Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2018. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2018. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πριν ένα χρόνο περίπου, σας παρουσίασα τους πέντε αγαπημένους μου ξένους άντρες ηθοποιούς. Ήρθε λοιπόν η στιγμή να σας παρουσιάσω και τις πέντε αγαπημένες μου, Ξένες Γυναίκες Ηθοποιούς. Ηθοποιοί εν ενεργεία, που πρωταγωνιστήσει περισσότερο στον κινηματογράφο, παρά σε τηλεοπτικές σειρές. Κάποιες, έχουν το δικό τους αστέρι, στο Hollywood Walk of Fame.
Ήρθε η ώρα λοιπόν, να σας παρουσιάσω στο σημερινό τοπ 5, τις πέντε αγαπημένες μου γυναίκες ηθοποιούς.
Τοp 5 - Αγαπημένες Ξένες Ηθοποιοί
5. Anne Hathaway
Γνώρισα την ηθοποιό μέσα από την ταινία "Ο Διάβολος Φοράει Prada", και παρόλο που η ταινία δεν μου άρεσε, μέχρι και σήμερα για άγνωστο λόγο, όταν θα μπει σε επανάληψη θα την παρακολουθήσω ξανά. ίσως λόγω της ηθοποιού. Ο ρόλος που με κέρδισε η ηθοποιός με την ερμηνεία της ήταν στην ταινία - μιούζικαλ, "Οι Άθλιοι".
Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση έγινε το 1999 μέσα από την τηλεοπτική σειρά του FOX "Get Real" ενώ έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο, το 2001 στην ταινία Το ημερολόγιο μιας πριγκίπισσας. Το περιοδικό People την ονόμασε μια από τις πιο σημαντικές πρωτοεμφανιζόμενες σταρ του 2001. Έκτοτε έχει πρωταγωνιστήσει τόσο σε δραματικές όσο και σε κωμικές ταινίες. Το 2008 άρχισαν και οι πρώτες διακρίσεις της, καθώς απέσπασε βραβεία για την ερμηνεία της στην ταινία, Η Ρέιτσελ παντρεύεται καθώς και την πρώτη της υποψηφιότητα για όσκαρ Α' Γυναικείου ρόλου. Οι περισσότερες ταινίες που έχει κάνει στην μέχρι τώρα καριέρα της κρίθηκαν πετυχημένες και εισπρακτικά. Περισσότερα για την Anne Hathaway δείτε ΕΔΩ
4. Jennifer Garner
Ο ρόλος της και η ερμηνεία της στη κατασκοπική δραματική σειρά "Κωδικός Alias", έχοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει μείνει σίγουρα ανεξίτηλη στο μυαλό μου. Τη σειρά μάλιστα την παρακολουθούσα φανατικά. Παρόλα αυτά η αναγνωρισιμότητα για την ηθοποιό ήρθε μέσα από την ταινία, "Daredevil", επίσης αγαπημένη ταινία, μιας που έπαιξε με τον σύζυγο της, Ben Affleck.
Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση έγινε το 1995 μέσα από την τηλεταινία "Zoya". Μέχρι και το 1999, έπαιξε διάφορους ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές. Το 2000 πρωταγωνίστησε στην ταινία "Μεγάλε, Τι Κάναμε Χθες Βράδυ;", το 2001 στην ταινία, Perl Harbor και το 2002 στην ταινία "Πιάσε με, αν μπορείς". Το 2002, ο ρόλος της, στη σειρά "Felicity", της χάρισε τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού σε Τηλεοπτική Δραματική Σειρά. Ο ρόλος που την ανέδειξε ως ηθοποιό και την έκανε ευρύτερα γνωστή ήταν το 2003, μέσα από την ταινία δράσης "Daredevil". Για το ρόλο της σειρά "Κωδικός Alias" έχει κερδίσει το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας, υποψηφιότητες για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού σε Τηλεοπτική Δραματική Σειρά, όπως και υποψηφιότητες για το αντίστοιχο Βραβείο Έμμυ. Περισσότερα για την Jennifer Garner δείτε ΕΔΩ
3. Sandra Bullock
Είναι και όχι άδικα ανάμεσα στους 100 Μεγαλύτερους Σταρ του box office. Οι ταινίες τις είναι όλες πετυχημένες, ίσως κάποιες λιγότερο. Εισπρακτικά ωστόσο όλες πήγαν εξαιρετικά. Η ηθοποιός είναι από τις πολύ αγαπημένες μου και κάθε φορά περιμένω το επόμενο κινηματογραφικό της βήμα. Οι περισσότερες ταινίες της έχουν παιχτεί άπειρες φορές σε επανάληψη, στην ελληνική τηλεόραση και έχω μάθει σχεδόν όλες τις ατάκες της απέξω. Την Sandra Bullock την γνώρισα μέσα από την ταινία,"Speed", την λάτρεψα όμως από το ρόλο της στην ταινία "Μαγικά Φίλτρα". Έκτοτε δεν έχω χάσει ταινία της. Αγαπημένες μου: Παγιδευμένη στο Δίκτυο, Crash, Miss... με το ζόρι!, Έρωτας δίχως παρόν, Η πρόταση, Μια σχέση στοργής.
Ο πρώτος της ρόλος ήταν το 1987, στην τηλεταινία "Hangmen" και με αφορμή αυτή την εμφάνιση της έκλεισε να παίξει σε διάφορες σειρές και ταινίες. Το 1993 έγινε γνωστή μέσα από την ταινία Demolition Man και το 1994 έκλεισε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στην πρώτη της μεγάλη ταινία, το "Speed", μαζί με τον Κιάνου Ριβς. Το 2000 έγινε ευρέως γνωστή μέσα από την ταινία "Miss... με το ζόρι!" και έκτοτε πάντα πρωταγωνιστούσε στις ταινίες της. Το 2009, η ερμηνεία της στην ταινία "Μια Σχέση Στοργής", της έδωσε τη Χρυσή Σφαίρα, το Βραβείο Σωματείου Αμερικανών Ηθοποιών και το Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου ενώ το 2013 για το ρόλο της στην ταινία "Gravity", έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου - Δράμα, BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου και Screen Actors Guild Award Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο. Περισσότερα για την Sandra Bullock δείτε ΕΔΩ
2. Milla Jovovich
Ήμουν 9 χρονών, όταν τα Κυριακατικα μεσημέρια στο Mega, έβλεπα τη "Γαλάζια Λίμνη". Η Επιστροφή στη γαλάζια λίμνη, ήταν η πρώτη ταινία που είδα την ηθοποιό. Τα μάτια της και μόνο με μαγνήτισαν και με κέρδισαν κατευθείαν. Ο ρόλος της όμως στην "Ιωάννα της Λωραίνης", με κέρδισε περισσότερο. Παρόλα αυτά την λάτρεψα μέσα από τον ρόλο της ως Alice, στην αγαπημένη σειρά ταινιών Resident Evil.
Ο πρώτος της ρόλος ήταν το 1988, στην ταινία μεγάλου μήκους, "Two moon junction". Την ίδια χρονιά παίζει στην τηλεταινία "Τhe Night Train to Kathmandu". Μέχρι το 1990 κάνει κάποιες guest εμφανίσεις σε τηλεοπτικές σειρές. Το 1991, μόλις σε ηλικία 16 ετών, πρωταγωνιστεί στην ταινία "Επιστροφή στη γαλάζια λίμνη". Η ταινία έλαβε διθυραμβικές κριτικές, λόγω του ότι η Jovovich κυκλοφορούσε γυμνή. Από το 1997 και μετά, η ηθοποιός επιλέγει να παίξει σε ταινίες μέσα από τις οποίες γίνεται ευρέως γνωστή. Με την ταινία The fifth element, η Milla Jovovich έλαβε υποψηφιότητα στα Blockbuster Entertainment Awards και Βραβεία MTV Movie. Το 1999 κόβει τα μαλλιά της κοντά, φοράει πανοπλία και παίζει στην ταινία "Ιωάννα της Λωραίνης". Από το 2002 και μετά η Milla Jovovich ξεκινάει την διεθνή καριέρα της, πρωταγωνιστώντας στην ταινία τρόμου/δράσης Resident Evil. Πέντε ταινίες της σειράς Resident Evil εκτόξευσαν την καριέρα της ηθοποιού. Ενδιάμεσα πρωταγωνίστησε σε ταινίες, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να βγάλει από πάνω της, την ταμπέλα της Alice. Έχει κερδίσει το βραβείο Spotlight Hollywood για το ρόλο της στην ταινία του 2010 "Δόλωμα γένους θηλυκού" ενώ το 2011 κέρδισε από τα Βραβεία Scream το βραβείο για την καλύτερη Επιστημονικής Φαντασίας ηθοποιό για το "Resident Evil: Τρισδιάστατη απόδραση". Περισσότερα για την Milla Jovovich δείτε ΕΔΩ
1. Kate Beckinsale
Έγινε γνωστή κυρίως για τις ταινίες δράσεις της. Παρόλα αυτά, την γνώρισα μέσα από το "Pearl Harbor". Μέχρι τότε, άλλη ηθοποιός κρατούσε την πρωτιά, στις πέντε αγαπημένες ξένες ηθοποιούς. Η Kate Beckinsale όμως τα ανέτρεψε όλα. Το "Pearl Harbor" ήταν μόνο η αρχή. Οι ταινίες "Ερωτας μετ' Εμποδίων" και "Van Helsing" ήταν η συνέχεια. Μέχρι που ήρθε η λατρεία που ακούει στο όνομα, "Underworld". Άλλες αγαπημένες: "Η ζωή σε fast forward", "Ίχνη στο χιόνι", "Ολική επαναφορά".
Την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση την έκανε σε μικρή ηλικία, στη σειρά "Couples", το 1975. Από το 1991 ως το 1993 έπαιξε σε τηλεοπτικές σειρές και τηλεταινίες. Το 1993 ήταν η χρονιά που έκανε το ντεμπούτο της και στον κινηματογράφο με την ταινία, "Πολύ Κακό για το Τίποτα". Έπαιξε μέχρι και το 2000, σε βρετανικές δραματικές ταινίες, ανάμεσα σε αυτές το Prince of Jutland (1994), το Cold Comfort Farm (1995), η Emma (1996) και το The Golden Bowl (2000). Το 2001 πρωταγωνίστησε στο πολεμικό δράμα Pearl Harbor, με το οποίο έγινε ευρέως γνωστή. Ακολούθησαν εμφανίσεις σε πολλές ταινίες, κρατώντας ενίοτε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ανάμεσα σε αυτές οι ταινίες Serendipity και Tiptoes (2003), The Aviator (2004) και Click (2006). Οι ρόλοι της που την έκαναν γνωστή για τις ταινίες δράσεις της, διεθνώς, ήταν οι ταινίες "Van Helsing" (2004), "Ίχνη στο χιόνι" (2009), και "Ολική επαναφορά" (2012).
Το 1997 κέρδισε το πρώτο βραβείο καλύτερης ηθοποιού, για την ταινία "Shooting Fish". Το 1999 κερδίζει το βραβείο καλύτερης Βρετανής ηθοποιού, για την ταινία "The Last Days of Disco". Για τον ρόλο της ως Selene, στην σειρά ταινιών "Underworld" έχει λάβει ένα βραβείο και πολλές υποψηφιότητες. Περισσότερα για την Kate Beckinsale δείτε ΕΔΩ
Αυτό ήταν το δικό μου top 5 με τις δικές μου Ξένες Ηθοποιούς.
Ποιοι είναι οι δικοί σας αγαπημένοι Ξένοι Ηθοποιοί;
Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ στις Εκδόσεις Ψυχογιός για την συνεργασία μας, την ευγενή προσφορά τους και για την όμορφη επικοινωνία.
Η κλήρωση έγινε μέσω του random.org και η τυχερή νικήτρια που αναδείχτηκε είναι η Κωνσταντίνα Δουμάνη από Θεσσαλονίκη. Ο νικητής έχει ειδοποιηθεί ηλεκτρονικά.
Με αφορμή λοιπόν το τελευταίο βιβλίο της, για το οποίο την άποψη μου μπορείτε να βρείτε εδώ, συναντηθήκαμε από κοντά, στον τόπο καταγωγής της, το Σουφλί και τις έθεσα τις παρακάτω ερωτήσεις. Με την ευκαιρία, να την ευχαριστήσω για ακόμα μία φορά, πάρα πολύ για όλη τη παρακάτω συνέντευξη που μου παραχώρησε.
1. Ποια είναι η Εύη Δουργούτη και με τι ασχολείται;
Είμαι η Εύη, γεννήθηκα το 1992 στο Σουφλί και σπούδασα στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών, στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Είμαι παντρεμένη, έχω δύο παιδάκια και μένω στο Σουφλί. Δυστυχώς λόγω της ανεργίας και της οικονομικής κρίσης, δεν ασχολούμαι με το επάγγελμα. Ασχολούμαι με τα παιδιά και με τα πνευματικά μου παιδιά, τη συγγραφή.
2. Ποια ήταν η αφορμή ή το έναυσμα για να ξεκινήσετε τη συγγραφή;
Το μικρόβιο της συγγραφής υπήρχε από πάντα μέσα μου. Από παιδάκι έγραφα ποιηματάκια, παραμυθάκια, στιχάκια. Αργότερα συνέχισα με κάποια διηγήματα. Σαν φοιτήτρια έγραφα ποιήματα. Έχω γράψει και παιδικά παραμύθια, τα οποία δεν έχουν εκδοθεί. Ήθελα πάντα να γράψω ένα μυθιστόρημα, απλά φοβόμουν ότι δε θα τα καταφέρω, ότι θα αποτύχω γιατί ένα μυθιστόρημα θέλει συγκέντρωση καθώς έχει συγκεκριμένη μέθοδο. Επομένως, ο σύζυγος μου λίγο με τσίγκλισε και μου λέει αφού μπορείς, προσπάθησε κάντο. Έτσι το πήρα πιο σοβαρά, ασχολήθηκα και το αποτέλεσμα το κρατάμε στα χέρια μας.
3. Πως πήρατε την απόφαση να εκδώσετε το βιβλίο σας και ποια τα πρώτα συναισθήματα όταν πήρατε στα χέρια σας πλέον τυπωμένο το βιβλίο σας;
Δεν είναι εύκολο να προσεγγίσεις έναν εκδοτικό. Οι μεγάλοι εκδοτικοί συνήθως απορρίπτουν πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς γιατί υπάρχει και το ρίσκο της αποτυχίας. Αφού το ολοκλήρωσα το βιβλίο, στην αρχή σκεφτόμουν να μην το δώσω πουθενά. Ο σύζυγος μου, οι γονείς μου και η αδερφή μου, που είχαν διάβασαν το βιβλίο, μου είπαν «δεν έχεις να χάσεις κάτι, δώστο και βλέπουμε πως θα πάει».
Συγκίνηση όταν το πήρα τυπωμένο στα χέρια. Το κοίταζα και το θαύμασα. Δεν υπήρχε λογικό.
4. Ποιες οι αντιδράσεις από την οικογένεια σας και τα αγαπημένα σας πρόσωπα, στην κυκλοφορία του βιβλίου σας;
Χαρά και ενθουσιασμός. Χάρηκαν, συγκινήθηκαν. Άλλωστε πρώτα το είχαν διαβάσει η αδερφή μου με το σύζυγο μου και μετά το διάβασαν οι γονείς μου και η θεία μου, πριν καν το στείλω στους εκδοτικούς.
5. Πόσο απαιτητική είναι η συγγραφική διαδικασία και πόσο χρόνο σας πήρε η ολοκλήρωση του νέου σας βιβλίου;
Η διαδικασία ναι ήταν απαιτητική. Μου πήρε περίπου 8 μήνες, για να το ολοκληρώσω το βιβλίο αυτό. Φυσικά το βιβλίο σαν τυπικό θέμα είχε ολοκληρωθεί περίπου στους 4 με 5 πρώτους μήνες. Από εκεί και πέρα, το ξανά διάβασα από την αρχή, σαν αναγνώστρια να δω πως θα μου φανεί. Πρόσθετα, αφαιρούσα μέχρι να φτάσω στο τελικό αποτέλεσμα.
6. «Ο Χορός της Φωτιάς» είναι το πρώτο προσωπικό σας μυθιστόρημα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή. Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Σαν κεντρική ιδέα, είχα την ιστορία μιας υιοθετημένης κοπέλας. Ξεκίνησα από εκεί, ότι ήθελα να γράψω αυτό. Άρχισα να θέτω ερωτήματα στον εαυτό μου, που βασίζονταν στο αν. Τι θα συνέβαινε αν. Με αυτόν τον τρόπο μπόρεσα να δημιουργήσω κάποια εμπόδια. Πάνω σε αυτό, εξελίχθηκε όλη η υπόθεση. Η υιοθεσία ήταν η κεντρική ιδέα που ξετύλιξε την όλη υπόθεση για να μπορέσει να παίξει και η μοίρα τα δικά της παιχνίδια.
7. Πείτε μας λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο «Ο Χορός της Φωτιάς».
Το βιβλίο είναι ένα ηθογραφικό μυθιστόρημα, όπως μου λένε όλοι. Έχει να κάνει με οικογενειακά μυστικά. Στην αρχή βλέπουμε δυο παράλληλες ιστορίες, δυο διαφορετικές κοπέλες, ξένες μεταξύ τους. Η μία πληγωμένη από τα χτυπήματα της ζωής καταφεύγει στο ακριτικό χωριό της γιαγιάς της. Η άλλη είναι υιοθετημένη και ψάχνει τις ρίζες της. Ξετυλίγοντας λοιπόν το κουβάρι αυτό, φτάνουν την ίδια στιγμή στο ακριτικό χωριό και η συνάντηση είναι μοιραία ώστε να φανερωθούν τα κρυμμένα μυστικά.
8. Όταν γράφατε το βιβλίο είχατε από την αρχή στο μυαλό σας το φινάλε ή διαμορφώθηκε στην πορεία;
Η αλήθεια είναι ότι είχα ένα τέλος στο μυαλό μου, το οποίο αρχικά το είχα βάλει στο μυθιστόρημα. Όταν έφτασε το βιβλίο στο στάδιο της επιμέλειας, ο επιμελητής μου, μου πρότεινε ένα άλλο τέλος, το οποίο να μην είναι τόσο happy end. Οπότε με βάση τη δική του προτροπή, το τέλος άλλαξε ξανά.
9. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Ναι έχω ήδη ολοκληρώσει το δεύτερο μυθιστόρημα μου, το οποίο βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Είμαι πάλι σε φάση που το διαβάζω σαν αναγνώστρια ώστε να κάνω τις τελικές διορθώσεις. Ευελπιστώ πως μέχρι το τέλος του μήνα, αρχές του επόμενου, να το παραδώσω στον ίδιο εκδοτικό και να πάρει το δρόμο του προς την έκδοση.
10. Ασχολείστε με τα social media και αν ναι που μπορούμε να σας βρούμε;
Φυσικά υπάρχει το προσωπικό μου προφίλ στο fb και η αντίστοιχη σελίδα του.
* «Ο Χορός της Φωτιάς» το Δεκέμβριο του 2018, κλείνοντας δύο μήνες κυκλοφορίας, πήγε σε δεύτερη ανατύπωση
Κερδίστε ένα ενυπόγραφο αντίτυπο με προσωπική αφιέρωση
Σε συνεργασία με τις εκδόσεις Πνοή και τη συγγραφέα Εύη Δουργούτη, προσφέρουμε σε έναν τυχερό αναγνώστη, ένα ενυπόγραφο αντίτυπο του βιβλίου «Ο Χορός της Φωτιάς», με ιδιόχειρη αφιέρωση από τη συγγραφέα. Για να συμμετέχετε στην κλήρωση κάντε κλικ εδώ.
Με αφορμή λοιπόν το τελευταίο βιβλίο της, για το οποίο την άποψη μου μπορείτε να βρείτε εδώ, της έθεσα τις παρακάτω ερωτήσεις. Με την ευκαιρία, να την ευχαριστήσω πάρα πολύ για τη παρακάτω συνέντευξη που μου παραχώρησε.
1.Η Κληρονόμος του Ποταμού» είναι το πέμπτο σας συνολικά βιβλίο. Ποια ήταν η αφορμή για να γράψετε το νέο σας βιβλίο;
Αφορμή στάθηκε η γνωριμία μου με τον Αχέροντα, που στο κείμενο δικαίως αναφέρεται και ως ‘Βασιλιάς’. Ενθουσιάστηκα από την επιβλητική παρουσία αλλά και τις φυσικές ομορφιές του, εντυπωσιάστηκα από την πλούσια χλωρίδα και πανίδα του και μαγεύτηκα από την ιστορία, τη μυθολογία και το ρόλο που έπαιζε στην αρχαιότητα ως το όριο ανάμεσα σε ετούτον τον κόσμο και τον επόμενο. Σχεδόν είδα με τα μάτια της φαντασίας μου τη μυστηριώδη Λευκοθέα να προβάλει από τα διάφανα νερά του και γύρω από αυτή την παραμυθένια εικόνα ξεκίνησε να πλέκεται ο ιστός της ιστορίας της Κληρονόμου του Ποταμού.
2. Πόσο απαιτητική είναι η συγγραφική διαδικασία και πόσο χρόνο σάς πήρε η ολοκλήρωση του βιβλίου αυτού;
Ένας χρόνος εντατικής ενασχόλησης, καθημερινής μελέτης και έρευνας χρειάστηκε για να ολοκληρωθεί η Κληρονόμος του Ποταμού. Μελετήθηκε ενδελεχώς η ιστορία και η λαογραφία του Αχέροντα και της γύρω περιοχής, τα αρχαία κείμενα που αφορούσαν τον ποταμό και κατόπιν το πλαίσιο της ζωής στην Αθήνα του ‘60, μια εποχή άκρως ενδιαφέρουσα πολιτικά και πολιτιστικά.
3. Ποια τα πρώτα συναισθήματα, όταν πήρατε το βιβλίο τυπωμένο στα χέρια σας;
Αυτό που θα σας πω μου συμβαίνει πάντα, σε κάθε βιβλίο μου. Τα συναισθήματα είναι τόσο έντονα και καταλυτικά, όταν κρατώ για πρώτη φορά ένα βιβλίο στα χέρια μου, ώστε καλύπτονται από ένα ευεργετικό μούδιασμα για να μπορέσω να τα αντέξω και να τα διαχειριστώ. Φυσικά μετά από λίγη ώρα φυσικά παύει να υφίσταται αυτή η συναισθηματική αποσύνδεση και κατακλύζομαι από ένα συναίσθημα ατόφιας ευγνωμοσύνης και ευτυχίας, για το όνειρο που έγινε πραγματικότητα, για το άρτιο αποτέλεσμα που κρατώ στα χέρια μου και για το γεγονός πως επιτέλους θα περπατήσουμε μαζί με τους φίλους αναγνώστες αυτή τη φορά το μονοπάτι της ιστορίας, ανοίγοντας τις σελίδες του.
4. Το βιβλίο έχει πολλά στοιχεία που αφορούν τον ποταμό, την ιστορία του, τη μυθολογία του αλλά και τους θρύλους του. Παράλληλα παρουσιάζονται αποσπάσματα από αρχαία έργα όπως του Αριστοφάνη και Πλάτωνα. Πόσο καιρό χρειάστηκε να συλλέξετε αυτές τις πληροφορίες;
Ήταν το πιο χρονοβόρο κομμάτι της έρευνάς μου. Έπρεπε να συγκεντρώσω τα κείμενα και να τα ενσωματώσω στο κείμενο ώστε να είναι απόλυτα εύληπτα και κατανοητά, να λάβουν τη θέση τους ως κομμάτι των γρίφων που ανακαλύπτουν οι πρωταγωνιστές και να προάγουν τη λύση του μυστηρίου. Ξεχωριστή βοήθεια για μένα στην όλη διαδικασία, η μεγάλη μου αγάπη και ενασχόληση εδώ και χρόνια με τα αρχαία κείμενα.
5. Πείτε μας λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο «Η Κληρονόμος του Ποταμού» και τους χαρακτήρες του.
Η Κληρονόμος του Ποταμού είναι στην ουσία η ιστορία της ζωής της Ρόζας Παλαιολόγου, που ξεκινά από ένα χωριό πλάι στις όχθες του Αχέροντα. Η δεκαεξάχρονη κοπέλα, η οποία ζει μια εξαιρετικά δύσκολη ζωή, γνωρίζει τη Λευκοθέα, μια μυστηριώδη γυναίκα που κατοικεί απομονωμένη κοντά στο ποτάμι και της μαθαίνει τις ιαματικές ιδιότητες των φυτών που ζουν στις όχθες του Βασιλιά. Μετά από ένα τραγικό συμβάν το κορίτσι μεταβαίνει στην Αθήνα και παρακολουθούμε όλη την ανοδική πορεία της, η οποία σημαδεύεται από ίντριγκες, παθιασμένους έρωτες, ακούραστη προσπάθεια και σκληρή δουλειά! Στο δεύτερο κομμάτι του βιβλίου η εγγονή της Λευκή και ο ιδιωτικός ερευνητής Χρήστος Βαράγκης καλούνται να λύσουν το μυστήριο της δολοφονίας της 76χρονης πλέον Ρόζας, ενώ εκείνη μοιάζει να τους καθοδηγεί μέσα από μια σειρά γρίφους που περιέχουν κλασικά κείμενα αρχαίων Ελλήνων και λατίνων δημιουργών που αναφέρονται στον ποταμό.
6. Όταν γράφατε το βιβλίο είχατε από την αρχή στο μυαλό σας το φινάλε, ή διαμορφώθηκε στην πορεία;
Ο βασικός κορμός της ιστορίας και το τέλος του βιβλίου είναι ουσιαστικά προαποφασισμένα, γιατί επενδύω αρκετή σκέψη και μελέτη πριν την έναρξη της συγγραφής. Αυτό που ενδέχεται να διαφοροποιηθεί είναι αντιδράσεις και συμπεριφορές των ηρώων που όταν πάρουν την πρώτη τους ανάσα, έχουν την τάση να παίρνουν από μόνοι τους και αποφάσεις. Μου αρέσει πολύ να τους παρατηρώ και να τους αφήνω να αυτενεργούν, κρατώντας βέβαια αλώβητους τους βασικούς πυρήνες της ιστορίας.
7. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Το επόμενο βιβλίο που έχει ήδη παραδοθεί στις Εκδόσεις Ψυχογιός, είναι μια δυνατή ιστορία έρωτα και μυστηρίου σε ένα ξεχωριστό ελληνικό νησί με πολύ χρώμα και ανατροπές που θα μείνουν αξέχαστες στον αναγνώστη. Αγάπησα αυτόν τον τόπο και τους συγκεκριμένους ήρωες με όλη τη δύναμη της ψυχής μου κι ελπίζω να τους αγαπήσετε κι εσείς!
8. Ασχολείστε με τα social media και αν ναι που μπορούμε να σας βρούμε;
Έχω ενεργή παρουσία στα social media, γιατί αγαπώ την άμεση επικοινωνία με το αναγνωστικό μας κοινό. Τους αποκαλώ συνοδοιπόρους και τους νιώθω ειλικρινά φίλους, γιατί με στήριξαν από την πρώτη στιγμή της παρουσίας μου στα λογοτεχνικά δρώμενα. Αυτή η αγάπη, αυτό το απλόχερο δόσιμο με έχει έκτοτε γεμίσει ευγνωμοσύνη και δύναμη και είναι κάτι που δε ξεχνιέται, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Μπορεί κανείς να με βρει στο facebook στα προφίλ Δήμητρα Ιωάννου Α’ και Δήμητρα Ιωάννου-Β’ καθώς και στη σελίδα μου Δήμητρα Ιωάννου/ Demetra Ioannou. Επίσης στο instagram ως demetra_ioannou_books και στο blog μου demetraioannou.psichogios.gr Είναι πάντα χαρά μου να απαντώ σε μηνύματα που αφορούν τα βιβλία και τη λογοτεχνία γενικότερα.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Τίνα Κουρκουµέλη
β) Τίτλος: Αβερτοσιά
γ) Έτος Έκδοσης: 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ
Εν κατακλείδι, το βιβλίο «Αβερτοσιά» είναι ένα ιστορικό, δραματικό και κοινωνικό μυθιστόρημα. Ένα μυθιστόρημα για την σχολική δικτατορία, την υποταγή, την επανάσταση και τη χειραφέτηση. Ένα μυθιστόρημα για την Ελλάδα του '60. Όσοι λατρεύετε τα ιστορικά μυθιστόρηματα θα το αγαπήσετε.
Πλοκή: Αβερτοσιά σημαίνει ελευθερία. Η Άρτεµη και η Θάλεια µεγαλώνουν µαζί στην Κεφαλλονιά µετά τον σεισµό του 1953, αλλά η υποτακτική φύση της Θάλειας συγκρούεται µε την επαναστατική σκέψη της Άρτεµης και κάποια στιγµή οι δυο φίλες χωρίζουν. Οι περιορισµοί της κλειστής κοινωνίας, ένας µεγάλος έρωτας και ανοµολόγητα µυστικά οδηγούν την ανήσυχη Άρτεµη σε φυγή. Η επιστροφή της Άρτεµης στην Κεφαλονιά µετά από δεκαετίες, για την κηδεία του καθηγητή τους, θα είναι καθοριστική... Μια ιστορία υποταγής, επανάστασης και γυναικείας χειραφέτησης στη δεκαετία του ’60.
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Η «Αβερτοσιά» είναι το πρώτο μυθιστόρημα της Τίνα Κουρκουμέλη. Ένα μυθιστόρημα που, από το εξώφυλλο του αλλά και την περίληψη του, στο οπισθόφυλλο, θα χαρακτηρίζονταν ως κοινωνικό και ιστορικό. Η «Αβερτοσιά» είναι ένας ιδιαίτερος τίτλος, γεμάτο νόημα. Σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στο οπισθόφυλλο, «Αβερτοσιά» σημαίνει ελευθερία. Μια λέξη που προφανώς προέρχεται από τη γλωσσική διάλεκτο που χρησιμοποιούν στην Κεφαλλονιά και στα γύρω νησιά του Ιονίου.
H Τίνα Κουρκουµέλη παρουσιάζει μια ιστορία βασισμένη σε αληθινά και ιστορικά γεγονότα, στην Ελλάδα της δεκαετίας του 60. Τότε που ακόμα, οι γυναίκες ήταν υποταγμένες και δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους άντρες. Στην «Αβερτοσιά» η συγγραφέας, παρουσιάζει μια ιστορία, μετά τα γεγονότα του καταστροφικού σεισμού, που έγινε τον Αύγουστο του 1953, προκαλώντας ανεπανόρθωτες ζημιές σε Ζάκυνθο, Ιθάκη και Κεφαλονιά, και πάνω από 450 νεκρούς.
Η ιστορία ξεκινάει το 1959. Στο Ροσοκέλι, στην κοινότητα Σκαλάτων, μένει η Άρτεμη Κινκινάτη. Η τελευταία από τα έξι παιδιά του παπά Μάρκου Κινκινάτη. Η Άρτεμη λατρεύει να διαβάζει κρυφά από όλους Καζαντζάκη, ποιήματα του Φρίντριχ Σίλερ, βιβλία, εγκυκλοπαίδειες, ανθολογίες, ιστορικά εγχειρίδια, βιογραφίες και παρτιτούρες στα γερμανικά. Κάπως έτσι θα μάθει την γλώσσα των γερμανικών. Η βιβλιοθήκη του γιατρού Ευγένιου είναι το καταφύγιο της Άρτεμης που θα μάθει ότι δεν μαθαίνει στο σχολείο θηλέων που φοιτεί. Στο σχολείο Θηλέων, η Άρτεμη και η φίλη της Θάλεια, θα ζήσουν μαρτύρια και σκληρές μαθητικές τιμωρίες, που θα τις σημαδέψουν. Σαράντα χρόνια μετά, δεν είναι τίποτα ίδιο με τις δύο φίλες να ζουν χώρια. Ο θάνατος του δασκάλου τους, θα είναι η αφορμή, Άρτεμη και Θάλεια, να ξαναβρεθούν, με τις μνήμες από το παρελθόν να ζωντανεύουν. Ένα παρελθόν που κρύβει μυστικά, έρωτες αλλά περιορισμούς.
Η συγγραφέας, έχει στήσει μια αρκετά καλή ιστορία που εξελίσσεται μεταξύ Κεφαλλονιάς και Αθήνας. Η «Αβερτοσιά» στην ουσία, είναι η ιστορία της ζωής της Άρτεμης, που από μαθήτρια στην Κεφαλλονιά κατάφερε να φτάσει στην Αθήνα, και να σπουδάσει δικηγόρος. Οι αγώνες που θα κάνει όλο αυτό το διάστημα, και για να φτάσει στην ελευθερία της είναι πολλοί. Οι περιορισμοί της οικογένειας της αλλά και της κοινωνίας που επικρατούσε στην Ελλάδα του '60, η σχολική δικτατορία και η πολιτική κατάσταση της χώρας, θα την οδηγήσουν στην επανάσταση αλλά και στη φυγή. Μέχρι τότε όμως, τόσο η Άρτεμη όσο και η Θάλεια, θα τα βιώσουν όλα αυτά, στο μέγιστο βαθμό. Όμως ποια από τις δυο θα καταφέρει στο τέλος να ελευθερωθεί;
Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, η ελευθερία είναι κυρίαρχη, σε πολλές μορφές. Οι περιγραφές της συγγραφέας, μάλιστα, ταξιδεύουν τον αναγνώστη στην Ελλάδα μιας άλλης εποχής, τότε που ο Γιώργος Παπαδόπουλος επέβαλλε τη χούντα και μαζί με αυτήν, όχι μόνο τη στρατιωτική αλλά και σχολική δικτατορία. Οι αναφορές μάλιστα σε αυτά τα γεγονότα, είναι διάχυτα στην πλοκή της ιστορίας.
Η ιστορία με τις πολλές ιστορικές αναφορές, δεν έχει γρήγορο ρυθμό αλλά αργό ενώ το φινάλε της αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση. Υπήρχαν πολλές λεπτομέρειες και αρκετά σημεία, τα οποία ήταν περιττά και δεν διευκόλυναν την εξέλιξη της ιστορίας. Αυτό ίσως να κουράσει ίσως όμως και όχι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η συγγραφέας, παρουσιάζει ένα μοναδικό αναγνωστικό ταξίδι στις ομορφιές της Κεφαλλονιάς, τη δεκαετία του '60.
H Τίνα Κουρκουµέλη παρουσιάζει μια ιστορία βασισμένη σε αληθινά και ιστορικά γεγονότα, στην Ελλάδα της δεκαετίας του 60. Τότε που ακόμα, οι γυναίκες ήταν υποταγμένες και δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους άντρες. Στην «Αβερτοσιά» η συγγραφέας, παρουσιάζει μια ιστορία, μετά τα γεγονότα του καταστροφικού σεισμού, που έγινε τον Αύγουστο του 1953, προκαλώντας ανεπανόρθωτες ζημιές σε Ζάκυνθο, Ιθάκη και Κεφαλονιά, και πάνω από 450 νεκρούς.
Η ιστορία ξεκινάει το 1959. Στο Ροσοκέλι, στην κοινότητα Σκαλάτων, μένει η Άρτεμη Κινκινάτη. Η τελευταία από τα έξι παιδιά του παπά Μάρκου Κινκινάτη. Η Άρτεμη λατρεύει να διαβάζει κρυφά από όλους Καζαντζάκη, ποιήματα του Φρίντριχ Σίλερ, βιβλία, εγκυκλοπαίδειες, ανθολογίες, ιστορικά εγχειρίδια, βιογραφίες και παρτιτούρες στα γερμανικά. Κάπως έτσι θα μάθει την γλώσσα των γερμανικών. Η βιβλιοθήκη του γιατρού Ευγένιου είναι το καταφύγιο της Άρτεμης που θα μάθει ότι δεν μαθαίνει στο σχολείο θηλέων που φοιτεί. Στο σχολείο Θηλέων, η Άρτεμη και η φίλη της Θάλεια, θα ζήσουν μαρτύρια και σκληρές μαθητικές τιμωρίες, που θα τις σημαδέψουν. Σαράντα χρόνια μετά, δεν είναι τίποτα ίδιο με τις δύο φίλες να ζουν χώρια. Ο θάνατος του δασκάλου τους, θα είναι η αφορμή, Άρτεμη και Θάλεια, να ξαναβρεθούν, με τις μνήμες από το παρελθόν να ζωντανεύουν. Ένα παρελθόν που κρύβει μυστικά, έρωτες αλλά περιορισμούς.
Η συγγραφέας, έχει στήσει μια αρκετά καλή ιστορία που εξελίσσεται μεταξύ Κεφαλλονιάς και Αθήνας. Η «Αβερτοσιά» στην ουσία, είναι η ιστορία της ζωής της Άρτεμης, που από μαθήτρια στην Κεφαλλονιά κατάφερε να φτάσει στην Αθήνα, και να σπουδάσει δικηγόρος. Οι αγώνες που θα κάνει όλο αυτό το διάστημα, και για να φτάσει στην ελευθερία της είναι πολλοί. Οι περιορισμοί της οικογένειας της αλλά και της κοινωνίας που επικρατούσε στην Ελλάδα του '60, η σχολική δικτατορία και η πολιτική κατάσταση της χώρας, θα την οδηγήσουν στην επανάσταση αλλά και στη φυγή. Μέχρι τότε όμως, τόσο η Άρτεμη όσο και η Θάλεια, θα τα βιώσουν όλα αυτά, στο μέγιστο βαθμό. Όμως ποια από τις δυο θα καταφέρει στο τέλος να ελευθερωθεί;
Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, η ελευθερία είναι κυρίαρχη, σε πολλές μορφές. Οι περιγραφές της συγγραφέας, μάλιστα, ταξιδεύουν τον αναγνώστη στην Ελλάδα μιας άλλης εποχής, τότε που ο Γιώργος Παπαδόπουλος επέβαλλε τη χούντα και μαζί με αυτήν, όχι μόνο τη στρατιωτική αλλά και σχολική δικτατορία. Οι αναφορές μάλιστα σε αυτά τα γεγονότα, είναι διάχυτα στην πλοκή της ιστορίας.
Η ιστορία με τις πολλές ιστορικές αναφορές, δεν έχει γρήγορο ρυθμό αλλά αργό ενώ το φινάλε της αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση. Υπήρχαν πολλές λεπτομέρειες και αρκετά σημεία, τα οποία ήταν περιττά και δεν διευκόλυναν την εξέλιξη της ιστορίας. Αυτό ίσως να κουράσει ίσως όμως και όχι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η συγγραφέας, παρουσιάζει ένα μοναδικό αναγνωστικό ταξίδι στις ομορφιές της Κεφαλλονιάς, τη δεκαετία του '60.
Εν κατακλείδι, το βιβλίο «Αβερτοσιά» είναι ένα ιστορικό, δραματικό και κοινωνικό μυθιστόρημα. Ένα μυθιστόρημα για την σχολική δικτατορία, την υποταγή, την επανάσταση και τη χειραφέτηση. Ένα μυθιστόρημα για την Ελλάδα του '60. Όσοι λατρεύετε τα ιστορικά μυθιστόρηματα θα το αγαπήσετε.
Πλοκή: Αβερτοσιά σημαίνει ελευθερία. Η Άρτεµη και η Θάλεια µεγαλώνουν µαζί στην Κεφαλλονιά µετά τον σεισµό του 1953, αλλά η υποτακτική φύση της Θάλειας συγκρούεται µε την επαναστατική σκέψη της Άρτεµης και κάποια στιγµή οι δυο φίλες χωρίζουν. Οι περιορισµοί της κλειστής κοινωνίας, ένας µεγάλος έρωτας και ανοµολόγητα µυστικά οδηγούν την ανήσυχη Άρτεµη σε φυγή. Η επιστροφή της Άρτεµης στην Κεφαλονιά µετά από δεκαετίες, για την κηδεία του καθηγητή τους, θα είναι καθοριστική... Μια ιστορία υποταγής, επανάστασης και γυναικείας χειραφέτησης στη δεκαετία του ’60.
3 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Σε λίγες ώρες αποχαιρετάμε τον παλιό τον χρόνο και καλωσορίζουμε τη νέα χρονιά. Μέχρι τότε όμως, και πριν φύγει το 2018, θυμάμαι τις καλύτερες στιγμές της σελίδας μου, κάνοντας παράλληλα και έναν απολογισμό, μιας χρονιάς που κάθε άλλο θετική ήταν. Αδιαμφισβήτητα, το 2018, ήταν ακόμα καλύτερο από το 2017. «Οι Δικές μου Στιγμές», κατάφεραν για ακόμη μια χρονιά να κρατήσουν ψηλά το πήχη που είχαν θέσει από την προηγούμενη χρονιά. Συνέχισε να έχει ποικιλία στη θεματολογία, αρκετούς διαγωνισμούς, βιβλιοκριτικές και προτάσεις βιβλίων, κριτικές και προτάσεις ταινιών, μουσική, νέα από την πόλη μου και όχι μόνο και τέλος πολλά αφιερώματα!!! Μια χρονιά που ωστόσο ήταν περισσότερο γεμάτη από όμορφες και δυνατές συνεντεύξεις, 17 στο σύνολο.
Το 2018, όπως και το 2017 με βρήκε με πολλές αλλαγές. Τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο, οι υποχρεώσεις μου αλλάξαν προς το καλύτερο. Ταυτόχρονα ουσιώδεις αλλαγές έγιναν και στη σελίδα. Η σελίδα απέκτησε πλέον το δικό της banner ενώ άλλαξε και το header που σκεφτόμουν εδώ και καιρό. Με τη νέα χρονιά θα ανακοινωθεί μια ακόμα σημαντική αλλαγή. Μέχρι τότε ας θυμηθούμε τις στιγμές της φετινής χρονιάς.
Αφιερώματα του 2018
To 2018, ήταν μια χρονιά κατά την οποία έγιναν, τα περισσότερα αφιερώματα, τα οποία μάλιστα, βάσει στατιστικών της σελίδας, είχαν θερμή ανταπόκριση. Έξι συνολικά αφιερώματα...σχετικά με την μουσική, την τηλεόραση και τον κινηματόγραφο, τα βιβλία αλλά και τα συνδρομητικά κουτιά (για αυτά θα έρθουν κι άλλες αναρτήσεις). Πιο αναλυτικά το πρώτο αφιέρωμα αφορούσε τα ελληνικά ASMR κανάλια στο Youtube, δηλαδή για τους πιο γνωστούς Έλληνες YouTubers που μπορούν να σε «χαλαρώσουν». Στο δεύτερο αφιέρωμα άνοιξα το χρονοντούλαπο και θυμήθηκα την αγαπημένη τηλεοπτική αργεντίνικη ποδοσφαιρική ομάδα, που καθήλωσε πριν κάποια χρόνια, όλους τους Έλληνες εφήβους. Το τρίτο αφιέρωμα έγινε με αφορμή τον 63ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, κάνοντας μια ανασκόπηση των ελληνικών συμμετοχών στην Eurovision. Το τέταρτο αφιέρωμα είναι το αφιέρωμα με τις περισσότερες προβολές. Πρόκειται για το αφιέρωμα με τα συνδρομητικά κουτιά, που κυκλοφορούν αποκλειστικά και μόνο στην Ελλάδα. Το προτελευταίο αφιέρωμα αφορά βιβλία παιδικής λογοτεχνίας, που αξίζει να διαβαστούν ενώ στο τελευταίο αφιέρωμα γίνεται λόγος για ένα ακόμη βιβλιο-φιλικό συνδρομητικό κουτί, που σας συστήνω να ρίξετε μια ματιά.
Αναγνωστικός απολογισμός 2018
Το 2018, δεν θα μπορούσε να μην έχει βιβλιοαναγνώσεις. Είχε και μάλιστα πολλές. Μαζί με αυτές, ήρθαν και κάποιες απρόσμενες συνεργασίες. Εκδόσεις Έσοπτρον, εκδόσεις Λυκόφως και Εκδόσεις Πηγή, προστίθενται στις ήδη υπάρχουσες συνεργασίες με Εκδόσεις Ψυχογιό και Εκδόσεις Κλειδάριθμο. Φυσικά δεν έλειψαν κι άλλοι εκδοτικοί ή και βιβλιοπωλεία της περιοχής μου, που συνέδραμαν σε διαγωνισμούς της σελίδας. Τα βιβλία που διαβάστηκαν για μια ακόμη χρονιά ήταν πολλά, ενδιαφέροντα και πολύ καλά: «Η Πρώτη Παγωνιά», «Μικρές κόκκινες καρέκλες», «Origin», «Αίτημα φιλίας», «Το τραγούδι της σελήνης», «Έγκλημα στα φιόρδ», «Δεν με ξέρεις», «Η Καρδιά του Βράχου», «Γυναίκες της μικρής πατρίδας», «Άνθρωπος Κιμωλία», «Το Αηδόνι», «Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών», «The Metal Chapters. Volume One», «Το μικρό Παριζιάνικο Βιβλιοπωλείο», «Κάτω από το κρεβάτι», «Ψίθυροι μέσα στη Νύχτα», «Το τελευταίο Φως», «Τυφλά Ψάρια», «Η Σκιά», «Αόρατο Νήμα», «H ευγενής τέχνη του να τα γράφεις όλα στα ...!», «Κυνηγός», «Το σκοτεινό μισό», «Ψηφιακός Τρομοκράτης», «Η Θλιμμένη Πριγκίπισσα των Ωκεανών», «Τα Bιβλία του Αίματος I », «Πριν Έρθεις Εσύ», «Πριν Έρθεις Εσύ», «Μετά Από Σένα», «Το Κορίτσι που άφησες πίσω», «Πολύ Μακριά Πολύ Κοντά», «Ο Ιός της Βαβέλ», «Έγκλημα στον Παράδεισο», «Μυστήριο με άρωμα Βανίλιας», «Εκ Νεκρών», «In Aeternum (Στην Αιωνιότητα)», «Αν ήξερα αλλιώς να σ' αγαπώ», «Σάλεμς Λοτ», «Εκείνη», «Little Blue Girl», «Σκοτεινό Πέπλο» και «Ποιος σκότωσε τον Μότσαρτ».
Αυτή η χρονιά όμως, είχε και πολλές πολλές συνεντεύξεις από Έλληνες συγγραφείς, είτε πρωτοεμφανιζόμενους είτε ήδη γνωστούς. Χάρηκα πολύ για τις συνεντεύξεις με νέους συγγραφείς-ποιητές που έκαναν το ντεμπούτο τους, όπως Φίλιππος Μορρίς, Νάνσυ Γιοβάνογλου, Παναγιώτης Μπαρμπαγιάννης, Γιώργος Γιώτσας, Μυρτώ Μαραγκού, Μηνάς Τσαμπάνης, Δημήτρης Δελαρούδης, Μαρία Γεωργοπούλου και Σοφία Δημοσθένους. Χάρηκα ακόμα περισσότερο και ήταν τιμή μου, οι συνεντεύξεις με ήδη καταξιωμένους συγγραφείς Μαρία Τζιρίτα, Ευαγγελία Ευσταθίου, Θοδωρής Παπαθεοδώρου και Ιφιγένεια Τέκου. Χάρηκα με τις συνεντεύξεις από συγγραφείς πλέον φίλους μου, που δεν χάνουν την ευκαιρία να μιλήσουν ξανά και ξανά στη σελίδα μου για τα συγγραφικά τους βήματα. Δημήτρης Σίμος, και Βαγγέλης Γιαννίσης. Ξεχωριστή ήταν η συνέντευξη με το συγγραφικό δίδυμο Γ. Δάμτσιος - Μ. Δημητριάδης καθώς και αυτή με τη Βιβή Χατζηκυριάκου, δημιουργός του Fancy Owl Creations.
Αυτή η χρονιά όμως, είχε και πολλές πολλές συνεντεύξεις από Έλληνες συγγραφείς, είτε πρωτοεμφανιζόμενους είτε ήδη γνωστούς. Χάρηκα πολύ για τις συνεντεύξεις με νέους συγγραφείς-ποιητές που έκαναν το ντεμπούτο τους, όπως Φίλιππος Μορρίς, Νάνσυ Γιοβάνογλου, Παναγιώτης Μπαρμπαγιάννης, Γιώργος Γιώτσας, Μυρτώ Μαραγκού, Μηνάς Τσαμπάνης, Δημήτρης Δελαρούδης, Μαρία Γεωργοπούλου και Σοφία Δημοσθένους. Χάρηκα ακόμα περισσότερο και ήταν τιμή μου, οι συνεντεύξεις με ήδη καταξιωμένους συγγραφείς Μαρία Τζιρίτα, Ευαγγελία Ευσταθίου, Θοδωρής Παπαθεοδώρου και Ιφιγένεια Τέκου. Χάρηκα με τις συνεντεύξεις από συγγραφείς πλέον φίλους μου, που δεν χάνουν την ευκαιρία να μιλήσουν ξανά και ξανά στη σελίδα μου για τα συγγραφικά τους βήματα. Δημήτρης Σίμος, και Βαγγέλης Γιαννίσης. Ξεχωριστή ήταν η συνέντευξη με το συγγραφικό δίδυμο Γ. Δάμτσιος - Μ. Δημητριάδης καθώς και αυτή με τη Βιβή Χατζηκυριάκου, δημιουργός του Fancy Owl Creations.
Κινηματογραφικός απολογισμός 2018
Το 2018 ήταν μια χρονιά που παρακολούθησα αρκετές ταινίες στον κινηματογράφο σε σχέση με πέρσι. Επιπλέον ήταν και μια χρονιά που μπήκα και εγώ στην πλατφόρμα του Netflix, όπου και ανακάλυψα μικρά διαμαντάκια. Από ελληνικής πλευράς ξεχώρισα την ταινία αφιέρωμα για την ΑΕΚ, το «1968». Άλλες πολύ καλές ελληνικές ταινίες που παρακολούθησα ήταν οι ταινίες «Έτερος Εγώ» και «Η γεύση της αγάπης». Από ξένες ταινίες μακράν η καλύτερη ήταν το «The Greatest Showman». Απογοητεύτηκα ωστόσο με την ταινία που σάρωσε τα φετινά βραβεία Όσκαρ, «The Shape of Water». Πολύ καλές ήταν και οι ταινίες: «The Post: Απαγορευμένα μυστικά», «Loving Vincent», «The Disaster Artist», «I, Tonya», «Ένα ήσυχο μέρος (A Quiet Place)», «Deadpool 2», «Mamma Mia! Here We Go Again», «Κάθε Μέρα Μια Άλλη Μέρα (Every Day)», «Η Καλόγρια (The Nun) », «A Star Is Born», «Αναζήτηση (Searching)», «Η Νύχτα με τις μάσκες (Halloween)», «Η Δαιμονισμένη Χάνα Γκρέις», «Η Μαίρη Πόπινς Επιστρέφει». Από την πλευρά του Netflix ξεχώρισα τις ταινίες «Η Ιεροτελεστία (The Ritual)», «1922», «Φίλα με (The Kissing Booth)», «Πριν Φύγω (Before I Fall)» ενώ από σειρές λάτρεψα το «The Haunting of Hill House».
Το 2018 ήταν μια χρονιά που για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά φιλοξένησε στην πόλη μου το 5o Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ «Νύχτες Τρόμου». Αυτή τη χρονιά, δεν άφησα την ευκαιρία να πάει χαμένη και είδα σχεδόν τις περισσότερες ταινίες που ήρθαν. Ξεχώρισα κυρίως τις ταινίες μικρού μήκους, υπήρξαν όμως και πολύ καλές και δυνατές ταινίες μεγάλου μήκους.
Μουσικός απολογισμός 2018
Το 2018, σε μουσικό επίπεδο είχε πολλά. Είχε εκπροσώπηση στην Eurovision με την Γιάννα Τερζή, που ήταν και αφορμή να ανοίξει το χρονοντούλαπο και να θυμηθούμε παλιότερες συνεργασίες της τραγουδίστριας με άλλους συναδέλφους της.
Στην Αλεξανδρούπολη, βρέθηκαν για μια μοναδική εμφάνιση οι Αλκίνοος Ιωαννίδης, Νατάσα Θεοδωρίδου και Γιώργος Παπαδόπουλος, ερμηνεύοντας παλιές και νέες επιτυχίες.
Το 2018, είχε όμως και πολλές νέες κυκλοφορίες τραγουδιών. Με αφορμή αυτές, λοιπόν, αρχές της χρονιάς εγκαινίασα μια νέα στήλη, «Το Τραγούδι του Μήνα», που είχε θερμή ανταπόκριση από τους περισσότερους. Δείτε παρακάτω πως διαμορφώθηκε το τοπ12. Επίσης ο συντοπίτης μου, Γιάννης Τσαρσιταλίδης κυκλοφόρησε το πρώτο του τραγούδι με τίτλο «Καράβι που ψάχνει στεριά» .
Τραγούδια του 2018 (Top12)
Όπως ανέφερα παραπάνω, το 2018, εγκαινιάστηκε στη σελίδα μια νέα στήλη, η οποία θα επανέλθει και την επόμενη χρονιά. «Το Τραγούδι του Μήνα», ήρθε για να μείνει, μιας που είχε θερμή ανταπόκριση. Σε αυτήν την χρονιά λοιπόν κάθε μήνα ξεχώρισα ένα τραγούδι από τα πολλά που κυκλοφόρησαν. Πάντα ελληνικές κυκλοφορίες, αφού μόνο αυτές ακούω. Την playlist την βρίσκετε εδώ. Παρακάτω παραθέτω το Top12, όπως διαμορφώθηκε, σύμφωνα πάντα με τα δικά μου γούστα.
Unboxing 2018
Το 2018, ήταν μια χρονιά που η σελίδα, άνοιξε νέες στήλες. Μια από αυτές ήταν τα Unboxing. Ε αφού το κάνουν όλοι είπα να το δοκιμάσω κι εγώ. Με την νέα χρονιά φυσικά αυτές οι Unboxing αναρτήσεις, δε θα είναι μηνιαίες. Τη φετινή χρονιά έγιναν συνολικά 11 Unboxing αναρτήσεις. Σε αυτές ανοίξαμε διάφορα κουτιά που αφορούσαν ταινίες, βιβλία, διάφορα είδη από ebay και προϊόντα από αλυσίδες ελληνικών καταστημάτων. Παρά το γεγονός ότι οι αναρτήσεις ξεπέρασαν τις 800 προβολές δεν μπορώ να πω ότι ισχύει το ίδιο και για τα βίντεο που ανέβηκαν στο κανάλι μου. Εκεί οι προβολές δεν άγγιξαν ούτε τις 200, και σε κάποια βίντεο οι προβολές κυμαίνονται, από τις 12 έως 80 προβολές, σύμφωνα με τα στατιστικά του καναλιού μου. Ας όψεται όμως. Παρακάτω παραθέτω τα 11 Unboxing Video.
- Ιανουάριος: E - shop.gr
- Φεβρουάριος: Ο Δρόμος του τσαγιού
- Μάρτιος: Ebay Unboxing No #1
- Απρίλιος: Cherrybox
- Μάιος: Κασετίνα Βιβλίων
- Ιούνιος: Set of Movies
- Ιούλιος: Ebay Unboxing No #2
- Αύγουστος: Ebay Unboxing No #3
- Σεπτέμβριος: Book Haul #1
- Οκτώβριος: Ebay Unboxing No #4
- Νοέμβριος: Book Haul #2
Οι "Μεγάλες Αλήθειες" του 2018
Το 2018 ήταν μια χρονιά που εγκαινιάστηκαν και άλλες στήλες. Μεταξύ αυτών οι Μεγάλες Αλήθειες για τη ζωή που δεν μπορείς να αρνηθείς. Μια στήλη στην οποία παραθέτω τα μότο που έχω και ακολουθώ στη ζωή μου. Με τη νέα χρονιά οι Μεγάλες Αλήθειες θα ειπώνονται κάθε δίμηνο. Αν θέλεις κι εσύ να στείλεις το δικό σου μότο, μην διστάσεις. Στείλτε μου και θα το δείτε δημοσιευμένο, είτε με αντιπροσωπεύει είτε όχι. Δε θα τα χαλάσουμε εκεί.
Γενικότερα ειπώθηκαν 8 θετικά μηνύματα, 8 θετικές σκέψεις, 8 Μεγάλες Αλήθειες, αλήθειες που αφορούν κυρίως τη ζωή, αλήθειες που πιθανόν να μην μας είπαν ποτέ, αλήθειες που πονάνε, αλήθειες που συγκινούν... αλήθειες που δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς!!!
Να είσαι ο ΕΑΥΤΟΣ σου. Δεν είναι ανάγκη να ΑΡΕΣΕΙΣ σε όλο τον κόσμο. Ούτε κι αυτό να σε ΝΟΙΑΖΕΙ!!! / Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ΒΛΑΚΕΙΑ από το να τα παίρνεις όλα ΚΑΤΑΚΑΡΔΑ. / Κάθε ευτυχία του ΧΘΕΣ είναι μια ανάμνηση για το ΑΥΡΙΟ / Να βλέπεις μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού. Είναι όλα τελικά τόσο πιο απλά!!! / Ζήσε με τα "ΘΕΛΩ" σου και όχι με τα "ΠΡΕΠΕΙ" των άλλων. / Απολαύστε τις μικρές χαρές της ζωής γιατί μια μέρα μπορεί να συνειδητοποιήσετε ότι ήταν οι μεγάλες. / Τα καλύτερα πράγματα στη ζωή είναι: Οι άνθρωποι που αγαπήσαμε, τα μέρη που επισκεφθήκαμε και οι αναμνήσεις που φτιάξαμε. / Να αγαπάς ΠΟΛΥ τους ανθρώπους που σε κάνουν και ΓΕΛΑΣ έστω και για λίγο.
Τα "5 πράγματα που γνώρισες" το 2018
Μία ακόμη στήλη που εγκαινιάστηκε στη σελίδα, ήταν τα Γνώριζες ότι. Η στήλη η οποία έγινε σε συνεργασία με τα Βιβλιοχαρτοπωλεία Δημητριάδης, φτάνει στο τέλος της, αφού ο αρχικός σχεδιασμός ήταν να βγει μόνο για έναν χρόνο. Σε αυτόν τον έναν χρόνο γνωρίσαμε καλύτερα, οκτώ αντικείμενα που χρησιμοποιούμε σχεδόν καθημερινά. 5 πράγματα για τον στυλό, το μολύβι, τον μαρκαδόρο, το χαρτί, τον χάρακα, το μπλάνκο, την κόλλα και το χαρτοκόπτη.
Τα "5 αγαπημένα" του 2018
Όπως και πέρσι έτσι και φέτος, τέσσερα αγαπημένα μου τοπ5 είδαν το φως της δημοσιότητας. Στα περισσότερα δεν δυσκολεύτηκα καθόλου και έτσι κατέληξα σε πέντε αγαπημένες ταινίες, λόγω και της Παγκόσμιας μέρας του συνδρόμου Down, αγαπημένες Ελληνίδες Τραγουδίστριες, αγαπημένους ξένους άντρες ηθοποιούς και αγαπημένα βιβλία του Stephen King.
Το τέλος της χρονιάς βρίσκει τη σελίδα μου, σε ακόμα πιο δημιουργική φάση, αφού όπως προείπα είχε πολλές, όμορφες και ξεχωριστές στιγμές. Συνολικά 190 στιγμές, 190 αναρτήσεις, σε μια χρονιά, όπως θα δει κανείς στην αρχειοθήκη, στην δεξιά στήλη, της σελίδας. Μαζί με αυτήν, τον απολογισμό της χρονιάς πάμε στις 190. 30 στιγμές, περισσότερες από την προηγούμενη χρονιά.
Στο κλείσιμο αυτής της αποτίμησης, υπόσχομαι πολλές ανάλογες στιγμές και τη νέα χρονιά, μιας που η σελίδα μπαίνει στον 9ο χρόνο ύπαρξης της, στο διαδίκτυο. Ναι κοντεύω τα 10. Να ευχαριστήσω όλους εσάς που συνεχίζεται να περιηγείστε στις Δικές μου Στιγμές και για τα μηνύματα που μου στέλνατε, να καλωσορίσω νέους αναγνώστες, που γνώρισα φέτος, να ευχαριστήσω όλους τους εκδοτικούς, που συνέβαλαν από τη δική τους πλευρά, στην ολοκλήρωση στόχων που θέτω κάθε χρονιά. Πολλά ευχαριστώ και στη φίλη Αλεξία Βλαρά, υπεύθυνη του site, OpenMind, για τις αναδημοσιεύσεις αναρτήσεων μου και που συνεχίζει την υποστήριξη για 4η συνεχόμενη χρονιά.
💕Εύχομαι το 2019 να είναι γεμάτο από όμορφες στιγμές για όλους. Αγάπη, Αισιοδοξία, Γαλήνη, Δύναμη, Ευτυχία, Τύχη, Υγεία και πολλά Χαμόγελα. Όλα τα όνειρα σας να γίνουν πραγματικότητα!!! Και μην ξεχνάτε να ζείτε την κάθε σας στιγμή!!! 💕
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons