Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκδόσεις Λυκόφως. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκδόσεις Λυκόφως. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ο Γιώργος Γιώτσας, μιλάει για το βιβλίο του, με τίτλο «Το μακρύ σοκάκι», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως. Το μυθιστόρημα που κατέκτησε το βραβείο Everly, στην κατηγορία "Καλύτερο Βιβλίο τρόμου Έλληνα συγγραφέα", ανήκει στη σειρά «Σκοτεινές Πόλεις», μια σειρά βιβλίων που αποτελείται από ιστορίες γραμμένες από Έλληνες συγγραφείς που έχουν υπηρετήσει διαφορετικά είδη λογοτεχνίας.
1. «Το μακρύ σοκάκι» είναι το πέμπτο προσωπικό σας μυθιστόρημα και ανήκει στην σειρά βιβλίων «Σκοτεινές Πόλεις» των εκδόσεων Λυκόφως. Πως προέκυψε η συμμετοχή σας σε αυτή τη σειρά βιβλίων;
Ήταν λίγο πριν το καλοκαίρι του 2018 και καθώς πίναμε καφέ με τον εκδότη Αβέρκιο Λουδάρο, μου μίλησε για ένα όραμα που είχε, με μια σειρά βιβλίων - νουβέλες από ταλαντούχους συγγραφείς, και άρχισε να μου λέει ονόματα μέχρι που τον διέκοψα. “Θέλω να είμαι μέρος της παρέας σας”, είπα. Και έτσι έγινε.
2. Τι σας ώθησε να γράψετε την συγκεκριμένη ιστορία;
Σε μια ανύποπτη στιγμή, ο Αβέρκιος μου μίλησε για το χωριό του στην Κρήτη -και ένα στενό δρόμο που ένωνε την πλατεία του χωριού με το νεκροταφείο. “Ένα πέρασμα” που οι ντόπιοι ονόμαζαν “Το μακρύ σοκάκι”. Και μόλις το άκουσα σκέφτηκα: Και εάν κάποιος έβλεπε μια άδικα χαμένη ψυχή να διαβαίνει το σοκάκι αυτό; Αν το πέπλο μεταξύ των δύο κόσμων σηκωνόταν για λίγο;
3. Πόσος χρόνος χρειάστηκε για την ολοκλήρωση του βιβλίου;
Θυμάμαι το έγραψα στην περίοδο της καραντίνας και το ένιωσα καταλυτικό ως Γιώργος γιατί δεν ήταν απλά “ένα βιβλίο”, αλλά ένα βιβλίο που αγάπησα και έγραψα με πάθος, ειλικρίνεια και ορμή, μέσα σε μήνες που τίποτα γενικά δεν πήγαινε καλά. Το αποτέλεσμα ήταν ένα από τα καλύτερα κατά ομολογία αναγνωστών βιβλία που έχω γράψει ποτέ. Ένα από τα πιο αγαπημένα.
4. Πως θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας;
Πολύ καλή ερώτηση. Βλέπω σε sites να το χαρακτηρίζουν ως βιβλίο “τρόμου”. Kαταλαβαίνω ως ένα σημείο για ποιο λόγο μπαίνουν τέτοιες ταμπέλες. Όταν έχεις προυπηρεσία δέκα ετών στην λογοτεχνία φαντασίας και τρόμου (και κάποιοι σκληροπυρηνικοί αναγνώστες δυσαρεστήθηκαν με την επιτυχημένη λογοτεχνική στροφή μου με “Το κουτί” -εκδ. Bell, 2020) πρέπει να δείξεις μια “επιστροφή στις ρίζες”. Διαφωνώ με τις ταμπέλες αυτές (όπως και με κάθε είδους ταμπέλες) και δεν με ενδιαφέρουν στο ελάχιστο σκληροπυρηνικές απόψεις. Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι οι ιδέες μου. Σε όλη τη συγγραφική πορεία προχωράω προς τα μπροστά. Λατρεύω την φαντασία, λατρεύω τον τρόμο, η λογοτεχνία του φανταστικού ήταν και είναι το σπίτι μου. Αλλά ούτε έγραφα, ούτε γράφω, ούτε και θα γράψω ποτέ κατά παραγγελία -παρά μόνο θα γράφω όσα έχει την γενναιοδωρία να μοιράζεται μαζί μου η Μούσα. “Το μακρύ σοκάκι” είναι ένα βιβλίο κοινωνικό πάνω από όλα, βαθιά κοινωνικό αν μπορώ να το θέσω έτσι, με τον μανδύα του αγαπημένου μου φανταστικού.
5. Το εξώφυλλο και ο τίτλος του βιβλίου ήταν επιλογή δική σας ή του εκδοτικού;
Στα δέκα χρόνια που είμαι ενεργός συγγραφέας, σε όλα τα βιβλία η επιλογή τίτλου ήταν αποκλειστικά δική μου ως συγγραφέα. Επίσης όλα τα βιβλία μου ήταν και είναι βιβλία που ανέλαβαν εξ' ολοκλήρου την έκδοση τους οι εκδοτικοί. Αναφορικά με τα εξώφυλλα τους, από τα εξώφυλλα των πέντε προσωπικών βιβλίων, μόνο εκείνο του “Εκ Νεκρών” (εκδ. Λυκόφως, 2015) ήταν ατόφια δική μου πρόταση, σε συνεργασία με τον εξαιρετικό κομίστα Παναγιώτη Τσαούση, (που σχεδίασε το αεροπλάνο που πέφτει εν μέσω σφοδρής καταιγίδας) -αλλά και με “Το κουτί” (εκδ. Bell, 2020), ανακάλυψα πως ένας εκδοτικός - Θρύλος όπως οι εκδόσεις Bell ήθελαν τη δική μου γνώμη. Με ρώτησαν τι είχα στο μυαλό μου και μου πρότειναν οκτώ προτάσεις εξώφυλλων πάνω στην ιδέα μου, από τις οποίες επέλεξα εκείνο με τη Ζένια στο εξώφυλλο. Όλα τα άλλα εξώφυλλα (πέντε τον αριθμό, μαζί με την επανέκδοση του “Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά”, εκδ. Λυκόφως, 2020) ήταν επιλογές των εκδοτικών.
6. Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο και τους χαρακτήρες του.
Στην τοπική κοινωνία της Πλατανιάς (το χωριό όπου διαδραματίζεται η ιστορία “Το σκιάχτρο” από το βιβλίο “Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά” και η “Νεράϊδα” από το βιβλίο “Κάτω από το κρεβάτι”) δύο παιδιά δολοφονούν ένα άλλο παιδί. Την Αρετή, ένα κορίτσι με ειδικές ανάγκες. Η τοπική κοινωνία της Πλατανιάς προσπαθεί να κάνει ότι αυτό δεν συνέβη ποτέ -και το καταφέρνει πειστικά- ειδικά από τη στιγμή που οι δράστες είναι γόνοι μιας από τις πιο εύπορες οικογένειες του χωριού, και θύμα “μια καθυστερημένη”. Ένα δεκατριάχρονο αγόρι όμως, ο Ζήσης, που έχει και εκείνος έναν αδερφό με ειδικές ανάγκες, δεν μπορεί να ησυχάσει όσο δεν αποδίδεται δικαιοσύνη.
7. Δύο από τους πρωταγωνιστές της ιστορίας είναι παιδιά με ειδικές ανάγκες. Πιστεύετε ότι σαν κοινωνία έχουμε αποδεχθεί την έννοια του «διαφορετικού»;
Καθώς το βιώνω καθημερινά με το γιο μου που είναι παιδί ΑΜΕΑ -ένα υπέροχο παιδί που λατρεύω όσο δεν μπορώ να σας περιγράψω!- μπορώ να πω υπεύθυνα και από την εμπειρία που έχουμε, πως δυστυχώς στην Ελλάδα ως κοινωνία έχουμε πολύ δρόμο για να αποδεχθούμε την έννοια του “διαφορετικού”, πόσο μάλλον για να βοηθήσουμε όσους έχουν ανάγκη και τις οικογένειες τους. Γίνονται κάποια βήματα, κυρίως από ιδιώτες που με την ιδιότητα τους (και επειδή και οι ίδιοι εμπλέκονται σε κάποιο βαθμό) πιέζουν κρατικούς φορείς ή δημιουργούν δομές, βλέπω επίσης κάποιες ελπιδοφόρες κινήσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο επίπεδο, αλλά σας το γράφω εδώ, έχουμε πολύ δρόμο ακόμη... Είναι προσπάθεια που χρειάζεται να γίνει από όλους μας: Ευαισθητοποίηση, ενημέρωση, διάθεση για αλλαγή, δράση. Δεν είναι τόσο δύσκολο παιδιά, οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες δεν θέλουν ούτε λύπηση, ούτε “τη βοήθεια σας παρακαλώ”, θέλουν να μην τους γινόμαστε εμπόδιο και θέλουν να τους συμπεριλαμβάνουμε στο κοινωνικό σύνολο όπως τους αξίζει! Σας παρακαλώ την επόμενη φορά που θα δείτε κάποιον άνθρωπο ΑΜΕΑ (κινητικά ή πνευματικά) μόνο ή με κάποιον συνοδό, σκεφτείτε τα αυτά.
8. Ένας από τους χαρακτήρες της ιστορίας, ο Ζήσης βρίσκει παρηγοριά στη μουσική. Μπορεί η μουσική να αποτελέσει διέξοδο στη ζωή ενός ανθρώπου;
H μουσική πιστεύω δεν αποτελεί απλά διέξοδο στη ζωή μας, αλλά συνθέτει τα ίδια τα αιμοφόρα αγγεία της ζωής. Η καλή μουσική είναι σαν τα βιβλία, σαν τα γλυπτά, σαν τους πίνακες, σαν κάθε τέχνη. Μας λέει μια ιστορία. Μας λέει πολλές ιστορίες. Το πως θα αφουγκραστούμε αυτές τις ιστορίες και το πως θα αντιδράσουμε, είναι ανάλογο του χαρακτήρα μας... Η μητέρα του Ζήση χορεύει μόνη της. Χορεύει μόνη της. Σκεφτείτε αυτή τη φράση. Και ο Ζήσης βρίσκει παρηγοριά στους στίχους των τραγουδιών καθώς δεν υπάρχει άνθρωπος να μοιραστεί μαζί του λόγια παρηγοριάς. Και αυτά είναι μονάχα δύο παραδείγματα. Η μουσική είναι αναπόσπαστο κομμάτι στο ύφασμα της ζωής.
9. Δημιουργήσατε ένα μυθιστόρημα με πολλά στοιχεία και με κοινωνικές προεκτάσεις. Το φινάλε της ιστορίας είχε προσχεδιαστεί ή διαμορφώθηκε στην πορεία;
Όπως γράφει ο μεγάλος Χάρλαν Έλισον, “τα βιβλία δεν είναι λυόμενα σπίτια να τα προσχεδιάσεις” Γνωρίζω πως πολλοί συγγραφείς έχουν άλλη άποψη. Εγώ ανέκαθεν συμφωνούσα με τον Χάρλαν. Λίγες φορές έχω την εικόνα του τέλους όταν ξεκινάω μια ιστορία. Αρχίζω να γράφω ένα βιβλίο και παρακολουθώ τους ήρωες να εξελίσσονται, να μου διηγούνται εκείνοι την ιστορία τους. Έτσι και στο “Μακρύ σοκάκι”, είχα μια γενική ιδέα για το τι θέλω να γράψω, αλλά το φινάλε του το είδα - και το έγραψα, αχ Θεέ μου!- μαζί με το Ζήση, τον Κωνσταντίνο και το φάντασμα της Αρετής.
10. Μετά «Το μακρύ σοκάκι» υπάρχουν συγγραφικά σχέδια;
Ναι, κάποια ήδη ολοκληρωμένα ήδη και κάποια άλλα σε εξέλιξη: Διηγήματα, ανθολογίες, συνεργατικά βιβλία, scaletta για τη θεατρική μεταφορά στο βιβλίο “Το κουτί” (εκδ. Bell, 2020) από την Aikor Productions και τον Γιάννη Αϊβάζη, καθώς ετοιμάζω και νέα μυθιστορήματα. Χαίρομαι γιατί η δημιουργικότητα θυμίζει αφρισμένα νερά ποταμού. Τα επόμενα χρόνια θα έχουμε πολλές ανακοινώσεις. Από φέτος θα ξεκινήσουν δηλαδή. Υγεία να έχουμε όλοι μας και έρχονται όμορφα πράγματα! Ταυτόχρονα είμαι σε μια φάση της ζωής όπου επιθυμώ να αφοσιωθώ στην οικογένεια που έχουμε χτίσει με τη σύζυγο, στον μεγάλο μας γιο τον Νικόλα που είναι οκτώ και τον μικρότερο τον Θάνο που είναι τεσσάρων και ξεκίνησε φέτος το σχολείο. Θέλω να αφιερωθώ στη σύζυγο και σε εμένα. Ως συγγραφέας αυτά τα δέκα χρόνια πέτυχα περισσότερα από όσα είχα ονειρευτεί όταν ξεκίνησα να γράφω την πρώτη μου ιστορία. Πολλά περισσότερα. Συνειδητοποιώ λοιπόν ότι τα τελευταία δέκα χρόνια έχω αφιερώσει ατελείωτες ώρες (μέρες, εβδομάδες, χρόνια ολόκληρα εν τέλει) στη συγγραφή και τα βιβλία -και χαίρομαι για αυτό- αλλά κατόπιν και στα social media για να στηρίξω την έμπνευση και τη δουλειά μου – χρόνος απ' τη ζωή μου, που κοιτώντας τον τώρα, νιώθω σαν αιμοβόρο τέρας που μου έσχισε σάρκες. Φέτος έκλεισα τα social media για περίπου τέσσερις μήνες και ήταν οι πιο ευτυχισμένοι μήνες στη ζωή μου εδώ και καιρό. Δημιουργικά δε, αυτό το διάστημα έγραφα ακόμα περισσότερο και με μεγαλύτερη έμπνευση και ηρεμία. Για να πετύχω νέους στόχους και όνειρα ως συγγραφέας και φυσικά ως άνθρωπος, θα τα κλείσω ξανά, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Και θα συνεχίσω να γράφω.
* Η συνέντευξη του συγγραφέα Γιώργου Γιώτσα δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα «Ελεύθερη Θράκη», την Πέμπτη 03.11.2022, φύλλο 17236. Δείτε εδώ την ηλεκτρονική μορφή.
Ο Γιώργος Γιώτσας συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά και άλλες ιστορίες», το οποίο και κυκλοφόρησε το 2012, από τις εκδόσεις Momentum και επανεκδόθηκε το 2020 από τις εκδόσεις Λυκόφως. «Το μακρύ σοκάκι» είναι το πέμπτο μυθιστόρημα του συγγραφέα, που ανήκει στη σειρά «Σκοτεινές Πόλεις», μια σειρά βιβλίων που αποτελείται από ιστορίες γραμμένες από Έλληνες συγγραφείς που έχουν υπηρετήσει διαφορετικά είδη λογοτεχνίας.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Γιώργος Γιώτσας
β) Τίτλος: Το μακρύ σοκάκι
γ) Έτος Έκδοσης: 2021
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Λυκόφως
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Μετά το βιβλίο «Στην πόλη του εγκλήματος» του Αλκιβιάδη Σκουλά, συνεχίζω την ανάγνωση ενός ακόμη βιβλίου που ανήκει στη σειρά «Σκοτεινές Πόλεις». Έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία του Γιώργου Γιώτσα («Εκείνος που ψιθυρίζει πάνω από τα βουνά», «Εκ νεκρών» και «Κάτω από το κρεβάτι»), «Το μακρύ σοκάκι», αποτελούσε το επόμενο μου ανάγνωσμα.
Για τον συγγραφέα δεν χρειάζονται συστάσεις. Άλλωστε έχω αναφερθεί πολλάκις για αυτόν και τον ιδιαίτερο τρόπο που παρουσιάζει τις ιστορίες του. Σε ένα ακόμη βιβλίο του ο Γιώργος Γιώτσας ανεβάζει τον πήχη, τόσο με την γραφή του όσο και με την ίδια την πλοκή. Οι ήρωες του είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, με τον καθένα από αυτούς να κουβαλάει τα δικά του προβλήματα, τα δικά του σκοτάδια. Ήρωες που δίνουν τη δική τους μάχη για επιβίωση σε μια κοινωνία που φαίνεται πως έχει ακόμη τα μάτια κλειστά.
Στην Πλατανιά, ένα μικρό κορίτσι με αυτισμό, η 13χρονη Αρετή βρίσκεται νεκρή μέσα σε ένα πηγάδι. Αν και στοιχεία δεν υπάρχουν, όλοι γνωρίζουν στο χωριό ότι δράστες είναι τα παιδιά του εμπόρου Μηλιώση, ο Βασίλης και η Τάσια, τα οποία και δεν τιμωρούνται ποτέ. Όταν διαβούν το μακρύ σοκάκι παρέα με τον Ζήση και τον αδελφό του Κωνσταντίνο - που πάσχει από μια σοβαρή νευροεκφυλιστική ασθένεια, η δικαίωση για όλους θα έρθει με τρόπο που κανείς τους δεν την περιμένει!!! Μπορεί ένας φόνος να στοιχειώσει μια παιδική ψυχή;
Πέθανε. Μια απλή λέξη... και όμως πιο βαριά από κάθε τι.
Ο συγγραφέας έχει καταφέρει να στήσει περίτεχνα μια δυνατή και ενδιαφέρουσα ιστορία, που εξελίσσεται σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους, στο παρελθόν και στο παρόν. Στο παρελθόν εκτυλίσσεται το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας, την οποία και αφηγείται, ο Ζήσης, ένας από τους κεντρικούς χαρακτήρες. Μια ιστορία που τον έχει στιγματίσει μέχρι και σήμερα.
Χάρη στην μοναδική γραφή του αλλά και στις περιγραφές του, ο συγγραφέας δεν παρουσιάζει απλά μια ιστορία σαν αυτές που μάς έχει συνηθίσει αλλά αναδεικνύει καίρια και διαχρονικά κοινωνικά ζητήματα σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης του κοινού για τα άτομα με σοβαρές ασθένειες, που οι πολίτες ακόμα και σήμερα αποκαλούν "καθυστερημένους".
«Το μακρύ σοκάκι» δεν είναι μόνο ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Δεν έχει μόνο στοιχεία τρόμου και φαντασίας. Δεν είναι όμως ούτε και κοινωνικό. Είναι όλα αυτά κι άλλα πολλά μαζί. Είναι ένα κείμενο γροθιά για την ίδια την κοινωνία και τα άτομα με σοβαρές παθήσεις. Ένα κείμενο με πρωταγωνιστές παιδιά, παιδιά που παρενοχλούν, παιδιά που δέχονται κακοποίηση σε όλες τις μορφές, παιδιά που δεν επικοινωνούν με τους ίδιους τους γονείς τους, παιδιά που ψάχνουν να βρουν ένα καταφύγιο. «Το μακρύ σοκάκι» είναι ένα συναισθηματικό κείμενο για τον ψυχισμό ενός παιδιού.
Σημασία έχει το να είσαι ένας άνθρωπος με ευτυχία (από το σημείωμα του συγγραφέα)
Συνολικά για ακόμη μία φορά έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη με το πολύ καλογραμμένο, ενδιαφέρον και ευκολοδιάβαστο βιβλίο του συγγραφέα. «Το μακρύ σοκάκι» είναι ένα μυθιστόρημα με γρήγορη ροή και με κοινωνικές προεκτάσεις. Συνδυάζει όμως την αστυνομική πλοκή με το μεταφυσικό στοιχείο και τον τρόμο. Παράλληλα έχει ένα δυνατό, συγκλονιστικό και ανατρεπτικό φινάλε, που θα θυμάμαι για καιρό. Αν και μου έλειψε το "κάτι" παραπάνω, σίγουρα είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσετε. Μην φοβηθείτε να περπατήσετε στο μακρύ σοκάκι.
* Update: «Το μακρύ σοκάκι» πήρε το βραβείο Everly στην κατηγορία Καλύτερο Βιβλίο Τρόμου για το 2021.
* Αναζητήστε το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ο Αλκιβιάδης Σκουλάς μιλάει για το βιβλίο του, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως με τίτλο «Στην πόλη του εγκλήματος». Πρόκειται για το τρίτο μυθιστόρημα του συγγραφέα, που ανήκει όμως στη σειρά «Σκοτεινές Πόλεις». Στην σειρά αυτή, Έλληνες συγγραφείς που έχουν υπηρετήσει διαφορετικά είδη λογοτεχνίας, κλήθηκαν να να παρουσιάσουν με το δικό τους μοναδικό τρόπο γραφής και από την δική τους οπτική ένα έγκλημα ή μια σκοτεινή ιστορία που εξελίσσεται σε ένα περιβάλλον γεμάτο σκιές και σκοτάδια.
1. Το βιβλίο «Στην πόλη του εγκλήματος» αποτελεί το τρίτο προσωπικό σας μυθιστόρημα και ανήκει στην σειρά «Σκοτεινές Πόλεις» των εκδόσεων Λυκόφως. Πως προέκυψε η συμμετοχή σας σε αυτή τη σειρά βιβλίων;
Ενημερώθηκα από τον εκδότη μου, το σκέφτηκα και αποδέχτηκα την ευκαιρία να πειραματιστώ σε ένα διαφορετικό μέτωπο της λογοτεχνίας. Η πρώτη μου σκέψη ήταν να παντρέψω το αστυνομικό στοιχείο με το μεταφυσικό μυστήριο.
2. Ποια ήταν η αφορμή για να γραφτεί αυτό το βιβλίο;
Αρχικά, από καιρό ένιωθα την ανάγκη να γράψω ένα διαφορετικό story, όχι πολύ έξω από τα νερά μου. Εν τω μεταξύ, προέκυψε η σειρά «Σκοτεινές πόλεις» από τις εκδόσεις Λυκόφως, όπου έντεκα στο σύνολο ομότεχνοι φίλοι και γνωστοί συνάδελφοι, καταθέσαμε τα χειρόγραφά μας με κοινό στόχο ως λογοτεχνικό θέμα, τον αστικό τρόμο.
Περίπου μέσα σε έναν μήνα και κάτι, διότι είχαν στερέψει τα περιθώρια χρόνου για την υποβολή του έργου. Αυτό δεν με άγχωσε ιδιαίτερα, κι αυτό γιατί είχα ήδη προετοιμάσει την πλοκή και τον κεντρικό χαρακτήρα της ιστορίας.
4. Το εξώφυλλο και ο εύστοχος τίτλος του βιβλίου ήταν επιλογή δική σας ή του εκδοτικού;
Αρχικά είχα διαλέξει άλλο τίτλο, αλλά με συζήτηση και σε συμφωνία με τον εκδότη μου, κρατήσαμε το «Στην πόλη του εγκλήματος», μιας και πηγάζει από την ονομασία της πόλης, Κράιμ Σίτυ (Crime City).
5. Λίγα λόγια για την «πόλη του εγκλήματος» και τους χαρακτήρες του.
Το Κράιμ Σίτυ είναι μια μυστήρια πόλη, με χαμηλά και ψηλά μουντά κτήρια, με λούνα παρκ, μπιλιαρδάδικα, ουφάδικα, καζίνο, πορνεία και στριπτιζάδικα, με καφετέριες και ντισκοτέκ μιας και χρονολογικά η ιστορία διαδραματίζεται στο έτος 1988. Οι κάτοικοί της είναι ιδιαίτερα, περίεργα άτομα. Ο Ίαν Νάιφ, ο πρωταγωνιστής που αναλαμβάνει δράση, την επισκέπτεται για πρώτη φορά αλλά δυστυχώς, δεν έχει τον χρόνο σύμμαχό του έτσι ώστε να την γνωρίσει καλύτερα και με ασφάλεια. Γεγονός που θα δυσκολέψει σε βάθος τη διαμονή του.
6. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Όλο και κάτι υπάρχει στο συρτάρι. Όταν με το καλό ολοκληρωθεί η τριλογία «ΘΑΝΑΤΟΥ», βάζω πλώρη για ένα νέο συγγραφικό ταξίδι.
Ο Αλκιβιάδης Σκουλάς συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Στίγμα θανάτου», το οποίο και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2019, από τις εκδόσεις Λυκόφως. Πρόκειται για το πρώτο μέρος της αστυνομικής τριλογίας του συγγραφέα με πρωταγωνιστή τον ντετέκτιβ Τζέικ Φοξ. Το βιβλίο «Στην πόλη του εγκλήματος» είναι το τρίτο μυθιστόρημα του συγγραφέα, που ανήκει όμως στη σειρά «Σκοτεινές Πόλεις».
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Αλκιβιάδης Σκουλάς
β) Τίτλος: Στην πόλη του εγκλήματος
γ) Έτος Έκδοσης: 2021
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Λυκόφως
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Τον συγγραφέα τον είχα εδώ και καιρό στα υπόψιν μου, από τα δύο προηγούμενα βιβλία του. Τελικώς το βιβλίο του «Στην πόλη του εγκλήματος» ήρθε πιο γρήγορα στα χέρια μου, μιας που ήταν από τα πρώτα χριστουγεννιάτικα βιβλίο δώρα. Το βιβλίο αυτό ανήκει στη νέα σειρά ιστοριών με τίτλο «Σκοτεινές Πόλεις», με τις εκδόσεις Λυκόφως να ενώνουν όλους τους Έλληνες συγγραφείς που έχουν υπηρετήσει διαφορετικά είδη λογοτεχνίας, οι οποίοι και καλούνται να παρουσιάσουν με το δικό τους μοναδικό τρόπο γραφής και από την δική τους οπτική ένα έγκλημα ή μια σκοτεινή ιστορία που εξελίσσεται σε ένα περιβάλλον γεμάτο σκιές και σκοτάδια.
Στο Κράιμ Σίτυ το 1988 δεκάδες άντρες κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες εξαφανίζονται. Η αστυνομία βρίσκεται επί ποδός ώστε να ανακαλύψει ποιος κρύβεται πίσω από την εξαφάνιση των ανδρών. Το μόνο στοιχείο που έχουν είναι οι κηλίδες αίματος που αφήνουν πίσω τους τα θύματα. Οι προσπάθειες της ωστόσο πέφτουν στο κενό. Ο μόνος που δεν εγκαταλείπει τις προσπάθειες εύρεσης των εξαφανισμένων ανδρών είναι ο ιδιωτικός ερευνητής Ίαν Νάιφ, ο οποίος, στο δρόμο για την ανακάλυψη του υπεύθυνου πίσω από τις εξαφανίσεις, θα χρειαστεί να μείνει σε ένα ξενοδοχείο. Το πρώτο του λάθος είναι ότι μπήκε να διαμείνει σε αυτό. Το δεύτερο λάθος του είναι που παρασύρεται από μία σαγηνευτική γυναίκα. Στην πόλη του εγκλήματος τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Μόνο ένα υπερφυσικό φαινόμενο θα μπορούσε να δικαιολογήσει την εξαφάνιση των αντρών.
Ο Αλκιβιάδης Σκουλάς παρουσιάζει μια σκοτεινή αστυνομική ιστορία, αρκετά ενδιαφέρουσα, η οποία διαδραματίζεται στο Κράιμ Σίτυ (= Crime City). Σε μια πόλη, που οι κάτοικοι του αρέσκονται σε θεωρίες και συνωμοσίες κι όλοι φαίνεται πως κάτι κρύβουν αλλά σιωπούν. Μέσα σε όλα αυτά θα προστεθεί και μια παράξενη γυναίκα.
Η γραφή του συγγραφέα είναι ωραία, οι περιγραφές του έχουν δημιουργήσει μια μυστηριώδη και σκοτεινή ατμόσφαιρα αλλά και εικόνες από την πόλη του εγκλήματος. Από τις πρώτες σελίδες γίνεται αναφορά στις περίεργες εξαφανίσεις ενώ παράλληλα ο συγγραφέας παίρνει τον αναγνώστη από το χέρι ώστε να παρατηρήσει βήμα βήμα το δρόμο που ακολουθεί η αστυνομία και κυρίως ο ιδιωτικός ερευνητής για την διαλεύκανση των εξαφανίσεων. Ταυτόχρονα θα περιηγηθεί στους σκοτεινούς δρόμους της πόλης και θα γνωρίσει τους καχύποπτους κατοίκους της.
μια ζωντανή πόλη που βυθιζόταν στο ημίφως
Το μυστήριο και η αγωνία, σελίδα με σελίδα, είναι στα ύψη. Οπότε είναι δύσκολο να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια. Χάρη στο μικρό όγκο του διαβάζεται μέσα σε λίγες ώρες. Προσωπικά ωστόσο μου έλειψε "κάτι". 'Ίσως να ήθελα λίγες σελίδες ακόμα, ώστε να αναπτυχθούν περισσότερο κάποιοι κεντρικοί χαρακτήρες. Ίσως πάλι να μού δημιουργήθηκαν ερωτήματα που δεν απαντήθηκαν. Δεν μπορώ να το προσδιορίσω αυτό το "κάτι".
Συνολικά έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη με το πολύ καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο βιβλίο του συγγραφέα. Η «πόλη του εγκλήματος» είναι ένα μυθιστόρημα με γρήγορη ροή που συνδυάζει την αστυνομική πλοκή με το μεταφυσικό στοιχείο και το θρίλερ. Παράλληλα δεν λείπουν οι ανατροπές κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης αλλά και στο φινάλε.
* Αναζητήστε το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ένας ακόμη διαγωνισμός της σελίδας που για μια ακόμη φορά, έτρεξε, μέσω του προσωπικού μου προφίλ στο instagram, φτάνει στο τέλος του. Οι έγκυρες συμμετοχές ήταν στο σύνολο 701 ενώ η τελική κλήρωση έγινε μέσω της εφαρμογής Lukky. Σε έναν ακόμη διαγωνισμό άφησα να γίνουν πολλαπλές συμμετοχές. Πολλά τα ευχαριστώ για τις συμμετοχές, τα like και τα σχόλια σας. Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ στo συγγραφέα Βαγγέλη Παπαδιόχο, που πρόσφερε το βιβλίο.
Η κλήρωση έγινε μέσω του lukkyapp, μεταδόθηκε σε live story από το προσωπικό μου προφίλ στο instagram και ο νικητής έχει ειδοποιηθεί μέσω inbox.
Μείνετε συντονισμένοι.
Ακολουθείστε με στο facebook και στο instagram για να μην χάνετε διαγωνισμό!!!
Ο Βαγγέλης Παπαδιόχος μιλάει για το βιβλίο του, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως, με τίτλο «Καθαρή πόλη». Πρόκειται για την τρίτη συλλογή διηγημάτων και το τέταρτο βιβλίο του συνολικά. Μέσα από την «Καθαρή πόλη» παρουσιάζεται το έγκλημα στην Ελλάδα, από μια διαφορετική οπτική.
1. Η «Καθαρή Πόλη» είναι η τρίτη σας συλλογή διηγημάτων που κυκλοφορεί από
τις εκδόσεις Λυκόφως. Ποια ήταν η αφορμή για να γραφτεί αυτό το βιβλίο;
Οι αφορμές και οι πηγές έμπνευσης ήταν, όπως συμβαίνει συνήθως, πολλές
και ετερόκλητες· σύγχρονα πολυδιάστατα αστυνομικά
μυθιστορήματα, όπως αυτά του Πέτρου Μάρκαρη, ψυχογραφικά διηγήματα σαν το Τέρας
στο μετρό της Βασιλικής Ηλιοπούλου, σύγχρονες και παλαιότερες ιστορίες
τρόμου, ταινίες κοινωνικού ρεαλισμού, σαν τον Βασιλιά του Νίκου
Γραμματικού και κάποια προσωπικά βιώματα και εμπειρίες. Σε γενικές γραμμές,
μπορώ να πω ότι αυτό το βιβλίο ενώνει κατά κάποιο τρόπο την πρώτη μου συλλογή
διηγημάτων (Λαθρεπιβάτες, εκδ. Οσελότος, 2018) που εντάσσεται σε αυτό
που αποκαλείται «πεζογραφία της κρίσης» και τη δεύτερη (Σκοτεινά δωμάτια,
εκδ. Συμπαντικές διαδρομές, 2019) που κινείται μεταξύ του ψυχολογικού θρίλερ
και του υπερφυσικού τρόμου.
2. Ποια τα πρώτα συναισθήματα όταν πήρατε στα χέρια σας πλέον τυπωμένο το
βιβλίο σας;
Αισθάνθηκα ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα και θεωρώ ότι είναι η πιο
ολοκληρωμένη πεζογραφική μου προσπάθεια μέχρι τώρα. Φυσικά, η επιβεβαίωση αυτού
επαφίεται στο αναγνωστικό κοινό και στον χρόνο. Μπορώ να πω, πάντως, με
περισσότερη σιγουριά ότι είναι η αρτιότερη από τεχνικής πλευράς έκδοση βιβλίου
μου.
3. Πόσος χρόνος χρειάστηκε για την ολοκλήρωση του βιβλίου;
Χοντρικά περίπου ένας χρόνος, αν και φυσικά υπήρξαν μη παραγωγικά
διαστήματα.
4. Το εξώφυλλο και ο τίτλος του βιβλίου ήταν επιλογή δική σας ή του
εκδοτικού οίκου;
Ο τίτλος του βιβλίου συμπίπτει με τον τίτλο ενός από τα διηγήματα και αντικατοπτρίζει
τον κύριο θεματικό άξονα του βιβλίου. Είχα καταλήξει από νωρίς σε αυτόν, όπως
και στη γενική ιδέα για το εξώφυλλο. Ωστόσο, ο εκδοτικός οίκος επέλεξε σωστά να
σχεδιάσει κάτι λίγο πιο μινιμαλιστικό σε σχέση με αυτό που είχα σκεφτεί και να
το πλαισιώσει με μια κιτρινωπή απόχρωση που προδίδει μια αρρωστημένη ατμόσφαιρα.
5. Λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο «Καθαρή Πόλη».;
Είναι δέκα ιστορίες εγκλήματος με κοινωνικοπολιτικές αναφορές και φόντο
το σύγχρονο ελληνικό αστικό τοπίο. Τα ψυχολογικά τραύματα και οι περίπλοκες
οικογενειακές σχέσεις, η μετανάστευση και η ξενοφοβία, η περιθωριοποίηση
ορισμένων ατόμων που προσπαθούν να επανενταχθούν στον κοινωνικό ιστό, ο
υπόκοσμος και οι κοινωνικοπολιτικές διασυνδέσεις του είναι τα κύρια θεματικά
μοτίβα, πλαισιωμένα από στοιχεία αστυνομικής περιπέτειας και ενίοτε κάποια
στοιχεία τρόμου και φαντασίας.
6. Μπορεί μια Πόλη να μείνει Καθαρή, όταν η ανεργία, η παρανομία και η
εγκληματικότητα είναι στα ύψη;
Σίγουρα όχι. Αλλά πέρα από τα εμφανέστατα αυτά προβλήματα, ο ειρωνικός
τίτλος αναφέρεται και σε μια κοινωνικοπολιτική έννοια του «καθαρού» που
αποβάλλει και περιθωριοποιεί ως μίασμα καθετί διαφορετικό. Επίσης, αναφέρεται
και στην κάθε είδους βρομιά που μπορεί να λερώσει τη συνείδηση του καθενός και
να τον μετατρέψει σε συνένοχο του εγκλήματος που λαμβάνει χώρα δίπλα του.
7. Έχετε ξεχωρίσει κάποια/ες ιστορία/ες από αυτές που περιλαμβάνονται στο
βιβλίο;
Νομίζω ότι η πλέον αντιπροσωπευτική, ολοκληρωμένη και πολυδιάστατη είναι
η ομότιτλη ιστορία.
8. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Αυτό το διάστημα γράφω μια νουβέλα στην οποία επιχειρώ να συνδυάσω την
πολιτική σάτιρα και την επιστημονική φαντασία. Θα ήθελα να πλαισιωθεί με σκίτσα
και να κυκλοφορήσει σαν ένα ιδιότυπο παραμύθι για μεγάλους. Επίσης, πρόσφατα
κυκλοφόρησε μια νουβέλα μου με τίτλο «Ο μεγάλος αφέντης», ως μέρος της σειράς
νουβελών crime fiction και φαντασίας «Σκοτεινές
πόλεις» από τις εκδόσεις Λυκόφως.
«Οι Δικές μου Στιγμές» σε συνεργασία με το συγγραφέα Βαγγέλη Παπαδιόχο προσφέρουν σε ένα τυχερό αναγνώστη, το νέο του βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως με τίτλο «Καθαρή πόλη» με γενική αφιέρωση. Ο διαγωνισμός ισχύει για κατοίκους εντός Ελλάδας. Το βιβλίο θα σταλεί στον νικητή από τον συγγραφέα.
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ "ΤΡΕΧΕΙ' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ INSTAGRAM
- Συμμετοχές για ένα ενυπόγραφο αντίτυπο με προσωπική αφιέρωση στο προφίλ μου στο instagram ΕΔΩ
Ο διαγωνισμός ισχύει από σήμερα, Τρίτη 19/10/2021 έως την Πέμπτη 04/11/2021. Ο νικητής θα ενημερωθεί κάτω από το post και σε insta story, καθώς και από την στήλη "Διαγωνισμοί" του ιστολογίου «Οι Δικές μου Στιγμές» την Παρασκευή 05/11/2021.
Λίγα λόγια για το βιβλίο: Δέκα ιστορίες εγκλήματος με φόντο το σύγχρονο ελληνικό αστικό τοπίο περιλαμβάνει η συλλογή διηγημάτων του Βαγγέλη Παπαδιόχου «Καθαρή πόλη» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως. Όλες οι ιστορίες εξελίσσονται σε διαφορετικές πόλεις, γεμάτες σκιές, που προσπαθούν να τις καλύψουν με σκοτάδι, για να μην αμαυρωθεί η εικόνα την οποία θέλουν να προβάλλουν: την εικόνα της καθαρής πόλης. Σαν τη συνείδησή μου που θέλει να κοιμάται ήσυχη, καθαρή. Στο επίκεντρο των διηγημάτων, οικογενειακές και επαγγελματικές σχέσεις που δοκιμάζονται, υπαρξιακές κρίσεις και ψυχολογικά τραύματα, κοινωνικά απόκληροι, μαφιόζοι με ισχυρές διασυνδέσεις, άνθρωποι της διπλανής πόρτας που εξυφαίνουν σχέδια εκδίκησης, με άλλες ιστορίες να έχουν στοιχεία αστυνομικής περιπέτειας, άλλα στοιχεία τρόμου και άλλα φαντασίας, όλα όμως δομημένα ως ενιαίο σύνολο με σταθερό αφηγηματικό χαρακτήρα που εγγυάται η εμπειρία του Βαγγέλη Παπαδιόχου, καθώς το βιβλίο «Καθαρή πόλη» αποτελεί την τρίτη του συγγραφική εμφάνιση.
Ο Διαγωνισμός έχει καταχωρηθεί και στα:
kerdiseto, diagonismos, nethall, mykosmos, doreandiagonismoi
Ο Βαγγελης Παπαδιόχος συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό, μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Σατυρικά γράμματα», μια ποιητική συλλογή που κυκλοφόρησε το 2017, από τις εκδόσεις του βιβλιοπωλείο Bookstars. Η «Καθαρή πόλη» αποτελεί συνολικά το τέταρτο του βιβλίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Βαγγελης Παπαδιόχος
β) Τίτλος: Καθαρή πόλη
γ) Έτος Έκδοσης: 2021
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Λυκόφως
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Η «Καθαρή πόλη» του Βαγγέλη Παπαδιόχου είναι ένα βιβλίο που ήθελα εδώ και καιρό να διαβάσω, όταν και το είδα πρώτη φορά από μια φίλη στο instagram. Τελικώς το βιβλίο ήρθε στα χέρια μου ανέλπιστα και αποτέλεσε μάλιστα μια ευχάριστη έκπληξη. Το βιβλίο σε μαγνητίζει από το έντονο, κίτρινο, εξώφυλλο του καθώς και με τον έξυπνο και επιβλητικό του τίτλο.
Στη συλλογή αυτή ο Βαγγέλης Παπαδιόχος παρουσιάζει δέκα ενδιαφέρουσες, ευφυέστατες και καλογραμμένες ιστορίες. Ιστορίες που εξελίσσονται σε διάφορα σημεία στην Ελλάδα, σε επαρχίες, σε κωμοπόλεις αλλά και σε μεγάλες πόλεις. Άλλες φανταστικές, άλλες πραγματικές. Δεν τις ονοματίζει ποτέ. Δέκα ιστορίες με πρωταγωνιστές ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Ανθρώπους που θα πάρουν τη ζωή στα χέρια τους, ώστε η πόλη που ζουν να "καθαρίσει". Πως μπορεί μια Πόλη να μείνει Καθαρή, όταν η ανεργία, η παρανομία και η εγκληματικότητα είναι στα ύψη;
Η γραφή του συγγραφέα είναι πολύ καλή. Μέσα από τον παραστατικό του και πλούσιο λόγο, παρουσιάζει ρεαλιστικές εικόνες ενώ σκιαγραφεί τους χαρακτήρες του όσο πρέπει για να ταυτιστεί ο αναγνώστης μαζί τους. Οι ιστορίες είναι άλλοτε μικρές κι άλλοτε λίγο μεγαλύτερες. Κάποιες κρύβουν μέσα τους σκοτάδι, κάποιες πάλι είναι ανατριχιαστικές. Όλες τους είναι εμπνευσμένες από αληθινά περιστατικά. Συνολικά όλες τους ήταν πολύ καλές.
Ο θάνατος περνά ξυστά από δίπλα μου, σαν ένα φευγαλέο ψυχρό ρεύμα, χωρίς να με αγγίζει
Προσωπικά, από τα δέκα διηγήματα, ξεχώρισα, πολλές ιστορίες. Κάποιες ιστορίες δεν ήθελα να τελειώσουν, σε άλλες πάλι μού έλειψε η κορύφωση ενώ σε άλλες το φινάλε του ήταν απότομο, χωρίς εξηγήσεις.. Αγαπημένες ιστορίες, «Ατύχημα», «Καθαρή πόλη», «Καθαρός πια», «Τρία βλέμματα» και «Unus mundus».
Εν κατακλείδι, το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα «Καθαρή πόλη» είναι αρκετά καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο. Μια συλλογή διηγημάτων με δόσεις μυστηρίου, τρόμου, φαντασίας και αγωνίας, με φόντο την Ελλάδα. Δέκα διηγήματα που παρουσιάζουν το έγκλημα στην Ελλάδα, από διαφορετική οπτική.
* Αναζητήστε το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons