Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνικός Κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνικός Κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Η θεατρική παράσταση που συγκλόνισε και αγαπήθηκε από χιλιάδες θεατές, μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη. Πρόκειται για το πρώτο θεατρικό βιβλίο της Μιμής Ντενίση που γράφτηκε μετά από χρόνια έρευνας και στηρίχτηκε σε μαρτυρίες Ελλήνων, Λεβαντίνων και Τούρκων, καθώς και σε άγνωστα στο ευρύ κοινό ντοκουμέντα, και κυκλοφόρησε το 2014 από τις εκδόσεις Πατάκη. Τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν σε: Λέσβο, Χίο, Αθήνα, Πειραιά και Φάληρο.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Σμύρνη μου αγαπημένη
Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Καραντινάκης
Πρωταγωνιστούν: Μιμή Ντενίση, Λεωνίδας Κακούρης, Γιάννης Βογιατζής, Μπουράκ Χακί, Κρατερός Κατσούλης, Κατερίνα Γερονικολού, Αναστασία Παντούση κ.α
Είδος Ταινίας: Ιστορική/ Κοινωνική
Έτος Παραγωγής: 2021
Διάρκεια: 143΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Παρακολούθησα την ταινία από ιστορικής πλευράς αλλά και λόγω του πολύ δυνατού trailer που κυκλοφόρησε. Έκλεισα τα αυτιά μου στις διθυραμβικές κριτικές αλλά και στο γεγονός ότι πρωταγωνιστούσε η Μιμή Ντενίση, μιας που προσωπικά δεν μου αρέσει. Λίγο πριν παρακολουθήσω την ταινία, φρόντισα να διαβάσω και το θεατρικό βιβλίο, το οποίο και βρήκα διαθέσιμο σε ηλεκτρονική μορφή, στην Εθνική Βιβλιοθήκη και ήταν πολύ καλό.
Μια ηλικιωμένη Ελληνίδα με καταγωγή από τη Σμύρνη, θα βρεθεί στη Μυτιλήνη να βοηθήσει Σύριους πρόσφυγες. Θα ανοίξει το τεφτεράκι της γιαγιάς της, όπου μέσα της βρίσκονται συνταγές αλλά και ιστορικά γεγονότα που στιγμάτισαν την Σμύρνη. Θα γυρίσει πίσω στο χρόνο και θα ζήσει γεγονότα πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της καταστροφής της Σμύρνης, από το 1917 μέχρι και το 1922. Την ιστορία της οικογένειας Μπαλτατζή αλλά και της ίδιας της Σμύρνης, όταν ήταν ακόμα στις δόξες της.
Στα συν της ταινίας, η ιδέα της ιστορίας και η σύνδεση της με αληθινά ιστορικά γεγονότα. Η σκηνοθεσία της, τα ρεαλιστικά σκηνικά (με ωραία απόδοση της τότε εποχής, με τα σοκάκια και τις συνοικίες), η ενδυματολογία, τα γραφικά εφέ, η εκπληκτική μουσική που επιμελήθηκε ο Ανδρέας Κατσιγιάννης αλλά και η εξαιρετική φωτογραφία. Η αφήγηση που υπήρχε και η αναφορά στην κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα τότε με τους Βασιλικούς και τους Βενιζελικούς. Παρά την διάρκεια της (2 μιση ώρες) η ταινία δεν κάνει κοιλιά σε κανένα σημείο. Είχε γρήγορη ροή, ένταση από ένα σημείο και μετά αλλά και έντονα και ποικίλα συναισθήματα. Τέλος η πολύ καλή επιλογή ηθοποιών και οι ερμηνείες αυτών. Ξεχώρισα σε ερμηνείες ωστόσο αυτές των Γιάννη Βογιατζή, Κατερίνας Γερονικολού και Θοδωρή Κατσαφάδου. Όσο για την Μιμή Ντενίση, για την ηλικία της και το πρόβλημα της, η ερμηνεία της ήταν καλή, πάραυτα θα προτιμούσα κάποια άλλη για το συγκεκριμένο ρόλο.
Στα μείον της ταινίας, η ατυχής σύγκριση, στο πρώτο πεντάλεπτο, με τους τότε Έλληνες πρόσφυγες της Σμύρνης και την σημερινή έλευση των προσφύγων από τη Συρία. Η παραποίηση αληθινών γεγονότων (οπως πχ οι Έλληνες πρόσφυγες έφυγαν από τη Σμύρνη με κατεύθυνση τον Πειραιά και όχι τα γύρω νησιά, με πλοία και όχι με βάρκες). Οι πολλές σκηνές πάνω στην Μιμή Ντενίση, η οποία και επισκίασε άλλους εξαιρετικούς ηθοποιούς. Το φινάλε της που δεν ήταν όμοιο με αυτό του θεατρικού βιβλίου.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Σμύρνη μου αγαπημένη», είναι μια ιστορική ταινία που παρουσιάζει τον πόνο μιας εύπορης οικογένειας που έζησε στη Σμύρνη και έπρεπε να ξεριζωθεί. Μια αξιοπρεπή ελληνική παραγωγή που πρέπει να στηρίξουμε!!!
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν σου αρέσουν ταινίες που είναι βασισμένες σε αληθινά ιστορικά γεγονότα.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
TRAILER:
_________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου είναι το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων και ζωντανεύει στις μεγάλες οθόνες υπό την σκηνοθετική ματιά του Νικόλα Δημητροπούλου (Alter Ego) και σε σενάριο του Δημήτρη Κατσαντώνη. Στις 13 Δεκεμβρίου του 1943, οι δυνάμεις της «Βέρμαχτ» σκότωσαν σχεδόν όλους τους άρρενες κατοίκους των Καλαβρύτων, σε αντίποινα για την εκτέλεση αιχμαλώτων Γερμανών στρατιωτών από τον ΕΛΑΣ.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Καλάβρυτα 1943
Σκηνοθεσία: Νικόλας Δημητρόπουλος
Πρωταγωνιστούν: Max von Sydow, Astrid Roos, Δανάη Σκιάδη, Νικόλας Παπαγιάννης, Γιώργος Βογιατζής κ.α
Είδος Ταινίας: Ιστορική/ Κοινωνική
Έτος Παραγωγής: 2021
Διάρκεια: 99΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Η ταινία «Καλάβρυτα 1943» προκάλεσε αίσθηση από την πρώτη στιγμή που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη. Παρά τις όποιες αντιδράσεις προσωπικά ήθελα να παρακολουθήσω την ταινία τόσο λόγω του δυνατού trailer όσο και για την ιστορία που πραγματεύεται. Στο Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων.
Η ελληνική κυβέρνηση έχει αποστείλει στους Γερμανούς ομόλογους της, αίτημα για πολεμικές αποζημιώσεις την περίοδο που η χώρα βρισκόταν σε Ναζιστική κατοχή. Η γερμανική κυβέρνηση θα αναθέσει σε μια δικηγόρο, την Καρολάιν, την υπόθεση. Η ίδια ωστόσο θα ταξιδέψει στην Ελλάδα, θα αναζητήσει πληροφορίες για την τότε περίοδο, από εφημερίδες και θα ανακαλύψει τα στοιχεία του μοναδικού επιζήσαντα από την σφαγή των Καλαβρύτων, που έγινε στις 13 Δεκεμβρίου του 1943. Θα συναντήσει το Νικόλα Ανδρέου και μαζί του θα ταξιδέψει πίσω στο χρόνο και σε μνήμες που δεν έχουν σβήσει.
Στα συν της ταινίας, η σκηνοθεσία της, η μουσική υπόκρουση και η φωτογραφία. Οι εικόνες του φλεγόμενου δέντρου, στην αρχή της ταινίας αλλά και του φλεγόμενου σχολείου, το οποίο και στήθηκε για τις ανάγκες της ταινίας. Τα γεγονότα που εξελίσσονται σε δύο χρόνους: στο σήμερα και στο παρελθόν. Οι ρεαλιστικές σκηνές του ολοκαυτώματος αλλά και της σφαγής των ανταρτών από τους Ναζί στο λόφο Καπή. Τα ποικίλα συναισθήματα και τα μηνύματα που περνάει η ταινία. Η διάρκεια της και το ελπιδοφόρο φινάλε της. Οι πολύ καλές και αξιοπρεπείς ερμηνείες των ηθοποιών, μικρών και μεγάλων, ξεχώρισε ωστόσο αυτή του Max von Sydow.
Στα μείον της ταινίας, ότι κάτι έλειπε. Θα μπορούσε η ταινία να ήταν συγκλονιστική αλλά δεν ήταν, υπήρχαν κάποια προβλήματα. Η χρήση αγγλικής, γερμανικής και ελληνικής γλώσσας. Οι λανθασμένες ηλικίες των χαρακτήρων. Έλλειψη σκηνών που θα δικαιολογούσαν κάποιες σκηνές όπως για παράδειγμα αυτή της εκτέλεσης των αμάχων.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Καλάβρυτα 1943», είναι μια ταινία μυθοπλασίας, που βασίζεται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα. Μια ιστορική αφηγηματική δράση για την Εκτέλεση όλου σχεδόν του πληθυσμού ενός χωριού στην Ελλάδα, που ο κόσμος θα πρέπει να μάθει αν δεν γνωρίζει. Γιατί η ιστορία μας δεν επιτρέπεται να ξεχαστεί!!!
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν σου αρέσουν ταινίες που είναι βασισμένες σε αληθινά ιστορικά γεγονότα.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
TRAILER:
_________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
H ψυχή του ελληνικού τραγουδιού....πολλοί γνωρίζουν τα τραγούδια της, και αν δεν τα τραγούδησαν. Λίγοι ήξεραν το όνομα της. Ευτυχία Παπαγιανοπούλου. Η ταινία «Ευτυχία», βασίζεται στον ταραχώδη βίο και το σπουδαίο έργο που κληρονόμησε η ελληνική μουσική από τη μεγαλειώδη πένα της στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Σε σενάριο της Κατερίνας Μπέη και σκηνοθεσία του Άγγελου Φραντζή, η Ευτυχία αφήνει ανεξίτηλο το σημάδι της όχι μόνο στο λαϊκό τραγούδι αλλά τώρα και στον κινηματογράφο.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Ευτυχία
Σκηνοθεσία: Άγγελος Φραντζής
Πρωταγωνιστούν: Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Κάτια Γκουλιώνη, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Θάνος Τοκάκης,, κ.α
Είδος Ταινίας: Δράμα/Βιογραφική/Κοινωνική
Έτος Παραγωγής: 2019
Διάρκεια: 123΄
ΥΠΟΘΕΣΗ: Ένα κορίτσι, μικροπαντρεμένο, ταξιδεύει από το Αϊδίνι στην Ελλάδα με τη μητέρα και τις δύο της κόρες. Στο πλοίο του ξενιτεμού παίρνει απόφαση να μην αφήσει τη ζωή να την προσπεράσει, αλλά να τη ζήσει, όπως θέλει. Και τη ζει! Γράφει ακατάπαυστα σε ό,τι πιάνει το μελάνι, από χαρτοπετσέτες και κουτιά από τσιγάρα μέχρι υπόλοιπα λογαριασμών. Καπνίζει, ερωτεύεται με πάθος, χαρτοπαίζει με θράσος σε πολυτελή σαλόνια, αλλά και σε παράνομα υπόγεια. Μία δασκάλα που γίνεται ηθοποιός στα μπουλούκια και στο θέατρο, μία ποιήτρια που γίνεται η μεγαλύτερη Ελληνίδα στιχουργός του λαϊκού τραγουδιού. Συνεργάζεται με όλες τις διάσημες μουσικές προσωπικότητες της χώρας, από τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Απόστολο Καλδάρα, ως τον Μανώλη Χιώτη, τον Αντώνη Ρεπάνη και τον Μάνο Χατζιδάκι, υψώνοντας θαρραλέα ανάστημα, σε έναν σκληρό και τυπικά ανδροκρατούμενο κόσμο.
Η ΚΡΙΤΙΚΗ
ΜΟΥ: Αχ αυτή η ταινία. Τι να πρωτοπώ. Από πού να πρωτοξεκίνησω. Την περίμενα καιρό, αυτό είναι αλήθεια. Στην πόλη μου ήρθε με τη νέα χρονιά, δηλαδή υπήρξε μια καθυστέρηση σε αντίθεση με άλλες πόλεις. Στην πρεμιέρα της ταινίας, στον Κινηματογράφο Ηλύσια, δε θα μπορούσα να λείψω. Σαράντα πέντε λεπτά, πριν ξεκινήσει η ταινία, είχα προλάβει να κρατήσω εισιτήριο, αφού αυτά, είχαν ήδη δέκα λεπτά μετά, εξαντληθεί.
Παίρνει μια λέξη, μια στιγμή και την κάνει συναίσθημα, τραγούδι, είπε ο Απόστολος Καλδάρας για την Ευτυχία. Γιατί μια ζωή αυτό έκανε η Ευτυχία. Από τότε που ήρθε στην Ελλάδα, με την μάνα της και τις δύο κόρες της, όταν και ξενιτεύτηκαν από το Αϊδίνι της Τουρκίας. Από τότε, η Ευτυχία ζει την μέρα σαν να είναι η τελευταία. Γράφει στιχάκια πάνω σε χαρτοπετσέτες, λογαριασμούς τραπεζών και κουτιά τσιγάρων. Καπνίζει και παίζει χαρτιά ασταμάτητα. Θα κυνηγήσει το όνειρο της, και θα γίνει ηθοποιός. Ερωτεύεται με πάθος, τον δεύτερο σύζυγο της, Γιώργο Παπαγιαννόπουλο, ο οποίος την αγαπά και την ανέχεται με όλα τα κουσούρια της, μέχρι το τέλος της ζωής του. Θα πονέσει, θα κλάψει και θα χάσει τη γη κάτω από τα πόδια της, όταν και θα φύγουν από τη ζωή, αγαπημένα της πρόσωπα. Τα ποιηματάκια που έγραφε πάνω σε χαρτοπετσέτες θα γίνουν η αιτία να συνεργαστεί με όλες τις διάσημες μουσικές προσωπικότητες της χώρας, από τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Απόστολο Καλδάρα, ως τον Μανώλη Χιώτη, τον Αντώνη Ρεπάνη και τον Μάνο Χατζιδάκι, υψώνοντας θαρραλέα ανάστημα, σε έναν σκληρό και τυπικά ανδροκρατούμενο κόσμο. Κατά τη διάρκεια της βράβευσης της, η Ευτυχία, αναπολεί, όλες αυτές τις στιγμές της ζωής. Όλοι οι σπουδαίοι καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν μαζί της, θα παρευρεθούν και θα μιλήσουν για αυτήν. Ο Μανώλης Χιώτης, θα πει για την Ευτυχία Άτιμο μιλέτι, εγώ τα γράφω και τα πουλώ. Δε με νοιάζει αν θα πάνε καλά ή όχι ενώ ο Μάνος Χατζιδάκις λέει Τα γεννάει, τα μοιράζει, χωρίς να νοιάζεται.
Παίρνει μια λέξη, μια στιγμή και την κάνει συναίσθημα, τραγούδι, είπε ο Απόστολος Καλδάρας για την Ευτυχία. Γιατί μια ζωή αυτό έκανε η Ευτυχία. Από τότε που ήρθε στην Ελλάδα, με την μάνα της και τις δύο κόρες της, όταν και ξενιτεύτηκαν από το Αϊδίνι της Τουρκίας. Από τότε, η Ευτυχία ζει την μέρα σαν να είναι η τελευταία. Γράφει στιχάκια πάνω σε χαρτοπετσέτες, λογαριασμούς τραπεζών και κουτιά τσιγάρων. Καπνίζει και παίζει χαρτιά ασταμάτητα. Θα κυνηγήσει το όνειρο της, και θα γίνει ηθοποιός. Ερωτεύεται με πάθος, τον δεύτερο σύζυγο της, Γιώργο Παπαγιαννόπουλο, ο οποίος την αγαπά και την ανέχεται με όλα τα κουσούρια της, μέχρι το τέλος της ζωής του. Θα πονέσει, θα κλάψει και θα χάσει τη γη κάτω από τα πόδια της, όταν και θα φύγουν από τη ζωή, αγαπημένα της πρόσωπα. Τα ποιηματάκια που έγραφε πάνω σε χαρτοπετσέτες θα γίνουν η αιτία να συνεργαστεί με όλες τις διάσημες μουσικές προσωπικότητες της χώρας, από τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Απόστολο Καλδάρα, ως τον Μανώλη Χιώτη, τον Αντώνη Ρεπάνη και τον Μάνο Χατζιδάκι, υψώνοντας θαρραλέα ανάστημα, σε έναν σκληρό και τυπικά ανδροκρατούμενο κόσμο. Κατά τη διάρκεια της βράβευσης της, η Ευτυχία, αναπολεί, όλες αυτές τις στιγμές της ζωής. Όλοι οι σπουδαίοι καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν μαζί της, θα παρευρεθούν και θα μιλήσουν για αυτήν. Ο Μανώλης Χιώτης, θα πει για την Ευτυχία Άτιμο μιλέτι, εγώ τα γράφω και τα πουλώ. Δε με νοιάζει αν θα πάνε καλά ή όχι ενώ ο Μάνος Χατζιδάκις λέει Τα γεννάει, τα μοιράζει, χωρίς να νοιάζεται.
Στα συν της ταινίας, η ιστορία της, που βασίστηκε σε αληθινά γεγονότα, η εξαιρετική σκηνοθεσία, η φωτογραφία, η ενδυματολογία, τα σκηνικά, η απόδοση εκείνης της εποχής και η εξαιρετική επιλογή του καστ, με μοναδικές ερμηνείες. Συγκλονιστικές στο ρόλο τους ως Ευτυχία, τόσο η Καίτη Γκουλιώνη (που σίγουρα θα μας απασχολήσει στο μέλλον), όσο και η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (που είχα να δω πολύ καιρό στην οθόνη). Συμπαραστάτες τους, σε αυτό ταξίδι, ο εξαιρετικός για άλλη μια φορά, με την ερμηνεία του, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης ως σύζυγος της Ευτυχίας, η Ντίνα Μιχαηλίδου στον ρόλο της μητέρας της Ευτυχίας, ο Θάνος Τοκάκης στον ρόλο του Λουκά, φίλο και gay της Ευτυχίας. Δε θα σταθώ μόνο στις ερμηνείες. Αλλά και την επιλογή του καστ...ο Λεωνίδας Κακούρης ήταν ο ιδανικός να παίξει το ρόλο του Τσιτσάνη, όπως και η Ματθίλδη Μαγγίρα ως Ρένα Βλαχοπούλου, η Χρύσα Ρώπα ως Σωτηρία Μπέλλου. Μοναδική και η επανεκτέλεση των τραγουδιών, που έχουμε όλοι τραγουδήσει και αγαπήσει ....δεν ήξερα ότι γράφτηκαν από εκείνη!!!! Στίχοι βγαλμένοι μέσα από τη ζωή της. Τέλος το τραγούδι Ευτυχία, στους τίτλους τέλους.
Στα μείον της ταινίας, το φινάλε της. Θα το ήθελα διαφορετικό. Επίσης ίσως να ήταν καλό να μην υπήρχε η αντικατάσταση στο ρόλο της Ευτυχίας. Η Γκουλιώνη ήταν εξαιρετική θα μπορούσε να ολοκληρώσει μέχρι το τέλος της ταινίας, τον ρόλο της ως Ευτυχία.
Εν κατακλείδι, η «Ευτυχία», είναι μια ταινία για την πρώτη Ελληνίδα στιχουργό. Η ψυχή του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού ζωντανεύει στην μεγάλη οθόνη και αποτίει φόρο τιμής στην Ευτυχία Παπαγιανοπούλου. Μια ταινία με γρήγορη ροή, ποικίλα και δυνατά συναισθήματα.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι πρόκειται για την καλύτερη ελληνική ταινία της χρονιάς. Παράλληλα αποδεικνύεται ότι ο καλός Ελληνικός Κινηματογράφος είναι εδώ.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9/10
TRAILER:
_______________________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε
ταινίες που έχω παρακολουθήσει
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Το Κουτί
Σκηνοθεσία: Άρης Δεληγιαννίδης
Πρωταγωνιστούν: Κυριάκος Δανιηλίδης, Αντώνης Σταμούλης
Είδος Ταινίας: Μικρού μήκους / Φαντασίας
Έτος Παραγωγής: 2017
Διάρκεια: 13΄
Υπόθεση: Ο Γκρι παλεύει μέσα στο σπίτι του να δημιουργήσει το τεχνολογικό επίτευγμα που θα αλλάξει την ανθρώπινη ιστορία. Μέχρι που του παραδίδεται ένα απλό ξύλινο κουτί. Πόσο μεγάλο κομμάτι της πραγματικότητας μπορεί να περιέχει μέσα του;
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Την ταινία, την είχα παρακολουθήσει στο Φεστιβάλ Τρόμου, πέρσι το καλοκαίρι. Και την ξαναείδα, αφού πλέον υπάρχει ελεύθερη στο διαδίκτυο. Έξυπνη, πρωτότυπη, ευρηματική, μυστηριώδης και ατμοσφαιρική, η μικρή ιστορία που μας παρουσιάζει ο Έλληνας σκηνοθέτης Άρης Δεληγιαννίδης. Μια ταινία μικρής διάρκειας είναι ικανή να μας κάνει να αναθεωρήσουμε την έννοια της πραγματικότητας και κατά πόσο νιώθει κανείς παγιδευμένος μέσα σε ένα κουτί, ακόμα κι αν αυτό είναι ξύλινο.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι, αν λατρεύεις τις ταινίες μικρού μήκους.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι, αν λατρεύεις τις ταινίες μικρού μήκους.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΟ YOUTUBE
_______________________________________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Short Fuse
Σκηνοθεσία: Ανδρέας Λαμπρόπουλος, Kostas Skiftas
Πρωταγωνιστούν: Αποστόλης Τότσικας, Ευγενία Δημητροπούλου, Τάσος Νούσιας, κ.α
Είδος Ταινίας: Δράσης/Μυστηρίου
Έτος Παραγωγής: 2016
Διάρκεια: 85΄
ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Άρης, ένας πρώην ασκούμενος δικηγόρος που πάντα βρισκόταν στην σκιά του μεγαλοδικηγόρου πατέρα του, προσπαθεί να επανέλθει στο χώρο της νομικής. Αναγκάζεται να εργαστεί ως κούριερ για τα προς το ζην και μια μέρα, κατά τη μεταφορά ενός δέματος σε ένα εγκαταλελειμμένο αρχοντικό, δέχεται επίθεση από έναν άγνωστο και αναισθητοποιείται. Όταν συνέρχεται βρίσκεται ζωσμένος με έναν εκρηκτικό μηχανισμό που μετράει αντίστροφα και ένα ακουστικό από το οποίο του μιλάει ο μυστηριώδης άντρας. Αναγκασμένος να ακολουθήσει τις οδηγίες του πρέπει να πετύχει στις δοκιμασίες που του αναθέτει οι οποίες όμως θα τον ωθήσουν να αναθεωρήσει τις επιλογές και όλα όσα γνωρίζει για το παρελθόν του.
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Είναι από τις ταινίες που περίμενα να παρακολουθήσω στον κινηματογράφο, όταν πρωτοκυκλοφόρησε το trailer. Ωστόσο, όπως είναι σύνηθες και από άλλες ελληνικές παραγωγές, η ταινία προβλήθηκε μονάχα σε επιλεγμένους κινηματογράφους και δή σε μεγάλες πόλεις και καθόλου σε επαρχιακές πόλεις. Κακώς βέβαια. Εδώ και λίγο καιρό η ταινία, κυκλοφόρησε και σε dvd είτε προς ενοικίαση είτε προς πώληση. Οπότε επιτέλους βρήκα την ευκαιρία επιτέλους να τη δω.
Ο Άρης, μόλις έχασε τη δουλειά του ως δικηγόρος καθώς έχασε την υπόθεση στην οποία εργαζόταν λόγω των ανύπαρκτων στοιχείων. Από τότε προσπαθεί, ανεπιτυχώς, και μέσω συνεντεύξεων, να επανέλθει στο χώρο της νομικής. Εμπόδιο του στέκεται όμως και ο ίδιος ο πατέρας του, που διατηρεί δικηγορικό γραφείο. Έτσι αναγκάζεται να εργαστεί ως οδηγός σε εταιρεία κούριερ. Μια μέρα θα πρέπει να παραδώσει ένα δέμα σε ένα εγκαταλελειμμένο αρχοντικό. Όμως ο Άρης δέχεται επίθεση και όταν συνέλθει θα βρεθεί καλωδιωμένος από μια βόμβα και με έναν άντρα να του δίνει οδηγίες από το ακουστικό. Ο Άρης θα πρέπει να περάσει όλες τις δοκιμασίες ώστε να αφοπλίσει τη βόμβα ενώ παράλληλα θα αναθεωρήσει για τις επιλογές και όλα όσα γνωρίζει για το παρελθόν του.
Στα συν της ταινίας, το σενάριο της, η σκηνοθεσία, τα εφέ και η έντονη δράση. Το πλούσιο κάστ των ηθοποιών και οι καλές σχετικά ερμηνείες αυτών. Ενώ δεν λείπει και το χιουμοριστικό κομμάτι της. Η ανατροπή στο φινάλε.
Στα μείον της ταινίας, κάποιες ασάφειες στο σενάριο και οι διάλογοι.
Ο Άρης, μόλις έχασε τη δουλειά του ως δικηγόρος καθώς έχασε την υπόθεση στην οποία εργαζόταν λόγω των ανύπαρκτων στοιχείων. Από τότε προσπαθεί, ανεπιτυχώς, και μέσω συνεντεύξεων, να επανέλθει στο χώρο της νομικής. Εμπόδιο του στέκεται όμως και ο ίδιος ο πατέρας του, που διατηρεί δικηγορικό γραφείο. Έτσι αναγκάζεται να εργαστεί ως οδηγός σε εταιρεία κούριερ. Μια μέρα θα πρέπει να παραδώσει ένα δέμα σε ένα εγκαταλελειμμένο αρχοντικό. Όμως ο Άρης δέχεται επίθεση και όταν συνέλθει θα βρεθεί καλωδιωμένος από μια βόμβα και με έναν άντρα να του δίνει οδηγίες από το ακουστικό. Ο Άρης θα πρέπει να περάσει όλες τις δοκιμασίες ώστε να αφοπλίσει τη βόμβα ενώ παράλληλα θα αναθεωρήσει για τις επιλογές και όλα όσα γνωρίζει για το παρελθόν του.
Στα συν της ταινίας, το σενάριο της, η σκηνοθεσία, τα εφέ και η έντονη δράση. Το πλούσιο κάστ των ηθοποιών και οι καλές σχετικά ερμηνείες αυτών. Ενώ δεν λείπει και το χιουμοριστικό κομμάτι της. Η ανατροπή στο φινάλε.
Στα μείον της ταινίας, κάποιες ασάφειες στο σενάριο και οι διάλογοι.
Εν κατακλείδι, το «Short Fuse», είναι μια καλοστημένη και ενδιαφέρουσα ταινία ελληνικής παραγωγής με γρήγορο ρυθμό, δράση και αγωνία μέχρι τέλους. Παρόλο που έχει πάρει στοιχεία από άλλες αμερικάνικες ταινίες, όπως «Σε βλέπω» και «Fast and the Furious», το «Short Fuse» βλέπεται ευχάριστα. Επιπλέον αποτελεί μια αξιοπρεπέστατη ελληνική παραγωγή, ασχέτως αν έχει επιρροές από Hollywood.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι, αν σου αρέσουν ταινίες δράσης και περιπέτειας.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
TRAILER:
_______________________________________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Η γεύση της αγάπης
Σκηνοθεσία: Άκης Πολύζος
Πρωταγωνιστούν: Φάνης Μουρατίδης, Φιόνα Γεωργιάδη, Δημήτρης Κίτσος, Μελισσάνθη Μάχουτ, κ.α
Είδος Ταινίας: Αισθηματική/Ρομαντική
Έτος Παραγωγής: 2018
Διάρκεια: 74΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Έχοντας παρακολουθήσει όλες τις προηγούμενες ταινίες της Lacta, δε θα μπορούσα να παραλείψω να δω και την φετινή, η οποία από το trailer που κυκλοφόρησε την προηγούμενη βδομάδα φαινόταν αρκετά ενδιαφέρουσα αλλά και πρωτότυπη. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την παρουσία του αγαπημένου Φάνη Μουρατίδη.
Η ιστορία της ταινίας ξεκινάει το 2038, όπου ο Άρης είναι ένας πετυχημένος επαγγελματίας, στο Ντουμπάι. Παρόλα αυτά ζει μόνος του, παρέα, με ένα ρομπότ την Έλλη, δώρο γενεθλίων του. Η Έλλη αλλιώς και ELLi, είναι ένα εξελιγμένο ρομπότ με ανθρώπινη μορφή, και έχει πρόσβαση σε όλα τα δεδομένα του Άρη. Κάθε πρωί τον ξυπνάει, του ετοιμάζει πρωινό, τον ενημερώνει για τα ραντεβού της ημέρας, για τα e-mail του και γενικά για όλα όσα έχει και πρέπει να κάνει. Ένα βράδυ, ο Άρης δίνει εντολή, η ELLi να αναβαθμιστεί και να αποκτήσει συναισθήματα. Τότε εκείνη θα αρχίσει να αναρωτιέται τι είναι αγάπη. Ο Άρης για να της απαντήσει, γυρνάει το χρόνο πίσω, 20 χρόνια πίσω, και θυμάται την πρώτη φορά που αγάπησε και ερωτεύτηκε...την πρώτη και τελευταία. Τι είναι τελικά αγάπη; Θα καταφέρει ο Άρης να ξαναβρεί την αγάπη;
Στα συν της ταινίας, το σενάριο, οι διάλογοι, η σκηνοθεσία, η φωτογραφία, η μουσική της, τα σκηνικά και οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών. Μια συναισθηματική ιστορία γεμάτη μηνύματα και αληθινή αγάπη. Ένα ακόμη συν της ταινίας, οι επιλογές των ηθοποιών, και η ένωση παλιών με νέων. Όμορφες παρουσίες το πρωταγωνιστικό ζευγάρι, ο Άρης και η Ισμήνη, το 2018, από τους Δημήτρης Κίτσος και Μελισσάνθη Μάχουτ (έγινε γνωστή από την ταινία "Νοτιάς"). Πολύ καλή στο ρόλο της ως ELLi, η Φιόνα Γεωργιάδη (γνωστή ως Άλκηστις στο Μπρούσκο)
Στα μείον της ταινίας, η μη αλλαγή της ηθοποιού που ενσάρκωσε την Ισμήνη, 20 χρόνια μετά,που δεν έδειχνε και τόσο για την ηλικία της. Αντιθέτως τον ρόλο του Άρη, ενσάρκωσαν 2 ηθοποιοί, με διαφορά 20 χρόνων. Το φινάλε το ήθελα λίγο διαφορετικό.
Η ιστορία της ταινίας ξεκινάει το 2038, όπου ο Άρης είναι ένας πετυχημένος επαγγελματίας, στο Ντουμπάι. Παρόλα αυτά ζει μόνος του, παρέα, με ένα ρομπότ την Έλλη, δώρο γενεθλίων του. Η Έλλη αλλιώς και ELLi, είναι ένα εξελιγμένο ρομπότ με ανθρώπινη μορφή, και έχει πρόσβαση σε όλα τα δεδομένα του Άρη. Κάθε πρωί τον ξυπνάει, του ετοιμάζει πρωινό, τον ενημερώνει για τα ραντεβού της ημέρας, για τα e-mail του και γενικά για όλα όσα έχει και πρέπει να κάνει. Ένα βράδυ, ο Άρης δίνει εντολή, η ELLi να αναβαθμιστεί και να αποκτήσει συναισθήματα. Τότε εκείνη θα αρχίσει να αναρωτιέται τι είναι αγάπη. Ο Άρης για να της απαντήσει, γυρνάει το χρόνο πίσω, 20 χρόνια πίσω, και θυμάται την πρώτη φορά που αγάπησε και ερωτεύτηκε...την πρώτη και τελευταία. Τι είναι τελικά αγάπη; Θα καταφέρει ο Άρης να ξαναβρεί την αγάπη;
Στα συν της ταινίας, το σενάριο, οι διάλογοι, η σκηνοθεσία, η φωτογραφία, η μουσική της, τα σκηνικά και οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών. Μια συναισθηματική ιστορία γεμάτη μηνύματα και αληθινή αγάπη. Ένα ακόμη συν της ταινίας, οι επιλογές των ηθοποιών, και η ένωση παλιών με νέων. Όμορφες παρουσίες το πρωταγωνιστικό ζευγάρι, ο Άρης και η Ισμήνη, το 2018, από τους Δημήτρης Κίτσος και Μελισσάνθη Μάχουτ (έγινε γνωστή από την ταινία "Νοτιάς"). Πολύ καλή στο ρόλο της ως ELLi, η Φιόνα Γεωργιάδη (γνωστή ως Άλκηστις στο Μπρούσκο)
Στα μείον της ταινίας, η μη αλλαγή της ηθοποιού που ενσάρκωσε την Ισμήνη, 20 χρόνια μετά,που δεν έδειχνε και τόσο για την ηλικία της. Αντιθέτως τον ρόλο του Άρη, ενσάρκωσαν 2 ηθοποιοί, με διαφορά 20 χρόνων. Το φινάλε το ήθελα λίγο διαφορετικό.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Η γεύση της αγάπης», είναι μια συγκινητική ιστορία που διαρκεί μόλις 1 ώρα και κάτι, δεν κουράζει σε κανένα σημείο, και μας ταξιδεύει από την Αθήνα στο μακρινό Ντουμπάι. Η Lacta κάθε χρόνο ανεβάζει το επίπεδο και τη φαντασία, στις ταινίες. Κάθε χρόνο λοιπόν και καλύτερη. Και φέτος λοιπόν, μας χάρισε μια εξαιρετική δουλειά. Δείτε την κι εσείς, παρέα ή μόνοι σας....μαζί με μια σοκολάτα Lacta.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι, αν έχεις δει όλες τις προηγούμενες ταινίες της Lacta.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10
TRAILER:
ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΟ YOUTUBE
_______________________________________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: 1968
Σκηνοθεσία: Τάσος Μπουλμέτης
Πρωταγωνιστούν: Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Στέλιος Μάινας, Βασιλική Τρουφάκου, Ορφέας Αυγουστίδης, κ.α
Είδος Ταινίας: Δράμα/Κοινωνικό
Έτος Παραγωγής: 2018
Διάρκεια: 94΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Σαν οπαδός της ΑΕΚ, δε θα μπορούσα να μην παρακολουθήσω αυτήν την ταινία. Οπότε οι λόγοι που την παρακολούθησα είναι κατανοητοί. Το trailer από τη πρώτη μέρα κυκλοφορίας του, ήταν πολλά υποσχόμενο, όπως και το καστ που πρωταγωνιστούσε. Σε συνδυασμό με την τηλεοπτική καταγραφή του αγώνα και το θρυλικό ραδιοφωνικό σχόλιο του Βασίλη Γεωργίου, η ταινία προμηνυόταν ότι θα έσκιζε από τις πρώτες μέρες.
Η ταινία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, όπου και παρουσιάζονται, κατά τη διάρκεια της, σπάνια ντοκουμέντα (οπτικοακουστικό υλικό, εφημερίδες κ.α) από εκείνη την εποχή και από την ίδρυση της ιστορικής ομάδας, από πρόσφυγες. Στις 4 Απριλίου 1968 η ομάδα μπάσκετ της ΑΕΚ αντιμετωπίζει στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης, ως αουτσάιντερ, τη Σλάβια Πράγας στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ενώ 80.000 θεατές παρακολουθούν ζωντανά τον αγώνα, όλη η Ελλάδα ζει στον παλμό του μπροστά στο ραδιόφωνο.
Ο Τάσος Μπουλμέτης καταφέρνει να κάνει κάτι μοναδικό. Με τον ιδιαίτερο τρόπο του, δεν κάνει ταινία μόνο για την ΑΕΚ. Καταφέρνει να συνδυάσει τη μυθοπλασία με αληθινά γεγονότα της εποχής του 1968. Μιας χρονιάς που έγιναν πολλά, καλά και κακά, τόσο στην χώρα μας όσο και διεθνώς. Ο σκηνοθέτης, καταφέρνει να γυρίσει τον θεατή, σε μια νοσταλγική εποχή, και δίνει έμφαση στις καθημερινές στιγμές της ελληνικής κοινωνίας, που για πρώτη φορά, δένεται με αφορμή την επιτυχία μιας ελληνικής ομάδας που καταφέρνει να κάνει το ακατόρθωτο. Να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης.
Η ταινία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, όπου και παρουσιάζονται, κατά τη διάρκεια της, σπάνια ντοκουμέντα (οπτικοακουστικό υλικό, εφημερίδες κ.α) από εκείνη την εποχή και από την ίδρυση της ιστορικής ομάδας, από πρόσφυγες. Στις 4 Απριλίου 1968 η ομάδα μπάσκετ της ΑΕΚ αντιμετωπίζει στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης, ως αουτσάιντερ, τη Σλάβια Πράγας στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ενώ 80.000 θεατές παρακολουθούν ζωντανά τον αγώνα, όλη η Ελλάδα ζει στον παλμό του μπροστά στο ραδιόφωνο.
Ο Τάσος Μπουλμέτης καταφέρνει να κάνει κάτι μοναδικό. Με τον ιδιαίτερο τρόπο του, δεν κάνει ταινία μόνο για την ΑΕΚ. Καταφέρνει να συνδυάσει τη μυθοπλασία με αληθινά γεγονότα της εποχής του 1968. Μιας χρονιάς που έγιναν πολλά, καλά και κακά, τόσο στην χώρα μας όσο και διεθνώς. Ο σκηνοθέτης, καταφέρνει να γυρίσει τον θεατή, σε μια νοσταλγική εποχή, και δίνει έμφαση στις καθημερινές στιγμές της ελληνικής κοινωνίας, που για πρώτη φορά, δένεται με αφορμή την επιτυχία μιας ελληνικής ομάδας που καταφέρνει να κάνει το ακατόρθωτο. Να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης.
Στα συν της ταινίας, ότι μπορεί ο οποιοσδήποτε ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας και ομάδας, να την παρακολουθήσει. Μια ταινία που μιλάει για την προσφυγιά, την ίδρυση και τον άθλο της ΑΕΚ, σε συνδυασμό με στιγμές της ελληνικής κοινωνίας. Η παρουσία ζωντανών θρύλων της τότε ομάδας, της ΑΕΚ, όπου με τις μαρτυρίες τους, κάνουν την ταινία, ένα αλησμόνητο αθλητικό ντοκιμαντέρ, που δεν πρέπει να χάσει κανείς. Το οπτικοακουστικό και έντυπο υλικό της τότε εποχής. Η πραγματικά συγκινητική ιστορία του Γιώργου Μόσχου. Τα σκηνικά, η ενδυματολογία, η συγκλονιστική μουσική δια χειρός Ευανθίας Ρεμπούτσικα, τα μηνύματα που περνάει η ταινία, καθώς και οι εκπληκτικές ερμηνείες από όλο το καστ των ηθοποιών. Το τέλος της ταινίας, όπου παρατίθενται τα ιστορικά γεγονότα μιας ταραχώδους χρονιάς, παγκοσμίως. Μια ταινία που χαρίζει στιγμές γέλιου αλλά και συγκίνησης.
Στα μείον της ταινίας, η διάρκεια της...μόλις 90 λεπτά. Ήθελα και άλλο.
Στα μείον της ταινίας, η διάρκεια της...μόλις 90 λεπτά. Ήθελα και άλλο.
Εν κατακλείδι, πρόκειται για μια πολύ καλοστημένη ταινία, που θα μείνει βαθιά χαραγμένη σε όλους, κυρίως όμως σε όσους είναι φίλαθλοι της μπασκετικής ΑΕΚ. Μια ταινία, που δεν κουράζει τον θεατή, και προσεγγίζει τις καταστάσεις, με χιούμορ, συγκίνηση και νοσταλγία. Μια ταινία δικαίωσης για έναν σύλλογο που φτιάχτηκε από πρόσφυγες, τους χτυπημένους από τη μοίρα και τη Μικρασιατική Καταστροφή. Μια ταινία για τη χρονιά που η Ελλάδα έζησε μέσα στη χούντα, κι όπου μια ομάδα προσφύγων έδωσε σ' ένα κατάμεστο στάδιο την ευκαιρία σ' έναν πολύπαθο λαό, ομαδικά, να θυμηθεί την αίσθηση τής νίκης. Μια ταινία κόσμημα για την ΑΕΚ και όλη την Ελλάδα.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Μια ταινία-αθλητικό ντοκιμαντέρ που πρέπει να την δουν όλοι, είτε οπαδοί της ΑΕΚ είτε όχι.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9/10
TRAILER:
_______________________________________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Έτερος Εγώ
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Τσαφούλιας
Πρωταγωνιστούν: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Δημήτρης Καταλειφός, Μάνος Βακούσης, Ιωάννα Κολιοπούλου, κ.α
Είδος Ταινίας: Αστυνομικό/Μυστηρίου/Θρίλερ
Έτος Παραγωγής: 2016
Διάρκεια: 101΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Όταν κυκλοφόρησε η ταινία στις αίθουσες του κινηματογράφου ήμουν έτοιμη να πάω να τη δώ...ωστόσο κάποιοι με πρόλαβαν, μιας που απέσυραν την ταινία. Δεν κρύβω ότι απογοητεύτηκα και εκνευρίστηκα με την όλη κατάσταση και τους λόγους, που ένα χρόνο πριν η ταινία κατέβηκε. Ευτυχώς πλέον είναι διαθέσιμη δωρεάν, από τον ίδιο τον σκηνοθέτη και έχει ανέβει στο κανάλι του, στο YouTube. Για την συγκεκριμένη ταινία άκουσα πολλά θετικά σχόλια οπότε κι είχα υψηλές προσδοκίες.
Στα συν της ταινίας, το ευφυέστατο σενάριο, οι διάλογοι, η σκηνοθεσία, η αγωνία και το μυστήριο, οι ρεαλιστικές σκηνές στους χώρους που έγιναν οι φόνοι, οι ερμηνείες των ηθοποιών, εξαιρετική αυτή του Π.Δαδακαρίδη και τέλος η μουσική. Από τις πιο αξιόλογες ελληνικές ταινίες, που δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα τις ευρωπαϊκές και αμερικάνικες.
Στα μείον της ταινίας, η ελλιπής δράση, κάποιες τραβηγμένες σκηνές και το φινάλε.
Στα συν της ταινίας, το ευφυέστατο σενάριο, οι διάλογοι, η σκηνοθεσία, η αγωνία και το μυστήριο, οι ρεαλιστικές σκηνές στους χώρους που έγιναν οι φόνοι, οι ερμηνείες των ηθοποιών, εξαιρετική αυτή του Π.Δαδακαρίδη και τέλος η μουσική. Από τις πιο αξιόλογες ελληνικές ταινίες, που δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα τις ευρωπαϊκές και αμερικάνικες.
Στα μείον της ταινίας, η ελλιπής δράση, κάποιες τραβηγμένες σκηνές και το φινάλε.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Έτερος Εγώ», είναι μια ενδιαφέρουσα ταινία υψηλών προδιαγραφών, με μυστήριο, γρίφους, αναφορές στα μαθηματικά και στα ρητά του Πυθαγόρα, φόνους, έναν δολοφόνο και ανατροπές. Μια ταινία που συστήνεται για όλους κυρίως τους λάτρεις των αστυνομικών μυστηρίων. Η καλύτερη διαφήμιση για το ελληνικό σινεμά, που προσπαθεί να κάνει αξιόλογες προσπάθειες.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι, είναι μια ταινία που κανείς δεν πρέπει να χάσει!!!
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10
TRAILER:
ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΟ YOUTUBE
_______________________________________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons