Από το Blogger.
Ένας ακόμη διαγωνισμός της σελίδας που για μια ακόμη φορά, έτρεξε, μέσω του προσωπικού μου προφίλ στο instagram, φτάνει στο τέλος του. Οι συμμετοχές για άλλη μια φορά δεν κρίθηκαν όλες έγκυρες. Όλες οι συμμετοχές ελέγχθηκαν πριν την τελική κλήρωση. Από τα 160 σχόλια-συμμετοχές έγκυρα κρίθηκαν τα 150. Πολλά τα ευχαριστώ για τις συμμετοχές, τα like και τα σχόλια σας. Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ τόσο στις εκδόσεις Μεταίχμιο για το ημερολόγιο όσο και τα Βιβλιοχαρτοπωλεία Δημητριάδης για τους Nesboσελιδοδείκτες.
Η κλήρωση έγινε μέσω του random.org, μεταδόθηκε σε live story από το προσωπικό μου προφίλ στο instagram. Ο αριθμός που κληρώθηκε είναι το 47 και η νικήτρια που κερδίζει το βιβλίο είναι η Μαρία Καψογεώργη. Η νικήτρια έχει ειδοποιηθεί μέσω inbox.
.
Μείνετε συντονισμένοι. Η φετινή χρονιά κρύβει διαγωνισμούς εκπλήξεις.
Ακολουθείστε με και στο instagram για να μην χάνετε διαγωνισμό!!!
Ένατος μήνας, ένατη μουσική ανάρτηση της φετινής χρονιάς και εικοστή δεύτερη αυτής της στήλης. Πρώτη του φθινοπώρου!!! Ο Σεπτέμβρης μουσικά, ήρθε με πολλές και δυνατές επιτυχίες. Νέα τραγούδια που κατάφεραν με το πρώτο άκουσμα να ξεχωρίσουν, να παιχτούν σε ραδιόφωνα και να προστεθούν εντέλει στην playlist μου. Μια playlist που έγινε γνωστή σε όλους εσάς, για να μπορείτε ανά πάσα ώρα και στιγμή να την ακούσετε κι εσείς... ή τουλάχιστον για όσους είναι λάτρης της ελληνικής μουσικής. Ποια είναι αυτά τα τραγούδια που αγαπήσαμε; Πάμε όμως να τα δούμε ένα ένα, πριν σας παρουσιάσω το τραγούδι του μήνα.
Ο Σεπτέμβριος ήταν ένας μήνας, που δισκογραφικά, είχαμε 3 κυκλοφορίες άλμπουμ. Μία από αυτές τις δουλειές ήταν πολυαναμενόμενη. Αλλά ας τα πάρω από την αρχή. Ο πρώτος δίσκος του μήνα έρχεται από τον Σταμάτη Κραουνάκη, με τίτλο «Γιορτή στα σπίτια». Ο δίσκος αποτελείται από 14 τραγούδια, που ερμηνεύουν οι Ελένη Βιτάλη, Σάκης Καραθανάσης, Μανώλης Μητσιάς, Φοίβος Δεληβοριάς, Χρήστος Γεροντίδης, Κώστας Μπουγιώτης. Ο δεύτερος δίσκος έρχεται από τους Opera Chaotique, με τίτλο «Στων Διακαμένων σας Χειλιών την άκρη». Κυκλοφορεί από την Ogdoo Music. Ο τρίτος και τελευταίος δίσκος, ήταν και ο πιο αναμενόμενος. Λόγος φυσικά γίνεται για το νέο δίσκο της Νατάσα Μποφίλιου, με τίτλο «Η εποχή του Θερισμού» σε μουσική του Θέμη Καραμουρατίδη και στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου. Ο δίσκος κυκλοφορεί από την Cobalt ενώ ήδη έχουν ξεχωρίσει αρκετά τραγούδια ανάμεσα σε αυτά «Κοίτα με» και «Φολέγανδρος».
Τα τραγούδια, που ακούστηκαν και ξεχώρισαν είναι: «Makorokoto» του Monsieur Zeraw, «Παγίδα» της Φαίη Ρουμπίνη, «Βραδινές προσευχές» του Χρήστου Ζώτου, «Της λίκνας το σκοτάδι» του Σταύρου Σιόλα, «Ίσως» του Σπύρου Χαλκιά, «Δεν Μπορώ Να Ανασάνω» των Manos Del Mago x Almenta, «Άλλα Χείλια Φιλάς» του Μάριου Δαρβίρα, «Σε Λάθος Μάτια» της Γιώτα Νέγκα, «Ή Εσύ Ή Εγώ» του Πασχάλη, «Η Ψυχή Μου Εσύ» του Κωνσταντίνου Τσαχουρίδη, «Μη Θυμώνεις» του Πέτρου Ιακωβίδη, «Όλα στον αέρα» του Γιάννη Βασιλείου, «» της Πόπη Αστεριάδη, «» της Πόπη Αστεριάδη, «» της Πόπη Αστεριάδη,, «Eνα χαμόγελο» της Χριστίνα Κακαλιάντη, «MaMaCiTa» του Liak, «Πιάσε Απ' Το Χέρι Τη Ζωή» του Χρήστου Μάστορα, «Σε Ξένο Σώμα» της Έλενα Παπαρίζου, «Τον άνθρωπο τον λάθος» του Ηλία Βρετού, «Ερημοπούλι» της Βιολέτα Ικάρη, «Τα Xρόνια Kι Aν Περάσουν» του Χρήστου Π., «Ανήκεις σε μένα» του Δημήτρη Θεοδοσιάδη, «Περνάς καλά» του Γιάννη Πλούταρχου, «Παίρνω πίσω την αγάπη» του Σάκη Αρσενίου, «Ό,τι Κι Αν Κάνω» του Αναστάσιου Ράμμου, «Τον αγαπώ» της Λένα Αλκαίου, «» της Πόπη Αστεριάδη, «Αφήστε το» του Γιώργου Μαργαρίτη, «Οι φίλοι» των Θέμη Αδαμαντίδη και Πάνου Μπλέτζα και «Προς το παρόν» της Αμαρυλλίς.
Ο Σεπτέμβριος ήταν ένας μήνας, που δισκογραφικά, είχαμε 3 κυκλοφορίες άλμπουμ. Μία από αυτές τις δουλειές ήταν πολυαναμενόμενη. Αλλά ας τα πάρω από την αρχή. Ο πρώτος δίσκος του μήνα έρχεται από τον Σταμάτη Κραουνάκη, με τίτλο «Γιορτή στα σπίτια». Ο δίσκος αποτελείται από 14 τραγούδια, που ερμηνεύουν οι Ελένη Βιτάλη, Σάκης Καραθανάσης, Μανώλης Μητσιάς, Φοίβος Δεληβοριάς, Χρήστος Γεροντίδης, Κώστας Μπουγιώτης. Ο δεύτερος δίσκος έρχεται από τους Opera Chaotique, με τίτλο «Στων Διακαμένων σας Χειλιών την άκρη». Κυκλοφορεί από την Ogdoo Music. Ο τρίτος και τελευταίος δίσκος, ήταν και ο πιο αναμενόμενος. Λόγος φυσικά γίνεται για το νέο δίσκο της Νατάσα Μποφίλιου, με τίτλο «Η εποχή του Θερισμού» σε μουσική του Θέμη Καραμουρατίδη και στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου. Ο δίσκος κυκλοφορεί από την Cobalt ενώ ήδη έχουν ξεχωρίσει αρκετά τραγούδια ανάμεσα σε αυτά «Κοίτα με» και «Φολέγανδρος».
Τα τραγούδια, που ακούστηκαν και ξεχώρισαν είναι: «Makorokoto» του Monsieur Zeraw, «Παγίδα» της Φαίη Ρουμπίνη, «Βραδινές προσευχές» του Χρήστου Ζώτου, «Της λίκνας το σκοτάδι» του Σταύρου Σιόλα, «Ίσως» του Σπύρου Χαλκιά, «Δεν Μπορώ Να Ανασάνω» των Manos Del Mago x Almenta, «Άλλα Χείλια Φιλάς» του Μάριου Δαρβίρα, «Σε Λάθος Μάτια» της Γιώτα Νέγκα, «Ή Εσύ Ή Εγώ» του Πασχάλη, «Η Ψυχή Μου Εσύ» του Κωνσταντίνου Τσαχουρίδη, «Μη Θυμώνεις» του Πέτρου Ιακωβίδη, «Όλα στον αέρα» του Γιάννη Βασιλείου, «» της Πόπη Αστεριάδη, «» της Πόπη Αστεριάδη, «» της Πόπη Αστεριάδη,, «Eνα χαμόγελο» της Χριστίνα Κακαλιάντη, «MaMaCiTa» του Liak, «Πιάσε Απ' Το Χέρι Τη Ζωή» του Χρήστου Μάστορα, «Σε Ξένο Σώμα» της Έλενα Παπαρίζου, «Τον άνθρωπο τον λάθος» του Ηλία Βρετού, «Ερημοπούλι» της Βιολέτα Ικάρη, «Τα Xρόνια Kι Aν Περάσουν» του Χρήστου Π., «Ανήκεις σε μένα» του Δημήτρη Θεοδοσιάδη, «Περνάς καλά» του Γιάννη Πλούταρχου, «Παίρνω πίσω την αγάπη» του Σάκη Αρσενίου, «Ό,τι Κι Αν Κάνω» του Αναστάσιου Ράμμου, «Τον αγαπώ» της Λένα Αλκαίου, «» της Πόπη Αστεριάδη, «Αφήστε το» του Γιώργου Μαργαρίτη, «Οι φίλοι» των Θέμη Αδαμαντίδη και Πάνου Μπλέτζα και «Προς το παρόν» της Αμαρυλλίς.
Για το τραγούδι του μήνα δυσκολεύτηκα ως προς την επιλογή του. Αποφάσισα ωστόσο τα δύο κομμάτια, να τα παρουσιάσω παραπάνω. Αυτά ήταν της Γιώτα Νέγκα και το Γιάννη Πλούταρχου. Το τραγούδι του μήνα είναι αναμφισβήτητα, η επιστροφή ενός μεγάλου λαϊκού τραγουδιστή που έλειψε σε όλους μας, πολύ. Μια μοναδική συνύπαρξη, που στην πρώτη βδομάδα κυκλοφορίας του τραγουδιού, έχει φτάσει στην 3η θέση στις τάσεις του YouTube, ξεπερνώντας παράλληλα και τις 1.000.000 προβολές. Ένα τραγούδι που ήδη έκανε αίσθηση από το πρώτο του άκουσμα. Η φωνή της Γιάννα Τερζή ενώνεται με αυτή του πατέρα της, του μοναδικού Πασχάλη Τερζή. «Για σένα μόνο», σε μουσική Γιάννα Τερζή & Padé και στίχους της Γιάννα Τερζή.
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ "ΤΡΕΧΕΙ' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ INSTAGRAM
- Συμμετοχές για ένα ενυπόγραφο αντίτυπο με προσωπική αφιέρωση στο προφίλ μου στο instagram ΕΔΩ
Ο διαγωνισμός ισχύει από σήμερα, Τρίτη 06/10/2020 έως την Τετάρτη 21/10/2020. Ο νικητής θα ανακοινωθεί κάτω από το post και σε insta story , καθώς και από την στήλη "Διαγωνισμοί" του ιστολογίου «Οι Δικές μου Στιγμές» την Πέμπτη 22/10/2020.
Λίγα λόγια για το βιβλίο: Aπό τη στιγµή που ο Φάνης αποκτά το πολυπόθητο τάµπλετ, η ζωή του αλλάζει δραµατικά. Κλείνεται µε τις ώρες στο δωµάτιό του, χάνει τους αληθινούς του φίλους, αποµακρύνεται από τα αγαπηµένα του πρόσωπα, αδιαφορεί για το σχολείο. Ξεχνά να ζήσει. Τι γίνεται όµως όταν εµφανίζεται ο Ταϊφόν; Ποια µυστικά θα του αποκαλύψει και πώς θα επηρεάσει τη ζωή του Φάνη και των γονιών του; Θα καταφέρει να τους υπενθυµίσει την αξία της πολύχρωµης, αληθινής, γεµάτης εµπειρίες καθηµερινής ζωής; Η ιστορία απευθύνεται σε παιδιά, γονείς κι εκπαιδευτικούς. Μπορεί να αποτελέσει την αφορµή για µια συζήτηση και έναν προβληµατισµό γύρω από τη χαµένη παιδικότητα και την αλλοίωση της ψυχοσύνθεσης των παιδιών, ως αποτελέσµατα της αλόγιστης χρήσης της τεχνολογίας. 
Η Εύη Δουργούτη συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Ο χορός της φωτιάς», το οποίο και κυκλοφόρησε το 2018, από τις εκδόσεις Πνοή. To 2020, επιστρέφει με το δεύτερο προσωπικό της βιβλίο και χαρίζει «Μια στιγμή ακόμα» .
Με αφορμή λοιπόν το τελευταίο βιβλίο της, για το οποίο την άποψη μου μπορείτε να βρείτε εδώ, τής έθεσα τις παρακάτω ερωτήσεις. Με την ευκαιρία, να την ευχαριστήσω για ακόμα μία φορά, πάρα πολύ για όλη τη παρακάτω συνέντευξη που μου παραχώρησε.
1. Δύο χρόνια μετά τον
«Χορό της Φωτιάς», επιστρέφετε με το δεύτερο προσωπικό σας μυθιστόρημα με
τίτλο «Μια στιγμή ακόμα». Πόσος χρόνος χρειάστηκε για την ολοκλήρωσή
του;
Αρκετός! 22 μήνες σχεδόν γιατί έκανα μεγάλα διαλλείματα! Η συγγραφή του
ξεκίνησε ενώ διένυα τη δεύτερη εγκυμοσύνη μου, νομίζω αυτό λέει πολλά!
2. Ποια ήταν η αφορμή για
να γράψετε το νέο σας βιβλίο, με τον τίτλο «Μια στιγμή ακόμα»;
Το τραγούδι της Σοφίας Βέμπο «Πόσο λυπάμαι»! Την
αληθινή ιστορία που έχω χρησιμοποιήσει, την γνωρίζω πάρα πολλά χρόνια και ήθελα
να την αποτυπώσω στο χαρτί. Ωστόσο από ένα σημείο και μετά «κολλούσα». Εκείνο
το καλοκαιρινό πρωινό όμως όταν το άκουσα στο ραδιόφωνο σε μια διασκευή από
γνωστή σύγχρονη τραγουδίστρια, ένιωσα πολύ παράξενα. Το μυαλό μου έκανε εικόνα
ένα ερωτευμένο ζευγάρι να το χορεύει και μέχρι το μεσημέρι πλάστηκε ολόκληρη η
ιστορία. Κι ήταν λες και ο πρωταγωνιστής μου επέλεξε μόνος του για παρελθόν του
την αληθινή ιστορία που χρησιμοποίησα.
3. Η επιλογή του
εξωφύλλου αλλά και ο τίτλος του βιβλίου, ήταν δική σας απόφαση ή του εκδοτικού;
Ήταν μια απόφαση που πάρθηκε από κοινού και προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ!
4. Λίγα λόγια για το
βιβλίο σας και τους ήρωές του.
Ο πρωταγωνιστής μου λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, βλέπει τη
ζωή του να περνάει μπροστά από τα μάτια του σαν ταινία. Όλα τα γεγονότα –καλά
και κακά– που τον σημάδεψαν, ζωντανεύουν ξανά. Παράλληλα, μια γυναίκα που
κρατάει το δικό της μυστικό –το οποίο την ώθησε σε λάθος αποφάσεις– τρέχει για
να τον προλάβει ζωντανό και να ζητήσει συγνώμη. Τους ήρωες τους αγάπησα λίγο
περισσότερο, ίσως γιατί «κρατάνε» κάτι δικό μου. Αυτό το βιβλίο σημαίνει πολλά
για εμένα, ήταν ένα προσωπικό στοίχημα που νομίζω πως κέρδισα!
5. Υπάρχει κάποια σκηνή
του βιβλίου που να είναι αγαπημένη σας;
Ναι, η σκηνή με την οποία τελειώνει το βιβλίο!
6. Στην ιστορία του βιβλίου σας, η μοίρα παίζει
περίεργα παιχνίδια και σημαδεύει τις ζωές των πρωταγωνιστών. Πιστεύετε ότι η
μοίρα του καθενός είναι προδιαγεγραμμένη ή υπάρχει η δυνατότητα επιλογής;
Πιστεύω
πως ό,τι είναι να γίνει θα γίνει! Ο καθένας μας ωστόσο με τις επιλογές του
μπορεί να επιταχύνει ή να επιβραδύνει αυτό που είναι να γίνει!
7. Όταν γράφατε το βιβλίο είχατε από την αρχή στο
μυαλό σας το φινάλε ή διαμορφώθηκε στην πορεία;
Στο
περίπου ναι, ήξερα δηλαδή ότι ο πρωταγωνιστής μου θα πεθάνει! Ωστόσο τα
υπόλοιπα διαμορφώθηκαν στην πορεία!
8. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Φυσικά!
Έχω ήδη υπογράψει συμβόλαιο με τις εκδόσεις Πνοή για την έκδοση μιας ιστορίας
που ανήκει στην παιδική λογοτεχνία (παραμύθι) ενώ παράλληλα ετοιμάζω το νέο μου
μυθιστόρημα!
Ένας ακόμη διαγωνισμός της σελίδας που για μια ακόμη φορά, έτρεξε, μέσω του προσωπικού μου προφίλ στο instagram, φτάνει στο τέλος του. Οι συμμετοχές για άλλη μια φορά δεν κρίθηκαν όλες έγκυρες. Όλες οι συμμετοχές ελέγχθηκαν πριν την τελική κλήρωση. Από τα 177 σχόλια-συμμετοχές έγκυρα κρίθηκαν τα 168. Πολλά τα ευχαριστώ για τις συμμετοχές, τα like και τα σχόλια σας. Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ στις εκδόσεις Κλειδάριθμος για την αποστολή των βιβλίων, την παρουσίαση αυτών και για την συνεργασία σε αυτόν τον διαγωνισμό.
Η κλήρωση έγινε μέσω του random.org, μεταδόθηκε σε live story από το προσωπικό μου προφίλ στο instagram. Ο αριθμός που κληρώθηκε είναι το 46 και η νικήτρια που κερδίζει το βιβλίο είναι η Αναστασία Ελευθεριάδου. Η νικήτρια έχει ειδοποιηθεί μέσω inbox.
Μείνετε συντονισμένοι. Η φετινή χρονιά κρύβει διαγωνισμούς εκπλήξεις.
Ακολουθείστε με και στο instagram για να μην χάνετε διαγωνισμό!!!
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Greenland: Το Τελευταίο Καταφύγιο
Σκηνοθεσία: Ric Roman Waugh
Πρωταγωνιστούν: Gerard Butler, Morena Baccarin, Roger Dale Floyd
Είδος Ταινίας: Δράσης/ Θρίλερ / Φαντασίας
Έτος Παραγωγής: 2020
Διάρκεια: 119΄
ΥΠΟΘΕΣΗ: Ένας κομήτης απειλεί την Γη με αφανισμό. Ο Tζον θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να προστατέψει την γυναίκα και τον μικρό του γιο και να βρεθούν όλοι μαζί σε ένα ασφαλές καταφύγιο. Καθώς η ώρα μηδέν για τη σύγκρουση πλησιάζει η οικογένεια έρχεται αντιμέτωπη με πολλά εμπόδια που την κρατούν μακριά από την σωτηρία.
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Θα μου πει κανείς, μετά από αυτό που ζούμε τον τελευταίο καιρό, με τον κορονοιό, γιατί να παρακολουθήσεις αυτήν την ταινία. Πρώτον γιατί είναι Σεπτέμβρης, που σημαίνει επιστροφή στις αίθουσες ενός χειμερινού κινηματογράφου. Δεύτερον γιατί πολύ απλά παίζει ο Gerard Butler. Προσωπικά περίμενα να παρακολουθήσω την ταινία, στον θερινό κινηματογράφο, μιας που η ταινία κυκλοφόρησε στις ελληνικές αίθουσες, τον περασμένο Αύγουστο. Τελικώς, ο θερινός έφερε άλλες ταινίες. Θεωρώ ότι εν μέσω πανδημίας της νόσου Covid-19, η ταινία θα μπορούσε να μην είχε βγει στους κινηματογράφους αυτή την δεδομένη στιγμή ωστόσο καταφέρνει να περάσει αρκετά μηνύματα, που αφορούν την ανθρωπότητα.
Στα της ταινίας τώρα. Ο πλανήτης Γη, πρόκειται σύντομα να καταστραφεί, αφού μικροί και μεγάλοι κομήτες θα την χτυπήσουν, απειλώντας να αφανίσει όλη την ανθρωπότητα. Ο John Garrity ειναι δομικός μηχανικός και σε διάσταση με τη σύζυγο του, Alisson. Θα λάβει προειδοποιητικό μήνυμα, να πάρει την οικογένεια του και να κατευθυνθούν στο τελευταίο καταφύγιο με σκοπό την σωτηρία τους, από την απειλή, που είναι προ των πυλών. Θα προσπαθήσει να φτάσει, στο καταφύγιο ενώ ο κόσμος γύρω τους μετατρέπεται σε χάος, μετά και την σταδιακή πτώση των κομητών. Ο μεγαλύτερος κομήτης ακόμα δεν έχει πέσει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όταν πέσει θα προκαλέσει καταστροφή διεθνώς, η τεχνολογία θα είναι ανύπαρκτη, αφού θα καταρρεύσει και η ανθρωπότητα θα εξαφανιστεί από προσώπου γης. Πόσοι θα καταφέρουν να φτάσουν στο τελευταίο καταφύγιο;
Στα συν της ταινίας, η σκηνοθεσία, το στήσιμο της, τα εντυπωσιακά εφέ της, η ατμόσφαιρα της, η γρήγορη εξέλιξη, η έντονη δράση και η ένταση που δημιουργείται μέσα από τους διαφορετικούς χαρακτήρες της ιστορίας. Επίσης οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι πολύ καλές. Οι Gerard Butler και Morena Baccarin, είχαν πολύ καλή χημεία και έδειξαν ότι είναι το ζευγάρι που παρά τις δύσκολες στιγμές, εξακολουθεί να αγαπά ο ένας τον άλλον και θα κάνει τα πάντα για να μείνει η οικογένεια τους ενωμένη. Τέλος η ταινία προβληματίζει και παράλληλα περνάει μηνύματα που αφορούν την ανθρωπότητα αλλά και την ίδια την ζωή. Ζήστε το σήμερα, μην περιμένετε το αύριο. Εκτιμήστε την ζωή, πράγματα και αξίες.
Στα μείον της ταινίας, η χιλιοπαιγμένη ιστορία της, το αρκετά προβλέψιμο και αναμενόμενο φινάλε.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Greenland: Το Τελευταίο Καταφύγιο», είναι μια δραματική ταινία και ταυτόχρονα περιπέτεια καταστροφής. Μια ταινία με σασπένς, ποικίλα συναισθήματα και μηνύματα.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν σου αρέσουν ταινίες καταστροφής
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
TRAILER:
_______________________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
«Οι Δικές μου
Στιγμές» με αφορμή τα 10 χρόνια στη
blogόσφαιρα, χαρίζουν σε έναν/μια τυχερό/η αναγνώστη ένα κουτί με είδη από Jo Nesbo. Το συλλεκτικό αυτό κουτί γίνεται σε συνεργασία με τις εκδόσεις Μεταίχμιο και περιλαμβάνει: το βιβλίο
του Jo Nesbo, «Η Λεοπάρδαλη», σε pocket size, το ημερολόγιο για να μάθεις όσα θέλεις για τον
συγγραφέα και φυσικά σελιδοδείκτες nesbomaniac. Μετά από κλήρωση θα προκύψει ένας νικητής ενώ τα έξοδα αποστολής αναλαμβάνει η σελίδα «Οι Δικές μου Στιγμές». Ο διαγωνισμός ισχύει για κατοίκους εντός Ελλάδας.
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ "ΤΡΕΧΕΙ' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ INSTAGRAM
- Συμμετοχές για το κουτί στο προφίλ μου στο instagram ΕΔΩ
Ο Διαγωνισμός έχει καταχωρηθεί και στα:
kerdiseto, likekaikerdise, diagonismos, nethall
Σίγουρα θα θυμάστε τον Hovig
Demirjian, τον Κύπριο τραγουδιστή με καταγωγή από την Αρμενία. Στην Κύπρο έγινε
γνωστός μετά την κατάκτηση της δεύτερης θέση σε έναν μουσικό διαγωνισμό στην
Λάρνακα. Στο ελληνικό κοινό έγινε γνωστός μέσα από τη συμμετοχή του στο
μουσικό talent show X
Factor, το 2009. Κατέκτησε την
έβδομη θέση, με coach
τον
Νίκο Μουρατίδη. Το 2017 εκπροσώπησε την Κύπρο στην Eurovision, όπου κατέλαβε την 21η θέση, με
το τραγούδι «Gravity». Έχει κυκλοφορήσει μόλις έναν ολοκληρωμένο δίσκο αλλά αρκετά singles. Σήμερα κάνει εμφανίσεις και περιοδείες σε Ελλάδα και Κύπρο.
Είχα τη χαρά λοιπόν, να μιλήσω με τον τραγουδιστή, έστω και ηλεκτρονικά. Ο ίδιος δέχθηκε να μιλήσει για την μουσική, τα μουσικά talent show καθώς και για την συμμετοχή του στο X Factor.
1. Πως προέκυψε η μουσική
στη ζωή σας;
Δεν πιστεύω πως προέκυψε η
μουσική στη ζωή μου. Αλλά η ζωή μέσα στη μουσική μου. Γεννήθηκα λατρεύοντας αυτό
το πράγμα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, βρισκόμουνα είτε σε κάποια
σχολική εκδήλωση είτε σε κάποια χορωδία είτε ακόμη και στην χορωδία της εκκλησίας.
Κιθάρα πήρα στα χέρια μου για πρώτη φορά, στα 16 μου χρόνια και έμαθα να παίζω
μόνος μου. Επίσης έμαθα να παίζω με το αριστερό μου χέρι και μόνο όταν έκανα κάποια
μαθήματα με δάσκαλο στα 15 μου ανακάλυψα ότι είμαι αριστερόχειρας και κρατάω
την κιθάρα από την ανάποδη πλευρά. Συνειδητά άρχισα να μαθαίνω μουσική στα 12
μου, όταν με έγραψαν οι γονείς μου σε ωδείο ώστε να κάνω φωνητικά και κιθάρα.
Φάνηκα τυχερός και έκανα μαθήματα με καλούς και αυστηρούς καθηγητές. Πιστεύω η
μουσική γεννιέται μέσα σου και μεγαλώνει παράλληλα με τα χρόνια σου, βάση των
εμπειριών και καταστάσεων που βιώνεις σαν άνθρωπος.
2. Ποιες οι μουσικές σας
επιρροές και ποιον καλλιτέχνη θαυμάζετε ή θα θέλατε να συνεργαστείτε;
Οι μουσικές μου επιρροές
είναι πάρα πολλές. Λόγω της εθνικότητας μου γνωρίζω πολύ καλά την αρμένικη
μουσική, η οποία μοιάζει πολύ με την ελληνική και την ανατολίτικη μουσική. Μεγάλωσα
σε ένα σπίτι πολύ μουσικόφιλο, ακούγοντας από Στράτο Διονυσίου και Γιάννη Πάριο
μέχρι Stevie Wonder και Mozart!!! Μου αρέσει πάρα πολύ η πιο «μαύρη»
μουσική, τύπου jazz soul blues rnb,
επειδή με εξιτάρει η ενέργεια και η μουσικότητα που έχουν. Καλλιτέχνες από το
εξωτερικό που τους μελετάω συνέχεια είναι οι James Brown,
Ella Ftzgerald,
Eric Clapton,
Stevie Wonder,
Sting,..
Από πιο νέους τους Jamie Woon, τον οποίο θεωρώ σπουδαίο καλλιτέχνη, Robbie Williams,
Adele,
David Gray και πολλούς άλλους!!! Από
εγχώριους καλλιτέχνες θαυμάζω πολύ τον Αντώνη Ρέμο, τον Γιάννη Πλούταρχο, τον
Βαρθακούρη, τον Βαρδή, τον Πάριο. Λατρεύω την Ελένη Βιτάλη, την Μαρινέλλα, την
Αλεξίου και την Γλυκερία. Είναι πάρα πολύ οι καλλιτέχνες που θα ήθελα να
συνεργαστώ μαζί τους, επειδή πιστεύω πως όταν συνεργάζεσαι με άλλους, τότε
μαθαίνεις!!!
3. Γίνατε
γνωστός στο ευρύ κοινό μέσω της συμμετοχής σας στο X-Factor. Τι θυμάστε από αυτήν την εμπειρία σας στο talent show;
Η αλήθεια είναι πως μέχρι
τότε δεν είχα και την καλύτερη εντύπωση για αυτά τα είδη παιχνιδιών. Στην αρχή
όταν έπαιξε η πρώτη διαφήμιση για το παιχνίδι, μου είπανε πολλοί να πάω και να
δοκιμάσω, αλλά δεν ήθελα. Όταν όμως είδα το X-Factor
1, είδα πως είναι καθαρά talent show και όχι reality show.
Έτσι αποφάσισα να πάω και να δοκιμάσω και να περάσω από τις auditions,..
Η αλήθεια είναι πως η τηλεόραση είναι ένας πολύ καλός τρόπος να προβάλεις το
ταλέντο σου στο ευρύ κοινό.
Αν και έχω γυρίσει πλέον
την σελίδα αυτή, του X-Factor,
μπορώ να πω ότι πέρασα όμορφα και κέρδισα εκτός από την δημοσιότητα και άλλα
πάρα πολλά σημαντικά πράγματα. Εμπειρίες, φιλίες, επαφές. Γνώρισα όμορφες
προσωπικότητες όπως είναι οι κριτές αλλά και έμπειρους επαγγελματίες.
4. Έχει
αλλάξει η ζωή σας, μετά από τη συμμετοχή σας στο μουσικό παιχνίδι;
Το μόνο που έχει αλλάξει
από την ζωή μου λόγω του παιχνιδιού είναι ότι με έμαθε ο κόσμος και μου έδειξε
εκτίμηση και αγάπη. Είναι απίστευτο το πόσο αγνά μπορεί να σε αγαπήσει κάποιος
που σε γνωρίζει από την τηλεόραση!!! Όλα τα άλλα για μένα είναι το ίδιο. Ακόμα αγαπάω
τη μουσική και προσπαθώ να την υπηρετήσω όσο πιο απλά μπορώ!!!
5. Η ξαφνική δημοσιότητα,
αναγνωσιμότητα μετά το talent show σάς
δημιούργησε πρόβλημα; Αν ναι πως το διαχειριστήκατε;
Η αλήθεια είναι πως ήταν
αρκετά δύσκολο στα 20 σου να ελέγξεις μια τόση μεγάλη αλλαγή στη ζωή σου. Σε
μένα φυσικά υπήρχανε στιγμές που ένιωθα πολύ σημαντικός και όλα τα σχετικά που
νιώθεις όταν ο εγωισμός μεγαλώνει γρήγορα από την πραγματικότητα. Ευτυχώς όμως είχα
την οικογένεια μου που με μεγάλωσε με σωστές αρχές και τους φίλους μου που
πάντα φροντίζανε να με φέρουν πάντα στην πραγματικότητα. Μου υπενθύμιζαν πως
όλα αυτά είναι πολύ εφήμερα και ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάς ποιος είσαι και γιατί
κάνεις αυτό που κάνεις!!!
6. Τι θυμάσαι από την σχέση
σου με τους κριτές του talent show αλλά
και με τον τότε παρουσιαστή Σάκη Ρουβά;
Η σχέση μου με τους κριτές
ήταν πολύ καλές, όσο ήμουν στο παιχνίδι. Εγώ ήμουν στην ομάδα του Νίκου Μουρατίδη,
ο οποίος στήριξε πολύ καλά την ομάδα του, κατά την άποψη μου. Σίγουρα λόγω προγράμματος
και προβών είμασταν παραπάνω ώρες με τον κ.Νίκο. Αλλά και με τους άλλους κριτές
ένιωθα πολύ καλά! Υπήρχαν στιγμές που με συμβουλεύανε και οι άλλοι κριτές κατά
την διάρκεια των προβών generalle! Με τον Σάκη, η σχέση μας
ήταν τυπικές. Μας έκανε όλους να νιώσουμε καλά. Μόνο και μόνο που ήμασταν στα
παρασκήνια με τον Σάκη, μαθαίναμε πολλά πράγματα από αυτόν. Από επαγγελματισμό μέχρι
ανθρωπιά.
7. Αρκετοί κατακρίνουν
αυτές του είδους εκπομπές λέγοντας πως η επιτυχία είναι μόνο για ένα χρονικό
διάστημα, εφήμερη. Ποια η δική σας άποψη;
Η αλήθεια είναι πως μέσα από αυτά τα show γίνεται γνωστό το όνομα σου, το πρόσωπο σου, η προσωπικότητα σου, και σχεδόν καθόλου η δουλειά σου. Θέλω να πω ότι ό κόσμος μαθαίνει πρώτα το ποιος είσαι και όχι τι μουσική κάνεις και το τι ευαισθησίες έχεις σαν καλλιτέχνης. Αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι και μπορεί να στραφεί εναντίον σου, αν δεν το χρησιμοποιήσεις σωστά. Το λάθος συνήθως το κάνουμε εμείς οι παίκτες και όχι το παιχνίδι. Δεν μπορούμε να περιμένουμε πως μόλις τελειώσει αυτό το μουσικό παιχνίδι - talent show, την επόμενη θα έχουμε την ίδια απήχηση στον κόσμο που έχει ένας τραγουδιστής που είναι στο χώρο για χρόνια.
Στη δικιά μου περίπτωση, μόλις βγήκα από το παιχνίδι, είπα πως τώρα θα συγκεντρωθώ παραπάνω στο τι θέλω να κάνω σαν καλλιτέχνης. Εννοείται πως δεν ακυρώνεις την πορεία που έκανες στο παιχνίδι το οποίο ασφαλώς σου ανοίγει κάποιες πόρτες. Σε 3 μήνες καταφέρνεις αυτό που άλλοι το κάνουν σε πολλά χρόνια. Αλλά δεν μπορείς να πιστεύεις ότι λόγω ενός παιχνιδιού έχεις αρχίσει την καριέρα σου. Εξάλλου καριέρα είναι η σχέση που δημιουργείς μέσα από πολλά χρόνια με το κοινό και όχι μέσα από 10 lives στην τηλεόραση.
8. Ο τίτλος ενός τραγουδιού σας είναι «Στη ζωή να τολμάς». Εσείς τολμάτε στη
ζωή σας;
Εγώ τολμάω πολύ στη ζωή
μου. Το καλύτερο παράδειγμα είναι το γεγονός ότι σε μια εποχή δύσκολη, εγώ συνεχίζω
να τολμάω και να ακολουθήσω τα όνειρα μου, χωρίς συμβιβασμούς. Θεωρώ αναγκαίο
να προσπαθώ να κάνω τον κόσμο να νιώσει μια αίσθηση χαράς μέσα από τη μουσική
την οποία τραγουδώ.
Βρείτε τον Hovig Demirjian σε
Το συγγραφικό δίδυμο Γιώργος Δάμτσιος - Μάριος Δημητριάδης, συστήθηκε από κοινού στο αναγνωστικό κοινό το 2017, μέσα από το συνεργατικό μυθιστόρημα με τίτλο «Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Λυκόφως. Έκτοτε και μέχρι σήμερα οι δυο συγγραφείς, έχουν χαρίσει στο αναγνωστικό κοινό μυθιστορήματα αλλά και συλλογικά έργα μυστηρίου, τρόμου και φαντασίας, που κυκλοφόρησαν από διάφορους εκδοτικούς. Το βιβλίο «The Metal Chapters. Volume Two» είναι το τρίτο στο οποίο συνεργάζονται οι δύο συγγραφείς. Μετά το πρώτο μέρος του επιτυχημένου μουσικό-λογοτεχνικού project, με τίτλο «The Metal Chapters. Volume One», οι Δάμτσιος και Δημητριάδης επιστρέφουν με το δεύτερο μέρος, έχοντας αυτή τη φορά μαζί τους, όχι τον Graham Masterton αλλά τον Roger Rovento.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Γιώργος Δάμτσιος & Μάριος Δημητριάδης
β) Τίτλος: The Metal Chapters. Volume Two
γ) Έτος Έκδοσης: 2020
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Πηγή
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Για τους δύο Έλληνες συγγραφείς Γιώργο Δάμτσιο και Μάριο Δημητριάδη, δεν θα πω πολλά. Άλλωστε τα λόγια είναι περιττά και για τους δύο. Όλες οι ιστορίες που έχουν γράψει είναι πολύ καλές και θα ικανοποιήσουν πολλούς αναγνώστες, κυρίως αυτούς που λατρεύουν το είδος του μυστήριου, του φανταστικού και του τρόμου. Το τρίτο συνεργατικό τους βιβλίο, το περίμενα εδώ και πολύ καιρό, από τότε που είχε ανακοινωθεί επίσημα.
Δύο χρονιά μετά το πρώτο μέρος «The Metal Chapters. Volume One», οι δυο αγαπημένοι συγγραφείς επιστρέφουν με ακόμη πιο heavy metal διαθέσεις. Στην παρέα τους ο Roger Rovento των Xelyruth. Αυτή τη φορά οι συγγραφείς συνεργάζονται με καταξιωμένα ονόματα/συγκροτήματα της διεθνούς metal σκηνής, παίρνοντας ένα τραγούδι τους και πάνω σε αυτό γράφουν την ιστορία τους.
Δεκαπέντε διηγήματα για δεκαπέντε κομμάτια Metal, όπως αναγράφεται στο εξώφυλλο. Ένα εξώφυλλο πιο Metal από ποτέ. Ένα οπισθόφυλλο που προϊδεάζει για το τι θα διαβάσει κανείς και τέλος ένας δίσκος με πέντε νέες δημιουργίες των Xelyruth. Μια δουλειά, ένα project, στο οποίο αξίζουν πολλά συγχαρητήρια τόσο στους δημιουργούς, όσο και στον ίδιο τον εκδοτικό που πρωτοπορεί για ακόμα μια φορά.
Οι συγγραφείς ακολουθούν το ίδιο μοτίβο όπως και στο πρώτο «Metal Chapters». Στην αρχή του κάθε διηγήματος, υπάρχουν αναφορές στα συγκροτήματα-ονόματα της παγκόσμιας metal σκηνής, που έγραψαν το τραγούδι. Λίγα λόγια για το ίδιο το τραγούδι και το πως δημιουργήθηκε καθώς και τους στίχους. Οι στίχοι του κάθε τραγουδιού βοηθάνε περισσότερο τον αναγνώστη για να κατανοήσει την ιστορία που θα επακολουθήσει.
Δεκαπέντε διηγήματα ξεχωριστά, με τις ιστορίες που δημιούργησαν οι συγγραφείς να είναι μοναδικές, πρωτότυπες και διαφορετικές η μία με την άλλη, σε πλοκή αλλά με γρήγορη ροή. Ο τρόμος δεν κυριαρχεί σε όλα τα διηγήματα ωστόσο όλα έχουν αρκετές δόσεις μυστήριου, αγωνίας και φαντασίας. Δύο διηγήματα, τα βρήκα αδύναμα, όχι τόσο σε πλοκή, όσο σε χαρακτήρες, και φινάλε. Πάραυτα μιλάμε για μια προσεγμένη δουλειά, χωρίς συντακτικά ή τυπογραφικά λάθη (σε σύγκριση με το πρώτο μέρος) και ένα ωραίο αποτέλεσμα.
Σε ότι αφορά το δίσκο, υπάρχουν μόνο τα πέντε νέα τραγούδια, που υπογράφουν οι Xelyruth. Τα τραγούδια τα βρήκα πολύ ωραία, παρόλο που αυτό το είδος της μουσικής, δεν είναι του γούστου μου. Ωστόσο θα προτιμούσα να υπήρχαν και τα υπόλοιπα δέκα τραγούδια, στα οποία γράφτηκαν τα διηγήματα, από το να τα αναζητώ στο YouTube.
Δύο Έλληνες συγγραφείς, ο Roger Rovento των Xelyruth, 5 ξένοι συγγραφείς (Grady Hendrix, Yoon Ha Lee, Paul Tremblay, Darcy Coates, Adam Nevill), 10 διεθνή Metal συγκροτήματα, 15 δυνατά διηγήματα μυστηρίου, τρόμου και φαντασίας, 1 cd με 5 νέα τραγούδια. Δεν ξεχώρισα κάποια ιστορία, μου άρεσαν οι περισσότερες.
Εν κατακλείδι, το «The Metal Chapters. Volume Two », είναι ένα εξαιρετικό και πρωτότυπο project, το οποίο και έχει δημιουργηθεί από Έλληνες συγγραφείς. Εξαιρετικός για άλλη μια φορά ο συνδυασμός της metal με τη λογοτεχνία και τα στοιχεία μυστηρίου, τρόμου και φαντασίας. Συστήνεται να διαβαστεί. Θα λατρέψετε τόσο τη metal όσο και τη λογοτεχνία του Φανταστικού.
Δύο χρονιά μετά το πρώτο μέρος «The Metal Chapters. Volume One», οι δυο αγαπημένοι συγγραφείς επιστρέφουν με ακόμη πιο heavy metal διαθέσεις. Στην παρέα τους ο Roger Rovento των Xelyruth. Αυτή τη φορά οι συγγραφείς συνεργάζονται με καταξιωμένα ονόματα/συγκροτήματα της διεθνούς metal σκηνής, παίρνοντας ένα τραγούδι τους και πάνω σε αυτό γράφουν την ιστορία τους.
Δεκαπέντε διηγήματα για δεκαπέντε κομμάτια Metal, όπως αναγράφεται στο εξώφυλλο. Ένα εξώφυλλο πιο Metal από ποτέ. Ένα οπισθόφυλλο που προϊδεάζει για το τι θα διαβάσει κανείς και τέλος ένας δίσκος με πέντε νέες δημιουργίες των Xelyruth. Μια δουλειά, ένα project, στο οποίο αξίζουν πολλά συγχαρητήρια τόσο στους δημιουργούς, όσο και στον ίδιο τον εκδοτικό που πρωτοπορεί για ακόμα μια φορά.
Οι συγγραφείς ακολουθούν το ίδιο μοτίβο όπως και στο πρώτο «Metal Chapters». Στην αρχή του κάθε διηγήματος, υπάρχουν αναφορές στα συγκροτήματα-ονόματα της παγκόσμιας metal σκηνής, που έγραψαν το τραγούδι. Λίγα λόγια για το ίδιο το τραγούδι και το πως δημιουργήθηκε καθώς και τους στίχους. Οι στίχοι του κάθε τραγουδιού βοηθάνε περισσότερο τον αναγνώστη για να κατανοήσει την ιστορία που θα επακολουθήσει.
Δεκαπέντε διηγήματα ξεχωριστά, με τις ιστορίες που δημιούργησαν οι συγγραφείς να είναι μοναδικές, πρωτότυπες και διαφορετικές η μία με την άλλη, σε πλοκή αλλά με γρήγορη ροή. Ο τρόμος δεν κυριαρχεί σε όλα τα διηγήματα ωστόσο όλα έχουν αρκετές δόσεις μυστήριου, αγωνίας και φαντασίας. Δύο διηγήματα, τα βρήκα αδύναμα, όχι τόσο σε πλοκή, όσο σε χαρακτήρες, και φινάλε. Πάραυτα μιλάμε για μια προσεγμένη δουλειά, χωρίς συντακτικά ή τυπογραφικά λάθη (σε σύγκριση με το πρώτο μέρος) και ένα ωραίο αποτέλεσμα.
Η Γη δεν δίνει χρόνο σε τίποτα. Τόσα χρόνια έμενε θεατής και κοίταζε τον κόσμο να την καταστρέφει. Τώρα πια είναι αδίστακτη (Μ.Δημητριάδης)
Σε ότι αφορά το δίσκο, υπάρχουν μόνο τα πέντε νέα τραγούδια, που υπογράφουν οι Xelyruth. Τα τραγούδια τα βρήκα πολύ ωραία, παρόλο που αυτό το είδος της μουσικής, δεν είναι του γούστου μου. Ωστόσο θα προτιμούσα να υπήρχαν και τα υπόλοιπα δέκα τραγούδια, στα οποία γράφτηκαν τα διηγήματα, από το να τα αναζητώ στο YouTube.
Δύο Έλληνες συγγραφείς, ο Roger Rovento των Xelyruth, 5 ξένοι συγγραφείς (Grady Hendrix, Yoon Ha Lee, Paul Tremblay, Darcy Coates, Adam Nevill), 10 διεθνή Metal συγκροτήματα, 15 δυνατά διηγήματα μυστηρίου, τρόμου και φαντασίας, 1 cd με 5 νέα τραγούδια. Δεν ξεχώρισα κάποια ιστορία, μου άρεσαν οι περισσότερες.
Εν κατακλείδι, το «The Metal Chapters. Volume Two », είναι ένα εξαιρετικό και πρωτότυπο project, το οποίο και έχει δημιουργηθεί από Έλληνες συγγραφείς. Εξαιρετικός για άλλη μια φορά ο συνδυασμός της metal με τη λογοτεχνία και τα στοιχεία μυστηρίου, τρόμου και φαντασίας. Συστήνεται να διαβαστεί. Θα λατρέψετε τόσο τη metal όσο και τη λογοτεχνία του Φανταστικού.
Πλοκή: Η λογοτεχνία και η metal µουσική διασταυρώνουν ξανά τους δρόµους τους δηµιουργώντας ένα φαντασµαγορικό αποτέλεσµα. Ιστορίες που υπήρχαν κρυµµένες ανάµεσα σε στίχους τραγουδιών καταγράφονται στο χαρτί, ενώ διηγήµατα συγγραφέων αφήνουν το αποτύπωµά τους στο πεντάγραµµο. Ο Μάριος Δηµητριάδης και ο Γιώργος Δάµτσιος ήρθαν σε επαφή µε δέκα πασίγνωστα metal συγκροτήµατα και κατόπιν συνεννόησης µαζί τους έγραψαν διηγήµατα βασισµένα σε στίχους αγαπηµένων τους τραγουδιών. Αντίστοιχα, ο Roger Rovento των Xelyruth επικοινώνησε µε πέντε διάσηµους συγγραφείς και δηµιούργησε µουσικές συνθέσεις βασισµένες σε διηγήµατά τους. Το βιβλίο περιλαµβάνει συνολικά δεκαπέντε διηγήµατα καθώς και τους στίχους που τα συνοδεύουν, ενώ στο ένθετο CD υπάρχουν οι πέντε συνθέσεις των Xelyruth.4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons