Από το Blogger.
Κάνοντας μια ισορροπημένη διατροφή, τα τελευταία δύο χρόνια, έχω μπει στη διαδικασία να φτιάχνω αυτά που θέλω να φάω, παρά να τα αγοράζω απέξω. Οι μπάρες δημητριακών είναι το αγαπημένο μου σνακ, που με έχει σώσει πολλές φορές. Το φυστικοβούτυρο δέ το έτρωγα σπανίως. Αυτή τη φορά συνδύασα μια μεγάλη μου αγάπη, τη σοκολάτα, είχα κάτι παραπανίσια μπισκότα, πρόσθεσα και λίγο φυστικοβούτυρο και το αποτέλεσμα ήταν συναρπαστικό. Με μόλις 3 υλικά, άντε τέσσερα, έφτιαξα μπάρες δημητριακών με φυστικοβούτυρο. Εύκολα, γρήγορα και υγιεινά!!!
Τα υλικά μας:
200gr Μπισκότα χωρίς ζάχαρη (χρησιμοποίησα αυτά)
120gr Φυστικοβούτυρο απαλό Super Spread
1 Κουβερτούρα υγείας ΙΟΝ
70gr Ανάλατο βούτυρο Lurpack
Εκτέλεση: Σε ένα μίξερ ρίχνουμε και χτυπάμε τα μπισκότα, το λιωμένο βούτυρο και το φυστικοβούτυρο. Παίρνουμε ένα ταψάκι, μέτριου σχήματος, τοποθετούμε ένα αντικολλητικό χαρτί και ρίχνουμε το μείγμα. Απλώστε το μείγμα με ένα κουτάλι, ώστε να καλυφτεί το ταψί. Σε ένα μικρό μπολ, ή σε μπεν μαρί, λιώστε την κουβερτούρα μαζί με κουταλιά της σούπας φυστικοβούτυρο. Ρίξτε το πάνω από τη βάση του μείγματος, που απλώσατε νωρίτερα. Προαιρετικά μπορείτε να λιώσετε σε ένα μικρό μπολ, μια κουταλιά της σούπας φυστικοβούτυρο και να ρίξετε από πάνω κάνοντας σχέδια με ένα πιρούνι ή μαχαίρι. Βάλτε το ταψί για δύο ώρες στο ψυγείο και μετά κόψτε σε ότι σχήμα θέλετε.
Φτιάξτε κι εσείς τη συνταγή αυτή και πείτε μου τα σχόλια σας!!!
Ένας ακόμη διαγωνισμός της σελίδας που για μια ακόμη φορά, έτρεξε, μέσω του προσωπικού μου προφίλ στο instagram, φτάνει στο τέλος του. Πολλές οι συμμετοχές που ελέγχθηκαν πριν την τελική κλήρωση, η οποία και έγινε μέσω της εφαρμογής Lukky. Οι πολλαπλές συμμετοχές διαγράφηκαν πριν την κλήρωση. Έγκυρα σχόλια-συμμετοχές κρίθηκαν τα 257. Πολλά τα ευχαριστώ για τις συμμετοχές, τα like και τα σχόλια σας. Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ στις εκδόσεις Ψυχογιός, για την προσφορά και την συνεργασία τους.
Η κλήρωση έγινε μέσω του lukkyapp, μεταδόθηκε σε live story από το προσωπικό μου προφίλ στο instagram και η νικήτρια έχει ειδοποιηθεί μέσω inbox.
Μείνετε συντονισμένοι.
Ακολουθείστε με στο facebook και στο instagram για να μην χάνετε διαγωνισμό!!!
«Οι Δικές μου Στιγμές» σε συνεργασία με το Βιβλιοπωλείο Τραμ προσφέρουν σε ένα τυχερό αναγνώστη τη διλογία της Φραντζέσκα Μάνγγελ, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bell, «Η Νύχτα του Σάουν» και «Καχαραμπού». Ο διαγωνισμός ισχύει για κατοίκους εντός Ελλάδας. Tο δώρο θα αποσταλεί με έξοδα της σελίδας, σε eco friendly συσκευασία, μαζί με σελιδοδείκτες.
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ "ΤΡΕΧΕΙ' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ INSTAGRAM
- Συμμετοχές για τη διλογία «Η Νύχτα του Σάουν - Καχαραμπού» στο προφίλ μου στο instagram ΕΔΩ
Ο διαγωνισμός ισχύει από Σάββατο 13/03/2021 έως την Τετάρτη 31/03/2021. Ο νικητής θα ενημερωθεί μέσω σχετικής ανάρτησης-story στο instagram, καθώς και από την στήλη "Διαγωνισμοί" του ιστολογίου «Οι Δικές μου Στιγμές» την Πέμπτη 01/04/2021.
Λίγα λόγια για το πρώτο μέρος: Πόσο καλά γνωρίζεις τον πιο δικό σου άνθρωπο; «Νόμιζα ότι την ήξερα... Δεν ήξερα τίποτα. Ούτε εκείνη, ούτε τη φυλακή της». Από την Αθήνα μέχρι τη Βόρεια Αγγλία και τη Σκωτία, ο Κίμων, ένας ανερχόμενος σκηνοθέτης, αναζητά την καλύτερή του φίλη, μια τυχοδιώκτρια ζωγράφο που εξαφανίστηκε έπειτα από την πρώτη της ατομική έκθεση με τίτλο «Η Νύχτα του Σάουιν». Μέσα από ένα περιπετειώδες ταξίδι σε διαφορετικούς χρονοτόπους, ο Κίμων καλείται να λύσει τα σκοτεινά μυστήρια της ταυτότητας και του παρελθόντος της: Ποια ήταν στην πραγματικότητα η Στέφη; Γιατί έφυγε; Τι σχέση είχε η έκθεση με την εξαφάνισή της και τι σημαίνει η Νύχτα του Σάουιν; Πρωτίστως η διαδρομή εκείνης κι έπειτα του Κίμωνα, καθώς βρίσκεται στα χνάρια της, είναι μια περιπλάνηση σ' έναν χαοτικό λαβύρινθο, όπου ο έρωτας παίρνει τη μορφή κατάρας και η λογική της τρέλας. Με φόντο μια αρχαία κέλτικη γιορτή, τη Νύχτα των Νεκρών, ένα μυστηριώδη άγνωστο άντρα κι ένα κλεμμένο οικόσημο, ο Κίμων και η Στέφη παρασύρονται στην «άλλη πλευρά» και έρχονται αντιμέτωποι με την πιο άγρια αποκάλυψη…
Λίγα λόγια για το δεύτερο μέρος: «Καχαραμπού σημαίνει κεχριμπάρι. Στη γλώσσα μου». Έτσι της είχε πει. Τώρα εκείνη θα κληθεί να μάθει πολύ περισσότερα από τη λέξη, τη γλώσσα του. Όλα όσα κρύβει ο κόσμος του κι η νύχτα που μοιράστηκαν, η Νύχτα του Σάουιν. Δύο γυναίκες σε δύο διαφορετικούς χρόνους βυθίζονται σε ένα μυστηριώδες οδοιπορικό και καταλήγουν σε έναν άγριο, απόκρυφο τόπο που θα τις φέρει αντιμέτωπες με τον ίδιο τους τον εαυτό. Με ό,τι γνώριζαν ως τώρα για τη ζωή, το καλό, το κακό, τον έρωτα και την αυτοθυσία. Το Καχαραμπού αποτελεί το δεύτερο και τελευταίο μέρος του βραβευμένου μυθιστορήματος Η Νύχτα του Σάουιν. Ξεκινώντας με την άγρια αποκάλυψη που έκλεισε το πρώτο βιβλίο, φανερώνει ένα προς ένα όλα τα κρυμμένα κομμάτια της σκοτεινής ιστορίας της Στέφης, του Κίμωνα και του Ξένου, ταξιδεύοντας τους ήρωες στο χρόνο μέσα από τις σελίδες ενός ξεχασμένου ημερολόγιου και μιας καταραμένης αγάπης.. Ο Διαγωνισμός έχει καταχωρηθεί και στα:
kerdiseto, likekaikerdise, diagonismos, nethall, mykosmos, doreandiagonismoi
Tην εποχή του κορωνοϊού, το θέατρο, προσπαθώντας να πάρει μια μικρή ανάσα ζωής, έρχεται στα σπίτια μας, φέρνοντάς μας, παραστάσεις που αγαπηθήκαν και ξεχώρισαν.
«Νούρα, ένα πένθιμο μπλουζ». Αυτή είναι η θεατρική παράσταση που παρακολουθήσα. Την είδα για την Μαριάννα Τουμασάτου και θα την ξαναέβλεπα. Μια παράσταση της Βάσιας Αργέντη που είχε επτά υποψηφιότητες στα κορφιάτικα βραβεία από την Ακαδημία Θεατρικών Βραβείων Τέχνης. Μια παράσταση για τους πρόσφυγες, που έρχονται από τη Συρία και το πως αυτοί αντιμετωπίζονται από τους Έλληνες.
Ο Αλέξανδρος είναι ένας νεαρός και φιλόδοξος φοιτητής που κατοικεί με τη μάνα του, σε μια περιοχή της Αθήνας. Είναι ενεργό μέλος σε μια ΜΚΟ που βοηθά τους πρόσφυγες. Σύντομα όμως θα αλλάξει γνώμη για αυτούς και θα τους θεωρήσει υπεύθυνους για όλες τις αποτυχίες στη ζωή του. Η Άμα είναι μια πρόσφυγας μάνα από τη Συρία, που παλεύει να επιβιώσει μαζί με την μικρή της κόρη Νούρα. Αισθάνεται εξαπατημένη ενώ έχει βιώσει πόλεμο, απώλειες αγαπημένων προσώπων, ξεριζωμό και κακουχίες. Ζει κάπου στην Αθήνα. Η ζωή τους θα αρχίσει να αλλάζει όταν κάποιοι άνθρωποι νοιαστούν για αυτούς. Όμως η ελπίδα θα σβήσει.
«Νούρα, ένα πένθιμο μπλουζ». Η Βάσια Αργέντη μεταφέρει μοναδικά, στιγμές από τις ζωές των προσφύγων. Χάρη στην πολύ καλή σκηνοθεσία, τους φωτισμούς αλλά και την εξαιρετική και πρωτότυπη μουσική, το αποτέλεσμα ήταν συγκλονιστικό. Σε πένθιμη ατμόσφαιρα και έχοντας ένα απλό και λιτό σκηνικό που θυμίζει hot spot, οι δυο ηθοποιοί, η Μαριάννα Τουμασάτου και ο Γιάννης Χαντέλης, προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν και να διδάξουν μαθήματα ζωής και ιστορίας. Οι ερμηνείες ήταν πάρα πολύ καλές, ωστόσο η Μαριάννα Τουμασάτου για μια ακόμη φορά ήταν απολαυστική και καθήλωσε με την ανατριχιαστική ερμηνεία της.
Μέσα από τις παράλληλες αφηγήσεις τους, τους ωραίους και δυνατούς μονολόγους οι δύο ηθοποιοί δημιουργούν εικόνες και έντονα συναισθήματα στον θεατή, προσπαθώντας να τον αφυπνίσουν σχετικά με το προσφυγικό θέμα. Η Ανδριάννα Μπάμπαλη, ως Νούρα, συγκινεί με την μοναδική ερμηνεία της, ζωντανά πάνω στο θεατρικό σανίδι, υπό την συνοδεία του Ανδρέα Καρανίκα, ο οποίος την συνοδεύει στο πιάνο.
Εν κατακλείδι η «Νούρα, ένα πένθιμο μπλουζ» πρόκειται για μια συγκλονιστική, δυνατή και προσεγμένη παράσταση για τη ζωή των προσφύγων που καταφθάνουν στην Ελλάδα, από μια διαφορετική οπτική. Σίγουρα θα συγκινήσει και θα προβληματίσει. Ένα πένθιμο μπλουζ για το δράμα των προσφύγων, είτε αυτή προέρχονται από τη Συρία είτε από τη Μικρά Ασία, μέσα σε μόλις 80 λεπτά.
ΠΛΟΚΗ: Η ηθική τελειότητα μοιάζει να είναι ο οδηγός στη ζωή του ενός ήρωα (Αλέξανδρος), αλλά δυστυχώς η ζωή πολλές φορές μας γεμίζει ψευδαισθήσεις προερχόμενες από το συλλογικό ασυνείδητο που δεν μπορούμε να τις διαχειριστούμε, και σε έναν τέτοιο σκόπελο σκοντάφτει ο Αλέξανδρος. Παράλληλα, οι κεντρικές ηρωίδες μας ( Μητέρα της Νούρα και η Νούρα) αποζητούν, όχι το δυτικό όνειρο όπως κάνουν οι μετανάστες, αλλά μία ανθρώπινη ζωή. Μια ζωή δίχως διώξεις, εγκλήματα και πολέμους. Όπως λέει, η Νούρα μας : «μαμά στις χούφτες μου έχω φυλάξει λίγο ήλιο». Αυτόν τον ήλιο αποζητούν. Στο έργο αυτό μας παρουσιάζεται μία διπλή Οδύσσεια: Του δυτικού ανθρώπου που τα έχει «όλα» και στέκεται θύμα αυτής της ιδανικής συνθήκης και των προσφύγων που, η ζωή τους μοιάζει το απόβλητο ενός συστήματος που δεν δείχνει στάλα συμπόνιας.
 |
| Πηγή Φωτογραφίας: e-evros.gr |
Συστήθηκε στο ευρύ κοινό, μέσα από την πρώτη του συμμετοχή στο τηλεοπτικό μουσικό talent show «The Voice», το 2015. Ο Σταύρος Πηλιχός ερμηνεύοντας τότε το τραγούδι «Εν Λευκώ» πέρασε από την Blind Audition καταλήγοντας στην ομάδα του Αντώνη Ρέμου. Όμως το όνειρο δεν κράτησε πολύ. Το 2020 αποφάσισε να συμμετέχει για δεύτερη φορά στο «The Voice» και με coach την Έλενα Παπαρίζου κατάφερε να φτάσει μέχρι και τα ημιτελικά.
Η πρώτη φορά που είδα και άκουσα τον Σταύρο να ερμηνεύει ήταν στην Αλεξανδρούπολη και στο παλιό καφέ-αναψυκτήριο που βρισκόταν στο Πάρκο Προσκόπων. Έκτοτε έχουν περάσει αρκετά χρόνια. Με αφορμή τις εμφανίσεις του στο μουσικό talent show, είχα τη χαρά να μιλήσω με τον τραγουδιστή, για την μουσική, τα μουσικά talent show καθώς και για την συμμετοχή του στο «The Voice».
Πες
μας λίγα λόγια για εσένα.
Γεννήθηκα
και μεγάλωσα σε ένα υπέροχο και γραφικό χωριό,
τον Γαβαλά Αλιβερίου Ευβοίας. Είμαι απόφοιτος του τμήματος Μοριακής Βιολογίας
και Γενετικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και κάτοχος του
μεταπτυχιακού τίτλου "Γενετική του Ανθρώπου". Όσον αφορά την Μουσική,
έχω σπουδές στην Βυζαντινή Μουσική, το πιάνο, την θεωρία της μουσικής και είμαι
κάτοχος Διπλώματος στην Σύγχρονη Φωνητική Τέχνη και Ορθοφωνία. Φυσικά και στους
δυο κλάδους των σπουδών μου παρακολουθώ συνεχώς επιμορφωτικά προγράμματα και σεμινάρια.
Πως
προέκυψε η ενασχόληση σου με τη μουσική;
Η
κλίση μου προς την μουσική, σύμφωνα με τα λεγόμενα της μαμάς μου, ξεκίνησε από
παρα πολύ νωρίς. Όλοι στο σπίτι με θυμούνται μωράκι να κάθομαι δίπλα σε ένα
ηχείο, να κολλάω το αυτί μου και να απολαμβάνω ακίνητος οποιαδήποτε μουσική
έπαιζε. Σε ηλικία έξι ετών ζήτησα στους γονείς μου να ξεκινήσω μαθήματα
βυζαντινής μουσικής, μιας και ο πάππους μου ήταν ψάλτης και ένα άτομο που
θαυμάζω απεριόριστα.
Πότε
ήταν η πρώτη σου εμφάνιση μπροστά σε κοινό;
Η
πρώτη μου εμφάνιση σε κοινό ήταν στην ηλικία των εφτά ετών, στην πρώτη μαθητική
συναυλία του Ωδείου Αλιβερίου. Την θυμάμαι αυτήν την συναυλία σαν να ήταν χθες.
Τι μαγική στιγμή!!!
Ποιες
οι μουσικές σου επιρροές και ποιον καλλιτέχνη θαυμάζεις;
Οι
μουσικές μου επιρροές είναι πολλές και από πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής.
Από την jazz και την pop μέχρι την έντεχνη και παραδοσιακή μουσική. Θεωρώ
πως κάθε είδος μουσικής έχει λόγο ύπαρξης και σίγουρα κάτι να μας προσφέρει. Ο
συνδυασμός διαφορετικών μουσικών δρόμων μπορεί να δώσει μαγικά αποτελέσματα και
πολύ φρέσκος ήχους. Όσον αφορά καλλιτέχνες που θαυμάζω, χωρίς δεύτερη σκέψη για
ξένη τραγουδίστρια θα πω την Jessie
J. Δεν νομίζω πως
υπάρχει καλύτερη vocalist
παγκοσμίως. Αγαπημένη Ελληνίδα τραγουδίστρια η Άννα Βίσση. Τέτοια φωνή, τέτοιο
πάθος, τέτοια ενέργεια επί σκηνής είναι πολύ δύσκολο να βρεις!
Συστήθηκες
στο ευρύ κοινό το 2015 όταν συμμετείχες για πρώτη φορά στο «The Voice». Τι γεύση σου άφησε η εμπειρία αυτή;
Στο The Voice του 2015 ήμουν 25 ετών. Όπως καταλαβαίνετε ήμουν αρκετά μικρός και
ανώριμος για να διαχειριστώ κάτι τόσο μεγάλο. Με κατέβαλλε το άγχος μου κάθε
φορά που τραγουδούσα και δεν μπορούσα να κάνω την τέχνη όπως εγώ την
ονειρεύομαι. Μου άφησε λοιπόν μια πικρή γεύση, αλλά και μια επιθυμία να νικήσω
τους φόβους και να γυρίσω πίσω πιο δυνατός και έτοιμος να διεκδικήσω το όνειρο
μου!
Γιατί
αποφάσισες να συμμετέχεις για δεύτερη φορά στο «The Voice»;
Η
απόφαση ήταν πραγματικά της στιγμής. Είπα αν δεν το κάνεις τώρα ; πότε ; ένιωθα
έτοιμος! Έπρεπε να γυρίσω να λύσω τις διαφορές μου με το παρελθόν για να
μπορέσω να ζήσω όπως ονειρεύομαι το παρόν. Και αν αναλογιστούμε ότι έφτασα στον
ημιτελικό του Παιχνιδιού θεωρώ πως τα κατάφερε αρκετά καλά!
Πως
ήταν η συνεργασία σου με την Έλενα Παπαρίζου και τι κρατάς από
την εμπειρία σου στο μουσικό παιχνίδι;
Η
συνεργασία μου με την Έλενα Παπαρίζου ήταν άψογη και άκρως επαγγελματική! Μου
έμαθε πολλά σε αυτούς τους έξι μήνες που ήμασταν στο παιχνίδι και μου έδωσε να
καταλάβω πως είμαι ένας έτοιμος τραγουδιστής, ικανός να φτάσει ψηλά (Θεού
θέλοντος και καιρού επιτρέποντος). Κρατάω λοιπόν από το παιχνίδι αυτό υπέροχες
αναμνήσεις, καλούς φίλους, μεγάλες ερμηνείες, την αγάπη του κόσμου και πολλές σημαντικές γνωριμίες.
Θα
προέτρεπες τους νέους καλλιτέχνες να δηλώσουν συμμετοχή σε αντίστοιχα μουσικά
shows;
Φυσικά
και θα τους προέτρεπα, αλλά υπό έναν όρο! Να πάνε για να περάσουν καλά και όχι
σκεπτόμενοι τεράστιες καριέρες μετά. Είναι πολύ πιο σύνθετα τα πράγματα στον
χώρο της μουσικής από ότι πολλά παιδιά πιστεύουν ! Πέρα από το ταλέντο
απαιτούνται αρκετά χρήματα για να προχωρήσεις και μεγάλη τύχη! Όποτε παιδιά μου, ναι να πάτε σε μουσικούς διαγωνισμούς αλλά για να κάνετε αυτό που αγαπάτε,
χωρίς άγχος, χωρίς την σκέψη του τι θα γίνει αύριο!
Στη
σημερινή εποχή είναι προτιμότερο να κυκλοφορεί ένας δίσκος ή να υπάρχουν διαθέσιμα
τα τραγούδια στο ιντερνέτ;
Ζουμε
στην εποχή της τεχνολογίας και των social media.
Σαφώς και οι ανάγκες της εποχής καθορίζουν και τον τρόπο κυκλοφορίας της
μουσικής των διαφόρων καλλιτεχνών. Στο σήμερα η διακίνηση μουσικής γίνεται μέσω
του Διαδικτύου και πολλές πλατφόρμες έχουν αναπτυχθεί για την αγορά μουσικής
από το αυτό και σε πολύ χαμηλές τιμές μάλιστα.
Πιστεύεις
ότι μέσω του διαδικτύου μπορεί να προωθηθεί καλύτερα μια δουλειά;
Η προώθηση πλέον γίνεται σχεδόν αποκλειστικά από το διαδίκτυο. Παλιά λέγαμε από
στόμα σε στόμα, τώρα λέμε από προφίλ σε προφίλ. Έχει τεράστια δύναμη το
διαδίκτυο να κάνει κάποιον διάσημο αλλά και το αντίθετο. Η ιδανική προώθηση για εμένα είναι μέσω διαδικτύου, τηλεόρασης και ραδιοφώνου.
Ποια
τα μελλοντικά σου σχέδια;
Τα
μελλοντικά μου σχέδια έχουν να κάνουν κατά πολύ με το πότε θα γίνει η άρση του lockdown. Για να πω ότι θα κάνω live δεν είναι βέβαιο
καθώς δεν ξέρω πότε θα ανοίξουν τα κέντρα διασκέδασης, οι μουσικές σκηνές κλπ.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι σύντομα κυκλοφορεί το πρώτο μου single σε μουσική του Νίκου Μερτζάνου και στίχους του
Νίκου Μωραΐτη. Οι δυο αυτοί υπέροχοι καλλιτέχνες υπογράφουν πολλά από τα
τραγούδια της μαγικής Γιώτας Νέγκα, οπότε καταλαβαίνετε ότι φτιάχνουμε ένα
τραγούδι υψηλού επιπέδου! Ελπίζω να το αγαπήσετε όπως το έχουμε αγαπήσει και
εμείς!
Σας φιλώ, να προσέχετε,
να ονειρεύεστε και να θυμάστε ότι όλα θα γίνουν ξανά όπως πριν. Πως θα το πετύχετε να αντέξετε όλα αυτά που ζούμε; μην ξεχνάτε ποτέ το παιδί που κρύβετε μέσα σας.
Ο Μανώλης Παλαβούζης συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό, το 2018, μέσα από το πρώτο μέρος της διλογίας βιολογικού τρόμου με τίτλο «Ο Τέταρτος Καβαλάρης - Η Επώαση», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πηγή, κάνοντας ιδανικό ντεμπούτο στην ελληνική λογοτεχνία. Το 2019 ολοκλήρωσε την διλογία, με το δεύτερο μέρος «Ο Τέταρτος Καβαλάρης - Ο Όλεθρος». Το 2020 ο συγγραφέας επιστρέφει με το τρίτο προσωπικό μυθιστόρημα, ένα κλιματικό θρίλερ, με τίτλο «Έτος Χωρίς Καλοκαίρι».
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Μανώλης Παλαβούζης
β) Τίτλος: Έτος Χωρίς Καλοκαίρι
γ) Έτος Έκδοσης: 2020
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Πηγή
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Η πρώτη μου επαφή με τον συγγραφέα έγινε το 2019, μέσα από το πρώτο του βιβλίο «Ο Τέταρτος Καβαλάρης - Η Επώαση». Αυτό το βιβλίο μάλιστα αποτέλεσε αφορμή να γνωρίσω προσωπικά τον συγγραφέα και τον Νοέμβριο του 2019 να είμαι στην ευχάριστη θέση, να προλογίσω σε βιβλιοπαρουσίαση στην Αλεξανδρούπολη, το δεύτερο και τελευταίο μέρος της διλογίας του.
Το τρίτο βιβλίο του Μανώλη Παλαβούζη ήταν για καιρό
στα αδιάβαστα βιβλία. Όμως έπρεπε να το διαβάσω για πολλούς, διάφορους αλλά και
ευνόητους λόγους. Οφείλω να πω, πως ο όγκος του βιβλίου με τρόμαζε. Μάλιστα,
κατά την ανάγνωση του με κούρασε, με το να το κρατώ στα χέρια μου. Βλέπετε
είναι κοντά στις 700 σελίδες. Αλλά δεν με κούρασε με την ιστορία του. Το
αντίθετο, το βιβλίο διαβάστηκε μέσα σε τρεις ημέρες.
Αρχικά οι εκδόσεις Πηγή, έχουν κάνει ένα καταπληκτικό
εξώφυλλο. Σε συνδυασμό με την περίληψη στο οπισθόφυλλο, κεντρίζουν την προσοχή
και προϊδεάζουν αρκετά για το τι θα επακολουθήσει.
1815 Ινδονησία. Η έκρηξη του ηφαιστείου
της Ταμπόρα, με το πέρασμα της, δεν αφήνει μόνο κατεστραμμένα σπίτια αλλά
επηρεάζει το κλίμα όλης της γης. Ο Πιέρ Λεγκέ, ένας Γάλλος στρατιώτης, θα βγει
λαβωμένος από τη Μάχη του Βατερλώ, θα αιχμαλωτιστεί από Άγγλους στρατιώτες, θα
γνωρίσει την κόρη του αρχηγού, Φρέγια και όλοι μαζί θα προσπαθήσουν να
επιβιώσουν, μετά την έκρηξη του ηφαιστείου. Καλοκαίρι 2020 η ιστορία θα επαναληφθεί. Ο Φίλιππος και ο αδερφός του Μάρκος, θα βρεθούν στην
Σκωτία και στο όρος Μπεν Νέβις, για αναρρίχηση, όταν θα γίνει έκρηξη του ηφαιστείου Κοριάσκι. Στο δρόμο
προς την επιβίωση θα γνωρίσουν την Μπεατρίς και τον γιό της Λόγκαν. Η έκρηξη του ηφαιστείου είναι μόνο η αρχή.
Όσο η ηφαιστειακή τέφρα διασπείρεται στην ατμόσφαιρα, ο πλανήτης βυθίζεται στο
σκοτάδι. Μαζί θα φέρει πτώση της
θερμοκρασίας και ένα σωρό άλλα πράγματα που κανείς από τους πρωταγωνιστές
της ιστορίας, δεν μπορεί να διανοηθεί. Για την επιβίωση τους, θα χρειαστεί να διασχίσουν την μισή Ευρώπη και να φτάσουν στο Νότο, και στην Ελλάδα. Όμως στο δρόμο τους θα συναντήσουν αρκετά εμπόδια. Το θέμα είναι αν μπορέσουν να τα ξεπεράσουν!!!
Ακόμα και τις πιο δύσκολες ώρες, η ελπίδα συνεχίζει να επιβιώνει. Αυτή η μικρή κατεργάρα είναι το φως σε κάθε σκοτάδι
Ο Μανώλης Παλαβούζης, παρουσιάζει την ιστορία του, σε τέσσερα κεφάλαια αλλά σε δύο διαφορετικούς
χρόνους. Όπως και στον Τέταρτο Καβαλάρη ετσι και σε αυτήν την ιστορία, ο συγγραφέας μάς μεταφέρει πίσω στο χρόνο. Αυτή τη φορά, ωστόσο δεν μάς μεταφέρει
στον Μεσαίωνα, αλλά στο 1815, σε μια πραγματική έκρηξη ηφαιστείου. Εκείνη η
χρονιά αποκαλέστηκε ως «Έτος χωρίς
Καλοκαίρι», σύμφωνα με τα εισαγωγικά στοιχεία που δίνει ο συγγραφέας, στην
αρχή του βιβλίου. Εν μέρει η ιστορία που παρουσιάζει ο συγγραφέας, βασίζεται σε
αληθινά γεγονότα.
Ο συγγραφέας παντρεύει μοναδικά την μυθοπλασία, με τα
ιστορικά γεγονότα. Αρχής γενομένης, από το 1815. Τοποθετεί τους χαρακτήρες εκείνη την χρονική στιγμή, παρουσιάζοντας παράλληλα την εποχή που ο γαλλικός
στρατός με αρχηγό τον Ναπολέοντα πολεμούσε τους Άγγλους κι όλο το συνάφι τους. Οι
απώλειες ήταν τρομακτικές και από τις δύο πλευρές. Ο ίδιος
ο συγγραφέας μάλιστα αναφέρεται και στο ρόλο που έπαιξαν οι βασιλικοί Δραγώνοι.
Σε αυτήν μάλιστα τη χρονική στιγμή, οι δύο χαρακτήρες, ένας Γάλλος και μια
Αγγλίδα, ο Πιέρ και η Φρέγια, θα έρθουν κοντά και μαζί θα αρχίσουν έναν αγώνα
επιβίωσης, έπειτα από την έκρηξη του ηφαιστείου.
Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, σ΄ ένα πεδίο μάχης υπάρχουν και χειρότερα πράγματα από τον θάνατο
Στη δεύτερη ιστορία, ο συγγραφέας, μας μεταφέρει στο
παρόν. Συστήνει άλλους χαρακτήρες που ωστόσο δεν φαίνεται να συνδέονται με
τους πρωταγωνιστές της πρώτης ιστορίας. Το μόνο κοινό που έχουν είναι ότι όλοι τους, προσπαθούν να επιβιώσουν από το μέλλον που προδιαγραφόταν
σκοτεινό. Δυο ιστορίες διαφορετικές μεταξύ τους, που όμως συνδέονται με μια έκρηξη ηφαιστείου. Δυο ιστορίες που οι πρωταγωνιστές του θα ξεχάσουν για τα καλά ότι πρόκειται για καλοκαίρι.
Η έκρηξη ήταν το φιτίλι μόνο που θα πυροδοτούσε κάτι εντελώς διαφορετικό, κάτι θανάσιμα διαφορετικό. Κάτι που ο πλανήτης και οι άνθρωποι είχαν αιώνες να βιώσουν
Χωρίζοντας την ιστορία, σε τέσσερα κεφάλαια, ο συγγραφέας κάνει την έκπληξη και δοκιμάζεται και σε ένα άλλο είδος, αυτό της ποίησης. Στην αρχή του κάθε κεφαλαίου υπάρχει ένα τετράστιχο ποίημα, σαν προπομπός της ιστορίας, σε έμμετρο λόγο, που μου άρεσε πολύ. Ακόμα και οι τίτλοι των κεφαλαίων (Πορφυρή Δύση, Λυκόφως, Σκοτάδι, Λυκαυγές) είναι ικανοί να σου διεγείρουν την προσοχή και να κρατήσουν τον ενδιαφέρον μέχρι τέλους.
Ο συγγραφέας γραφεί με απλό αλλά ιδιαίτερο λόγο, που δεν κουράζει. Γίνεται αρκετά περιγραφικός, (κάποια σημεία χρειάστηκε να τα προσπεράσω) και δημιουργεί στον αναγνώστη δυνατές εικόνες. Παράλληλα μάς ταξιδεύει στην Αγγλία και τη Σκωτία και καταλήγει στη Γαλλία και τα κάστρα της. Αναφέρεται ταυτόχρονα στα ακραία καιρικά φαινόμενα που έπληξαν τη γη, δίνει πληροφορίες για τα ηφαίστεια και για τον Δείκτη Ηφαιστειακής Εκρηκτικότητας (VEI) ενώ επισημαίνει και τις περιπτώσεις του Βεζούβιου και της Πομπηίας, πόλεις που θάφτηκαν κάτω από τη λάβα ηφαιστείου.
Ο κόσμος μας αλλάζει. Από πάντα άλλαζε, μόνο που τώρα η αλλαγή έρχεται γρηγορότερα από άλλες φορές, με πιο βίαιες αλλαγές, πιο άμεσες, πιο ορατές. Όμως δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε και θα είναι η τελευταία.
Παράλληλα με την πλοκή, ο συγγραφέας αναφέρεται σε υπαρκτά πρόσωπα, που άφησαν το στίγμα τους στη τέχνη, με τα έργα τους και συνδέονται με την ιστορία με απίστευτο τρόπο όπως ο ποιητής Λόρδος Μπάιρον, η συγγραφέας Μαίρη Σέλλεϋ κι ο συγγραφέας John William Polidori. Επιπρόσθετα ο συγγραφέας θίγει πολλά ζητήματα, διατυπώνοντας τις σκέψεις του μέσα από τους χαρακτήρες που έχει δημιουργήσει. Ζητήματα που αφορούν την ενδοοικογενειακή βία, την προσφυγική κρίση και τη στάση που τηρεί η Ευρώπη, τις διατροφικές επιλογές του καθενός ακόμα και τα μέσα πληροφόρησης. Ο συγγραφέας χαρακτηριστικά αναφέρει πως η
τηλεόραση είναι τόσο ελεγχόμενη που δεν θα γίνει ποτέ αληθινό μέσο πληροφόρησης. Δεν διστάζει μάλιστα να αναφερθεί στο ελληνικό σύστημα υγείας και εκπαίδευσης, ρίχνοντας τα πυρά τους στους πολιτικούς.
Τέλος όσο εξελίσσεται η ιστορία, οι χαρακτήρες τόσο της πρώτης όσο και της δεύτερης ιστορίας, περνάνε αρκετές δοκιμασίες, μέσα από τις οποίες έρχεται η ανανέωση, η φαντασία, και αφυπνίζεται η δημιουργικότητα του
ανθρώπου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι ανθρώπινες σχέσεις δοκιμάζονται για άλλη μια φορά και ίσως αυτό να μάς προβληματίσει.
Όλοι κάνουμε πράγματα για τα οποία αργότερα μετανιώνουμε, είναι μέρος της φύσης μας να αναθεωρούμε και να επανεξετάζουμε
Εν κατακλείδι, το τρίτο βιβλίο του Μανώλη Παλαβούζη «Έτος Χωρίς Καλοκαίρι» είναι ένα δυνατό και καλογραμμένο μυθιστόρημα που περιστρέφεται γύρω από το περιβάλλον και το κλίμα της γης. Ο λόγος του συγγραφέα και οι γνώσεις του στην περιβαλλοντολογία εγγυώνται ένα αποτέλεσμα που θα σας συναρπάσει και παράλληλα θα σας προβληματίσει. Ένα φανταστικό κλιματικό θρίλερ με ψήγματα αλήθειας, γρήγορη ροή, αγωνία, δράση, ανθρωποκυνηγητό, έρωτες, ανατροπές αλλά και μηνύματα που αφορούν τις ανθρώπινες σχέσεις, την κακοποίηση των γυναικών, το βιγκανισμό και το προσφυγικό φαινόμενο. Το φινάλε του θα μπορούσε να είναι βγαλμένο από ταινία!!!
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Θερμή ανταπόκριση είχε η πρώτη ανάρτηση, της ανανεωμένης στήλης «Το Τραγούδι του Μήνα», που πλέον μετονομάστηκε. Στην playlist του Ιανουαρίου είδαμε και ακούσαμε όλα τα νέα ελληνικά τραγούδια που κυκλοφόρησαν, 34 στο σύνολο. Ο Φεβρουάριος ήταν ένας μήνας, γεμάτος μουσικές στιγμές. Πολλές νέες κυκλοφορίες, που κάποιες αποτέλεσαν και προπομποί των δίσκων των καλλιτεχνών. Συνολικά 46 νέα τραγούδια, τόσο από αγαπημένους καλλιτέχνες όσο και από νέους.
Κατά σειρά προτίμησης μου, από την αρχή μέχρι το τέλος, η playlist διαμορφώνεται ως εξής:
Top 10
⓸ Δεν επέστρεψα - Έλενα Παπαρίζου
⓹ Η Αγάπη αυτή - Έλλη Κοκκίνου
⓺ Χάθηκες Αλήτισσα - Στέλιος Ρόκκος
⓻ Σ' Ένα Τέταρτο - Κωνσταντίνος Χριστοφόρου
⓽ Τώρα Μιλάω Εγώ - Δήμος Αναστασιάδης
⓾ Πότε Θα Σε Δω - Γιώργος Παπαδόπουλος
⑪ Aye Aye (Θέλω Και Δε Θέλεις) - Konnie Metaxa & Tasos Xiarcho
⑫ Μου Έλειψες Πολύ - Λούκας Γιώρκας
⑭ Μπερδεμένος - Πάνος Μουζουράκης
⑮ Νικητές Χαμένοι - Άλκηστις Πρωτοψάλτη
⑯ Έλα Όπως Είσαι - Κωνσταντίνος Κουφός
⑰ Μια Σταγόνα Αμαρτία - Έλενα Παπαρίζου
⑳ Πάλι Ψέματα Θα Πω - Πάνος Βλάχος
㉑ Δύο ξένοι - Γιάννης Κότσιρας
㉓ Το όνομά μου ειν’ το δικό σου - Σπύρος Γραμμένος
㉔ Ανάσα - Βιολέτα Ίκαρη & Νίκος Ξύδης
㉖ Για Ποια Αγάπη - Ελενα Παπαρίζου
㉗ Αν Σωθείς Θα Σωθώ - Γιώργος Λεμπέσης
㉘ Πέτρα - Γιώργος και Νίκος Στρατάκης & Γιώργος Σαλουστρος
㉙ Τι Χρώμα Να ‘Χει Το Νερό - Νίκος Ψημίτης & Μαρία Παπαγεωργίου
㉚ Απόψε Κάτι Λείπει - Έλλη Κοκκίνου
㉛ Τα Καλύτερά Μας Χρόνια - Δάκης, Ελπίδα Ft. Κατερίνα Παπουτσάκη
㉝ Συμπτωματικά - Κωνσταντίνος Νάζης
㉞ Σε έχω διαγράψει - Χριστίνα Ζαντή
㊱ Παράξενο Αγόρι - Tasos Xiarcho
㊴ Τώρα Πονάει - Κυριάκος Μαυρίδης
㊶ Έφευγες - Κωνσταντίνα Δημητρίου
㊷ Γλυκό Μου Πικραμύγδαλο - Γιάννης Διονυσίου
㊸ Furtuna - ΓΙΑΝ ΒΑΝ feat. Ιουλία Καραπατάκη & MC Yinka
㊻ Πάμε Αν Θες Σινεμά - Χριστίνα Λάμπρου
Η playlist είναι διαθέσιμη και εδώ. Καλή Ακρόαση!!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons