Ο Γιώργος Γιώτσας συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά και άλλες ιστορίες», το οποίο και κυκλοφόρησε το 2012, από τις εκδόσεις Momentum και επανεκδόθηκε το 2020 από τις εκδόσεις Λυκόφως. «Το μακρύ σοκάκι» είναι το πέμπτο μυθιστόρημα του συγγραφέα, που ανήκει στη σειρά «Σκοτεινές Πόλεις», μια σειρά βιβλίων που αποτελείται από ιστορίες γραμμένες από Έλληνες συγγραφείς που έχουν υπηρετήσει διαφορετικά είδη λογοτεχνίας. 

 ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:

α) Συγγραφέας: Γιώργος Γιώτσας

β) Τίτλος: Το μακρύ σοκάκι

γ) Έτος Έκδοσης: 2021

δ) Έκδοση: Εκδόσεις Λυκόφως

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Μετά το βιβλίο «Στην πόλη του εγκλήματος» του Αλκιβιάδη Σκουλά, συνεχίζω την ανάγνωση ενός ακόμη βιβλίου που ανήκει στη σειρά «Σκοτεινές Πόλεις». Έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία του Γιώργου Γιώτσα («Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά», «Εκ νεκρών» και «Κάτω από το κρεβάτι»), «Το μακρύ σοκάκι», αποτελούσε το επόμενο μου ανάγνωσμα. 

Για τον συγγραφέα δεν χρειάζονται συστάσεις. Άλλωστε έχω αναφερθεί πολλάκις για αυτόν και τον ιδιαίτερο τρόπο που παρουσιάζει τις ιστορίες του. Σε ένα ακόμη βιβλίο του ο Γιώργος Γιώτσας ανεβάζει τον πήχη, τόσο με την γραφή του όσο και με την ίδια την πλοκή. Οι ήρωες του είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, με τον καθένα από αυτούς να κουβαλάει τα δικά του προβλήματα, τα δικά του σκοτάδια. Ήρωες που δίνουν τη δική τους μάχη για επιβίωση σε μια κοινωνία που φαίνεται πως έχει ακόμη τα μάτια κλειστά. 

Στην Πλατανιά, ένα μικρό κορίτσι με αυτισμό, η 13χρονη Αρετή βρίσκεται νεκρή μέσα σε ένα πηγάδι. Αν και στοιχεία δεν υπάρχουν, όλοι γνωρίζουν στο χωριό ότι δράστες είναι τα παιδιά του εμπόρου Μηλιώση, ο Βασίλης και η Τάσια, τα οποία και δεν τιμωρούνται ποτέ. Όταν διαβούν το μακρύ σοκάκι παρέα με τον Ζήση και τον αδελφό του Κωνσταντίνο - που πάσχει από μια σοβαρή νευροεκφυλιστική ασθένεια, η δικαίωση για όλους θα έρθει με τρόπο που κανείς τους δεν την περιμένει!!! Μπορεί ένας φόνος να στοιχειώσει μια παιδική ψυχή;   

Πέθανε. Μια απλή λέξη... και όμως πιο βαριά από κάθε τι.

Ο συγγραφέας έχει καταφέρει να στήσει περίτεχνα μια δυνατή και ενδιαφέρουσα ιστορία, που εξελίσσεται σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους, στο παρελθόν και στο παρόν. Στο παρελθόν εκτυλίσσεται το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας, την οποία και αφηγείται, ο Ζήσης, ένας από τους κεντρικούς χαρακτήρες. Μια ιστορία που τον έχει στιγματίσει μέχρι και σήμερα. 

Χάρη στην μοναδική γραφή του αλλά και στις περιγραφές του, ο συγγραφέας δεν παρουσιάζει απλά μια ιστορία σαν αυτές που μάς έχει συνηθίσει αλλά αναδεικνύει καίρια και διαχρονικά κοινωνικά ζητήματα σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης του κοινού για τα άτομα με σοβαρές ασθένειες, που οι πολίτες ακόμα και σήμερα αποκαλούν "καθυστερημένους".     

«Το μακρύ σοκάκι» δεν είναι μόνο ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Δεν έχει μόνο στοιχεία τρόμου και φαντασίας. Δεν είναι όμως ούτε και κοινωνικό. Είναι όλα αυτά κι άλλα πολλά μαζί. Είναι ένα κείμενο γροθιά για την ίδια την κοινωνία και τα άτομα με σοβαρές παθήσεις. Ένα κείμενο με πρωταγωνιστές παιδιά, παιδιά που παρενοχλούν, παιδιά που δέχονται κακοποίηση σε όλες τις μορφές, παιδιά που δεν επικοινωνούν με τους ίδιους τους γονείς τους, παιδιά που ψάχνουν να βρουν ένα καταφύγιο. «Το μακρύ σοκάκι» είναι ένα συναισθηματικό κείμενο για τον ψυχισμό ενός παιδιού.

Σημασία έχει το να είσαι ένας άνθρωπος με ευτυχία (από το σημείωμα του συγγραφέα)

Συνολικά για ακόμη μία φορά έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη με το πολύ καλογραμμένο, ενδιαφέρον και ευκολοδιάβαστο βιβλίο του συγγραφέα. «Το μακρύ σοκάκι» είναι ένα μυθιστόρημα με γρήγορη ροή και με κοινωνικές προεκτάσεις. Συνδυάζει όμως την αστυνομική πλοκή με το μεταφυσικό στοιχείο και τον τρόμο. Παράλληλα έχει ένα δυνατό, συγκλονιστικό και ανατρεπτικό φινάλε, που θα θυμάμαι για καιρό. Αν και μου έλειψε το "κάτι" παραπάνω, σίγουρα είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσετε. Μην φοβηθείτε να περπατήσετε στο μακρύ σοκάκι.   

* Update: «Το μακρύ σοκάκι» πήρε το βραβείο Everly στην κατηγορία Καλύτερο Βιβλίο Τρόμου για το 2021.

Πλοκή: Η ανήλικη Αρετή δολοφονείται. Όμως, η δολοφονία της δεν συντάραξε το χωριό Πλατανιά γιατί δράστες ήταν τα αλαζονικά παιδιά του εύπορου εμπόρου Μηλιώση, αλλά και γιατί το θύμα ήταν μία «καθυστερημένη». Κι ενώ συλλογικά ο θάνατος του κοριτσιού αποδίδεται σε δυστύχημα, ο δεκατριάχρονος Ζήσης «πνίγεται». Έχει και εκείνος έναν αδελφό που πάσχει από ψυχικό νόσημα, έναν αδελφό που ουρλιάζει τις νύχτες και ζει δεμένος με λουριά σε μια σοφίτα. Ο Ζήσης βρίσκει παρηγοριά στη μουσική, στην οποία τον μυεί η μητέρα του, μέχρι που θα ακούσει από τη βασανισμένη γιαγιά του μία μαρτυρία για κάτι που η ίδια είδε στο μακρύ σοκάκι, τον στενό δρόμο που ενώνει την πλατεία του χωριού με το νεκροταφείο. Η γιαγιά τον προειδοποιεί να μην ανταποκριθεί αν ακούσει το κάλεσμα, τη νύχτα με το ολόγιομο φεγγάρι. Αλλά το κάλεσμα θα το ακούσει άλλος 

* Αναζητήστε το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς

4 στα 5

* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει

Ο Αλκιβιάδης Σκουλάς συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Στίγμα θανάτου», το οποίο και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2019, από τις εκδόσεις Λυκόφως. Πρόκειται για το πρώτο μέρος της αστυνομικής τριλογίας του συγγραφέα με πρωταγωνιστή τον ντετέκτιβ Τζέικ Φοξ. Το βιβλίο «Στην πόλη του εγκλήματος» είναι το τρίτο μυθιστόρημα του συγγραφέα, που ανήκει όμως στη σειρά «Σκοτεινές Πόλεις». 

 ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:

α) Συγγραφέας: Αλκιβιάδης Σκουλάς

β) Τίτλος: Στην πόλη του εγκλήματος

γ) Έτος Έκδοσης: 2021

δ) Έκδοση: Εκδόσεις Λυκόφως

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Τον συγγραφέα τον είχα εδώ και καιρό στα υπόψιν μου, από τα δύο προηγούμενα βιβλία του. Τελικώς το βιβλίο του «Στην πόλη του εγκλήματος»  ήρθε πιο γρήγορα στα χέρια μου, μιας που ήταν από τα πρώτα χριστουγεννιάτικα βιβλίο δώρα. Το βιβλίο αυτό ανήκει στη νέα σειρά ιστοριών με τίτλο «Σκοτεινές Πόλεις», με τις εκδόσεις Λυκόφως να ενώνουν όλους τους Έλληνες συγγραφείς που έχουν υπηρετήσει διαφορετικά είδη λογοτεχνίας, οι οποίοι και καλούνται να παρουσιάσουν με το δικό τους μοναδικό τρόπο γραφής και από την δική τους οπτική ένα έγκλημα ή μια σκοτεινή ιστορία που εξελίσσεται σε ένα περιβάλλον γεμάτο σκιές και σκοτάδια.

Στο Κράιμ Σίτυ το 1988 δεκάδες άντρες κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες εξαφανίζονται. Η αστυνομία βρίσκεται επί ποδός ώστε να ανακαλύψει ποιος κρύβεται πίσω από την εξαφάνιση των ανδρών. Το μόνο στοιχείο που έχουν είναι οι κηλίδες αίματος που αφήνουν πίσω τους τα θύματα. Οι προσπάθειες της ωστόσο πέφτουν στο κενό. Ο μόνος που δεν εγκαταλείπει τις προσπάθειες εύρεσης των εξαφανισμένων ανδρών είναι ο ιδιωτικός ερευνητής Ίαν Νάιφ, ο οποίος, στο δρόμο για την ανακάλυψη του υπεύθυνου πίσω από τις εξαφανίσεις, θα χρειαστεί να μείνει σε ένα ξενοδοχείο. Το πρώτο του λάθος είναι ότι μπήκε να διαμείνει σε αυτό. Το δεύτερο λάθος του είναι που παρασύρεται από μία σαγηνευτική γυναίκα. Στην πόλη του εγκλήματος τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. 

Μόνο ένα υπερφυσικό φαινόμενο θα μπορούσε να δικαιολογήσει την εξαφάνιση των αντρών.

Ο Αλκιβιάδης Σκουλάς παρουσιάζει μια σκοτεινή αστυνομική ιστορία, αρκετά ενδιαφέρουσα, η οποία διαδραματίζεται στο Κράιμ Σίτυ (= Crime City). Σε μια πόλη, που οι κάτοικοι του αρέσκονται σε θεωρίες και συνωμοσίες κι όλοι φαίνεται πως κάτι κρύβουν αλλά σιωπούν. Μέσα σε όλα αυτά θα προστεθεί και μια παράξενη γυναίκα.  

Η γραφή του συγγραφέα είναι ωραία, οι περιγραφές του έχουν δημιουργήσει μια μυστηριώδη και σκοτεινή ατμόσφαιρα αλλά και εικόνες από την πόλη του εγκλήματος. Από τις πρώτες σελίδες γίνεται αναφορά στις περίεργες εξαφανίσεις ενώ παράλληλα ο συγγραφέας παίρνει τον αναγνώστη από το χέρι ώστε να παρατηρήσει βήμα βήμα το δρόμο που ακολουθεί η αστυνομία και κυρίως ο ιδιωτικός ερευνητής για την διαλεύκανση των εξαφανίσεων. Ταυτόχρονα θα περιηγηθεί στους σκοτεινούς δρόμους της πόλης και θα γνωρίσει τους καχύποπτους κατοίκους της. 

μια ζωντανή πόλη που βυθιζόταν στο ημίφως

Το μυστήριο και η αγωνία, σελίδα με σελίδα, είναι στα ύψη. Οπότε είναι δύσκολο να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια. Χάρη στο μικρό όγκο του διαβάζεται μέσα σε λίγες ώρες. Προσωπικά ωστόσο μου έλειψε "κάτι". 'Ίσως να ήθελα λίγες σελίδες ακόμα, ώστε να αναπτυχθούν περισσότερο κάποιοι κεντρικοί χαρακτήρες. Ίσως πάλι να μού δημιουργήθηκαν ερωτήματα που δεν απαντήθηκαν. Δεν μπορώ να το προσδιορίσω αυτό το "κάτι".   

Συνολικά έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη με το πολύ καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο βιβλίο του συγγραφέα. Η «πόλη του εγκλήματος» είναι ένα μυθιστόρημα με γρήγορη ροή που συνδυάζει την αστυνομική πλοκή με το μεταφυσικό στοιχείο και το θρίλερ. Παράλληλα δεν λείπουν οι ανατροπές κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης αλλά και στο φινάλε.  

Πλοκή: Οι έρευνες για τις εξαφανίσεις δεκάδων ανδρών στο Κράιμ Σίτυ είχαν οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Στο έργο της αστυνομίας δεν μπορούσε να προσφέρει ούτε ο ανεξάρτητος ερευνητής Ίαν Νάιφ. Κι ενώ ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει τις προσπάθειές του και να επιστρέψει στην πόλη του, η εξαφάνιση του ιδιοκτήτη του ξενοδοχείο στο οποίο διέμενε τον κράτησε στην υπόθεση. Αυτό ήταν το πρώτο του λάθος. Το δεύτερο ήταν που παρασύρθηκε από μία σαγηνευτική γυναίκα. Και τώρα τρέχει στους δρόμους του Κράιμ Σίτυ για να ξεφύγει.. 

* Αναζητήστε το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς

4 στα 5

* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει