Ο Κωνσταντίνος Ανυφαντής συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό, μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Σκιές της αντίπερα όχθης», που κυκλοφόρησε το 2018, από τις εκδόσεις Πηγή. Το βιβλίο του «Αυτά που κρύβουν οι σκιές» αποτελεί άτυπα συνέχεια του πρώτου βιβλίου. 

 ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:

α) Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Ανυφαντής

β) Τίτλος: Αυτά που κρύβουν οι σκιές

γ) Έτος Έκδοσης: 2020

δ) Έκδοση: Εκδόσεις Πηγή

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Πάει πολύς καιρός από τότε που ανακάλυψα τον συγγραφέα. Έκτοτε ήθελα να διαβάσω πολύ κάποιο από τα βιβλία του. Μπορεί λοιπόν να είχα στα υπόψιν μου το πρώτο βιβλίο, εν τέλει πήρα το δεύτερο βιβλίο των...«Σκιών».  Τι να πρωτοπώ για το βιβλίο αυτό.  Το εξώφυλλό του είναι τρομακτικά ανατριχιαστικό. Ο τίτλος του πρωτότυπος, μυστηριώδης και αινιγματικός. Η περίληψη του αρκετά σκοτεινή. 

Στο βιβλίο αυτό, ο Κωνσταντίνος Ανυφαντής παρουσιάζει είκοσι μία ιστορίες που βασίζονται σε λαϊκούς μύθους και θρύλους. Σκιές και ψυχές αναδύονται, πλανιούνται γύρω σου, δεν φαίνονται αλλά σε βλέπουν, μυρίζουν τον τρόμο και την αγωνία που κολλάει πάνω σου. 

το αίμα που χάθηκε άδικα πάντα θα ψάχνει τρόπο να εκδικηθεί για να ηρεμήσει και να αναπαυθεί

Μέσα από τις ιστορίες και τους μύθους που τις συνοδεύουν, ο αναγνώστης θα ταξιδέψει σε μέρη άγνωστα αλλά και ξεχασμένα, σε δρόμους και σταυροδρόμια σκοτεινά, σε στοιχειωμένα στρατόπεδα και γεφύρια, σε σπίτια γεμάτα μυστήριο και αίμα. Θα περάσει όμως και μέσα από καθρέφτες ενώ θα ζήσει για λίγο στον κόσμο του Λαβκραφτ. Παράλληλα θα ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, σε νησιά του Αιγαίου, στην Κωνσταντινούπολη ανακαλύπτοντας τους αστικούς μύθους που τους ακολουθούν.

Ο Κωνταντίνος Ανυφαντής γράφει απλά και υπέροχα. Χωρίς να πλατειάζει, παρουσιάζει αρχικά μια ιστορία τρόμου, φαντασίας και μυστηρίου. Έπειτα δίνει λεπτομέρειες για τον μύθο πάνω στον οποίο βασίστηκε και έπλασε την ιστορία. Μύθοι που διαδόθηκαν με τα χρόνια από στόμα σε στόμα κι από γενιά σε γενιά. Κάποιες ιστορίες έχουν ψήγματα αλήθειας, σε κάποιες άλλες ο συγγραφέας δίνει δικαίωση ακόμα κι αν αυτή δεν υπήρξε στην πραγματικότητα. 

σημασία στη ζωή σου έχει να παλεύεις και να τολμάς, γιατί η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς. Μόνο έτσι θα προκόψεις.

Όλες οι ιστορίες είναι ενδιαφέρουσες, πρωτότυπες, καλογραμμένες και βασισμένες στην πλούσια ελληνική λαογραφία. Σε κάποιες ιστορίες οι «σκιές» επιζητούν εκδίκηση ενώ κάποιες άλλες την λύτρωση. Φυσικά υπάρχουν και ιστορίες που θα συγκινήσουν. Προσωπικά ξεχώρισα τις εξής: I' ll be back...soon, Πάμε στοίχημα;, Το δίωρο των ψυχών, Το γεφύρι του χαμού, Το άδικο αίμα, Μια νύχτα στο Μουσείο, Σε βλέπω, Η απρόσκλητη.

Εν κατακλείδι, το βιβλίο του συγγραφέα «Αυτά που κρύβουν οι σκιές» είναι αρκετά καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο. Μια συλλογή διηγημάτων τρόμου εμπνευσμένη από ελληνικούς αστικούς μύθους. Μην διαβάσετε το βιβλίο νύχτα και με τα φώτα κλειστά. 

Πλοκή: Έχεις αναρωτηθεί ποτέ αν ένας απλός καθρέπτης, εκτός από σύμβολο ομορφιάς είναι και πύλη για τον Άλλο Κόσμο; Θα διεσχιζες βράδυ ένα απομακρυσμένο σταυροδρόμι, χωρίς να νιώθεις τον φόβο να κυριεύει την ψυχή σου; Κι αν μια όμορφη γυναίκα σου ζητούσε να την πάρεις μαζί σου, θα σταματούσες; Από χωριά χαροκαμενα που περνάς, θα σταματήσεις να ακούσεις τον θρήνο των χαμένων ψυχών και του άδικου αίματος ή θα φύγεις γοργά; Κι αν η στράτα σου σε φέρει σε γεφύρια αιματοβαμμένα, θα τα διαβεις ή όχι; Οι Σκιές επιστρέφουν για να στοιχειώσουν με 21 ιστορίες, μέσα από αστικούς μύθους και θρύλους του τόπου μας. Στοιχήματα σε μνήματα ξεχασμένα, αρχοντικά στοιχειωμένα με θάνατο, αλλόκοτες μαυροφορεμένες μορφές, νεκροί καταραμένοι κι άλιωτοι και άλλα τόσα θα "παρελάσουν" μέσα από τις γκρίζες σελίδες του βιβλίου. Η φωτιά στο τζάκι μπορεί να έσβησε, τα λόγια της γιαγιάς ίσως να σώπασαν, μα οι ιστορίες των Σκιών πλανιούνται στο σκοτάδι. 

* Αναζητήστε το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς

4 στα 5

* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει

Όσο «Μείναμε σπίτι» την περίοδο της καραντίνας, αξιοποιήσαμε το χρόνο δημιουργικά. Τουλάχιστον αυτό έπραξα εγώ (δες εδώ πως πέρασα στην καραντίνα). Ανάμεσα σε πολλά πράγματα που έκανα, ήταν να ξεθάψω όλα τα παλιά αλλά και κάποια καινούρια επιτραπέζια παιχνίδια και να παίξουμε οικογενειακώς όλοι μαζί. Με αφορμή λοιπόν εκείνες τις ημέρες της καραντίνας, είπα να θυμηθώ τα νιάτα μου, να βγάλω όλα τα επιτραπέζια παιχνίδια, να τα βάλω κάτω και να δω ποια από αυτά δεν πρόκειται να αποχωριστώ. Ποια από αυτά παίζω συνέχεια, ακόμα και σήμερα. Με ποια από αυτά γέλασα αλλά και με ποια παιχνίδια τσακωνόμουν με την αδερφή μου (αφού πάντα η μία προσπαθούσε να κλέψει την άλλη για να βγει νικήτρια😋😅). 

Πολλά παιχνίδια ήρθαν στο μυαλό μου, κάποια από αυτά μάλιστα διαπίστωσα ότι κυκλοφορούν και σε νέα έκδοση, που σημαίνει ότι αντέχουν στο χρόνο. Ας αφήσουμε λοιπόν για λίγο τις ηλεκτρονικές συσκευές στην άκρη και ας βρούμε χρόνο για επιτραπέζια. Ας ξεκινήσουμε να δούμε ποια τα πέντε αγαπημένα μου επιτραπέζια παιχνίδια.

Ανακάλυψε την Ευρώπη: Έμαθα Γεωγραφία και ανακάλυψα την Ευρώπη χάρη σε αυτό το παιχνίδι. Μέσα σε λίγη ώρα είχα καταφέρει να ταξιδέψω σε ευρωπαϊκές πόλεις, να γνωρίσω την ιστορία, την πολιτιστική κληρονομιά, και τα αξιοθέατα της κάθε μίας, από αυτές. Αφετηρία η Ελλάδα και μετά από ένα μοναδικό ταξίδι, επιστροφή ξανά από εκεί που αρχίσαμε. Τώρα το ποιος ήταν ο νικητής του παιχνιδιού, δε θυμάμαι. Το σίγουρο είναι ότι από αυτό το παιχνίδι μάθαμε πολλά. Στην ίδια σειρά του κατασκευαστή ανήκει και το παιχνίδι «Ανακάλυψε τη Ελλάδα».

Μάντεψε Ποιος: Ένα παιχνίδι διαχρονικό και κλασσικό. Το παιχνίδι με τα κρυμμένα πρόσωπα, αποτελούνταν από δυο ταμπλό με άντρες και γυναίκες με μακριά ή κοντά μαλλιά, με ή χωρίς γυαλιά, έγχρωμοι ή λευκοί. Και μετά η μία ερώτηση διαδέχεται την άλλη. Μια μαντεψιά του μυστικού χαρακτήρα του αντιπάλου σου είναι ικανή για να είσαι ο τελικός νικητής!

Cluedo: Το παιχνίδι δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι κάτοικοι του Λονδίνου ήταν κρυμμένοι αρκετές ώρες στα καταφύγια λόγω των βομβαρδισμών. Σήμερα είναι το all time classic αστυνομικό παιχνίδι. Το πιο απίθανο αστυνομικό παιχνίδι, όπως χαρακτηριστικά αναγράφει το εξώφυλλο του. Πρόκειται για ένα επιτραπέζιο παιχνίδι που αποτέλεσε για μένα το "εναρκτήριο λάκτισμα" για την ανάγνωση αστυνομικών βιβλίων. Το Cluedo είναι ένα παιχνίδι που δεν έλειπε από τα σπίτια φίλων μου. Ένα παιχνίδι whodunit και μυστηρίου, κατάλληλο για ηλικίες άνω των 8 ετών.  

Monopoly: Το πολυαγαπημένο και κλασσικό επιτραπέζιο παιχνίδι συναλλαγών ακινήτων, κυκλοφορεί ακόμα. Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει σε πάνω από 30 χώρες και έχει εκδοθεί σε 20 τουλάχιστον διαφορετικές γλώσσες. Προσωπικά έχω ακόμα την παλιά - ειδική αυθεντική έκδοση με τις δραχμές, που φυσικά δεν την αλλάζω με τίποτα. Χάρη σε αυτό το παιχνίδι έμαθα να δίνω σωστά ρέστα, να αγοράζω αλλά και να πουλάω σπίτια.  Ποτέ δεν κατάφερα βέβαια να μείνω με λεφτά στο χέρι και να βγω νικήτρια στο παιχνίδι αλλά ποιος νοιάζεται. Ήταν ένα παιχνίδι που παίζαμε οικογενειακώς. 

Taboo: Δικαιωματικά, στην πρώτη θέση αυτού του top5, έρχεται ένα παιχνίδι που παίζω ακόμα και σήμερα. Ένα παιχνίδι που τις μέρες της καραντίνας, προτιμήθηκε δεόντως. Διάρκεια στο παιχνίδι δεν υπήρχε. Όποιος έβρισκε τις περισσότερες σωστές λέξεις, ήταν ο νικητής. Αρκεί να μην έλεγε την απαγορευμένη λέξη. Προσωπικά αυτό το παιχνίδι όσες φορές και να το παίξαμε είτε οικογενειακώς είτε με φίλους, δεν χρησιμοποιήσαμε ποτέ το ταμπλό και τα πιόνια παρά μόνο την κλεψύδρα. Το θεωρούσαμε περιττό. 

 

 

Αυτό ήταν το δικό μου top 5 με τα αγαπημένα επιτραπέζια παιχνίδια. 

Εσείς με ποια επιτραπέζια παίζατε όταν ήσασταν παιδιά;

Ο Γιάννης Διακομανώλης συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό το 2010 μέσα από το πρώτο του παιδικό βιβλίο με τίτλο «Η κραυγή των λύκων», το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δοκιμάκης και συνέγραψε με τον Βασίλη Κουτσιάρη. Μέχρι σήμερα έχει γράψει πολλά παιδικά βιβλία μερικά από τα οποία είτε έχουν βραβευτεί είτε έχουν βρεθεί στη Βραχεία λίστα βραβείων του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το βιβλίο του «Έτοιμος;» αποτελεί το ένατο παιδικό του βιβλίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική. 

 ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:

α) Συγγραφέας: Γιάννης Διακομανώλης

β) Τίτλος: Έτοιμος; 

γ) Έτος Έκδοσης: 2019

δ) Έκδοση: Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Το βιβλίο του Γιάννη Διακομανώλη ήρθε στα χέρια μου σε μια περίοδο που φαίνεται πως το θέμα που διαπραγματεύεται ο συγγραφέας είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Η ιστορία του βιβλίου απευθύνεται κυρίως σε ηλικίες από έξι ετών και πάνω και μέσα από αυτήν τα παιδιά θα μάθουν αν είναι έτοιμα να αντιμετωπίσουν έναν σεισμό. 

Το εξώφυλλο του είναι πολύ καλό και ο τίτλος του σύντομος και περιεκτικός. Ικανός τόσο για να κεντρίσει την προσοχή του αναγνώστη όσο και να τον κάνει να μαντέψει την πλοκή, χωρίς να διαβάσει την περίληψη στο οπισθόφυλλο. Ο Αχιλλέας έχει έρθει από την Αστόρια της Νέας Υόρκης στην Ελλάδα. Στο σχολείο δεν καταλαβαίνει τους συμμαθητές του ενώ και στο θρανίο κάθεται μόνος του. Παρά τις προσπάθειες του να συνυπάρξει με τα παιδιά της τάξης του, δεν τα καταφέρνει. Η μόνη του παρέα η μεγαλύτερη ξαδέρφη του Αθηνά. Μέχρι που θα γνωρίσει τον Οδυσσέα. Στο μάθημα της γυμναστικής θα είναι αυτός που θα βοηθήσει τον Αχιλλέα, να ξεπεράσει ένα εμπόδιο σε ένα άθλημα. Όταν θα γίνει σεισμός στο σχολείο, ποιος από τους δύο θα είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει αυτήν την κατάσταση και να προφυλαχθεί; 

Ο σεισμός δεν έρχεται με ραντεβού… κι η προετοιμασία είναι το ήμισυ του παντός 

Ο Γιάννης Διακομανώλης παρουσιάζει μια ιστορία που όμοια της δεν έχω ξανά συναντήσει. Καταπιάνεται με ένα θέμα διαχρονικό. Με το φαινόμενο του σεισμού. Μάλιστα ως εκπαιδευτικός, ο συγγραφέας τονίζει το ρόλο του σχολείου αλλά και των εκπαιδευτικών, οι οποίοι και είναι αυτοί που θα ενημερώσουν το παιδί για τους τρόπους συμπεριφοράς και προστασίας από το σεισμό.  Παράλληλα με έμμεσο τρόπο αναφέρεται και στην περιθωριοποίηση ενός παιδιού – μετανάστη από συμμαθητές του. 

Εντύπωση προκαλεί πως ο συγγραφέας παράλληλα με την ιστορία παρουσιάζει κι ένα σχολείο πρότυπο, που όμοιο του δεν ξέρω αν υπάρχει στην Ελλάδα. Ένα σχολείο με πολλές ανέσεις, που έχει ράμπες παντού αλλά κι εργαστήρια για το κάθε μάθημα - εργαστήρια φυσικής, μελέτης, μουσικής, πληροφορικής και κλειστό γυμναστήριο, ακόμη και αποδυτήρια με ντουζιέρες. 

Δε θα τον συνηθίσεις ποτέ. Θα μάθεις να ζεις μαζί του. Θα μάθεις να είσαι έτοιμος 

Μέσα από το βιβλίο διαπιστώνει κανείς το επίπεδο ετοιμότητας των μαθητών αλλά και του προσωπικού του σχολείου. Ένας μαθητής κουβαλάει πάντα μαζί του έναν φακό και μια σφυρίχτρα ώστε να είναι έτοιμος. Ένας εκπαιδευτικός σε μια προγραμματισμένη ή μη άσκηση σεισμού, πρέπει να γνωρίζει το σχέδιο έκτακτης ανάγκης που θα ακολουθήσει. 

Μέσα από την πολύ όμορφη εικονογράφηση που έχει επιμεληθεί η Μαρία Μανουρά και χάρη στην απλή γραφή του συγγραφέα, τα παιδιά θα μάθουν βήμα βήμα για τις ασκήσεις σεισμού και πως πρέπει να συμπεριφέρονται όταν αυτός συμβεί. 

Ο πρώτος και πιο σημαντικός κανόνας στον σεισμό είναι ότι πρέπει να είσαι πάντα ψύχραιμος

 

Στα θετικά του βιβλίου εκτός της εικονογράφησης, της γραφής αλλά και των μηνυμάτων που περνάει ο συγγραφέας είναι ότι στο τέλος του, υπάρχουν φύλλα εργασίας για εμπέδωση αλλά για απόκτηση περισσότερων γνώσεων για την περίπτωση του σεισμού. Στα αρνητικά του, είναι ότι ο συγγραφέας χρησιμοποιεί μεγάλες προτάσεις, που προσωπικά θα τις προτιμούσα λίγο μικρές καθώς το βιβλίο απευθύνεται σε μικρές ηλικίες. Παρόλα αυτά, μόνο από το θέμα του, δικαιωματικά αξίζει σε αυτό το βιβλίο, η βαθμολογία που του έβαλα. 

Συνοπτικά, το βιβλίο του Γιάννη Διακομανώλη «Έτοιμος;» είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για τον εκπαιδευτικό λόγω του θέματος του και ένα σημαντικό ενημερωτικό βιβλίο για όλα τα παιδιά,  αφού θα μάθουν πώς να μείνουν ασφαλής σε περίπτωση σεισμού. Συστήνεται για όλες τις ηλικίες. 

Πλοκή: Ο Οδυσσέας, ένα μικροκαμωμένο και αδύνατο αγόρι με τεράστια στρογγυλά γυαλιά, κάθισε στο παγκάκι του σχολείου. Στα χέρια του κρατούσε, όπως πάντα, ένα εικονογραφημένο βιβλίο γνώσεων το οποίο σκόπευε να διαβάσει στο διάλειμμα. Δίπλα του ήρθε και κάθισε ο νέος συμμαθητής του, ο Αχιλλέας «ο γίγας». Όλα κυλούσαν ήρεμα, μέχρι τη στιγμή που… έγινε ο σεισμός!.

* Αναζητήστε το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς

5 στα 5

* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει

Το μεσημεριανό γεύμα δεν ήταν ποτέ πιο εύκολο. Τορτίγια με γέμιση σαλάτα Caesar. Μια τορτίγια με γεμάτη γέμιση και με προ-μαγειρεμένο τεμαχισμένο κοτόπουλο. Γιατί σε όλους έχει τύχει να περισσέψει κοτόπουλο. Εύκολη, γρήγορη συνταγή που προτείνεται είτε για ορεκτικό είτε και για μεσημεριανό γεύμα.    

Μείνετε συντονισμένοι. 

Έχει περάσει πολύ καιρός από την τελευταία φορά που προ(σ)κλήθηκα σε ένα challenge. Πριν έναν χρόνο περίπου, στο instagram είχα κληθεί να συμμετάσχω στο #fivebluebookschallenge. Αυτή τη φορά παράλληλα με το challenge είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και άλλα όμορφα blog, που δεν τα είχα υπόψιν μου. Το Φθινοπωρινό Blogging Challenge δημιουργήθηκε και ξεκίνησε από τη Δώρα από το My Little Curious Blog ενώ η πρό(σ)κληση ήρθε από την Ειρήνη Γκιτσάλη από το Woman Book Story. 

Προσωπικά δέχθηκα με χαρά να συμμετάσχω σε αυτήν την φθινοπωρινή πρό(σ)κληση παρόλα αυτά δυσκολεύτηκα να απαντήσω σε κάποιες από τις, είκοσι συνολικά, ερωτήσεις. Τις απαντήσεις μου θα τις βρείτε ΕΔΩ. Εγώ με τη σειρά μου προ(σ)κάλεσα την Άννα από το LifeStyle O'Clock και παρακάτω θα βρείτε τις δικές της απαντήσεις. 

1.Ποια είναι η πιο αγαπημένη σου φθινοπωρινή ανάμνηση;

Μια από τις πιο αγαπημένες μου φθινοπωρινές αναμνήσεις είναι τα Halloween πάρτι που διοργάνωνε το λύκειο μου. Μαζευόμασταν όλοι οι λάτρεις των θρίλερ και ταινιών τρόμου και βλέπαμε μαραθώνιους τρομακτικών ταινιών όλο το βράδυ. Λίγο η creepy διακοσμημένη ατμόσφαιρά, λίγο το ότι τρόμαζα συνεχεία από τις ταινίες και λίγο ότι περνούσα όλο το βράδυ με τους αγαπημένους μου φίλους, με έκανε να θυμάμαι αυτές τις ημέρες κάθε φθινόπωρο και να τις αναπολώ.

2.Πες ένα αγαπημένο βιβλίο που σου θυμίζει ή σ ‘αρέσει να διαβάζεις τέτοια εποχή.

Πάντα το φθινόπωρο (και κάποιες φορές και τον χειμώνα) διαβάζω το γνωστό παραμύθι «Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο» του Όσκαρ Ουάιλντ. Κάθε φορά που διαβάζω αυτό το συμβολικό παραμύθι με συγκινεί και ταιριάζει στις πιο κρύες εποχές του χρόνου όπου οι τριανταφυλλιές παγώνουν.

3.Πες μια αγαπημένη ταινία που βλέπεις πάντα τέτοια εποχή.

Από μικρή λατρεύω τις ταινίες και τα βιβλία της σειράς Harry Potter. Ειδικά η πρώτη ταινία «Harry Potter και η φιλοσοφική λίθος» είναι πάντα μια από τις ταινίες που βλέπω κάθε φθινόπωρο καθώς ταιριάζει και η ατμόσφαιρά της ταινίας στην εποχή.

4.Ονόμασε 3 πράγματα που σου φτιάχνουν τη διάθεση το φθινόπωρο.

Οι βόλτες  όταν ψιχαλίζει, η ζεστή σοκολάτα/τσάι, να ακούω όλα τα στενάχωρα τραγούδια που μου αρέσουν όταν έξω βρέχει(Ναι θα μπορούσες να με πεις και λίγο δραματική).

5.Πες μια αγαπημένη συνταγή (φαγητό, γλυκό, ρόφημα) που σου αρέσει να φτιάχνεις το φθινόπωρο.

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το ζεστό σουφλέ σοκολάτας με την λιωμένη σοκολάτα να ξεχειλίζει από το σουφλέ, απλά δεν μπορείς να αντισταθείς!

6.Ποια είναι η πιο αγαπημένη σου φθινοπωρινή συνήθεια;

Η αγαπημένη μου φθινοπωρινή συνήθεια είναι οι βόλτες είτε στην βροχή είτε μια συννεφιασμένη μέρα και κατά προτίμηση σε δρόμους όπου έχει πολλά δέντρα με πεσμένα φύλλα.

7.Πέρσι τέτοια εποχή…

Πέρσι τέτοια εποχή έκανα ακόμα διά ζώσης μαθήματα στην σχολή μου και αγχωνόμουν με το ενδεχόμενο να ξαναμπούμε σε καραντίνα. Ποιος να μου έλεγε ότι τελικά θα εκτιμούσα τόσο τα μαθήματα δια ζώσης και ότι θα έπαυαν να είναι δεδομένα στο μυαλό μου.

8.Ένα αγαπημένο φθινοπωρινό quote;

Κάθε φθινόπωρο βάζω καινούριους στόχους για τα πράγματα που θα ήθελα να αλλάξω ή να ξεκινήσω. Επειδή πολλές φορές όμως δυσκολεύομαι στο ξεκίνημά κάθε χρόνο μου έρχεται στο μυαλό ένα απόφθεγμα από τον Τάσο Λειβαδίτη: «Αύριο¨ λες, και μέσα σε αυτή την μικρή αναβολή παραμονεύει ολόκληρο το πελώριο ποτέ.»

9.Περιέγραψε μια αγαπημένη σου φθινοπωρινή παιδική ανάμνηση.

Όταν μαζευόμασταν στο χωριό όλη η οικογένεια μαζί. Η γιαγιά μαγείρευε, ο παππούς φρόντιζε το τζάκι και όλα τα ξαδέρφια παίζαμε διαφορά  επιτραπέζια παιχνίδια.

10.Ένα μέρος που επισκέφτηκες φθινόπωρο και λάτρεψες;

Πήγα πενθήμερη εκδρομή με το σχολείο στην Θεσσαλονίκη και σε διαφορές μικρές πόλεις κοντά της. Δεν είχα ξανά επισκεφτεί την βορειά Ελλάδα μιας και μένω στην Κρήτη και μου άρεσε το κρύο ( Καμία σχέση με το κρύο της Κρήτης) και οι περιοχές που επισκέφτηκα.

11.Ένα φθινοπωρινό ταξίδι που ονειρεύεσαι να κάνεις στο μέλλον;

Θα ήθελα να επισκεφτώ το εξωτερικό, οποιαδήποτε χώρα αρκεί αυτή την εποχή να έχει κρύο και χιόνια( Έχω δει χιόνι μια μόνο  φορά στην ζωή μου).

12.Πες τουλάχιστον ένα πράγμα που ΔΕΝ σ ‘αρέσει στο φθινόπωρο;

Δεν μου αρέσει το πόσο γρήγορα αλλάζει ο καιρός, τουλάχιστον εδώ στη Κρήτη. Το πρωί θα έχει ζέστη και ήλιο, το μεσημέρι για 1 ώρα θα βρέχει και μετά ξαναγυρνάμε στον ήλιο.

13.Αν το φθινόπωρο ήταν μουσική, ποιο τραγούδι θα ήταν;

Το τραγούδι που σκέφτομαι κάθε φθινόπωρο είναι το November Rain φυσικά από Guns N’ Roses.

14.Ένα αγαπημένο φθινοπωρινό post (δικό σου ή άλλου blogger);

To αγαπημένο μου post είναι «οι καλύτερες ταινίες για το Halloween».

15.Πες μια ενοχή φθινοπωρινή απόλαυση.

Απολαμβάνω να κάθομαι στο παράθυρο όταν βρέχει και να κοιτάζω τον κόσμο να πηγαινοέρχεται. Δεν νομίζω να θεωρείται ακριβώς ενοχή αλλά ίσως είναι περίεργο όταν κάθομαι πολύ ώρα και τους παρατηρώ.

16.Πρότεινε μία φθινοπωρινή δραστηριότητα που απολαμβάνεις στην πόλη σου.

Λατρεύω να περπατάω σε δρόμους με πολλά δέντρα και να βλέπω τα χρώματα των φύλλων το φθινόπωρο.

17.Το καλύτερο πράγμα που σου συνέβη τέτοια εποχή (οποιαδήποτε χρονιά);

Το καλύτερο πράγμα που μου έχει συμβεί είναι το φθινόπωρο του 2017 πήγαμε με το σχολείο πενθήμερη εκδρομή στην Θεσσαλονίκη. Ήταν η τελευταία εκδρομή που πήγα με το σχολείο μιας και ήμουν τρίτη Λυκείου και ήταν από τις αγαπημένες.

18.Αγαπημένος χρωματικός συνδυασμός που σου θυμίζει φθινόπωρο;

To φθινόπωρο συνδυάζω συνήθως σκούρα χρώματα (μαύρο, μπορντό, κυπαρίσσι πράσινο) με γήινές αποχρώσεις( μπεζ, γκρι, σάπιό μήλο, καφέ).

19.Αγαπημένος τρόπος χαλάρωσης μια βροχερή μέρα (ή νύχτα);

Λατρεύω να διαβάζω κάποιο βιβλίο κοντά σε κάποιο παράθυρο ώστε να βλέπω και την βροχή.

20.Που θα ήθελες να είσαι του χρόνου τέτοια εποχή;

Αυτή η ερώτηση με προβλημάτισε αρκετά. Θα ήθελα του χρόνου τέτοια εποχή να μην έχω άλλους θανάτους στην ζωή μου. Να έχω καταφέρει να τελειώσω την πτυχιακή μου και την πρακτική μου στην ώρα της και να είμαι καλά ψυχολογικά και σωματικά.

Βρείτε την Άννα παρακάτω:

Lifestyle O' Clock