Από το Blogger.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Μηνάς Τσαμπάνης
β) Τίτλος: Ο Κόκκινος Μαχητής της Γης
γ) Έτος Έκδοσης: 2019
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΑΝΑΤΥΠΟ
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Είναι η δεύτερη φορά που πέφτει στα χέρια μου βιβλίο του συνάδελφου-νοσηλευτή και συγγραφέα Μηνά Τσαμπάνη. Σε εκείνο το βιβλίο γνώρισα την γραφή του και αγάπησα τη «Θλιμμένη Πριγκίπισσα των Ωκεανών» αλλά και τους χαρακτήρες του. Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας, επηρεασμένος από τα παλιά και καλά anime, Sailor Moon, Dragonball, Kabamaru συστήνει στο αναγνωστικό κοινό τον Κόκκινο Μαχητή της Γης.
Προσωπικά, το εξώφυλλο του με ταξίδεψε στα παιδικά μου χρόνια, τότε που και παρακολουθούσα φανατικά Sailor Moon και Dragonball, και διάβαζα βιβλία anime και manga. Ίσως και αυτός ήταν ο λόγος που με έκανε να πιάσω το βιβλίο και να γνωρίσω τον Κόκκινο Μαχητή, τον ήρωα του συγγραφέα.
Η ιστορία ξεκινά το 2031 στη Νέα Αθήνα και σε μια Ελλάδα που μόλις είχε καταφέρει να βγει από την οικονομική κρίση. Εκείνη τη χρονιά άρχισε η ίδρυση νέων αγγλικών εκπαιδευτικών ινστιτούτων, ένα από αυτά ήταν και το Κολέγιο του Κήπου του Ρόδου με διευθύντρια της σχολής την Τεοτόρα Φλωράνς. Μια αυταρχική και αυστηρή διευθύντρια που ήταν φόβος για πολλούς νεοαφιχθέντες. Μέσα σε αυτές τις αφίξεις ήταν η ανιψιά της Χίλαρη Κέην, οι δίδυμες Ο΄Μπράιαν, ο ξάδερφος τους Χικς, ο Μαρκ και η Αλίσια Μέρκουντ. Ο καθένας από αυτούς κρύβει κάτι για το παρελθόν του. Οι σχέσεις τους θα αναζωπυρωθούν και μόλις καλυτερεύσουν, τότε ένα μυστικό θα φανερωθεί κι ένας μασκοφορεμένος στα κόκκινα, αποκαλούμενος ως Κόκκινος Μαχητής, θα κάνει την εμφάνιση του. Παράλληλα στους δρόμους της Νέας Αθήνας, η εγκληματικότητα είναι στα ύψη αφού σχεδόν κάθε μέρα απαγωγές, ληστείες και βιασμοί έρχονται στο φως. Ο Κόκκινος Μαχητής, σαν υπερήρωας εμφανίζεται και αποτρέπει το χειρότερο, τουλάχιστον έτσι νομίζει, μέχρι να εμφανιστεί κάτι πολύ χειρότερο που έρχεται από το μακρινό παρελθόν του, και από τον πλανήτη Δέλτα Πρωτεύοντα. Αποκαλείται ως Αυτοκράτορας και διεκδικεί την ισχύ του Παλμού Γκάια. Θα τα καταφέρει ή ο Κόκκινος Μαχητής θα τον εξοντώσει; Ποιος κρύβεται πίσω από τη μάσκα του Κόκκινου Μαχητή; Είναι όντως κάποιος υπερήρωας ή προσπαθεί να μοιάσει ένα πρότυπο σούπερ ήρωα; Η Χίλαρη θα καταφέρει να ορθοποδήσει, μετά και την οικογενειακή τραγωδία που έζησε;
Ο συγγραφέας έχει χωρίσει την ιστορία σε τρεις πράξεις. Στις δύο πρώτες πράξεις μας συστήνει τους ήρωες του, παράλληλα δείχνει τι συμβαίνει μέσα σε ένα κολέγιο, τη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ των νεοσύλλεκτων αλλά και τις κόντρες που δημιουργούνται. Επιπλέον ένα μεγάλο κομμάτι αναφέρεται σε απλές ηρωικές πράξεις του κεντρικού πρωταγωνιστή και ήρωα της ιστορίας, τον Κόκκινο Μαχητή. Η πρώτη πράξη είναι αρκετά μεγάλη, με αποτέλεσμα από τις πρώτες σελίδες, η ιστορία να κουράζει και να μην τραβάει. Αν οι δύο πρώτες πράξεις συγχωνευόταν και έφευγαν οι περιττές σελίδες-λεπτομέρειες, τα πράγματα να ήταν λίγο καλύτερα.
Η ιστορία έχει αργό ρυθμό, η γραφή του συγγραφέα, δε θυμίζει σε τίποτα αυτήν από προηγούμενο βιβλίο του ενώ δράση και ενδιαφέρον αποκτά από τη μέση και μετά. Η ιστορία είναι διασκεδαστική με αρκετές δόσεις χιούμορ, που μπορεί να εκτιμηθεί από κάποιους άλλους.
Προσωπικά οι πολλές ιατρικό-επιστημονικές ορολογίες που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας, ακόμα και ενδιάμεσα στις έντονες σκηνές, με αποσυντόνισαν και με μπέρδεψαν, με αποτέλεσμα σε κάποιο σημείο να χαθώ τελείως. Αντίθετα, η εικονογράφηση που έχει επιμεληθεί η Love Usagi, κατά κόσμο γνωστή ως Μαρία Ελένη Βλαστού, είναι εξαιρετική. Τόσο στο εξώφυλλο όσο και στην εισαγωγή των πράξεων. Ωραία και τα σκίτσα στο φινάλε που επιμελήθηκαν οι Νίκος Μηλιώρης, Σπύρος Ανδριανός και Ελόντι Κόλερ Ανδριανού και Διονύσης Τζαβάρας.
Προσωπικά, το εξώφυλλο του με ταξίδεψε στα παιδικά μου χρόνια, τότε που και παρακολουθούσα φανατικά Sailor Moon και Dragonball, και διάβαζα βιβλία anime και manga. Ίσως και αυτός ήταν ο λόγος που με έκανε να πιάσω το βιβλίο και να γνωρίσω τον Κόκκινο Μαχητή, τον ήρωα του συγγραφέα.
Η ιστορία ξεκινά το 2031 στη Νέα Αθήνα και σε μια Ελλάδα που μόλις είχε καταφέρει να βγει από την οικονομική κρίση. Εκείνη τη χρονιά άρχισε η ίδρυση νέων αγγλικών εκπαιδευτικών ινστιτούτων, ένα από αυτά ήταν και το Κολέγιο του Κήπου του Ρόδου με διευθύντρια της σχολής την Τεοτόρα Φλωράνς. Μια αυταρχική και αυστηρή διευθύντρια που ήταν φόβος για πολλούς νεοαφιχθέντες. Μέσα σε αυτές τις αφίξεις ήταν η ανιψιά της Χίλαρη Κέην, οι δίδυμες Ο΄Μπράιαν, ο ξάδερφος τους Χικς, ο Μαρκ και η Αλίσια Μέρκουντ. Ο καθένας από αυτούς κρύβει κάτι για το παρελθόν του. Οι σχέσεις τους θα αναζωπυρωθούν και μόλις καλυτερεύσουν, τότε ένα μυστικό θα φανερωθεί κι ένας μασκοφορεμένος στα κόκκινα, αποκαλούμενος ως Κόκκινος Μαχητής, θα κάνει την εμφάνιση του. Παράλληλα στους δρόμους της Νέας Αθήνας, η εγκληματικότητα είναι στα ύψη αφού σχεδόν κάθε μέρα απαγωγές, ληστείες και βιασμοί έρχονται στο φως. Ο Κόκκινος Μαχητής, σαν υπερήρωας εμφανίζεται και αποτρέπει το χειρότερο, τουλάχιστον έτσι νομίζει, μέχρι να εμφανιστεί κάτι πολύ χειρότερο που έρχεται από το μακρινό παρελθόν του, και από τον πλανήτη Δέλτα Πρωτεύοντα. Αποκαλείται ως Αυτοκράτορας και διεκδικεί την ισχύ του Παλμού Γκάια. Θα τα καταφέρει ή ο Κόκκινος Μαχητής θα τον εξοντώσει; Ποιος κρύβεται πίσω από τη μάσκα του Κόκκινου Μαχητή; Είναι όντως κάποιος υπερήρωας ή προσπαθεί να μοιάσει ένα πρότυπο σούπερ ήρωα; Η Χίλαρη θα καταφέρει να ορθοποδήσει, μετά και την οικογενειακή τραγωδία που έζησε;
Ο συγγραφέας έχει χωρίσει την ιστορία σε τρεις πράξεις. Στις δύο πρώτες πράξεις μας συστήνει τους ήρωες του, παράλληλα δείχνει τι συμβαίνει μέσα σε ένα κολέγιο, τη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ των νεοσύλλεκτων αλλά και τις κόντρες που δημιουργούνται. Επιπλέον ένα μεγάλο κομμάτι αναφέρεται σε απλές ηρωικές πράξεις του κεντρικού πρωταγωνιστή και ήρωα της ιστορίας, τον Κόκκινο Μαχητή. Η πρώτη πράξη είναι αρκετά μεγάλη, με αποτέλεσμα από τις πρώτες σελίδες, η ιστορία να κουράζει και να μην τραβάει. Αν οι δύο πρώτες πράξεις συγχωνευόταν και έφευγαν οι περιττές σελίδες-λεπτομέρειες, τα πράγματα να ήταν λίγο καλύτερα.
Η ιστορία έχει αργό ρυθμό, η γραφή του συγγραφέα, δε θυμίζει σε τίποτα αυτήν από προηγούμενο βιβλίο του ενώ δράση και ενδιαφέρον αποκτά από τη μέση και μετά. Η ιστορία είναι διασκεδαστική με αρκετές δόσεις χιούμορ, που μπορεί να εκτιμηθεί από κάποιους άλλους.
Προσωπικά οι πολλές ιατρικό-επιστημονικές ορολογίες που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας, ακόμα και ενδιάμεσα στις έντονες σκηνές, με αποσυντόνισαν και με μπέρδεψαν, με αποτέλεσμα σε κάποιο σημείο να χαθώ τελείως. Αντίθετα, η εικονογράφηση που έχει επιμεληθεί η Love Usagi, κατά κόσμο γνωστή ως Μαρία Ελένη Βλαστού, είναι εξαιρετική. Τόσο στο εξώφυλλο όσο και στην εισαγωγή των πράξεων. Ωραία και τα σκίτσα στο φινάλε που επιμελήθηκαν οι Νίκος Μηλιώρης, Σπύρος Ανδριανός και Ελόντι Κόλερ Ανδριανού και Διονύσης Τζαβάρας.
Εν κατακλείδι, «Ο Κόκκινος Μαχητής της Γης» είναι μια ιστορία φόρος τιμής στα παλιά ιαπωνικά anime, που παρακολουθούσαμε όλοι σαν παιδιά. Αν και δεν με ικανοποίησε, θεωρώ ότι είναι ένα βιβλίο που οι φαν του είδους, θα το εκτιμήσουν περισσότερο απ΄ότι εγώ.
Πλοκή: Η Χίλαρυ Έλενα Κέην, μια δεκαεξάχρονη ορφανή κοπέλα μετακομίζει στη Νέα Ελλάδα για να φοιτήσει στο εκπαιδευτικό ινστιτούτο της θείας της σε μια προσπάθεια να ξαναφτιάξει τη ζωή της μετά από μια εφιαλτική εμπειρία η οποία κόστισε τη ζωή των γονιών της. Εκεί γνωρίζεται με τις δίδυμες Ο’Mπράιαν, την αθυρόστομη και εκρηκτική Πατρίτσια και τη γλυκιά Ιζαμπέλ, και τον αφελή ξάδελφό τους, Χικς. Οι τέσσερίς τους γίνονται καλοί φίλοι. Την ίδια ώρα, ένα νεαρό αγόρι, ντυμένο στα χρώματα της φωτιάς, ο Σινγκ Χίκιους εμφανίζεται στους δρόμους της Νέας Αθήνας και κηρύσσει τον πόλεμο κατά του εγκλήματος. Και ενώ οι μπερδεμένοι Νέο Αθηναίοι προσπαθούν να αποσαφηνίσουν τις προθέσεις του Σινγκ Χίκιους, μια σατανική δύναμη εγείρεται και διεκδικεί την ισχύ του Παλμού Γκάια. Η Χίλαρυ βρίσκεται ξαφνικά στο κέντρο μιας απίστευτης καταιγίδας η οποία όχι μόνο απειλεί να καταστρέψει τη ζωή που προσπαθεί να ξαναχτίσει αλλά και την επιβίωση του ανθρώπινου είδους. Ο Σινγκ Χίκιους, τι ρόλο θα παίξει;
2 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Μετά τον Μανώλη Παλαβούζη, την Εύη Δουργούτη και την Αποστολία Γκιριτζιώτη, η Άννα Σπανογιώργου είναι η τέταρτη συγγραφέας με την οποία συνεργάζομαι και χαρίζω σε έναν αναγνώστη την ευκαιρία να αποκτήσει βιβλίο με προσωπική αφιέρωση.
Στα του διαγωνισμού τώρα....
Η κλήρωση έγινε όπως πάντα μέσω του random.org και η τυχερή νικήτρια που αναδείχτηκε είναι η Μαρία Καλημάνη. Η νικήτρια έχει ειδοποιηθεί ηλεκτρονικά.
Έχει περάσει αρκετός καιρός, από την τελευταία φορά που παρακολούθησα κάποια θεατρική παράσταση και μάλιστα στην πόλη μου. Η περσινή χρονιά ήταν "φτωχή" σε ότι αφορά τις παραστάσεις που βρέθηκαν στην πόλη μου. Παρά το γεγονός ότι πολλές παραστάσεις βγήκαν σε καλοκαιρινή περιοδεία, η πλειοψηφία αυτών είτε δεν ήρθε στην πόλη μου είτε ήρθε με αλλαγές στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Η Βερβερίτσα είναι από τις θεατρικές παραστάσεις που θα παρακολουθούσα κατά την πενταήμερη διαμονή μου στην Αθήνα, στα μέσα του χειμώνα. Αλλά δυστυχώς δεν βρήκαμε ποτέ εισιτήρια. Ευτυχώς η παράσταση που έσπασε ταμεία στην Αθήνα, ανακοίνωσε καλοκαιρινή περιοδεία, έχοντας στο πρόγραμμα της πόλεις και νησιά όλης της Ελλάδας. Ευτυχώς η πόλη μου ήταν από αυτές που συμπεριλαμβανόνταν στο πρόγραμμα, οπότε και ανέμενα τη θεατρική παράσταση για την οποία τόσος λόγος έγινε και η οποία χαρακτηρίστηκε ως η πιο ξεκαρδιστική και σπαρταριστή κωμωδία του Νίκου Μουτσινά.
Ο ένας και μοναδικός λόγος που ήθελα να δω την παράσταση ήταν ο Νίκος Μουτσινάς, τον οποίο και έχω παρακολουθήσει ξανά σε θεατρική παράσταση (Τα Βαφτίσια). Παρόλα αυτά με απογοήτευσε πλήρως. Όσο με κάνει να γελάω και να περνάω καλά, τα μεσημέρια μου μέσω της εκπομπής του (Για την Παρέα), άλλο τόσο με απογοήτευσε με την Βερβερίτσα του. Όσο καλός είναι στην τηλεόραση τόσο κακός, ως ηθοποιός είναι στο θέατρο. Δυστυχώς δεν το έχει.
Η ιστορία της παράστασης ήταν καλή, μέχρι ένα σημείο. Από κάπου και μετά το έχασε τόσο σεναριακά όσο και με τις υπερβολές τις. Παρά τις χιουμοριστικές ατάκες, τα τραγούδια που παίχτηκαν κατά τη διάρκεια αυτής και τα πολύ ωραία σκηνικά η παράσταση προσωπικά θεωρώ ότι ήταν μέτρια. Χάσιμο χρόνου; Δεν ξέρω. Περισσότερο με πόνεσαν αυτά τα 17€ που έδωσα για το εισιτήριο. Περίμενα κάτι καλύτερο να δω. Πολλά τα λεφτά για το τίποτα.
Μια παράσταση που δεν έχει να προσφέρει πολλά. Γελάς μέχρι ένα σημείο. Πολλές βρισιές και φωναχτά χωρίς λόγο και ουσία, τα οποία κουράζουν. Το φινάλε της, απότομο και κουλό!!! Γενικότερα παρά τον κόσμο που είχε, λόγω και της διαφήμισης της παράστασης, μια απογοήτευση στο τέλος επικρατούσε.
ΠΛΟΚΗ: Μία βερβερίτσα γίνεται η αιτία για μία σειρά αστείων και τρομοκρατικών γεγονότων που συμβαίνουν στον Μενέλαο Φονιά (Νίκο Μουτσινά) και τη γυναίκα του Άννα- Μαρίζα Φονιά (Μαρία Σολωμού). Το ζευγάρι, μετά από πολλές συνεδρίες σε σύμβουλο γάμου, αποφασίζει να πάει στα γενέθλια της αδελφής του Μενέλαου και χάνεται σε ένα δάσος. Στην προσπάθεια να βρουν τον δρόμο της επιστροφής, χτυπάνε με το αυτοκίνητό τους τη Βερβερίτσα στη μέση του πουθενά και το μόνο που βρίσκεται κοντά τους είναι το σπίτι της Αινχόνχεν (Ματίνα Νικολάου), που ζει με τις αδελφές της: την Αινχόνχεν (Φανή Γεωργακοπούλου) η οποία είναι μουγκή και την Αινχόνχεν (Στέλλα Ρουσάκη) η οποία είναι τυφλή ! Θα καταφέρουν να βγουν από το σπίτι ζωντανοί;
Κατά αλφαβητική σειρά οι Έλληνες συγγραφείς που θα συναντήσει κανείς σε αυτήν την ιδιαίτερη συλλογή είναι: Γεωργοπούλου Μαρία Α., Γιαλούρης Γιώργος, Γιώτσας Γιώργος, Δάμτσιος Γιώργος, Δελαρούδης Δημήτρης, Δημητριάδης Μάριος, Θεοδώρου Κατερίνα, Καλαμαρά Γεωργία, Κρουστάλης Βασίλης, Παπουτσάκη Φράνση, Ροδοπούλου Μαρία Α., Σιούλα Αγνή.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Συλλογικό Έργο
β) Τίτλος: Βρόχος
γ) Έτος Έκδοσης: 2019
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΛΥΚΟΦΩΣ
Πλοκή: Επτά γυναίκες και επτά άντρες συγγραφείς συνεργάζονται ανά ζεύγη και γράφουν επτά διηγήματα: Όταν ζωντανεύει η ζώνη ενός νεκρού Ποιος μιλάει σε τηλεφωνική συσκευή εκτός σύνδεσης Τι συμβαίνει στα τέλη του Νοέμβρη Τι κρύβεται στις υπόγειες στοές της Φλάνδρας Πόσα απόκοσμα μυστικά κρύβουν τα Κύθηρα Πού οδηγούν έναν συγγραφέα οι διαστροφές του Τι συμβαίνει όταν ευθυγραμμίζονται οι τρεις δορυφόροι του Αρκάν Επτά διηγήματα πιο σκοτεινά και από το σκοτάδι
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Oι συλλογές διηγημάτων, έχω εκφράσει και στο παρελθόν πως δεν είναι από τις κατηγορίες βιβλίων που διαβάζω συχνά. Όσες έπεσαν στα χέρια μου τα τελευταία δύο χρόνια, ωστόσο προέρχονται από Έλληνες συγγραφείς και από συγκεκριμένο εκδοτικό, τις εκδόσεις Λυκόφως οπότε και δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ!!!
Το βιβλίο αυτό με τίτλο ο «Βρόχος», είναι κάτι το ιδιαίτερο. Είναι μια συλλογή με 7 ιστορίες διηγημάτων. Είναι η πρώτη συλλογή διηγημάτων που υπογράφουν τόσοι πολλοί και αγαπημένοι συγγραφείς. Αν εξαιρέσω βέβαια δυο - τρεις συγγραφείς που δεν έχω διαβάσει βιβλία τους στο παρελθόν αλλά θα το κάνω σύντομα.
Στη συλλογή αυτή, οι συγγραφείς, προσφέρουν μυστήριο, φαντασία, τρόμο και αγωνία. Όλες τους είναι εξαιρετικά γραμμένες, κάποιες από αυτές ευφυέστατες, και κάποιες άλλες ανατριχιαστικές, με τις σελίδες να γυρνάνε αβίαστα, η μία μετά την άλλη. Όλες τους είναι ικανές να σε «στραγγαλίσουν».
Άλλωστε η αρχή γίνεται με διήγημα που έχει τίτλο «Στραγγαλιστική Λαβή» και το υπογράφουν οι Graham Masterton και Dawn Gorham Harris. Η συνέχεια ανήκει στο διήγημα του Γ.Δάμτσιου και της Γ.Καλαμαρά με τίτλο «5410», που είναι μια συνέχεια της ιστορίας του Masterton & Harris. Έπονται οι ιστορίες «Στα τέλη του Νοέμβρη» (Αγνή Σιούλα & Δημήτρη Δελαρούδη), «Tenebrae» (Κατερίνα Θεοδώρου & Μάριου Δημητριάδη), «Univeralles Ο δρόμος προς τα Κύθηρα» (Φράνσυ Παπουτσάκη & Γ.Γιαλούρη), «Το αχλάδι της οδύνης» (Μαρία Ροδοπούλου η & Γιώργου Γιώτσα) και «Το τελευταίο συστατικό» (Μαρία Γεωργοπούλου & Βασίλης Κρουστάλης)
Προσωπικά, από τα επτά διηγήματα, ξεχώρισα, πολλές ιστορίες. Κάποιες ιστορίες με αιφνιδίασαν ευχάριστα, ενώ σε κάποιες άλλες ήθελα την ιστορία να μην τελείωνε. Αγαπημένες ιστορίες, «Tenebrae», «5410»,«Στραγγαλιστική Λαβή».
Εν κατακλείδι, ο «Βρόχος», είναι μια ιδιαίτερη συλλογή διηγημάτων που φέρει υπογραφές Ελλήνων συγγραφέων που εκπροσωπούν επάξια τη Λογοτεχνία Φανταστικού και Τρόμου. Μια συλλογή που προσφέρει δυνατές στιγμές τρόμου, φαντασίας, αγωνίας αλλά και μυστηρίου, μέσα από μόλις επτά ιστορίες. Μια συλλογή που διαβάζεται μέσα σε ένα βράδυ και θα σε κάνει να μην κλείσεις μάτι!!!
Το βιβλίο αυτό με τίτλο ο «Βρόχος», είναι κάτι το ιδιαίτερο. Είναι μια συλλογή με 7 ιστορίες διηγημάτων. Είναι η πρώτη συλλογή διηγημάτων που υπογράφουν τόσοι πολλοί και αγαπημένοι συγγραφείς. Αν εξαιρέσω βέβαια δυο - τρεις συγγραφείς που δεν έχω διαβάσει βιβλία τους στο παρελθόν αλλά θα το κάνω σύντομα.
Στη συλλογή αυτή, οι συγγραφείς, προσφέρουν μυστήριο, φαντασία, τρόμο και αγωνία. Όλες τους είναι εξαιρετικά γραμμένες, κάποιες από αυτές ευφυέστατες, και κάποιες άλλες ανατριχιαστικές, με τις σελίδες να γυρνάνε αβίαστα, η μία μετά την άλλη. Όλες τους είναι ικανές να σε «στραγγαλίσουν».
Άλλωστε η αρχή γίνεται με διήγημα που έχει τίτλο «Στραγγαλιστική Λαβή» και το υπογράφουν οι Graham Masterton και Dawn Gorham Harris. Η συνέχεια ανήκει στο διήγημα του Γ.Δάμτσιου και της Γ.Καλαμαρά με τίτλο «5410», που είναι μια συνέχεια της ιστορίας του Masterton & Harris. Έπονται οι ιστορίες «Στα τέλη του Νοέμβρη» (Αγνή Σιούλα & Δημήτρη Δελαρούδη), «Tenebrae» (Κατερίνα Θεοδώρου & Μάριου Δημητριάδη), «Univeralles Ο δρόμος προς τα Κύθηρα» (Φράνσυ Παπουτσάκη & Γ.Γιαλούρη), «Το αχλάδι της οδύνης» (Μαρία Ροδοπούλου η & Γιώργου Γιώτσα) και «Το τελευταίο συστατικό» (Μαρία Γεωργοπούλου & Βασίλης Κρουστάλης)
Προσωπικά, από τα επτά διηγήματα, ξεχώρισα, πολλές ιστορίες. Κάποιες ιστορίες με αιφνιδίασαν ευχάριστα, ενώ σε κάποιες άλλες ήθελα την ιστορία να μην τελείωνε. Αγαπημένες ιστορίες, «Tenebrae», «5410»,«Στραγγαλιστική Λαβή».
Εν κατακλείδι, ο «Βρόχος», είναι μια ιδιαίτερη συλλογή διηγημάτων που φέρει υπογραφές Ελλήνων συγγραφέων που εκπροσωπούν επάξια τη Λογοτεχνία Φανταστικού και Τρόμου. Μια συλλογή που προσφέρει δυνατές στιγμές τρόμου, φαντασίας, αγωνίας αλλά και μυστηρίου, μέσα από μόλις επτά ιστορίες. Μια συλλογή που διαβάζεται μέσα σε ένα βράδυ και θα σε κάνει να μην κλείσεις μάτι!!!
Πλοκή: Επτά γυναίκες και επτά άντρες συγγραφείς συνεργάζονται ανά ζεύγη και γράφουν επτά διηγήματα: Όταν ζωντανεύει η ζώνη ενός νεκρού Ποιος μιλάει σε τηλεφωνική συσκευή εκτός σύνδεσης Τι συμβαίνει στα τέλη του Νοέμβρη Τι κρύβεται στις υπόγειες στοές της Φλάνδρας Πόσα απόκοσμα μυστικά κρύβουν τα Κύθηρα Πού οδηγούν έναν συγγραφέα οι διαστροφές του Τι συμβαίνει όταν ευθυγραμμίζονται οι τρεις δορυφόροι του Αρκάν Επτά διηγήματα πιο σκοτεινά και από το σκοτάδι
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ο τίτλος από μόνος του είναι ικανός να σε τρομάξει, έστω και λίγο, και ο νους σου να πάει στο κακό, σε φαντάσματα, σε δαίμονες ακόμα και σε βρικόλακες. Στο Phantasmal θα βρει κανείς Τρόμο και Φαντασία. Θα βρει όμως και καταφύγιο. Το αγαπημένο Nyctophilia.gr παρουσιάζει το πρώτο Ελληνικό περιοδικό για την λογοτεχνία Τρόμου αλλά και Φανταστικού, σε ηλεκτρονική μορφή και δωρεάν εδώ.
Κατά την ομάδα του Nyctophilia, «Phantasmal» σημαίνει κάτι που ανήκει στο πρίσμα των πνευμάτων, ένα φάσμα, μια άυλη υπόσταση. Είναι οι σκέψεις μας και οι ιστορίες μας, είναι όλα εκείνα τα στοιχεία που δίνουν στον Τρόμο τον απόκοσμο χαρακτήρα του. Μέσα από το περιοδικό ανοίγεται ένας νέος κόσμος λίγο τρομακτικός, γεμάτος με αποκλειστικά διηγήματα και κείμενα που ΔΕΝ υπάρχουν διαθέσιμα στο site.
Αρχισυντάκτρια και υπεύθυνη έκδοσης είναι η Ιλέην Ρήγα. Το περιοδικό θα βγαίνει κάθε δίμηνο από το site της Nyctophilia. Σε κάθε τεύχος φιλοξενείται και κάποιος guest συγγραφέας, υπάρχει μετάφραση κάποιου διηγήματος κλασικής (ίσως και σύγχρονης) λογοτεχνίας, ενώ στα τεύχη του Φεβρουαρίου και του Αυγούστου θα φιλοξενείται επίσης και η στήλη των αναγνωστών «Your Nightmares», από την οποία θα επιλέγονται μέχρι τρία (3) κείμενα για κάθε τεύχος, ώστε συγχρόνως να προβληθούν νέοι και ανερχόμενοι συγγραφείς. Για την αποστολή διηγημάτων – αλλά και σκοτεινών ποιημάτων περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.
Στο πρώτο τεύχος του περιοδικού θα συναντήσει κανείς τους Χρήστο Αντώναρο, Αταλάντη Ευριπίδου, Μιχάλη Κούτρα, Χριστίνα Λάσκη, Γιώργο Πρέκα, Ιλέην Ρήγα και Ηλία Τσιάρα. Παράλληλα θα διαβάσει τρία διηγήματα, ένα άρθρο - που το βρήκα πολύ ενδιαφέρον - για τις ελληνικές ρίζες του Βρυκόλακα, ένα σκοτεινό ποίημα και ένα μεταφρασμένο διήγημα.
Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ στις Εκδόσεις Ψυχογιός για την συνεργασία μας, την ευγενή προσφορά τους και για την όμορφη επικοινωνία.
Η κλήρωση έγινε μέσω του random.org και η τυχερή νικήτρια που αναδείχτηκε είναι η Κωνσταντίνα Δουμάνη από Θεσσαλονίκη. Ο νικητής έχει ειδοποιηθεί ηλεκτρονικά.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Ταινία: Pet Sematary (Νεκρωταφίο Ζώων)
Σκηνοθεσία: Kevin Kölsch, Dennis Widmyer
Πρωταγωνιστούν: Jason Clarke, Amy Seimetz, John Lithgow κ.α
Είδος Ταινίας: Θρίλερ / Τρόμου / Μυστήριου
Έτος Παραγωγής: 2019
Διάρκεια: 101΄
ΥΠΟΘΕΣΗ: Βασισμένο στο μυθιστόρημα τρόμου του Στίβεν Κίνγκ, το «Νεκρωταφίο ζώων» ακολουθεί τον Δρ. Λούις Κρίντ, ο οποίος μετά τη μετακόμισή του με τη σύζυγό του Ρέιτσελ και τα δύο μικρά παιδιά τους από τη Βοστώνη στο Μέιν, ανακαλύπτει ένα μυστηριώδη τόπο ταφής κρυμμένο βαθιά μέσα στο δάσος που βρίσκεται δίπλα στο νέο σπίτι της οικογένειας. Όταν μια τραγωδία τον χτυπά, ο Λούις στρέφεται στον ασυνήθιστο γείτονά του Τζαντ Κράνταλ, ξεκινώντας μια επικίνδυνη αλυσιδωτή αντίδραση που απελευθερώνει ένα άνευ προηγουμένου κακό με τρομακτικές συνέπειες.Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Είναι από τις ταινίες που ανέμενα καιρό να παρακολουθήσω και αυτό γιατί το ομώνυμο βιβλίο του συγγραφέα είναι από τα αγαπημένα μου. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που βιβλίο του συγγραφέα μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη. Το «Νεκρωταφίο Ζώων», το best-seller του Stephen King, είναι από τα πιο τρομακτικά βιβλία που έχει γράψει ο συγγραφέας ενώ μεταφέρεται για δεύτερη φορά στη μεγάλη οθόνη (η πρώτη μεταφορά έγινε το 1989).
Η οικογένεια Creedπαίρνει την απόφαση να μετακομίσει σε ένα σπίτι στην εξοχή. Εκεί, μοναδικός γείτονας τους είναι ο Jud, ο οποίος ζει μόνος του, μετά και το θάνατο της γυναίκας και της κόρης του. Όταν η γάτα της οικογένειας Creedσκοτωθεί, τότε ο Louis Creed, θα θάψει το κατοικίδιο στο νεκρωταφίο ζώων, που υπάρχει μέσα στο δάσος κοντά στο σπίτι τους. Ο Jud όμως αποφασίζει να υποδείξει στον Louis έναν άλλο τόπο ταφής πέρα από το φράγμα. Εκεί όμως ότι θάβεται επιστρέφει και τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Το Κακό ζωντανεύει και οι συνέπειες για την οικογένεια είναι τραγικές και συνάμα τρομακτικές. Μήπως τελικά ο θάνατος είναι καλύτερος;
Στα συν της ταινίας, το σενάριο της, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Stephen King. Τα εφέ που χρησιμοποιήθηκαν. Τα jumpscares είναι αρκετά για να παρακολουθείς την ταινία με ενδιαφέρον και αγωνία. Η ερμηνεία των ηθοποιών και το φινάλε του.
Στα μείον της ταινίας, οι αλλαγές στην αρχική ιστορία του μυθιστορήματος και η όχι πιστή μεταφορά του στην μεγάλη οθόνη. Έλλειψη τρόμου και δράσης
Εν κατακλείδι, η ταινία «Νεκρωταφίο Ζώων» είναι ένα καλογυρισμένο remake που ωστόσο απουσιάζει ο τρόμος ενώ η ιστορία έχει υποστεί αλλαγές για τις ανάγκες της μεταφοράς του βιβλίου στην οθόνη. Στους φαν του βασιλιά, που έχουν διαβάσει το βιβλίο, η ταινία ίσως να απογοητεύσει. Σε αυτούς που δεν έχουν διαβάσει το βιβλίο αλλά αρέσκονται σε ταινίες τέτοιου είδους, η ταινία μπορεί και να ικανοποιήσει.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ: Ναι αν σου αρέσουν ταινίες αυτού του είδους.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/10
TRAILER με ελληνικούς υπότιτλους:
_______________________________________________________________________
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε ταινίες που έχω παρακολουθήσει
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ "ΤΡΕΧΕΙ' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ INSTAGRAM
- Συμμετοχές για ενυπόγραφο αντίτυπο της διλογίας, με προσωπική αφιέρωση στο προφίλ μου στο instagram ΕΔΩ
Ο διαγωνισμός ισχύει από σήμερα, Σάββατο 06/07/2019 έως την Τετάρτη 17/07/2019. Ο νικητής θα ενημερωθεί μέσω e-mail, καθώς και από την στήλη "Διαγωνισμοί" του ιστολογίου «Οι Δικές μου Στιγμές» την Πέμπτη 18/07/2019. Για την παραλαβή του δώρου του ο νικητής θα έχει περιθώριο 7 ημερών για να στείλει μήνυμα, διαφορετικά το βιβλίο θα δοθεί σε επιλαχών.
Αέναη Μάχη - Η Πτώση: Μια μάχη αέναη εξελίσσεται γύρω μας, καθώς τρέχουμε να προλάβουμε την καθημερινότητα. Το πεπρωμένο μας, γραμμένο στο γενετικό μας κώδικα, μας κληροδοτεί με χαρίσματα και δυνάμεις που ανακαλύπτουμε την κατάλληλη στιγμή, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας πιο δυνατοί και να φτάσουμε στο επιθυμητό επίπεδο. Το βιβλίο «Η Πτώση» αφηγείται την πορεία της Κάτιας, μιας νεαρής κοπέλας που ζει μέσα στη ρουτίνα. Μια μέρα όλη της η ζωή αλλάζει, καθώς βιώνει καταστάσεις που αρχικά δεν καταλαβαίνει. Παρασυρόμενη από την αγάπη που νιώθει για τον Άρη και έχοντάς του τυφλή εμπιστοσύνη, οδηγείται μέσα από μια σειρά καταιγιστικών, συναρπαστικών και απρόβλεπτων γεγονότων στον προορισμό που της έχει ορίσει η μοίρα. Ή μήπως όχι;
Αέναη Μάχη - Η Άνοδος: Η Κάτια, μετρώντας τις πληγές της, προσπαθεί να συγκεντρώσει τις δυνάμεις της και να πορευτεί στο δύσβατο μονοπάτι που ανοίγεται μπροστά της, με προορισμό την αναζήτηση των αγαπημένων της προσώπων. Κάθε βήμα μοιάζει αβέβαιο και ικανό να την οδηγήσει στον πάτο του γκρεμού των αμφιβολιών. Παράλληλα, σκοτεινοί υπερασπιστές και κουβαλητές φωτός, γνωστά και νέα πρόσωπα προσπαθούν να εκπληρώσουν τους δικούς τους σκοπούς. Αποκαλύψεις, συμμαχίες, συνομωσίες και ερωτήματα έρχονται στο προσκήνιο για να ξεμπλέξουν το κουβάρι των γεγονότων, ενώ ταυτόχρονα υφαίνουν έναν καινούργιο ιστό εξελίξεων. Ένα είναι βέβαιο… Αυτή η μάχη δεν έχει τελειώσει ακόμη. «…Και τώρα; Τι θα κάνεις, Κάτια; Πόνεσες, πάλεψες, έπεσες. Μπορείς να μείνεις κάτω ή να βρεις τον δρόμο για την Άνοδο…»
Ο Διαγωνισμός έχει καταχωρηθεί και στα:
kerdiseto.gr, likekaikerdise.com, e-contest.gr
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Άννα Σπανογιώργου
β) Τίτλος: Αέναη μάχη: Η άνοδος
γ) Έτος Έκδοσης: 2019
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΠΗΓΗ
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: H «Αέναη Μάχη» και η πρώτη γνωριμία με την πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέα, Άννα Σπανογιώργου, έγινε αρχές της φετινής χρονιάς και οι εντυπώσεις ήταν μόνο θετικές (για το πρώτο μέρος μπορείτε να δείτε την άποψη μου εδώ). Τα βιβλία είχαν αγοραστεί μαζί, θεωρώντας πως πρόκειται για διλογία. Αλλά την πάτησα. Πρόσφατα σε μια συνέντευξη της συγγραφέας ανακάλυψα ότι η «Αέναη Μάχη» είναι τριλογία οπότε και καθυστέρησα να αρχίσω να διαβάζω το δεύτερο μέρος της σειράς αυτής.
Αλλά και τώρα που το διάβασα δεν μπορώ να πω πολλά καθώς πρόκειται για συνέχεια του πρώτου βιβλίου. Ο τίτλος του βιβλίου παραμένει ίδιος και να αλλάζει μόνο ο υπότιτλος. Η «Αέναη Μάχη» μεταξύ Καλού και Κακού συνεχίζεται, με την ιστορία αυτή τη φορά να μεταφέρεται στους Κήπους της Γαλήνης, στις Κατακόμβες και στο Κτήμα της Ειρήνης. Η Κάτια, έχει μεταφερθεί στον πραγματικό κόσμο, έχοντας μαζί της, την μικρή Εβελίνα. Στον άλλο κόσμο, στο Μπλακ μια μάχη μόλις έχει τελειώσει με απρόβλεπτες συνέπειες και με τους βασικούς χαρακτήρες της ιστορίας, να αναζητούνται. Άλλοι επέζησαν άλλοι φυλακίστηκαν και άλλοι δεν τα κατάφεραν. Η Κάτια θα προσπαθήσει να αναζητήσει τα αγαπημένα της πρόσωπα με κίνδυνο τη δική της ζωή. Νέα ερωτήματα θα της δημιουργηθούν ενώ παράλληλα πρέπει να πάρει και μια απόφαση ζωής, πριν ξεκινήσει η επόμενη «Αέναη Μάχη». Θα πάρει το μέρος των Καλών ή των Κακών; Και ποιοι είναι πραγματικά οι Καλοί και ποιοι οι Κακοί, αυτής της ιστορίας;
Η Άννα Σπανογιώργου έχει στήσει για δεύτερη φορά, μια πολύ ωραία, δυνατή, ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα ιστορία φαντασίας μέσα από την οποία μας συστήνει νέους χαρακτήρες καθώς η τύχη των ηρώων του πρώτου βιβλίου γίνεται προς το τέλος. Η ιστορία είναι χωρισμένη σε κεφάλαια, με το καθένα από αυτά, να έχει μια μικρή υποσημείωση που προετοιμάζει τον αναγνώστη για το τι θα διαβάσει στις επόμενες γραμμές. Παράλληλα μέσα από αυτά τα κεφάλαια, η συγγραφέας παρουσιάζει διάφορα αποφθέγματα.
Χάρη στη γραφή αλλά και τις περιγραφές της συγγραφέας, η ιστορία εξελίσσεται γρήγορα και είναι γεμάτη με αγωνία, δράση και πολλά νέα ερωτήματα. Ερωτήματα που δημιουργήθηκαν από το πρώτο βιβλίο βρίσκουν απαντήσεις. Υπάρχουν όμως και ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί ακόμα και θα απαντηθούν ή στις τελευταίες σελίδες ή θα μείνουν αναπάντητα μέχρι το επόμενο βιβλίο, την επόμενη ιστορία της Κάτιας.
Εν κατακλείδι, το δεύτερο μέρος της τριλογίας «Αέναη Μάχη» είναι μια εξαιρετική και ενδιαφέρουσα ιστορία μυστήριου και φαντασίας, που διαβάζεται με αγωνία μέχρι το τέλος. Ένα ταξίδι που θα σε παρασύρει μέσα στις Κατακόμβες, στους Κήπους της Γαλήνης και το Κτήμα της Ειρήνης, με μόνο στόχο την «Άνοδο».
Αλλά και τώρα που το διάβασα δεν μπορώ να πω πολλά καθώς πρόκειται για συνέχεια του πρώτου βιβλίου. Ο τίτλος του βιβλίου παραμένει ίδιος και να αλλάζει μόνο ο υπότιτλος. Η «Αέναη Μάχη» μεταξύ Καλού και Κακού συνεχίζεται, με την ιστορία αυτή τη φορά να μεταφέρεται στους Κήπους της Γαλήνης, στις Κατακόμβες και στο Κτήμα της Ειρήνης. Η Κάτια, έχει μεταφερθεί στον πραγματικό κόσμο, έχοντας μαζί της, την μικρή Εβελίνα. Στον άλλο κόσμο, στο Μπλακ μια μάχη μόλις έχει τελειώσει με απρόβλεπτες συνέπειες και με τους βασικούς χαρακτήρες της ιστορίας, να αναζητούνται. Άλλοι επέζησαν άλλοι φυλακίστηκαν και άλλοι δεν τα κατάφεραν. Η Κάτια θα προσπαθήσει να αναζητήσει τα αγαπημένα της πρόσωπα με κίνδυνο τη δική της ζωή. Νέα ερωτήματα θα της δημιουργηθούν ενώ παράλληλα πρέπει να πάρει και μια απόφαση ζωής, πριν ξεκινήσει η επόμενη «Αέναη Μάχη». Θα πάρει το μέρος των Καλών ή των Κακών; Και ποιοι είναι πραγματικά οι Καλοί και ποιοι οι Κακοί, αυτής της ιστορίας;
Η Άννα Σπανογιώργου έχει στήσει για δεύτερη φορά, μια πολύ ωραία, δυνατή, ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα ιστορία φαντασίας μέσα από την οποία μας συστήνει νέους χαρακτήρες καθώς η τύχη των ηρώων του πρώτου βιβλίου γίνεται προς το τέλος. Η ιστορία είναι χωρισμένη σε κεφάλαια, με το καθένα από αυτά, να έχει μια μικρή υποσημείωση που προετοιμάζει τον αναγνώστη για το τι θα διαβάσει στις επόμενες γραμμές. Παράλληλα μέσα από αυτά τα κεφάλαια, η συγγραφέας παρουσιάζει διάφορα αποφθέγματα.
Αν τελικά δεν είναι επιλογή αυτό που ορίζει τις ζωές μας, αλλά η μοίρα.... / Ελευθερία είναι να μπορείς να ανοίξεις τα φτερά σου, να φτάσεις ως εκεί που επιθυμεί η καρδιά σου, ξέροντας ότι όλοι όσοι σε αγαπάνε, σε βλέπουν να σχίζεις τον γαλάζιο ουρανό, φεύγοντας, και χαμογελάνε ευτυχισμένοι, όσο και αν τους στοιχίζει η απουσία σου.
Χάρη στη γραφή αλλά και τις περιγραφές της συγγραφέας, η ιστορία εξελίσσεται γρήγορα και είναι γεμάτη με αγωνία, δράση και πολλά νέα ερωτήματα. Ερωτήματα που δημιουργήθηκαν από το πρώτο βιβλίο βρίσκουν απαντήσεις. Υπάρχουν όμως και ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί ακόμα και θα απαντηθούν ή στις τελευταίες σελίδες ή θα μείνουν αναπάντητα μέχρι το επόμενο βιβλίο, την επόμενη ιστορία της Κάτιας.
Εν κατακλείδι, το δεύτερο μέρος της τριλογίας «Αέναη Μάχη» είναι μια εξαιρετική και ενδιαφέρουσα ιστορία μυστήριου και φαντασίας, που διαβάζεται με αγωνία μέχρι το τέλος. Ένα ταξίδι που θα σε παρασύρει μέσα στις Κατακόμβες, στους Κήπους της Γαλήνης και το Κτήμα της Ειρήνης, με μόνο στόχο την «Άνοδο».
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Το καλοκαίρι μπήκε όσο πιο ζεστά μπορούσε. Μουσικά είχε πολλές νέες κυκλοφορίες που έγιναν επιτυχίες πολύ γρήγορα. Μπορεί ο Ιούνιος να έφυγε ωστόσο έφερε τραγούδια που ξεχώρισαν με το πρώτο τους άκουσμα. Τραγούδια με όλο νόημα, τραγούδια δυνατά και ξεχωριστά, που θα ακούγονται όλο το φετινό καλοκαίρι. Τραγούδια που τα αγαπήσαμε, και παίζονται ήδη σε πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Δισκογραφικά ήταν ένας μήνας που είχε επιστροφές καλλιτεχνών που έχουμε αγαπήσει και ξεχωρίσει, μεταξύ αυτών ο δίσκος των Πυξ Λαξ.
Ο Ιούνιος ήταν ένας μήνας, που δισκογραφικά, οι Πυξ Λαξ επέστρεψαν με νέο άλμπουμ. «Κόντρα Στου Χρόνου Τη Σκουριά» με το ομώνυμο τραγούδι αλλά και όλα τα τραγούδια του δίσκου να ξεχωρίζουν ήδη. Ο δίσκος κυκλοφορεί από την Panik Oxygen. Νέα ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά έρχεται από την Ερασμία Μάνου με τίτλο «Τι να σου μοιάσει» που κυκλοφορεί από την εταιρεία Music Art Lab. Τέλος δισκογραφικά μετά από καιρό επέστρεψε το συγκρότημα των Locomondo, με τον δίσκο να φέρει τον τίτλο «Radio / Star».
Άλλα τραγούδια που άκουσα, ξεχώρισα και αγάπησα είναι: «Δεν Ζω» της Μελίνα Μακρή, «Ο Παράδεισος μου» του Ηλία Καμπακάκη, «Αυτό που ζούμε» των REC, «Όσοι Αγαπάνε Δεν Πεθαίνουνε» το ντουέτο της Άννα Βίσση με Γιώτα Γιάννα, «Σε ξεπέρασα» του Δημήτρη Καραδήμου, «Ίσως» του Νίκου Απέργη, «Όλα Για Μένα Είσαι Εσύ» του Σταμάτη Κόκοτα, «Στο Χορό τον Τελευταίο» του Μιχάλη Τζουγανάκη, «Να Με Θυμάσαι Και Να Μ' Αγαπάς» της Demy, «Σε χρειάζομαι» του Γιώργου Σταματάρη, «Μακριά σου δε ζω» του Κωνσταντίνου Ναζή, «Έλα Πάρε Με» του Ερμογένη Σκιτίνη, «Μια Κυριακή του Αυγούστου» της Αναστασίας Σερμπέζης, «Καλοκαίρι Και Πάθος» της Έλενα Παπαρίζου, «Πού Ήσουν Τόσο Καιρό» του Στέλιου Ρόκκου, «Έλα Απόψε» του Άγγελου Δανού, «Έρωτας Παρωδία» το ντουέτο της Μιρέλα Πάχου με την Πέννυ Μπαλτατζή, «Βάστα» του Γιάννη Χαρούλη, «Βαλ' Το Τέρμα» του Νίκου Οικονομόπουλου, «Πιάσε Με» της Ilenia Williams, «Χάνομαι» της Λένα Παπαδοπούλου, «Έλα στο Χορό» του Σάκη Ρουβά, «Δε με καταλαβαίνεις» της Ιουλία Καλλιμάνη, «Καταστροφή» του Νεκτάριου Γιαννακόπουλου, «Σήμερα αγαπάει» του Σώτη Βολάνη, «Δε με Ξέρεις» του Stan, «Ψηφίζω Αγάπη» του Σταμάτη Γονίδη, «Η πιο όμορφη μέρα» του Νίκου Μακρόπουλου, «Diva» του Κώστα Δόξα, «Ρόδα» του Στράτου Καραλή, «Δε γράφεις δε τηλεφωνείς» της Κέλλυ Κελεκίδου, «Σταματήστε τη Γη» του Γιάννη Μπιλάλη, «Αλυσίδες» της Αμαρυλλίς , «Έλα Ήλιε μου» το ντουέτο του Κώστα Τουρνά με το Λούκα Γιώρκα, «Οι πιο ερωτευμένοι του κόσμου» του Γιάννη Σοφίλλα, «Έχω Τα Δικά Μου» του Νικηφόρου, «Η Παλιοτρεχαντήρα» το ντουέτο της Βιολέτα Ικάρη με τους ΤΖΟΥΜ, «Μαύρο Τριαντάφυλλο» του Κωνσταντίνου Γερμανού με την Ελένη Δήμου, «Μυρτιά» της Demy, «To παλιό μου αμάξι» του Σταύρου Φωτιάδη, «Θα χωρίσω και θα το πανηγυρίσω» του Λευτέρη Πανταζή, «Τάξε μου» της Έλλη Κοκκίνου, «Στενοχώρια μου» του Βαγγέλη Κακουριώτη, «Να πιω νερό από τα χείλη σου» του Γιώργου Μαργαρίτη, «Πάω Διακοπές, Τα Λέμε» του Θάνου Πετρέλη, «Πάμε να ξεχάσουμε» το ντουέτο του Φορή με τον Χαπέρη, «Ένα καράβι» της Κωνσταντίνας, «Πρώτος Φεύγω» του Θοδωρή Μαραντίνη με τον Slogan, «Χίλια Κομμάτια» του Ιάσονα Μανδηλά, «Θέλω να χορεύω» της Νίνα Λοτσάρη.
Ένα όμως είναι το τραγούδι που από το πρώτο του άκουσμα, κόλλησα. Το ξεχώρισα, το αγάπησα και το τραγουδώ. Ένα τραγούδι που παίζει δυνατά σε όλα τα ραδιόφωνα και όχι άδικα. «Μη μου πεις για πάντα», λοιπόν, της Νατάσα Θεοδωρίδου. Σε μουσική Γιώργου Σαμπάνη και στίχους της Ελεάνα Βραχάλη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons