Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα MovieOnline. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα MovieOnline. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Η ιστορία του Φρανκενστάιν, του κλασικού αριστουργήματος της Μέρι Σέλεϊ, αποτελεί μία από τις πιο διαχρονικές και επιδραστικές αφηγήσεις τρόμου, επιστημονικής φαντασίας και γοτθικού δράματος. Το θέμα της αλαζονείας του ανθρώπου απέναντι στη φύση και τις συνέπειες της επιστημονικής απειθαρχίας έχει εμπνεύσει αμέτρητες διασκευές στην οθόνη. Το 2025, ο οραματιστής σκηνοθέτης Guillermo del Toro, γνωστός για το ιδιαίτερο αισθητικό του στυλ και την αγάπη του για τα τέρατα και τις σκοτεινές ιστορίες (Ο Λαβύρινθος του Πάνα, Το Σχήμα του Νερού), αναλαμβάνει να δώσει τη δική του οπτική στο μύθο. Στο ρόλο του λαμπρού αλλά εγωιστή γιατρού Βίκτορ Φρανκενστάιν ο Oscar Isaac ενώ στο ρόλο του τέρατος ο Jacob Elordi. Η παρούσα μεταφορά, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ της Βενετίας και κυκλοφόρησε παγκοσμίως μέσω Netflix..
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Frankenstein
Σκηνοθεσία: Guillermo del Toro
Πρωταγωνιστούν: Oscar Isaac, Jacob Elordi, Christoph Waltz, Mia Goth, Lars Mikkelsen κ.α
Είδος Ταινίας: Δραματική / Φαντασίας / Τρόμου
Έτος Παραγωγής: 2025
Διάρκεια: 149΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Πρόκειται για την πιο αναμενόμενη κινηματογραφική δημιουργία της χρονιάς και δικαίως, τράβηξε όλα τα βλέμματα ήδη από την ανακοίνωσή της. Σαν θεατής επιθυμούσα διακαώς να παρακολουθήσω την ταινία, ανεξάρτητα από το αν θα κυκλοφορούσε στις αίθουσες ή σε κάποια streaming πλατφόρμα. Η προσδοκία ήταν μεγάλη, καθώς η ανάληψη του κλασικού έργου της Mary Shelley από έναν σκηνοθέτη όπως ο Guillermo del Toro, εγγυάτο μία οπτικά καθηλωτική και συναισθηματικά βαθιά προσέγγιση.
Η ταινία του Guillermo del Toro ακολουθεί στενά την κλασική νουβέλα της Mary Shelley, εισάγοντας τον θεατή σε ένα σκοτεινό γοτθικό δράμα που διαδραματίζεται κατά τον 19ο αιώνα. Ωστόσο ο Del Toro δεν περιορίζεται σε μια απλή επανάληψη του μύθου. Αντιθέτως, βουτάει στα σκοτεινά νερά της αρχικής νουβέλας, εστιάζοντας με ένταση στην τραγωδία του Dr. Victor Frankenstein και τη μοναξιά του πλάσματος.
Η ιστορία ξεκινά το 1857, όπου ένα ναυαγισμένο πλοίο κοντά στον Βόρειο Πόλο βρίσκει τον Dr. Victor Frankenstein τραυματισμένο στους πάγους. Καθώς αναρρώνει, διηγείται την τραγική του ιστορία στον Καπετάνιο, παρακαλώντας τον να τον παραδώσει στο έλεος ενός φρικτού πλάσματος που έχει επιτεθεί στο πλοίο. Η αφήγηση επιστρέφει στα παιδικά χρόνια του Victor, όπου η απώλεια της μητέρας του τον οδηγεί σε μια εμμονή δίχως όρια, με την επέκταση της ζωής πέρα από τον θάνατο. Στην προσπάθειά του να κατακτήσει τον θάνατο, ο Victor αρχίζει μια σειρά «μακάβριων» και «αφύσικων» πειραμάτων, τα οποία χρηματοδοτούνται από τον Henrich Harlander. Καταφέρνει να δημιουργήσει ένα ζωντανό πλάσμα. Ωστόσο, τρομοκρατημένος από την αποκρουστική μορφή του δημιουργήματός του, ο Victor το εγκαταλείπει αμέσως. Το πλάσμα περιπλανιέται στον κόσμο, αντιμετωπίζοντας την απόρριψη και την απανθρωπιά λόγω της εμφάνισής του. Η μοναξιά και η οδύνη του μετατρέπονται σύντομα σε οργή και δίψα για εκδίκηση εναντίον του δημιουργού του.
Στα συν της ταινίας, η μοναδική αισθητική του σκηνοθέτη, η ατμόσφαιρα, τα γοτθικά τοπία, τα πολυτελή κοστούμια και τα εφευρετικά σκηνικά πχ τα σκοτεινά εργαστήρια, δημιουργούν κλίμα αγωνίας. Τα εφέ για την απεικόνιση του πλάσματος, ξεπερνούν τις δυνατότητες των ψηφιακών εφέ. Σε αντίθεση με προηγούμενες διασκευές που εστίαζαν κυρίως στον τρόμο, αυτή η εκδοχή βουτάει σε φιλοσοφικά και ηθικά θέματα (την αλαζονεία της δημιουργίας, την ευθύνη του δημιουργού). Οι ερμηνείες του καστ είναι συγκλονιστικές. Ο Oscar Isaac αποδίδει τον Victor με «περίσσεια αυτοπεποίθηση και πάθος». Ο Jacob Elordi ως το Πλάσμα αναδεικνύει την τραγική, ανθρώπινη πλευρά του τέρατος.
Στα μείον της, ότι η ταινία είναι αργή σε ροή και έχει λίγη δράση, σε σχέση με τις τυπικές ταινίες τρόμου ή περιπέτειας. Αυτό μπορεί να απογοητεύσει. Οι σκηνές όπου ο Victor συναρμολογεί το Πλάσμα είναι αποτρεπτικές για ανήλικους θεατές.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Frankenstein», είναι μια διασκευή που τιμά το πρωτότυπο υλικό, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει έναν σύγχρονο αναστοχασμό πάνω στα θέματα της ηθικής, της επιστήμης και του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Πρόκειται λοιπόν για ένα δραματικό και φιλοσοφικό κινηματογραφικό γεγονός, απαραίτητο για όσους αναζητούν την ουσία πίσω από τον μύθο.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι γιατί είναι ένα αριστούργημα ατμόσφαιρας και αισθητικής με την σκηνοθετική υπογραφή του Del Toro.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Η τραγωδία του αεροπλάνου που συνετρίβη στους παγετώνες των Άνδεων το 1972 ζωντανεύει για δεύτερη φορά στην οθόνη, για λογαριασμό του Netflix. Η ταινία «Society of the Snow» βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Pablo Vierci, που κυκλοφόρησε το 2008, ο οποίος καταγράφει την ιστορία των 45 ατόμων που, στις 13 Οκτωβρίου 1972, επιβιβάστηκαν στην πτήση 571 της Αεροπορίας της Ουρουγουάης από το Μοντεβιδέο με τελικό προορισμό τη Χιλή. Στο αεροπλάνο επέβαιναν πέντε μέλη του πληρώματος και 40 επιβάτες, συμπεριλαμβανομένων 19 μελών της ομάδας ράγκμπι Old Christians Club.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Society of the Snow
Σκηνοθεσία: J..A. Bayona
Πρωταγωνιστούν: Enzo Vogrincic, Agustín Pardella, Matías Recalt κ.α
Είδος Ταινίας: Βιογραφική / Δραματική / Περιπέτεια
Έτος Παραγωγής: 2023
Διάρκεια: 144΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Ο σκηνοθέτης μεγάλων κινηματογραφικών επιτυχιών, J.A. Bayona (The Impossible, Jurassic World: Fallen Kingdom) αφηγείται την αληθινή και οδυνηρή ιστορία, των επιβατών που κατάφεραν να επιβιώσουν για σχεδόν δυόμιση μήνες σε ένα δύσκολο περιβάλλον, στα παγωμένα βουνά των Άνδεων. Αν και η ιστορία της τραγωδίας του 1972 έχει μεταφερθεί στην οθόνη στο παρελθόν, αυτή είναι η πρώτη φορά που οι επιζώντες και οι οικογένειες των θανόντων επέτρεψαν να γνωστοποιηθούν τα πραγματικά τους ονόματα. Τραγωδία ή θαύμα; Αυτό είναι και το ερώτημα που θέτει η ταινία.
Η τραγωδία σημειώθηκε όταν ο πιλότος άρχισε την κάθοδό του πολύ νωρίς, πέφτοντας στις Άνδεις. Δώδεκα άτομα σκοτώθηκαν αμέσως. Όσοι επέζησαν από την πτώση του αεροπλάνου, πίστευαν ότι θα έρθει βοήθεια γρήγορα. Όμως έκαναν λάθος. Κάποιοι θα πεθάνουν από την πρώτη νύχτα από το κρύο κι άλλοι θα υποκύψουν από τα τραύματα τους. Όσοι μείνουν ζωντανοί θα δημιουργήσουν ένα καταφύγιο από τα συντρίμμια της ατράκτου για να αντέξουν τις χαμηλές θερμοκρασίες και τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Μετά από εβδομάδες πείνας, έχοντας εξαντλήσει τα πάντα αναγκάζονται να κάνουν το αδιανόητο και να φάνε τις σάρκες εκείνων που είχαν πεθάνει. Όταν θα αρχίσει να λιώνει το χιόνι, μέλη της ομάδας θα επιχειρήσουν να σκαρφαλώσουν τα βουνά, να φτάσουν στην Χιλή και να φέρουν βοήθεια. Όμως μέχρι να το καταφέρουν θα σημειωθούν κι άλλοι θάνατοι.
Στα συν της ταινίας, η εξαιρετική σκηνοθεσία της. Ο σκηνοθέτης δίνει φωνή σε αυτούς που χάθηκαν στην αεροπορική τραγωδία. Πως; Επιλέγοντας για τον ρόλο του αφηγητή της ιστορίας, ένα από τα μοιραία θύματα της συντριβής. Παράλληλα χρησιμοποιεί πλάνα για να δείξει το μεγαλείο της φύσης και τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ταυτόχρονα ο άνθρωπος. Η φωτογραφία είναι εκπληκτική, η σκηνογραφία ομοίως. Σασπένς, αδρεναλίνη και ποικίλα συναισθήματα σε όλη την διάρκεια της ταινίας, από το σημείο της συντριβής και μετά. Στα θετικά της ταινίας ήταν η επιλογή άγνωστων νεαρών ηθοποιών και οι πολύ καλές ερμηνείες των περισσοτέρων. Το θέμα του κανιβαλισμού προσεγγίζεται με ευαισθησία, με την ταινία και τον σκηνοθέτη να μην επικεντρώνονται εκεί αλλά σε άλλα ζητήματα όπως η φιλία, η αλληλεγγύη και φιλοσοφικές συζητήσεις σχετικά με το βαθύτερο νόημα της ζωής.
Στα μείον της ταινίας, ότι αφιερώθηκε ελάχιστος χρόνος ως προς την ανάπτυξη των χαρακτήρων και στις μεταξύ τους σχέσεις, στις αρχικές σκηνές. Η διάρκεια της, σχεδόν δυόμιση ώρες.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Society of the Snow», είναι ένα βιογραφικό δράμα επιβίωσης που εμβαθύνει στη πλευρά της ανθρώπινης φύσης. Μια ταινία ύμνος στη θέληση των ανθρώπων για επιβίωση.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν σου αρέσουν ταινίες που βασίζονται σε αληθινά γεγονότα.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Η ταινία «Bird Box Barcelona» (στα ελληνικά: Με τα μάτια κλειστά: Βαρκελώνη) δεν αποτελεί συνέχεια της πρώτη ταινίας «Bird Box» (στα ελληνικά: Με τα μάτια κλειστά). Πρόκειται για μια spin-off ταινία που διαδραματίζεται στο ίδιο σύμπαν με την αρχική ταινία - και μεγάλη επιτυχία για την πλατφόρμα του Netflix. Έχει νέους χαρακτήρες και μια νέα ιστορία, που βασίζεται στην αρχική ιδέα, αλλά εξελίσσεται σε άλλη πόλη. Από την Καλιφόρνια στη Βαρκελώνη, με τον Mario Casas (Ο Αόρατος επισκέπτης, Ο Αθώος) να αντικαθιστά την Sandra Bullock.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Bird Box: Barcelona
Σκηνοθεσία: Niki Caro
Πρωταγωνιστούν: Mario Casas, Georgina Campbell, Naila Schuberth, Alejandra Howard κ.α
Είδος Ταινίας: Επιστημονικής φαντασίας / Θρίλερ
Έτος Παραγωγής: 2023
Διάρκεια: 110΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Όπως στην πρώτη ταινία έτσι και σε αυτήν, γονέας και παιδί αναζητούν ένα ασφαλές καταφύγιο από μυστηριώδες και παράξενα τέρατα, που προκαλούν τάσεις αυτοκτονίας, σε όποιον τα κοιτάξει. Στην ταινία αυτή, μερικοί άνθρωποι μπορούν να κοιτάξουν τα πλάσματα, χωρίς να στραφούν στον αυτοτραυματισμό. Αντίθετα, έχουν σχηματίσει ένα είδος λατρείας γύρω από τα πλάσματα.
Ο Sebastian και η κόρη του Anna στην προσπάθεια τους να βρουν καταφύγιο και να ξεφύγουν από τα τέρατα, συναντούν μια ομάδα που τους βοηθάει. Όλοι μαζί περιηγούνται στους δρόμους της Βαρκελώνης με μοναδικό στόχο να ξεφύγουν και να μεταφερθούν στο Κάστρο του Μοντζουίκ, προσβάσιμο μόνο με τελεφερίκ, όπου υπάρχουν φήμες ότι κρύβονται κι άλλοι επιζώντες. Στην πορεία όμως ο Sebastian πρέπει να παλέψει με την πίστη του. Με το τί είναι αληθινό και τι όχι. Ποιο το καλό και ποιο το κακό. Ο Sebastian έχει κοιτάξει τα τέρατα και καταφέρνει να κρατήσει αυτή τη γνώση κρυμμένη.
Στα συν της ταινίας, η σκηνοθεσία της, οι αναδρομές στο παρελθόν με αποτέλεσμα να υπάρχει μια ωραία αφήγηση, η ποικιλία τοποθεσιών, η γρήγορη ροή και οι πολύ καλές ερμηνείες όλου του καστ, από τον μικρότερο μέχρι και τον μεγαλύτερο σε ηλικία.
Στα μείον της ταινίας, το σενάριο της που είναι κράμα ταινιών The Walking Dead, A Quiet Place, Carriers και The Last of Us. Η δίωρη διάρκεια της. Απουσία αγωνίας, σασπένς και δράματος. Δεν εξηγούνται πολλά από τα γεγονότα που συμβαίνουν ενώ παράλληλα δεν αναπτύσσονται οι χαρακτήρες της ιστορίας πέραν του πρωταγωνιστή. Το φινάλε που άφησε ερωτήματα.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Με τα Μάτια Κλειστά: Βαρκελώνη», είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ μυστηρίου που διαφέρει από την πρώτη ταινία. Η δεύτερη ταινία δίνει πληροφορίες σχετικά με την προέλευση και τον τρόπο εξόντωσης των τεράτων αλλά δεν είναι ικανοποιητικές. Ίσως η τρίτη ταινία του συγκεκριμένου franchise να ρίξει περισσότερο φως και να δώσει τις απαντήσεις που επιζητούμε.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν έχεις παρακολουθήσει την πρώτη ταινία και σου άρεσε.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Shower Boys (Αγόρια στο ντους)
Σκηνοθεσία: Christian Zetterberg
Πρωταγωνιστούν: Lucas Andreasson, David Ramirez Knezevic, Robin Stegmar
Είδος Ταινίας: Δράμα / Μικρού Μήκους
Έτος Παραγωγής: 2021
Διάρκεια: 9΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Τα «Αγόρια στο Ντους» έγινε η πιο πολυσυζητημένη ταινία του 2023, μετά και την προβολή της σε ελληνικό σχολείο. Μάλιστα γονείς μαθητή οδήγησαν την εκπαιδευτικό, που πρόβαλλε την ταινία, στο δικαστήριο. Θέση για το συγκεκριμένο συμβάν πήραν τόσο ο σκηνοθέτης της ταινίας όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση Παιδικού Κινηματογράφου. Να σημειωθεί ότι από το 2021 η ταινία προβάλλεται σε εκπαιδευτικούς ιστότοπους σε όλη την Ευρώπη, με πολλά παιδιά να την έχουν παρακολουθήσει.
Η ταινία γυρίστηκε το καλοκαίρι του 2020 στο Γκέτεμποργκ, στο Alingsås και στο Lerum της Σουηδίας, σε σενάριο των Albin Abrahamsson και Christian Zetterberg και με πρωταγωνιστές τους 13χρονους David Ramirez και Lucas Andreasson.
Μετά από έναν αγώνα χόκεϊ ο προπονητής θα ρωτήσει τα αγόρια αν είναι άντρες ή κότες; Όλοι θα απαντήσουν ότι είναι άντρες. Ανάμεσα τους είναι και δύο αγόρια, καλοί φίλοι, ο Viggo και ο Noel που παρά το νεαρό της ηλικίας τους, προσπαθούν να αποδείξουν ότι είναι άντρες. Τα αγόρια κοιτάζουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη, αναζητώντας ανήσυχα τρίχες στο σώμα τους για να δείξουν ότι έχουν μεγαλώσει. Καθώς κάνουν σάουνα τα 12χρονα αγόρια αμφισβητούν ο ένας τον ανδρισμό του άλλου.
Η ταινία ξεκινά και τελειώνει κυριολεκτικά με τη φωνή ενός πατέρα που ανησυχεί μήπως το παιδί του είναι γκέι. Όμως μέχρι εκεί. Παρά την "χαζή" ερώτηση που τέθηκε από την πλευρά του προπονητή, η ταινία συνολικά είναι καλή, τόσο σε διάρκεια όσο και σε ερμηνείες των δύο αγοριών. Η ιστορία της, αν και απλή, εστιάζει στη φιλία και την αυτογνωσία.
Αδίκως έγινε τόσος ντόρος για την ταινία στα ελληνικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και γενικότερα στα ΜΜΕ. Είναι μια ιστορία όπου δύο αγόρια προκαλούν ο ένας τον άλλον με σκοπό να φτάσουν να βρουν τις απαντήσεις που αναζητούν ώστε να μάθουν περισσότερα για το τι σημαίνει να είσαι δυνατός και γενναίος άνθρωπος. Αν δείτε την ταινία και τη θεωρήσετε ακατάλληλη για οποιονδήποτε λόγο, τότε το πρόβλημα είστε εσείς, όχι η ταινία!!!
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Η ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας «The Mother» στην πλατφόρμα του Netflix συνέπεσε με την Ημέρα της Μητέρας. Πρόκειται για ένα σκοτεινό θρίλερ δράσης που εξελίσσεται με φόντο την άγρια φύση της Αλάσκα, με πρωταγωνίστρια την λατίνα Jennifer Lopez, μια επαγγελματία δολοφόνο που αναγκάζεται να αποσυρθεί για να προστατεύσει την κόρη που γέννησε.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: The Mother
Σκηνοθεσία: Niki Caro
Πρωταγωνιστούν: Jennifer Lopez, Lucy Paez, Omari Hardwick, Joseph Fiennes κ.α
Είδος Ταινίας: Δράση / Περιπέτεια
Έτος Παραγωγής: 2023
Διάρκεια: 115΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Χορεύει, τραγουδάει, υποδύεται κωμικούς αλλά και δραματικούς ρόλους. Η επιτυχημένη και εντυπωσιακή Jennifer Lopez μπορεί εύκολα να "πάρει πάνω της" μια ολόκληρη ταινία. Στην τελευταία της ταινία, «The Mother» κάνει αυτό ακριβώς. Μόνο που τα αποτελέσματα δεν είναι και τόσο επιτυχημένα.
Μια πρώην στρατιωτικός δολοφόνος γίνεται πληροφοριοδότης του FBI, όταν βρίσκεται άθελά της μπλεγμένη με ανθρώπους που εμπορεύονται όπλα. Μετά από μια συμπλοκή η ίδια θα μαχαιρωθεί ενώ διανύει τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης. Ευτυχώς το μωρό θα επιζήσει όμως η ίδια θα αναγκαστεί να δώσει το παιδί για υιοθεσία και να μπει σε κυβερνητικό πρόγραμμα προστασίας. Δώδεκα χρόνια μετά το παιδί θα στοχοποιηθεί από παλιούς εχθρούς της "Μητέρας". Το κυνηγητό έχει μόλις ξεκινήσει και θα φτάσει μέχρι την Αλάσκα. Η Μητέρα θα πρέπει να προστατεύσει το ίδιο της το παιδί, με κίνδυνο την ζωή της.
Στα συν της ταινίας, η δυνατή έναρξη της. Οι χορογραφίες δράσης και οι πολεμικές-κινητικές δεξιότητες της J.Lo. Η καταδίωξη και οι μάχες δράσης. Οι καλές ερμηνείες των ηθοποιών και η απίστευτη χημεία μητέρας-κόρης.
Στα μείον της ταινίας, το σενάριο της, που δεν ήταν πρωτότυπο. Η ροή της ταινίας και η έλλειψη αγωνίας, σασπένς και ανατροπών. Περιττές σκηνές που θα μπορούσαν να είχαν κοπεί. Η διάρκεια της καθώς κι ότι από ένα σημείο και μετά το φινάλε της ταινίας είναι αναμενόμενο.
Εν κατακλείδι, η ταινία «The Mother», είναι μια ταινία εκδίκησης, που παρά την καλή σκηνοθεσία της υστερούσε στην πλοκή της. Δεν συστήνεται για την Γιορτή της Μητέρας, παρά την δράση και την καλή ερμηνεία της J.Lo (aka Jennifer Lopez) .
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι μόνο αν είσαι λάτρης της J.Lo.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 5/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Από επιλεγμένους κινηματογράφους στην Ελλάδα καθώς και μέσω της πλατφόρμας Cinobo προβάλλεται η ταινία «Boiling Point» (στα ελληνικά: Σημείο Βρασμού). Πρόκειται για μια ταινία χαμηλού budget, εντυπωσιακά δομημένη όπου χρησιμοποιείται η τεχνική «one-shot». Μια ταινία πιο αληθινή από οποιοδήποτε reality μαγειρικής που έχει υπάρξει ποτέ. Η νέα ταινία του Philip Barantini είναι ένας πραγματικός εφιάλτης στην κουζίνα. Η ταινία απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας στα Βρετανικά Βραβεία Ανεξάρτητου Κινηματογράφου 2021 ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε και στο Φεστιβάλ Κάρλοβι Βάρι.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Boiling Point (Σημείο Βρασμού)
Σκηνοθεσία: Philip Barantini
Πρωταγωνιστούν: Stephen Graham, Vinette Robinson, Alice Feetham κ.α
Είδος Ταινίας: Δραματική / Θρίλερ
Έτος Παραγωγής: 2021
Διάρκεια: 92΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Βασισμένη στην μικρού μήκους ταινία με το ίδιο όνομα και γυρισμένη από τον ίδιο βραβευμένο διευθυντή φωτογραφίας, η ταινία στοχεύει να δείξει μια πιο ρεαλιστική άποψη του εστιατορίου Dalston στο οποίο διαδραματίζεται η ιστορία.
Ο σεφ Andy Jones διαβαίνει τους δρόμους του Λονδίνου στην προσπάθεια του να φτάσει εγκαίρως στη δουλειά του. Μαζί με τους βοηθούς του στην κουζίνα, θα ζήσουν μια νύχτα που θα εξελιχθεί σε εφιάλτη. Οι υπερβολικές κρατήσεις στο εστιατόριο, οι ελλείψεις σε τρόφιμα στην κουζίνα, οι απαιτητικοί πελάτες που πάντα έχουν δίκιο, ένας επιθεωρητής του υγειονομικού, ένας διάσημος σεφ και μια κριτικός γευσιγνωσίας που επισκέπτονται το μαγαζί θα διαταράξουν την ηρεμία του εστιατορίου. Ο σεφ θα πρέπει να βάλει στην άκρη τα προσωπικά προβλήματα που αντιμετωπίζει και να κρατήσει τις ισορροπίες αν δε θέλει να χάσει το μαγαζί του.
Στα συν της ταινίας, ότι γυρίστηκε σε πραγματικό χώρο οπότε οι κινήσεις όλων ακόμα και οι ήχοι ήταν πέρα για πέρα ρεαλιστικές. Από την κουζίνα και όσους υπάρχουν πίσω από αυτήν αλλά και από τους ίδιους τους πελάτες και στον τρόπο που δίνουν την παραγγελία. Η εκπληκτική φωτογραφία. Η επιλογή των ηθοποιών και οι ερμηνείες αυτών είναι εξαιρετικοί, κάποιοι μάλιστα βοηθούν στο να υπάρξει ένταση και να μεταφέρεται η ενέργεια αυτή και στο θεατή, ο οποίος παρασύρεται στον κόσμο της γαστρονομίας. Ο Stephen Graham και η Vinette Robinson ξεχώρισαν με το πάθος τους για δημιουργία εξαιρετικών εδεσμάτων αλλά και με τις στιγμές έντασης που είχαν εντός αλλά κι εκτός κουζίνας.
Στα μείον της ταινίας, ο χαρακτηρισμός του "θρίλερ" που της δόθηκε. Κάποιες περιττές σκηνές με διάρκεια άνω του ενός λεπτού που δεν βοηθούσαν στην εξέλιξη της ιστορίας (πχ όταν ένα μέλος του προσωπικού πετάει τους κάδους έξω) αλλά και η μη ανάπτυξη κάποιων χαρακτήρων. Το φινάλε της.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Boiling Point», είναι μια ταινία που καταγράφει τις πιέσεις και τις καταπονήσεις ενός ανθρώπου στο εργασιακό του περιβάλλον. Αν έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι συμβαίνει πίσω από μια κουζίνα ενός εστιατορίου, η ταινία αυτή είναι για εσάς.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν σου αρέσουν ταινίες που διαδραματίζονται σε πραγματικό περιβάλλον.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
O Αμερικανός επιστήμονας και συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας David Brin λέει πως υπάρχει μόνο ένας λόγος για ταξίδι στο χρόνο. Ο σκηνοθέτης Shawn Levy (Stranger Things, Night at the Museum, Free Guy) παρουσιάζει μια περιπέτεια ταξιδιού στο χρόνο. «Το ταξίδι στο χρόνο υπάρχει, απλά δεν το ξέρεις ακόμα».
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: The Adam Project (Επιχείρηση Άνταμ)
Σκηνοθεσία: Shawn Levy
Πρωταγωνιστούν: Ryan Reynolds, Walker Scobell, Mark Ruffalo, Jennifer Garner, Zoe Saldana κ.α
Είδος Ταινίας: Δράση / Επιστημονικής Φαντασίας / Περιπέτεια
Έτος Παραγωγής: 2022
Διάρκεια: 106΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Είναι δυνατό το ταξίδι στο χρόνο; Και τι συμβαίνει όταν ο σημερινός εαυτός σου συναντήσει τον μελλοντικό εαυτό σου; Πόσες φορές έχεις ευχηθεί να μπορούσες να γυρίσεις πίσω το χρόνο για να ζήσεις μια απλή στιγμή ή να δεις κάποιον και να του πεις ότι τον αγαπάς όσο τίποτα άλλο. Αυτή είναι η νέα πρόταση του Netflix με πρωταγωνιστή τον δημοφιλή και αγαπημένο ηθοποιό Ryan Reynolds. Ένα ταξίδι στο χρόνο γεμάτο φαντασία.
Το 2050 ο Adam Reed θα πάρει το αεροσκάφος χρόνου για να γυρίσει πίσω στο χρόνο και να αλλάξει το μέλλον της Γης προς το καλό, διορθώνοντας ένα λάθος που έγινε το 2018. Η αποστολή του όμως δεν είναι εύκολη μιας που καλείται να αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια. Για αρχή το αεροσκάφος του, που έχει υποστεί ζημιά μετά από πυροβολισμούς που δέχθηκε εξαιτίας του μη εξουσιοδοτημένου ταξιδιού. Έπειτα ότι αντί να προσγειωθεί το 2018, όπως είχε προγραμματίσει να καταλήγει στη μέση του πουθενά σε ένα καταπράσινο δάσος το 2022. Τέλος έρχεται αντιμέτωπος με τον 12χρονο εαυτό του. Ο 12χρονος Adam θαυμάζει τον ενήλικο Adam και είναι γεμάτος απορίες. Ωστόσο για να του λυθούν θα πρέπει να συνεργαστούν οι δυο τους. Πρέπει να βρουν τον πατέρα τους και μαζί να σώσουν τον κόσμο.
Στα συν της ταινίας, η σκηνοθεσία, η μουσική υπόκρουση, τα εντυπωσιακά ειδικά εφέ, οι σκηνές δράσης και μάχης. Η εκπληκτική χημεία Reynolds - Scobell και η ερμηνεία του τελευταίου ως 12χρονος Adam Reed. Οι πολύ καλές επιλογές και οι ερμηνείες των ηθοποιών. Ξεχώρισαν αυτές των Mark Ruffalo και Jennifer Garner, παρόλο που είχαν ελάχιστες σκηνές. Τέλος τα μηνύματα που περνούσε η ταινία σχετικά με την αξία της οικογένειας.
Στα μείον της ταινίας, το σενάριο της, που δεν ήταν πρωτότυπο. Αναπάντητα ερωτήματα που άφησε το ταξίδι στο χρόνο. Οι βωμολογοχίες που υπάρχουν ενώ η ταινία ενδείκνυται κατάλληλη για οικογένεια. Έλλειψη ανατροπών.
Εν κατακλείδι, η ταινία «The Adam Project», είναι ευχάριστη και διασκεδαστική. Μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας που συνδυάζει την κωμωδία και την δράση, κατάλληλη για όλη την οικογένεια.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Από επιλεγμένους κινηματογράφους στην Ελλάδα καθώς και μέσω της πλατφόρμας Cinobo προβλήθηκε η ταινία «Gaza mon amour» (στα ελληνικά: Γάζα, αγάπη μου). Πρόκειται για ταινία που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και γύρω από αυτά έχει στηθεί μια συγκινητική ιστορία αγάπης, με επίκεντρο την Γάζα. Μπορεί η παραγωγή της ταινίας να είναι από την Παλαιστίνη, όμως για να υλοποιηθεί η ταινία χρειάστηκε η σύμπραξη εταιρειών από Γαλλία, Γερμανία, Πορτογαλία και Κατάρ. Η ταινία απέσπασε το Βραβείο NETPAC Καλύτερης Ασιατικής Ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τορόντο το 2020 και τα Βραβεία Καλύτερου Σεναρίου και καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Βαγιαδολίδ 2020 ενώ συμμετείχε στα Φεστιβάλ Βενετίας και Θεσσαλονίκης.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Gaza mon amour (Γάζα, αγάπη μου)
Σκηνοθεσία: Arab Nasser & Tarzan Nasser
Πρωταγωνιστούν: Salim Daw, Hiam Abbass, Maisa Abd Elhadi
Είδος Ταινίας: Δραματική / Ρομαντική
Έτος Παραγωγής: 2020
Διάρκεια: 87΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Παρακολούθησα την ταινία στην πλατφόρμα του CINOBO και ομολογώ πως δεν γνώριζα για το αληθινό γεγονός πάνω στο οποίο στήθηκε μια όμορφη και τρυφερή ιστορία αγάπης. Συγκεκριμένα η ιστορία που παρουσιάζεται διαδραματίζεται στη Γάζα. Το 2014 ένας νεαρός ψαράς ανοιχτά της θάλασσας βρήκε στα δίχτυα του, ένα σπάνιο άγαλμα που εικάζεται ότι ανήκε στον θεό Απόλλωνα. Έκτοτε αναζητείται. Περισσότερες πληροφορίες για το μυστήριο γύρω από το άγαλμα που βρέθηκε στη Λωρίδα της Γάζας, μπορείτε να δείτε εδώ.
Ο Ίσα, είναι ένας ψαράς που στα 65 του χρόνια, θα ερωτευτεί τη χήρα Σιχάμ, μια μοδίστρα που ζει με την κόρη της και θα θελήσει να την παντρευτεί. Μέχρι όμως να της εξομολογηθεί τον έρωτα του, η ζωή του, άθελα του, θα αλλάξει για λίγο προς το κακό. Ένα βράδυ που θα βγει για ψαριά, θα βρει στα δίχτυα του αντί για ψάρια, ένα αρχαιοελληνικό άγαλμα. Πρόκειται για το χαμένο άγαλμα του θεού Απόλλωνα, όμως ο ίδιος δεν το ξέρει. Θα το πάρει στο σπίτι του όπου και θα το κρύψει. Όμως η αστυνομία της Γάζας, θα το ανακαλύψει. Για να βγει από τη φυλακή θα πρέπει να δώσει το άγαλμα στην αστυνομία με αντάλλαγμα μια χρηματική αποζημίωση.
Στα συν της ταινίας, ότι βασίστηκε σε αληθινό γεγονός. Η σκηνοθεσία της. Οι εικόνες από μια αμφισβητούμενη και βομβαρδισμένη, μέχρι σήμερα, Λωρίδας της Γάζας. Η διάρκεια της ταινίας. Οι δόσεις χιούμορ και δράματος μαζί. Οι υπέροχες ερμηνείες αλλά και η καταπληκτική χημεία των ηθοποιών Salim Dau and Hiyam Abbas.
Στα μείον της ταινίας, ότι δεν αναπτύχθηκαν οι κεντρικοί χαρακτήρες όσο έπρεπε, ώστε να γνωρίσουμε περισσότερα πράγματα για τους ίδιους και τη ζωή που επέλεξαν να κάνουν. Ότι δεν έγινε καμία αναφορά στην ζωή των κατοίκων της Γάζας, παρά τη μελαγχολική ατμόσφαιρα που κυριαρχεί. Ο ανόητος τρόπος που αντιμετωπίζει η αστυνομία και η κυβέρνηση της χώρας, την ανακάλυψη ενός σημαντικού αγάλματος, το οποίο μέχρι και σήμερα αναζητείται.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Gaza mon amour», είναι μια όμορφη και τρυφερή ιστορία αγάπης όπου ο θεός του Έρωτα θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή δυο ανθρώπων που θα ερωτευθούν σε μεγάλη ηλικία, αποδεικνύοντας πως "ο έρωτας χρόνια δεν κοιτά". Μια υπενθύμιση ότι η αγάπη μπορεί να αναδυθεί στα πιο απίθανα μέρη αλλά και σε όλες τις ηλικίες!!!
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν σου αρέσουν οι ρομαντικές ταινίες που εξελίσσονται σε εμπόλεμη ζώνη.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Αποκλειστικά μέσα από την ελληνική πλατφόρμα Cinobo, προβλήθηκε η ταινία «Green Sea» (στα ελληνικά: Πράσινη Θάλασσα). Πρόκειται για ελληνική ταινία, η οποία βασίστηκε στο μυθιστόρημα της Ευγενίας Φακίνου «Για να δει τη θάλασσα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Η ταινία απέσπασε το πρώτο βραβείο κοινού στο Φεστιβαλ Kitzbühel στην Αυστρία και το βραβείο Best Of Show στα Indie FEST Film Awards στις ΗΠΑ ενώ το 2020 συμμετείχε και στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Green Sea (Πράσινη Θάλασσα)
Σκηνοθεσία: Αγγελική Αντωνίου
Πρωταγωνιστούν: Αγγελική Παπούλια, Γιάννης Τσορτέκης, Τάσος Παλαντζίδης, Χρήστος Κοντογιώργης
Είδος Ταινίας: Δραματική / Κοινωνικό
Έτος Παραγωγής: 2020
Διάρκεια: 95΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Πάνε αρκετά χρόνια από τότε που διάβασα το βιβλίο της Ευγενίας Φακινού, «Για να δει τη θάλασσα». Κι αυτός ήταν ο λόγος που παρακολούθησα την ταινία στην πλατφόρμα του CINOBO, στην οποία και έγινα μέλος, πρόσφατα. Στην πλατφόρμα αυτή θα βρει κανείς μια πλειάδα επιλεγμένων ταινιών όλων των κατηγοριών, ποιοτικές, βραβευμένες και πραγματικά αξιόλογες. Πρόκειται μάλιστα για ελληνική πλατφόρμα, η οποία δίνει τη δωρεάν δυνατότητα προβολής ταινιών για ένα δεκαπενθήμερο.
Το μόνο που θυμάται είναι το όνομα της. Ονομάζεται Άννα, και έτσι συστήνεται. Θα βρεθεί σε μια συνοικιακή περιοχή της Αθήνας και στην ταβέρνα του Χάρη, γνωστός ως Ρούλα. Θα πιάσει δουλειά στην ταβέρνα και θα αρχίσει να μαγειρεύει στην κουζίνα. Με τα φαγητά της, θα "ξυπνήσει" αναμνήσεις του παρελθόντος, στους πελάτες. Με το καιρό, θα αναπτύξει μια ιδιαίτερη και τρυφερή σχέση τόσο με τον ιδιοκτήτη της ταβέρνας όσο και με τους τακτικούς θαμώνες της. Ενώ φαίνεται πως ξεκινάει μια νέα ζωή, η Άννα ανάμεσα σε μυρωδιές μπαχαρικών και συνταγές ξεχασμένων φαγητών, θα προσπαθήσει να πυροδοτήσει τις αναμνήσεις της και να ξαναβρεί τη μνήμη της. Θα καταφέρει να βρει την μνήμη της και αν ναι τι θα συμβεί μόλις θεραπευτεί;
Στα συν της ταινίας, το σενάριο της, η σκηνοθεσία της και η μουσική υπόκρουση. Η καλή ροή που είχε αλλά και η συνολική διάρκεια της ταινίας. Ο συνδυασμός δραματικού στοιχείου με το μυστήριο. Οι πολύ καλές επιλογές των ηθοποιών, η πλειοψηφία αυτών γνωστοί στο ευρύ κοινό, οι ενδιαφέροντες χαρακτήρες που ενσάρκωσαν και οι ερμηνείες αυτών. Έκπληξη αποτέλεσε η πρωταγωνίστρια Αγγελική Παπούλια, που δεν γνώριζα και μου άρεσε πολύ, με την εκφραστικότητά της αλλά και την ερμηνεία της. Τέλος η ανατροπή λίγο πριν το φινάλε.
Στα μείον της ταινίας, κάποια αναπάντητα ερωτήματα που άφησε αλλά και το βιαστικό φινάλε της.
Εν κατακλείδι, η «Πράσινη Θάλασσα», είναι μια τρυφερή και συγκινητική ταινία που εστιάζει στην επικοινωνία και τις ανθρώπινες σχέσεις, με φόντο την ελληνική κουζίνα. Μια προσεγμένη και αξιόλογη ταινία, αφιερωμένη στη μνήμη της Χρύσας Σπηλιώτη, που θα σας γοητεύσει και σίγουρα θα ξυπνήσει αναμνήσεις.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι είτε έχεις διαβάσει το βιβλίο είτε όχι. Αλλά και για όσα προανέφερα. Μια ελληνική παραγωγή που αξίζει να παρακολουθήσεις!!!
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons