβλίο της, για το οποίο την άποψη μου μπορείτε να βρείτε εδώ, συναντηθήκαμε από κοντά, στον τόπο καταγωγής της, το Σουφλί και τις έθεσα τις παρακάτω ερωτήσεις. Με την ευκαιρία, να την ευχαριστήσω για ακόμα μία φορά, πάρα πολύ για όλη τη παρακάτω συνέντευξη που μου παραχώρησε.
1. Ποια είναι η Εύη Δουργούτη και με τι ασχολείται;
Είμαι η Εύη, γεννήθηκα το 1992 στο Σουφλί και σπούδασα στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών, στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Είμαι παντρεμένη, έχω δύο παιδάκια και μένω στο Σουφλί. Δυστυχώς λόγω της ανεργίας και της οικονομικής κρίσης, δεν ασχολούμαι με το επάγγελμα. Ασχολούμαι με τα παιδιά και με τα πνευματικά μου παιδιά, τη συγγραφή.
2. Ποια ήταν η αφορμή ή το έναυσμα για να ξεκινήσετε τη συγγραφή;
Το μικρόβιο της συγγραφής υπήρχε από πάντα μέσα μου. Από παιδάκι έγραφα ποιηματάκια, παραμυθάκια, στιχάκια. Αργότερα συνέχισα με κάποια διηγήματα. Σαν φοιτήτρια έγραφα ποιήματα. Έχω γράψει και παιδικά παραμύθια, τα οποία δεν έχουν εκδοθεί. Ήθελα πάντα να γράψω ένα μυθιστόρημα, απλά φοβόμουν ότι δε θα τα καταφέρω, ότι θα αποτύχω γιατί ένα μυθιστόρημα θέλει συγκέντρωση καθώς έχει συγκεκριμένη μέθοδο. Επομένως, ο σύζυγος μου λίγο με τσίγκλισε και μου λέει αφού μπορείς, προσπάθησε κάντο. Έτσι το πήρα πιο σοβαρά, ασχολήθηκα και το αποτέλεσμα το κρατάμε στα χέρια μας.
3. Πως πήρατε την απόφαση να εκδώσετε το βιβλίο σας και ποια τα πρώτα συναισθήματα όταν πήρατε στα χέρια σας πλέον τυπωμένο το βιβλίο σας;
Δεν είναι εύκολο να προσεγγίσεις έναν εκδοτικό. Οι μεγάλοι εκδοτικοί συνήθως απορρίπτουν πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς γιατί υπάρχει και το ρίσκο της αποτυχίας. Αφού το ολοκλήρωσα το βιβλίο, στην αρχή σκεφτόμουν να μην το δώσω πουθενά. Ο σύζυγος μου, οι γονείς μου και η αδερφή μου, που είχαν διάβασαν το βιβλίο, μου είπαν «δεν έχεις να χάσεις κάτι, δώστο και βλέπουμε πως θα πάει».
Συγκίνηση όταν το πήρα τυπωμένο στα χέρια. Το κοίταζα και το θαύμασα. Δεν υπήρχε λογικό.
4. Ποιες οι αντιδράσεις από την οικογένεια σας και τα αγαπημένα σας πρόσωπα, στην κυκλοφορία του βιβλίου σας;
Χαρά και ενθουσιασμός. Χάρηκαν, συγκινήθηκαν. Άλλωστε πρώτα το είχαν διαβάσει η αδερφή μου με το σύζυγο μου και μετά το διάβασαν οι γονείς μου και η θεία μου, πριν καν το στείλω στους εκδοτικούς.
5. Πόσο απαιτητική είναι η συγγραφική διαδικασία και πόσο χρόνο σας πήρε η ολοκλήρωση του νέου σας βιβλίου;
Η διαδικασία ναι ήταν απαιτητική. Μου πήρε περίπου 8 μήνες, για να το ολοκληρώσω το βιβλίο αυτό. Φυσικά το βιβλίο σαν τυπικό θέμα είχε ολοκληρωθεί περίπου στους 4 με 5 πρώτους μήνες. Από εκεί και πέρα, το ξανά διάβασα από την αρχή, σαν αναγνώστρια να δω πως θα μου φανεί. Πρόσθετα, αφαιρούσα μέχρι να φτάσω στο τελικό αποτέλεσμα.
6. «Ο Χορός της Φωτιάς» είναι το πρώτο προσωπικό σας μυθιστόρημα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή. Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Σαν κεντρική ιδέα, είχα την ιστορία μιας υιοθετημένης κοπέλας. Ξεκίνησα από εκεί, ότι ήθελα να γράψω αυτό. Άρχισα να θέτω ερωτήματα στον εαυτό μου, που βασίζονταν στο αν. Τι θα συνέβαινε αν. Με αυτόν τον τρόπο μπόρεσα να δημιουργήσω κάποια εμπόδια. Πάνω σε αυτό, εξελίχθηκε όλη η υπόθεση. Η υιοθεσία ήταν η κεντρική ιδέα που ξετύλιξε την όλη υπόθεση για να μπορέσει να παίξει και η μοίρα τα δικά της παιχνίδια.
7. Πείτε μας λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο «Ο Χορός της Φωτιάς».
Το βιβλίο είναι ένα ηθογραφικό μυθιστόρημα, όπως μου λένε όλοι. Έχει να κάνει με οικογενειακά μυστικά. Στην αρχή βλέπουμε δυο παράλληλες ιστορίες, δυο διαφορετικές κοπέλες, ξένες μεταξύ τους. Η μία πληγωμένη από τα χτυπήματα της ζωής καταφεύγει στο ακριτικό χωριό της γιαγιάς της. Η άλλη είναι υιοθετημένη και ψάχνει τις ρίζες της. Ξετυλίγοντας λοιπόν το κουβάρι αυτό, φτάνουν την ίδια στιγμή στο ακριτικό χωριό και η συνάντηση είναι μοιραία ώστε να φανερωθούν τα κρυμμένα μυστικά.
8. Όταν γράφατε το βιβλίο είχατε από την αρχή στο μυαλό σας το φινάλε ή διαμορφώθηκε στην πορεία;
Η αλήθεια είναι ότι είχα ένα τέλος στο μυαλό μου, το οποίο αρχικά το είχα βάλει στο μυθιστόρημα. Όταν έφτασε το βιβλίο στο στάδιο της επιμέλειας, ο επιμελητής μου, μου πρότεινε ένα άλλο τέλος, το οποίο να μην είναι τόσο happy end. Οπότε με βάση τη δική του προτροπή, το τέλος άλλαξε ξανά.
9. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Ναι έχω ήδη ολοκληρώσει το δεύτερο μυθιστόρημα μου, το οποίο βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Είμαι πάλι σε φάση που το διαβάζω σαν αναγνώστρια ώστε να κάνω τις τελικές διορθώσεις. Ευελπιστώ πως μέχρι το τέλος του μήνα, αρχές του επόμενου, να το παραδώσω στον ίδιο εκδοτικό και να πάρει το δρόμο του προς την έκδοση.
10. Ασχολείστε με τα social media και αν ναι που μπορούμε να σας βρούμε;
Φυσικά υπάρχει το προσωπικό μου προφίλ στο fb και η αντίστοιχη σελίδα του.
* «Ο Χορός της Φωτιάς» το Δεκέμβριο του 2018, κλείνοντας δύο μήνες κυκλοφορίας, πήγε σε δεύτερη ανατύπωση
Κερδίστε ένα ενυπόγραφο αντίτυπο με προσωπική αφιέρωση
Σε συνεργασία με τις εκδόσεις Πνοή και τη συγγραφέα Εύη Δουργούτη, προσφέρουμε σε έναν τυχερό αναγνώστη, ένα ενυπόγραφο αντίτυπο του βιβλίου «Ο Χορός της Φωτιάς», με ιδιόχειρη αφιέρωση από τη συγγραφέα. Για να συμμετέχετε στην κλήρωση κάντε κλικ εδώ.
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ "ΤΡΕΧΕΙ' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ INSTAGRAM
- Συμμετοχές για ένα ενυπόγραφο αντίτυπο με προσωπική αφιέρωση στο προφίλ μου στο instagram ΕΔΩ
Ο διαγωνισμός ισχύει από σήμερα, Πέμπτη 11/04/2019 έως την Παρασκευή 03/05/2019. Ο νικητής θα ενημερωθεί μέσω e-mail, καθώς και από την στήλη "Διαγωνισμοί" του ιστολογίου «Οι Δικές μου Στιγμές» το Σάββατο 04/05/2019. Για την παραλαβή του δώρου του ο νικητής θα έχει περιθώριο 7 ημερών για να στείλει μήνυμα, διαφορετικά το βιβλίο θα δοθεί σε επιλαχών.
Λίγα Λόγια για το βιβλίο: Η Ευτυχία, πληγωμένη και απογοητευμένη, στην προσπάθειά της να μαζέψει δυνάμεις και να ξαναχτίσει τη ζωή της σε νέα θεμέλια, καταφεύγει στο ακριτικό χωριό της γιαγιάς της. Την ίδια στιγμή, η Γεωργία φτάνει στο χωριό αναζητώντας τη βιολογική της οικογένεια και ψάχνοντας απαντήσεις για το παρελθόν. Η μοίρα τις οδηγεί ταυτόχρονα στο κατώφλι μιας ηλικιωμένης γυναίκας, λαβωμένης από τα χτυπήματα της ζωής. Η αποκάλυψη των μυστικών που ταλανίζουν την ψυχή της είναι μονόδρομος. Το πέπλο της πλάνης με το οποίο είναι καλυμμένες οι ζωές των δυο νεαρών γυναικών πέφτει, και η αλήθεια τις φέρνει αντιμέτωπες με μια σκληρή πραγματικότητα. Γύρω τους μια φωτιά, η ίδια που σημάδεψε τις ζωές τους στο ξεκίνημά τους. Παραμονεύει απειλητική, έτοιμη να ολοκληρώσει το καταστροφικό έργο που ξεκίνησε πριν από καιρό: να χορέψει τον τελευταίο της χορό. Θα καταφέρουν οι τρεις γυναίκες να τα βάλουν μαζί της και να βγουν νικήτριες από την άνιση μάχη;
Ο Διαγωνισμός έχει καταχωρηθεί και στα:
kerdiseto.gr, www.saveandwin.gr, e-contest.gr
Η Εύη Δουργούτη γεννήθηκε το 1992. Είναι απόφοιτος του Παιδαγωγικού τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είναι παντρεμένη κι έχει δύο κόρες. Από πολύ μικρή αγαπούσε τη λογοτεχνία και πειραματιζόταν με διάφορες μορφές γραπτού λόγου.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Εύη Δουργούτη
β) Τίτλος: Ο χορός της φωτιάς
γ) Έτος Έκδοσης: 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΠΝΟΗ
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Όταν ένα βιβλίο προέρχεται από συντοπίτη μου, η χαρά μου είναι μεγάλη. Επιπλέον είναι αυτονόητο ότι το βιβλίο θα έρθει σύντομα στα χέρια μου. «Ο χορός της φωτιάς» είναι από τα πρώτα δώρα που έλαβα τις περασμένες γιορτές των Χριστουγέννων. Βέβαια λόγω υποχρεώσεων το βιβλίο διαβάστηκε από φίλους ενώ παράλληλα ξεχώρισε και βρέθηκε ανάμεσα στα καλύτερα βιβλία της περασμένης χρονιάς.
Σε ένα, σχεδόν άδειο, ακριτικό χωριό, κοντά στο Σουφλί, μια γυναίκα 90 χρονών αναπολεί τις στιγμές με τους δικούς της ανθρώπους. Κάποιοι από αυτούς δεν βρίσκονται στη ζωή αλλά και όσοι είναι εν ζωή, έχουν κόψει κάθε δεσμό και επαφή μαζί της. Η γιαγιά Μαρίκα, κρύβει πολλά μυστικά. Όλα τα λάθη του παρελθόντος θα τα βρει μπροστά της, όταν δύο γυναίκες θα βρεθούν ταυτόχρονα και την ίδια στιγμή μπροστά στο κατώφλι του σπιτιού της. Ένα μυστικό και μια ιστορία από το παρελθόν, που κουβαλάει η γιαγιά Μαρίκα είναι έτοιμα να βγουν στο φως και να ανατρέψουν τις ζωές των δύο γυναικών. Μια "φωτιά" που από καιρό ετοιμαζόταν να σπάσει θα είναι πλέον καταστροφική και στο πέρασμα του θα σαρώσει τα πάντα. Οι δυο γυναίκες θα βρεθούν αντιμέτωπες με μια σκληρή αλήθεια. Είναι έτοιμες να την αντιμετωπίσουν και να σβήσουν την "φωτιά" που άναψε στο φτωχό σπιτικό;
Η Εύη Δουργούτη έχει καταφέρει να στήσει μια όμορφη ιστορία, που εξελίσσεται σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους. Με απλή και στρωτή γραφή, η συγγραφέας κεντρίζει και κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι το τέλος. Ταυτόχρονα μέσα από τις ωραίες περιγραφές της, δημιουργούνται πολλές εικόνες στον αναγνώστη.
Η ροή της ιστορίας είναι γρήγορη, οι χαρακτήρες σκιαγραφούνται μοναδικά, από τη συγγραφέα, η οποία καταφέρνει να μας ταξιδέψει από την Αθήνα μέχρι και το Σουφλί, του 1999. Παράλληλα αναδεικνύει μέσα από τις περιγραφές της, την κοινωνία, τα έθιμα αλλά και τα στερεότυπα που επικρατούσαν, και ίσως επικρατούν ακόμα, σε μια επαρχία.
....στεκόταν στο κατώφλι του σπιτιού περιμένοντας με αγωνία να μάθει το όνομα της κόρης της. Το έθιμο απαγόρευε στη μητέρα να βρίσκεται στην εκκλησία. Θα της το ανακοίνωναν τα παιδιά που θα έρχονταν τρέχοντας.
Εν κατακλείδι, «Ο χορός της φωτιάς» είναι ένα ωραίο και καλογραμμένο μυθιστόρημα, που δεν θα κουράσει με τις περιγραφές του, αλλά θα σας ταξιδέψει μέχρι και το ακριτικό Σουφλί!!! Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, με αγωνία αλλά και ποικίλα συναισθήματα, που θίγει πολλά θέματα, μεταξύ αυτών της υιοθεσίας, της μετανάστευσης αλλά και τον στιγματισμό μιας οικογένειας. Η Εύη Δουργούτη κάνει ιδανικό ντεμπούτο στην ελληνική λογοτεχνία. Αναμένω τα επόμενα συγγραφικά της βήματα!!!
Πλοκή: Η Ευτυχία, πληγωμένη και απογοητευμένη, στην προσπάθειά της να μαζέψει δυνάμεις και να ξαναχτίσει τη ζωή της σε νέα θεμέλια, καταφεύγει στο ακριτικό χωριό της γιαγιάς της. Την ίδια στιγμή, η Γεωργία φτάνει στο χωριό αναζητώντας τη βιολογική της οικογένεια και ψάχνοντας απαντήσεις για το παρελθόν. Η μοίρα τις οδηγεί ταυτόχρονα στο κατώφλι μιας ηλικιωμένης γυναίκας, λαβωμένης από τα χτυπήματα της ζωής. Η αποκάλυψη των μυστικών που ταλανίζουν την ψυχή της είναι μονόδρομος. Το πέπλο της πλάνης με το οποίο είναι καλυμμένες οι ζωές των δυο νεαρών γυναικών πέφτει, και η αλήθεια τις φέρνει αντιμέτωπες με μια σκληρή πραγματικότητα. Γύρω τους μια φωτιά, η ίδια που σημάδεψε τις ζωές τους στο ξεκίνημά τους. Παραμονεύει απειλητική, έτοιμη να ολοκληρώσει το καταστροφικό έργο που ξεκίνησε πριν από καιρό: να χορέψει τον τελευταίο της χορό. Θα καταφέρουν οι τρεις γυναίκες να τα βάλουν μαζί της και να βγουν νικήτριες από την άνιση μάχη;
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons