Από το Blogger.
Δώδεκα χρόνια μετά το "Fury" (2014), ο σκηνοθέτης David Ayer συναντά ξανά τον Brad Pitt, στην νέα του ταινία «Heart of the Beast» (στα ελληνικά: Στην Καρδιά του κτήνους). Οι δύο τους ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους σε μια περιπέτεια επιβίωσης που μπορεί να μην καινοτομεί αφηγηματικά, ξέρει όμως ακριβώς πώς να χτίσει την ένταση, να αγγίξει το συναίσθημα και να σε παρασύρει μέχρι το συγκλονιστικό και λυτρωτικό της φινάλε.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Στην Καρδιά του Κτήνους (Heart of the Beast)
Σκηνοθεσία: David Ayer
Πρωταγωνιστούν: Brad Pitt, J.K. Simmons, Anna Lambe κ.α
Είδος Ταινίας: Δράση / Επιβίωσης / Περιπέτεια
Έτος Παραγωγής: 2026
Διάρκεια: 101΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Ο Brad Pitt υποδύεται τον Τζέιμς, έναν βετεράνο των ειδικών δυνάμεων με τριάντα χρόνια υπηρεσίας στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, ο οποίος έχει επιλέξει τη μοναξιά της φύσης. Μοναδικός του σύντροφος είναι ο Όντιν, ένας εκπαιδευμένος σκύλος μάχης και αχώριστος φίλος του. Όμως, μια αεροπορική συντριβή στην άγρια φύση της Αλάσκας μετατρέπει την ηρεμία τους σε έναν εφιάλτη επιβίωσης. Με μόνα όπλα έναν χάρτη, μια πυξίδα και τα ενστικτώδη αντανακλαστικά τους, οι δυο τους ξεκινάνε έναν αγώνα δρόμου απέναντι στα στοιχεία της φύσης. Διασχίζοντας επικίνδυνα βουνά, ορμητικά ποτάμια και παγωμένες εκτάσεις, καλούνται να επιβιώσουν από τους κινδύνους που παραμονεύουν σε κάθε τους βήμα.
Στα συν της ταινίας, η σκηνοθεσία του David Ayer που απογειώνεται χάρη στην εξαιρετική φωτογραφία, η οποία προσφέρει εκπληκτικά, εντυπωσιακά πλάνα που αποτυπώνουν την αγριότητα και το μεγαλείο της φύσης της Αλάσκας. Την ίδια στιγμή, η μουσική επένδυση δίνει στη φύση τη δική της «φωνή» και απειλητική υπόσταση. Η ταινία διαθέτει ιδανική διάρκεια και γρήγορη ροή, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή χωρίς να κάνει κοιλιές. Ο Brad Pitt παραδίδει μια εξαιρετική, στιβαρή ερμηνεία, αλλά την παράσταση κλέβει ο τετράποδος συμπρωταγωνιστής του. Η χημεία τους είναι «όλα τα λεφτά», αποτελώντας τον συναισθηματικό πυρήνα της ταινίας: μια ιστορία δύο πλασμάτων που αρνούνται να εγκαταλείψουν το ένα το άλλο, διδάσκοντας την αγάπη, την αφοσίωση και την απόλυτη εμπιστοσύνη. Το φινάλε της ταινίας καταφέρνει να είναι βαθιά συγκινητικό και λυτρωτικό.
Στα μείον της, η πλοκή που πατά σε κλασικά μονοπάτια ταινιών επιβίωσης, φέρνοντας έντονα στο νου αντίστοιχα εγχειρήματα του είδους –όπως η «Επιστροφή» (The Revenant) με τον Leonardo DiCaprio– χωρίς να προσφέρει κάτι δραματικά διαφορετικό. Υπάρχουν ορισμένα σκηνοθετικά και σεναριακά σημεία που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, ενώ το φινάλε, αν και συναισθηματικά αποτελεσματικό, παραμένει σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενο από νωρίς..
Εν κατακλείδι, η ταινία «Στην Καρδιά του Κτήνους», είναι μια δυνατή δραματική περιπέτεια επιβίωσης που μας υπενθυμίζει πως, ακόμη και στις πιο αφιλόξενες συνθήκες, η αγάπη και η αφοσίωση είναι τα μόνα πραγματικά εφόδια που μας κρατούν ζωντανούς. Με οδηγό την εξαιρετική χημεία του Brad Pitt και του τετράποδου συμπρωταγωνιστή του, η ταινία προσφέρει μια γεμάτη ένταση και συναίσθημα διαδρομή που αξίζει την προσοχή σου.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι, σίγουρα αξίζει να την παρακολουθήσει κανείς για τη συναισθηματική της ζεστασιά, τις δυνατές ερμηνείες και, πάνω απ' όλα, τον συγκινητικό, αδιάρρηκτο δεσμό μεταξύ ανθρώπου και σκύλου που κουβαλάει ολόκληρη την ταινία.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει.
Ο Βαγγέλης Μανουβέλος συστήνεται στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο μυθιστόρημα με τίτλο «Οι 6 πλευρές του τριγώνου» από τις εκδόσεις Επίκεντρο. Στο ντεμπούτο του ο συγγραφέας θίγει, με θάρρος, σύγχρονους προβληματισμούς και προσφέρει μια ενδιαφέρουσα ματιά στις αβεβαιότητες των ανθρώπινων σχέσεων. Ένα ένα πολυφωνικό, ψυχογραφικό μυθιστόρημα με έντονες κοινωνικές προεκτάσεις, μέσα από το οποίο ο αναγνώστης ανακαλύπτει τα όρια, τις κρυφές επιθυμίες και τις απώλειες των έξι αυτών ανθρώπων, παρακολουθώντας τη ρευστότητα των καταστάσεων και τις συγκρούσεις τους με τα «πρέπει» της κοινωνίας.
1. «Οι 6 πλευρές του τριγώνου» αποτελούν το πρώτο σας μυθιστόρημα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Επίκεντρο. Πώς ξεκίνησε η συγγραφική αυτή διαδρομή και πόσος χρόνος χρειάστηκε τελικά για την ολοκλήρωση του βιβλίου;
Η συγγραφή προέκυψε από μια διαχρονική ανάγκη παρατήρησης κι ερμηνείας της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Το ενδιαφέρον για τις αντιφάσεις που χαρακτηρίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις, για την απόσταση ανάμεσα στις προθέσεις και στις πράξεις, αλλά και για τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την ίδια πραγματικότητα, αποτέλεσε σταδιακά την αφετηρία μιας πιο συστηματικής ενασχόλησης με τη λογοτεχνία. Είχαν προηγηθεί ποιήματα, διηγήματα και θεατρικά έργα, επομένως το μυθιστόρημα δεν συνιστά την πρώτη απόπειρα δημιουργικής γραφής, αλλά την πρώτη ολοκληρωμένη κι εκδοτικά παρουσιασμένη προσπάθεια.
Η διαμόρφωση του βιβλίου δεν υπήρξε μια γραμμική διαδικασία. Η αρχική ιδέα εξελίχθηκε σταδιακά, καθώς οι χαρακτήρες απέκτησαν μεγαλύτερο βάθος κι οι μεταξύ τους σχέσεις άρχισαν να διαμορφώνουν την ίδια την αρχιτεκτονική της αφήγησης. Ιδιαίτερη σημασία είχε η επεξεργασία των διαφορετικών αφηγηματικών φωνών, ώστε κάθε πρόσωπο να διατηρεί τη δική του γλωσσική και ψυχολογική αυτονομία. Άλλωστε η ολοκλήρωση ενός μυθιστορήματος δεν ταυτίζεται απαραίτητα με τη συγγραφή της τελευταίας του σελίδας. Συχνά το ουσιαστικότερο μέρος της δημιουργικής διαδικασίας βρίσκεται στις διαδοχικές αναθεωρήσεις, στις αφαιρέσεις και στην αναζήτηση της κατάλληλης ισορροπίας ανάμεσα σε όσα αποκαλύπτονται και σε όσα παραμένουν σκόπιμα ανοιχτά. Στην περίπτωση των «Έξι πλευρών του τριγώνου», η διαδικασία αυτή διήρκεσε περίπου ενάμιση με δύο χρόνια, στη διάρκεια των οποίων το αρχικό συγγραφικό εγχείρημα απέκτησε σταδιακά την οριστική αφηγηματική κι αισθητική του μορφή.
2. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για την υπόθεση του βιβλίου και για τους έξι χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν σε αυτό;
«Οι έξι πλευρές του τριγώνου» είναι ένα πολυφωνικό μυθιστόρημα που παρακολουθεί τις διασταυρούμενες διαδρομές έξι ανθρώπων διαφορετικών ηλικιών, κοινωνικών εμπειριών κι αντιλήψεων στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Οι χαρακτήρες συνδέονται μεταξύ τους μέσα από σχέσεις φιλίας, έρωτα, επιθυμίας, εξάρτησης κι αντιπαράθεσης, δημιουργώντας ένα σύνθετο πλέγμα προσωπικών προσδοκιών κι ανεπίλυτων συγκρούσεων.
Η Μάρω, μια πενηντάχρονη σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης, βρίσκεται αντιμέτωπη με τις αντιφάσεις ανάμεσα στις βεβαιότητες που προβάλλει επαγγελματικά και στις αβεβαιότητες της προσωπικής της ζωής. Ο Σταύρος, πρώην εργολάβος κοντά στα εξήντα, κουβαλά τις εμπειρίες και τις αντιλήψεις μιας διαφορετικής γενιάς, προσπαθώντας να διαχειριστεί τις μεταβολές που επιφέρει ο χρόνος στις σχέσεις και στον εαυτό του. Ο Ορέστης, ένας εικοσιπεντάχρονος non-binary φοιτητής, διεκδικεί το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, αμφισβητώντας τις καθιερωμένες αντιλήψεις για το φύλο, την ταυτότητα και την προσωπική ελευθερία. Η Νάντια, φίλη του Ορέστη, αποτελεί μια εξίσου σύνθετη προσωπικότητα με τις δικές της επιθυμίες, αντιφάσεις και συναισθηματικές εκκρεμότητες. Ο Φάνης, ένας νέος που εργάζεται εποχικά στη Λάσση στην Κεφαλονιά, κι η Αλεξία, σπουδάστρια υποκριτικής, αποτελούν ένα ζευγάρι που δοκιμάζει τα όρια της ερωτικής ελευθερίας και της συντροφικής δέσμευσης. Ο Φάνης επιδιώκει να διατηρεί την ανεξαρτησία του στις σχέσεις, ενώ η Αλεξία αναπτύσσει μια απροσδόκητη συναισθηματική εγγύτητα με τον Σταύρο, έναν άντρα πολύ μεγαλύτερό της. Η σχέση τους αναδεικνύει την αντίφαση ανάμεσα στην ελευθερία που οι άνθρωποι διεκδικούν για τον εαυτό τους και σε εκείνη που δυσκολεύονται να παραχωρήσουν στον σύντροφό τους.
Κανένας από τους έξι χαρακτήρες δεν λειτουργεί ως αποκλειστικός φορέας της αλήθειας ή ως πρότυπο ηθικής συμπεριφοράς. Αντίθετα, ο καθένας διαθέτει τις δικές του αντιφάσεις, αδυναμίες κι εσωτερικές συγκρούσεις. Μέσα από τη συνύπαρξή τους, το μυθιστόρημα διερευνά την ελευθερία του αυτοπροσδιορισμού, τα όρια της αποδοχής και τη δυσκολία διαμόρφωσης ουσιαστικών ανθρώπινων δεσμών, χωρίς να επιχειρεί να επιβάλει μια συγκεκριμένη ερμηνεία των γεγονότων.
3. Το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας εξελίσσεται στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Γιατί επιλέξατε αυτόν τον συγκεκριμένο τόπο ως σκηνικό;
Η επιλογή του Αργοστολίου δεν υπαγορεύτηκε αποκλειστικά από την ανάγκη χωροθέτησης της αφήγησης. Ο τόπος λειτουργεί ως οργανικό στοιχείο του μυθιστορήματος, επηρεάζοντας την ατμόσφαιρα, τις συμπεριφορές και τη δυναμική των ανθρώπινων σχέσεων. Η Κεφαλονιά συνδυάζει μια ιδιαίτερη φυσική ομορφιά με έντονες ιστορικές και κοινωνικές αντιθέσεις, ενώ το Αργοστόλι διατηρεί τα χαρακτηριστικά μιας μικρής κοινωνίας που βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία με έναν ευρύτερο, εξωστρεφή κόσμο.
Σε έναν τέτοιο τόπο, η εγγύτητα των ανθρώπων δεν συνεπάγεται απαραίτητα και την ουσιαστική τους επικοινωνία. Αντίθετα, η οικειότητα μπορεί να συνυπάρχει με την κοινωνική επιτήρηση, τις προκαταλήψεις και την ανάγκη διατήρησης μιας συγκεκριμένης δημόσιας εικόνας. Παράλληλα η παρουσία τουριστών κι η εποχική μεταβολή της καθημερινότητας δημιουργούν ένα ενδιαφέρον πεδίο συνάντησης διαφορετικών αντιλήψεων και τρόπων ζωής.
Το φυσικό τοπίο αποκτά επίσης συμβολική λειτουργία. Η θάλασσα κι ο Αίνος δεν αποτελούν απλώς περιγραφικά στοιχεία, αλλά συμμετέχουν στη συναισθηματική συγκρότηση της αφήγησης. Η εξωτερική ομορφιά του τοπίου έρχεται συχνά σε αντίθεση με τις εσωτερικές συγκρούσεις των χαρακτήρων, αναδεικνύοντας την απόσταση ανάμεσα στη φαινομενική γαλήνη και στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας.
4. Στο ντεμπούτο σας επιλέγετε μια ιδιαίτερη αφηγηματική προσέγγιση, παντρεύοντας τον εσωτερικό μονόλογο με αμιγώς θεατρικούς διαλόγους. Πώς προέκυψε αυτός ο συγγραφικός πειραματισμός; Αισθανθήκατε ότι η κλασική αφήγηση δεν αρκούσε για να αποδώσει την πολυπλοκότητα αυτών των έξι χαρακτήρων;
Η επιλογή της συγκεκριμένης αφηγηματικής τεχνικής συνδέεται πρωτίστως με τη φύση των χαρακτήρων και την ανάγκη να αποδοθεί η απόσταση ανάμεσα στον εσωτερικό τους κόσμο και στη δημόσια συμπεριφορά τους. Ο εσωτερικός μονόλογος επιτρέπει την πρόσβαση σε σκέψεις, επιθυμίες κι αντιφάσεις που συχνά παραμένουν ανείπωτες, ενώ ο θεατρικός διάλογος αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι εσωτερικές διεργασίες μετασχηματίζονται, αποκρύπτονται ή παραμορφώνονται κατά την επικοινωνία με τους άλλους.
Η προηγούμενη ενασχόληση με τη θεατρική γραφή συνέβαλε ουσιαστικά σε αυτή την επιλογή. Στο θέατρο, ο χαρακτήρας συγκροτείται σε μεγάλο βαθμό μέσα από τον λόγο, τη σιωπή, την αντίδραση και τη σύγκρουση. Η απουσία ενός αφηγητή που ερμηνεύει διαρκώς τις προθέσεις των προσώπων αφήνει μεγαλύτερο περιθώριο στον αναγνώστη/θεατή να διαμορφώσει τη δική του κρίση. Αντίστοιχα, ο εσωτερικός μονόλογος επιτρέπει να αναδειχθεί η ασυνέχεια της σκέψης κι η αντιφατικότητα της ανθρώπινης συνείδησης.
Δεν πρόκειται επομένως για απόρριψη της κλασικής αφήγησης ούτε για έναν πειραματισμό που επιδιώκει την πρωτοτυπία ως αυτοσκοπό. Κάθε αφηγηματική μορφή διαθέτει τις δικές της εκφραστικές δυνατότητες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η εναλλαγή των τεχνικών εξυπηρετεί την πολυφωνική δομή του μυθιστορήματος κι επιτρέπει την παράλληλη παρουσίαση διαφορετικών, συχνά ασύμβατων, εκδοχών της ίδιας πραγματικότητας. Η αντίφαση ανάμεσα σε όσα σκέφτεται ένας χαρακτήρας και σε όσα τελικά εκφράζει αποτελεί άλλωστε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά των ανθρώπινων σχέσεων..
5. Μέσα από τον χαρακτήρα του Ορέστη φέρνετε στο προσκήνιο τη σύγχρονη ορολογία γύρω από το κοινωνικό φύλο, προκαλώντας ίσως αμηχανία στους μεγαλύτερους. Πόσο έτοιμη θεωρείτε ότι είναι η ελληνική κοινωνία —και η ελληνική λογοτεχνία— να αγκαλιάσει αυτούς τους όρους;
Η αμηχανία απέναντι σε έννοιες που αμφισβητούν παγιωμένες αντιλήψεις δεν αποτελεί αποκλειστικό χαρακτηριστικό των μεγαλύτερων ηλικιών. Συνδέεται ευρύτερα με τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες αντιλαμβάνονται την ταυτότητα, τη διαφορετικότητα και τα όρια της αυτοδιάθεσης. Οι έννοιες που αφορούν το κοινωνικό φύλο και τον αυτοπροσδιορισμό δεν δημιουργούν νέες ανθρώπινες εμπειρίες, προσφέρουν κυρίως ένα λεξιλόγιο για την περιγραφή εμπειριών που προϋπήρχαν, αλλά συχνά παρέμεναν αόρατες ή κοινωνικά αποσιωπημένες.
Ο Ορέστης δεν εντάχθηκε στο μυθιστόρημα προκειμένου να εκπροσωπήσει μια συγκεκριμένη κοινωνική κατηγορία ή να λειτουργήσει ως όχημα διατύπωσης ιδεολογικών θέσεων. Είναι ένας νέος άνθρωπος με επιθυμίες, αντιφάσεις, αδυναμίες και συναισθηματικές ανάγκες, όπως ακριβώς κι οι υπόλοιποι χαρακτήρες. Η ταυτότητα φύλου αποτελεί μια σημαντική διάσταση της προσωπικότητάς του, δεν εξαντλεί όμως το σύνολο της ύπαρξής του. Η αναγωγή ενός λογοτεχνικού προσώπου αποκλειστικά σε ένα χαρακτηριστικό του θα αναπαρήγαγε, με διαφορετικούς όρους, την ίδια απλουστευτική λογική που η λογοτεχνία επιδιώκει να αμφισβητήσει.
Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μια διαδικασία μεταβολής, στην οποία συνυπάρχουν η μεγαλύτερη ορατότητα διαφορετικών ταυτοτήτων κι η διατήρηση ισχυρών κοινωνικών στερεοτύπων. Η λογοτεχνία ωστόσο δεν χρειάζεται να περιμένει την κοινωνική συναίνεση για να πραγματευτεί ζητήματα που αφορούν την ανθρώπινη εμπειρία. Ούτε οφείλει να περιορίζεται σε μια παιδαγωγική ή διδακτική λειτουργία. Η σημαντικότερη συμβολή της είναι ότι μπορεί να μετατρέψει μια αφηρημένη έννοια σε συγκεκριμένο ανθρώπινο βίωμα, επιτρέποντας στον αναγνώστη να προσεγγίσει μια πραγματικότητα διαφορετική από τη δική του. Η κατανόηση δεν προϋποθέτει πάντοτε συμφωνία, προϋποθέτει όμως την αναγνώριση της ανθρώπινης υπόστασης του άλλου..
6. Ως πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας, τι γεύση σας άφησε αυτή η πρώτη επαφή με το αναγνωστικό κοινό και τι να περιμένουμε από εσάς στα επόμενα συγγραφικά σας βήματα;
Η πρώτη επαφή με το αναγνωστικό κοινό υπήρξε ιδιαίτερα ενθαρρυντική, κυρίως επειδή επιβεβαίωσε ότι ένα μυθιστόρημα που πραγματεύεται σύνθετα ζητήματα ταυτότητας, ανθρώπινων σχέσεων και κοινωνικών αντιφάσεων μπορεί να δημιουργήσει ουσιαστικό διάλογο με τους αναγνώστες. Η πρώτη ανατύπωση, σε σχεδόν δυο μήνες από την κυκλοφορία του βιβλίου, αποτέλεσε ασφαλώς μια ευχάριστη εξέλιξη. Ωστόσο μεγαλύτερη σημασία έχουν οι διαφορετικές αναγνώσεις του έργου, οι προσωπικές ερμηνείες των χαρακτήρων κι οι συζητήσεις που αναπτύσσονται γύρω από τις επιλογές και τις συμπεριφορές τους.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι αναγνώστες δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τα ίδια πρόσωπα ούτε αξιολογούν με τον ίδιο τρόπο τις πράξεις τους. Ένας χαρακτήρας μπορεί να προκαλεί συμπάθεια σε κάποιον κι έντονη αποδοκιμασία σε κάποιον άλλον. Αυτή η διαφοροποίηση αποτελεί, κατά κάποιον τρόπο, την επιβεβαίωση της πολυφωνικής λογικής του μυθιστορήματος. Η λογοτεχνία δεν χρειάζεται να εξασφαλίζει την ομοφωνία, αλλά να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για διαφορετικές ακόμη κι αντικρουόμενες ερμηνείες.
Όσον αφορά τα επόμενα συγγραφικά βήματα, η ενασχόληση με τη λογοτεχνία συνεχίζεται με ένα νέο μυθιστόρημα, διαφορετικό ως προς τη θεματική, την ατμόσφαιρα και την αφηγηματική του συγκρότηση. Παραμένει ωστόσο το ενδιαφέρον για την ανθρώπινη συμπεριφορά, τις αντιφάσεις της προσωπικής ταυτότητας και τους μηχανισμούς που καθορίζουν τις επιλογές μας. Το ζητούμενο δεν είναι η επανάληψη μιας επιτυχημένης αφηγηματικής συνταγής, αλλά η αναζήτηση νέων εκφραστικών δυνατοτήτων κι η διαρκής δοκιμασία των ορίων της συγγραφικής διαδικασίας.
Η μαγεία επιστρέφει μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες!!! Είκοσι οκτώ χρόνια μετά, η Σάντρα Μπούλοκ και η Νικόλ Κίντμαν ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους ως αδελφές Όουενς στο πολυαναμενόμενο "Μαγικά Φίλτρα 2". Υπό τη σκηνοθετική οδηγία της Susanne Bier, το σίκουελ έρχεται να μας θυμίσει γιατί αγαπήσαμε την πρώτη ταινία..
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Μαγικά Φίλτρα 2 (Practical Magic 2)
Σκηνοθεσία: Susanne Bier
Πρωταγωνιστούν: Sandra Bullock, Nicole Kidman, Dianne Wiest, Stockard Channing, Joey King κ.α
Είδος Ταινίας: Φαντασίας / Ρομαντική
Έτος Παραγωγής: 2026
Διάρκεια: 130΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Η πρώτη ταινία κατείχε πάντα μια πολύ ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, οπότε η είδηση για μια συνέχεια ήταν κάτι που περίμενα με τεράστιο ενθουσιασμό. Η προοπτική να δω ξανά μαζί στην οθόνη δύο από τις πιο αγαπημένες μου ηθοποιούς, τη Sandra Bullock και τη Nicole Kidman, ανέβασε τις προσδοκίες στα ύψη. Και πράγματι, οι δυο τους επιστρέφουν στους ρόλους τους με την ίδια ζεστασιά και χημεία, συνεχίζοντας να ασκούν τη δική τους ξεχωριστή μαγεία και να γοητεύουν το κοινό όπως ακριβώς τότε.
Στη νέα ταινία, η Σάλι έχει πλέον απαρνηθεί τη μαγεία και εργάζεται ως βιβλιοθηκάριος, προς μεγάλη απογοήτευση της Τζίλιαν. Ο γάμος της με τον δεύτερο σύζυγό της διήρκεσε μόλις λίγα χρόνια, αποδεικνύοντας ότι η κατάρα δεν λύθηκε ποτέ πραγματικά. Για να προστατεύσει τις κόρες της, η Σάλι έσβησε μαγικά κάθε ανάμνηση μαγείας από το μυαλό τους. Ωστόσο, όταν η κόρη της, Κάιλι, ερωτεύεται τον Γκιντεόν, η κατάρα ξυπνά ξανά δραματικά. Όταν εκείνος πέφτει σε κώμα, η Κάιλι αναγκάζεται να αντιμετωπίσει την αλήθεια και να ταξιδέψει στα πιο σκοτεινά μέρη —εκεί όπου ξεκίνησαν όλα— προκειμένου να του σώσει τη ζωή και να σπάσει οριστικά τα δεσμά του παρελθόντος.
Στα συν της ταινίας, η σκηνοθεσία της Susanne Bier ξεχωρίζει αμέσως, καθώς καταφέρνει να αγκαλιάσει τη νοσταλγία του πρωτοτύπου διατηρώντας ακέραιη την αισθητική και την ατμόσφαιρα που αγαπήσαμε. Η προσεγμένη φωτογραφία, τα ατμοσφαιρικά σκηνικά, η υποβλητική μουσική υπόκρουση και αυτή η ακαταμάχητη, ζεστή αίσθηση του φθινοπώρου συνθέτουν ένα οπτικό αποτέλεσμα που σε μαγεύει από τα πρώτα λεπτά. Παράλληλα, η ίδια η πλοκή προσφέρει μια φρέσκια εμπειρία: σε σύγκριση με την πρώτη ταινία, εδώ συναντάμε περισσότερες ανατροπές, καταιγιστική δράση και ακόμα περισσότερη μαγεία. Φυσικά, το εξαιρετικό καστ αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους πυλώνες του φιλμ. Η επιστροφή των αγαπημένων θείων, που υποδύονται εκπληκτικά οι Stockard Channing και Dianne Wiest, προσφέρει στιγμές βαθιάς συγκίνησης που ξεχωρίζουν, ενώ η νέα γενιά —με τις Joey King και Maisie Williams— φέρνει μια φρέσκια ενέργεια που ανανεώνει θεαματικά το franchise. Στον πυρήνα όλων, όμως, παραμένει η εξαιρετική και αφοπλιστικά ζεστή χημεία της Sandra Bullock και της Nicole Kidman, οι οποίες ως αδελφές Όουενς αποδεικνύουν ξανά πως η μεταξύ τους μαγεία είναι απλώς αξεπέραστη.
Στα μείον της, οι πρώτες σκηνές που καθυστερούν να δώσουν τον επιθυμητό παλμό. Ευτυχώς, το φιλμ βρισκει τον πραγματικό του ρυθμό και τον προσανατολισμό του όταν οι αδελφές Όουενς ταξιδεύουν στην Αγγλία, σημείο από το οποίο η πλοκή κυλά πλέον ομαλά, στηριζόμενη στην αξιόλογη χημεία των πρωταγωνιστριών. Ωστόσο, η συνολική διάρκεια κρίνεται κάπως υπερβολική, καθώς ορισμένες από τις εισαγωγικές σκηνές θα μπορούσαν εύκολα να έχουν παραλειφθεί στο μοντάζ. Παράλληλα, παρατηρείται μια αδικία στην ανάπτυξη ορισμένων χαρακτήρων· χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο ρόλος της Maisie Williams, η οποία μένει αδικαιολογητά περιορισμένη, κινούμενη σχεδόν αποκλειστικά στους χώρους του νοσοκομείου και συγκεκριμένα στο δωμάτιο όπου νοσηλεύεται το αγόρι της Κάιλι..
Εν κατακλείδι, η ταινία «Practical Magic 2», είναι ένα ταξίδι γεμάτο νοσταλγία, συναίσθημα και ατμόσφαιρα, που καταφέρνει παρά τις όποιες ατέλειες του να ανταμείψει το κοινό. Για τους λάτρεις της πρώτης ταινίας, αυτή η επιστροφή στον μαγικό κόσμο των αδελφών Όουενς είναι μια ζεστή επανένωση που αποδεικνύει πως η αληθινή μαγεία δεν χάνεται ποτέ.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν έχεις παρακολουθήσει την ταινία του 1998. Επιπλεόν η συνάντηση Kidman & Bullock και η χημεία τους στην οθόνη είναι σπάνια και παραμένει το ίδιο ζεστή, αυθεντική και απολαυστική μετά από τόσα χρόνια.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει.
Ο Βαγγέλης Μανουβέλος συστήνεται στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο μυθιστόρημα με τίτλο «Οι 6 πλευρές του τριγώνου» από τις εκδόσεις Επίκεντρο. Με ακαδημαϊκό και επαγγελματικό υπόβαθρο στην ευρωπαϊκή διακυβέρνηση και τη διαχείριση κινδύνων, δεν είναι άγνωστος στον χώρο του λόγου. Έχει ήδη διακριθεί για τα διηγήματα και τα θεατρικά του έργα σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Βαγγέλης Μανουβέλος
β) Τίτλος: Οι 6 πλευρές του τριγώνου
γ) Έτος Έκδοσης: 2026
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Επίκεντρο
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Το βιβλίο το τελευταίο διάστημα «παίζει» πολύ σε βιβλιοφιλικούς λογαριασμούς στο Instagram. Το έβλεπα συνέχεια μπροστά μου, οπότε, μιας που προέρχεται και από Έλληνα συγγραφέα, είπα να του δώσω μια ευκαιρία.
Αν και γεωμετρικά ένα τρίγωνο έχει μόνο 3 πλευρές, στην ιστορία εμπλέκονται 6 συγκεκριμένοι άνθρωποι. Ο καθένας τους αντιπροσωπεύει μία ξεχωριστή «πλευρά», μια ιδιαίτερη οπτική γωνία, φωνή και προσωπικότητα μέσα στον συναισθηματικό ιστό της πλοκής.
Στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, οι σχέσεις, οι επιθυμίες και οι ταυτότητες έξι ανθρώπων διασταυρώνονται. Μέχρι που μια ημερήσια εκδρομή λειτουργεί ως καταλύτης, κλονίζοντας τις ισορροπίες και καταρρίπτοντας κάθε βεβαιότητα. Στο επίκεντρο βρίσκονται ο Σταύρος και η Μάρω, ένα μεγαλύτερο ζευγάρι που βιώνει τη φθορά του χρόνου, την οικονομική πίεση και την κατάθλιψη. Δίπλα τους βρίσκεται ο γιος τους, ο Ορέστης, ο οποίος εκπροσωπεί τη νεότερη γενιά και φέρνει στο προσκήνιο σύγχρονους προβληματισμούς γύρω από την ταυτότητα φύλου, τη συμπερίληψη και τη σεξουαλικότητα. Τις υπόλοιπες πλευρές της ιστορίας συμπληρώνουν ο Φάνης, η Αλεξία και η Νάντια, τρεις χαρακτήρες που μπλέκονται στον ιστό του ζευγαριού δημιουργώντας νέες συναισθηματικές εντάσεις, διεκδικήσεις και αδιέξοδα. Μέσα από τη διασταύρωσή τους, οι ρόλοι αλλάζουν και κάθε εξομολόγηση ανοίγει νέες πληγές.
Ο συγγραφέας παρουσιάζει μια ιδιαίτερη ιστορία επιστρατεύοντας πρωτότυπες αφηγηματικές τεχνικές, καθώς συνδυάζει τον εσωτερικό μονόλογο με αμιγώς θεατρικούς διαλόγους. Η γραφή του είναι ωμή, κοφτή και άμεση. Μέσα από την πλοκή και τους χαρακτήρες θίγονται ακανθώδη και σύγχρονα ζητήματα: από την ανταλλαγή συντρόφων (swinging) ως προσπάθεια των ηρώων να ξεφύγουν από τη ρουτίνα και τη φθορά, μέχρι τις νεότερες έννοιες του κοινωνικού φύλου που προκαλούν αμηχανία, αμφισβήτηση και συγκρούσεις ανάμεσα στις γενιές.
Η ταυτότητα φύλου έχει σχέση με τις σεξουαλικές προτιμήσεις; [...] "Μην τον ακούς Ορέστη μου, είναι της παλιάς σχολής. Σταμάτα ρε old school να μιλάς
Το βιβλίο υπενθυμίζει ότι σε κάθε ανθρώπινη σχέση ή «σχήμα» δεν φαίνονται μόνο οι προφανείς πλευρές. Υπάρχουν οι κρυφές επιθυμίες, τα απωθημένα, τα «πρέπει» της κοινωνίας και οι εσωτερικές εντάσεις που δημιουργούν νέες «πλευρές» και γωνίες, μη ορατές με την πρώτη ματιά.
Προσωπικά, η αίσθηση που μου άφησε το βιβλίο κινείται κάπου στη μέση. Από τη μία πλευρά, ξεχώρισα τη διάθεση για πειραματισμό και το θάρρος να τεθούν στο προσκήνιο τόσο επίκαιρα θέματα χωρίς ωραιοποιήσεις. Από την άλλη όμως, η συνεχής εναλλαγή των αφηγηματικών τρόπων κράτησε τον ρυθμό της ανάγνωσης σε μέτρια επίπεδα. Παράλληλα, αν και η ιστορία τοποθετείται στο Αργοστόλι, περίμενα να ταξιδέψω νοερά στην Κεφαλονιά. Αυτό εν τέλει δεν συνέβη, καθώς ο συγγραφέας επιλέγει να μην εστιάσει σε περιγραφές του τοπίου, αλλά να εμβαθύνει σχεδόν αποκλειστικά στον ψυχισμό και τη δυναμική των χαρακτήρων.
Ένα κομμάτι του εαυτού μου λαχταρά να τον αγγίξω, να επουλώσω τις πληγές που έχουν εμποτιστεί στη σχέση μας, αλλά είμαι διχασμένη. [...] Τα αδιέξοδα της σχέσης μας αποκαλύπτονταν περίτρανα μπροστά μου.
Συνοπτικά, πρόκειται για ένα πολυφωνικό, ψυχογραφικό μυθιστόρημα με έντονες κοινωνικές προεκτάσεις, μέσα από το οποίο ο αναγνώστης ανακαλύπτει τα όρια, τις κρυφές επιθυμίες και τις απώλειες των έξι αυτών ανθρώπων, παρακολουθώντας τη ρευστότητα των καταστάσεων και τις συγκρούσεις τους με τα «πρέπει» της κοινωνίας. Παρά τον μέτριο ρυθμό του, πρόκειται για ένα ντεμπούτο που θίγει με θάρρος σύγχρονους προβληματισμούς και προσφέρει μια ενδιαφέρουσα ματιά στις αβεβαιότητες των ανθρώπινων σχέσεων.
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons