Από το Blogger.
Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου είναι το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων και ζωντανεύει στις μεγάλες οθόνες υπό την σκηνοθετική ματιά του Νικόλα Δημητροπούλου (Alter Ego) και σε σενάριο του Δημήτρη Κατσαντώνη. Στις 13 Δεκεμβρίου του 1943, οι δυνάμεις της «Βέρμαχτ» σκότωσαν σχεδόν όλους τους άρρενες κατοίκους των Καλαβρύτων, σε αντίποινα για την εκτέλεση αιχμαλώτων Γερμανών στρατιωτών από τον ΕΛΑΣ.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Καλάβρυτα 1943
Σκηνοθεσία: Νικόλας Δημητρόπουλος
Πρωταγωνιστούν: Max von Sydow, Astrid Roos, Δανάη Σκιάδη, Νικόλας Παπαγιάννης, Γιώργος Βογιατζής κ.α
Είδος Ταινίας: Ιστορική/ Κοινωνική
Έτος Παραγωγής: 2021
Διάρκεια: 99΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Η ταινία «Καλάβρυτα 1943» προκάλεσε αίσθηση από την πρώτη στιγμή που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη. Παρά τις όποιες αντιδράσεις προσωπικά ήθελα να παρακολουθήσω την ταινία τόσο λόγω του δυνατού trailer όσο και για την ιστορία που πραγματεύεται. Στο Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων.
Η ελληνική κυβέρνηση έχει αποστείλει στους Γερμανούς ομόλογους της, αίτημα για πολεμικές αποζημιώσεις την περίοδο που η χώρα βρισκόταν σε Ναζιστική κατοχή. Η γερμανική κυβέρνηση θα αναθέσει σε μια δικηγόρο, την Καρολάιν, την υπόθεση. Η ίδια ωστόσο θα ταξιδέψει στην Ελλάδα, θα αναζητήσει πληροφορίες για την τότε περίοδο, από εφημερίδες και θα ανακαλύψει τα στοιχεία του μοναδικού επιζήσαντα από την σφαγή των Καλαβρύτων, που έγινε στις 13 Δεκεμβρίου του 1943. Θα συναντήσει το Νικόλα Ανδρέου και μαζί του θα ταξιδέψει πίσω στο χρόνο και σε μνήμες που δεν έχουν σβήσει.
Στα συν της ταινίας, η σκηνοθεσία της, η μουσική υπόκρουση και η φωτογραφία. Οι εικόνες του φλεγόμενου δέντρου, στην αρχή της ταινίας αλλά και του φλεγόμενου σχολείου, το οποίο και στήθηκε για τις ανάγκες της ταινίας. Τα γεγονότα που εξελίσσονται σε δύο χρόνους: στο σήμερα και στο παρελθόν. Οι ρεαλιστικές σκηνές του ολοκαυτώματος αλλά και της σφαγής των ανταρτών από τους Ναζί στο λόφο Καπή. Τα ποικίλα συναισθήματα και τα μηνύματα που περνάει η ταινία. Η διάρκεια της και το ελπιδοφόρο φινάλε της. Οι πολύ καλές και αξιοπρεπείς ερμηνείες των ηθοποιών, μικρών και μεγάλων, ξεχώρισε ωστόσο αυτή του Max von Sydow.
Στα μείον της ταινίας, ότι κάτι έλειπε. Θα μπορούσε η ταινία να ήταν συγκλονιστική αλλά δεν ήταν, υπήρχαν κάποια προβλήματα. Η χρήση αγγλικής, γερμανικής και ελληνικής γλώσσας. Οι λανθασμένες ηλικίες των χαρακτήρων. Έλλειψη σκηνών που θα δικαιολογούσαν κάποιες σκηνές όπως για παράδειγμα αυτή της εκτέλεσης των αμάχων.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Καλάβρυτα 1943», είναι μια ταινία μυθοπλασίας, που βασίζεται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα. Μια ιστορική αφηγηματική δράση για την Εκτέλεση όλου σχεδόν του πληθυσμού ενός χωριού στην Ελλάδα, που ο κόσμος θα πρέπει να μάθει αν δεν γνωρίζει. Γιατί η ιστορία μας δεν επιτρέπεται να ξεχαστεί!!!
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν σου αρέσουν ταινίες που είναι βασισμένες σε αληθινά ιστορικά γεγονότα.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7/10
TRAILER:
_________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Ένας ακόμη διαγωνισμός της σελίδας που για μια ακόμη φορά, έτρεξε, μέσω του προσωπικού μου προφίλ στο instagram, φτάνει στο τέλος του. Συνολικά 132 άτομα έλαβαν συμμετοχή. Σε έναν ακόμη διαγωνισμό άφησα να γίνουν πολλαπλές συμμετοχές, στο σύνολο 1254. Έγκυρες δεν κρίθηκαν όλες οι συμμετοχές. Από τα 132 άτομα, οι 4 δεν ακολούθησαν ορθώς τα βήματα. Η τελική κλήρωση έγινε μέσω της εφαρμογής Lukky. Πολλά τα ευχαριστώ για τις συμμετοχές, τα like και τα σχόλια σας. Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ στις εκδόσεις Ψυχογιός, που πρόσφερε το βιβλίο.
Η κλήρωση έγινε μέσω του lukkyapp, μεταδόθηκε σε live story από το προσωπικό μου προφίλ στο instagram και ο νικητής έχει ειδοποιηθεί μέσω inbox.
Μείνετε συντονισμένοι.
Ακολουθείστε με στο facebook και στο instagram για να μην χάνετε διαγωνισμό!!!
Πριν ένα μήνα δέχθηκα με χαρά να συμμετέχω σε ένα φθινοπωρινό challenge που με γύρισε πίσω στο χρόνο και αναπόλησα στιγμές... φθινοπωρινές. Το Φθινοπωρινό Blogging Challenge δημιουργήθηκε και ξεκίνησε από τη Δώρα από το My Little Curious Blog, ένα blog που προσωπικά δεν γνώριζα και είχα την ευκαιρία και χαρά να περιηγηθώ. Η πρό(σ)κληση για το challenge αυτό ήρθε από την Ειρήνη Γκιτσάλη από το Woman Book Story.
Προσωπικά βρήκα μια ευκαιρία μέσα από αυτό το challenge να ανακαλύψω κι άλλα blog καθώς και να με γνωρίσουν λίγο καλύτερα όσοι με διαβάζουν εδώ και χρόνια αλλά και όσοι έχουν περιηγηθεί στη σελίδα μου, έστω και μία φορά, τα τελευταία χρόνια. Παρακάτω παραθέτω τις απαντήσεις όπως αυτές δημοσιεύτηκαν εδώ.
1. Ποια είναι η πιο αγαπημένη σου φθινοπωρινή ανάμνηση;
Ίσως η μόνη και αγαπημένη φθινοπωρινή ανάμνηση που μου έρχεται στο μυαλό είναι όταν βρέθηκα στα Τρίκαλα, μέσα Οκτωβρίου το 2013. Έμεινα μόλις τρεις ημέρες αλλά ήταν αρκετές ώστε να λατρέψω την πόλη των Τρικάλων. Πήγαμε δύο μέρες νωρίτερα, πριν την ορκωμοσία του αδερφού μου στην Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών. Είχα τον χρόνο να κάνω βόλτες, να περάσω από τον Ληθαίο ποταμό και το Ρολόι, αλλά και να φωτογραφήσω τις υπόλοιπες ομορφιές της πόλης. Μου έκανε εντύπωση ότι όπου και να πήγαινα οι πεζοί και οι ποδηλάτες είχαν προτεραιότητα. Ευελπιστώ ότι κάποια στιγμή θα επισκεφθώ ξανά αυτά τα μέρη.
2. Πες ένα αγαπημένο βιβλίο που σου θυμίζει ή σ ‘αρέσει να διαβάζεις τέτοια εποχή.
Το φθινόπωρο είναι μια εποχή που για χρόνια διάβαζα ανελλιπώς βιβλία του Jo Nesbo. Πλέον τον Οκτώβριο τον έχω συνδυάσει με ένα βιβλίο που λάτρεψα από την πρώτη στιγμή. «Η νύχτα του Σάουιν» της πρωτοεμφανιζόμενης, το 2017, Φραντζέσκα Μάνγγελ έκανε αίσθηση τόσο με το εξώφυλλο του όσο και με την ιστορία, τα οποία και με κέρδισαν. Η συνέχεια του βιβλίου, το «Καχαραμπού» ήρθε απλά να επιβεβαιώσει για ποιο λόγο η συγγραφέας βραβεύτηκε στα Public Awards. Και τα δύο βιβλία, λόγω του θέματος, είναι κατάλληλα να διαβαστούν αυτήν την εποχή. Θα καταλάβουν γιατί.
3. Πες μια αγαπημένη ταινία που βλέπεις πάντα τέτοια εποχή.
Φθινόπωρο και Halloween πάει μαζί. Μπορεί στην Ελλάδα να μην γιορτάζεται, ωστόσο κάθε χρόνο τέτοια εποχή σίγουρα θα προβάλλεται κάπου η ταινία, «Η Νύχτα με τις μάσκες», που φυσικά θα παρακολουθήσω. Μια θρυλική πλέον σειρά ταινιών θρίλερ με πρωταγωνιστή τον Michael Myers, που συνεχίζει ακάθεκτη.
4. 3 πράγματα που σου φτιάχνουν τη διάθεση το φθινόπωρο.
Τα κεριά. Ένα ωραίο ζεστό ρόφημα οπουδήποτε κι αν βρίσκομαι. Το περπάτημα (όταν ο καιρός δεν είναι βροχερός)
5. Πες μια αγαπημένη συνταγή (φαγητό, γλυκό, ρόφημα) που σου αρέσει να φτιάχνεις το φθινόπωρο.
Αρωματική πορτοκαλόπιτα. Μια συνταγή εύκολη και υγιεινή θα έλεγα, αφού το μυστικό της, είναι το γιαούρτι στο ζυμάρι. Η συνταγή είναι του φίλου και γείτονα Γιώργου και θα την βρείτε στην σελίδα του εδώ.
6. Ποια είναι η πιο αγαπημένη σου φθινοπωρινή συνήθεια;
Ένας μεσημεριανός περίπατος, 30 λεπτών, στην παραλιακή. Κάθε μέρα και για όσο ο καιρός κρατεί.
7. Πέρσι τέτοια εποχή…
Εργαζόμουν στο ίδιο σχολείο, ως σχολική νοσηλεύτρια και ήμουν σίγουρη ότι δεν θα ξανά κλεινόμασταν στα σπίτια για δεύτερη φορά λόγω κορωνοϊού. Τελικώς διαψεύστηκα πανηγυρικά.
8. Ένα αγαπημένο φθινοπωρινό quote;
Της Victoria Erickson «Αν ο χρόνος ήταν συγκεντρωμένος σε ένα ρολόι, τότε το φθινόπωρο θα ήταν η πιο μαγική ώρα».
9. Περιέγραψε μια αγαπημένη σου φθινοπωρινή παιδική ανάμνηση.
Οι περισσότερες παιδικές αναμνήσεις συνδέονται με το χωριό. Όσο ζούσε η γιαγιά, πηγαίναμε όλα τα Σαββατοκύριακα, οικογενειακώς στο χωριό. Θυμάμαι τις περισσότερες Κυριακές, αν όχι όλες, η γιαγιά μάς έπαιρνε και πηγαίναμε σε έναν πέτρινο χώρο που είχε λίγο πιο κάτω από το σπίτι, όπου και μαγείρευε. Εκεί καθόμασταν, άναβε φωτιά για να ζεσταθούμε και εκείνη άνοιγε φύλλο για πίτα, που μάς είχε υποσχεθεί τηλεφωνικά, πριν φτάσουμε στο χωριό. Άναβε τον πέτρινο φούρνο και έριχνε την τυρόπιτα για να ψηθεί. Σε λίγα λεπτά είχαμε στα χέρια μας μια τέλεια πίτα, που όμοια της δεν έχω ξανά φάει ποτέ μέχρι σήμερα. Δυστυχώς η γιαγιά έφυγε και εγώ ακόμα και σήμερα παλεύω να ανοίξω φύλλο για πίτα.
10. Ένα μέρος που επισκέφτηκες φθινόπωρο και λάτρεψες;
Όπως ανέφερα σε προηγούμενη ερώτηση, λάτρεψα τα Τρίκαλα. Ένα ολιγοήμερο ταξίδι που το θυμάμαι μέχρι και σήμερα. Θα μπορούσα να ζω άνετα εκεί. Και σίγουρα θα επιδιώξω να βρεθώ σύντομα.
11. Ένα φθινοπωρινό ταξίδι που ονειρεύεσαι να κάνεις στο μέλλον;
Στο τόπο καταγωγής του αγαπημένου μου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, τη Μονεμβασιά. Ένας τόπος με ιστορία και πολλές ομορφιές. Θέλω να περιηγηθώ στην Καστροπολιτεία και στα καλντερίμια της Μονεμβασιάς. Από περιγραφές φίλων, έχω ακούσει τα καλύτερα για την πόλη, που έχει το παρωνύμιο «Γιβραλτάρ της Ανατολής».
12. Πες τουλάχιστον ένα πράγμα που ΔΕΝ σ ‘αρέσει στο φθινόπωρο;
Δεν υπάρχει κάτι που να μην μου αρέσει το φθινόπωρο. Έχω πολλούς λόγους για να αγαπώ αυτήν την εποχή. Είναι ιδανική περίοδος για να κάνει κανείς πολλά πράγματα, ακόμα και μπάνια, που προσωπικά δεν τα σταματώ ποτέ.
13. Αν το φθινόπωρο ήταν μουσική, ποιο τραγούδι θα ήταν;
«Ταξίδι στη βροχή» γιατί το φθινόπωρο θέλει και τη μουσική αλλά και τη βροχή!!!
14. Ένα αγαπημένο φθινοπωρινό post (δικό σου ή άλλου blogger);
Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας που κάθε κατεργάρης πάει στον πάγκο του. Ο μήνας που οι περισσότεροι επιστρέφουν στη δουλειά, μετά από διακοπές και τα παιδιά στα σχολεία και στα θρανία. Οπότε μια ανάρτηση που έχω ξεχωρίσει και πάντα γυρνώ με νοσταλγία να την διαβάσω ξανά είναι η «Επιστροφή στα θρανία».
15. Πες μια ενοχή φθινοπωρινή απόλαυση.
Ο καπουτσίνο. Τον προτιμώ συχνά και έχω δοκιμάσει όλες τις γεύσεις. Ωστόσο από τότε που άρχισα να προσέχω τη διατροφή, λόγω του ότι έχει θερμίδες αναγκάστηκα να τον περιορίσω. Παρόλα αυτά το φθινόπωρο τον προτιμώ αντί για ζεστής σοκολάτας.
16. Πρότεινε μία φθινοπωρινή δραστηριότητα που απολαμβάνεις στην πόλη σου.
Το περπάτημα είτε στην παραλιακή είτε σε γύρω περιοχές. Το φθινόπωρο είναι η ιδανική περίοδος για πεζοπορία, με τελικό προορισμό τους Καταρράκτες του Άβαντα, τα μεταλλεία της Κίρκης αλλά και την σπηλιά του Κύκλωπα, στη Μάκρη. Όσες φορές και να βρεθώ εκεί, δεν χάνω τη στιγμή να φωτογραφήσω αυτές τις στιγμές.
17. Το καλύτερο πράγμα που σου συνέβη τέτοια εποχή (οποιαδήποτε χρονιά);
Η πρώτη φορά που με κάλεσαν ως αναπληρώτρια, πριν πέντε χρόνια. Ήμουν δύο χρόνια άνεργη και μια απελπισία με είχε πιάσει. Από εκείνον τον Οκτώβρη και μετά όλα άλλαξαν. Ήρθε η β’ φάση προσλήψεων αναπληρωτών και παρά το γεγονός ότι δεν είχα ελπίδες λόγω της θέσης που είχα στο πίνακα της ειδικότητας μου. Ήταν για μένα μια ευχάριστη έκπληξη.
18. Αγαπημένος χρωματικός συνδυασμός που σου θυμίζει φθινόπωρο;
Το πράσινο και το μουσταρδί.
19. Αγαπημένος τρόπος χαλάρωσης μια βροχερή μέρα (ή νύχτα);
Στον καναπέ ξαπλωμένη, με μια ζεστή κούπα καφέ, ένα βιβλίο παρέα και η μουσική από πίσω να παίζει σε σιγανή ένταση.
20. Που θα ήθελες να είσαι του χρόνου τέτοια εποχή;
Σίγουρα μακριά από εδώ που είμαι σήμερα. Λόγω δουλειάς θα επιλέξω να δουλέψω κάπου άλλου, σε κάποιο νησί ή σε κάποια πόλη, να γνωρίσω νέα μέρη και ανθρώπους. Παρέα με τη φωτογραφική μου μηχανή.
Ο Ichiro Kishimi & ο Fumitake Koga συστήθηκαν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, το 2018 μέσα από το πρώτο βιβλίο της σειράς «Τόλμησε», «Τόλμησε να είσαι ο εαυτός σου» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Οι δυο συγγραφείς δεν είχαν πρόθεση να γράψουν και δεύτερο βιβλίο. Ωστόσο πάνω σε μια συζήτηση τους, διατυπώθηκε η ερώτηση αν οι ιδέες του Άντλερ, που βασίζονται στην αρχαιοελληνική φιλοσοφία θα μπορούσαν να έχουν θέση σε ένα κλινικό περιβάλλον. Το βιβλίο «Τόλμησε να είσαι ευτυχισμένος» είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς «Τόλμησε».
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Ichiro Kishimi & Fumitake Koga
β) Τίτλος: Τόλμησε να είσαι ευτυχισμένος
γ) Έτος Έκδοσης: 2020
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Ψυχογιός
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Έχοντας διαβάσει το προηγούμενο βιβλίο της σειράς, «Τόλμησε να είσαι ο εαυτός σου», το οποίο και μου άρεσε πάρα πολύ, δεν θα μπορούσα να μην διαβάσω και το δεύτερο. Όπως έχω ξαναπεί είναι από τα λίγα βιβλία του είδους που απλά πρέπει να τα διαβάσετε και τα προτείνω με κλειστά μάτια.
Τρία χρόνια μετά την τελευταία του επίσκεψη στο φιλόσοφο, ο νεαρός όντας πλέον εκπαιδευτικός, επιστρέφει για μία ακόμη φορά στον τόπο και στον άνθρωπο, που τον έκαναν να τολμήσει στη ζωή του. Τολμώντας να κάνει αλλαγές στη ζωή του, ο νεαρός πλέον προσπαθεί να εντάξει στην τάξη του, τις θεωρίες του Άντλερ. Όμως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο και με ποιον τρόπο; Ο φιλόσοφος είναι ο μόνος που μπορεί να δώσει στο νεαρό τις απαντήσεις. Απαντήσεις που θα κάνουν τον νεαρό να τολμήσει να είναι πραγματικά ευτυχισμένος. Όμως τι χρειάζεται για να είναι κάποιος ευτυχισμένος;
Η αφήγηση του βιβλίου ξεκινάει τρία χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου βιβλίου, όταν και ο νεαρός άντρας ανακάλυψε την αντλεριανή ψυχολογία. Τότε παρά την προσπάθεια του να καταρρίψει όλες τις θεωρίες του Άντλερ, αποδέχτηκε τα λόγια του φιλοσόφου και τελικώς τόλμησε να πάρει μια απόφαση, να βρει το θάρρος να τολμήσει. Τρία χρόνια μετά ο νεαρός άντρας φαίνεται πως έχει αποκομίσει πολλά από εκείνη τη συνάντηση και σήμερα προσπαθεί να εφαρμόσει όλες εκείνες τις θεωρίες του Άντλερ στην εκπαίδευση. Για τον Άντλερ όμως η εκπαίδευση δεν είναι απλώς ένα βασικό καθήκον, είναι η μεγαλύτερη ελπίδα. Και για να επιτευχθεί χρειάζεται αγάπη.
Η αγάπη είναι το πιο σκληρό καθήκον απ’ όλα. κι εκείνο που απαιτεί το περισσότερο θάρρος
Ο Ichiro Kishimi και ο Fumitake Koga στο βιβλίο αυτό δεν παρουσιάζουν μόνο τις θεωρίες του Άντλερ, αλλά εξακριβώνουν αν είναι η αντλεριανή ψυχολογία είναι ένα πεδίο μελέτης που στέκει στον πραγματικό κόσμο ή απλώς ένα μάτσο κενές θεωρίες. Δίνουν ρεαλιστικά παραδείγματα για το πώς αυτές μπορούν με έμμεσο τρόπο να εφαρμοστούν στην καθημερινότητα αλλά και σε ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον.
Παράλληλα χωρίζουν το βιβλίο σε πέντε κεφάλαια και καθένα ένα από αυτά, κρύβει και μια αλήθεια. Μια αλήθεια που περικλείεται σε μία μόνο λέξη: ΑΓΑΠΗ. Το κάθε κεφάλαιο τονίζει τα βασικά καθήκοντα της ζωής, τα οποία όποιος τα κατανοήσει θα μπορέσει να καταλάβει ποια είναι «η μεγαλύτερη επιλογή στη ζωή» και τι εννοείται με τη φράση «τόλμησε να είσαι ευτυχισμένος». Λέξεις όπως «αυτονομία», «σεβασμός», «συμπεριφορά», «πίστη» και «εμπιστοσύνη» βρίσκονται διάσπαρτες στο κείμενο. Είναι λέξεις αλληλένδετες και μέσα από αυτές ο Άντλερ καταλήγει σε χρήσιμα συμπεράσματα.
Όλοι θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι. Ζούμε κυνηγώντας μια πιο χαρούμενη ζωή.
Προσωπικά μου άρεσε το λιτό εξώφυλλο και ο τίτλος του βιβλίου. Ότι είναι γραμμένο στο ίδιο στυλ με το προηγούμενο. Υπήρχε δηλαδή ο διάλογος μεταξύ φιλοσόφου και νεαρού, καθώς και ρεαλιστικά παραδείγματα που έθεταν και οι δυο πλευρές, με τα περισσότερα από αυτά να αφορούν το χώρο της εκπαίδευσης. Δεν μου άρεσε που επαναλήφθηκαν πολλά σημεία που είχαν παρουσιαστεί και είχα διαβάσει στο προηγούμενο βιβλίο. Σίγουρα ήταν αρκετά καλό σαν βιβλίο, αλλά το πρώτο ήταν ένα κλικ καλύτερο.
Συνοπτικά, το βιβλίο «Τόλμησε να είσαι ευτυχισμένος» είναι ένα βιβλίο που θα σου διδάξει την αγάπη και θα σου υπενθυμίσει τις αξίες της ζωής. Ένα βιβλίο για τις σχέσεις, την ανατροφή των παιδιών, την πίστη και την τέχνη της αγάπης. Μια πυξίδα για να αποκτήσει κανείς μια παραδειγματική συμπεριφορά, που θα είναι αιτία να ζήσει ευτυχισμένος και γιατί όχι να εφαρμόσει τις ιδέες του Άντλερ στην πράξη.
* Αναζητήστε το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ο δεξιοτέχνης και υπερμοντέρνος σκηνοθέτης, Edgar Wright επιστρέφει τέσσερα χρόνια μετά το Baby Driver με ένα σκοτεινό νουάρ με sci-fi καταβολές και ατμόσφαιρα μυστηρίου. Δυο νεαρές γυναίκες από διαφορετικές εποχές σχηματίζουν έναν ψυχικό δεσμό στην πολυτελή και εκπληκτική ταινία τρόμου του Edgar Wright.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Last Night in Soho
Σκηνοθεσία: Edgar Wright
Πρωταγωνιστούν: Thomasin McKenzie, Anya Taylor-Joy, Matt Smith κ.α
Είδος Ταινίας: Θρίλερ / Μυστηρίου
Έτος Παραγωγής: 2021
Διάρκεια: 116΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Η προηγούμενη ταινία του σκηνοθέτη, το Baby Driver δεν μου άφησε και τις καλύτερες εντυπώσεις. Ωστόσο το «Last Night in Soho» (στα ελληνικά: «Συνέβη στο Σόχο») είχε ένα δυνατό και πολλά υποσχόμενο trailer και την Anya Taylor-Joy που έγινε γνωστή από «Το Γκαμπί της Βασιλίσσας».
Μια φοιτήτρια μόδας, η Ελοίζ αφήνει την Κορνουάλη και καταφθάνει στο πολυσύχναστο Λονδίνο για να σπουδάσει και να ζήσει το όνειρο της. Αποφασίζει να εγκαταλείψει τις φοιτητικές εστίες αφού δεν περνάει καλά και να μετακομίσει σε ένα νέο δωμάτιο. Εκεί, κάθε βράδυ η Ελοίζ, όταν ξαπλώσει να κοιμηθεί, μεταφέρεται σε μια άλλη εποχή, στο Λονδίνο της δεκαετίας του '60. Μαγεμένη από την εποχή που βρίσκεται, με άλλο όνομα πλέον, ως Sandie, θα ζήσει το όνειρο και τον εφιάλτη μαζί. Ακροβατώντας στο παρόν και στο παρελθόν, στην πραγματικότητα και στη φαντασία, οι δύο γυναίκες προσπαθούν να ξεφύγουν από το κακό.
Στα συν της ταινίας, η ιστορία, η σκηνοθεσία, η τοποθεσία που γυρίστηκε, τα ευφάνταστα εφέ, η ενδυματολογία που παρέπεμπε στη δεκαετία του '60, η μουσική της, οι εναλλαγές στο χρόνο, η γρήγορη και καταιγιστική εξέλιξη της, το μυστήριο που κυριαρχούσε σε όλη την πλοκή μέχρι και το τέλος, αρκετή δράση αλλά και οι ανατροπές στο φινάλε. Παράλληλα είχε πολύ καλές ερμηνείες από όλους σχεδόν τους ηθοποιούς, ωστόσο ξεχώρισα την ερμηνεία της Anya Taylor-Joy.
Στα μείον της ταινίας, η κατάληξη της, παρά το γεγονός ότι ήταν ανατρεπτική φάνηκε εν τέλει ότι ήταν η πιο βολική. Οι σκηνές του Terence Stamp ήταν θεωρώ περιττές και ο ρόλος του δεν βοήθησε στην εξέλιξη της ιστορίας.
Εν κατακλείδι, η ταινία «Last Night in Soho», είναι μια ιστορία ενηλικίωσης που αναμειγνύει το μυστήριο, τον τρόμο και το δράμα μαζί ενώ δεν λείπουν και τα κοινωνικά μηνύματα. Σίγουρα είναι μια ταινία που δεν τρομάζει αλλά θα μάς μείνει για καιρό. Μια ταινία γεμάτη χρώματα και νοσταλγία για μια εποχή που πέρασε ανεπιστρεπτί.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν σου αρέσουν ταινίες που συνδυάζουν ταξίδια στο χρόνο με στοιχεία φαντασίας-τρόμου.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10
TRAILER:
_________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Προτελευταία μουσική ανάρτηση για τη φετινή χρονιά, που φτάνει σιγά σιγά στο τέλος. Ο Νοέμβριος ξεκίνησε και τελείωσε μουσικά, δυνατά. Έφυγε έχοντας στις αποσκευές του πολλές νέες κυκλοφορίες από Έλληνες τραγουδιστές. Είχε επίσης και ένα νέο τραγούδι που τελικώς αποσύρθηκε και θα κυκλοφορήσει επίσημα με τη νέα χρονιά από άλλον τραγουδιστή. Ίσως μάλιστα να ήταν και η πρώτη φορά που δυσκολεύτηκα να καταλήξω στο τοπ10 καθώς πολλά τραγούδια ακούστηκαν πολύ και έγιναν επιτυχίες. Η playlist ανανεώνεται για έναν ακόμη μήνα και μαζί του έχει εξήντα πέντε, συνολικά, νέες ελληνικές κυκλοφορίες.
Κατά σειρά προτίμησης μου, από την αρχή μέχρι το τέλος, η playlist διαμορφώνεται ως εξής:
Top 10
12. Για σένα- Κωνσταντίνος Γαλανός
13. Ζω τη ζωή - Μελίνα Ασλανίδου
14. Η καλύτερη χρονιά - Δημήτρης Ταταράκης
16. Το σ'αγαπώ - Βαγγέλης Κακουριώτης
17. Ακούω τη φωνή σου - Βασίλης Πορφυράκης
18. Κάποιος κάπου σ' αγαπάει- Alcatrash
19. Δε θα με βρεις- Γιάννης Πλούταρχος
20. Κόσμε χάνομαι - Ελένη Βιτάλη
21. Ένα αθώο ψέμα - Γιάννης Κότσιρας & Γλυκερία
22. Ημιφώς - Onirama & Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
23. Πεταλούδα - Κατερίνα Παπουτσάκη
24. Δε θέλω να βλέπω κανένα - Σάκης Αρσενίου
25. Κάποια μέρα - Γιάννης Πλούταρχος
26. Πες το κι έρχομαι - Άκης Δείξιμος
27. Τα φτερά μου - Στεφανία Γονίδη
28. Έχω κλειδώσει την καρδιά μου - Έλενα Πασχαλίδου
29. Δυνατά - Στέφανος Πιτσινιάγκας
30. Σου Ανήκω - Χριστίνα Θεωνά
31. Πάρε με στην αγκαλιά σου - Μαρία Καρλάκη
32. Όλες οι μελαχρινές - Αλέξης Πρεβενάς
33. Θα κάνω αμαρτία - Πόλυ Δανέζη
34. Αν ήσουν στη θέση μου - Βασίλης Οικονόμου
35. Δε φτάνει μόνο ν'αγαπάς - Αναστασία Εδέν
36. Τι θες - Μαρίκα Μιχαλουδάκη
38. Παράξενο Λουλούδι - Θοδωρής Κοτονιάς & Γιώργος Πλατής
39. Και μείναμε άνθρωποι - Άλκηστις Πρωτοψάλτη
40. Ζωή Αλητόβια - Alex Sid & Γιάννης Βασιλώτος
41. Θα μείνω εδώ - Γιάννης Κοροβός
42. Εξαφανίζομαι - Βάσια Θεοδοσίου
43. Άλλη μια νύχτα - Αντώνης Χειμωνίδης
44. Μπλε θάλασσα - Σόφη & Μαρία Κιοσκέρογλου
45. Δε μπορώ - Ισμήνη Στεφοπούλου
46. Μια μητέρα μια αγκαλιά - Βασίλης Λέκκας
47. Μαρίνα - Φωτεινή Βελεσιώτου
48. Το ίδιο μου κάνει - Ηλίας Μπόγδανος
50. Ο τελευταίος χορός της Ρόζας - Solmeister
52. Θυμάσαι - Γιάννης Μάργαρης
53. Όταν θα χωρίσεις - Ιορδάνης Αγαπητός
55. Μέσα στη βροχή - Δημήτρης Μητροπάνος
56. Όλα γίνονται - Σοφία Ζαφείρη
57. Αναπάντητες κλήσεις - AJ & Bones
58. Προδομένη Καρδιά - Αναστάσιος Κώνστας
59. Δύο τηλεφωνήματα - Γιώργος Σιαφάκας
60. Μια συνήθεια - Πάνος Μαλανδρής
64. Κάνω Twerk - Papito Jimmis
65. Cinderella - Marianna Kara
Η playlist είναι διαθέσιμη και εδώ. Καλή Ακρόαση!!!!
Η Βούλα Γιαγκάζογλου Παπούδα συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό το 2016 μέσα από το πρώτο της παιδικό βιβλίο με τίτλο «Νταν Νταν Τέλης, ο σοφός Κουνέλης», το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική. Μέχρι σήμερα έχει γράψει αρκετά παιδικά βιβλία καθώς και δυο θεατρικά έργα. Το βιβλίο της «Οδός Αλκυόνης» αποτελεί το έβδομο παιδικό βιβλίο που υπογραφεί η συγγραφέας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Βούλα Γιαγκάζογλου Παπούδα
β) Τίτλος: Οδός Αλκυόνης
γ) Έτος Έκδοσης: 2019
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Το συγκεκριμένο βιβλίο της συγγραφέας, το ήθελα από πέρσι, όταν το πρωτοείδα στη βιβλιοθήκη του σχολείου που υπηρετούσα. Φέτος λοιπόν αποφάσισα να το παρουσιάσω με αφορμή την σημερινή ημέρα, 3 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.
Πρόκειται για ένα παιδικό βιβλίο που απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας από 9 ετών και πάνω και η ιστορία του ανήκει στη σειρά «ΑΣΤΕΡΙΑ». Ο τίτλος του είναι πρωτότυπος ενώ το εξώφυλλο του είναι ιδιαίτερο και απεικονίζει μια αλκυόνη, την πρωταγωνίστρια της ιστορίας. Παράλληλα με την ανάγνωση του βιβλίου δίνεται η δυνατότητα να ακούσετε το παραμύθι δωρεάν, μέσω του QR code που βρίσκεται στις πρώτες σελίδες.
τα δάκρυα έχουν τα χρώματα του ουράνιου τόξου
Ο Στρατής το σαλιγκάρι απολάμβανε το ουράνιο τόξο, όταν ξαφνικά έπεσε πάνω στο κέλυφος του μια αλκυόνα με το όνομα Αντιγόνη. Η Αντιγόνη αντί να απολαμβάνει το ουράνιο τόξο κάθεται και παίζει με την άμμο. Ο Στρατής για να την εντυπωσιάσει, τής περιγράφει το ουράνιο τόξο μέσα από τα μάτια του συνδυάζοντας το κάθε χρώμα με κάτι ξεχωριστό. Σύντομα θα καταλάβει ότι η Αντιγόνη είναι τυφλή. Έκτοτε θα γίνουν αχώριστοι, θα περνάνε ώρες μαζί και θα κάνουν όνειρα. Ο Στρατής μαζί με άλλα σαλιγκάρια θα φτιάξουν ένα δρόμο πιο ασφαλή για την Αντιγόνη, έναν δρόμο με το όνομα: Οδός Αλκυόνης.
Η Βούλα Γιαγκάζογλου Παπούδα παρουσιάζει μια ιδιαίτερα όμορφη και ξεχωριστή ιστορία γεμάτη μηνύματα περί φιλίας, αγάπης και διαφορετικότητας. Χάρη στον απλό και όμορφο λόγο της, η συγγραφέας, μάς ταξιδεύει σε έναν πολύχρωμο κόσμο. Εκεί που δύο διαφορετικά πλάσματα θα ανταμώσουν, θα κάνουν παρέα, θα μοιραστούν σκέψεις και θα βοηθήσουν το ένα το άλλο, πάρα τις οποίες ιδιαιτερότητές τους.
Ένας τυφλός βλέπει. Μόνο που βλέπει τα πράγματα με διαφορετική ματιά
Ιδιαίτερη όμως ειναι και η εικονογράφηση της ιστορίας, που έχει επιμεληθεί η Μαιρήλια Φωτιάδου, η οποία έχει καταφέρει να απεικονίσει ένα μοναδικό τοπίο, με πολλές φωτεινές αποχρώσεις. Μετά το τέλος της ιστορίας, η συγγραφέας παρουσιάζει τον μύθο της Αλκυόνης ενώ παράλληλα προτείνει ιδέες για αξιοποίηση του βιβλίου είτε από γονείς είτε από εκπαιδευτικούς.
Συνοπτικά, το βιβλίο της Βούλα Γιαγκάζογλου Παπούδα «Οδός Αλκυόνης» είναι ένα τρυφερό και καλογραμμένο βιβλίο με έντονα συναισθήματα που στόχο έχει να αναδείξει θέματα αναπηρίας, αποδοχή της διαφορετικότητας, αγάπης, φιλίας, εμπιστοσύνης και σεβασμού. Ένα παιδικό βιβλίο που γράφτηκε με σεβασμό για τα άτομα με τύφλωση.
* Αναζητήστε το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς
5 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons