Από το Blogger.
Η Vegan Fiesta στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας Γιόγκα 2023
Περιστύλιο Ωδείου Αθηνών 18 Ιουνίου, 16:30 – 20:30..
Η Vegan Fiesta είναι μια μη-κερδοσκοπική βίγκαν εκδήλωση που απευθύνεται σε ανθρώπους κάθε ηλικίας, φύλου, εθνικότητας, κοινωνικού και οικονομικού στρώματος. Απευθύνεται σε όσους ενδιαφέρονται για τον βίγκαν τρόπο ζωής και θα ήθελαν συμβουλές και υποστήριξη μέσα σε ένα ευχάριστο και ενδυναμωτικό περιβάλλον, μαθαίνοντας για νέα προϊόντα που δεν ήξεραν.
Ευπρόσδεκτοι είναι και επισκέπτες που απλά αναρωτιούνται για το τι τρώνε οι βίγκαν.
Στην εκδήλωση θα υπάρχουν υποκατάστατα κρέατος και ψαριού, φυτικά βούτυρα, φυτικά γάλατα και ροφήματα, ζυμαρικά, σνακ, βότανα και άλλα τρόφιμα. Οι επισκέπτες θα μάθουν πώς να αντικαταστήσουν το κρέας, τα αυγά και τα γαλακτοκομικά σε αγαπημένες τους συνταγές (πίτσα, μουσακά, σουβλάκι, πίτα γύρο, στιφάδο κτλ.), ώστε να συνεχίσουν να τις απολαμβάνουν με την ίδια ή/και καλύτερη γεύση και χωρίς χοληστερόλη ή άλλες βλαβερές ουσίες που έχουν τα ζωικά παράγωγα για τον οργανισμό μας.
Ακόμα θα υπάρχουν καλλυντικά, σαπούνια, αποσμητικά, κρέμες και άλλα προϊόντα περιποίησης που είναι οικολογικά, δερματολογικά ελεγμένα, πιστοποιημένα βίγκαν και δεν έχουν δοκιμαστεί σε ζώα. Θα υπάρχουν επίσης ρούχα χωρίς γούνα, δέρμα ή μαλλί και άλλα χρήσιμα προϊόντα για την καθημερινή ζωή.
Η είσοδος είναι δωρεάν και ελεύθερη για όλο το κοινό. Περισσότερες πληροφορίες για την εκδήλωση και το βιγκανισμό υπάρχουν στις παρακάτω σελίδες:
Η Vegan Fiesta γίνεται στα πλαίσια της γιορτής για την 9η Διεθνή Ημέρα της Γιόγκα. Η γιορτή αυτή διοργανώνεται από την πρεσβεία της Ινδίας, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γιόγκα Ελλάδος και τον Σύλλογο ΣίβαΟΜ.
Το θέμα της φετινής γιορτής είναι «Γιόγκα για την Ανθρωπότητα».
Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει μαθήματα και ομιλίες που θα φέρουν τον κόσμο σε επαφή με τη φιλοσοφία, τις πρακτικές, τις αρχές της Γιόγκα, με σκοπό να τον εμπλουτίσουν σωματικά, αλλά και πνευματικά.
Ακόμα και άτομα που δεν κάνουν γιόγκα μπορούν να επισκεφτούν την εκδήλωση και να μιλήσουν με τους δασκάλους. Περισσότερες πληροφορίες για την εκδήλωση της γιόγκα είναι διαθέσιμες στο https://www.facebook.com/events/158336163884927
Η μεγαλύτερη γιορτή της φιλίας, της αγάπης, της ευτυχίας, της διασκέδασης, της αισιοδοξίας και της διαφορετικότητας έχει όνομα....Φεστιβάλ Χρωμάτων!!! Η τοπική εθελοντική ομάδα αποΔΙΔω και η ActionTeam συνεργάζονται για να κάνουν κάτι ξεχωριστό. Απευθύνονται σε όλους και όλες και τους βοηθούν ώστε να κάνουν τη μέρα και τα όνειρά τους πιο διασκεδαστικά, πιο συναρπαστικά και γεμάτα με διαφορετικά χρώματα.
Το φεστιβάλ έχει να κάνει με το να ρίχνεις πολύχρωμη πούδρα ενώ ακούς μουσική και κάνεις διασκεδαστικές δραστηριότητες. Θα υπάρξουν συναυλίες, εργαστήρια και πολλά πράγματα που μπορούν να κάνουν μικροί και μεγάλοι. Είναι για άτομα που έχουν βαρεθεί τη βαρετή καθημερινότητα και θέλουν να βρουν χαρά και ενθουσιασμό σε πολύχρωμες εμπειρίες.
Το Φεστιβάλ Χρωμάτων θα πραγματοποιηθεί στο πάρκο Πευκάκια, (στο πάρκο έναντι Δασαρχείου Διδυμοτείχου), το Σάββατο 24/6 στις 12:00 το μεσημέρι, . Η είσοδος της εκδήλωσης είναι ελεύθερη και σακουλάκια με πούδρα χρώματος μπορείτε να προμηθευτείτε κατά την διάρκεια της εκδήλωσης, από τα ειδικά stand.
Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να έρθετε με καλή διάθεση και να συμμετάσχετε!!!!
Η σελίδα είναι χορηγός επικοινωνίας της εκδήλωσης.
Ο Δημήτρης Σούκουλης συστήθηκε, στο αναγνωστικό κοινό, το 2018 μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο, «Σκουληκοσύννεφο, ένα παραμύθι για μεγάλους», το οποίο κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Θερμαϊκός. Απόφοιτος Κλασσικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λέτσε, στην Ιταλία, ο Δημήτρης Σούκουλης ασχολείται με τη συγγραφή από το 2014 και μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει ποιήματα σε συλλογικές ανθολογίες. Διατηρεί το δικό του προσωπικό ιστολόγιο, τις "Λέξεις Φυγόκεντρες". Από τις εκδόσεις Ρώμη κυκλοφορεί το πρώτο του θεατρικό έργο «Εννέα μήνες στη Φορμόλη».
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Δημήτρης Σούκουλης
β) Τίτλος: Εννέα μήνες στη Φορμόλη
γ) Έτος Έκδοσης: 2022
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Ρώμη
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: «Εννέα μήνες στη Φορμόλη» τιτλοφορείται το βιβλίο του Δημήτρη Σούκουλη. Πρόκειται για ένα θεατρικό έργο που διαδραματίζεται σε τρεις πράξεις και είναι γραμμένο με ιδιαίτερο τρόπο. Όπως ιδιαίτερος είναι κι ο τίτλος αλλά και το εξώφυλλο του βιβλίου. Ετυμολογικά η φορμόλη προέρχεται από τη λέξη formol και είναι μια ισχυρή ουσία που βοηθά στο να διατηρηθούν κάποια πράγματα. Έτσι και σε αυτήν την ιστορία, ο πρωταγωνιστής για εννέα μήνες προσπαθεί να διατηρήσει μια σχέση, που σχεδόν εχει τελειώσει, ζωντανή. Εννέα μήνες σε αναμονή. Εννέα μήνες περιμένει μια ανταπόκριση από έναν άνθρωπο που κάποτε ερωτεύθηκε σφόδρα. Μπορεί ένα έρωτας να κάνει τον άνθρωπο να ζει για μήνες μέσα σε μια τρέλα; Μπορούν τα συναισθήματα να επηρεάσουν την συμπεριφορά του;
Το έργο εξελίσσεται σε ένα νοικιαζόμενο διαμέρισμα σε μια επαρχιακή πόλη. Οι ήρωες της ιστορίας είναι τέσσερις όμως δεν κατονομάζονται, παρά μόνο αναφέρονται κάποιες χαρακτηριστικές ιδιότητες τους. Ο Άνδρας, μεσήλικας γύρω στα 45, μιλάει στον εραστή του, τον Νεαρό, γύρω στα 30 (βουβός ρόλος). Ο Άνδρας τού εξομολογείται τον έρωτα του, την αγάπη του, τους φόβους του μα και τις ανησυχίες του. Αλλά ο τριαντάχρονος νεαρός δεν ενδιαφέρεται για όσα ακούει. Όταν η υπηρέτρια θα μπει στο δωμάτιο, ο Άνδρας θα αποφασίσει να φύγει από το διαμέρισμα, με τον Νεαρό να τον κοιτάζει έκπληκτος. Στην τελευταία πράξη υπηρέτρια και οικονόμος καθαρίζουν το διαμέρισμα για τον επόμενο νοικιαστή. Όταν ο Άντρας μπαίνει για να πάρει τη βαλίτσα του συνειδητοποιεί πράγματα για τη ζωή του που δεν είχε δει πριν. Η υπηρέτρια και η οικονόμος φαίνεται πως γνωρίζουν πολλά για τη ζωή του.
Οι καλύτερες εξομολογήσεις γίνονται στο σκοτάδι
Ο Δημήτρης Σούκουλης παρουσιάζει με μοναδικό και ποιητικό τρόπο μια ιστορία ιδιαίτερη, όμορφη μεν αλλά και λίγο μπερδεμένη. Από ένα σημείο και μετά μπαίνουν όλα σε μια σειρά και ερωτήματα που δημιουργήθηκαν κατά την ανάγνωση απαντιούνται στην τελευταία πράξη. Μέχρι τότε όμως ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας, ο Άνδρας, θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια δύσκολη πρόκληση, να μάθει μέσα από αυτήν, να αποφασίσει να αλλάξει και να είναι ο εαυτός του. Έστω και δύσκολα θα πρέπει να αναγνωρίσει τα λάθη του και να αποδεχθεί την πραγματικότητα. Παράλληλα με την ιστορία του βιβλίου ο συγγραφέας θίγει με ωραίο τρόπο και χωρίς να προκαλεί, την αγάπη και πως δεν έχει καμία σημασία το φύλο γιατί ο έρωτας δεν κάνει διακρίσεις στα κορμιά.
Συνοπτικά οι «Εννέα μήνες στη Φορμόλη» είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θεατρικό έργο για τον έρωτα γραμμένο με λυρικό ύφος!!! Μια ιστορία που θέτει ερωτήματα για την αγάπη και για το αν αυτή διαρκεί για πάντα. Το τέλος είναι πραγματικά μη αναμενόμενο, ανατρεπτικό μα και γλυκόπικρο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αναμένω αυτήν την ιστορία σύντομα στο θεατρικό σανίδι.
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Η Νέλλη Σπαθάρη συστήθηκε, στο αναγνωστικό κοινό, το 2020 μέσα από το πρώτο της βιβλίο με τίτλο, «Στάκα καρδιά μου», το οποίο ήταν μια ιδιωτική έκδοση. Απόφοιτος Γαλλικής και Ελληνικής Φιλολογίας, η Νέλλη Σπαθάρη μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει εκπαιδευτικά εγχειρίδια καθώς και άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά ενώ έχει συμμετάσχει σε εκπαιδευτικά προγράμματα του ΕΚΠΑ και του ΑΠΘ. Το πρώτο της βιβλίο καθώς και δύο διηγήματά της έχουν διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Από τις εκδόσεις Ελκυστής επανακυκλοφορεί «Η λαογραφία της Ανατολικής Θράκης μέσα από τις αφηγήσεις των προσφύγων». Πρόκειται για την μελέτη της με τίτλο «Ιστορική και Κοινωνική Λαογραφία της Ανατολικής Θράκης» που βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών το 1994 ενώ κυκλοφόρησε το 1997 από τις εκδόσεις Λιβάνη.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Νέλλη Σπαθάρη
β) Τίτλος: Η λαογραφία της Ανατολικής Θράκης
γ) Έτος Έκδοσης: 2023
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Ελκυστής
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Είναι σημαντικό να γνωρίζεις την ιστορία του τόπου σου. Πόσω μάλλον όταν η ιστορία αυτή προέρχεται από αναμνήσεις ανθρώπων που ενδεχομένως να έχουν φύγει από τη ζωή. Και τις αναμνήσεις αυτές πρέπει να τις κρατάμε ζωντανές. Οι αναμνήσεις των ανθρώπων που έζησαν στην Ανατολική Θράκη, είναι σημαντικές και εγώ προσωπικά όντας Θρακιώτισσα όφειλα να μάθω την ιστορία τους.
Όπως μαρτυρά ο τίτλος, το βιβλίο αυτό δεν είναι μια ιστορία μυθοπλασίας αλλά μια ιστορική και κοινωνική μελέτη που επικεντρώνεται στην λαογραφία της Ανατολικής Θράκης. Άλλωστε η Θράκη ήταν πάντα ένα πραγματικό σταυροδρόμι πολιτισμών αφού πολλοί λαοί κατοίκησαν εκεί, άλλοι εγκαταστάθηκαν για λίγο κι έπειτα ξανάφυγαν, όπως για παράδειγμα οι Ρώσοι. Άλλοι εξολοθρεύτηκαν από τους Τούρκους όπως οι Αρμένιοι, οι Κρικίσιοι, Τάρταροι, Αθίγγανοι, Εβραίοι, Αλβανοί ακόμα και Έλληνες από άλλα μέρη του ελλαδικού χώρου, όπως οι Πελοποννήσιοι και ιδιαίτερα Ηπειρώτες, πέρασαν από τα χώματά της.
Η επιστημονική έρευνα της Νέλλη Σπαθάρη εστιάζει στον γεωγραφικό χώρο της Ανατολικής Θράκης. Προσεγγίζει ιστορικά την Θράκη, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως «χώρα του μυστικισμού, των παραδόσεων και των ιστορικών θρύλων». Παράλληλα αναφέρεται στα θρακικά φύλα, τα προβλήματα που είχε ο θρακικός ελληνισμός με τον ελληνικό κόσμο (κατά τη μυκηναϊκή εποχή) αλλά και το ρόλο που έπαιξε η θρησκεία. Σύμφωνα με ευρήματα αναφορά για το θρακικό ελληνισμό έγινε τόσο από τον Όμηρο όσο και από τον Ηρόδοτο. Στη συνέχεια εκτενής λόγος γίνεται για τα έθιμα (κουρμπάνια, αγώνες πάλης, κρέμασμα κομματιασμένων ρούχων σε δέντρο για την προστασία από διάφορες παθήσεις κ.α) αλλά και πώς η τούρκικη διείσδυση στο χώρο της Ανατολικής Θράκης, επηρέασε τις παραδόσεις. Στο τέλος αναφέρεται στις ομάδες, στα Θρακικά Σωματεία και το ρόλο που διαδραμάτισαν αυτά στην καταγραφή, μελέτη και συλλογή λαογραφικών στοιχείων.
Η μνήμη είναι δυνατό να γίνει σύμμαχος της ιστορίας ή να μας απομακρύνει απ΄ αυτήν.
Με μοναδικούς παραμέτρους, στην λαογραφία, τον χώρο και τον χρόνο, παρουσιάζονται ιστορίες προσφύγων, από την καθημερινή ζωή τους και πως ήταν αυτή, πριν εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και αναγκαστούν να φύγουν. Να ξεριζωθούν από την Ανατολική Θράκη, τον Οκτώβριο του 1922. Εξετάζονται διάφορα σημεία της ζωής των προσφύγων - συγκεκριμένα στην κοινωνία του Σαμμάκοβου - όπως η δουλειά τους (αμπελουργία, γεωργία, σιδηρομεταλλεία) καθώς και οι σχέσεις αυτών μεταξύ τους. Στο τέλος τονίζεται πώς οι πεποιθήσεις και τα έθιμά τους έχουν επηρεαστεί από την ιστορία και την πάροδο του χρόνου.
Βασιζόμενη σε μαρτυρίες, αναμνήσεις και αφηγήσεις βιωμάτων των προσφύγων, η Νέλλη Σπαθάρη προσφέρει στον αναγνώστη ένα ταξίδι στο χρόνο, που βρίθει από ιστορίες και παραδόσεις της Ανατολικής Θράκης. Οι αναμνήσεις αυτών των ανθρώπων που έζησαν στην Ανατολική Θράκη, είναι σημαντικές και εμείς οφείλουμε να γνωρίζουμε την ιστορία τους, την ιστορία μας!!!
Πλοκή: Οι αφηγήσεις βιωμάτων αποτελούν βασικό πρωτογενές υλικό για την καταγραφή της μικροϊστορίας από τον ερευνητή ιστορικό. Ακόμη δε περισσότερο, όταν πρόκειται για τις αφηγήσεις των προσφύγων, οι οποίες συναιρούν το προσωπικό βίωμα με το πολιτισμικό πλαίσιο του τόπου στον οποίο βιώθηκε και χάθηκε. Επειδή η αυτογνωσία ενός λαού είναι ένα από τα βασικά προτερήματά του, το βιβλίο αυτό αποτελεί μια μικρή συμβολή στη γνωριμία με τη λαογραφία της Ανατολικής Θράκης. Με βασικό άξονα την κίνηση στον χώρο και τον χρόνο, στο πρώτο μέρος διερευνάται τόσο η πορεία του ελληνισμού στον χώρο της Θράκης, όσο και η πορεία των λατρευτικών εθίμων, όπως αυτά διαμορφώθηκαν στη διαχρονική πορεία τους και τις ιστορικές συγκυρίες. Οι επιπτώσεις της μετακίνησης του κέντρου του ελληνισμού από τις νοτιότερες αρχαιοελληνικές πόλεις-κράτη στη βυζαντινή Θράκη και από εκεί πάλι στο νεότερο αθηναϊκό κέντρο σημάδεψαν ήθη, έθιμα, νοοτροπίες και στάσεις ζωής στον χώρο της Θράκης που διασώθηκαν στη συλλογική μνήμη των προσφύγων, η οποία μελετάται στο δεύτερο μέρος αυτής της μελέτης. Η συλλογική αυτή μνήμη, καταγεγραμμένη μετά τον ξεριζωμό τους το 1922 στα αρχεία των τοπικών σωματείων δεν υπήρξε ποτέ και συλλογική μνήμη ολόκληρου του ελληνισμού, όσο καλά κι αν αυτοί ενσωματώθηκαν στον ελληνικό κορμό.
* Η παρουσίαση του βιβλίου «Η λαογραφία της Ανατολικής Θράκης μέσα από τις αφηγήσεις των προσφύγων» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Ελεύθερη Θράκη», την Παρασκευή 02.06.2023, φύλλο 17379. Δείτε εδώ την ηλεκτρονική μορφή.
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει

Η ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας «The Mother» στην πλατφόρμα του Netflix συνέπεσε με την Ημέρα της Μητέρας. Πρόκειται για ένα σκοτεινό θρίλερ δράσης που εξελίσσεται με φόντο την άγρια φύση της Αλάσκα, με πρωταγωνίστρια την λατίνα Jennifer Lopez, μια επαγγελματία δολοφόνο που αναγκάζεται να αποσυρθεί για να προστατεύσει την κόρη που γέννησε.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: The Mother
Σκηνοθεσία: Niki Caro
Πρωταγωνιστούν: Jennifer Lopez, Lucy Paez, Omari Hardwick, Joseph Fiennes κ.α
Είδος Ταινίας: Δράση / Περιπέτεια
Έτος Παραγωγής: 2023
Διάρκεια: 115΄
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Χορεύει, τραγουδάει, υποδύεται κωμικούς αλλά και δραματικούς ρόλους. Η επιτυχημένη και εντυπωσιακή Jennifer Lopez μπορεί εύκολα να "πάρει πάνω της" μια ολόκληρη ταινία. Στην τελευταία της ταινία, «The Mother» κάνει αυτό ακριβώς. Μόνο που τα αποτελέσματα δεν είναι και τόσο επιτυχημένα.
Μια πρώην στρατιωτικός δολοφόνος γίνεται πληροφοριοδότης του FBI, όταν βρίσκεται άθελά της μπλεγμένη με ανθρώπους που εμπορεύονται όπλα. Μετά από μια συμπλοκή η ίδια θα μαχαιρωθεί ενώ διανύει τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης. Ευτυχώς το μωρό θα επιζήσει όμως η ίδια θα αναγκαστεί να δώσει το παιδί για υιοθεσία και να μπει σε κυβερνητικό πρόγραμμα προστασίας. Δώδεκα χρόνια μετά το παιδί θα στοχοποιηθεί από παλιούς εχθρούς της "Μητέρας". Το κυνηγητό έχει μόλις ξεκινήσει και θα φτάσει μέχρι την Αλάσκα. Η Μητέρα θα πρέπει να προστατεύσει το ίδιο της το παιδί, με κίνδυνο την ζωή της.
Στα συν της ταινίας, η δυνατή έναρξη της. Οι χορογραφίες δράσης και οι πολεμικές-κινητικές δεξιότητες της J.Lo. Η καταδίωξη και οι μάχες δράσης. Οι καλές ερμηνείες των ηθοποιών και η απίστευτη χημεία μητέρας-κόρης.
Στα μείον της ταινίας, το σενάριο της, που δεν ήταν πρωτότυπο. Η ροή της ταινίας και η έλλειψη αγωνίας, σασπένς και ανατροπών. Περιττές σκηνές που θα μπορούσαν να είχαν κοπεί. Η διάρκεια της καθώς κι ότι από ένα σημείο και μετά το φινάλε της ταινίας είναι αναμενόμενο.
Εν κατακλείδι, η ταινία «The Mother», είναι μια ταινία εκδίκησης, που παρά την καλή σκηνοθεσία της υστερούσε στην πλοκή της. Δεν συστήνεται για την Γιορτή της Μητέρας, παρά την δράση και την καλή ερμηνεία της J.Lo (aka Jennifer Lopez) .
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι μόνο αν είσαι λάτρης της J.Lo.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 5/10
TRAILER:
___________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Η Φωτεινή Ναούμ συστήθηκε, στο αναγνωστικό κοινό, το 2010 μέσα από το πρώτο της βιβλίο με τίτλο, «Το κορίτσι με τα κόκκινα παπούτσια», το οποίο κυκλοφόρησε από την Εκδοτική Θεσσαλονίκης. Με καταγωγή από την Κομοτηνή, η Φωτεινή Ναούμ μέχρι και σήμερα έχει γράψει οκτώ μυθιστορήματα, αρθρογραφεί σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά ενώ διήγημά της έχει συμπεριληφθεί στην ανθολογία «Με μια σχεδία - 100 λέξεις σε 100 ώρες για τη Σχεδία». Το τελευταίο βιβλίο της με τίτλο «Μαίρη Γκρι» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κύφαντα.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Φωτεινή Ναούμ
β) Τίτλος: Μαίρη Γκρι
γ) Έτος Έκδοσης: 2022
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Κύφαντα
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Το νέο βιβλίο της Φωτεινή Ναούμ έχει έναν περίεργο μα συμβολικό τίτλο και ένα ιδιαίτερο εξώφυλλο όπως και η ιστορία του. Όλα αυτα μαζί από την πρώτη στιγμή είναι ικανά να σου κεντρίσουν την προσοχή. Προσωπικά εδώ και πολύ καιρό είχα στα υπόψιν μου την συγγραφέα αλλά μέχρι σήμερα δεν είχα διαβάσει κάποιο βιβλίο της. Η «Μαιρη Γκρι» λοιπόν ήταν μια από τις επιλογές μου, στην τελευταία μου επίσκεψη στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς.
Όπως μαρτυρά ο τίτλος, η Μαίρη είναι μια γυναίκα που η ζωή της είναι γκρι. Εδώ και πολλά χρόνια, είναι αθεράπευτα δυστυχής, παρά το γεγονός ότι είναι παντρεμένη, έχει δυο υπέροχες κόρες και μια σταθερή δουλειά. Φαίνεται πως όλα αυτά δεν της αρκούν. Το μόνο που θέλει στη ζωή της είναι να ξαναβρεί τον έρωτα. Καινούρια αρσενικά που θα της ταρακουνήσουν τα μυαλά. Όσο αδιάφορη και να είναι η ζωή της όμως, θα καταφέρει να αφήσει πίσω της μια ολόκληρη οικογένεια που μόνο ηρεμία της προσφέρει; Αξίζει τελικά να κυνηγήσει μια διαφορετική ζωή με έναν άντρα που πάντα ήθελε; Ή μήπως αυτό που ψάχνει είναι τελικά δίπλα της; Μήπως είναι καλύτερα να ζει σε ένα κόσμο φαντασιώσεων; Μα κι αν της δοθεί η ευκαιρία, να ζήσει τη ζωή που πάντα ήθελε, θα την αρπάξει;
Δεν είναι εποχές για όνειρα.
Η Φωτεινή Ναούμ παρουσιάζει μια ιδιαίτερη ιστορία με πρωταγωνίστρια μια γυναίκα, που ζει στον δικό της κόσμο. Ένα κόσμο γεμάτο μοναξιά και φαντασιώσεις. Σε αυτόν τον κόσμο η Μαίρη ανέχεται καταστάσεις και προσπαθεί να αντέξει όσα βιώνει. Ζώντας στην επαρχία, προσπαθώντας να μην διαταράξει την γαλήνη της οικογένειας της, η Μαίρη θα διεκδικήσει μια ζωή γεμάτη έρωτα. Και στη ζωή της θα γνωρίσει πολλούς άντρες, μεταξύ αυτών, τον Μάριο, τον Νίκο, τον Πέτρο και τον Ντίνο. Ποιον όμως θα ερωτευτεί αληθινά και ποιος θα της προσφέρει τον έρωτα που επιζητά;
Η συγγραφέας χρησιμοποιεί πρωτοπρόσωπη αφήγηση. Η γραφή της είναι ιδιαίτερη, κοφτή, ωμή και πολλές φορές τολμηρή. Οι λέξεις που χρησιμοποιεί είναι ένα καρφί για τη κοινωνία και τη ζωή που ζούμε. Κι όσο ξετυλίγεται ο ψυχικός κόσμος της Μαίρης, ο αναγνώστης θα μπει στη θέση της. Θα τη συμπονέσει, θα την αγαπήσει, θα την μισήσει μα στο τέλος θα την κατανοήσει για τις πράξεις της. Μπορεί η ζωή της να είναι γεμάτη με απωθημένα και σκέψεις περί απιστίας, η ίδια το μόνο που θέλει είναι να ερωτευθεί αληθινά. Και στο ερώτημα αν μπορούν δυο άνθρωποι που ερωτεύτηκαν κάποτε, να ζουν πλέον κάτω από την ίδια στέγη, σαν ξένοι, απλοί συγκατοικοι.... η απάντηση είναι Ναι μπορούν. Το γιατί θα το ανακαλύψει κανείς μέσα από την ιστορία της.
Η απιστία είναι αστροπελέκι, αιφνίδιο αυτοκινητιστικό. Όσο προσεχτικός κι αν είσαι, ποτέ δεν γλυτώνεις την πιθανότητα να σε βρει τρελός οδηγός.
Συνοπτικά η πρώτη μου επαφή με την συγγραφέα είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Ένα ολιγοσέλιδο βιβλίο που εξερευνά τις σκέψεις και τα συναισθήματα γυναικών που είναι εγκλωβισμένες στην καθημερινή ρουτίνα, οι οποίες αναζητούν την ευτυχία και τη χαρά στη ζωή τους. Πόσες έχουν το θάρρος να διεκδικήσουν αυτό που πραγματικά θέλουν και να βάλουν επιτέλους χρώμα στη γκρίζα ζωή τους;
Πλοκή: Η Μαίρη είναι μια γυναίκα εγκλωβισμένη στον μικρόκοσμό της. Σύζυγος, μητέρα, εργαζόμενη. Ιδιότητες που απομυζούν την πραγματική της σύσταση. Της λείπει ο έρωτας, η αγκαλιά, το σεξ. Και τότε, της γίνεται η πρόταση να κάνει ένα ταξίδι επαγγελματικό, που υπόσχεται και άλλα. Πόσο εύκολο είναι για τη μέση γυναίκα να τους αφήσει όλους και να φύγει; Τι χρειάζεται να ρισκάρει για να κερδίσει αυτό που τόσο επιθυμεί; Η Μαίρη γκρι είναι μια νουβέλα της υπαρξιακής ανησυχίας της σύγχρονης γυναίκας μέσα στην οικογένεια. Καταπιάνεται με το πώς ένα ζευγάρι, δυο άνθρωποι που ερωτεύτηκαν κάποτε, γίνονται απλοί συγκάτοικοι, και τι γίνεται στην περίπτωση που ο ένας απ’ τους δυο, διεκδικεί το δικαίωμά του στον έρωτα, το δικαίωμά του στη ζωή, χωρίς ωστόσο να θέλει να διαταράξει τη γαλήνη της καθημερινότητας.
_______________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Χαμόγελα, χειραψίες, εναγκαλιασμοί
και πρόσωπα πρόωροι πανηγυρισμοί
γέμισαν τις οθόνες μας από τώρα
αλλά δεν ξέρουμε για ποιον θα έρθει η ώρα
Προσπαθούν να μας πείσουν
πως κάθε πρόβλημα μας θα επιλύσουν
αλλά με όλα αυτά τα θεατρικά
δεν γίνονται σωτήρες, ουσιαστικά
Λόγια υπερβολικά, λόγια αλαζονικά
λόγια που τα παίζουν σαν κομπολόγια.
Φτιάχνουν μια εικόνα μαγική
που δεν έχει καθόλου λογική
Οι πράξεις μηδενίζονται
όταν και όποτε στα έδρανα στροβιλίζονται
Από υπηρέτες και σύμμαχοι προσωρινά
γίνονται μεγάλα αφεντικά.
Όλα αλλάζουν και ανατρέπονται
και από έπαρση διέπονται.
Κι όλα αυτά για την ψήφο του λαού
που την έχουν περι πολλού
γιατί αυτή θα τους ανεβάσει
και στην τελική νίκη θα τους φτάσει.
Ψήφο δυνατή σαν σφαίρα
ψήφο που δίνει κάθε χέρα
αλλά δεν ξέρει την διέξοδο
και πόσο θα είναι το αποτέλεσμα ανέξοδο
Από την Τάνια Στεφάνου-Τσαβδάρη

** Αν θες κι εσύ να μοιραστείς κάτι δικό σου, κάποια στιγμή σου, την άποψη σου ή οτιδήποτε άλλο, μάθε πως εδώ
Η νέα ταινία του Chris McKay, «Renfield» βασίζεται σε μια ιστορία του Robert Kirkman. Πρόκειται για μια διαφορετική εκδοχή του κόμη Δράκουλα στη σύγχρονη εποχή. Όπως δηλώνει ο τίτλος του, αυτή τη φορά πρωταγωνιστής δεν είναι ο Δράκουλας, αλλά ο πιστός υπηρέτης του, Renfield. Ο Nicolas Cage μπαίνει στη θέση του Δράκουλα. Ο ίδιος ο ηθοποιός αποκάλυψε μάλιστα ότι η σχέση του με τον χαρακτήρα του «Dracula» χρονολογείται από την παιδική του ηλικία όταν ο πατέρας του, August Coppola, πρόβαλε την ασπρόμαυρη ταινία στο σαλόνι του σπιτιού τους. Ο Nicholas Hoult (X-Men: First Class, Mad Max: Fury Road, The Menu) υποδύεται τον υπηρέτη του κόμη Δράκουλα, τον Renfield.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Renfield (Ρένφιλντ)
Σκηνοθεσία: Chris McKay
Πρωταγωνιστούν: Nicolas Cage, Nicholas Hoult, Shohreh Aghdashloo, Awkwafina κ.α
Είδος ταινίας: Κωμωδία / Τρόμου
Έτος Παραγωγής: 2023
Διάρκεια: 93'
ΥΠΟΘΕΣΗ: Σε αυτή τη σύγχρονη ιστορία του πιστού υπηρέτη του Δράκουλα, ο Νίκολας Χουλτ πρωταγωνιστεί ως Ρένφιλντ, o βασανισμένος βοηθός του πιο ναρκισσιστικού αφεντικού της ιστορίας, του Δράκουλα. Ο Ρένφιλντ αναγκάζεται να προμηθεύει με θηράματα τον κύριό του και να του προσφέρει ό,τι ζητήσει, ανεξάρτητα από το πόσο ευτελές είναι. Αλλά τώρα, μετά από αιώνες σκλαβιάς, ο Ρένφιλντ είναι έτοιμος να δει αν υπάρχει ζωή έξω από τη σκιά του Άρχοντα του Σκότους. Αν μπορεί να καταλάβει πώς να τερματίσει την εξάρτησή του....
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Ο μύθος του Δράκουλα ζωντανεύει στον σύγχρονο κόσμο ενώ παράλληλα οι χαρακτήρες του Nicolas Cage και Nicholas Hoult, μεταφέρονται και στο Dracula του 1931. Οι δύο ηθοποιοί αντικαθιστούν ψηφιακά τους Bela Lugosi και Dwight Frye στην ταινία του Tod Browning.
Ο Renfield βρίσκεται στη Νέα Ορλεάνη και περνάει τον χρόνο του καταβροχθίζοντας ζωύφια για να αποκτήσει δυνάμεις. Γίνεται μέλος μιας ομάδα αυτοβοήθειας, στην οποία όλα τα άτομα προσπαθούν να ξεφύγουν από τις συνεξαρτώμενες σχέσεις. Ο Renfield θα συνειδητοποιήσει ότι βρίσκεται και ο ίδιος σε μια τέτοια σχέση. Μόνο που δύσκολα μπορεί να φύγει από αυτήν καθώς είναι ο υπηρέτης του κόμη Δράκουλα. Δουλειά του είναι να βρίσκει θύματα - τροφή για το αφεντικό του. Θα καταφέρει ο Renfield να βάλει τέλος σε αυτή την σχέση και να προχωρήσει την ζωή του ή είναι πολύ αργά για αυτόν;
Στα συν της ταινίας, η έναρξη της και η αναδρομή στο παρελθόν (η ιστορία της σχέσης του Δράκουλα με τον Υπηρέτη του). Τα εφέ και η δράση. Η διάρκεια της ταινίας. Το καστ και οι καλές ερμηνείες αυτών (εκτός της Awkwafina).
Στα μείον της ταινίας, η ιστορία της που είναι αρκετά μέτρια, παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε καλά. Η σκηνοθεσία της. Η περιορισμένη εμφάνιση του Nicolas Cage στο ρόλο του κόμη Δράκουλα. Σκηνές αρκετά τραβηγμένες, υπερβολικές, χωρίς φαντασία και με αρκετό αίμα (χωρίς λόγο) .
Εν κατακλείδι, το «Renfield» είναι μια παράλογη και διασκεδαστική ταινία με σποραδικές εκρήξεις και σφαγές!!! Μια κωμωδία τρόμου, που εκτός από τα κλασικά και γοτθικά στοιχεία, έχει black humor, ρομαντισμό και αστυνομική διαφθορά.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν σας αρέσουν ταινίες με βρικόλακες και αίματα.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/10
TRAILER:
_________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Η Στέλια Σαρικά, μιλάει για το δεύτερο παιδικό της βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φυλάτος, με τίτλο «Ο θεραπευτής των ονείρων». Πρόκειται για ένα παιδικό μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινά γεγονότα που έρχεται να μας υπενθυμίσει αξίες όπως η πίστη, η αγάπη και η αλληλεγγύη. Τα κέρδη από τις πωλήσεις του βιβλίου θα δοθούν στον Σύλλογο Γονέων Παιδιών με Νεοπλασματικές Ασθένειες Β.Ελλάδας «Λάμψη».
1. «Ο θεραπευτής των ονείρων» είναι το δεύτερο παιδικό σας βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φυλάτος. Τι σας ώθησε να γράψετε την συγκεκριμένη ιστορία;
Ο Ρενέ Μαγκρίτ και ο Σαλβαντόρ Νταλί, είναι δύο ζωγράφοι που πάντα με γοήτευαν και με ωθούσαν , μέσα από την παρατήρηση των έργων τους, να γράψω. Άλλοτε ποιήματα και άλλοτε απλές σκέψεις και προβληματισμούς για την ανθρώπινη ύπαρξη, για τη ζωή και τη νοηματοδότησή της, για τους φόβους, τα πάθη, τις αδυναμίες, αλλά και για τις εσωτερικές δυνάμεις που όλοι κρύβουμε μέσα μας και μας ωθούν σε νέα ξεκινήματα και αναζητήσεις. Η αγάπη μου λοιπόν για αυτούς τους δύο ζωγράφους ήταν η αφορμή για να γραφτεί η ιστορία του Θεραπευτή. Όταν ξεκίνησα να γράφω το παραμύθι ο σκοπός μου ήταν να αποτελέσει ταυτόχρονα μια διδακτική πρόταση για το πώς μπορούν να αξιοποιηθούν έργα τέχνης στη μαθησιακή διαδικασία. Ήθελα η ιστορία να είναι μια απόδειξη της δύναμης που έχουν οι εικόνες στο να διεγείρουν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα των παιδιών. Άλλωστε είναι γνωστή η φράση «μια εικόνα , χίλιες λέξεις». Κι επειδή οι λέξεις είναι σύμφωνα με το Πιαζέ το όχημα της σκέψης και οι σκέψεις συνδέονται συχνά με τα συναισθήματα, τα βιώματα, τις αναμνήσεις θα προσθέσω λοιπόν ότι μια εικόνα ισοδυναμεί με τόσες σκέψεις, τόσα βιώματα, τόσα συναισθήματα τόσες αναμνήσεις όσες είναι και οι ματιές εκείνων που την παρατηρούν. Η μαγεία των εικόνων βρίσκεται στην προσπάθεια που καταβάλει ο παρατηρητής να συνδέσει στοιχεία πολλές φορές ανοίκεια μεταξύ τους , να τα προσαρμόσει στη δική του προσωπικότητα ανάλογα με την κουλτούρα την ιδιοσυγκρασία και τα βιώματά του. Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησα κι εγώ τη συγγραφή του παραμυθιού . Παρατηρώντας δυο πίνακες ζωγραφικής.
2. Θεωρείτε πως η εργασία σας στο χώρο της εκπαίδευσης, είναι μια επιπλέον ευκολία να γράψετε βιβλία για παιδιά;
Η καθημερινή επαφή με τα παιδιά σίγουρα διευκολύνει τη διαδικασία συγγραφής ενός βιβλίου που αποδέκτες του θα είναι τα παιδιά. Η φαντασία τους και η ικανότητά τους να επινοούν τρόπους για να εκφράσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους είναι ανεξάντλητες. Τα παιδιά αποτελούν για μένα πηγή έμπνευσης. Παίρνω στοιχεία από τον τρόπο που σκέφτονται, που αντιδρούν, που χαίρονται ή λυπούνται, που ενθουσιάζονται ή απογοητεύονται.
3. Ποια η διαδικασία που ακολουθήσατε για τη συγγραφή του βιβλίου και πόσο χρόνο χρειαστήκατε για την ολοκλήρωση του;
Στην αρχική φάση εστίασα περισσότερο στην παρατήρηση των έργων τέχνης και στην καταγραφή των σκέψεων και των συναισθημάτων που μου δημιούργησαν. Ο πίνακας του Ρενέ Μαγκρίτ «Ο Θεραπευτής» αποτέλεσε την αρχή του παραμυθιού. Απομονώθηκαν επιμέρους στοιχεία του, χρησιμοποιήθηκαν αντικείμενα που υπάρχουν στον πίνακα, ο τίτλος και τα μηνύματα που κρύβονται, ώστε να πλαισιωθεί η ιστορία. Κάθε αντικείμενο του πίνακα αποκτά ένα συμβολικό χαρακτήρα στο παραμύθι. Το κόκκινο πανί συμβολίζει τη θέληση και την ετοιμότητα να παλέψουμε για τα όνειρά μας. Η καφέ βαλίτσα, ενώ είναι άδεια στην αρχή, στην πορεία του παραμυθιού γεμίζει με τα βασικά συστατικά για την προσέγγιση των ονείρων μας. Την αγάπη για αυτό που θέλουμε να κάνουμε, την πίστη στις δυνατότητές μας και την ελπίδα ότι θα τα καταφέρουμε. Καθώς εξελίσσεται η ιστορία, η βαλίτσα είναι πια γεμάτη από εμπειρίες ζωής. Είναι ο πλούτος που αποκομίζουμε από το ταξίδι της αναζήτησης και εκπλήρωσης των ονείρων μας, που μας φέρνει πιο κοντά στην αυτοπραγμάτωση και στην προσωπική ευτυχία. Και η ευτυχία συμβολίζεται ως ένα πλοίο με χρωματιστές πεταλούδες σε ένα λιμάνι όπου άνθρωποι με απόχες προσπαθούν να «πιάσουν» τα όνειρά τους. Είναι εκείνοι που δεν πιστεύουν αρκετά σε αυτά, που αρκούνται σε μια επιφανειακή αναζήτηση. Το αγόρι της ιστορίας καταφέρνει να μπει στο καράβι της ευτυχίας έχοντας εκπληρώσει το όνειρό του, που δεν είναι άλλο από το να ξαναφέρει τα χαμένα όνειρα στους ανθρώπους, να θεραπεύσει τη ματαιοδοξία τους και να τους υπενθυμίσει αξίες όπως η πίστη, η αγάπη, η αλληλεγγύη.
Ξεκίνησα να γράφω την ιστορία του Θεραπευτή πριν από δύο χρόνια. Μεσολάβησαν παύσεις λόγω υποχρεώσεων και πήρε την τελική μορφή το καλοκαίρι που μας πέρασε.
4. Το εξώφυλλο και ο τίτλος του βιβλίου ήταν επιλογή δική σας ή του εκδοτικού οίκου;
Το εξώφυλλο ήταν επιλογή του εκδοτικού. Άλλωστε η εικόνα αυτή αποτυπώνει το μήνυμα/ τα μηνύματα του βιβλίου . Ο τίτλος ήταν επιλογή δική μου.
5. Πείτε μας λίγα λόγια για τον «θεραπευτή των ονείρων».
Η ιστορία του Θεραπευτή περιγράφει στην ουσία το ταξίδι του ανθρώπου προς την ελευθερία. Ετυμολογικά η λέξη ελευθερία προέρχεται από τις λέξεις έλευσις και ερώ. Είναι η πορεία προς αυτό που αγαπώ, προς αυτό που ονειρεύομαι. Η πορεία προς την αυτογνωσία και την αυτοπραγμάτωση. Στο να γίνουμε δηλαδή η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.
6. Σε ποιες ηλικίες απευθύνεται το βιβλίο και τι θέλετε να κρατήσουν οι μικροί αναγνώστες μέσα από την ιστορία;
Απευθύνεται κυρίως σε παιδιά πάνω από επτά ετών, αλλά και σε μεγάλους που έχουν λησμονήσει τα όνειρά τους.
7. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Ήδη είναι έτοιμο το επόμενο βιβλίο, έχει εικονογραφηθεί και είμαι στη φάση αναμονής της έκδοσής του. Ελπίζω σύντομα να ολοκληρωθεί η διαδικασία .
8. Κλείστε με μια αγαπημένη φράση/παράγραφο από το βιβλίο σας.
«Μόνο αν αναμετρηθείς με τους φόβους , θα δυναμώσει το θάρρος σου. Γιατί μια καρδιά που φοβάται σημαίνει ότι είναι ζωντανή. Και στις ζωντανές καρδιές τα όνειρα δεν πεθαίνουν».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)








.png)






Social Icons