Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αθλητισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αθλητισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Θέλετε να ανακαλύψετε την ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων; Να γνωρίσετε τους αστέρες των Ολυμπιακών Αθλημάτων που αποτέλεσαν πρότυπα για τους νέους; Έλληνες και ξένους αθλητές που κατέκτησαν μετάλλια, κατέρριψαν ρεκόρ και κέρδισαν μια θέση στην καρδιά μας; Είστε στο σωστό μέρος. Αν δεν έχετε επισκεφθεί το Μουσείο Αθλητισμού στη Θεσσαλονίκη, γνωστό κι ως Ολυμπιακό Μουσείο, τώρα είναι η ευκαιρία να κάνετε ένα συναρπαστικό ταξίδι στο μαγικό κόσμο της Ολυμπιακής μας ιστορίας.
Αναμνηστικές καρφίτσες, αυθεντικά μετάλλια, αγωνιστικές ενδυμασίες, δάδες, κειμήλια, παιχνίδια-γούρια αθλητών, εξοπλισμοί αθλημάτων, κάρτες εισόδου αθλητών στο Ολυμπιακό χωριό, μασκότ και αφίσες όλων των Ολυμπιάδων, καρτ ποστάλ, γραμματόσημα, αποκόμματα περιοδικών όπου απεικονίζονται αθλητές κατά τη διάρκεια της παραλαβής των μεταλλίων, έντυπα αποκλειστικά αφιερωμένα σε Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες, επίσημα περιοδικά της Οργανωτικής Επιτροπής των ΟΑ, λευκώματα, ημερολόγια, εισιτήρια από τελικούς αγώνων, κάρτες διαπίστευσης, χάρτης του Ολυμπιακού χωριού. Αυτά και πολλά άλλα θα ανακαλύψει κανείς στο Ολυμπιακό Μουσείο.
Πρόκειται για το πρώτο Ολυμπιακό Μουσείο στην Ελλάδα που ιδρύθηκε το 2001 και εγκαινιάστηκε πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Το 2008 μετά και την αναγνώριση της πλούσιας Ολυμπιακής του συλλογής, τιμητικά μετονομάστηκε από Μουσείο Αθλητισμού σε Ολυμπιακό Μουσείο. Σήμερα βρίσκεται σε έναν σύγχρονης αρχιτεκτονικό χώρο στη Θεσσαλονίκη (Λεωφ. 3ης Σεπτεμβρίου & Αγ. Δημητρίου) και εχει εκθέματα συναισθηματικής και ιστορικής αξίας που αφορούν τον αθλητισμό και την ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.
Μοναδικά στον κόσμο εκθεσιακά αντικείμενα που περιμένουν μικρούς και μεγάλους για να ζήσουν την απόλυτη Ολυμπιακή εμπειρία.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες (Ο.Α) ήταν το πιο σημαντικότερο αθλητικό, κοινωνικό και πολιτισμικό γεγονός του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Στην αρχαιότητα δεν ήταν απλώς μια αθλητική διοργάνωση αλλά μια σημαντική θρησκευτική γιορτή αφιερωμένη στον Ολύμπιο Θεό, Δία. Οι Ο.Α ήταν επίσης τόπος συνάντησης για τους Έλληνες από όλη την Μεσόγειο. Οι αγώνες γίνονταν στην Αρχαία Ολυμπία και το έπαθλο των νικητών ήταν ένα στεφάνι από κλαδί ελιάς, τον κότινο. Ποιοι ήταν οι πρώτοι Έλληνες που αναδείχθηκαν Ολυμπιονίκες; Ποιο το αρχαιότερο και μοναδικό άθλημα των πρώτων διοργανώσεων των Ολυμπιακών Αγώνων; Πότε έγιναν οι πρώτες προσπάθειες για την αναβίωση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων;
Ένα οδοιπορικό στην διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων και μια γνωριμία με τα ολυμπιακά αλλά και τα χειμερινά αθλήματα
Παράλληλα στο Ολυμπιακό Μουσείο υλοποιούνται εκπαιδευτικά αλλά και μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα, μέσω των οποίων προάγεται και ο εθελοντισμός. Τα προγράμματα προσφέρουν μοναδικές στιγμές ψυχαγωγίας, με πληθώρα αθλητικών και βιωματικών δράσεων.
Το Ολυμπιακό Μουσείο λειτουργεί όλο τον χρόνο. Καθημερινά από τις 09 ως τις 19:00, το Σάββατο (10-16:00) και την Κυριακή (10 -14:00).
Για την είσοδο στο Μουσείο υπάρχει χρηματικό αντίτιμο των 5€
Για πολλά
χρόνια, ο Έβρος χαρακτηρίστηκε «Μητρόπολη του Ελληνικού βόλεϊ» και αυτό γιατί Εβρίτες και Εβρίτισσες πετοσφαιριστές-τριες στελεχώσαν τόσο
τις μεγάλες ομάδες που πρωταγωνιστούσαν στο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας όσο
και τις Εθνικές ομάδες βόλεϊ της Ελλάδας. Ανάμεσα σε αυτούς, και η Μαρία
Χατζηνικολάου, η οποία διετέλεσε μέχρι και αρχηγός της Εθνικής Ομάδας
Γυναικών.
Η
Μαρία Χατζηνικολάου ξεκίνησε να παίζει βόλεϊ από τις τοπικές ομάδες του Έβρου, σε Ποντιακό και Νίκη Αλεξανδρούπολης. Έπειτα κατέβηκε στην Αθήνα όπου και έπαιξε
στην ομάδα των Βριλησσίων. Το 2005
μετά τη διάλυση της ομάδας, η Μαρία πηγαίνει στον Ολυμπιακό ενώ το 2009
μετεγγράφεται στον Παναθηναϊκό όπου και οι διακρίσεις διαδέχονται η μία την
άλλη.
Ποια είναι η Μαρία Χατζηνικολάου και με τι ασχολείται σήμερα;
Είμαι μια πρώην διεθνής αθλήτρια του βόλεϊ. Μέχρι 8 χρονών
έζησα στην Ορεστιάδα, μετά κατεβήκαμε οικογενειακώς Αλεξανδρούπολη. Στα 19 μου
έφυγα για να πάω στην Αθήνα. Σήμερα ασχολούμαι με τις ακαδημίες της Νίκης Αλεξανδρούπολης.
Μετά από αρκετά χρόνια, επιστρέφεις στην πόλη
που έκανες τα πρώτα βήματα στον αθλητισμό. Ήταν εύκολη η απόφαση να αφήσεις την
Αθήνα για την επαρχία;
Την επαρχία την αγαπούσα. Περνούσα πάντα καλά
όταν ερχόμουν εδώ. Η Αθήνα ήταν αγάπη, έρωτας μάλλον. Πέρασα πολύ καλά γιατί πέτυχα
τα καλά οικονομικά χρόνια. Ήμουν μόνη μου, με το σπίτι μου, το αμάξι μου, τα λεφτά
μου. Περνούσα μια χαρά. Δεν είχα κάποιον να με πιέζει. Έκανα ότι ήθελα.
Όταν γέννησα και έκανα τη μικρή και μετά, σε
συνδυασμό ότι δεν είχα πολύ βοήθεια για τη μικρή, τα βάλαμε κάτω και είδαμε πως
θα ήταν να μεγαλώσει ένα παιδί στην Αθήνα και πως μπορεί να μεγαλώσει στην
επαρχία. Η μικρή ήταν η μεγαλύτερη αφορμή. Έτσι αποφασίσαμε να γυρίσουμε πίσω. Εδώ έχουμε
τη βοήθεια μας, το σπίτι μας. Τα ζυγίσαμε και ήρθαμε. Ευτυχώς βόλεψε και με τη
δουλειά του άντρα μου.
Σε ποια ηλικία μπήκε στη ζωή σου το άθλημα του βόλεϊ; Υπήρξε
κάποια αφορμή;
Στα 12 προς 13
ξεκίνησα, ήμουν πρώτη γυμνασίου, στο αθλητικό το γυμνάσιο, την πρώτη χρονιά.
Έκανα κάθε πρωί προπόνηση και μετά πηγαίναμε στο σχολείο και κάναμε το εφτάωρο μας
εκεί. Στη Δευτέρα γυμνασίου έκανα το πρώτο μου δελτίο με τον Ποντιακό. Έκανα
λοιπόν προπόνηση το πρωί με το αθλητικό γυμνάσιο, προπόνηση το απόγευμα με τον
Ποντιακό. Οπότε την τρίτη χρονιά στο γυμνάσιο δεν πήγα στο αθλητικό, πήγα στο
κανονικό. Έμεινα με τον Ποντιακό στις προπονήσεις.
Από τον Ποντιακό και τη Νίκη Αλεξανδρούπολης
στα σαλόνια του ΟΣΦΠ και του ΠΑΟ. Σε ποια ομάδα έζησες τις καλύτερες σου στιγμές;
Από τον Ποντιακό και τη Νίκη, πήγα στα
Βριλήσσια. Εκεί πέρασα οκτώ χρόνια, που ήταν μέσα η προσαρμογή μου η προσωπική
σαν οντότητα στην Αθήνα ας πούμε, τα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα πλέον.
Εντάξει ήμουν επαγγελματίας και στην Νίκη, όπου πληρωνόμουν αλλά τότε είχα τους γονείς
μου και το σπίτι μου. Στην Αθήνα ήταν αλλιώς, πήγα μόνο για αυτό το πράγμα και
η ζωή μου ήταν όλο αυτό το πράγμα.
Οπότε τα Βριλήσσια έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο
σε όλη την καριέρα μου, γιατί ήταν ένα πολύ υγιές σωματείο, από όλες τις απόψεις.
Ήταν οικογενειακό, έρχονταν οι ίδιοι άνθρωποι κάθε μέρα με κέικ με τάρτες. Ήμασταν
μια μεγάλη οικογένεια, τα Βριλήσσια. Ήταν μια περιοχή της Αθήνας που στήριζε πάρα
πολύ το βόλεϊ. Υπάρχουν ακόμα κάποιοι άνθρωποι που υπήρχαν και τότε μέσα στο
σύλλογο, απλά δεν κάνουν το οικονομικό άλμα που κάνανε παλιά. Είναι πιο
συγκρατημένοι οικονομικά.
Μετά τα Βριλήσσια ήρθε η ΑΕΚ που έκατσα ένα
χρόνο. Ήταν Α2 την ανεβάσαμε Α1 και την επόμενη χρονιά για 3 χρόνια πήγα στον
Ολυμπιακό. Μετά Παναθηναϊκό άλλα τρία. Μετά πήγα στη Νάξο για ένα χρόνο.
Ξαναγύρισα Βριλήσσια και αφότου έκανα την κόρη μου, έπαιξα σε μικρότερες
ομάδες.
Πάντα τα πρωταθλήματα είναι οι καλύτερες
στιγμές!!! Και τα κύπελλα.
Με ποια ομάδα ήρθαν οι πρώτες διακρίσεις και
πόσους συνολικά τίτλους έχεις κατακτήσει;
Με τα Βριλήσσια ήρθαν τα πιο πολλά. Φεύγοντας
από τα Βριλήσσια είχα ήδη πάρει τέσσερα κύπελλα και δύο πρωταθλήματα. Άλλα δύο
πρωταθλήματα ήταν με τον Παναθηναϊκό.
Πάντα τα πρωταθλήματα είναι οι καλύτερες στιγμές!!! Και τα κύπελλα.
Υπάρχουν κάποιοι προπονητές, συμπαίκτριες ή
και αντίπαλες που θεωρείς ότι σε βοήθησαν στο να εξελιχθείς;
Πάνω στην ερώτηση αυτή θα σου πω ότι και ο
τέλειος προπονητής και ο χειρότερος προπονητής και η τέλεια συμπαίκτρια και η
χειρότερη συμπαίκτρια κάτι σου μαθαίνουν. Σε εξελίσσουν. Θα σε φέρουνε σε ένα σημείο που θα κάτσεις να
σκεφτείς γιατί γίνεται αυτό. Μέσα από αυτή τη διαδικασία θα σε κάνουν από μόνο
σου να εξελιχθείς. Όλοι σε βοηθάνε και καλοί και κακοί και μέτριοι.
Αν έπρεπε να διάλεγες ποια θα ήταν η καλύτερη
συμπαίκτρια αλλά και καλύτερη αντίπαλος που αντιμετώπισες στην καριέρα σου;
Πολλές ήταν οι καλές συμπαίκτριες γιατί έχω
περάσει από ομάδες που είχαμε τρομερή χημεία. Ήμασταν πολύ φίλες, ήμασταν μαζί
και στην Εθνική ομάδα. Δηλαδή δεν μπορώ να ονοματίσω. Είναι πάρα πολλές. Αλλά
θα σου πω βασικά την Μεμετζή στα Βριλήσσια, στον Ολυμπιακό την Κιόση, την
Βλάχου και Νίκη Μανωλάκου. Στον Παναθηναϊκό με την Ξανθή την Μυλωνά, πάρα πολύ
παρέα, την Άννα Καρπουζά. Δηλαδή σε κάθε ομάδα έχεις τα παρεάκια σου.
Τώρα καλύτερη αντίπαλος. Δεν μπορώ να θυμηθώ,
ήταν πολλές. Είχα πετύχει τα καλά τα χρόνια και είχαν πολύ καλές αθλήτριες όλες
οι ομάδες. Δύσκολη ως προς την αντιμετώπιση, μία που μου ήρθε τώρα όταν ήμουν
στον Ολυμπιακό, ήταν η Λόζανσιτς, κεντρική του Παναθηναϊκού. Ήταν πολύ γρήγορη,
είχε άλλο στυλ. Γενικά όμως υπήρχαν πολύ καλές αθλήτριες τότε. Φέρνανε πολύ
δυνατά ονόματα.
Ποιες στιγμές θα διάλεγες να κρατήσεις, είτε
καλές είτε κακές, από την αθλητική σου καριέρα;
Επειδή έχω φτάσει στην άλλη άκρη, έχω βγει από
αυτό το πράγμα, μένουν τόσες πολλές αναμνήσεις και ακόμα και οι κακές γίνονται
καλές γιατί θυμάσαι τα νιάτα σου. Έρχεσαι πίσω σε εκείνη τη στιγμή, την περίοδο
που το είχες ζήσει και σε αναζωογονεί αυτό το πράγμα. Είναι ωραίες αναμνήσεις
γιατί πλέον δε σε ακουμπάνε. Δε σε πληγώνει που έχασες το κύπελλο πέρσι. Τώρα
δε θα πεις τίποτα. Έχεις βγει από το χώρο, τα βλέπεις απέξω και είναι ωραίες
αναμνήσεις όλα. Και τα άσχημα και τα καλά.
Σήμερα, το γυναικείο βόλεϊ στην Ελλάδα, σε τι
επίπεδο βρίσκεται; Είναι ανταγωνιστικό;
Δεν είναι ανταγωνιστικό όσο ήταν. Από το 2000
μέχρι το 2010 ήταν στα φόρτε του το γυναικείο βόλει στην Ελλάδα. Μετά πέρασε η
κρίση και η κατρακύλα. Τώρα μπορώ να πω ότι έχει αρχίσει και πάλι να ορθοποδεί.
Δηλαδή πέρσι ήταν καλό, φέτος όμως δείχνει ότι είναι σε καλύτερη κατάσταση και
δείχνει ότι ανεβαίνει. Βοηθάει σίγουρα ότι έχουν ανέβει κατηγορία τα μεγάλα
ονόματα πανελληνίως, ΠΑΟΚ, Άρης, Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, φέτος θα ανέβει και
η ΑΕΚ. Βοηθάει πάρα πολύ γιατί πλέον υπάρχει και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους.
Αυτές οι ομάδες μπορούν να βρουν πιο εύκολα χορηγούς και χρήματα, απ’ ότι μια
μικρή ομάδα. Αυτό βοηθάει στο να ανέβει και το επίπεδο.
Ο Έβρος αποτελεί παράδοση στο άθλημα του βόλεϊ.
Αν και για χρόνια οι ομάδες του μεσουρανούσαν στην πρώτη κατηγορία, τα
τελευταία χρόνια αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα και αγωνίζονται για την
παραμονή. Τι πιστεύεις ότι φταίει για αυτήν την κατάσταση;
Προηγουμένως απάντησα που είπα για τις μεγάλες
ομάδες. Φταίει που το κράτος δεν αφήνει τους χορηγούς, τη φοροαπαλλαγή για τους
χορηγούς που δεν υπάρχει πλέον. Είναι δύσκολο να συντηρηθούν οι ομάδες,
οικονομικά. Κυρίως για τις επαρχιακές ομάδες, της Αλεξανδρούπολης και της Ορεστιάδας,
ποιος πρώτα θα δώσει λεφτά, σε ποιον θα τα δώσει γιατί δεν είναι μόνο το βόλεϊ
των αντρών και των γυναικών. Υπάρχουν κι άλλα τμήματα. Ποδόφαιρο, χάντμπολ. Υπάρχουν
πολλοί που θέλουν να σπονσοράρουν αυτές τις ομάδες και όχι το βόλεϊ. Μια μικρή
επαρχιακή πόλη χρειάζεται μεγάλες επιχειρήσεις, τις τρανταχτές για να δώσουν
πολλά λεφτά, που να θέλουν να χορηγήσουν στο βόλεϊ. Κάπως έτσι φτάσαμε εδώ που
φτάσαμε και ο Έβρος έχει χαθεί από το χάρτη του βόλεϊ σαν ομάδες. Αυτό έχει σαν
συνέπεια να έχει σταματήσει να βγαίνουν πολλά παιδιά. Παλιά οι άντρες τουλάχιστον
έπαιζαν όλοι στην Εθνική ομάδα και συνεχίζανε και βγάζανε φουρνιές. Τώρα βγαίνουν
ένα δυο παιδιά. Δε θα βγει η ποσότητα που έβγαινε. Όλα είναι αλυσίδα.
Επίσης να πω επειδή τώρα ασχολούμαι με τις ακαδημίες,
δεν μπορώ να πω πλέον ότι έχουμε ψηλά παιδιά. Δεν ξέρω τι γίνεται. Ιδίως στα
κορίτσια. Εγώ θυμάμαι όταν ξεκίνησα εδώ στον Ποντιακό και μετά στη Νίκη, υπήρχε
η Ιακωβίδου η Τασούλα με ύψος 1.90, η Μαλκοπούλου η Τασούλα 1.85, η Δελούδη
Άννα 1.84 ξέρω εγώ. Σήμερα δεν υπάρχουν αυτά. Στα κορίτσια γιατί στα αγόρια
μπορεί να βρεις. Αλλά και εκεί κάποια μπορεί να πάνε στο μπάσκετ.
ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ: Με σχεδόν 115 συμμετοχές
διετελέσες μέχρι και αρχηγός της Εθνικής Ομάδας. Ποια τα αισθήματα όταν
αγωνιζόσουν και έπαιζες για μια ολόκληρη χώρα;
Είναι πολύ ωραίο το συναίσθημα, δεν το
συζητάμε. Τις περισσότερες φορές υπήρχαν ήττες, δεν υπήρχαν νίκες, με τη δικιά
μου φουρνιά. Παρόλα αυτά όμως όταν παίζαμε κυρίως με την Εθνική ομάδα στην Ελλάδα,
που πηγαίναμε και κάναμε την προετοιμασία στο μέρος που θα παίζαμε, υπήρχε
τεράστια αποδοχή από τον κόσμο. Σου δημιουργείται αυτόματα το αίσθημα της ευθύνης
ότι κάποια παιδιά θα με δούνε και ίσως ξεκινήσουνε να παίζουν βόλεϊ. Οι περισσότεροι
φίλαθλοι στις Εθνικές ομάδες είναι οικογένειες με παιδιά. Δεν υπάρχει αυτό το φανατικό
που υπάρχει στα σωματεία, οι οργανωμένοι δηλαδή φίλαθλοι. Είναι οικογένειες με
παιδιά που πάνε να δουν την Εθνική ομάδα. Με βλέπουν παιδιά οπότε πρέπει να δώσω
τον καλύτερο μου εαυτό για να τα παρακινήσω να ξεκινήσουν κάτι.
Έχεις αναφέρει παλιότερα ότι δεν μπορείς να
υπάρχεις στο χώρο του βόλεϊ από άλλο πόστο. Παρόλα αυτά μαθαίνεις τα μυστικά
του αθλήματος σε τοπικό σύλλογο και όχι μόνο. Πως προέκυψε η συνεργασία σου με
τη Νίκη Αλεξ/πολης και τις ακαδημίες της;
Δεν ξέρω. Τα ‘φερε έτσι η ζωή. Τη χρονιά που
αποφασίσαμε με τον άντρα μου να γυρίσουμε εδώ πέρα εγώ έπαιζα σε μια ομάδα στην
Ηλιούπολη. Ξεκίνησε η χρονιά Οκτώβρη. Τέλη Νοεμβρίου αποφασίζουμε να έρθουμε εδώ.
Σαν αθλήτρια δεν είχα κρεμάσει ποτέ μου καμία ομάδα, συμφώνησα με το σωματείο
εκεί, ότι θα φύγω αλλά κάθε Σαββατοκύριακο θα κατεβαίνω να παίζουμε. Οπότε έπρεπε
να βρω μια ομάδα εδώ για να κάνω προπονήσεις για να μπορώ να κατεβαίνω να παίζω
το Σάββατο στην Αθήνα. Έτσι έγινε. Πήγα στη Νίκη, που ήταν στην Α2, εγώ έπαιζα
σε ομάδα που ήταν στην Α2, οπότε θεώρησα ότι θα ήταν καλύτερο να είμαι σε μια
ομάδα ίδιου επιπέδου. Με δέχθηκαν στη Νίκη, όταν τους ζήτησα να κάνω προπόνηση
μαζί τους και έτσι μπήκα μέσα στη Νίκη. Την επόμενη χρονιά μου έκαναν πρόταση
να παίξω και να αναλάβω ένα τμήμα. Έτσι ξεκίνησε. Όπως ήρθε το βόλεϊ μπροστά μου
στο ξεκίνημα μου έτσι ήρθε και τώρα αυτό.
Η αλήθεια είναι ότι αυτά που έλεγα τα πίστευα
και τα πιστεύω και τώρα. Αν μπορούσα να αποκοπώ τελείως, θα το ‘κανα. Αλλά κάτι
υπάρχει και με κρατάει. Θέλω να πω ακόμα και τώρα δεν έχω μπει στη διαδικασία
να αποτραβηχτώ τελείως από το χώρο, για αυτό και συνεχίζω.
Εάν ξεκινούσες τώρα την αθλητική σου καριέρα,
από ποια ομάδα θα ξεκινούσες;
Στο ξεκίνημα δε θα άλλαζα κάτι. Στην πορεία μπορεί
να άλλαζα. Να έβαζα και το εξωτερικό, να πήγαινα σε ομάδα εξωτερικού. Δεν πήγα
στο εξωτερικό γιατί καθαρά για οικονομικούς λόγους, δε θα έπαιρνα περισσότερα
λεφτά από όσα έπαιρνα στην Ελλάδα.
Παρακολουθείς αγώνες βόλεϊ και αν ναι πώς αισθάνεσαι που είσαι πλέον
θεατής;
Παρακολουθώ στην τηλεόραση σίγουρα. Έχω να πω
ότι όποτε παίζει ο Παναθηναϊκός ζηλεύω λίγο. Θέλω και κερκίδα να πάω και μέσα
να μπω. Λίγο απ όλα. Είναι ωραία, ξεσηκώνομαι.
Είχα τη χαρά να γνωρίσω τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Κολύμβησης για ΑμεΑ, Δημοσθένη Μιχαλεντζάκη, πρόσφατα, όταν και επισκέφθηκε την σχολική μονάδα στην οποία εργάζομαι. Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού, με σύνθημα «Αγαπώ την Άθληση-Αγαπώ την Υγεία μου», ο Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης ήρθε κοντά στα παιδιά και να τους μιλήσει για τον αθλητισμό και γιατί πρέπει να ασχοληθούν με αυτόν. Την ημέρα αυτή, ο Πρωταθλητής κολύμβησης δέχθηκε πολλές ερωτήσεις. Πριν αρχίσει όμως αυτή η σχολική γιορτή, είχα την ευκαιρία να του θέσω και τις δικές μου ερωτήσεις και να τον φιλοξενήσω στις «Δικές μου Στιγμές».
1. Ποιος είναι ο Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης;
Γεννήθηκα στην Αλεξανδρούπολη στις 19 Οκτωβρίου 1998 ωστόσο ζω μαζί με την οικογένεια μου, στις Φέρες, ένα χωριό λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αλεξανδρούπολη. Καθημερινά εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που άρχισα να ασχολούμαι με την κολύμβηση, μετακινούμαι από τις Φέρες στην Αλεξανδρούπολη, για τις εντατικές προπονήσεις μου. Χάρη σε αυτές τις προπονήσεις, έκανα το όνειρο μου πραγματικότητα, αφού κατάφερα να πάρω μέρος σε διάφορες διοργανώσεις και να αποκτήσω εμπειρίες με στόχο μια διάκριση σε μια Ολυμπιάδα.
2. Σε ποια ηλικία συνειδητοποίησες ότι αυτή η ιδιαιτερότητα σου, θα είναι πλέον κομμάτι της ζωής σου;
Μια περίεργη ιστορία ήρθε στη ζωή μου. Από ένα λάθος άλλου ανθρώπου ξαφνικά έγινα διαφορετικός. Το κατάλαβα σε μικρή ηλικία, ήμουν 3,5 χρονών, όταν και αποφάσισα ότι έπρεπε με κάποιο τρόπο να μειώσω το ποσοστό αναπηρίας μου αλλά και να βελτιωθώ.
3. Αυτή σου η ιδιαιτερότητα ήταν η αφορμή να ασχοληθείς με τον αθλητισμό. Γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με την κολύμβηση;
Ήμουν 3,5 ετών και έπρεπε να ασχοληθώ με κάτι έτσι ώστε να μειώσω το ποσοστό αναπηρίας μου και να βελτιωθώ, όχι μόνο για την αναπηρία μου αλλά και να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Βέβαια 3,5 ετών δεν μπορεί κανένας να πάρει μια μεγάλη απόφαση, να ξεκινήσει κάτι χωρίς να το θέλουν οι γονείς του. Παρέα με τους γονείς μου, από μικρή ηλικία που με βάλανε σε αυτό το τρυπάκι του αθλητισμού, ξεκίνησε στην ουσία, η ενασχόληση μου με την κολύμβηση. Έγινε καθαρά για θεραπευτικούς λόγους.
Από ένα λάθος άλλου ανθρώπου ξαφνικά έγινα διαφορετικός
4. Υπήρξαν αντιδράσεις από άτομα που δεν σε γνώριζαν, για αυτήν σου την ιδιαιτερότητα;
Ευτυχώς δεν ένιωσα ποτέ μειωμένος. Γιατί οι φίλοι μου είναι οι καλύτεροι του κόσμου. Μην ξεχνάμε ότι όλοι είμαστε ίσοι και ταυτόχρονα διαφορετικοί.
5. Πότε πήρες το πρώτο μετάλλιο;
Το πρώτο μετάλλιο το πήρα το 2009, στην ηλικία των 9-10 χρονών. Ήταν στις Σέρρες σε αγώνες διασυλλογικούς με άλλα παιδιά της ηλικίας μου και κατάφερα να κατακτήσω την τρίτη θέση. Έτσι ξεκίνησαν όλα....
...δεν ένιωσα ποτέ μειωμένος. Γιατί οι φίλοι μου είναι οι καλύτεροι του κόσμου
6. Πόσα μετάλλια έχεις πάρει συνολικά και ποια τα συναισθήματα;
Ανάλογα το επίπεδο που εννοείς. Σε πανελλήνιο ή σε παγκόσμιο επίπεδο; Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάτσει να τα μετρήσω. Σε πανελλήνιο επίπεδο πρέπει να είναι γύρω στα 200. Μόλις το κερδίσω θα το καμαρώσω για λίγες μέρες και μετά το αφήνω στην άκρη, ξεκινώντας κάτι άλλο. Το πραγματικό νόημα του αθλητισμού δεν είναι το μετάλλιο. Όλοι παλεύουν για αυτό αλλά η προσπάθεια είναι αυτή που μετράει. Σημασία έχει η προσπάθεια και όχι το αποτέλεσμα.
7. Όταν αγωνίζεσαι, υπάρχει καθόλου άγχος πριν το αγώνα;
Όταν δεν ήμουν τόσο έμπειρος, είχα είναι η αλήθεια. Τώρα πλέον όχι γιατί θέλω να αναδείξω αυτό που πραγματικά είμαι και έχω δουλέψει. Εκπροσωπώ τους ανθρώπους που με πιστεύουν, με αγαπάνε και με στηρίζουν, την οικογένεια μου, τους φίλους μου, τον τόπο μου και γενικότερα όλη την Ελλάδα, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
8. Όταν συνάντησες δυσκολίες, σκέφτηκες να τα παρατήσεις;
Έχω φτάσει σε σημείο να αναρωτηθώ γιατί το έκανα ή γιατί το κάνω. Αλλά ποτέ μέχρι στιγμής δεν έχω φτάσει σε αυτό το σημείο ακόμη. Ελπίζω να μην φτάσω ποτέ αν και νομίζω ότι είναι απίθανο. Νομίζω ότι κανένας δεν πρέπει να τα παρατάει όχι μόνο σε κάποιο άθλημα αλλά και γενικά στη ζωή.
Το πραγματικό νόημα του αθλητισμού δεν είναι το μετάλλιο. Όλοι παλεύουν για αυτό αλλά η προσπάθεια είναι αυτή που μετράει.
9. Πως εισπράττεις όλη αυτήν την δημοσιότητα;
Στην αρχή δεν την είχα καταλάβει αλλά ούτε ακόμα, ειδικά όταν είμαι μόνος στο σπίτι. Δύσκολα αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος που έχει η επιτυχία. Είναι σημαντικό στη ζωή σου να βάζει στόχους προσωπικούς και να τους πετυχαίνεις, γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος.
10. Οι επόμενοι Παρολυμπιακοί αγώνες είναι στο Τοκιο. Δηλώνεις παρών με φόντο το βάθρο; Επόμενοι στόχοι;
Ναι, ο επόμενος κολυμβητικός στόχος είναι οι Παραολυμπιακοί αγώνες στο Τόκιο, του χρόνου, τον Αύγουστο, όπου εκεί θα πρέπει να δώσω το 100% του εαυτού μου για να μπορέσω να ξανακερδίσω ένα τέτοιο γεγονός.
Τον Ιούλιο του 2017, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, αθλητικό περιοδικό, της ΑΕΚ, για όλους τους φίλους της και μάλιστα δωρεάν. Το «κιτρινόμαυρο» περιοδικό Yellow Submarine κυκλοφόρησε συγκεκριμένα, στον αγώνα της μπασκετικής ΑΕΚ, με την ΤΣΣΚΑ έξω από το ΟΑΚΑ. Σε πρώτη φάση είχε κυκλοφορήσει, ανά δίμηνο, ως free press έκδοση με 48 έγχρωμες σελίδες, έξω από συγκεκριμένους εντός έδρας αγώνες της ΑΕΚ. Αργότερα διανεμήθηκε σε καταστήματα της Νέας Φιλαδέλφειας ενώ στην συνέχεια κυκλοφόρησε και σε άλλες περιοχές της Αττικής.
Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε τον Ιούλιο ενώ το δεύτερο τεύχος, τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Τα σημεία που ήταν διατεθειμένα, τα έντυπα ήταν μόνο, φυσικά, η Αθήνα και συγκεκριμένες επαρχίες. Η Θράκη, για μια ακόμη φορά, ξεχασμένη. Και ξαφνικά, η κυκλοφορία του «κιτρινόμαυρου» περιοδικού Yellow Submarine, σταματάει.
Με αφορμή, ωστόσο, την επετειακή ταινία, 1968, το «κιτρινόμαυρο» περιοδικό Yellow Submarine επιστρέφει, επανακυκλοφορεί και αυτή τη φορά βρίσκεται σε όλα τα περίπτερα, της χώρας, με κόστος μόλις 1,5 ευρώ. Η νέα, μηνιαία, αυτή τη φορά, έκδοση, αποτελείται από 64 έγχρωμες σελίδες, με νέες στήλες, αφιερώματα, συνεντεύξεις, παρασκήνια και αρκετό… ρετρό!!!
Εκδότης, ο Γιώργος Βεργής, ενώ υπεύθυνος έκδοσης και περιεχομένου, ο Άκης Γεωργίου. Στο σχεδιασμό σελιδοποίησης, ο Γιώργος Γκαρέτσος και σκιτσογράφος ο Ντοκ.
Διαβάστε τα δύο πρώτα εξαντλημένα τεύχη, που κυκλοφόρησαν το 2017, εδώ κι εδώ.
Διαβάστε τα δύο πρώτα εξαντλημένα τεύχη, που κυκλοφόρησαν το 2017, εδώ κι εδώ.
Το 2018 είναι η χρονιά...της ΑΕΚ. 50 χρόνια συμπληρώνονται από την πρώτη ευρωπαϊκή κούπα που κατακτήθηκε ποτέ από ελληνική ομάδα. 50 χρόνια που η μπασκετική ΑΕΚ, σήκωσε μέσα στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, την πρώτη Ευρωπαϊκή κούπα, στην ιστορίας, νικώντας την Σλάβια Πράγας, με τελικό σκορ 89-82. 50 χρόνια που όλοι η Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες ήταν ενωμένοι και άκουγαν ή παρακολουθούσαν τον αγώνα. 50 χρόνια μετά και η ιστορία επαναλαμβάνεται μέσα από τη ματιά του γνωστού σκηνοθέτη Τάσου Μπουλμέτη.
Ο γνωστός σκηνοθέτης, υλοποίησε την ιδέα του Μάκη Αγγελόπουλου (πρόεδρος και μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ ΑΕΚ), και μετά από ταινίες όπως «Πολίτικη κουζίνα», «Νοτιάς», επιστρέφει με την ταινία «1968». Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης επιστρατεύει ένα πλούσιο και ταλαντούχο καστ για να αποκαλύψει το συναρπαστικό παρασκήνιο πίσω από το άπιαστο όνειρο που έγινε πραγματικότητα.
Για την ιστορία...στις 4 Απριλίου του 1968, με πάνω από 80.000 θεατές στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο και με εκατομμύρια άλλους να ακούν τον αγώνα στο ραδιόφωνο από κάθε μέρος της Ελλάδας, η ΑΕΚ, επικρατούσε της Σλάβια Πράγας, με σκορ 89-82. Το Στάδιο σειόταν, το Παγκράτι και οι γύρω περιοχές επίσης. Όλοι εκείνο το βράδυ ήταν ΑΕΚ. Στην περιγραφή του αγώνα ο Βασίλης Γεωργίου. Ο ίδιος άνθρωπος περιέγραψε και τον τελικό της ΑΕΚ στη Λωζάννη το 2000. Ο τελικός ήταν προγραμματισμένος για τις οκτώ και μισή το βράδυ, αλλά το Παναθηναϊκό Στάδιο ήταν κατάμεστο από κόσμο, από τις έξι και μισή. Οι πόντοι της ΑΕΚ εκείνο το βράδυ, που κέρδισε 89-82 τη Σλάβια ήταν ως εξής: Χρηστέας 4, Αμερικάνος 29, Βασιλειάδης 11, Λαρεντζάκης 6, Ζούπας 12, Τρόντζος 24, Τσάβας 3, Νεσιάδης, Δημητριάδης, Πετράκης
Δεν επρόκειτο μόνο για μια νίκη - την πρώτη διεθνή νίκη για τη χώρα - αλλά για μια δικαίωση για έναν σύλλογο που φτιάχτηκε από πρόσφυγες, τους χτυπημένους από τη μοίρα και τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Ο τίτλος της ταινίας δεν είναι τυχαίος. Το «1968» είναι η χρονιά που, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη, συνδέεται με ριζοσπαστικές αλλαγές στη σύγχρονη ιστορία, του κόσμου και της Ελλάδας. Η χρονιά που δολοφονήθηκε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, η χρονιά που η Ελλάδα έζησε μέσα στη χούντα, η χρονιά που μια ομάδα προσφύγων έδωσε σ' ένα κατάμεστο στάδιο την ευκαιρία σ' έναν πολύπαθο λαό, ομαδικά, να θυμηθεί την αίσθηση τής νίκης.
Ο γνωστός σκηνοθέτης, καταφέρνει να στήσει μια ιστορία ανθρώπινη, με νοσταλγία και με χιούμορ. Έμαθε τα πάντα για την ομάδα και συγκέντρωσε τα στοιχεία που ήθελε, αποφάσισε να μη μείνει μόνο στο ντοκιμαντέρ αλλά να δημιουργήσει κάτι πρωτότυπο: ένα docufiction, δηλαδή ντοκιμαντέρ εμπλουτισμένο με μυθοπλασία. Σε πρωταγωνιστικούς ρόλους, οι Αντώνης Καφετζόπουλος, Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Γιώργος Μητσικώστας, Βασιλική Τρουφάκου, Ορφέας Αυγουστίδης, Στέλιος Μάινας, και πολλοί ακόμα, που ενσαρκώνουν καθημερινές ιστορίες, τη χρονιά που η αναπάντεχη νίκη μιας ομάδας με ψυχή, ανακήρυξε για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού την Ελλάδα κυπελλούχο Ευρώπης.
 |
| Comics από το περιοδικό Yellow Submarine - Τεύχος 3, 2018 |
Η ταινία πρόκειται να βγει στους κινηματογράφους στις 25 Ιανουαρίου, από τη Feelgood.
Πηγές: Flix.gr / Protothema.gr
Το 3o Run Greece στην πόλη μου, είναι γεγονός. Την περασμένη χρονιά συμμετείχα και εγώ, αποκομίζοντας μια όμορφη εμπειρία και το πρώτο μου μετάλλιο. Φέτος θα είμαι πάλι εκεί, από άλλο πόστο όμως.
Στις 1 Αυγούστου, η φόρμα εγγραφών άνοιξε, τα τηλεοπτικά σποτ προβάλλοντας το περσινό Run Greece στην Αλεξανδρούπολη, έχουν παίξει ήδη σε όλα τα καναλιά, ιδιωτικά ή κρατικά. Λιγότερες από 60 μέρες έμειναν για το γνωστό ραντεβού του Σεπτεμβρίου. Φέτος μάλιστα το ραντεβού, είναι στις 26 Σεπτέμβρη, αφού στόχος είναι να εγγραφούν παιδιά, από σχολικές μονάδες του Νομού, μιας που τα σχολεία θα έχουν ανοίξει ήδη.
Οι εγγραφές για τους Αγώνες 5χλμ & 10χλμ αλλά και τον Αγώνα Παιδιών RUN GREECE ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ ξεκίνησαν online από τις 01 Αυγούστου 2016.
Οι εγγραφές γίνονται είτε online μέσω της ιστοσελίδας http://www.run-greece.gr/index.php/registration-alexandroupoli , είτε με την συμπλήρωση της έντυπης αίτησης συμμετοχής που μπορείτε να προμηθευθείτε και στη συνέχεια να καταθέσετε στα γραφεία του ΜΓΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ (Στάδιο ΦΩΤΗΣ ΚΟΣΜΑΣ) τις παρακάτω ημέρες/ώρες:
από 01 έως 12 Αυγούστου 2016 (καθημερινές 11.00 - 13.00)
από 16 Αυγούστου (καθημερινές 11.00 - 13.00 & 18.00 - 20.00)
τηλ.Γραφείου: 2551303908
τηλ.Τεχν.Δ/ντη: 6932401096
ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΕΓΓΡΑΦΩΝ
Οι εγγραφές ολοκληρώνονται με την συμπλήρωση των ορίων συμμετοχής, ή την Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2016 στο βαθμό που τα παρακάτω όρια συμμετοχής δεν έχουν συμπληρωθεί νωρίτερα. Όσοι εκ των συμμετεχόντων έχουν υποβάλλει την εγγραφή τους μέχρι τις 13 Σεπτεμβρίου 2016 θα έχουν τη δυνατότητα να δουν το όνομά τους επάνω στον αριθμό συμμετοχής τους.
Εγγραφές μετά τις 20 Σεπτεμβρίου θα είναι δυνατές μόνο εάν δεν έχουν συμπληρωθεί τα παρακάτω όρια συμμετοχής και μόνο το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2016 στο ΝΕΟ ΝΟΜΑΡΧΕΙΟ, από όπου όλοι οι δρομείς θα πρέπει να παραλάβουν τον αριθμό συμμετοχής τους.
ΟΡΙΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ
Το όριο συμμετοχής στον αγώνα είναι 3.100 δρομείς.
Αγώνας 10χλμ: 500
Αγώνας 5χλμ: 1900
Αγώνας Παιδιών: 700
ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
Η συμμετοχή στον αγώνα έχει συμβολική συνδρομή 5 Ευρώ για τους αγώνες 5 & 10χλμ.
Η πληρωμή της συνδρομής συμμετοχής μπορεί να γίνει:
(α) μέσω πιστωτικής κάρτας στην περίπτωση online εγγραφής,
(β) μέσω κατάθεσης στον παρακάτω τραπεζικό λογαριασμό
Τράπεζα ΕΘΝΙΚΗ - ΙΒΑΝ: GR0601100800000008048057981 - Δικαιούχος: ΣΕΓΑΣ
(γ) με μετρητά κατά την παράδοση της συμπληρωμένης έντυπης αίτησης εγγραφής.
Σε περίπτωση που επιλέξετε την κατάθεση στον παραπάνω τραπεζικό λογαριασμό, θα πρέπει το ονοματεπώνυμό σας να αναγράφεται υποχρεωτικά στην αιτιολογία της κατάθεσης, ενώ θα πρέπει να αποστέλλεται άμεσα αντίγραφο της απόδειξης με φαξ ή email στο αρμόδιο γραφείο του ΣΕΓΑΣ (fax: 210 9331152, email: info@run-greece.gr).
ENHMEΡΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΑ
Σε περίπτωση που κάνετε online εγγραφή ή δηλώσετε το email σας στην έντυπη αίτηση συμμετοχής που θα συμπληρώσετε, θα λάβετε ηλεκτρονική ενημέρωση για την επιβεβαίωση της εγγραφής σας μέσα σε πέντε εργάσιμες ημέρες. Οι επιβεβαιωμένες δηλώσεις συμμετοχής θα λάβουν ένα δεύτερο email από τη διοργάνωση τρεις μέρες πριν τον αγώνα με τον αριθμό συμμετοχής του δρομέα (bib number) και τις οδηγίες παραλαβής του.
Εάν δεν έχετε email ή δεν το δηλώσατε πάνω στην αίτηση συμμετοχής σας, τότε θα μπορείτε να μάθετε τον αριθμό συμμετοχής σας από την παρούσα ιστοσελίδα πατώντας στο menu "Λίστες Εκκίνησης - Αλεξανδρούπολη" που θα ενεργοποιηθεί τρεις μέρες πριν τον αγώνα.
Εναλλακτικά, μπορείτε να μάθετε τον αριθμό συμμετοχής σας το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2016 στο ΝΕΟ ΝΟΜΑΡΧΕΙΟ, από όπου όλοι οι δρομείς θα πρέπει να παραλάβουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ τον αριθμό συμμετοχής τους στον αγώνα.
ΠΑΡΑΛΑΒΗ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ & ΛΟΙΠΟΥ ΥΛΙΚΟΥ - ΚΕΝΤΡΟ ΕΓΓΡΑΦΩΝ
Όλοι οι συμμετέχοντες θα πρέπει να παραλάβουν τον αριθμό συμμετοχής του από το ΝΕΟ ΝΟΜΑΡΧΕΙΟ (Κέντρο Εγγραφών) το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2016 και ώρα 10.00 - 20.00.
Η παραλαβή του αριθμού συμμετοχής γίνεται με επίδειξη του email που έχει λάβει προηγούμενα ο δρομέας (εφόσον έχει δηλώσει διεύθυνση email) και αναφέρει τον αριθμό συμμετοχής του και της αστυνομικής του ταυτότητας ή άλλου αντίστοιχου εγγράφου(διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης κλπ).
Για τον δρομέα που αδυνατεί να παραλάβει ο ίδιος τον αριθμό συμμετοχής του υπάρχει η δυνατότητα παραλαβής του από άλλο άτομο. Στη περίπτωση αυτή, το άτομο που θα παραλάβει θα πρέπει να έχει μαζί του μία απλή φωτοτυπία της ταυτότητας ή αλλου επίσημου εγγράφου του δρομέα και αντίγραφο του email με τον αριθμό συμμετοχής του δρομέα. Διαφορετικά ΔΕΝ θα είναι δυνατή η παραλαβή του αριθμού.
Σε περίπτωση που κάποιος δρομέας δεν γνωρίζει εκ των προτέρων τον αριθμό συμμετοχής του, μπορεί να το μάθει είτε από την παρούσα ιστοσελίδα στην ενότητα "Λίστες Εκκίνησης - Αλεξανδρούπολη" που θα ενεργοποιηθεί τρεις μέρες πριν τον αγώνα, είτε στις καταστάσεις που θα έχουν αναρτηθεί σε ευκρινές σημείο στο Νέο Νομαρχείο.
Ο ΚΑΘΕ ΔΡΟΜΕΑΣ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΙ:
Φάκελο με (ισχύει τους Αγώνες 5χλμ & 10χλμ):
- Τον αριθμό συμμετοχής του με το «chip» χρονομέτρησης
- Παραμάνες για τον αριθμό
- Αυτοκόλλητο για την τσάντα του δρομέα
Τσάντα δρομέα - Η τσάντα του δρομέα περιλαμβάνει:
- Τεχνικές Οδηγίες
- Τ-shirt WIND
Συνεχής ενημέρωση για το RUN GREECE από το: https://www.facebook.com/Run-Greece-%CE%91%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7%CF%82-Alexandroupolis-1447306898918447/
Εσείς έχετε δηλώσει συμμετοχή ή ακόμα; Κι αν γίνεται στην πόλη σας, δηλώστε αμέσως και ζήστε μια μοναδική εμπειρία.
2004:Ολυμπιακοί Αγώνες Αθήνα
2016:Ολυμπιακοί Αγώνες Ρίο
12 χρόνια πέρασαν από την Ολυμπιάδα της Αθήνας....12 χρόνια πέρασαν...σαν να ήταν χθες. Κι όμως, με αφορμή την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων στο Ρίο, πολλοί, Έλληνες και ξένοι θυμούνται εκείνη την Ολυμπιάδα που παραμένει βαθιά χαραγμένοι στο μυαλό όλων μας. (Κι αν λέω ψέματα διαψεύστε με)
Γιατί όμως 12 χρόνια μετά, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, έχουν μένει αξέχαστοι;
Γιατί μετά την Ολυμπιάδα του 1896, 108 χρόνια μετά, οι Ολυμπιακοί Αγώνες επέστρεψαν στην πατρίδα τους.
Γιατί όλη η ελληνική τέχνη και ιστορία παρουσιάστηκε με μια μοναδική ομορφιά σε μια μαγική τελετή, από τον καλλιτεχνικό διευθυντή της βραδιάς, Δημήτρη Παπαϊωάννου.
Γιατί η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων ξεκίνησε με το λεγόμενο Ολυμπιακό ζεϊμπέκικο.
Γιατί 47 μπουζούκια και 400 τυμπανιστές έκαναν το στάδιο ΟΑΚΑ, να δονείται.
Γιατί μια σπίθα έπεσε στο νερό και άναψε τους πέντε Ολυμπιακούς κύκλους.
Γιατί ο τότε 9χρονος Μιχάλης, κράτησε την ελληνική σημαία και πλησίασε με χάρτινο καραβάκι τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο, την Γιάννα Αγγελοπούλου Δασκαλάκη και τον πρόεδρο της Διεθνής Ολυμπιακής Επιτροπής Ζαγκ Ρόγκ.
Γιατί, στο πρώτο μέρος της τελετής, εμφανίστηκε ο κότινος, το στεφάνι από κλαδιά ελιάς, έμβλημα του "Αθήνα 2004".
Γιατί η Λυδία Κονιόρδου, με τη μοναδική της αισθαντική φωνή, άνοιξε την "Αλληγορία" και το ταξίδι πίσω στο χρόνο, μέσα από την "Κλεψύδρα" και αμέσως ξεκίνησε μια παρέλαση με φιγούρες από την προϊστορική μέχρι και τη σύγχρονη εποχή της Ελλάδας.
Γιατί στο "Βιβλίο της ζωής" μια έγκυος γυναίκα έγινε το σύμβολο της ελπίδας για το μέλλον.
Γιατί ο Πύρρος Δήμας ήταν σημαιοφόρος την ελληνικής αποστολής, μπαίνοντας στο στάδιο υπό τους ήχους του διάσημου Ολλανδού DJ Tiesto.
Γιατί ακολούθησε ένα μοναδικό αφιέρωμα στις Ολυμπιακές πόλεις, με δρομέα να σκίζει κορδέλες και να σταματάει όταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω του Α' και Β΄Παγκόσμιου Πολέμου.
Γιατί ο Νίκος Κακλαμανάκης ήταν ο τελευταίος λαμπαδηδρόμος και αυτός που άναψε το βωμό, ενθουσιάζοντας μας.
Γιατί είχαμε για πρώτη φορά σαν χώρα, την μεγαλύτερη αποστολή, από άλλες Ολυμπιάδες, σε όλα σχεδόν τα αθλήματα (441 αθλητές και αθλήτριες).
Γιατί Έλληνες αθλητές ξεπέρασαν τις προσδοκίες τους αλλά και τις δικές μας.
Γιατί πήραμε 16 μετάλλια, κάποια από αυτά απρόσμενα.
Γιατί ήταν όλοι εκεί....αρχηγοί κρατών, μέλη βασιλικών οικογενειών, πολιτικοί, καλλιτέχνες, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, επιχειρηματίες, κι άλλοι 70.000 άτομα.
Γιατί η τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων, άφησε άφωνους ακόμη και τους πιο δύσπιστους θεατές σε όλον τον πλανήτη.
Γιατί στην τελετή λήξης, τη σκυτάλη είχε η γη. Η σπείρα με στάχυα, ο θερισμός, ο τρύγος, η προσφυγιά, οι παραδοσιακές φωνές και οι παραδοσιακοί χοροί.
Γιατί στην τελετή λήξης αναβιώθηκε το έθιμο του παραδοσιακού γάμου, από τη κορυφαία εκπρόσωπο της δημοτική μουσική, Δόμνα Σαμίου.
Γιατί στην τελετή λήξης, βρέθηκαν σπουδαίοι άνθρωποι που σφράγισαν την μουσική τέχνη. Διονύσης Σαββόπουλος, Σταύρος Ξαρχάκος, Γιώργος Νταλάρας, Χρόνης Αηδονίδης, Μαρινέλλα, Χάρις Αλεξιου, Γιάννης Πάριος, Δόμνα Σαμίου, Δήμητρα Γαλάνη, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Άννα Βίσση, Αντώνης Ρέμος, Σάκης Ρουβάς.
Γιατί το γλέντι ολοκληρώθηκε με το "Παιδιά του Πειραιά" του Μ.Χατζηδάκη.
Γιατί η Φωτεινή - κορίτσι που ζούσε τότε στα Παιδικά χωριά SOS, έσβησε με μια ανάσα τη φλόγα και την αιχμαλώτισε σε φανάρι σχήματος σπόρου.
Γιατί παρουσιάστηκε ένα φινάλε, αντάξιο της τελετής έναρξης, και καθήλωσε πάνω από 4 δις τηλεθεατές.
Γιατί κερδίσαμε το στοίχημα σαν χώρα, οργανώνοντας άψογους Ολυμπιακούς Αγώνες κι αποδείξαμε ότι αν και μικρή χώρα, έχουμε μεγάλους αθλητές.
Γιατί ο ίδιος ο πρόεδρος της ΔΟΕ, Ζάγκ Ρόγκ είπε "Αυτοί οι Αγώνες ήταν αξέχαστοι, ονειρικοί".
Γιατί ήταν μια αξέχαστη γιορτή αθλητισμού, με πολλή μουσική, χορό και θέαμα.
Γιατί ζήσαμε πραγματικά μοναδικές στιγμές που έγραψαν και θα γράφουν ιστορία στο πάνθεον των Ολυμπιακών Αγώνων.
Γιατί το 2004 ήταν η χρονιά μας!!!!
Γιατί η Ολυμπιάδα της Αθήνας,θα μας μείνει αξέχαστη!!!
Τα 16 μετάλλια
Η έκπληξη, το highlight και οι απογοητεύσεις
Επώνυμοι λαμπαδηδρόμοι με το Ολυμπιακό Φως, μεταδίδοντας
το μήνυμα της ειρήνης και του αθλητικού ιδεώδους.
Ας ξαναθυμηθούμε εκείνες τις βραδιές
Τελετή Έναρξης
Τελετή Λήξης
Το «ερχόμαστε» είχε γίνει το μότο της ΑΕΚ στη διετία της επανεκκίνησης της ομάδας. Πριν από μερικούς μήνες το ρήμα...άλλαξε χρόνο. «Ήρθαμε». Και χθες το βράδυ άλλαξε και το ρήμα. «Θρονιαστήκαμε». Η «Ένωση» στον θρόνο του Κυπελλούχου. Έπειτα από μια δύσκολη πενταετία, κατά την οποία ο «Δικέφαλος» πέρασε πολλά και διάφορα, που οι οι οπαδοί θέλουν να τα διαγράψουν από τη μνήμη τους, το μάνταλο της τροπαιοθήκης άνοιξε πάλι. Το άνοιξε ο Μάνταλος που αναδείχτηκε και ο MVP του τελικού.
Η χθεσινή δεν ήταν απλά μια νίκη ούτε μια κούπα για την ΑΕΚ...ήταν κάτι παραπάνω. Ήταν πολλά παραπάνω. Μια κατάκτηση που σηματοδοτεί την εδραίωση του club στην ιστορική του θέση, στο υψηλότερο επίπεδο ανταγνωνισμού. Ένα 2-1 που αξίζει περισσότερο απ΄όσο ένα ψυχρό σκορ, η ΑΕΚ είναι η μοναδική ομάδα που νίκησες φέτος τον Ολυμπιακό δύο φορές, με τη δεύτερη να είναι η πιο φαρμακερή. Η συγκεκριμένη επιτυχία γεμίζει περηφάνια τον «κιτρινόμαυρο» λαό και του υπόσχεται ημέρες δόξας. Η χθεσινή νίκη δεν αποτελεί ταβάνι, αλλά αφετηρία για τα καλύτερα. Αυτό είναι το μήνυμα, αυτό θέλουν να πιστεύουν όλοι όσοι αγαπούν και υπηρετούν από οποιοδήποτε πόστο την ΑΕΚ.
Εν κατακλείδι δεν ήταν μια επικράτηση επί μιας άσχετης ομάδας, αλλά επί του Ολυμπιακού, της ομάδας που εδώ και χρόνια με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο κατακτά και σαρώνει τους τίτλους. Της ομάδας που ας μην ξεχνάμε στέφθηκε πριν λίγο καιρό πρωταθλήτρια.
___________________________________
Σαν ΑΕΚτσού και φανατική κυρίως μου ήταν αδύνατο, να μην χάρω με αυτήν την μεγάλη επιτυχία της ομάδας μου...Όπως αναφέρουν και οι εφημερίδες ο κιτρινόμαυρος λαός συμπεριλαμβανομένου κι εγώ μέσα σε αυτούς, τα συναισθήματα που πηγάζουν μετά από αυτόν το τίτλο, στην επιστροφή της ομάδας φέτος στην πρώτη κατηγορία είναι:
Περηφάνια, Δόξα, Δύναμη, Αξιοπρέπεια, Χαρά
Αυτή είναι η ΑΕΚ, αυτή είναι η ομάδα μου, αυτή είναι η ιστορία της!!!
Η ΑΕΚ που νίκησε την ΜΙΛΑΝ μέσα στο ΟΑΚΑ......
Η ΑΕΚ που το 2002-2003 έπαιζε στα ίσα με ΡΕΑΛ...
Η ΑΕΚ που έφερε με την ΡΟΜΑ 1-1 στο 90'........
Η ΑΕΚ που την περίδο 2006-2007 νίκησε τον Ολυμπιακό με 4-0.....
Η ΑΕΚ που το 2010 νίκησε μέσα στο Καραϊσκάκη με 1-2....
Μια ΑΕΚ με μια ιστορία που ο καθένας θα ζήλευε....
Φτάσαμε στο 2013 που ο Ολυμπιακός,οι διαιτητές, η ΕΠΟ και η άχρηστη διοίκηση μας μάς έριξαν.....
ΓΙΑΤΙ ΑΕΚ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ.
Φωτογραφίες από το αρχείο μου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons