Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χίλντα Παπαδημητρίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χίλντα Παπαδημητρίου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Χίλντα Παπαδημητρίου
β) Τίτλος: Η συχνότητα του θανάτου
γ) Έτος Έκδοσης: 2016
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Μεταίχμιο
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: «Η συχνότητα του θανάτου» είναι ένα βιβλίο που ήρθε στα χέρια μου πριν από ένα χρόνο, περισσότερο γιατί ήταν ένα βιβλίο αστυνομικό μεν αλλά στο οποίο δέ, γίνεται αναφορά σε μουσικά τραγούδια, που δεν γνώριζα και έμαθα χάρη στην συγγραφέα. Οι γνώσεις της συγγραφέας πάνω στη μουσική είναι εκπληκτικές και καταφέρνει με μοναδικό τρόπο να ενώσει τα τραγούδια με τους φόνους στα βιβλία της. Η συγγραφέας ακολουθεί την ίδια συνταγή όπως και στα προηγούμενα δύο βιβλία της, «Για μια χούφτα βινύλια» και «Έχουνε όλοι κακούς σκοπούς». Φόνοι, λοιπόν, μετά μουσικής!!!
Στη τρίτη ιστορία, συναντάμε έναν άλλο εξαιρετικό τίτλο του βιβλίου, μια εξαιρετική παρουσίαση της πλοκής στο οπισθόφυλλο και φυσικά, τον αστυνόμο Χάρη Νικολόπουλο και την ομάδα του. Τον Οκτώβρη του 2009, μια άστεγη, πρώην ηθοποιός, η Ασπασία Μπενέτου, βρίσκεται δολοφονημένη στο κέντρο της Αθήνας. Ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος και η ομάδα του θα κληθούν να εξιχνιάσουν την υπόθεση. Παράλληλα με την υπόθεση, ο Χάρης δεν βρίσκεται και στην καλύτερη περίοδο της ζωής του, μιας που η σύντροφος του Μπενίτα, τον εγκαταλείπει και φεύγει για το εξωτερικό. Ο ίδιος θα προσπαθήσει να το ξεπεράσει, για αυτό και πέφτει με τα μούτρα στη δουλειά και στην έρευνα. Οι έρευνες θα τον οδηγήσουν σε μια εταιρεία που ονομάζεται MP3, η οποία βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας και διαθέτει ένα μπαρ, το Nevermind, ένα περιοδικό, το Hip&Cool και έναν ραδιοφωνικό σταθμό, τον DM-FM. Εκεί ο Χάρης θα συναντήσει την ξαδέρφη του Τατιάνα, η οποία είναι διευθύντρια του προγράμματος του σταθμού. Οι συνθήκες όμως στην MP3 που θα συναντήσει ο Χάρης δεν είναι καθόλου καλές. Ο ιδιοκτήτης Λουκάς Παλαιολόγος καταχρεώμενος, εξαφανίζεται από προσώπου γης, οι εργαζόμενοι του σταθμού είναι εδώ και καιρό, απλήρωτοι και απειλούν με επίσχεση εργασίας και η εταιρία απειλείται με κλείσιμο ή εξαγορά. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί, μια πυρκαγιά στο κτίριο και ένας ξυλοδαρμός ενός ηχολήπτη. Κι ο Χάρης συνάπτει σχέση με την κόρη του ιδιοκτήτη. Πως θα τελειώσουν όλα; Πως συνδέεται η δολοφονία μιας άστεγης με τα γεγονότα που συμβαίνουν στην MP3; Θα έχει αίσιο τέλος η σχέση Χάρη-Μάγδας; Θα βρεθεί ο δολοφόνος και ποια τα πραγματικά κίνητρα του;
Σε αυτό το βιβλίο η συγγραφέας, μέσα από τις περιγραφές της και από τις διευθύνσεις που μας δίνει, μας ξεναγεί στην Αθήνα. Παράλληλα με την εξιχνίαση της υπόθεσης, αναφέρεται σε αξέχαστες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου αλλά και φυσικά σε στίχους τραγουδιών, τα περισσότερα από τα οποία δεν γνώριζα και αναζήτησα αρκετές φορές στο youtube. Η συγγραφέας, με την γραφή της σαφώς καλύτερη από τα δύο προηγούμενα βιβλία της, καταφέρνει επίσης να θίξει και πολλά κοινωνικά θέματα, όπως το ρατσισμό την ανεργία και τη μοναξιά.
Εν κατακλείδι «Η συχνότητα του θανάτου» είναι ένα βιβλίο που κυρίως θα ταξιδέψει τον αναγνώστη σε μουσικά μονοπάτια, της τζάζ, του ρόκ, του λαϊκού αλλά και των ρεμπέτικων. Το βιβλίο δε θεωρείται αμιγώς αστυνομικό, παρόλα αυτά έχει αρκετά αστυνομικά στοιχεία. Φόνους, δολοφόνους, δράση, γρήγορο ρυθμό, και ανατροπές. Μια διαφορετική ιστορία, και ίσως η καλύτερη μέχρι στιγμής που θα μπορούσε να γράψει η Χίλντα Παπαδημητρίου για τον συμπαθέσταστο πλέον, αστυνόμο Χάρη Νικολόπουλο.
Πλοκή: Το φθινόπωρο του 2009, η λαμπερή βιτρίνα της Αθήνας έχει αρχίσει να σκοτεινιάζει, αλλά οι άνθρωποι συνεχίζουν να δουλεύουν με αφοσίωση, να ερωτεύονται με πάθος, να αγαπούν τη μουσική, να διασκεδάζουν και να... σκοτώνουν. Αυτό θα διαπιστώσει ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος όταν κληθεί να εξιχνιάσει τη δολοφονία μιας γυναίκας στις παρυφές του οδού Αθηνάς. Τα στοιχεία θα τον οδηγήσουν στην MP3, μια εταιρεία που ειδικεύεται στη μουσική και τη διασκέδαση. Εκεί θα γνωρίσει τον μικρόκοσμο των ανεξάρτητων ροκ ραδιοφωνικών σταθμών, θα συγκρουστεί με παλιούς γνώριμους και ανθρώπους της νύχτας και θα συναντήσει μια γυναίκα, μοιραία κι επικίνδυνη, σαν ηρωίδα παλιομοδίτικου νουάρ. Κάθε τόσο, στα πόδια του θα μπλέκει ένας εκκεντρικός άστεγος, ο οποίος γνωρίζει πάντοτε περισσότερα απ’ όσα λέει. Ποια φαντάσματα του παρελθόντος καταδιώκουν αυτούς τους διαφορετικούς ανθρώπους; Τι τους φοβίζει και γιατί κρατούν το στόμα τους κλειστό; Στην καινούργια περιπέτειά του, ο Χάρης Νικολόπουλος και η αφοσιωμένη ομάδα των συνεργατών του θα εμπλακούν προσωπικά στην υπόθεση που καλούνται να διαλευκάνουν. Στην πορεία της εξιχνίασης, ο Χάρης θα αναζωπυρώσει παλιές έχθρες, θα διευρύνει τις μουσικές του γνώσεις και θα δει τη ζωή του να παίρνει μια τελείως ανεξέλεγκτη τροπή.
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ένα ταξίδι που έφτασε στο τέλος του, αφού ο Οκτώβριος ήταν ο τελευταίος μήνας για συμμετοχές και ο Νοέμβριος ο μήνας με τις ερωτήσεις που έπρεπε να απαντήσει ο κάθε αναγνώστης για τα 6 βιβλία που θα διάβαζε. Ένα ταξίδι ανάγνωσης στο οποίο συμμετείχα και εγώ για δεύτερη φορά ήρθε στο τέλος νωρίτερα από πέρσι(δείτε εδώ). Για μια ακόμη χρονιά στόχος ήταν ο τερματισμός και η ανάγνωση νέων αστυνομικών βιβλίων. Αν φυσικά είμαι στους τυχερούς, η νίκη αυτή θα είναι καλοδεχούμενη. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η ανάγνωση στα αστυνομικά σταματά εδώ λόγω του Μαραθωνίου. Οι λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας δεν καταλαβαίνουν πότε πρέπει να σταματήσουν να διαβάζουν αστυνομικά μυθιστορήματα - κάθε μήνα υπάρχουν και νέες κυκλοφορίες στο είδος αυτό από αρκετούς πλέον εκδοτικούς οίκους.
9 κατηγορίες, 6 αστυνομικά βιβλία της επιλογής από κάθε διαφορετική κατηγορία. Η κάθε κατηγορία αντιστοιχούσε σε μια γεωγραφική περιοχή - χώρα προέλευσης του συγγραφέα ή χώρα στην οποία εκτυλίσσονταν η ιστορία του βιβλίου. Ποια ήταν τα 6 αστυνομικά μυθιστορήματα που επέλεξα να διαβάσω για το Μαραθώνιο και ποια η δική μου κριτική; (Παρακάτω είναι κριτικές για 7 αστυνομικά βιβλία καθώς διαβάστηκε ένα επιπλέον)
Κατηγορία:Ιρλανδία/Τα φαντάσματα του Μπέλφαστ - Stuart Neville: Αν και είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα, είναι το δεύτερο βιβλίο του που διαβάζω, με αφορμή και το 2ο Μαραθώνιο Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Στο συγκεκριμένο βιβλίο, δεν υπάρχει θύμα ούτε αναζητείται ο δολοφόνος – γίνονται άλλωστε γνωστά από την αρχή. Ο τίτλος του βιβλίου και η περίληψη στο οπισθόφυλλο είναι αρκετά για να κάνουν τον αναγνώστη να γνωρίσει την υπόθεση, να διαβάσει το βιβλίο και να μάθει αν τελικά καταφέρει να φέρει εις πέρας, ο Τζέρι Φέγκαν, την αποστολή του. «Τα φαντάσματα του Μπέλφαστ» είναι ένα βιβλίο, όχι καθαρόαιμο αστυνομικό αλλά πολιτικό θρίλερ θα το χαρακτήριζα, μια περιπέτεια με αρκετές σκηνές δράσεις και σασπένς, που δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου και σε προκαλεί να το τελειώσεις, μέχρι τη κατάληξη της ιστορίας. Εξαιρετική η μετάφραση του βιβλίου, με λεπτομερείς αναφορές-σημειώσεις στο τέλος, στο παράρτημα του βιβλίου, σε ονόματα και γεγονότα, αν και θα προτιμούσα να βρίσκονται στο κάτω μέρος της σελίδας ώστε να μην ανατρέχω όλη την ώρα πίσω. 4/5
Κατηγορία:Ισλανδία/Η Εκδίκηση – Yrsa Sigurdardottir: Από τα καλύτερα και πολύ δυνατά βιβλία που διάβασα τη φετινή χρονιά, και στα πλαίσια του 2ου Μαραθώνιου Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας, ήταν το βιβλίο της Ισλανδής συγγραφέας Yrsa Sigurdardottir. Σκοτεινό, ατμοσφαιρικό, μυστηριώδες, τρομακτικό. Ένας εξαιρετικός συνδυασμός αστυνομικού μυθιστορήματος και θρίλερ/τρόμου. Μια εξαιρετική και καλογραμμένη υπόθεση και ένα καταπληκτικό δέσιμο των δύο ιστοριών στο τέλος. Σε κάθε τέλος του κεφαλαίου δεν μπορείς να σταματήσεις την ανάγνωση, γυρνάς τις σελίδες κατευθείαν, δείγμα του ότι το βιβλίο διαβάζεται γρήγορα, για να μάθεις τη συνέχεια της ιστορίας. Πολύ καλές περιγραφές από το τοπίο του νησιού. Ένα ανατρεπτικό και συνάμα διαφορετικό αστυνομικό μυθιστόρημα που πραγματικά δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Λάθος που το ξεκίνησα βράδυ καθώς έμεινα ξάγρυπνη όλη τη νύχτα για να το ολοκληρώσω. Συστήνεται ανεπιφύλακτα. 5/5
Κατηγορία:Νορβηγία/Περισσότερο αίμα - Jo Nesbo: Το δεύτερο μέρος της διλογίας, με προβλημάτισε καθώς περίμενα τη συνέχεια του ήρωα από το πρώτο μέρος, "Άίμα στο χιόνι". Αντ' αυτού ήταν σαν να διάβαζα μια καινούρια ιστορία με το μόνο κοινό που ένωνε τα δύο βιβλία τον Ψαρά και το Όσλο, με αποτέλεσμα να χαθεί λίγο το ενδιαφέρον. Το βιβλίο αυτό, όπως και το πρώτο, διαβάστηκε γρήγορα λόγω του όγκου του βιβλίου. Αυτό το "κάτι" που έψαχνα από το πρώτο βιβλίο της διλογίας αυτής δεν το βρήκα ούτε στο δεύτερο. Πολύ ανάλαφρο στο είδος που γράφει ο συγγραφέας, με γρήγορη αφήγηση των γεγονότων αλλά με ελάχιστη δράση και ανατροπές. Σαφώς και η διλογία αυτή είναι διαφορετική από τα βιβλία που γράφει και μας έχει μάθει ο Nesbo, είναι καλογραμμένο, η ιστορία δεν είναι άσχημη, έχει ωραίο τέλος ωστόσο κατά τη γνώμη μου, έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία του, είναι το χειρότερο βιβλίο που έχω διαβάσει από το συγγραφέα. Αναμένω το επόμενο του βιβλίο να είναι καλύτερο πιστεύοντας πως η διλογία αυτή να ήταν ένα διάλειμμα από τις περιπέτειες του Χάρι Χόλε και να επιστρέψει με τον ντετέκτιβ που όλοι έχουμε αγαπήσει. Γιατί ο Χ.Χόλε λείπει πολύ!! 2/5
Κατηγορία:Ισπανία/Ο Ελληνικός Λαβύρινθος - Manuel Vazquez Montalban: Έχοντας διαβάσει προηγούμενο βιβλίο του συγγραφέα ήλπιζα ότι "Ο ελληνικός λαβύρινθος" θα ήταν λίγο καλύτερος. Το εξώφυλλο του βιβλίου σε μαγνητίζει και σου δημιουργεί μυστήριο ωστόσο η συνέχεια του δεν είναι αντάξια. Η πλοκή του δεν είναι κατι το ιδιαίτερο. Είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα και γρήγορα χάρη στον μικρό όγκο του. Επιπλέον είναι ένα βιβλίο που σου ανοίγει την όρεξη κυριολεκτικά με αναφορά σε συνταγές από την ελληνική, ισπανική αλλά και ιταλική κουζίνα. Δεν θα το χαρακτήριζα σε καμία περίπτωση αστυνομικό μυθιστόρημα αλλά σαν μία κοινωνική ιστορία. Η πλοκή ήταν αδιάφορη, οι ήρωες του βιβλίου επίσης το ίδιο, δεν υπήρχε καθόλου, σασπένς, ανατροπές αλλά και λύση στην όλη ιστορία. 2/5
Κατηγορία:Η.Π.Α/Το κορίτσι που εξαφανίστηκε - Gillian Flynn: Το βιβλίο της Αμερικανής συγγραφέας Gillian Flynn, «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε», διαβάστηκε αφότου παρακολούθησα την ταινία πιο πολύ για να δω κατά πόσο η ταινία ήταν πιστή μεταφορά του βιβλίου καθώς και να διαβάσω λεπτομέρειες που σαφώς στην ταινία δεν υπήρχαν. Η ιστορία πραγματεύεται την σχέση ενός παντρεμένου ζευγαριού και την εξαφάνιση της συζύγου. Από το πρώτο μέρος της ιστορίας, η εξαφάνιση της συζύγου είναι το πρώτο πράγμα που γίνεται γνωστό. Έπειτα έρχονται στο φως τα προβλήματα του ζευγαριού. Στο δεύτερο μέρος της ιστορίας τα πάντα ανατρέπονται, μιας που έρχονται νέα δεδομένα και αποκαλύπτεται η αλήθεια και η συγγραφέας αναγκάζει ουσιαστικά τον αναγνώστη να διαλέξει πλευρά. Το εντυπωσιακό αλλά και ανατρεπτικό τέλος αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση παρόλα αυτά το βιβλίο είναι καλογραμμένο και διαβάζεται εύκολα. Ανατροπές και σασπένς μέχρι τέλους, που σε κάνει να μην θέλεις να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια σου. 4/5
Κατηγορία:Ελλάδα/Έχουνε όλοι κακούς σκοπούς – Χίλντα Παπαδημητρίου: Είναι το δεύτερο βιβλίο που διαβάζω από τη συγκεκριμένη συγγραφέα, την οποία και γνώρισα στα πλαίσια του πρώτου Μαραθώνιου Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας των εκδόσεων ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. Η δεύτερη ιστορία με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Χάρη Νικολόπουλο είναι σαφώς πολύ καλύτερη από την πρώτη. Από τον τίτλο φυσικά και μόνο «Έχουνε όλοι κακούς σκοπούς», το μυαλό του αναγνώστη μπορεί να καταλάβει έστω και στο ελάχιστο ένα μέρος της υπόθεσης. Η πλοκή είναι πολύ καλή, ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα - η συγγραφέας κινείται για ακόμη μια φορά στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας και δίνει πληροφορίες που δεν γνώριζα - και το τέλος αντάξιο της. Ένα βιβλίο που, σε συνδυασμό μάλιστα και με τις αναφορές σε στίχους ελληνικών αλλά και ξένων τραγουδιών, στην αρχή του κάθε κεφαλαίου, διαβάζεται εύκολα και γρήγορα, χάρη και στο μικρό σχετικά όγκο του. Ένα όμορφο αστυνομικό βιβλίο από μια συγγραφέα που περιμένω σίγουρα το επόμενο βήμα της με ήρωα και πάλι τον αστυνόμο Χ.Νικολόπουλο. 4/5
📚 Εσείς πήρατε μέρος και αν ναι τερματίσατε;;; 📚
Δείτε την κριτική μου και στο OpenMind ΕΔΩ
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Πάμε όμως στα κυρίως...Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ πριν από περίπου 9 μήνες, κάλεσε τα μέλη της λέσχης Noir - στην οποία είμαι και μέλος - καθώς και όλους τους βιβλιόφιλους να συμμετέχουν σε Μαραθώνιο Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας «9 μήνες, 9 αστυνομικά μυθιστορήματα». Κάπου εκεί στα μέσα Μαρτίου έστειλα κι εγώ τη συμμετοχή μου την οποία και δέχτηκαν. Φυσικά εγώ σε 9 μήνες δεν διάβασα 9 αστυνομικά μυθιστορήματα, αλλά πολύ περισσότερα. Για την ακρίβεια από τον Μάρτιο μέχρι και τον Ιούλιο είχα διαβάσει συνολικά 14 αστυνομικά μυθιστορήματα τα οποία τα 9 ήταν για τον εν λόγω Μαραθώνιο Ανάγνωσης - είχαμε και νέες κυκλοφορίες από Nesbo, οπότε δεν μπόρεσα αντισταθώ. Τον Αύγουστο και το Σεπτέμβρη το έριξα στα πιο κοινωνικά, στο σύνολο 3 βιβλία. Από κει και πέρα δεν υπήρχε χρόνος για διάβασμα αλλά υπήρχε χρόνος για αγορές νέων βιβλίων συμπεριλαμβανομένων και τα νέα metaixmiopocket. Οπότε κι έχω αρκετά αδιάβαστα τα οποία με περιμένουν με το νέο έτος.
Ποια όμως ήταν τα 9 αστυνομικά μυθιστορήματα που επέλεξα να διαβάσω για το Μαραθώνιο και ποια η δική μου κριτική;
1.Τυχαίο Θύμα - Arne Dahl: Ο συγγραφέας είναι ο καλύτερος στο είδος του και τα βιβλία του αξεπέραστα. Τα βιβλία του Arne Dahl είναι τα καλύτερα αστυνομικά που έχω διαβάσει. Έχοντας διαβάσει ήδη δύο βιβλία του συγγραφέα (Misterioso & Μίσος και Αίμα) δεν δυσκολεύτηκα να αποφασίσω ποιο θα διαβάσω από την κατηγορία «Φόνοι στον παγωμένο Βορρά» για το Μαραθώνιο Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Το «Τυχαίο Θύμα» από τις πρώτες σελίδες με ψιλομπέρδεψε, με τους πολλούς χαρακτήρες και τις παράλληλες ιστορίες, ωστόσο, στη συνέχεια όλα μπαίνουν σε μια σειρά και ο συγγραφέας καταφέρνει με το μοναδικό του αριστοτεχνικό τρόπο να συνδέσει όλες τις ιστορίες και όλους τους χαρακτήρες μεταξύ τους. Έχει όλα εκείνα τα στοιχεία για να θεωρηθεί ένα καταπληκτικό, ενδιαφέρον και συναρπαστικό συνάμα αστυνομικό και πολύ καλά δομημένο βιβλίο, με έντονο ρυθμό – σε κάποιες περιπτώσεις κινηματογραφικός θα έλεγα – και ένα τέλος αντάξιο της όλης ιστορίας. Συστήνεται ανεπιφύλακτα. 5/5
2. Οι αναστημένοι - Ian Rankin: Ό,τι και να πει κανείς για τον Ian Rankin αλλά και τον επιθεωρητή Ρέμπους είναι πολύ λίγο. Καταπληκτικές ιστορίες με αγωνία, δράση, μυστήριο και πολλές ανατροπές μέχρι τέλος, σου κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον. Στο βιβλίο «Αναστημένοι» οι διάλογοι είναι έξυπνοι και ρεαλιστικοί, ενώ ο συγγραφέας μαζί με τον Ρέμπους και τους υπόλοιπους της παρέας μάς ταξιδεύουν και μας γνωρίζουν τη Σκωτία. Σε συνδυασμό με τις πολλές ανεξιχνίαστες υποθέσεις που καταλήγουν να συνδέονται, σαν σταυρόλεξο και την κορύφωση, την «ανάσταση», το βιβλίο διαβάζεται εύκολα αν και υπάρχουν σκηνές που κατά την άποψη μου ήταν περιττές και λίγο σε μπέρδευαν. Αφότου τελείωσα το βιβλίο, το τέλος δεν ήταν αυτό που περίμενα και ότι κάτι έλειπε. Έχω διαβάσει προηγούμενα βιβλία του συγγραφέα, πολύ καλύτερα, ωστόσο το συστήνω, είναι αρκετά καλό για να περάσεις την ώρα σου.3/5
3.Σκοτεινός τόπος της Gillian Flynn: Παρά τον περίεργο τίτλο του βιβλίου, από τις πρώτες σελίδες η συγγραφέας σε βάζει κατευθείαν στο θέμα με αποτέλεσμα να μην μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου, μέχρι να το τελειώσεις. Μια απίθανη υπόθεση με πολύ μυστήριο, αγωνία, συχνές εναλλαγές σε παρελθόν και παρόν, πολλές ανατροπές μέχρι τέλους και ένα φινάλε που δεν περιμένει κανείς. Το βιβλίο «Σκοτεινός Τόπος» είναι μη προβλέψιμο και οι περιγραφές της συγγραφέως αρκετά συγκλονιστικές ώστε οι σκηνές να μένουν χαραγμένες στο μυαλό σου. Καταιγιστικό, συναρπαστικό, σκοτεινό, κάποιες φορές ανατριχιαστικό, καλογραμμένο από μια συγγραφέα που γνώρισα μετά τη μεταφορά του βιβλίου της «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε». Ένα ακόμη βιβλίο της Gillian Flynn – το δεύτερο που διαβάζω μετά το «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε» – που δεν απογοητεύτηκα και μου άρεσε λίγο περισσότερο από το πρώτο. Συστήνεται ανεπιφύλακτα.5/5
4.Ο λυτρωτής - Jo Nesbo: Τα λόγια για τον Jo Nesbo και τα βιβλία του είναι περιττά. Γι΄αυτό το λόγο άφησα αυτό το βιβλίο για το κλείσιμο του φετινού Μαραθώνιου Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Ο Λυτρωτής είναι ένα ακόμη εξαιρετικό βιβλίο που αν το ξεκινήσεις δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Ενδιαφέρουσα ιστορία, που ξεκινά με μια υπόθεση πριν από πολλά χρόνια και η οποία στο τέλος καταφέρνει να συνδέεται άμεσα με την υπόθεση δολοφονίας που προσπαθεί να λύσει ο αγαπημένος επιθεωρητής Χάρι Χόλε. Έντονη δράση, αγωνία, βία, συνεχείς ανατροπές, ένας Χάρι Χόλε διαφορετικός από τ’ άλλα βιβλία του, ένας θάνατος ενός χαρακτήρα που στενοχωρήθηκα και δεν περίμενα, μια λύτρωση που έρχεται στο τέλος για όλους σχεδόν τους πρωταγωνιστές και μια αποκάλυψη του προϊστάμενου του επιθεωρητή Χόλε στις τελευταίες σελίδες. Πιστεύω ότι από το Λυτρωτή και μετά τα βιβλία του Nesbo είναι ένα επίπεδο πιο πάνω. Γενικά «Ο λυτρωτής» κι όλα τα βιβλία του Nesbo συστήνονται ανεπιφύλακτα, μιας που το ένα βιβλίο είναι καλύτερο από το άλλο. 5/5
5.Ηλιακή καταιγίδα - Asa Larsson: Όταν πρωτοκυκλοφόρησε το βιβλίο, δεν μου τράβηξε το ενδιαφέρον όχι μόνο λόγω του τίτλου αλλά και έπειτα και λόγω του εξωφύλλου του. Έχοντας διαβάσει όμως δυο βιβλία της συγγραφέως, το Μαύρο Μονοπάτι και τη Λευκή Νύχτα, και με αφορμή το Μαραθώνιο Αστυνομικής Λογοτεχνίας βρήκα ένα λόγο να διαβάσω και πάλι, Asa Larsson και την Ηλιακή Καταιγίδα. Από τις πρώτες σελίδες, μπορούσα να υποψιαστώ τον δολοφόνο (αποφεύγω τυχόν spoiler) και περίμενα οι σχέσεις Ρεμπέκας-Σάνας έστω και στο τέλος να ήταν αίσιες. Ενδιαφέρουσα ιστορία με ωραία περιγραφή χαρακτήρων αλλά αρκετά προβλέψιμη στο τέλος θα έλεγα. Το βιβλίο είναι ευκολοδιάβαστο, η γραφή της Asa Larsson μοναδική – αν και στα επόμενα της είναι διαφορετική – όμως το τέλος μου άφησε μια πικρή γεύση. Εκτός αυτού το βιβλίο ήταν μέτριο στο είδος που γράφει η συγγραφέας και το περίμενα καλύτερο. Για πρώτο της μυθιστόρημα πάντως αξίζει την ανάγνωση του. Οποιοσδήποτε θέλει να ξεκινήσει να διαβάζει βιβλίο της συγγραφέως να ξεκινήσει με την Ηλιακή Καταιγίδα.2/5
6.Αιχμηρά αντικείμενα - Gillian Flynn: Μετά το «Το Κορίτσι Που Εξαφανίστηκε» και το «Σκοτεινός Τόπος» που έχω διαβάσει, δεν απογοητεύτηκα ούτε και με τα «Αιχμηρά Αντικείμενα», που είναι και το πρώτο βιβλίο που έγραψε η Gillian Flynn. Θεωρώ ότι πρόκειται για βιβλίο μυστηρίου-θρίλερ παρά αστυνομικό, με γρήγορη εξέλιξη, που διαβάζεται εύκολα και γρήγορα. Η ενδιαφέρουσα πλοκή χωρίς πολλές ανατροπές με εξαίρεση αυτή στο τέλος, τα μυστικά που έρχονται στο φως, η σκιαγράφηση των σχέσεων μητέρας - κόρης και κατοίκων της επαρχιακής πόλης καθώς και η λεπτομερής περιγραφή για την κοπή από την πρωταγωνίστρια κάνουν το βιβλίο αρκετά καλό που είναι όμως λιγάκι προβλέψιμο. Από τη μέση του βιβλίου μπορεί να προβλέψει κανείς το δολοφόνο αλλά δεν φαντάζεται την ανατροπή που έρχεται στο τέλος. Το τέλος μου άφησε ένα κενό, παρόλα αυτά το βιβλίο είναι ιδιαίτερο και αξίζει την προσοχή του καθενός.3/5
7.Για μια χούφτα βινύλια - Χίλντα Παπαδημητρίου: Ο φετινός μαραθώνιος αστυνομικής λογοτεχνίας μου έδωσε την ευκαιρία να διαβάσω για πρώτη φορά αστυνομικό βιβλίο και δη ελληνίδας συγγραφέως. Αν και από την αρχή είχα επιλέξει άλλο βιβλίο από την κατηγορία «Έλληνες Συγγραφείς», τελικώς η επιλογή για το βιβλίο της Χ.Παπαδημητρίου έγινε λόγω βινυλίων. Σαν λάτρης και ολίγον συλλέκτης βινυλίων, αγάπησα αυτό το βιβλίο. Ήταν ένα πολύ ωραίο βιβλίο, με μια καλή υπόθεση, πολλά εγκλήματα, δολοφόνους και πολλή μουσική. Ευχαριστήθηκα τις αναφορές σε τραγούδια που μάλιστα δεν γνώριζα και έψαξα στο youtube για να τα ακούσω και παρ' όλο που δεν είναι του στιλ μου, έδωσαν άλλη νότα στο να ολοκληρώσω το βιβλίο. Επιπλέον ταξίδεψα λίγο και γνώρισα το βροχερό Λονδίνο, το οποίο αναφέρεται μέσα στην υπόθεση. Το συστήνω ανεπιφύλακτα!!!2/5
8.Αυτή η γλυκιά αρρώστια - Patricia Highsmith: Το πρώτο βιβλίο που διάβασα της Patricia Highsmith και αυτό στα πλαίσια του Μαραθώνιου Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Παρόλα αυτά το βιβλίο «Αυτή η γλυκιά αρρώστια» δεν θα το χαρακτήριζα αστυνομικό. Το βιβλίο ήταν αρκετά αργό, δεν είχε καθόλου δράση και αγωνία και γινόταν κουραστικό σε κάποια σημεία. Επιπλέον δεν είχε πολλούς χαρακτήρες και αυτούς που είχε δεν τους σκιαγραφούσε παρά μόνο τον κεντρικό ήρωα, που δεν διευκρίνιζε - κατονόμαζε σε κανένα σημείο του βιβλίου αν έπασχε από κάποια διαταραχή και έκανε όσα έκανε, με αποτέλεσμα το ενδιαφέρον του αναγνώστη να χαθεί από πολύ νωρίς - μαζί και το δικό μου. Καθόλου ανατροπές με ένα φινάλε προβλέψιμο και αναμενόμενο. Το μόνο θετικό είναι ότι το βιβλίο ήταν μικρό και διαβάστηκε γρήγορα από μέρους μου. Δεν θεωρώ το βιβλίο ανούσιο. Δεν έχει κάτι ιδιαίτερο σαν πλοκή, σου βγάζει όμως κάποια συναισθήματα. Ήταν απλά κάτω του μετρίου.1/5
9.Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλου - Camilla Lackberg: Η Lackberg τείνει να γίνει αγαπημένη μου συγγραφέας, μετά φυσικά από τον Jo Nesbo. Έχοντας διαβάσει την Παγωμένη Πριγκίπισσα και τα Οικογενειακά μυστικά της ίδιας συγγραφέως, θα έλεγα ότι μάλλον το βιβλίο «Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλου» δεν είναι και το καλύτερό της και περίμενα κάτι παραπάνω. Ενώ διαβάζεται πολύ εύκολα, μιας που είναι μικρό το βιβλίο, η υπόθεση διαδραματίζεται σε ένα συγκεκριμένο χώρο και δη ξενώνα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πολλές "παραστάσεις χώρων", μάλλον επηρεασμένη από βιβλία της Αγκάθα Κρίστι. Εκτός αυτού θεώρησα πολύ φτωχή την όλη υπόθεση καθώς απουσίαζε η δράση και η αγωνία που έχει στα περισσότερα αστυνομικά που έχω διαβάσει. Δεν περίμενα τέτοια ανατροπή στο τέλος και μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση όπως αυτή του πικραμύγδαλου. Παρόλα αυτά τα βιβλίο διαβάζεται, δεν είναι άσχημο. Κατά γενική ομολογία οι Σκανδιναβοί λογοτέχνες του είδους δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ οπότε αυτό το βιβλίο το κατατάσσω ως μέτριο αστυνομικό μυθιστόρημα από μια συγγραφέα που έχει αποδείξει την αξία της.2/5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons