Από το Blogger.
Έχουν περάσει αρκετοί μήνες, από την τελευταία ανάρτηση της συγκεκριμένης στήλης «Παρτιτούρες για Μπουζούκι» για την οποία μάλιστα κάποιοι αναγνώστες με ρώτησαν αν τη διέκοψα. Η απάντηση μου είναι πως για τη συγκεκριμένη στήλη δεν είχα το χρόνο να ετοιμάσω ένα πλούσιο και πολυσέλιδο τεύχος, γεμάτο ταμπλατούρες με τη μορφή σημειώσεων ή ως νότες ή/και τάστα. Όσοι παρακολουθούν άλλωστε το site, έχουν καταλάβει ότι έχω επικεντρωθεί περισσότερο σε βιβλιοπαρουσιάσεις, οι οποίες και γίνονται με τη στήριξη εκδοτικών.
Σε αυτό το πολυσέλιδο τεύχος, έχω ετοιμάσει 10 λαϊκές ταμπλατούρες. Τραγούδια διαχρονικά, που αγαπήθηκαν και ακούγονται μέχρι και σήμερα. Κάποιες από αυτές τις ταμπλατούρες είναι γραμμένες σε τάστα. Τα τάστα για όποιον δε γνωρίζει φαίνονται τόσο παρακάτω στην εικόνα, όσο και μέσα στο τεύχος. Χάρις Αλεξίου, Ελένη Βιτάλη, Δημήτρης Μητροπάνος, Νίκος Παπάζογλου, Στέλιος Καζαντζίδης, Γλυκερία, Γιώργος Νταλάρας, Δήμητρα Παπιου και Παντελής Θαλασσινός, 9 μεγάλες φωνές της ελληνικής μουσικής, συναντιούνται μέσα σε ένα 32σέλιδο τεύχος με «Παρτιτούρες για Μπουζούκι», που σε περιμένει να το ανοίξεις και να το ξεφυλλίσεις αλλά και να παίξεις κι εσύ αυτά τα τραγούδια στο δικό σου μπουζούκι.
Σε αυτό το πολυσέλιδο τεύχος, έχω ετοιμάσει 10 λαϊκές ταμπλατούρες. Τραγούδια διαχρονικά, που αγαπήθηκαν και ακούγονται μέχρι και σήμερα. Κάποιες από αυτές τις ταμπλατούρες είναι γραμμένες σε τάστα. Τα τάστα για όποιον δε γνωρίζει φαίνονται τόσο παρακάτω στην εικόνα, όσο και μέσα στο τεύχος. Χάρις Αλεξίου, Ελένη Βιτάλη, Δημήτρης Μητροπάνος, Νίκος Παπάζογλου, Στέλιος Καζαντζίδης, Γλυκερία, Γιώργος Νταλάρας, Δήμητρα Παπιου και Παντελής Θαλασσινός, 9 μεγάλες φωνές της ελληνικής μουσικής, συναντιούνται μέσα σε ένα 32σέλιδο τεύχος με «Παρτιτούρες για Μπουζούκι», που σε περιμένει να το ανοίξεις και να το ξεφυλλίσεις αλλά και να παίξεις κι εσύ αυτά τα τραγούδια στο δικό σου μπουζούκι.
 |
| Τα τάστα |
Οι παρτιτούρες που περιλαμβάνονται σε αυτό το τεύχος είναι:
1. Μια είναι η ουσία - Χάρις Αλεξίου
2. Λαδάδικα - Δημήτρης Μητροπάνος
3. Παίξε Χρήστο επειγόντως - Ελένη Βιτάλη
4. Το Χαράτσι - Νίκος Παπάζογλου
5. Έξω ντέρτια και καημοί - Στέλιος Καζαντζίδης
6. Τα λερωμένα τ΄άπλυτα - Γλυκερία
7. Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω - Γιώργος Νταλάρας
8. Αυτή η νύχτα μένει - Δήμητρα Παπίου
9. Τέλι τέλι - Χάρις Αλεξίου
10. Τα Σμυρνέικα Τραγουδια - Παντελής Θαλασσινός
1. Μια είναι η ουσία - Χάρις Αλεξίου
2. Λαδάδικα - Δημήτρης Μητροπάνος
3. Παίξε Χρήστο επειγόντως - Ελένη Βιτάλη
4. Το Χαράτσι - Νίκος Παπάζογλου
5. Έξω ντέρτια και καημοί - Στέλιος Καζαντζίδης
6. Τα λερωμένα τ΄άπλυτα - Γλυκερία
7. Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω - Γιώργος Νταλάρας
8. Αυτή η νύχτα μένει - Δήμητρα Παπίου
9. Τέλι τέλι - Χάρις Αλεξίου
10. Τα Σμυρνέικα Τραγουδια - Παντελής Θαλασσινός
Κάντε κλικ εδώ για να δείτε τις παρτιτούρες.
Ή δείτε το τεύχος παρακάτω
Με αφορμή λοιπόν την δεύτερη περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου, με τίτλο «Τυφλά Ψάρια», έθεσα στον Δημήτρη Σίμο τις παρακάτω ερωτήσεις. Με την ευκαιρία, να τον ευχαριστήσω για ακόμη μία φορά για τη δεύτερη συνέντευξη που μου παραχωρεί.
1. Μετά το πρώτο σου βιβλίο «Τα Βατράχια», όπου σύστησες τον αστυνόμο Καπετάνο, παρουσιάζεις το δεύτερο, με τον τίτλο «Τυφλά Ψάρια». Υπάρχει κάποια σύνδεση με την ιστορία του πρώτου σου βιβλίου;
Στο δεύτερο έργο της σειράς ‘’Σκοτεινά Νερά’’, πρωταγωνιστεί και πάλι ο αστυνόμος Καπετάνος, ο ήρωας και της πρώτης ιστορίας μας. Θα συναντήσουμε ξανά την ομάδα του Καπετάνου (Ορέστης, Μινιόν, Βαμβακάς) και θα προσπαθήσουμε να λύσουμε τον έγκλημα μιας νεαρής μητέρας χρήστριας ναρκωτικών, ενώ παράλληλα θα ανακαλύψουμε πως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Ο υπόκοσμος ζητά την θέση του στο φως. Τόσο τα Βατράχια, όσο και τα Τυφλά Ψάρια διαβάζονται αυτοτελώς χωρίς να δημιουργούνται προβλήματα συνοχής. Πρόκειται για ξεχωριστές αστυνομικές ιστορίες με κοινωνικές προεκτάσεις.
2. Πόσο χρόνο σου πήρε η ολοκλήρωση του νέου σου βιβλίου «Τυφλά Ψάρια»;
Συμπεριλαμβάνοντας την αστυνομική, ιατροδικαστική και ψυχολογική έρευνα που έκανα, θα έλεγα περίπου ενάμιση χρόνο.
Θεωρώ πως η απόφαση των εκδόσεων Bell, να εκδώσουν για πρώτη φορά στα 40 χρόνια ιστορίας του, Ελληνική αστυνομική σειρά, έστρεψε τα φώτα πάνω μου. Αυτό ήταν ένα μεγάλο ρίσκο καθώς το κοινό είναι απαιτητικό, οπότε ήταν ένα μεγάλο στοίχημα για το πως θα υποδεχτούν τον ‘’νέο’’ και το έργο του. Θα έλεγα πως η ανταπόκριση των αναγνωστών ξεπερνά τις προσδοκίες μου, και μου δίνει δύναμη να συνεχίσω μαζί με ευθύνη για να ανεβάζω συνεχώς το επίπεδο στην Ελληνική αστυνομική σκηνή.
4. Τόσο στο συγκεκριμένο βιβλίο όσο και στα «Βατράχια», οι ιστορίες εκτυλίσσονται στην Εύβοια, σε ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της χώρας. Είναι το ιδανικό μέρος για τις περιπέτειες του αστυνόμου Καπετάνου ή απλά το μέρος από το οποίο έζησες κάποια χρόνια; Έχεις σκεφτεί σε επόμενη ιστορία, να μεταφέρεις τις περιπέτειες του ήρωα σου, σε κάποιο άλλο σημείο της Ελλάδας;
Η καταγωγή μου είναι από Μυτιλήνη και Τήνο, η Εύβοια όμως είναι όλα τα παιδικά μου χρόνια και τα καλοκαίρια μου καθώς τα πέρναγα στο νησί. Η Εύβοια είναι η ιδανική σκηνογραφία για την αστυνομική σειρά μου και την αναζητούσα χρόνια. Η Εύβοια αποτελεί την δική μου σκηνογραφική δυστοπία. Ένα νησί, όπως είπες μεγάλο, που είναι και δεν είναι νησί καθώς ενώνεται με την στεριά, μέσω γέφυρας. Μια κοινωνία που λόγω της κοντινής της απόστασης με την Αθήνα, διατηρεί τα γνωρίσματα μιας αστικής κοινωνίας, αλλά ταυτοχρόνως εκφράζει τα συναισθήματα και τις σκέψεις μια μικρής τοπικής κοινωνίας. Ένας εξαιρετικός συνδυασμός, άξιος μελέτης.
5. Λίγα λόγια για το νέο σου βιβλίο «Τυφλά Ψάρια» αλλά και τον κεντρικό ήρωα σου, τον αστυνόμο Χρήστο Καπετάνο. Σε τι φάση τον συναντάμε στην ιστορία αυτή;
Ήρωας ανθρώπινος, με πάθη και λάθη. Αυτός είναι ο αστυνόμος Καπετάνος, ένας ευφυής άνδρας με πληγές ψυχικές που συχνά ακροβατεί ανάμεσα στα όρια ηθικού σωστού και νομικά σωστού. Με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά μπλέκει στην ιστορία των Τυφλών Ψαριών όταν το πτώμα μιας νεαρής γυναίκας εντοπίζεται σε μια ανοιχτή αλάνα κοντά στην θάλασσα. Το θύμα αποδεικνύεται πως ήταν χρήστρια μιας συγκεκριμένης ναρκωτικής ουσίας, στα ίχνη της οποίας είναι ο αστυνόμος Χαράλαμπος Τσόρος από την Αστυνομική Διεύθυνση Στερεάς Ελλάδας, ο οποίος εμφανίζεται στη διερεύνηση της υπόθεσης, προς μεγάλη δυσαρέσκεια του Καπετάνου. Έτσι η υπόθεση αρχίζει να πηγαίνει από τη μια διαδρομή στην άλλη, να γεμίζει υπόπτους, πτώματα, ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, τοκογλυφία και τα τυφλά ψάρια να περιμένουν τον διώκτη τους να στρέψει αλλού την προσοχή του για να ξεφύγουν… ή να κάνουν το μοιραίο λάθος!
6. Θα έγραφες κάποιο μυθιστόρημα σε συνεργασία με άλλον συγγραφέα; Ποια τα επόμενα συγγραφικά σχέδια σου;
Λόγω της απασχόλησης μου με τον κλάδο του σεναρίου, μια βασική αρχή είναι η συνεργασία με άλλους ανθρώπους, καθώς σπάνια ένας και μόνος σεναριογράφος αναλαμβάνει όλη την ταινία ή την σειρά. Οπότε, ναι, είμαι ανοιχτός και έχω συνεργαστεί με άλλους συγγραφείς για την γραφή ενός έργου. Με αφορμή αυτό, θα κάνω μια μικρή αποκάλυψη, καθώς το Οκτώβριο θα κυκλοφορήσει μια αστυνομική ιστορία έκπληξη σε συνεργασία με άλλους τρείς συγγραφείς!
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Βαγγέλης Γιαννίσης
β) Τίτλος: Η Σκιά
γ) Έτος Έκδοσης: 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ
Η ιστορία του τέταρτου βιβλίου, του Βαγγέλη Γιαννίση και του επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδη, διαδραματίζεται περίπου λίγους μήνες μετά τα γεγονότα του τρίτου βιβλίου με τίτλο «Ο Χορός των Νεκρών». Ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης, έχει καταφέρει, μετά και από βοήθεια ψυχολόγου, να βρει τις ισορροπίες ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική του ζωή. Ζει με τη γυναίκα του Λίσμπεθ και το γιο του Γιάννη ενώ παράλληλα κάνει προσπάθειες και για δεύτερο παιδί με τη γυναίκα του. Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, παράλληλα ένας φρικιαστικός φόνος έρχεται στο φως. Η αστυνομία βρίσκει στο δάσος Νόρα, σε όρθια θέση ένα πτώμα, με κατεστραμμένο πρόσωπο, που του λείπει ο μισός εγκέφαλος. Και δεν είναι μόνο αυτό, αφού το πτώμα στέκεται όρθιο με τα πόδια να είναι μέσα σε πασσάλους ενώ τα δάχτυλα των ποδιών και των χεριών, ήταν, προηγουμένως, ραμμένα. Κάτω από το πτώμα, τρία νεκρά περιστέρια. Το σκηνικό θυμίζει τελετουργία και το θέαμα εκτός από φρικιαστικό είναι και μακάβριο. Όσο η αστυνομία ψάχνει να βρει το δολοφόνο και δράστη, μια σκιά πλανάται πάνω, όχι μόνο από την υπόθεση αλλά και από την ομάδα του Άντερς. Τα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για ένα ντράουγκρ, όπου σύμφωνα και με την μυθολογία, ο νεκρός επιστρέφει στη ζωή για να πάρει εκδίκηση. Ο Άντερς και η ομάδα του, θα γνωρίσουν την black metal αλλά και αρχαίες παγανιστικές δοξασίες. Παράλληλα με τα στοιχεία που θα ανακαλύψει η ομάδα της αστυνομίας, νέοι φόνοι έρχονται να επισκιάσουν το πρώτο φόνο, με τη σκιά να συνεχίζει να σκορπά αγωνία και τρόμο. Ποιο είναι το πρώτο θύμα και ποιος ο δολοφόνος; Πως σχετίζονται οι φόνοι, με την black metal μουσική, τον παγανισμό και τον οντινισμό;
Ο Βαγγέλης Γιαννίσης, επέστρεψε με τη νέα περιπέτεια του Άντερς, βελτιωμένος και καλύτερος από ποτέ. Έχει καταφέρει να στήσει περίτεχνα μια εξαιρετική ιστορία που καταφέρνει να κρατά τον αναγνώστη σε ένταση και αγωνία σε ένα σκοτεινό κι ανατριχιαστικό, ατμοσφαιρικά, βιβλίο. Η γραφή του είναι πολύ καλή, και μέσα από τις λεπτομέρειες και την εξέλιξη της ιστορίας, δίνει πληροφορίες για την black metal, τα τοπικά συγκροτήματα, για τον Όντιν αλλά και άλλους θεούς καθώς και για τις θυσίες αλλά και θρησκείες. Ο συγγραφέας φαίνεται ότι έχει κάνει λεπτομερή έρευνα και μας παραθέτει υπαρκτά στοιχεία που αφορούν την σκανδιναβική μυθολογία και την αρχαία παγανιστική θρησκεία συνδυάζοντας τα, άψογα με την μυθοπλασία. Παράλληλα, αναδεικνύει και ασχολείται και με τους υπόλοιπους της ομάδας του Άντερς, με το καθένα από αυτούς, να κουβαλάει το δικό του σταυρό.
Εν κατακλείδι, «Η Σκιά», είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με αρκετές δόσεις μυστηρίου, τρόμου, δράσης, αγωνίας και σασπένς που καθηλώνει ενώ διαβάζεται γρήγορα και με ενδιαφέρον μέχρι τέλους. Ένα βιβλίο γεμάτο ανατροπές, που διαβάζεται εύκολα, χωρίς να κουράζει και με ένα φινάλε αντάξιο της όλης ιστορίας. Το καλύτερο βιβλίο του συγγραφέα, που συγκαταλέγεται στα καλύτερα της φετινής χρονιάς!!!
Αποσπάσματα του βιβλίου που ξεχώρισα
Πλοκή: «Στο δάσος αυτό», της έλεγε ο παππούς της, «κυκλοφορούσε ένα ντράουγκρ, ένας νεκρός που είχε επιστρέψει στη ζωή». Η λέξη αντήχησε απειλητικά μέσα στο κεφάλι της. Ντράουγκρ. Λίγο έξω από το Έρεμπρο ανακαλύπτεται το πτώμα ενός αγνώστου. Όποιος κι αν ήταν ο δράστης, φρόντισε να δημιουργήσει μια μακάβρια σκηνή και να εξαφανίσει κάθε στοιχείο που θα επέτρεπε την αναγνώριση του θύματος. Ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης θα ακούσει έντρομος τον Γιούσι Αλεξάντερσον, τον επικεφαλής της Σήμανσης, να του λέει: «Δεν έχω ξαναδεί τέτοια ασέβεια σε νεκρό. Όποιος και να το έκανε έχει τον διάβολο μέσα του. Και, παρόλο που δεν είμαι δεισιδαίμων, Άντερς, από χτες το βράδυ έχω την αίσθηση ότι αυτό το κακό κόλλησε πάνω μας και μας ακολουθεί παντού». Μια σκιά θα αρχίσει να στοιχειώνει τον επιθεωρητή και την ομάδα του, την ώρα που νέες δολοφονίες συνταράσσουν την ειδυλλιακή σουηδική πόλη. Σατανιστικά εγκλήματα και αρχαίες παγανιστικές δοξασίες θα οδηγήσουν τον Άντερς σε έναν υπόγειο κόσμο όπου τα σύνορα μεταξύ πραγματικότητας και μεταφυσικού θα γίνουν δυσδιάκριτα.
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Έχοντας διαβάσει τα δύο προηγούμενα μυθιστορήματα του Βαγγέλη Γιαννίση («Το Μίσος» & «Ο Χορός των Νεκρών»), ήταν αδύνατο να μην έρθει στα χέρια μου και η τέταρτη περιπέτεια του αγαπημένου, πλέον, Έλληνα αστυνόμου επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδη. Αν και έχω παραλείψει την δεύτερη περιπέτεια, θεωρώ πως στο τέταρτο βιβλίο του, ο Βαγγέλης Γιαννίσης είναι στα καλύτερα του, χαρίζοντας μας, ένα δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα με αρκετές δόσεις αγωνίας, τρόμου και σασπένς μέχρι τέλους.
Η ιστορία του τέταρτου βιβλίου, του Βαγγέλη Γιαννίση και του επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδη, διαδραματίζεται περίπου λίγους μήνες μετά τα γεγονότα του τρίτου βιβλίου με τίτλο «Ο Χορός των Νεκρών». Ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης, έχει καταφέρει, μετά και από βοήθεια ψυχολόγου, να βρει τις ισορροπίες ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική του ζωή. Ζει με τη γυναίκα του Λίσμπεθ και το γιο του Γιάννη ενώ παράλληλα κάνει προσπάθειες και για δεύτερο παιδί με τη γυναίκα του. Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, παράλληλα ένας φρικιαστικός φόνος έρχεται στο φως. Η αστυνομία βρίσκει στο δάσος Νόρα, σε όρθια θέση ένα πτώμα, με κατεστραμμένο πρόσωπο, που του λείπει ο μισός εγκέφαλος. Και δεν είναι μόνο αυτό, αφού το πτώμα στέκεται όρθιο με τα πόδια να είναι μέσα σε πασσάλους ενώ τα δάχτυλα των ποδιών και των χεριών, ήταν, προηγουμένως, ραμμένα. Κάτω από το πτώμα, τρία νεκρά περιστέρια. Το σκηνικό θυμίζει τελετουργία και το θέαμα εκτός από φρικιαστικό είναι και μακάβριο. Όσο η αστυνομία ψάχνει να βρει το δολοφόνο και δράστη, μια σκιά πλανάται πάνω, όχι μόνο από την υπόθεση αλλά και από την ομάδα του Άντερς. Τα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για ένα ντράουγκρ, όπου σύμφωνα και με την μυθολογία, ο νεκρός επιστρέφει στη ζωή για να πάρει εκδίκηση. Ο Άντερς και η ομάδα του, θα γνωρίσουν την black metal αλλά και αρχαίες παγανιστικές δοξασίες. Παράλληλα με τα στοιχεία που θα ανακαλύψει η ομάδα της αστυνομίας, νέοι φόνοι έρχονται να επισκιάσουν το πρώτο φόνο, με τη σκιά να συνεχίζει να σκορπά αγωνία και τρόμο. Ποιο είναι το πρώτο θύμα και ποιος ο δολοφόνος; Πως σχετίζονται οι φόνοι, με την black metal μουσική, τον παγανισμό και τον οντινισμό;
Ο Βαγγέλης Γιαννίσης, επέστρεψε με τη νέα περιπέτεια του Άντερς, βελτιωμένος και καλύτερος από ποτέ. Έχει καταφέρει να στήσει περίτεχνα μια εξαιρετική ιστορία που καταφέρνει να κρατά τον αναγνώστη σε ένταση και αγωνία σε ένα σκοτεινό κι ανατριχιαστικό, ατμοσφαιρικά, βιβλίο. Η γραφή του είναι πολύ καλή, και μέσα από τις λεπτομέρειες και την εξέλιξη της ιστορίας, δίνει πληροφορίες για την black metal, τα τοπικά συγκροτήματα, για τον Όντιν αλλά και άλλους θεούς καθώς και για τις θυσίες αλλά και θρησκείες. Ο συγγραφέας φαίνεται ότι έχει κάνει λεπτομερή έρευνα και μας παραθέτει υπαρκτά στοιχεία που αφορούν την σκανδιναβική μυθολογία και την αρχαία παγανιστική θρησκεία συνδυάζοντας τα, άψογα με την μυθοπλασία. Παράλληλα, αναδεικνύει και ασχολείται και με τους υπόλοιπους της ομάδας του Άντερς, με το καθένα από αυτούς, να κουβαλάει το δικό του σταυρό.
Εν κατακλείδι, «Η Σκιά», είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με αρκετές δόσεις μυστηρίου, τρόμου, δράσης, αγωνίας και σασπένς που καθηλώνει ενώ διαβάζεται γρήγορα και με ενδιαφέρον μέχρι τέλους. Ένα βιβλίο γεμάτο ανατροπές, που διαβάζεται εύκολα, χωρίς να κουράζει και με ένα φινάλε αντάξιο της όλης ιστορίας. Το καλύτερο βιβλίο του συγγραφέα, που συγκαταλέγεται στα καλύτερα της φετινής χρονιάς!!!
Αποσπάσματα του βιβλίου που ξεχώρισα
Τα δύο δυνατότερα πράγματα σε αυτόν τον κόσμο είναι η αγάπη και το γέλιο. Και τα δύο μπορούν να σε απογειώσουν αλλά και τα δύο μπορούν να σε σκοτώσουν.
Όσο υπολογισμένο κι αν είναι το έγκλημα, όσο καλά κι αν προσπάθησε να καλύψει τα ίχνη του ο εγκληματίας, πάντοτε θα υπάρχει κάτι που δεν σκέφτηκε....είναι θέμα ικανότητας του ερευνητή και θέμα τύχης προκειμένου το στοιχείο να ανακαλυφθεί.
5 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Το "Κουκλόσπιτο του Τρόμου" είναι "από τις ταινίες που δεν βασίζονται σε διήγημα του H.P. Lovecraft αλλά εμπνέονται από το σύμπαν που έχτισε επίπονα και επίμονα ο Αμερικανός πρωτομάστορας της φανταστικής φρίκης", σε σκηνοθεσία του Pascal Laugier. Μετά το εκπληκτικό Martyrs (2008) και το ευρηματικά ανατρεπτικό The Tall Man (2012) ο Γάλλος κινηματογραφιστής Pascal Laugier επιστρέφει στη horror δράση με μία ακόμα συναρπαστική ταινία τρόμου που θα συζητηθεί. Πρόκειται για παραγωγή καναδο-γαλλικής συνεργασίας όπου πρωταγωνιστεί η σπουδαία τραγουδίστρια Mylène Farmer στο ρόλο της μάνας μαζί με τις πολλά υποσχόμενες Crystal Reeds (Teen Wolf) και Anastasia Phillips (Reign) στο ρόλο των κορών.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Το Κουκλόσπιτο του Τρόμου (Incident in a Ghostland)
Σκηνοθεσία: Pascal Laugier
Πρωταγωνιστούν: Crystal Reed, Mylène Farmer, Anastasia Phillips κ.α
Είδος Ταινίας: Θρίλερ / Μυστηρίου
Έτος Παραγωγής: 2018
Διάρκεια: 91΄
ΥΠΟΘΕΣΗ: Μια μητέρα και οι δύο κόρες της κληρονομούν το σπίτι της θείας τους. Το πρώτο τους βράδυ εκεί η μητέρα θα αναγκαστεί να προστατεύσει τις κόρες της από δολοφονικούς εισβολείς. Δεκαέξι χρόνια μετά οι δύο αδερφές θα επιστρέψουν στο σπίτι και τα πράγματα θα αρχίσουν να γίνονται περίεργα. Μια διάσημη συγγραφέας τρόμου επιστρέφει στο σπίτι που μεγάλωσε με την αδερφή της. Ανατριχιαστικές κούκλες, νεκρά ζωύφια είναι λίγα μόνο από τα πράγματα στο σκηνικό γύρω τους που προδιαθέτουν τη συνέχεια.
Στα μείον της ταινίας, ότι ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της, παρουσιάζει μια ιστορία με πολλά κενά, προσπαθώντας μάλιστα να συνδυάσει ταινίες home invasion με ψυχολογικού θρίλερ. Ενώ το story της ταινίας ήταν καλό κάπου χάθηκε το νόημα, και ο σεναριογράφος μας μπερδεύει. Επιπλέον το μουσικό background δεν ήταν τόσο καλό, ούτε ατμοσφαιρικό αλλά ούτε και σκοτεινό.
Εν κατακλείδι, "Το Κουκλόσπιτο του Τρόμου" είναι μια ταινία που βλέπεται καθώς υπάρχει γρήγορη εξέλιξη, δράση και σασπένς και δεν κουράζει με πολλές λεπτομέρειες. Παρόλα αυτά σε άλλους θα αρέσει και σε άλλους όχι...κάτι που συνέβη και στον παρελθόν με ανάλογες ταινίες του ίδιου σκηνοθέτη. Η ταινία έχει καλές στιγμές άλλα όχι δυνατές όπως θα έπρεπε για ταινία τρόμου, και καταφέρνει να σε καθηλώσει μέχρι τέλους.
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Από τις ταινίες θρίλερ που πολυδιαφημίστηκαν και μου κέντρισαν το ενδιαφέρον από το επίσημο trailer της κυκλοφορίας του ήταν και το "Το Κουκλόσπιτο του Τρόμου". Περίμενα να τη δω νωρίτερα την ταινία αυτή, μιας που στους ελληνικούς κινηματογράφους κυκλοφόρησε αρχές Μαΐου. Παρόλα αυτά στον κινηματογράφο της πόλης μου ήρθε με ένα μήνα καθυστέρηση αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να μην την παρακολουθήσω.
Η ιστορία ξεκινάει με μια μητέρα να έχει κληρονομήσει μια τεράστια έπαυλη της θείας της. Εκεί θα πάει με τις κόρες της. Στο δρόμο για το σπίτι θα σταματήσουν σε ένα βενζινάδικο. Εκεί θα συναντήσουν ένα τροχόσπιτο με καραμέλες που θα γίνει η σκιά τους. Από το πρώτο βράδυ κιόλας, δύο παράξενοι άνθρωποι θα εισβάλλουν στο σπίτι τους και θα τρομοκρατήσουν την μητέρα με τις κόρες της. Η μητέρα θα προσπαθήσει μέχρι θανάτου, να προστατεύσει τις δύο κόρες της, Βέρα και Μπέθ, αλλά κάτι τέτοιο μάλλον είναι ακατόρθωτο, αφού ο άντρας είναι γεροδεμένος. Δεκαέξι χρόνια μετά η Μπέθ έχει φύγει από την έπαυλη είναι παντρεμένη με ένα παιδί και διάσημη συγγραφέας τρόμου, που έχει σαν πρότυπο τον Lovecraft. Η Μπέθ γράφει την ιστορία που έζησε στο κουκλόσπιτο, για τα τρομακτικά γεγονότα και πως ξέφυγε. Ποτέ όμως δεν ξεπέρασε όχι μόνο τα γεγονότα εκείνης της βραδιάς αλλά και την πραγματική αλήθεια. Κι όλα αυτά θα ανατραπούν μετά το τηλεφώνημα της αδελφής της, Βέρα, η οποία της ζητάει να επιστρέψει και να την βοηθήσει. Η Μπεθ επιστρέφει στο κουκλόσπιτο και τα πράγματα είναι ίδια όπως τα άφησε ή έτσι τουλάχιστον νομίζει!!! Περίεργα και τρομακτικά πράγματα γίνονται στο σπίτι και η Μπεθ πρέπει να ανακαλύψει την αλήθεια ή καλύτερα να συμβιβαστεί με αυτήν.
Η ιστορία ξεκινάει με μια μητέρα να έχει κληρονομήσει μια τεράστια έπαυλη της θείας της. Εκεί θα πάει με τις κόρες της. Στο δρόμο για το σπίτι θα σταματήσουν σε ένα βενζινάδικο. Εκεί θα συναντήσουν ένα τροχόσπιτο με καραμέλες που θα γίνει η σκιά τους. Από το πρώτο βράδυ κιόλας, δύο παράξενοι άνθρωποι θα εισβάλλουν στο σπίτι τους και θα τρομοκρατήσουν την μητέρα με τις κόρες της. Η μητέρα θα προσπαθήσει μέχρι θανάτου, να προστατεύσει τις δύο κόρες της, Βέρα και Μπέθ, αλλά κάτι τέτοιο μάλλον είναι ακατόρθωτο, αφού ο άντρας είναι γεροδεμένος. Δεκαέξι χρόνια μετά η Μπέθ έχει φύγει από την έπαυλη είναι παντρεμένη με ένα παιδί και διάσημη συγγραφέας τρόμου, που έχει σαν πρότυπο τον Lovecraft. Η Μπέθ γράφει την ιστορία που έζησε στο κουκλόσπιτο, για τα τρομακτικά γεγονότα και πως ξέφυγε. Ποτέ όμως δεν ξεπέρασε όχι μόνο τα γεγονότα εκείνης της βραδιάς αλλά και την πραγματική αλήθεια. Κι όλα αυτά θα ανατραπούν μετά το τηλεφώνημα της αδελφής της, Βέρα, η οποία της ζητάει να επιστρέψει και να την βοηθήσει. Η Μπεθ επιστρέφει στο κουκλόσπιτο και τα πράγματα είναι ίδια όπως τα άφησε ή έτσι τουλάχιστον νομίζει!!! Περίεργα και τρομακτικά πράγματα γίνονται στο σπίτι και η Μπεθ πρέπει να ανακαλύψει την αλήθεια ή καλύτερα να συμβιβαστεί με αυτήν.
Στα συν της ταινίας, το στήσιμο και η σκηνοθεσία αυτής. Επίσης η διάρκεια της ήταν όσο έπρεπε χωρίς να κουράζει. Το μυστήριο που υπήρχε γύρω από αυτήν καθώς και οι πολύ καλές ερμηνείες των ηθοποιών. Η παραμόρφωση των ηθοποιών για τις ανάγκες των ρόλων τους, ήταν από τρομακτικές έως και φρικιαστικές. Η σκηνή που εμφανίζεται ο H.P. Lovecraft αυτοπροσώπως όπως τον έχει στο μυαλό της, η πρωταγωνίστρια καθώς και οι αναφορές σε αυτόν κατά τη διάρκεια της ταινίας. Η ανατροπή στο φινάλε.
Στα μείον της ταινίας, ότι ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της, παρουσιάζει μια ιστορία με πολλά κενά, προσπαθώντας μάλιστα να συνδυάσει ταινίες home invasion με ψυχολογικού θρίλερ. Ενώ το story της ταινίας ήταν καλό κάπου χάθηκε το νόημα, και ο σεναριογράφος μας μπερδεύει. Επιπλέον το μουσικό background δεν ήταν τόσο καλό, ούτε ατμοσφαιρικό αλλά ούτε και σκοτεινό.
Εν κατακλείδι, "Το Κουκλόσπιτο του Τρόμου" είναι μια ταινία που βλέπεται καθώς υπάρχει γρήγορη εξέλιξη, δράση και σασπένς και δεν κουράζει με πολλές λεπτομέρειες. Παρόλα αυτά σε άλλους θα αρέσει και σε άλλους όχι...κάτι που συνέβη και στον παρελθόν με ανάλογες ταινίες του ίδιου σκηνοθέτη. Η ταινία έχει καλές στιγμές άλλα όχι δυνατές όπως θα έπρεπε για ταινία τρόμου, και καταφέρνει να σε καθηλώσει μέχρι τέλους.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αλλά όχι στο κινηματογράφο. Καλύτερα να περιμένετε την κυκλοφορία της ταινίας είτε σε dvd είτε να ανέβει στο διαδίκτυο.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/10
TRAILER με ελληνικούς υπότιτλους:
_______________________________________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Άλλη μια συνταγή έρχεται δια χειρός Γιώργου Γιαννέλου Γκανιάτσα. Μια συνταγή εύκολη, πλούσια σε γεύση αλλά και σοκολάτα. Τα Chocolate chip cookies είναι χωρίς γλουτένη, και γίνονται πολύ αφράτα. Μυστικά αυτή η συνταγή δεν έχει, παρά μόνο υλικά.
Υλικά:
125 γρ βούτυρο αγελαδινό σε θερμοκρασία δωματίου
250 γρ φυστικοβούτυρο
200 γρ ζάχαρη κρυσταλλική λευκή
2 μεγάλα αυγά σε θερμοκρασία δωματίου
1 κ.γ. βανίλια υγρή ή ξυλάκι
1/3 κ.γ. αλάτι
1 κ.γ. κανέλα
1 ½ κ.γ. μπέικιν πάουντερ χωρίς γλουτένη
300 γρ αλεύρι χωρίς γλουτένη
200 γρ ψιλοκομμένη σοκολάτα χωρίς γλουτένη
Εκτέλεση: Σε ένα μπολ, βάζουμε το βούτυρο, το φυστικοβούτυρο και την ζάχαρη. Με μίξερ χειρός, χτυπάμε καλά τα υλικά για λίγα λεπτά να λιώσει η ζάχαρη και να γίνει κρέμα το μίγμα. Ένα ένα ρίχνουμε τα αυγά, τη βανίλια, το αλάτι, την κανέλα και το μπέικιν. Χαμηλώνουμε το μίξερ, και προσθέτουμε το αλεύρι χωρις γλουτένη. Χτυπάμε σε χαμηλή ταχύτητα με το μίξερ να να ενωθούν τα υλικά. Τέλος, προσθέτουμε τη σοκολάτα. Ανακατεύουμε απαλά. Στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί ψησίματος σε δυο λαμαρίνες. Με ένα μεγάλο κουτάλι, παίρνουμε κουταλιές από το μίγμα και τις βάζουμε στα ταψιά. Ψήνουμε για 12′ μέχρι να σταθεροποιηθούν και να ροδίσουν ελαφρά. Αφήνουμε για λίγα λεπτά να κρυώσουν και τα βάζουμε σε σχάρα να κρυώσουν τελείως.
Φτιάξτε κι εσείς τη συνταγή αυτή και πείτε μου τα σχόλια σας!!!
Ο Δημήτρης Σίμος συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Τα Βατράχια», το οποίο και κυκλοφόρησε το 2016, από τις εκδόσεις Όστρια. Το 2017 ο συγγραφέας μετακομίζει σε νέα εκδοτική στέγη, και συγκεκριμένα στις εκδόσεις Bell, όπου «Τα Βατράχια» επανακυκλοφορούν σε νέα έκδοση μαζί με τρία διηγήματα καταξιωμένων συγγραφέων της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας. Με αυτόν τον τρόπο εγκαινιάστηκε η νέα αστυνομική σειρά των εκδόσεων Bell, Σκοτεινά Νερά, με ήρωα τον αστυνόμο Καπετάνο. Το 2018 ο Δημήτρης Σίμος επιστρέφει με την δεύτερη περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου, τα «Τυφλά Ψάρια».
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Δημήτρης Σίμος
β) Τίτλος: Τυφλά Ψάρια
γ) Έτος Έκδοσης: 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΒELL
5 στα 5
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Τον Δημήτρη Σίμο, τον ανακάλυψα τυχαία και όπως είχα πει, πριν δύο χρόνια, είχα αρκετούς ενδοιασμούς για το αν έπρεπε να τον διαβάσω, εξαιτίας του τίτλου που έφερε το βιβλίο. Στην άποψη μου για «Τα Βατράχια» αναφέρω πως ο συγγραφέας, με την πρώτη περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου, μού άφησε πολύ καλές εντυπώσεις.
Από το πρώτο του βιβλίο, ο Δημήτρης Σίμος, έθεσε τις βάσεις για μια πετυχημένη συνέχεια. Ανέβασε πολύ τον πήχη όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και συνολικά για την ελληνική αστυνομική λογοτεχνία. Ο Δημήτρης Σίμος, στα Τυφλά Ψάρια, δίνει τον καλύτερο του εαυτό, χαρίζοντας στους λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας αλλά και στον πιο απαιτητικό αναγνώστη, μια ακόμη εξαιρετική και καλοδομημένη ιστορία.
Το εξώφυλλο, όπως λέει και ένα λαϊκό ρητό είναι "φάτε μάτια ψάρια". Μετά τα αμφίβια (Βατράχια), ο συγγραφέας καταπιάνεται με ένα άλλο ζώο και μάλιστα του νερού, τα ψάρια και βαφτίζει τη δεύτερη πολυαναμενόμενη υπόθεση του αστυνόμου Καπετάνου, «Τυφλά Ψάρια». Στο οπισθόφυλλο, η περίληψη του βιβλίου κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη και σε συνδυασμό με την άψογη και προσεγμένη έκδοση των εκδόσεων Bell, η δεύτερη περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου, μόνο απαρατήρητη δεν μπορεί να περάσει.
Κάρυστος 2012. Στο νεόκτιστο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, ο παπάς βλέπει ένα ζευγάρι να απομακρύνεται από το προαύλιο της εκκλησίας. Το ζευγάρι μπαίνει στο δάσος αλλά ένα ζευγάρι μάτια, τους παρακολουθεί. Τον έχει βάλει κάποιος να παρακολουθεί το παράνομο ζευγάρι ή βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή; Χαλκίδα 2012. Το πτώμα μιας νεαρής γυναίκας και μητέρας, ανακαλύπτεται στα βράχια της θάλασσας, δίπλα στην αλάνα του Φάρου. Ο αστυνόμος Καπετάνος με την ομάδα του καλούνται να διαλευκάνουν το μυστήριο αλλά θα συνειδητοποιήσουν ότι βρίσκονται μόνο στην αρχή αυτού του παζλ. Παράλληλα με τη διαλεύκανση του φόνου της Αλίκη Κακαούτη, έρχεται στο φως μια ακόμη δολοφονία που έγινε στην Κάρυστο, λίγες ώρες πριν δολοφονηθεί και βρεθεί η Αλίκη Κακαούτη, ενώ μία ακόμη δολοφονία είναι προ των πυλών. Μέσα σε όλα αυτά, ο αστυνόμος Καπετάνος θα πρέπει να λύσει το μυστήριο γύρω από μια περίεργη εξαφάνιση, να συνεργαστεί με έναν παλιό του συνάδελφο, με τον οποίο δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις και να εξαρθρώσουν μαζί ένα κύκλωμα ναρκωτικών. Γίνεται όλα αυτά τα γεγονότα να συνδέονται μεταξύ τους και αν ναι ποιος κινεί τα νήματα; Θα καταφέρει ο αστυνόμος Καπετάνος, να πιάσει τα μεγάλα ψάρια;
Σε ένα ακόμη βιβλίο, η γραφή του συγγραφέα είναι εξαιρετική. Η ιστορία εξελίσσεται γρήγορα και οι χαρακτήρες που έχει πλάσει ο συγγραφέας με τις πολλές αλλά μικρές ιστορίες που συνδέονται μεταξύ τους, είναι ικανές να κάνουν τον αναγνώστη να φτάσει στη λύση αυτού του δύσκολου παζλ. Με τις περιγραφές του, ο συγγραφέας ταξιδεύει τον αναγνώστη στην Εύβοια, στους δρόμους της Καρύστου και της Χαλκίδας αλλά και στα μεζεδοπωλεία του νησιού, εκεί όπου η ομάδα του Καπετάνου ανασυντάσσεται. Μέσα σε όλα αυτά, ο συγγραφέας ταξιδεύει και μουσικά τον αναγνώστη, με αναφορές του σε ελληνικά και ξένα τραγούδια.
Με λίγα λόγια, ο Δημήτρης Σίμος, επέστρεψε βελτιωμένος κι έχει καταφέρει να στήσει περίτεχνα μια εξαιρετική ιστορία που διαβάζεται γρήγορα και τα έχει όλα. Δράση, μυστήριο, φόνους, κρυμμένα μυστικά, οικογενειακά προβλήματα, έρωτες και πάθη, ναρκωτικά, εκβιασμούς, δολοπλοκίες και τοκογλυφία. Επιπλέον, κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι τέλους, με τις αποκαλύψεις και τις ανατροπές της ιστορίας.
Εν κατακλείδι, τα «Τυφλά Ψάρια», αν και αποτελούν τη δεύτερη περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου διαβάζονται ανεξάρτητα από το αν έχει διαβάσει κάποιος το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα. Οι λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας θα ενθουσιαστούν με το δεύτερο δείγμα του πολυτάλαντου και χαρισματικού συγγραφέα. Ο Δημήτρης Σίμος και ο ήρωας του, ο αστυνόμος Καπετάνος, σίγουρα θα μας απασχολήσουν ξανά...αφού ήρθαν για να μείνουν!!!!
Απόσπασμα του βιβλίου που ξεχώρισα
Το εξώφυλλο, όπως λέει και ένα λαϊκό ρητό είναι "φάτε μάτια ψάρια". Μετά τα αμφίβια (Βατράχια), ο συγγραφέας καταπιάνεται με ένα άλλο ζώο και μάλιστα του νερού, τα ψάρια και βαφτίζει τη δεύτερη πολυαναμενόμενη υπόθεση του αστυνόμου Καπετάνου, «Τυφλά Ψάρια». Στο οπισθόφυλλο, η περίληψη του βιβλίου κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη και σε συνδυασμό με την άψογη και προσεγμένη έκδοση των εκδόσεων Bell, η δεύτερη περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου, μόνο απαρατήρητη δεν μπορεί να περάσει.
Κάρυστος 2012. Στο νεόκτιστο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, ο παπάς βλέπει ένα ζευγάρι να απομακρύνεται από το προαύλιο της εκκλησίας. Το ζευγάρι μπαίνει στο δάσος αλλά ένα ζευγάρι μάτια, τους παρακολουθεί. Τον έχει βάλει κάποιος να παρακολουθεί το παράνομο ζευγάρι ή βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή; Χαλκίδα 2012. Το πτώμα μιας νεαρής γυναίκας και μητέρας, ανακαλύπτεται στα βράχια της θάλασσας, δίπλα στην αλάνα του Φάρου. Ο αστυνόμος Καπετάνος με την ομάδα του καλούνται να διαλευκάνουν το μυστήριο αλλά θα συνειδητοποιήσουν ότι βρίσκονται μόνο στην αρχή αυτού του παζλ. Παράλληλα με τη διαλεύκανση του φόνου της Αλίκη Κακαούτη, έρχεται στο φως μια ακόμη δολοφονία που έγινε στην Κάρυστο, λίγες ώρες πριν δολοφονηθεί και βρεθεί η Αλίκη Κακαούτη, ενώ μία ακόμη δολοφονία είναι προ των πυλών. Μέσα σε όλα αυτά, ο αστυνόμος Καπετάνος θα πρέπει να λύσει το μυστήριο γύρω από μια περίεργη εξαφάνιση, να συνεργαστεί με έναν παλιό του συνάδελφο, με τον οποίο δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις και να εξαρθρώσουν μαζί ένα κύκλωμα ναρκωτικών. Γίνεται όλα αυτά τα γεγονότα να συνδέονται μεταξύ τους και αν ναι ποιος κινεί τα νήματα; Θα καταφέρει ο αστυνόμος Καπετάνος, να πιάσει τα μεγάλα ψάρια;
Σε ένα ακόμη βιβλίο, η γραφή του συγγραφέα είναι εξαιρετική. Η ιστορία εξελίσσεται γρήγορα και οι χαρακτήρες που έχει πλάσει ο συγγραφέας με τις πολλές αλλά μικρές ιστορίες που συνδέονται μεταξύ τους, είναι ικανές να κάνουν τον αναγνώστη να φτάσει στη λύση αυτού του δύσκολου παζλ. Με τις περιγραφές του, ο συγγραφέας ταξιδεύει τον αναγνώστη στην Εύβοια, στους δρόμους της Καρύστου και της Χαλκίδας αλλά και στα μεζεδοπωλεία του νησιού, εκεί όπου η ομάδα του Καπετάνου ανασυντάσσεται. Μέσα σε όλα αυτά, ο συγγραφέας ταξιδεύει και μουσικά τον αναγνώστη, με αναφορές του σε ελληνικά και ξένα τραγούδια.
Με λίγα λόγια, ο Δημήτρης Σίμος, επέστρεψε βελτιωμένος κι έχει καταφέρει να στήσει περίτεχνα μια εξαιρετική ιστορία που διαβάζεται γρήγορα και τα έχει όλα. Δράση, μυστήριο, φόνους, κρυμμένα μυστικά, οικογενειακά προβλήματα, έρωτες και πάθη, ναρκωτικά, εκβιασμούς, δολοπλοκίες και τοκογλυφία. Επιπλέον, κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι τέλους, με τις αποκαλύψεις και τις ανατροπές της ιστορίας.
Εν κατακλείδι, τα «Τυφλά Ψάρια», αν και αποτελούν τη δεύτερη περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου διαβάζονται ανεξάρτητα από το αν έχει διαβάσει κάποιος το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα. Οι λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας θα ενθουσιαστούν με το δεύτερο δείγμα του πολυτάλαντου και χαρισματικού συγγραφέα. Ο Δημήτρης Σίμος και ο ήρωας του, ο αστυνόμος Καπετάνος, σίγουρα θα μας απασχολήσουν ξανά...αφού ήρθαν για να μείνουν!!!!
Απόσπασμα του βιβλίου που ξεχώρισα
Δεν έχει σημασία ποιος είναι ο εχθρός αλλά ποια είναι τα όπλα σου
Πλοκή: Το άψυχο σώμα μιας νεαρής μητέρας ανακαλύπτεται στα βράχια της θάλασσας, δίπλα στην αλάνα του Φάρου. Ο αστυνόμος Καπετάνος καλείται να ξεμπλέξει το κουβάρι ενός φόνου που θα εμφανίσει μπροστά του ένα στοιχειωμένο παρελθόν. Ο υπόκοσμος βγαίνει από το σκοτάδι αναζητώντας μια θέση στο φως με ανταμοιβή το χρήμα. Μυστικά αίματος μέσα στην οικογένεια. Αδελφικοί δεσμοί που καμουφλάρονται. Το φως μπορεί να δώσει τη λύση. Τα ψάρια πρέπει να τυφλωθούν, να χάσουν το πλεονέκτημα του καμουφλάζ. Μια παράνομη ερωτική σχέση οδηγεί στην καταστροφή. Η προσπάθεια αναρρίχησης στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα θα αποτελέσει την αρχή για το παιχνίδι. Ένα παιχνίδι χωρίς νικητή.
5 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Με αφορμή λοιπόν την τελευταία κυκλοφορία βιβλίου του, του έθεσα τις παρακάτω ερωτήσεις. Με την ευκαιρία, να τον ευχαριστήσω για τη παρακάτω συνέντευξη που μου παραχώρησε.
1. Ποιος είναι ο Γιώργος Γιώτσας και με τι ασχολείται;
Εργάζομαι ως νυχτερινός ρεσεψιονίστ σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας. Αυτό για τα προς το ζην. Ασχολούμαι με τη συγγραφή -καθώς έχω αγάπη και πάθος τόσο για το διάβασμα όσο και για τη συγγραφή. Χρόνο βρίσκω τις μικρές εκείνες ώρες της νύχτας, που είμαι μόνος μου στη ρεσεψιόν και η Μούσα αρχίζει να ψιθυρίζει το γλυκό της τραγούδι.
2. Ποια ήταν η αφορμή για να γράψετε το νέο σας βιβλίο, με τον τίτλο «Κάτω από το Κρεβάτι»;
"Ποια ήταν η αφορμή για να γράψετε το νέο σας βιβλίο", στην ουσία "τι είναι αυτό το βιβλίο;"... Δεν υπάρχει πιο δύσκολη ερώτηση για έναν συγγραφέα! Επιτρέψτε μου να παραθέσω κάτι που είχε πει ο ομότεχνος, Ρίτσαρντ Φλάναγκαν:
“Τα μυθιστορήματα δεν είναι καθρέπτες της ζωής, τα μυθιστορήματα δεν μας εξηγούν τη ζωή, ούτε συνιστούν οδηγίες για τη ζωή. Τα μυθιστορήματα είτε είναι η ίδια η ζωή, είτε δεν είναι τίποτα”.
Προσωπικά λοιπόν, πιστεύω ότι μπορεί να υπάρχει απλά... ένα συναρπαστικό βιβλίο, χωρίς να υπάρχει πάντα κάποιο βαθύτερο αίτιο -παρά η ίδια η ζωή! Και μέσα από το βιβλίο αυτό -που είπαμε ότι είναι η ίδια η ζωή- ο καθένας μας θα αφουγκραστεί το νόημα που απευθύνεται σε εκείνη και σε εκείνον.
Ο συγγραφέας είναι και αναγνώστης ταυτόχρονα καθώς στην ουσία αποτυπώνει στο χαρτί την ιστορία που του ψιθυρίζει η Μούσα.
3. Ποια τα πρώτα συναισθήματα όταν πήρατε στα χέρια σας πλέον τυπωμένο το βιβλίο σας;
Πολύ ωραία ερώτηση! Είμαι 7 χρόνια περίπου στο χώρο του βιβλίου ως συγγραφέας, έχω δει τρια προσωπικά βιβλία να εκδίδονται εώς τώρα, και πολλά διηγήματα να εκδίδονται σε ανθολογίες επίσης, αλλά κάθε φορά που κρατάω στα χέρια μου, τυπωμένο το βιβλίο που μου ψιθύρισε η Μούσα και αφιέρωσα ώρες, έδωσα αγάπη, θυσίασα πράγματα από τον εαυτό και τη ζωή μου για να “γεννηθεί”... εκείνες οι στιγμές είναι πολύτιμες, τα συναισθήματα είναι πολλά και είναι έντονα. Είναι κάτι ειλικρινές για αυτό και είναι μεγάλη η χαρά να το μοιράζομαι με τον αναγνώστη. Γιατί το “Κάτω από το Κρεβάτι” όπως και κάθε βιβλίο που ο συγγραφέας το έγραψε με πάθος, αγάπη και έμεινε πιστός στην Μούσα... δεν είναι απλά μελάνι και χαρτί, αλλά είναι κάτι που εμπεριέχει ζωή, είναι ένα ταξίδι, είναι μια καρδιά που χτυπάει δυνατά.
Επίσης θυμάμαι, ότι κάποια χρόνια πριν, τριγύριζα στα σούπερ μάρκετ και στα βιβλιοπωλεία και έπαιρνα βιβλία στα χέρια μου, τα φυλλομετρούσα, πρόσεχα τις γραμματοσειρές, όλες εκείνες τις λεπτομέρειες... Για να δω πως είναι ένα “Τυπωμένο Βιβλίο”... Το ότι τώρα τόσοι αναγνώστες έχουν αγκαλιάσει τα βιβλία μου, υπάρχουν σε τοποθέτηση σε μεγάλες αλυσίδες βιβλιοπωλείων, δίπλα σε συγγραφείς όπως ο Stephen King, και ότι το “Κάτω από το Κρεβάτι” ύστερα από ψηφοφορία 170.000 αναγνωστών, ψηφίστηκε στα 10 κορυφαία βιβλία των φετινών βραβείων Public... Είναι μια υπέροχη διαδρομή που ακόμα συνεχίζεται... Είναι κάτι που με συγκινεί, που με γεμίζει ενθουσιασμό, με γεμίζει αγάπη.
4. Πόσο απαιτητική είναι η συγγραφική διαδικασία και πόσο χρόνο σας πήρε η ολοκλήρωση του νέου σας βιβλίου;
Η συγγραφική διαδικασία είναι πολύ απαιτητική και είναι μια διαδικασία κατά την οποία πρέπει να δουλέψεις σκληρά, με απόλυτη αγάπη και πάθος (γιατί θα σε δοκιμάσει η συγγραφή) και πάντα με πίστη στην Μούσα και σεβασμό στον αναγνώστη. Οφείλουμε στους αναγνώστες να γράφουμε με ειλικρίνεια και αυτό κάνω πάντα.
Ένας συγγραφέας μπορεί να γράψει ένα βιβλίο μέσα σε τρεις μέρες (αν πιστέψουμε τον Stephen King, στο “Οργή“ ) ή μπορεί να χρειαστεί χρόνια ολόκληρα (βλ. George R.R. Martin και “Το Παιχνίδι του Στέμματος”). Προσωπικά έχω βιώσει περίεργα το χρόνο και στα τρία βιβλία που έγραψα μέχρι τώρα. Αυτό γιατί γράφω χωρίς συνεχόμενη ροή -χρονικά- και δεν μιλάω μόνο για τα διήγηματα που είναι εξ ορισμού διαφορετικές ιστορίες. Γράφω σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και σε διαφορετικά μέρη. Το μυθιστόρημα “Εκ Νεκρών” θυμάμαι να το γράφω σε Αθήνα, Θεολόγο, Χερτφορνσάηρ, Λονδίνο και πάλι Αθήνα, σε διαφορετικές περιόδους. Έτσι και το “Κάτω από το Κρεβάτι”, έχει διηγήματα που έχω γράψει σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και μέρη. Το παλαιότερο είναι (ένα από τα αγαπημένα του αναγνωστικού κοινού -και horror) το “Tερατογέννεση” που είχα ετοιμάσει για το πρώτο προσωπικό βιβλίο το 2011- αλλά εν τέλει συμπεριλήφθηκε στο τρίτο προσωπικό, το “Κάτω από το Κρεβάτι”, μαζί με άλλα ετερόκλητα διηγήματα που έχουν όμως κοινές συνισταμένες -και έχω γράψει από τότε, μέχρι και το 2016. Το αποτέλεσμα δένει πέρα από κάθε προσδοκία και οι κριτικές από τους αναγνώστες και του λάτρεις του είδους με κάνουν περήφανο και χαρούμενο γιατί τονίζουν αυτή την ανομοιομορφοία και δίνουν βάρος στα κοινά στοιχεία που ενώνουν τα διηγήματα αυτά.
5. Για ποιο λόγο αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή του είδους του τρόμου και της φαντασίας;
“Γράφω γιατί μ’ αρέσει. Νιώθω -είναι η αλήθεια-, να λαμβάνω μηνύματα από ένα σκοτεινό μέρος του μυαλού μου, μηνύματα που πρέπει να γίνουν ιστορίες. Όταν αυτές τελειώνουν -όταν η αποστολή μου έχει τελειώσει και βλέπω την ιστορία να μου χαμογελάει απ' το χαρτί-, τότε αισθάνομαι απλά υπέροχα.
Γιατί όμως ιστορίες φαντασίας/τρόμου και όχι ας πούμε, παιδικά παραμυθάκια; Kαλή ερώτηση αλλά η απάντηση είναι πολλή εύκολη και έρχεται αβίαστα. Γιατί φοβάμαι.
Ο Ρικάρντο Πίλια είχε πει ότι κάθε ιστορία έχει πάντα μέσα της δύο ιστορίες. Τη φανερή - και την κρυφή. Εγώ θα σας μιλήσω για τη δεύτερη.
Θέλω να γράψω για τα πράγματα που φοβάμαι... Τις σκιές που βλέπω πίσω από την ντουλάπα το βράδυ.. Τα ουρλιαχτά που ακούω πέρα από τον ορίζοντα.. Τα σιγανά γέλια κάτω από το πάτωμα.. Τις διαβολικές αντανακλάσεις της φωτιάς στον τοίχο.. Το θρόισμα της κουρτίνας μια καλοκαιρινή μέρα...
Γι’ αυτά και για πολλά άλλα ακόμα...”
- Από την εισαγωγή του εξαντλημένου “Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά και άλλες ιστορίες” (εκδ. Momentum, 2012)
6. Το βιβλίο με τίτλο «Κάτω από το Κρεβάτι» είναι το τρίτο σας, συνολικά, βιβλίο, και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως. Τι «κρύβεται» τελικά κάτω από ένα κρεβάτι; (Λίγα λόγια για το βιβλίο)
Να αφουγκραστείς εσύ... αυτό που είναι κρυμμένο εκεί για εσένα.
Το “Κάτω από το Κρεβάτι” είναι ένα σκοτεινό δωμάτιο (αν και κάποιοι θα έλεγαν, μια αγωνιώδη βόλτα με ένα τραινάκι σε λούνα παρκ του τρόμου)... Και μέσα του υπάρχουν έννοιες όπως η ανθρώπινη αδικία, αδυναμία αλλά και σκληρότητα. Έννοιες όπως η ελπίδα, ο έρωτας, και τα ανθρώπινα συναισθήματά. Έννοιες όπως η απώλεια και η θλίψη, η ψυχική υγεία, ή ζωή μετά θάνατον, το καλό και το κακό.
...Και όλες εκείνες οι σχισμές στο ύφασμα της πραγματικότητας.
...Και όλες εκείνες οι σχισμές στο ύφασμα της πραγματικότητας.
7. Στις ιστορίες του βιβλίου, το φινάλε μιας ιστορίας το είχατε από την αρχή στο μυαλό σας, ή διαμορφώθηκε στην πορεία;
Πάντα ξεκινάω την ιστορία από μια ιδέα, από κάτι που εμπνέυστηκα, από κάτι που οπωσδήποτε πρέπει να ειπωθεί και στην πορεία μαθαίνω και εγώ που θα μας οδηγήσει αυτό... Όπως αναφέρει και ο Joe Hill:
"Συμφωνώ 100% στο θέμα της πλοκής που είναι σχεδιασμένη εκ των προτέρων -Όποιος συγγραφέας το κάνει αυτό, πρέπει να καίγεται στην πυρά. Και μάλιστα με το σχέδιο και τις σημειώσεις του να χρησιμοποιούνται για προσάναμα"
Ποτέ δεν έχω προσχεδιασμένη την πλοκή μιας ιστορίας (γιατί πάντα γράφω με ειλικρίνεια και αποφεύγω κάθε τι που θα είναι “στημένο”) αλλά όπως και σε πολλούς ομότεχνους μου, πολλές φορές μια ιστορία ξεκινάει από το τέλος! Η έμπνευση έρχεται ξαφνικά με την τελευταία σκηνή, και πρέπει μετά να ανακαλύψω πως φτάσαμε εκεί! Είναι συναρπαστικό όταν συμβαίνει και στο “Κάτω από το Κρεβάτι” έχει συμβεί τουλάχιστον σε δύο ιστορίες (“Tο Φεγγάρι των Νεκρών”, “Τίμοθι”, “Βέρα Mushroom” ίσως) αλλά δεν θέλω να το γράψω με σιγουριά γιατί όπως ξέρετε η μνήμη είναι ένα στημένο παιχνίδι. Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι αυτό συμβαίνει και είναι κάτι όμορφο και συναρπαστικό!
8. Έχετε ξεχωρίσει κάποια/ες ιστορία/ες από τις 11 σκοτεινές διηγήσεις που περιλαμβάνονται στο βιβλίο;
Δύσκολη ερώτηση.
Καταρχάς να σημειώσω ότι σε όλα τα βιβλία, σε όλες οι διηγήσεις, οι ήρωες που γράφω, άντρες, γυναίκες, νέοι και γέροι, έχουν ένα κομμάτι από το χαμόγελο, τα φοβάμαι, την οργή, την αγάπη μου...
Οπότε δε θα μπορούσα να διαλέξω κάποια -θα ήταν σαν να διάλεγα ένα από τα δάχτυλα των χεριών μου!
Ο κάθε κανόνας όμως έχει και την εξαίρεση του και αν μου επιτρέπεις, έχω αδυναμία σε μια συγκεκριμένη που την αγαπάω απλά λίγο περισσότερο... χωρίς να τη ξεχωρίζω από τις υπόλοιπες.
Εδώ... Υπάρχει κάτι πιο προσωπικό. Υπάρχει ο αγνός έρωτας... η ελπίδα... τα όνειρα... η πραγματικότητα. Και η φωτιά -η φωτιά που τα καίει όλα. Αναφέρομαι στο "Βέρα Mushroom", που είχα τη χαρά να δω να βραβεύεται δύο φορές σε πανελλήνιους διαγωνισμούς -και που είναι ανάμεσα σε άλλες αγαπημένες ιστορίες στο "Κάτω από το Κρεβάτι" (εκδ. Λυκόφως, 2017)
9. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Υπάρχουν και νιώθω ενθουσιασμένος για αυτά.
Για έναν συγγραφέα, η γραφή ενός νέου βιβλίου, είναι ευτυχία. Προσωπικά αισθάνομαι ευλογημένος, καθώς φέτος γράφω τρία νέα βιβλία.
Ένα μυθιστόρημα που με παιδεύει και το παιδεύω (διαφορετικό ύφους από ότι έχω γράψει ως τώρα) και με κάνει να ανυπομονώ... μια νουβέλα (καθαρού τρόμου και...απόλαυσης) καθώς και (το πρώτο που θα ολοκληρωθεί χρονικά) μια συλλογή διηγημάτων, βασισμένη στην πλούσια ελληνική παράδοση και τους βρικόλακες!
Είμαι ενθουσιασμένος καθώς στη συλλογή διηγημάτων αυτή, συνεργάζομαι μαζί με μια κορυφαία πένα της ελληνικής σκηνής, που θαυμάζω σαν συγγραφέα και εκτιμώ ως άνθρωπο, την Αγνή Σιούλα (εκδόσεις Πατάκη, εκδόσεις Λυκόφως). Πιστεύω σας ετοιμάζουμε κάτι πολύ δυνατό.
10. Ασχολείστε με τα social media και αν ναι που μπορούμε να σας βρούμε;
Όποιος θέλει, μπορεί να μου στείλει ένα προσωπικό μήνυμα -αλλά σας προειδοποιώ: Τα βράδια δεν κοιμάμαι!
Η κλήρωση έγινε μέσω του random.org και η τυχερή νικήτρια που αναδείχτηκε είναι η Στέλλα Τσερέκα από Ν.Μαρμαρά Χαλκιδικής. Ο νικητής έχει ειδοποιηθεί ηλεκτρονικά.
Μείνετε συντονισμένοι....ακολουθούν κι άλλοι διαγωνισμοί!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons