Πρόκειται για μια σειρά που άρχισα να παρακολουθώ διαδικτυακά πριν περίπου δύο χρόνια, με ελληνικούς υπότιτλους, χωρίς ποτέ ωστόσο να την ολοκληρώσω. Πριν από λίγους μήνες, συγκεκριμένα το Νοέμβριο του 2018, η σειρά προβλήθηκε σε πρώτη πανελλήνια μετάδοση, μεταγλωττισμένη, από το θυγατρικό κανάλι του Ant1, το ΜακεδονίαTv. Η σειρά La Doña βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που έλαβαν χώρα στο Μεξικό. 

Η σειρά είναι παραγωγής 2016, της Telemundo, έχει μία season και ολοκληρώνεται στα 120 επεισόδια. Πρόσφατα ανακοινώθηκε ο δεύτερος κύκλος της σειράς, μετά από απαίτηση των τηλεθεατών. 

La Doña 

Πρωταγωνιστούν: Aracely Arámbula, David Chocarro, Danna Paola, Andrea Martí, José María Galeano, Juan Ríos, Diego Soldano / Είδος: Δράμα - Κοινωνικό / Έτος Παραγωγής: 2016 / Season: 1

ΥΠΟΘΕΣΗ: Η Altagracia Sandoval είναι μια κακοποιημένη γυναίκα που αντιπροσωπεύει τις εκατοντάδες χιλιάδες Μεξικάνες γυναίκες – θύματα βίας από άνδρες που προστατεύονται από την ατιμωρησία της πατριαρχικής κουλτούρας. Στην περίπτωση της Altagracia, αυτοί οι άνδρες είναι πέντε έφηβοι από προεξέχουσες οικογένειες που τη βιάζουν ως παιδί και δολοφονούν τους γονείς της. To θύμα θα αναγεννηθεί από τις στάχτες του και θα μετατραπεί σε μια αδίστακτη εκδικήτρια που είναι αδύνατο να της αντισταθεί οποιοσδήποτε άντρας. Θα τους φέρει όλους αντιμέτωπους με τη δική της δικαιοσύνη.

TRAILER:

Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνω ανάρτηση σχετικά με τις λάτιν τηλενουβέλες που παρακολουθούσαμε κάποτε, μέσα από την ελληνική τηλεόραση. Άλλωστε με αυτές μεγάλωσα. Αφορμή ωστόσο αυτής της ανάρτησης δεν είναι μόνο επειδή νοστάλγησα εκείνα τα όμορφα χρόνια, αλλά και η επιστροφή αυτών των σειρών μέσα από τη συχνότητα του ΜΑΚΕΔΟΝΙΑTV. Στην Ελλάδα οι πρώτες τηλενουβέλες προβλήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 90, μέσα από τη συχνότητα του ΣΚΑΙ. Μετέπειτα παίχτηκαν από συχνότητες όπως ο Alpha, το Alter και το Star. Από το 2008 και μετά νέες τηλενουβέλες μεταδίδονται από την συχνότητα του Μακεδονία TV ενώ από το 2014 παλιότερες σειρές επαναπροβλήθηκαν από το Epsilon TV. Ανάλογα με τη χώρα προέλευσης τους, οι ιστορίες διαφέρουν. Στην Ελλάδα είναι γνωστές ως λάτιν σειρές, είτε αυτές προέρχονται από τη Βραζιλία είτε από την Αργεντινή είτε από το Μεξικό είτε από Κολομβία. 

Σήμερα, θα σας παρουσιάσω τις δικές μου αγαπημένες λάτιν τηλενουβέλες. Αυτές που έβλεπα φανατικά, χωρίς να χάσω επεισόδιο. Αυτές που ακόμα και σήμερα θυμάμαι τα soundtrack, χωρίς να έχω ξεχάσει τα λόγια.

Τοp 5 - Αγαπημένες Λάτιν Τηλενουβέλες

4. Άντζελα / Angela 

Αυτή τη σειρά την αγάπησα περισσότερο για το τραγούδι των τίτλων της "Alguna Vez" και έπειτα για τους πρωταγωνιστές του. Να πω την αλήθεια την ιστορία της σειράς δε τη θυμάμαι και τόσο καλά, παρόλα αυτά ξέρω ότι εξελισσόταν σε ένα χρυσωρυχείο. Η σειρά προβλήθηκε στην Ελλάδα το 1999, ένα χρόνο μετά την προβολή της στην Λατινική Αμερική και είχε συνολικά 78 επεισόδια. Έκτοτε δεν προβληθεί ποτέ ξανά σε επανάληψη από την Ελληνική τηλεόραση

3. Εσμεράλντα / Esmeralda
Αυτή η σειρά τα είχε όλα και με έχει σημαδέψει. Την χρονιά εκείνη λόγω μετάθεσης της μητέρας μου, στη Ρόδο, τα μεσημέρια μας, μετά το σχολείο, άκουγαν στο όνομα Εσμεράλντα. Θα αρχίσω με το πρωταγωνιστικό ζευγάρι. Πόσο όμορφοι και πόσο ταιριαστοί οι Εσμεράλντα και Χοσέ Αρμάντο Πενιαρρεάλ, κατά κόσμον Leticia Calderón και Fernando Colunga. Αλλά και η ιστορία του ήταν η καλύτερη που είδα ποτέ. Το κάστ της σειράς ήταν εξαιρετικό ενώ το sountrack της σειράς ήταν τόσο γαλήνιο και υπέροχο όσο και μαγικό. Η σειρά προβλήθηκε με μεγάλη επιτυχία όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε πάνω από 120 χώρες που έπαιξε. Είχε συνολικά 137 επεισόδια. Προβλήθηκε σε επανάληψη αρκετές φορές.  

2. Η Μαρία της Γειτονιάς / Maria la del barrio
Είναι η σειρά που έχω δει πολλές φορές, από τότε που προβλήθηκε στην Ελλάδα και αυτό γιατί έπαιξε πολλές φορές σε επανάληψη, από τρία διαφορετικά κανάλια. Αγάπησα όχι μόνο την ιστορία του αλλά και τους πρωταγωνιστές του. Η σειρά προβλήθηκε το 1998, μεταγλωτισμένη από την συχνότητα του ΣΚΑΪ ενώ έχει προβληθεί από το 2000 και μετά από τα κανάλια Alpha, Alter και το 2014 από το Epsilon TV. Η σειρά όπου και αν προβλήθηκε σάρωσε σε νούμερα τηλεθέασης ενώ η κακιά της σειράς, Σοράγια Μοντενέγκρο, έχει μείνει στην ιστορία, ως η πιο καλή κακιά σε λάτιν σειρά. Η ηθοποιός Ταλία με το ρόλο της στη σειρά, απέσπασε τον τίτλο της "Βασίλισσας των Τηλενουβέλων". Είχε συνολικά 92 επεισόδια. Στην Ελλάδα, η σειρά κυκλοφόρησε σε dvd με ελληνικούς υπότιτλους μέσω της εταιρίας Victory Media S.A. το 2010, δηλαδή 12 χρόνια μετά την πρώτη προβολή της σειράς στην ελληνική τηλεόραση

1. Παουλίνα / La usurpadora
Για αυτή τη σειρά δεν ξέρω τι να πρωτοπώ. Είναι μακράν η καλύτερη από όλες τις σειρές που έχω δει. Sountrack, ιστορία, μια Gabriela Spanic άψογη στο ρόλο της, λες και γράφτηκε πάνω της, ένας Fernando Colunga στα καλύτερα του και πιο ωραίος από ποτέ, ένα καστ που είναι όλα τα λεφτά στις ερμηνείες του. Η πιο καλοστημένη και η πιο εκπληκτική δουλειά που έχει γίνει σε σειρά. Η σειρά συνεχίστηκε ως τηλεταινία, η οποία ωστόσο δεν προβλήθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Η Παουλίνα έχει μεταδοθεί σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 25 γλώσσες και θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες τηλενουβέλες της Televisa. Στην Ελλάδα η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1999, ενώ έπαιξε σε επανάληψη αρκετές φορές από τρία κανάλια, με τη τελευταία το 2015 από το Epsilon. Έχει συνολικά 102 επεισόδια. Στο διαδίκτυο μπορεί τη βρεις κανείς μεταγλωτισμένη. 

Εδώ και λίγο καιρό, είχα γράψει ένα άρθρο που έχει να κάνει με μια από τις λατινοαμερικάνικες παρέες που μεγαλώσαμε μαζί τους. Μάλιστα το εν λόγω άρθρο που είχα αναρτήσει πριν από δύο χρόνια, είναι από τα αφιερώματα που έχουν αγαπηθεί, μέσα από αυτή τη σελίδα και μέχρι σήμερα έχει διαβαστεί πολλές φορές από πολλούς αναγνώστες. Κάποιους από αυτούς τους αναγνώστες λοιπόν, ήταν η αφορμή να επανέλθω εκτενέστερα για κάθε μία, από αυτές τις παρέες. Η αρχή λοιπόν έγινε με τους Ατρόμητους αλλιώς και Cebollitas, που έπαιζε κάθε μεσημέρι στην ΕΤ1. 

Το σημερινό αφιέρωμα λοιπόν, έχει όνομα: «Ατρόμητοι», η ποδοσφαιρική παιδική σειρά που λατρεύτηκε από χιλιάδες έφηβους Έλληνες. Και σίγουρα όλοι έχουν δει και θυμούνται. Το άρθρο αυτό λοιπόν, αυτή τη βδομάδα έγινε viral, χωρίς καν φυσικά να δημοσιευτεί στη προσωπική μου σελίδα, μιας που γράφτηκε από εμένα. 

Αν είσαι από 25 μέχρι 30 ετών, τότε πιθανότατα στο άκουσμα της λέξης «Ατρόμητοι», το μυαλό σου μάλλον ταξιδεύει σε μια εικόνα ενός γηπέδου, γεμάτο μικρά παιδιά που κυνηγούν μια μπάλα, με τις φωνές "όλε-ολά" να αντηχούν κάπως... αλλόκοτα!.

Για εμάς τους millennials, "Ατρόμητοι" σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο: μεσημεριανό ραντεβού με την τηλεόραση και ατελείωτες ώρες παρέα με τις λατινοαμερικάνικες νεανικές σειρές που σημάδεψαν τα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια.

Οι "Ατρόμητοι" είναι μια αργεντίνικη σειρά-φαινόμενο! Μπορεί να είχε μόνο δύο σεζόν, αλλά η ΕΡΤ την πρόβαλλε ασταμάτητα από το 1997 έως το 2006. Έτσι, όπως και με άλλες σειρές της εποχής, οι ατελείωτες επαναλήψεις μάς έκαναν να πιστεύουμε πως διήρκεσε για χρόνια, παρόλο που στην πραγματικότητα είχε λίγες σεζόν. Βέβαια, με καθημερινή προβολή, τα επεισόδια ήταν πάρα πολλά!.

Στα 458 επεισόδια των "Ατρόμητων", λοιπόν, βλέπουμε τις ζωές μιας παρέας νεαρών ποδοσφαιριστών σε μια ομάδα ενός συνοικιακού κλαμπ του Μπουένος Άιρες. Τα παιδιά βρίσκονται στην αρχή της εφηβείας, οπότε παρακολουθούμε τις προσπάθειές τους να διαχειριστούν τα νέα συναισθήματα που αναδύονται. Στην πρώτη σεζόν χάνουν το τοπικό πρωτάθλημα, αλλά θριαμβεύουν στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ενώ στη δεύτερη κατακτούν επιτέλους τον τίτλο που τους έλειπε. Αν και το ποδόσφαιρο είναι το φόντο, η καρδιά της σειράς χτυπούσε γύρω από πιο σημαντικά θέματα: τη φιλία, τους πρώτους έρωτες, τις κοινωνικές ανισότητες -ένα αγαπημένο μοτίβο των παιδικών προγραμμάτων από την Αργεντινή-, την αγάπη και, φυσικά, το γέλιο.

Αξιοσημείωτο είναι ότι στην σειρά πρωταγωνίστησε η Dalma Maradona, κόρη του θρυλικού Diego Maradona. Επιπλέον, για χρόνια κυκλοφορούσε ένας αστικός μύθος που ήθελε τον Lionel Messi να υποδύεται τον ρόλο του Gamuza (Ταρούσα στην ελληνική μεταγλώττιση), του μικρότερου μέλους της ομάδας που ονειρευόταν να γίνει βασικός. Παρόλο που η φυσιογνωμία και η ηλικία θα μπορούσαν να ταιριάξουν, τον ρόλο αυτό ενσάρκωσε τελικά ένα παιδί ονόματι Brian Caruso, χωρίς καμία σχέση με τον άσο της Μπαρτσελόνα. Ένα από τα πιο όμορφα στοιχεία των "Ατρόμητων" ήταν η σταθερή επικράτηση του δικαίου και της φιλίας. Στις δύσκολες στιγμές, οι φίλοι ήταν πάντα εκεί για να στηρίξουν ο ένας τον άλλον. Θετικό ήταν επίσης και η παρουσία του Robertito, ενός κωφάλαλου χαρακτήρα που εντάχθηκε στην παρέα, στέλνοντας ένα διακριτικό μήνυμα κατά των διακρίσεων.

Το μεγάλο ατού της σειράς ήταν αναμφίβολα οι χαρακτήρες της. Από τον Carrot, τον γκαφατζή αλλά ταλαντούχο παίκτη που δεχόταν πειράγματα για τα αστεία του, μέχρι τον Coqui, τον σοβαρό αρχηγό που θύμιζε Carles Puyol και κρατούσε την ομάδα ενωμένη. Ο Gamuza ήταν σίγουρα ένας από τους πιο αγαπητούς, αλλά υπήρχαν και άλλοι αξιομνημόνευτοι χαρακτήρες, όπως η Andrea, η φανατική θαυμάστρια του Ricky Martin -που ήταν τεράστιο όνομα τότε- που λιποθυμούσε στο άκουσμα του ονόματός του. Η σειρά παρουσίαζε μια μεγάλη ποικιλία χαρακτήρων που αντιπροσώπευαν διαφορετικές κοινωνικές τάξεις και κάθε "τύπο φίλου" που συναντούσαμε στο σχολείο. Ξεχωριστή αναφορά αξίζουν και οι ενήλικες, όπως ο Rocky Luchero, ο προπονητής της ομάδας και πατέρας του όχι και τόσο ταλαντούχου Diego. Ο θάνατός του ήταν μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της σειράς. Εξαιρετικός χαρακτήρας ήταν και ο "κακός", ο Alfonso, πατέρας της Irina -μιας φίλης των "Ατρόμητων"- και προπονητής των αιώνιων αντιπάλων "Δυναμιτών" και αργότερα των "Φονιάδων". Με λίγα λόγια, η σειρά είχε μεγάλη ποικιλία και ένα πολυπληθές καστ.

Οι "Cebollitas", που στα ελληνικά μεταφράζεται χαριτωμένα ως "κρεμμυδάκια", έκαναν πρεμιέρα σε μια εποχή όπου το παιχνίδι στις αλάνες και το ποδόσφαιρο στις αλάνες ήταν καθημερινή συνήθεια για τα παιδιά. Μιλάμε για μια εποχή που το ίντερνετ ήταν τόσο αργό, που χρειαζόσουν ατελείωτες ώρες για να κατεβάσεις ένα τραγούδι. Οι νεότερες γενιές -και δικαίως- δυσκολεύονται να κατανοήσουν τη σημασία της σειράς, όπως και το γεγονός ότι ο μόνος τρόπος να παρακολουθήσεις ένα τέτοιο πρόγραμμα ήταν να περιμένεις μπροστά στην τηλεόραση, ίσως να τσακωθείς με τα αδέρφια σου που ήθελαν να δουν κάτι άλλο και να κάνεις υπομονή μέχρι να τελειώσουν οι ατελείωτες διαφημίσεις. Δεν είναι τυχαίο που όλες αυτές οι σειρές εξαφανίστηκαν από την τηλεόραση με την έλευση του γρήγορου ίντερνετ, του παράνομου downloading και αργότερα των πλατφορμών streaming.

Ίσως στην Ελλάδα να μην είμαστε φανατικοί του ποδοσφαίρου σάλας -με εξαίρεση τους φίλους της ΑΕΚ με την εξαιρετική ομάδα τους στην Ευρώπη-, αλλά αγαπάμε το ποδόσφαιρο γενικότερα, οπότε δεν μας πείραξε καθόλου. Αυτή η σειρά μας έκανε παρέα μετά το σχολείο και πριν το φροντιστήριο, χαρίζοντάς μας στιγμές ανέμελης χαράς που νοσταλγούμε σήμερα. Ναι, τα παιδιά δεν ήταν και οι πιο ταλαντούχοι ποδοσφαιριστές και η σειρά δεν ήταν αριστούργημα, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Αυτό που μετράει είναι ότι έχει χαραχτεί βαθιά στην καρδιά και στο μυαλό των Ελλήνων millennials (και όχι μόνο, αφού προβλήθηκε σε περισσότερες από 80 χώρες).

Για όσους ενδιαφέρονται, υπάρχουν πολλά επεισόδια ανεβασμένα στο Youtube και μάλιστα μεταγλωτισμένα στα ελληνικά. Αν μελαγχολήσατε κι εσείς μη νιώθετε μόνοι, διαβάζοντας τα comments κάτω από τα σχετικά βίντεο κατάλαβα πως είμαστε πολλοί και αναπολούμε εκείνη την όμορφη ξέγνοιαστη εποχή.

H fanpage σελίδα των Ατρόμητων στο facebook εδώ.

Περισσότερες πληροφορίες για τους Ατρόμητους εδώ.

Το αφιέρωμα δημοσιεύτηκε στο newside.gr

Κατά την δεκαετία του '90, τους παρακολουθούσαμε με μανία, δε χάναμε επεισόδια, τα περισσότερα από τα οποία παίζονταν πάντα τις μεσημεριανές ώρες, κυρίως μετά την επιστροφή μας από το σχολείο. Παρέες που μεγαλώσαμε μαζί τους και που σήμερα σπεύδουμε στο Youtube για να ξαναδούμε κάποια επεισόδια και να νοσταλγήσουμε για λίγο, εκείνη την παιδική ηλικία. Ποιος ξεχνάει τους Ατρόμητους(Cebollitas), τους Τσικιτίτας(Chiquititas), τις Ανυπότακτες Καρδιές(Rebelde Way) και άλλες τέτοιες λατινοαμερικάνικες παρέες που μας πρόσφεραν γέλιο, τραγούδι και άλλα πολλά ακόμη. Σήμερα λοιπόν ανατρέχω σε εκείνα τα όμορφα χρόνια και ξαναθυμάμαι εκείνες τις παρέες που μεγάλωσα μαζί τους, με υλικό που μάζευα τότε από τα περιοδικά ΚΑΤΕΡΙΝΑ & ΑΦΙΣΟΡΑΜΑ, και ευτυχώς κάποια δεν πετάχτηκαν και μου θυμίζουν την παιδική μου ηλικία. Κάποιες από τις φωτογραφίες ίσως κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. 

Πάμε να θυμηθούμε πέντε παρέες, πέντε λατινοαμερικάνικες παρέες μέσα από πέντε αγαπημένες σειρές. Κι αν υπάρχει κάποια που να ξέχασα, ας μου την θυμίσετε εσείς.

1.Οι Ατρόμητοι (Cebollitas)

Αν και κορίτσι, πάντα μαζί με τα αδέρφια μου, καθόμουν και έβλεπα τους Ατρόμητους, οι οποίοι παίζονταν μεσημέρι στην ET1, μετά την εκπομπή "Ουράνιο τόξο". Οι Ατρόμητοι, μια παρέα αγοριών από την Αργεντινή, ήταν μια ομάδα ποδοσφαίρου αποτελούμενη από τους Φέντε, Κόκκι, Κάρροτ, Ταρούσα, Μπόκα, Γκαστόν, ο Τόμας και άλλους που δεν θυμάμαι τα ονόματα τους. Και πάντα αυτήν την παρέα κάποιος ήθελε να τη χαλάσει. Γιατί πάντα υπάρχει και κάποιος κακός στην όλη υπόθεση και στη συγκεκριμένη σειρά ήταν ο Αλφόνσο. Έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια που παιζόταν η σειρά με μεγάλη επιτυχία για δύο σεζόν. Κι αν δε πανηγυρίζαμε όταν κέρδιζαν τους αγώνες κι αν δεν στενοχωριόμασταν με τις ήττες τους. Κι αν δεν στενοχωρηθήκαμε όταν πέθανε ο προπονητής της ομάδας κ.Λουτσέρο(ακόμα θυμάμαι πόσο είχα στενοχωρηθεί). Πολλά από τα τραγούδια της σειράς έγιναν γνωστά και τα άκουγα χιλιάδες φορές τότε. Κάποια από αυτά διασκευάστηκαν και στα ελληνικά και μετά από κάποια επεισόδια ακούγονταν στην ελληνική γλώσσα. Ακόμα και σήμερα τα θυμάμαι απέξω και τα σιγοτραγουδάω, βλέποντας τα επεισόδια στο youtube. Σήμερα υπάρχουν πολλές ομάδες και σελίδες στα social media, που δείχνουν πως έχουν γίνει οι ηθοποιοί και με τι ασχολούνται, επιπλέον είναι κι αυτές που θέλουν να ξαναδούν στην τηλεόραση την αγαπημένη τους ομάδα.

Πριν από λίγες μέρες εντελώς τυχαία σε ζάπινγκ που έκανα στην τηλεόραση, βρέθηκε στο κανάλι Ε, που το τελευταίο διάστημα με εκπλήσσει ευχάριστα. Αυτή τη φορά, αν και με μεγάλη καθυστέρηση, έπεσα πάνω σε μια από τις αγαπημένες μου λάτιν σειρές αλλιώς τηλενουβέλες, την Παουλίνα. Χριστέ μου πόσο μα πόσο καιρό είχα να τη δω...και πόσο με πήγε πίσω....στα χρόνια της εφηβείας. Ευτυχώς έπεσα σε επεισόδια που βρίσκονται στη μέση της σειράς. Κι από τι πληροφορήθηκα το συγκεκριμένο κανάλι θα προβάλλει άλλες δυο λάτιν σειρές που αγαπήσαμε.