Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκδόσεις Nightread. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκδόσεις Nightread. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
O Ανδρέας Μιχαηλίδης συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό το 2016, μέσα από το πρώτο βιβλίο του, με τίτλο «Το αμόνι που τραγουδά». Το βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Mamaya. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το δεύτερο βιβλίο του, από τις εκδόσεις Nightread με τίτλο «Ο Εθισμός του Κριστιάν Αμπρόζ - Η Αγάπη σου μου Fhtagn». Πρόκειται για το πρώτο βιβλίο της σειράς με πρωταγωνιστή τον εκκεντρικό ντεντέκτιβ Κριστιάν Αμπρόζ. Το δεύτερο βιβλίο της σειράς έχει τίτλο «Ο Εθισμός του Κριστιάν Αμπρόζ - Η στοργή του βάλτου». Το τρίτο και προτελευταίο μέρος της σειράς κυκλοφορεί το 2018 και έχει τίτλο «Ο Εθισμός του Κριστιάν Αμπρόζ - Όπου οι Άγιοι δεν τολμούν να κοιτάξουν».
Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης είναι μεταφραστής, συγγραφέας και αφηγητής, ενώ στο παρελθόν έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος και φωτογράφος. Ανά τα χρόνια έχει γράψει πληθώρα άρθρων γύρω από τα comics και την κουλτούρα τους, ξεκινώντας από το περιοδικό "9" της Ελευθεροτυπίας. Έχει μεταφράσει, από τα αγγλικά και τα γαλλικά, βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης, ιστορίας και λογοτεχνίας (μεταξύ των οποίων, "Ο Ιππότης των Επτά Βασιλείων" του George R.R. Martin, τα "Χρονικά της τσακισμένης Θάλασσας" του Joe Abercrombie και τη σειρά με τις "Περιπέτειες του Νεαρού Σέρλοκ Χολμς" του Andrew Lane). Έχει συμμετάσχει με αστυνομικά διηγήματα σε ανθολογίες όπως: "Οικοεγκλήματα", "Είσοδος Κινδύνου", "Ελληνικά Εγκλήματα 4", "Κλέφτες και Αστυνόμοι". Τα τελευταία χρόνια συμμετέχει σε φεστιβάλ comics της Ελλάδας και του εξωτερικού με αυτοεκδόσεις, σε συνεργασία με τη Βάλια Καπάδαη και τον Παύλο Παυλίδη (Νέκυια, Last Flight of the Swordbreaker κ.α.).
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Ανδρέας Μιχαηλίδης
β) Τίτλος: Ο Εθισμός του Κριστιάν Αμπρόζ
γ) Έτος Έκδοσης: 2016 & 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Nightread
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Βιβλία του συγκεκριμένου εκδοτικού έχω διαβάσει ξανά και αποτέλεσαν έκπληξη για μένα. Αν και δεν είναι από τους προβεβλημένους εκδοτικούς, αν πετύχετε βιβλία τους, να τα πάρετε, αφού είναι μικρά διαμαντάκια για το είδος της φαντασίας και του τρόμου.
Προσωπικά συνολικά να έδωσα 10€ για να αγοράσω αυτά τα τρία μικρά βιβλιαράκια του Αντρέα Μιχαηλίδη, στο bazaar βιβλίου, έξω από το εμπορικό της Κομοτηνής. Δεν είχα διαβάσει ποτέ στον παρελθόν τον συγκεκριμένο συγγραφέα. Τα βιβλία με μαγνήτισαν τόσο από τον τίτλο τους, όσο και από τα περίεργα και γεμάτα μυστήριο, εξώφυλλα τους. Δυο χρόνια τώρα τα βιβλία, παρέμειναν καρτερικά στη βιβλιοθήκη, τη σειρά τους. Και να που ήρθε. Για να μην τα πολυλογώ, τα τρία βιβλία διαβάστηκαν μέσα σε μία μέρα. Γιατί δεν μπορείς να τα αφήσεις από τα χέρια σου.
Ο Αντρέας Μιχαηλίδης, συστήνει μέσα από τα βιβλία του, τον Κριστιάν Αμπρόζ. Έναν ψηλόλιγνο άντρα, με αθλητικό στυλ, αλαβαστρινό δέρμα, μελιά αμυγδαλωτά μάτια και κατάμαυρα μακριά μαλλιά που χύνονται μέχρι τους ώμους του. Ένας detective τζέντλεμαν και ταυτόχρονα τέρας.
Οι περιπέτειες του Κριστιάν Αμπρόζ και του συνεργάτη του Ζαν Μπατίστ Κεμπεντώ, ξεκινούν από τη Νέα Ορλεάνη του 2010, αναλαμβάνοντας μια μακάβρια υπόθεση δολοφονίας. Στη Συνοικία των Κήπων, μια ιερόδουλη θα βρεθεί άγρια δολοφονημένη, μέσα στο χώρο εργασίας της. Όμως αυτός που ευθύνεται για τον φόνο, φαίνεται πως είναι από καιρό νεκρός.
Στο δεύτερο βιβλίο, «Η στοργή του βάλτου», ο συγγραφέας, μεταφέρει τόσο τον αναγνώστη όσο και τις περιπέτειες του Κριστιάν Αμπρόζ, πίσω στο χρόνο, στην Νέα Ορλεάνη του 1927. Η ιστορία του βιβλίου αυτού είναι διαφορετική, ωστόσο αποτελεί ένα prequel του πρώτου βιβλίου. Στην «στοργή του βάλτου», ο συγγραφέας παρουσιάζει την Μαρί Λαβώ, την βασίλισσα του βουντού, η οποία θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Παράλληλα μέσα από αυτήν την ιστορία δίνονται κάποιες απαντήσεις σχετικά με το ποιόν του Κριστιάν Αμπρόζ.
Στο τρίτο βιβλίο, «Όπου οι Άγιοι δεν τολμούν να κοιτάξουν», ο συγγραφέας, μεταφέρει ακόμα πιο πίσω στο χρόνο, τον αναγνώστη αλλά και τον Κριστιάν Αμπρόζ, στην Νέα Ορλεάνη του 1883. Μια ιστορία που δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενα βιβλία. Το μόνο κοινό που έχει το τρίτο βιβλίο με τα προηγούμενα, είναι ο χαρακτήρας του Κριστιάν Αμπρόζ. Σε αυτήν την ιστορία όμως πρωταγωνιστής δεν είναι ο Κριστιάν αλλά ο Λευκάδιος Χερν. Η συνάντηση τους θα είναι μοιραία. Η ιστορία συνεχίζεται με το βιβλίο πιθανόν να αποτελεί την προτελευταία περιπέτεια του Κριστιάν Αμπρόζ.
Τρία βιβλία που με τις μοναδικές περιγραφές του συγγραφέα, μάς μεταφέρουν στην Νέα Ορλεάνη και στους βάλτους της. Τρεις διαφορετικές φαινομενικά ιστορίες που ωστόσο συνδέονται μεταξύ τους, λόγω του πρωταγωνιστή τους, Κριστιάν Αμπρόζ. Τρεις ιστορίες γεμάτες λαγνεία, βουντού, τέρατα και Μεγάλους Παλαιούς Θεούς.
Ιδιαίτερη η γραφή του Αντρέα Μιχαηλίδη, με ωραίες περιγραφές. Παράλληλα δημιούργησε ενδιαφέροντες χαρακτήρες στις ιστορίες του με τη σκιαγράφηση αυτών να είναι μοναδική. Ο κεντρικός πρωταγωνιστής, Κριστιάν Αμπρόζ, ξεχώρισε κυρίως για το μυστηριώδες παρελθόν του. Ωραίος ο συνδυασμός της αστυνομικής ιστορίας και του υπερφυσικού τρόμου με σκοτεινή ατμόσφαιρα και μυστήριο μέχρι τέλους. Αξιοσημείωτο είναι ότι η εικονογράφηση των βιβλίων είναι εξαιρετική τόσο από τον Άρη Λάμπρου όσο και από την Βάλια Καπάδαη και σέ μεταφέρουν στο σκοτεινό κλίμα των ιστοριών.
Εν κατακλείδι, στην πρώτη μου γνωριμία με το συγγραφέα, ικανοποιήθηκα σε μεγάλο βαθμό. Μια αστυνομική ιστορία που μέσα της κρύβεται η μυθολογία περί Κθούλου. «Ο Εθισμός του Κριστιάν Αμπρόζ» θα σας γοητεύσει και θα σας εθίσει. Ίσως κάπου να χαθείτε με τα πολλά flashback και τους διαλόγους αλλά στο τέλος θα κατανοήσετε την σύνδεση των τριών αυτών ιστοριών!!! Εν αναμονή της τέταρτης περιπέτειας λοιπόν.
Προσωπικά συνολικά να έδωσα 10€ για να αγοράσω αυτά τα τρία μικρά βιβλιαράκια του Αντρέα Μιχαηλίδη, στο bazaar βιβλίου, έξω από το εμπορικό της Κομοτηνής. Δεν είχα διαβάσει ποτέ στον παρελθόν τον συγκεκριμένο συγγραφέα. Τα βιβλία με μαγνήτισαν τόσο από τον τίτλο τους, όσο και από τα περίεργα και γεμάτα μυστήριο, εξώφυλλα τους. Δυο χρόνια τώρα τα βιβλία, παρέμειναν καρτερικά στη βιβλιοθήκη, τη σειρά τους. Και να που ήρθε. Για να μην τα πολυλογώ, τα τρία βιβλία διαβάστηκαν μέσα σε μία μέρα. Γιατί δεν μπορείς να τα αφήσεις από τα χέρια σου.
Ο Αντρέας Μιχαηλίδης, συστήνει μέσα από τα βιβλία του, τον Κριστιάν Αμπρόζ. Έναν ψηλόλιγνο άντρα, με αθλητικό στυλ, αλαβαστρινό δέρμα, μελιά αμυγδαλωτά μάτια και κατάμαυρα μακριά μαλλιά που χύνονται μέχρι τους ώμους του. Ένας detective τζέντλεμαν και ταυτόχρονα τέρας.
Στο δεύτερο βιβλίο, «Η στοργή του βάλτου», ο συγγραφέας, μεταφέρει τόσο τον αναγνώστη όσο και τις περιπέτειες του Κριστιάν Αμπρόζ, πίσω στο χρόνο, στην Νέα Ορλεάνη του 1927. Η ιστορία του βιβλίου αυτού είναι διαφορετική, ωστόσο αποτελεί ένα prequel του πρώτου βιβλίου. Στην «στοργή του βάλτου», ο συγγραφέας παρουσιάζει την Μαρί Λαβώ, την βασίλισσα του βουντού, η οποία θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Παράλληλα μέσα από αυτήν την ιστορία δίνονται κάποιες απαντήσεις σχετικά με το ποιόν του Κριστιάν Αμπρόζ.
Ιδιαίτερη η γραφή του Αντρέα Μιχαηλίδη, με ωραίες περιγραφές. Παράλληλα δημιούργησε ενδιαφέροντες χαρακτήρες στις ιστορίες του με τη σκιαγράφηση αυτών να είναι μοναδική. Ο κεντρικός πρωταγωνιστής, Κριστιάν Αμπρόζ, ξεχώρισε κυρίως για το μυστηριώδες παρελθόν του. Ωραίος ο συνδυασμός της αστυνομικής ιστορίας και του υπερφυσικού τρόμου με σκοτεινή ατμόσφαιρα και μυστήριο μέχρι τέλους. Αξιοσημείωτο είναι ότι η εικονογράφηση των βιβλίων είναι εξαιρετική τόσο από τον Άρη Λάμπρου όσο και από την Βάλια Καπάδαη και σέ μεταφέρουν στο σκοτεινό κλίμα των ιστοριών.
Εν κατακλείδι, στην πρώτη μου γνωριμία με το συγγραφέα, ικανοποιήθηκα σε μεγάλο βαθμό. Μια αστυνομική ιστορία που μέσα της κρύβεται η μυθολογία περί Κθούλου. «Ο Εθισμός του Κριστιάν Αμπρόζ» θα σας γοητεύσει και θα σας εθίσει. Ίσως κάπου να χαθείτε με τα πολλά flashback και τους διαλόγους αλλά στο τέλος θα κατανοήσετε την σύνδεση των τριών αυτών ιστοριών!!! Εν αναμονή της τέταρτης περιπέτειας λοιπόν.
Συνολική Βαθμολογία
4 στα 5
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ο Γιώργος Λαγκώνας συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο του βιβλίο, μια συλλογή διηγημάτων σκοτεινής φαντασίας και τρόμου, με τίτλο «Μεσονυκτικό», το οποίο και κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2015, από τις εκδόσεις Όστρια. Το 2016 από τον ίδιο εκδοτικό κυκλοφορεί το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο «Των υδάτων του ουρανού». Το βιβλίο «Κάτι παράξενες γυναίκες» είναι το τρίτο προσωπικό βιβλίο του συγγραφέα, το οποίο κυκλοφόρησε το 2017 από τις εκδόσεις Nightread.
Με αφορμή την ανάγνωση του βιβλίο του «Κάτι παράξενες γυναίκες», για το οποίο την άποψη μου μπορείτε να βρείτε εδώ, του έθεσα τις παρακάτω ερωτήσεις, που αφορούν την μέχρι τώρα συγγραφική του πορεία. Με την ευκαιρία, να τον ευχαριστήσω για τη παρακάτω συνέντευξη που μου παραχώρησε.
1. Ποιος είναι ο Γιώργος Λαγκώνας και με τι ασχολείται;
Είμαι στρατιωτικός ιατρός στην Πολεμική Αεροπορία με την ειδικότητα του ψυχίατρου και του ψυχοθεραπευτή. Δουλεύω στην Αθήνα, ενώ το σπίτι και το ιατρείο μου βρίσκονται στο Κιάτο Κορινθίας. Είμαι παντρεμένος με δυο παιδιά. Μου αρέσει ο κινηματογράφος, η λογοτεχνία, το παιχνίδι με τα παιδιά. Ανάμεσα σε όλα αυτά, έχω προλάβει να εκδώσω τρία βιβλία.
2. Ποια ήταν η αφορμή ή το έναυσμα για να ξεκινήσετε τη συγγραφή;
Όπως για τους περισσότερους της γενιάς μου, ήταν οι ιστορίες του Edgar Allan Poe, του H.P. Lovecraft και των υπόλοιπων «κλασικών» που κυκλοφορούσαν μεταφρασμένοι στα Ελληνικά. Η τάση ενδεχομένως υπήρχε από παλιά (πχ θυμάμαι ανέκαθεν να διαβάζω σε κάθε τάξη πρώτο απ` όλα το βιβλίο των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο σχολείο και μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς να το έχω μάθει σχεδόν απέξω), αλλά το ξεκίνημα του γραψίματος, «επίσημα» έγινε με αφορμή αυτά τα παλιά βιβλία από ΟΡΩΡΑ, Κλειδί, Bell, Αιγόκερω, κλπ.
3. Το «Μεσονυκτικό» είναι η πρώτη σας συγγραφική δουλειά και μάλιστα η πρώτη συλλογή διηγημάτων, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Όστρια. Ποια τα πρώτα συναισθήματα όταν πήρατε στα χέρια σας, τυπωμένο πλέον το βιβλίο σας;
Καμία σχέση με αυτά που περίμενα. Θέλω να πω δεν υπήρχε περιθώριο για καμία… αγαλλίαση, ή οτιδήποτε αντίστοιχο τέλος πάντων. Επειδή τότε (αλλά και τώρα) το πρόγραμμά μου ήταν ιδιαίτερα βαρύ, θυμάμαι απλά να τρέχω με την ψυχή στο στόμα στον εκδοτικό, να βλέπω τις κούτες τα φρεσκοτυπωμένα βιβλία, να πετάω ένα στην τσάντα μου και να φεύγω τρέχοντας για να προλάβω να φτάσω εγκαίρως στην επόμενη δουλειά που είχα.
4. Το δεύτερο προσωπικό σας βιβλίο έχει τίτλο «Των Υδάτων του Ουρανού» και κυκλοφόρησε πάλι από τις εκδόσεις Όστρια. Ποιο το θέμα της ιστορίας αυτής;
Είναι η ιστορία ενός ομογενή συγγραφέα ιστοριών τρόμου, που κάθε χρόνο επιστρέφει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ένα μικρό, απομονωμένο χωριό σε ένα νησί του Αιγαίου, επειδή μόνο έτσι μπορεί να εμπνευστεί. Κατά την τελευταία του επίσκεψη, συμβαίνουν παράξενα γεγονότα που γίνονται αφορμή να ξετυλιχτεί το κουβάρι της ζωής του, να αποκαλυφθούν μυστικά και να τεθούν σε κίνηση εξελίξεις απειλητικές για τη ζωή του και όχι μόνο…
5. Το βιβλίο με τίτλο «Κάτι Παράξενες Γυναίκες» αποτελεί την δεύτερη συλλογή διηγημάτων σας και τρίτο συνολικά βιβλίο σας, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις NightRead. Τι σας ώθησε να γράψετε για αυτές τις 5 παράξενες γυναίκες; (Λίγα λόγια για το βιβλίο).
Από τις εποχές του Μεσονυκτικού υπήρχε η υποψία πως το δικό μου «θέμα» δεν ήταν τόσο να γράψω μια τυπική ιστορία τρόμου, αλλά κάτι… λιγάκι διαφορετικό, ή αν θες (και ελπίζοντας να μην ακούγομαι υπερβολικά φιλόδοξος), ίσως παραπάνω. Βρίσκομαι σε μια μάλλον άβολη θέση όπου αφενός λατρεύω τον Τρόμο και όσα μπορεί να προσφέρει στις ΚΑΛΕΣ στιγμές του, αφετέρου οι περισσότερες ιστορίες τρόμου εκεί έξω με αφήνουν στην καλύτερη των περιπτώσεων αδιάφορο.
Σταδιακά και μετά από πολύ trial and error διαπίστωσα πως το δικό μου θέμα είναι οι χαρακτήρες. Η καλή λογοτεχνία είναι ανέκαθεν ανθρωποκεντρική και κατά την ταπεινή μου γνώμη αυτό πρέπει να ισχύει ακόμα περισσότερο όταν γράφεις Φανταστικό. Για να το θέσω ακόμα πιο απλά: αν γράφεις Επιστημονική Φαντασία και αυτό που κυρίως σε ενδιαφέρει είναι τα διαστημόπλοια, ε, ΔΕΝ γράφεις καλή ΕΦ. Αν γράφεις Τρόμο και αυτό που βασικά σε νοιάζει είναι οι σκηνές φρίκης, ΔΕΝ γράφεις καλό Τρόμο. Αν γράφεις Φάντασυ με σκοπό να μας μιλήσεις για νάνους και ξωτικά, ΔΕΝ γράφεις καλό Φάντασυ. Και πάει λέγοντας. Αυτή τουλάχιστον είναι η δική μου οπτική, τώρα, όποιος διαφωνεί, καλή καρδιά.
Στο δια ταύτα: η φανταστική ιστορία είναι μια αλληγορία. Το διαστημόπλοιο, το τέρας, ο φανταστικός κόσμος δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά ΜΕΣΟ να μιλήσεις για αυτά που έχουμε στην ψυχή μας και μας καίνε. Όταν δεν έχεις επαφή με την ανθρώπινη συνθήκη, πολύ απλά δεν γράφεις κάτι που πραγματικά να αγγίζει τον άλλον. Κάπως έτσι, έχοντας πλέον ένα πιο καθαρό μάτι (γιατί οι όποιες απόψεις δεν παρουσιάστηκαν εν μια νυκτί, ζυμώνονταν για χρόνια και εξακολουθούν να ζυμώνονται) αποφάσισα να φτιάξω όχι άλλη μια συλλογή διηγημάτων, αλλά πέντε προσεκτικά διαλεγμένες ιστορίες που να ελίσσονται γύρω από αυτή τη θεματολογία: Κάτι Παράξενες Γυναίκες. Ήθελα από τον τίτλο ακόμα να φανεί η εστίαση στους χαρακτήρες. Είναι πέντε ιστορίες (διηγήματα), ετερόκλητων λογοτεχνικών ειδών (Τρόμος, Μαγικός Ρεαλισμός κλπ) που με κάποιον τρόπο έχουν να κάνουν με μια ή περισσότερες παράξενες γυναίκες.
6. Πόσο απαιτητική είναι η συγγραφική διαδικασία και πόσο χρόνο σας παίρνει η ολοκλήρωση ενός βιβλίου;
Αυτή είναι μια ερώτηση που ειλικρινά εύχομαι να ήμουν σε θέση να απαντήσω. Γράφω τελείως άστατα, ενίοτε μετά από εβδομάδες πλήρους αποχής. Από τα τρία βιβλία μου, τα δυο είναι συλλογές διηγημάτων που έτσι κι αλλιώς μαζεύτηκαν από πολύ διαφορετικές χρονικές περιόδους. Η μοναδική εξαίρεση είναι το μυθιστόρημα. Ήταν η μόνη περίοδος της ζωής μου (μέχρι τώρα) που είχα άπλετο χρόνο και μπορούσα να το δουλέψω όπως φαντάζομαι πως κάνει κάποιος επαγγελματίας συγγραφέας. Τότε, (που έγραφα συστηματικά, με πρόγραμμα, κάθε μέρα, για 5-6 ώρες) το πρώτο draft του μυθιστορήματος είχε πάρει περίπου έναν μήνα. Φυσικά, πολύ περισσότερο χρόνο πήραν μετά τα διορθώματα και τα ξαναγραψίματα. Γενικά, οτιδήποτε έχει να κάνει ΜΕΤΑ την ολοκλήρωση του πρώτου draft μου παίρνει αμέτρητες ώρες ελέγχου και διορθώσεων και είναι το πλέον χρονοβόρο όσο και δυσάρεστο κομμάτι της όλης διαδικασίας.
7. Στις ιστορίες των βιβλίων σας, το φινάλε το είχατε από την αρχή στο μυαλό σας ή διαμορφώθηκε στην πορεία;
Σε γενικές γραμμές, προτού αρχίζω να γράφω, θέλω να ξέρω πού θα καταλήξω. Όχι αυτολεξεί, αλλά στο περίπου, ναι, έχω μια σαφή εικόνα πού θέλω να κινηθώ με την κάθε ιστορία.
8. Για ποιο λόγο αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή του είδους του τρόμου και της σκοτεινής φαντασίας;
Δεν το επέλεξα, ούτε και νομίζω ότι κάποιος επιλέγει με ποιο λογοτεχνικό είδος θα ασχοληθεί. Είναι αυτό που τον κινεί και του τραβά περισσότερο το ενδιαφέρον.
9. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Έχω απογοητευτεί με τον εκδοτικό τομέα και δεν έχω πλέον σκοπό να γράψω για να εκδώσω κάτι. Θεωρώ πως δεν αξίζει την ταλαιπωρία και τον χρόνο μου. Κι ας φαίνεται αυτό κάπως, διόλου δεν με απασχολεί. Αυτό δεν σημαίνει πως έχω σταματήσει να γράφω. Απλά το κάνω πλέον μόνο για να καλύψω την εσωτερική ανάγκη που μοιράζονται όσοι έχουν το μικρόβιο και που δεν με αφήνει να ησυχάσω αν δεν γράφω. Αλλά τα κείμενα αυτά παραμένουν σε φακελάκια στον υπολογιστή μου, άντε και στο inbox κάποιου καλού φίλου. Τώρα, αν μαζευτεί μια «κριτική μάζα» κειμένων που κάτι να μπορεί να γίνει γι` αυτά (όπως έγινε με τις Παράξενες Γυναίκες) δεν θα είμαι αρνητικός στο ενδεχόμενο να εκδοθούν, απλά δεν θα είναι ποτέ η πρώτη προτεραιότητά μου (ούτε καν στο top ten των προτεραιοτήτων μου).
10. Ασχολείστε με τα social media και αν ναι που μπορούμε να σας βρούμε;
Μόνο μέσω email (glagonas@gmail.com) και από τις σελίδες του facebook Giorgos Lagonas (η προσωπική, εκεί βασικά θα βρείτε μόνο καμένα αστεία για φαΐ, γάτες και παλιό ΠΑΣΟΚ) και στη σελίδα Γιώργος Λαγκώνας (η τρόπον τινά «συγγραφική» σελίδα, όπου ανεβάζω ελάχιστα πράγματα, μόνο όταν έχω να πω κάτι που θεωρώ πραγματικά σημαντικό). Από εκεί και πέρα, κείμενά μου βρίσκονται σε διάφορες μικρές γωνιές του διαδικτύου (sff.gr, nyctophilia.gr, cartel κλπ).
O Γιώργος Λαγκώνας γεννήθηκε στη Χίο το 1979. Είναι αξιωματικός στην Πολεμική Αεροπορία, ειδικευόμενος ψυχιατρικής, σύζυγος και μπαμπάς. Από τις παραπάνω ιδιότητες, πιστεύει ότι η τελευταία είναι η πιο απαιτητική, αλλά και αυτή για την οποία έχει τη μεγαλύτερη έφεση και μεράκι. Ζει, εργάζεται και γράφει στην Αθήνα, ενώ το μυαλό του ταξιδεύει ανάμεσα στη Χίο, τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα. Παιδικοί και αγιάτρευτοι έρωτές του είναι η λογοτεχνία, ο κινηματογράφος και τα pen n' paper παιχνίδια ρόλων. Από δέκα εννιά ετών συγγράφει παράξενες ιστορίες τις οποίες, μέχρι πρότινος, χρησιμοποιούσε για να τρομοκρατεί τους φίλους του. Κείμενά του υπάρχουν στο Ελληνικό forum της λογοτεχνίας του φανταστικού, sff.gr. Διηγήματά του έχουν ξεχωρίσει σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογές διάφορων εκδοτικών οίκων (ΟΣΤΡΙΑ, sff.gr/press, iWrite.gr, Συμπαντικές Διαδρομές).
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Γιώργος Λαγκώνας
β) Τίτλος: Κάτι παράξενες γυναίκες
γ) Έτος Έκδοσης: 2017
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Nightread
Πλοκή: Παράξενες γυναικείες μορφές παρελαύνουν σε αυτές τις πέντε ιστορίες, όπου με αφορμή το θηλυκό στοιχείο -ή και εξαιτίας του- το φανταστικό και το παράδοξο εισβάλουν στην καθημερινή πραγματικότητα.
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Ο Γιώργος Λάγκωνας, έχει καταφέρει να αφήσει το δικό του στίγμα στην ελληνική λογοτεχνία τρόμου. Από το 2015 μέχρι και σήμερα έχει κυκλοφορήσει ήδη τρία βιβλία, δύο συλλογές διηγημάτων και ένα μυθιστόρημα μυστηρίου με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας τρόμου. Προσωπικά εδώ και καιρό ήθελα να διαβάσω το πρώτο του βιβλίο, το «Μεσονυκτικό» αλλά η δεύτερη συλλογή διηγημάτων του, με τίτλο «Κάτι παράξενες γυναίκες», ήρθε πρώτη στα χέρια μου.
Είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα που πέφτει στα χέρια μου και κλείνοντας το, θα συμφωνήσω με όσους θεωρούν το Λάγκωνα, ένα ακόμη καλό όνομα στο χώρο του ελληνικού Τρόμου. Η συλλογή έχει έναν έξυπνο τίτλο, «Κάτι παράξενες γυναίκες» και αποτελείται από πέντε μικρές ιστορίες με τις πρωταγωνίστριες του να είναι, γυναίκες.
Η γραφή του συγγραφέα είναι απλή και οι περιγραφές είναι εξαιρετικές. Οι ιστορίες του είναι ενδιαφέρουσες με γρήγορη ροή, αρκετά σκοτεινές και ατμοσφαιρικές. Ιστορίες με ανθρώπους που εισβάλουν από την καθημερινή πραγματικότητα. Ιστορίες που έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό...παράξενες γυναικείες μορφές. Ιστορίες όπου η ζωή των ηρώων καθορίζεται από μια παράξενη γυναίκα. Το βασικό θέμα όλων των ιστοριών, λίγο πολύ, σχετίζεται με την μητρότητα, αφού η Μητέρα, είναι ο βασικός ήρωας της ζωής μας.
Μέσα από τις ιστορίες του ο Λαγκώνας καταφέρνει ωστόσο να θίξει και διάφορα ζητήματα της καθημερινότητας. Στο διήγημα με τίτλο Νυχτερινή Βάρδια θίγεται η έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού στα νοσοκομεία, στο διήγημα με τίτλο Λάγια, η διαφορετικότητα και η αντιμετώπιση ενός ατόμου με λευχαιμία ενώ στο διήγημα με τίτλο Διάμεσος, η φτώχεια και που μπορεί να οδηγήσει αυτή. Προσωπικά μου άρεσε και το διήγημα με τίτλο Γεροδιάβολος, το οποίο ήταν πιο ευχάριστο παρά τρομακτικό. Όσο λάτρεψα τις περιγραφές του στο τελευταίο το διήγημα με τίτλο Κατσαρίδες, άλλο τόσο το σιχάθηκα. (όπως και να το κάνουμε οι Κατσαρίδες αποτελούν τον δικό μου φόβο)
Εν κατακλείδι, το βιβλίο «Κάτι παράξενες γυναίκες» είναι μια συλλογή διηγημάτων γεμάτες μυστήριο, σκοτεινή φαντασία αλλά και τρόμο. Διαβάστηκε απνευστί μέσα σε μία ώρα.
Είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα που πέφτει στα χέρια μου και κλείνοντας το, θα συμφωνήσω με όσους θεωρούν το Λάγκωνα, ένα ακόμη καλό όνομα στο χώρο του ελληνικού Τρόμου. Η συλλογή έχει έναν έξυπνο τίτλο, «Κάτι παράξενες γυναίκες» και αποτελείται από πέντε μικρές ιστορίες με τις πρωταγωνίστριες του να είναι, γυναίκες.
Η γραφή του συγγραφέα είναι απλή και οι περιγραφές είναι εξαιρετικές. Οι ιστορίες του είναι ενδιαφέρουσες με γρήγορη ροή, αρκετά σκοτεινές και ατμοσφαιρικές. Ιστορίες με ανθρώπους που εισβάλουν από την καθημερινή πραγματικότητα. Ιστορίες που έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό...παράξενες γυναικείες μορφές. Ιστορίες όπου η ζωή των ηρώων καθορίζεται από μια παράξενη γυναίκα. Το βασικό θέμα όλων των ιστοριών, λίγο πολύ, σχετίζεται με την μητρότητα, αφού η Μητέρα, είναι ο βασικός ήρωας της ζωής μας.
Μέσα από τις ιστορίες του ο Λαγκώνας καταφέρνει ωστόσο να θίξει και διάφορα ζητήματα της καθημερινότητας. Στο διήγημα με τίτλο Νυχτερινή Βάρδια θίγεται η έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού στα νοσοκομεία, στο διήγημα με τίτλο Λάγια, η διαφορετικότητα και η αντιμετώπιση ενός ατόμου με λευχαιμία ενώ στο διήγημα με τίτλο Διάμεσος, η φτώχεια και που μπορεί να οδηγήσει αυτή. Προσωπικά μου άρεσε και το διήγημα με τίτλο Γεροδιάβολος, το οποίο ήταν πιο ευχάριστο παρά τρομακτικό. Όσο λάτρεψα τις περιγραφές του στο τελευταίο το διήγημα με τίτλο Κατσαρίδες, άλλο τόσο το σιχάθηκα. (όπως και να το κάνουμε οι Κατσαρίδες αποτελούν τον δικό μου φόβο)
Εν κατακλείδι, το βιβλίο «Κάτι παράξενες γυναίκες» είναι μια συλλογή διηγημάτων γεμάτες μυστήριο, σκοτεινή φαντασία αλλά και τρόμο. Διαβάστηκε απνευστί μέσα σε μία ώρα.
Πλοκή: Παράξενες γυναικείες μορφές παρελαύνουν σε αυτές τις πέντε ιστορίες, όπου με αφορμή το θηλυκό στοιχείο -ή και εξαιτίας του- το φανταστικό και το παράδοξο εισβάλουν στην καθημερινή πραγματικότητα.
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Μετά τον Μανώλη Παλαβούζη και την Εύη Δουργούτη, η Αποστολία Γκιριτζιώτη είναι η τρίτη συγγραφέας με την οποία συνεργάζομαι και χαρίζω σε έναν αναγνώστη την ευκαιρία να αποκτήσει ένα βιβλίο με προσωπική αφιέρωση.
Στα του διαγωνισμού τώρα....
Η κλήρωση έγινε όπως πάντα μέσω του random.org και η τυχερή νικήτρια που αναδείχτηκε είναι η Μαρία Παυλίδου από Νάουσα. Η νικήτρια έχει ειδοποιηθεί ηλεκτρονικά.
Η Αποστολία Γκιριτζιώτη κατάγεται από τα Λαγυνά Έβρου, γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη και έζησε σε πέντε διαφορετικές πόλεις, μιας και οι γονείς της μετακόμιζαν συνεχώς. Της άρεσε από πάντα οτιδήποτε προϋποθέτει φαντασία και υπερβαίνει τα όρια του τετριμμένου και του συμβατικού. Ασχολείται με την συγγραφή εξωπραγματικών ιστοριών από τότε που έμαθε να γράφει. Επίσης, ασχολείται με την ιστορική αναβίωση, έχει μεγάλη αγάπη στις χειροτεχνίες και της αρέσει να δίνει δεύτερη ευκαιρία στα αντικείμενα (Από το βιογραφικό που παρατίθεται στο βιβλίο).
1. Ποια είναι η Αποστολία Γκιριτζιώτη και με τι ασχολείται;
Εργάζομαι σε μία μεγάλη πολυεθνική. Το βασικό οκτάωρο μου δίνει τη δυνατότητα να ασχολούμαι με διάφορα πράγματα πέρα από τη συγγραφή. Μου αρέσει να φτιάχνω διάφορες κατασκευές από άχρηστα ή παλιά αντικείμενα και να τους δίνω μία δεύτερη ευκαιρία.
2. Ποια ήταν η αφορμή ή το έναυσμα για να ξεκινήσετε τη συγγραφή;
Δεν ξέρω πραγματικά. Γράφω ιστορίες από τότε που έμαθα γραφή
3. Πως πήρατε την απόφαση να εκδώσετε το βιβλίο και ποια τα πρώτα συναισθήματα όταν πήρατε στα χέρια σας πλέον τυπωμένο το βιβλίο σας;
Το να εκδώσω κάτι ήταν το όνειρο μου. Νόμιζα πως δεν γίνεται ως που μία μέρα το αποφάσισα. Είπα απλά "γιατί όχι;" Όταν πήρα το βιβλίο στα χέρια μου δεν πίστευα στα μάτια μου. Το ξεφύλλιζα και το διάβαζα σα να μην ήξερα την ιστορία
4. Ποιες οι αντιδράσεις από την οικογένεια και τα αγαπημένα σας πρόσωπα, στην κυκλοφορία του βιβλίου σας;
Κανένας από την οικογένειά μου δεν πίστευε ότι αγαπούσα τόσο τη συγγραφή. Δεν πολυδιάβαζαν τα μυθιστορήματα που έγραφα. Παρ' ολ' αυτά υποδέχτηκαν το βιβλίο με μεγάλο ενθουσιασμό. Για πρώτη φορά το διάβασαν μετά την έκδοση του. Ή μητέρα μου ερωτεύτηκε τον πρωταγωνιστή, ο πατέρας μου αγωνιούσε για την ασφάλεια της Πριγκίπισσας κι ο αδερφός μου ανέλαβε να φτιάξει τρέιλερ. Είναι διαθέσιμο στο you tube.
5. «Η Ελίζα» είναι το πρώτο μυθιστόρημα σας, και το πρώτο μέρος μιας πενταλογίας με τίτλο «Το Βασίλειο Πέρα Απ' Το Δάσος», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Nightread. Τι σας ώθησε να γράψετε το βιβλίο και γιατί αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το είδος της φαντασίας;
Πάντα σκέφτομαι παραμύθια. Ψάχνω για νεράιδες πίσω από τους θάμνους και για δράκους στον ουρανό. Ήταν λογικό να γράψω κάτι τέτοιο.
6. Πόσο απαιτητική είναι η συγγραφική διαδικασία και πόσο χρόνο σας πήρε η ολοκλήρωση του βιβλίου;
Δεν μου φαίνεται απαιτητική ή συγγραφή. Μάλλον η επιμέλεια είναι απαιτητικότερη. Δεν έχω υπολογίσει τον χρόνο που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί ένα βιβλίο επειδή γράφω χωρίς πρόγραμμα. Αν είναι όμως να κάνω μία εκτίμηση, περίπου δύο μήνες.
7. Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο και τους ήρωες του.
Προσπάθησα να περιγράψω την αίσθηση του να είναι κανείς ερωτευμένος. Ή ιστορία είναι λίγο κλισέ με τον παντοδύναμο άντρα και την αιθέρια δεσποσύνη. Αν όμως νιώθεις ερωτευμένος μόλις το τελειώσεις έχει πετύχει το σκοπό του. Αυτό που πρέπει να περιμένει ο αναγνώστης είναι ένα παραμύθι για μεγάλους.
8. Όταν γράφατε το βιβλίο είχατε από την αρχή στο μυαλό σας το φινάλε ή διαμορφώθηκε στην πορεία;
Ή ιστορία ήταν ολόκληρη στο μυαλό μου. Την είχα ονειρευτεί άλλωστε τόσες φορές. Έπρεπε απλώς να την μεταφέρω στο χαρτί.
9. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια; Πότε αναμένεται το δεύτερο μέρος;
Η πενταλογία είναι έτοιμη κι ή πρόθεση του εκδότη μου είναι ένα βιβλίο το χρόνο. Το δεύτερο το έχει προγραμματίσει τον Οκτώβριο του 2019.
10. Ασχολείστε με τα social media και αν ναι που μπορούμε να σας βρούμε;
Facebook: Λία Γκιριτζιώτη. Instagram: @giritzioti. Twiter giritzioti.
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ "ΤΡΕΧΕΙ' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ INSTAGRAM
- Συμμετοχές για ένα ενυπόγραφο αντίτυπο με προσωπική αφιέρωση στο προφίλ μου στο instagram ΕΔΩ
Ο διαγωνισμός ισχύει από σήμερα, Σάββατο 15/06/2019 έως την Παρασκευή 28/06/2019. Ο νικητής θα ενημερωθεί μέσω e-mail, καθώς και από την στήλη "Διαγωνισμοί" του ιστολογίου «Οι Δικές μου Στιγμές» το Σάββατο 29/06/2019. Για την παραλαβή του δώρου του ο νικητής θα έχει περιθώριο 7 ημερών για να στείλει μήνυμα, διαφορετικά το βιβλίο θα δοθεί σε επιλαχών.
Λίγα Λόγια για το βιβλίο: Έζησα για λίγο κοντά στους ανθρώπους. Πώς γίνεται ένα ξωτικό να ζει με τους ανθρώπους; Μισός άνθρωπος και μισό ξωτικό. Μπορεί ένας άνθρωπος να παντρευτεί ένα ξωτικό;" Ήταν μόνο δεκαεπτά χρονών, όταν βρέθηκε ξαφνικά στον δρόμο για το άγνωστο, ψάχνοντας λύση σε ένα πρόβλημα του οποίου τη σημασία ούτε οι πιο σοφοί δεν μπορούσαν να κατανοήσουν. Ποια ήταν η κακόβουλη θέληση που απειλούσε να καταστρέψει τον κόσμο της; Ποιος ήταν ο μυστηριώδης άνδρας που εμφανιζόταν συνεχώς ως "από μηχανής θεός" για να τη βοηθήσει; Η Ελίζα για πρώτη φορά βγαίνει από το προστατευμένο της περιβάλλον για να αντιμετωπίσει τον κόσμο - έναν κόσμο σμιλεμένο από αντικρουόμενες δυνάμεις, που ολοένα σφίγγουν τον κλοιό γύρω της, καθώς η ίδια αποτελεί ένα σημαντικό πιόνι. Η παρτίδα όμως της είναι άγνωστη και οι συνέπειες απρόβλεπτες. Θα καταφέρει να επιτύχει στην αναζήτησή της;
Ο Διαγωνισμός έχει καταχωρηθεί και στα:
kerdiseto.gr, www.saveandwin.gr, e-contest.gr
Η Αποστολία Γκιριτζιώτη κατάγεται από τα Λαγυνά Έβρου, γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη και έζησε σε πέντε διαφορετικές πόλεις, μιας και οι γονείς της μετακόμιζαν συνεχώς. Της άρεσε από πάντα οτιδήποτε προϋποθέτει φαντασία και υπερβαίνει τα όρια του τετριμμένου και του συμβατικού. Ασχολείται με την συγγραφή εξωπραγματικών ιστοριών από τότε που έμαθε να γράφει. Επίσης, ασχολείται με την ιστορική αναβίωση, έχει μεγάλη αγάπη στις χειροτεχνίες και της αρέσει να δίνει δεύτερη ευκαιρία στα αντικείμενα.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Αποστολία Γκιριζιώτη
β) Τίτλος: Ελίζα
γ) Έτος Έκδοσης: 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Nightread
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Nightread
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Έχω αναφερθεί σε προηγούμενη ανάρτηση πως όταν ένα βιβλίο έχει γραφτεί από συντοπίτη μου, η χαρά μου είναι μεγάλη. Στο τελείωμα της ανάγνωσης αυτών των βιβλίων δεν το κρύβω...χαίρομαι ιδιαίτερα και είμαι πολύ ευχαριστημένη για αυτό που διάβασα. Το ίδιο λοιπόν ισχύει και για το πρώτο βιβλίο της Αποστολία Γκιριζιώτη. Την ίδια δεν την γνώριζα, ήξερα όμως τον εκδοτικό αλλά και το ίδιο το βιβλίο της, αφού το είδα αρκετές φορές μέσα από γνωστούς βιβλιοφιλικούς λογαριασμούς στο instagram.
Προσωπικά έχω αναφερθεί και παλιότερα ότι τα βιβλία φαντασίας δεν είναι πολύ του γούστου μου αλλά όσα έχουν φθάσει στα χέρια μου, πραγματικά με έκαναν να αλλάξω γνώμη για αυτά. Η «Ελίζα» ωστόσο πρόκειται για ένα είδος που δεν διαβάζω καθόλου....το romantic fantasy. Γιατί όμως το διάβασα; Γιατί μου άρεσε το εξώφυλλο του, η περίληψη του στο οπισθόφυλλο αλλά και ο εξαιρετικός σελιδοδείκτης που τον συνόδευε. Επιπλέον, όπως προείπα, είναι από μια συγγραφέα που κατάγεται από τον τόπο μου ενώ και βιβλία του συγκεκριμένου εκδοτικού δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ.
Η Ελίζα είναι η Πριγκίπισσα των Ανθρώπων, κόρη του Βασιλιά Έθαρ, ενός γενναίου πολεμιστή. Η Ελίζα είναι 17 χρονών, μεγάλωσε με πειθαρχία και στοργή, και καμιά φορά ξεχνούσε ότι ήταν κορίτσι. Έχει μεγαλώσει σαν στρατιώτης, και χειρίζεται με μεγάλη άνεση όλα τα όπλα. Είναι άριστη στην ξιφασκία αλλά δεν ξέρει να περπατάει με τακούνια. Οταν ο πατέρας της θα αρρώστησει, θα κάνει τα πάντα για να γίνει καλά. Ακόμα και να περάσει το βασίλειο των ξωτικών, πέρα από το δάσος και να φέρει το αντίδοτο. Αυτό που δεν πρόλαβαν όμως να της πουν κατά τη φυγή της, οι αυλικοί και υπήκοοι του πατέρα της ήταν ότι όποιος περάσει από το δάσος δε γυρίζει ποτέ ζωντανός. Εκεί κατοικούν πλάσματα μοναδικά αλλά και ο Βασιλιάς των Ξωτικών, ο Έσπεν. Για τους Ανθρώπους, το όνομα του προκαλεί φόβο αφού ο Έσπεν, μισεί όλους τους Ανθρώπους. Θα καταφέρει η Ελίζα να βγει ζωντανή μέσα από το δάσος και να βρει το αντίδοτο που θα λύσουν τα μάγια και θα γίνει ο πατέρας της καλά; Τι θα γίνει όταν η Ελίζα θα γνωρίσει τον Έσπεν και καταλάβει ότι είναι ένα πιόνι σε μια παρτίδα που έστησε ο ίδιος ο Έσπεν;
Προσωπικά έχω αναφερθεί και παλιότερα ότι τα βιβλία φαντασίας δεν είναι πολύ του γούστου μου αλλά όσα έχουν φθάσει στα χέρια μου, πραγματικά με έκαναν να αλλάξω γνώμη για αυτά. Η «Ελίζα» ωστόσο πρόκειται για ένα είδος που δεν διαβάζω καθόλου....το romantic fantasy. Γιατί όμως το διάβασα; Γιατί μου άρεσε το εξώφυλλο του, η περίληψη του στο οπισθόφυλλο αλλά και ο εξαιρετικός σελιδοδείκτης που τον συνόδευε. Επιπλέον, όπως προείπα, είναι από μια συγγραφέα που κατάγεται από τον τόπο μου ενώ και βιβλία του συγκεκριμένου εκδοτικού δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ.
Η Ελίζα είναι η Πριγκίπισσα των Ανθρώπων, κόρη του Βασιλιά Έθαρ, ενός γενναίου πολεμιστή. Η Ελίζα είναι 17 χρονών, μεγάλωσε με πειθαρχία και στοργή, και καμιά φορά ξεχνούσε ότι ήταν κορίτσι. Έχει μεγαλώσει σαν στρατιώτης, και χειρίζεται με μεγάλη άνεση όλα τα όπλα. Είναι άριστη στην ξιφασκία αλλά δεν ξέρει να περπατάει με τακούνια. Οταν ο πατέρας της θα αρρώστησει, θα κάνει τα πάντα για να γίνει καλά. Ακόμα και να περάσει το βασίλειο των ξωτικών, πέρα από το δάσος και να φέρει το αντίδοτο. Αυτό που δεν πρόλαβαν όμως να της πουν κατά τη φυγή της, οι αυλικοί και υπήκοοι του πατέρα της ήταν ότι όποιος περάσει από το δάσος δε γυρίζει ποτέ ζωντανός. Εκεί κατοικούν πλάσματα μοναδικά αλλά και ο Βασιλιάς των Ξωτικών, ο Έσπεν. Για τους Ανθρώπους, το όνομα του προκαλεί φόβο αφού ο Έσπεν, μισεί όλους τους Ανθρώπους. Θα καταφέρει η Ελίζα να βγει ζωντανή μέσα από το δάσος και να βρει το αντίδοτο που θα λύσουν τα μάγια και θα γίνει ο πατέρας της καλά; Τι θα γίνει όταν η Ελίζα θα γνωρίσει τον Έσπεν και καταλάβει ότι είναι ένα πιόνι σε μια παρτίδα που έστησε ο ίδιος ο Έσπεν;
Η Αποστολία Γκιριζιώτη έχει στήσει ένα όμορφο παραμύθι για μεγάλους, που διαβάζεται με ενδιαφέρον χάρη στη γρήγορη ροή του. Η γραφή της συγγραφέας είναι απλή, όπως και οι διάλογοι. Παράλληλα μέσα από τις περιγραφές της, δημιουργούνται πολλές όμορφες εικόνες τόσο εντός όσο και εκτός του δάσους.
Στο ταξίδι αυτό της Ελίζα, μέσα στο δάσος θα γνωρίσει κανείς τον Έσπεν, τον Βασιλιά των Ξωτικών και του Νερού, τον καλόκαρδο αδερφό του Γιακάν, τον Βασιλιά Ήλιο, έναν γίγαντα, έναν δράκο, τον μονόκερο με το όνομα Σκίουρο, τον Χακ τον αετό αλλά και άλλους πολλούς. Η Ελίζα δε θα φοβηθεί ποτέ ούτε το δράκο αλλά ούτε και τον Έσπεν. Το αντίθετο. Όταν χρειαστεί, θα τους αντιμετωπίσει μόνο και μόνο για σώσει τη ζωή του πατέρα της. Δεν ξέρει όμως τι θα απογίνει η δική της ζωή.
Όταν αγαπάς κάποιον, δίνεις τα πάντα, ακόμη και τη ζωή σου, αν υπάρχει κάποια πιθανότητα να τον σώσεις.
Εν κατακλείδι, η «Ελίζα» είναι ένα σκοτεινό και ρομαντικό παραμύθι γεμάτο μαγεία και μυστήριο. Μια ιστορία που διαβάζεται γρήγορα, με ενδιαφέρον και καθηλώνει από τις πρώτες σελίδες. Ένα βιβλίο γεμάτο ξωτικά πλάσματα, έρωτες, δράση, αγωνία και ανατροπές. Η «Ελίζα» θα σας εκπλήξει σίγουρα ευχάριστα.
Πλοκή: Έζησα για λίγο κοντά στους ανθρώπους. Πώς γίνεται ένα ξωτικό να ζει με τους ανθρώπους; Μισός άνθρωπος και μισό ξωτικό. Μπορεί ένας άνθρωπος να παντρευτεί ένα ξωτικό;" Ήταν μόνο δεκαεπτά χρονών, όταν βρέθηκε ξαφνικά στον δρόμο για το άγνωστο, ψάχνοντας λύση σε ένα πρόβλημα του οποίου τη σημασία ούτε οι πιο σοφοί δεν μπορούσαν να κατανοήσουν. Ποια ήταν η κακόβουλη θέληση που απειλούσε να καταστρέψει τον κόσμο της; Ποιος ήταν ο μυστηριώδης άνδρας που εμφανιζόταν συνεχώς ως "από μηχανής θεός" για να τη βοηθήσει; Η Ελίζα για πρώτη φορά βγαίνει από το προστατευμένο της περιβάλλον για να αντιμετωπίσει τον κόσμο - έναν κόσμο σμιλεμένο από αντικρουόμενες δυνάμεις, που ολοένα σφίγγουν τον κλοιό γύρω της, καθώς η ίδια αποτελεί ένα σημαντικό πιόνι. Η παρτίδα όμως της είναι άγνωστη και οι συνέπειες απρόβλεπτες. Θα καταφέρει να επιτύχει στην αναζήτησή της;
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons