Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΕΚ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΕΚ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τον Ιούλιο του 2017, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, αθλητικό περιοδικό, της ΑΕΚ, για όλους τους φίλους της και μάλιστα δωρεάν. Το «κιτρινόμαυρο» περιοδικό Yellow Submarine κυκλοφόρησε συγκεκριμένα, στον αγώνα της μπασκετικής ΑΕΚ, με την ΤΣΣΚΑ έξω από το ΟΑΚΑ. Σε πρώτη φάση είχε κυκλοφορήσει, ανά δίμηνο, ως free press έκδοση με 48 έγχρωμες σελίδες, έξω από συγκεκριμένους εντός έδρας αγώνες της ΑΕΚ. Αργότερα διανεμήθηκε σε καταστήματα της Νέας Φιλαδέλφειας ενώ στην συνέχεια κυκλοφόρησε και σε άλλες περιοχές της Αττικής.
Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε τον Ιούλιο ενώ το δεύτερο τεύχος, τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Τα σημεία που ήταν διατεθειμένα, τα έντυπα ήταν μόνο, φυσικά, η Αθήνα και συγκεκριμένες επαρχίες. Η Θράκη, για μια ακόμη φορά, ξεχασμένη. Και ξαφνικά, η κυκλοφορία του «κιτρινόμαυρου» περιοδικού Yellow Submarine, σταματάει.
Με αφορμή, ωστόσο, την επετειακή ταινία, 1968, το «κιτρινόμαυρο» περιοδικό Yellow Submarine επιστρέφει, επανακυκλοφορεί και αυτή τη φορά βρίσκεται σε όλα τα περίπτερα, της χώρας, με κόστος μόλις 1,5 ευρώ. Η νέα, μηνιαία, αυτή τη φορά, έκδοση, αποτελείται από 64 έγχρωμες σελίδες, με νέες στήλες, αφιερώματα, συνεντεύξεις, παρασκήνια και αρκετό… ρετρό!!!
Εκδότης, ο Γιώργος Βεργής, ενώ υπεύθυνος έκδοσης και περιεχομένου, ο Άκης Γεωργίου. Στο σχεδιασμό σελιδοποίησης, ο Γιώργος Γκαρέτσος και σκιτσογράφος ο Ντοκ.
Διαβάστε τα δύο πρώτα εξαντλημένα τεύχη, που κυκλοφόρησαν το 2017, εδώ κι εδώ.
Διαβάστε τα δύο πρώτα εξαντλημένα τεύχη, που κυκλοφόρησαν το 2017, εδώ κι εδώ.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: 1968
Σκηνοθεσία: Τάσος Μπουλμέτης
Πρωταγωνιστούν: Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Στέλιος Μάινας, Βασιλική Τρουφάκου, Ορφέας Αυγουστίδης, κ.α
Είδος Ταινίας: Δράμα/Κοινωνικό
Έτος Παραγωγής: 2018
Διάρκεια: 94΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Σαν οπαδός της ΑΕΚ, δε θα μπορούσα να μην παρακολουθήσω αυτήν την ταινία. Οπότε οι λόγοι που την παρακολούθησα είναι κατανοητοί. Το trailer από τη πρώτη μέρα κυκλοφορίας του, ήταν πολλά υποσχόμενο, όπως και το καστ που πρωταγωνιστούσε. Σε συνδυασμό με την τηλεοπτική καταγραφή του αγώνα και το θρυλικό ραδιοφωνικό σχόλιο του Βασίλη Γεωργίου, η ταινία προμηνυόταν ότι θα έσκιζε από τις πρώτες μέρες.
Η ταινία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, όπου και παρουσιάζονται, κατά τη διάρκεια της, σπάνια ντοκουμέντα (οπτικοακουστικό υλικό, εφημερίδες κ.α) από εκείνη την εποχή και από την ίδρυση της ιστορικής ομάδας, από πρόσφυγες. Στις 4 Απριλίου 1968 η ομάδα μπάσκετ της ΑΕΚ αντιμετωπίζει στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης, ως αουτσάιντερ, τη Σλάβια Πράγας στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ενώ 80.000 θεατές παρακολουθούν ζωντανά τον αγώνα, όλη η Ελλάδα ζει στον παλμό του μπροστά στο ραδιόφωνο.
Ο Τάσος Μπουλμέτης καταφέρνει να κάνει κάτι μοναδικό. Με τον ιδιαίτερο τρόπο του, δεν κάνει ταινία μόνο για την ΑΕΚ. Καταφέρνει να συνδυάσει τη μυθοπλασία με αληθινά γεγονότα της εποχής του 1968. Μιας χρονιάς που έγιναν πολλά, καλά και κακά, τόσο στην χώρα μας όσο και διεθνώς. Ο σκηνοθέτης, καταφέρνει να γυρίσει τον θεατή, σε μια νοσταλγική εποχή, και δίνει έμφαση στις καθημερινές στιγμές της ελληνικής κοινωνίας, που για πρώτη φορά, δένεται με αφορμή την επιτυχία μιας ελληνικής ομάδας που καταφέρνει να κάνει το ακατόρθωτο. Να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης.
Η ταινία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, όπου και παρουσιάζονται, κατά τη διάρκεια της, σπάνια ντοκουμέντα (οπτικοακουστικό υλικό, εφημερίδες κ.α) από εκείνη την εποχή και από την ίδρυση της ιστορικής ομάδας, από πρόσφυγες. Στις 4 Απριλίου 1968 η ομάδα μπάσκετ της ΑΕΚ αντιμετωπίζει στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης, ως αουτσάιντερ, τη Σλάβια Πράγας στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ενώ 80.000 θεατές παρακολουθούν ζωντανά τον αγώνα, όλη η Ελλάδα ζει στον παλμό του μπροστά στο ραδιόφωνο.
Ο Τάσος Μπουλμέτης καταφέρνει να κάνει κάτι μοναδικό. Με τον ιδιαίτερο τρόπο του, δεν κάνει ταινία μόνο για την ΑΕΚ. Καταφέρνει να συνδυάσει τη μυθοπλασία με αληθινά γεγονότα της εποχής του 1968. Μιας χρονιάς που έγιναν πολλά, καλά και κακά, τόσο στην χώρα μας όσο και διεθνώς. Ο σκηνοθέτης, καταφέρνει να γυρίσει τον θεατή, σε μια νοσταλγική εποχή, και δίνει έμφαση στις καθημερινές στιγμές της ελληνικής κοινωνίας, που για πρώτη φορά, δένεται με αφορμή την επιτυχία μιας ελληνικής ομάδας που καταφέρνει να κάνει το ακατόρθωτο. Να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης.
Στα συν της ταινίας, ότι μπορεί ο οποιοσδήποτε ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας και ομάδας, να την παρακολουθήσει. Μια ταινία που μιλάει για την προσφυγιά, την ίδρυση και τον άθλο της ΑΕΚ, σε συνδυασμό με στιγμές της ελληνικής κοινωνίας. Η παρουσία ζωντανών θρύλων της τότε ομάδας, της ΑΕΚ, όπου με τις μαρτυρίες τους, κάνουν την ταινία, ένα αλησμόνητο αθλητικό ντοκιμαντέρ, που δεν πρέπει να χάσει κανείς. Το οπτικοακουστικό και έντυπο υλικό της τότε εποχής. Η πραγματικά συγκινητική ιστορία του Γιώργου Μόσχου. Τα σκηνικά, η ενδυματολογία, η συγκλονιστική μουσική δια χειρός Ευανθίας Ρεμπούτσικα, τα μηνύματα που περνάει η ταινία, καθώς και οι εκπληκτικές ερμηνείες από όλο το καστ των ηθοποιών. Το τέλος της ταινίας, όπου παρατίθενται τα ιστορικά γεγονότα μιας ταραχώδους χρονιάς, παγκοσμίως. Μια ταινία που χαρίζει στιγμές γέλιου αλλά και συγκίνησης.
Στα μείον της ταινίας, η διάρκεια της...μόλις 90 λεπτά. Ήθελα και άλλο.
Στα μείον της ταινίας, η διάρκεια της...μόλις 90 λεπτά. Ήθελα και άλλο.
Εν κατακλείδι, πρόκειται για μια πολύ καλοστημένη ταινία, που θα μείνει βαθιά χαραγμένη σε όλους, κυρίως όμως σε όσους είναι φίλαθλοι της μπασκετικής ΑΕΚ. Μια ταινία, που δεν κουράζει τον θεατή, και προσεγγίζει τις καταστάσεις, με χιούμορ, συγκίνηση και νοσταλγία. Μια ταινία δικαίωσης για έναν σύλλογο που φτιάχτηκε από πρόσφυγες, τους χτυπημένους από τη μοίρα και τη Μικρασιατική Καταστροφή. Μια ταινία για τη χρονιά που η Ελλάδα έζησε μέσα στη χούντα, κι όπου μια ομάδα προσφύγων έδωσε σ' ένα κατάμεστο στάδιο την ευκαιρία σ' έναν πολύπαθο λαό, ομαδικά, να θυμηθεί την αίσθηση τής νίκης. Μια ταινία κόσμημα για την ΑΕΚ και όλη την Ελλάδα.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Μια ταινία-αθλητικό ντοκιμαντέρ που πρέπει να την δουν όλοι, είτε οπαδοί της ΑΕΚ είτε όχι.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9/10
TRAILER:
_______________________________________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Το 2018 είναι η χρονιά...της ΑΕΚ. 50 χρόνια συμπληρώνονται από την πρώτη ευρωπαϊκή κούπα που κατακτήθηκε ποτέ από ελληνική ομάδα. 50 χρόνια που η μπασκετική ΑΕΚ, σήκωσε μέσα στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, την πρώτη Ευρωπαϊκή κούπα, στην ιστορίας, νικώντας την Σλάβια Πράγας, με τελικό σκορ 89-82. 50 χρόνια που όλοι η Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες ήταν ενωμένοι και άκουγαν ή παρακολουθούσαν τον αγώνα. 50 χρόνια μετά και η ιστορία επαναλαμβάνεται μέσα από τη ματιά του γνωστού σκηνοθέτη Τάσου Μπουλμέτη.
Ο γνωστός σκηνοθέτης, υλοποίησε την ιδέα του Μάκη Αγγελόπουλου (πρόεδρος και μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ ΑΕΚ), και μετά από ταινίες όπως «Πολίτικη κουζίνα», «Νοτιάς», επιστρέφει με την ταινία «1968». Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης επιστρατεύει ένα πλούσιο και ταλαντούχο καστ για να αποκαλύψει το συναρπαστικό παρασκήνιο πίσω από το άπιαστο όνειρο που έγινε πραγματικότητα.
Για την ιστορία...στις 4 Απριλίου του 1968, με πάνω από 80.000 θεατές στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο και με εκατομμύρια άλλους να ακούν τον αγώνα στο ραδιόφωνο από κάθε μέρος της Ελλάδας, η ΑΕΚ, επικρατούσε της Σλάβια Πράγας, με σκορ 89-82. Το Στάδιο σειόταν, το Παγκράτι και οι γύρω περιοχές επίσης. Όλοι εκείνο το βράδυ ήταν ΑΕΚ. Στην περιγραφή του αγώνα ο Βασίλης Γεωργίου. Ο ίδιος άνθρωπος περιέγραψε και τον τελικό της ΑΕΚ στη Λωζάννη το 2000. Ο τελικός ήταν προγραμματισμένος για τις οκτώ και μισή το βράδυ, αλλά το Παναθηναϊκό Στάδιο ήταν κατάμεστο από κόσμο, από τις έξι και μισή. Οι πόντοι της ΑΕΚ εκείνο το βράδυ, που κέρδισε 89-82 τη Σλάβια ήταν ως εξής: Χρηστέας 4, Αμερικάνος 29, Βασιλειάδης 11, Λαρεντζάκης 6, Ζούπας 12, Τρόντζος 24, Τσάβας 3, Νεσιάδης, Δημητριάδης, Πετράκης
Δεν επρόκειτο μόνο για μια νίκη - την πρώτη διεθνή νίκη για τη χώρα - αλλά για μια δικαίωση για έναν σύλλογο που φτιάχτηκε από πρόσφυγες, τους χτυπημένους από τη μοίρα και τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Ο τίτλος της ταινίας δεν είναι τυχαίος. Το «1968» είναι η χρονιά που, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη, συνδέεται με ριζοσπαστικές αλλαγές στη σύγχρονη ιστορία, του κόσμου και της Ελλάδας. Η χρονιά που δολοφονήθηκε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, η χρονιά που η Ελλάδα έζησε μέσα στη χούντα, η χρονιά που μια ομάδα προσφύγων έδωσε σ' ένα κατάμεστο στάδιο την ευκαιρία σ' έναν πολύπαθο λαό, ομαδικά, να θυμηθεί την αίσθηση τής νίκης.
Ο γνωστός σκηνοθέτης, καταφέρνει να στήσει μια ιστορία ανθρώπινη, με νοσταλγία και με χιούμορ. Έμαθε τα πάντα για την ομάδα και συγκέντρωσε τα στοιχεία που ήθελε, αποφάσισε να μη μείνει μόνο στο ντοκιμαντέρ αλλά να δημιουργήσει κάτι πρωτότυπο: ένα docufiction, δηλαδή ντοκιμαντέρ εμπλουτισμένο με μυθοπλασία. Σε πρωταγωνιστικούς ρόλους, οι Αντώνης Καφετζόπουλος, Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Γιώργος Μητσικώστας, Βασιλική Τρουφάκου, Ορφέας Αυγουστίδης, Στέλιος Μάινας, και πολλοί ακόμα, που ενσαρκώνουν καθημερινές ιστορίες, τη χρονιά που η αναπάντεχη νίκη μιας ομάδας με ψυχή, ανακήρυξε για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού την Ελλάδα κυπελλούχο Ευρώπης.
 |
| Comics από το περιοδικό Yellow Submarine - Τεύχος 3, 2018 |
Η ταινία πρόκειται να βγει στους κινηματογράφους στις 25 Ιανουαρίου, από τη Feelgood.
Πηγές: Flix.gr / Protothema.gr
Το «ερχόμαστε» είχε γίνει το μότο της ΑΕΚ στη διετία της επανεκκίνησης της ομάδας. Πριν από μερικούς μήνες το ρήμα...άλλαξε χρόνο. «Ήρθαμε». Και χθες το βράδυ άλλαξε και το ρήμα. «Θρονιαστήκαμε». Η «Ένωση» στον θρόνο του Κυπελλούχου. Έπειτα από μια δύσκολη πενταετία, κατά την οποία ο «Δικέφαλος» πέρασε πολλά και διάφορα, που οι οι οπαδοί θέλουν να τα διαγράψουν από τη μνήμη τους, το μάνταλο της τροπαιοθήκης άνοιξε πάλι. Το άνοιξε ο Μάνταλος που αναδείχτηκε και ο MVP του τελικού.
Η χθεσινή δεν ήταν απλά μια νίκη ούτε μια κούπα για την ΑΕΚ...ήταν κάτι παραπάνω. Ήταν πολλά παραπάνω. Μια κατάκτηση που σηματοδοτεί την εδραίωση του club στην ιστορική του θέση, στο υψηλότερο επίπεδο ανταγνωνισμού. Ένα 2-1 που αξίζει περισσότερο απ΄όσο ένα ψυχρό σκορ, η ΑΕΚ είναι η μοναδική ομάδα που νίκησες φέτος τον Ολυμπιακό δύο φορές, με τη δεύτερη να είναι η πιο φαρμακερή. Η συγκεκριμένη επιτυχία γεμίζει περηφάνια τον «κιτρινόμαυρο» λαό και του υπόσχεται ημέρες δόξας. Η χθεσινή νίκη δεν αποτελεί ταβάνι, αλλά αφετηρία για τα καλύτερα. Αυτό είναι το μήνυμα, αυτό θέλουν να πιστεύουν όλοι όσοι αγαπούν και υπηρετούν από οποιοδήποτε πόστο την ΑΕΚ.
Εν κατακλείδι δεν ήταν μια επικράτηση επί μιας άσχετης ομάδας, αλλά επί του Ολυμπιακού, της ομάδας που εδώ και χρόνια με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο κατακτά και σαρώνει τους τίτλους. Της ομάδας που ας μην ξεχνάμε στέφθηκε πριν λίγο καιρό πρωταθλήτρια.
___________________________________
Σαν ΑΕΚτσού και φανατική κυρίως μου ήταν αδύνατο, να μην χάρω με αυτήν την μεγάλη επιτυχία της ομάδας μου...Όπως αναφέρουν και οι εφημερίδες ο κιτρινόμαυρος λαός συμπεριλαμβανομένου κι εγώ μέσα σε αυτούς, τα συναισθήματα που πηγάζουν μετά από αυτόν το τίτλο, στην επιστροφή της ομάδας φέτος στην πρώτη κατηγορία είναι:
Περηφάνια, Δόξα, Δύναμη, Αξιοπρέπεια, Χαρά
Αυτή είναι η ΑΕΚ, αυτή είναι η ομάδα μου, αυτή είναι η ιστορία της!!!
Η ΑΕΚ που νίκησε την ΜΙΛΑΝ μέσα στο ΟΑΚΑ......
Η ΑΕΚ που το 2002-2003 έπαιζε στα ίσα με ΡΕΑΛ...
Η ΑΕΚ που έφερε με την ΡΟΜΑ 1-1 στο 90'........
Η ΑΕΚ που την περίδο 2006-2007 νίκησε τον Ολυμπιακό με 4-0.....
Η ΑΕΚ που το 2010 νίκησε μέσα στο Καραϊσκάκη με 1-2....
Μια ΑΕΚ με μια ιστορία που ο καθένας θα ζήλευε....
Φτάσαμε στο 2013 που ο Ολυμπιακός,οι διαιτητές, η ΕΠΟ και η άχρηστη διοίκηση μας μάς έριξαν.....
ΓΙΑΤΙ ΑΕΚ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ.
Φωτογραφίες από το αρχείο μου
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
Social Icons