Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκδόσεις Υδροπλάνο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκδόσεις Υδροπλάνο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ο Ηλίας Στεργίου συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Μικρά ένοχα μυστικά», το οποίο και κυκλοφόρησε το 2018, από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές. Διηγήματα του έχουν διακριθεί και συμπεριληφθεί σε συλλογικά έργα. Οι «Ψίθυροι» είναι το τέταρτο μυθιστόρημα του συγγραφέα, βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Ηλίας Στεργίου
β) Τίτλος: Ψίθυροι
γ) Έτος Έκδοσης: 2021
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Υδροπλάνο
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Υπάρχουν βιβλία που ποτέ δεν είχες στα υπόψιν σου να διαβάσεις και που τελικά αποδείχθηκαν σημαντικά. Υπάρχουν βιβλία που το εξώφυλλο τους σε προϊδέαζε για κάτι άλλο από αυτό που διάβασες εν τέλει. Υπάρχουν όμως και βιβλία που τον συγγραφέα τον είχες ακουστά αλλά δεν σου δόθηκε η ευκαιρία να τον διαβάσεις μέχρι σήμερα. Στη δική μου περίπτωση λίγο πολύ όλα τα παραπάνω ισχύουν, μιας που τον συγγραφέα τον γνώριζα, βιβλία του όμως δεν είχα διαβάσει.
Τον Ηλία Στεργίου τον ανακάλυψα τυχαία μέσα από το Goodreads όταν κάποια στιγμή έπεσα πάνω στις «Σιωπές» του. Αντί όμως για τις «Σιωπές» ήρθαν οι «Ψίθυροι». Και οι «Ψίθυροι» ήταν μακράν η καλύτερη αναγνωστική επιλογή που έχω κάνει. Είναι δύσκολο ωστόσο να αποδώσω ένα χαρακτηρισμό για το βιβλίο αυτό. Γιατί ο Ηλίας Στεργίου καταφέρνει να συνδυάσει πολλά στοιχεία αλλά και να θίξει διαχρονικά ζητήματα.
Ψίθυροι. Μονάχα λόγια ψιθυριστά στο σκοτάδι
Ας τα πάρω όμως από την αρχή. Το εξώφυλλο του είναι τρομακτικό και σε προϊδεάζει ότι θα διαβάζεις μία ιστορία μυστηρίου ίσως και τρόμου. Εν τέλει αυτό που διαβάζεις δεν είναι μόνο μία ιστορία μυστηρίου. Είναι μία ιστορία που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Μία ιστορία που πρέπει να κάνετε τον κόπο να διαβάσετε!!!
Η Ζωή μετά την κακοποίηση που θα δεχτεί από τον άντρα της, παίρνει την απόφαση να φύγει από το σπίτι, μαζί με την κόρη της Μελίνα. Θα φτάσει στην πόλη της γούνας, στην Καστοριά και θα κάνει μία νέα αρχή πιστεύοντας ότι οι δυο τους είναι πλέον ασφαλής. Θα αναλάβει τη φροντίδα μιας παράξενης και ιδιότροπης γυναίκας, της Εύας, που λόγω των προβλημάτων της αδυνατεί να βγει από το σπίτι. Και τότε θα αρχίσουν οι ψίθυροι από σκιές που επιζητούν βοήθεια και λύτρωση.
Κάθε σπίτι έχει τους δικούς του θορύβους, αρκεί να ξέρεις να τους αφουγκραστείς
Ο Ηλίας Στεργίου παρουσιάζει μια παράξενη, σκοτεινή μα και ιδιαίτερη ιστορία, η οποία όπως αναγράφεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Μέσα σε λίγες σελίδες, χάρη στην ωραία γραφή του συνδυάζει την μυθοπλασία με την πραγματικότητα αφού καταπιάνεται με θέματα της επικαιρότητας που έχουν πάρει τεράστιες διαστάσεις (ενδοοικογενειακή βία και γυναικεία κακοποίηση) και σχολιάζει παράλληλα τα κακώς κείμενα της εποχής μας.
Το πιο ωραίο στην ιστορία αυτή είναι ότι ο ίδιος ο συγγραφέας καταφέρνει να συνδυάσει το μυστήριο με το μεταφυσικό στοιχείο αλλά και να δημιουργήσει μια ανατριχιαστικά σκοτεινή και κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Ένα παλιό αρχοντικό στο οποίο δεν υπάρχουν καθρέφτες, η μυστηριώδης ιδιοκτήτρια του Εύα που όλα τα ξέρει αλλά ποτέ δεν βγαίνει από το δωμάτιο, ένα παλιό δερματόδετο ημερολόγιο που κρύβει πολλά μυστικά, τριξίματα και ψίθυροι που πλανούνται στο σκοτάδι, μια κακοποιημένη γυναίκα που βρίσκει καταφύγιο και προσπαθεί να υλοποιήσει τα όνειρα της.
Η ευτυχία είναι σαν μια πεταλούδα εύθραυστη και άπιαστη. Αν είχες την ευκαιρία να την ακουμπήσεις κάποια στιγμή, τότε θα είσαι από τους τυχερούς αυτού του κόσμου.
Συνολικά αν και είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα που διαβάζω έχω μείνει πλήρως ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα. Οι «Ψίθυροι» είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία μυστήριου με έντονο το μεταφυσικό στοιχείο και με κοινωνικές προεκτάσεις. Ένα βιβλίο για την ενδοοικογενειακή βία. Ένα μικρό σε σελίδες βιβλίο, που θα σε κάνει να συνειδητοποιήσεις για το τι είναι ικανός να κάνει ένας άνθρωπος. Μην φοβηθείτε να το διαβάσετε!!!
* Αναζητήστε το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς
5 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ο Τάσος Βελβές μιλάει για το πρώτο του παιδικό βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο με τίτλο «Τσίπι ο ξεχωριστός», για τη ζωγραφική αλλά και το κανάλι που διατηρεί στο Youtube.
Τάσο μίλησε μου λίγο για σένα αλλά και για το κανάλι ζωγραφικής που έχεις στο Youtube για μικρά και... μεγάλα παιδιά. Πότε πήρες την απόφαση να το δημιουργήσεις;
Χυτούλα, κατ’ αρχάς θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για τη φιλοξενία στη σελίδα σου! Κατάγομαι από τη Λήμνο και τo 2011 αποφοίτησα από τη Σχολή Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών Φλώρινας, τμήμα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Η αλήθεια είναι ότι το κανάλι στο Youtube δημιουργήθηκε πριν ενάμιση χρόνο περίπου. Είναι μια προσπάθεια για να αγαπήσουν οι επίδοξοι μικροί καλλιτέχνες τη ζωγραφική με απλούστατα βήματα μα πάνω απ’ όλα με ευχάριστο τρόπο! Είναι υπέροχο συναίσθημα να βλέπεις τους μαθητές σου να εξελίσσονται όχι μόνο μέσα από την τάξη αλλά και από αυτά τα μίνι βίντεο στο Youtube που έφτιαξες ειδικά γι’ αυτούς!.
«Τσίπι ο ξεχωριστός» τιτλοφορείται το πρώτο σου παιδικό βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Τι σε ώθησε να γράψεις την συγκεκριμένη ιστορία;
Όπως λέει και το όνομα, ήθελα να γράψω για τη διαφορετικότητα, αλλά όχι έτσι όπως έχουμε συνηθίσει να την ακούμε έως τώρα. Πιο συγκεκριμένα, μιλάω για τις ξεχωριστές δυνατότητες που κρύβουμε όλοι μέσα μας και ότι κάθε παιδί μπορεί να τις εξωτερικεύσει, αρκεί να πιστέψει σε αυτές και να τις αγαπήσει!
Πόσο χρόνο σου πήρε η ολοκλήρωση του νέου σου βιβλίου δεδομένου ότι επιμελήθηκες και την εικονογράφηση αλλά και το κείμενο;
Περίπου δύο με τρεις μήνες. Οτιδήποτε έχει ομοιοκαταληξία όπως το κείμενο του βιβλίου, απαιτεί λίγο παραπάνω προσοχή κατά τη δημιουργία του για να είναι εύηχο και να ρέει όμορφα στα αυτιά του αναγνώστη. Το πραγματικό στοίχημα όμως εδώ, ήταν η εικονογράφηση, μιας και πέρα απ’ την όλη διαδικασία η οποία ήταν χρονοβόρα, προσπάθησα να κάνω τις εικόνες να μιλάνε από μόνες τους. Ελπίζω να το κατάφερα!
Το εξώφυλλο και ο τίτλος του βιβλίου ήταν επιλογή δική σου ή του εκδοτικού οίκου;
Και τα δύο ήταν δική μου επιλογή. Έγιναν βέβαια κάποιες γραφιστικές αλλαγές στις γραμματοσειρές και από τον εκδοτικό, πράγμα απαραίτητο κατά τη γνώμη μου..
Πες μου λίγα λόγια για το νέο σου βιβλίο «Τσίπι ο ξεχωριστός».
Είναι ένα βιβλίο το οποίο έγραψα και εικονογράφησα περίπου πριν δύο χρόνια, αλλά φέτος είχα την τύχη να το εκδώσω με τις εκδόσεις Υδροπλάνο! Η ιστορία του Τσίπι, διαδραματίζεται σε ένα σχολείο διαφορετικό από αυτά που έχουμε δει έως τώρα. Τα παιδιά αντί για παιχνίδια, έχουν μαζί τους από ένα γλυκύτατο τερατάκι με δυνάμεις μαγικές, που τους βοηθάει σε ότι και αν κάνουν. Ο Τάκης όμως, ο πρωταγωνιστής, έχει μαζί του ένα νερόδρακο του οποίου οι δυνάμεις φαίνεται να μη χρησιμεύουν πουθενά, έχοντας έτσι ως αποτέλεσμα να προσπαθεί να μιμηθεί τις δυνάμεις από τα τερατάκια των φίλων του. Όπως είπα και πιο πάνω, μέσα από αυτή την ιστορία, προτρέπω τους μικρούς μας φίλους να κοιτάξουν πραγματικά μέσα στον καθρέπτη της ψυχής τους και να εμπιστευτούν τις δικές τους, μοναδικές δυνάμεις. Όταν τις ανακαλύψουν και τις κατανοήσουν, η επιτυχία είναι μονόδρομος και η φράση «δε μπορώ» θα είναι πια παρελθόν!
Σε ποιες ηλικίες απευθύνεται το βιβλίο και τι πρέπει να κρατήσουν οι μικροί αναγνώστες μέσα από την ιστορία του;
Το βιβλίο απευθύνεται σε ηλικίες νηπίου έως και σε παιδιά πρώτης και δευτέρας τάξης δημοτικού. Αυτό που θα έλεγα στους μικρούς μας αναγνώστες, είναι ότι όλοι κρύβουμε ένα μικρό Τσίπι μέσα μας! Γίνετε φίλοι του, δείξτε υπομονή, κατανοήστε τον και στο τέλος να είστε σίγουροι ότι θα σας ανταμείψει και με το παραπάνω!
Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Έχω αρκετές ιδέες στο μυαλό μου, αλλά το πότε, το πως και με τι θα καταπιαστώ είναι ακόμη άγνωστο. Προς το παρόν δίνω όλα μου τα φώτα στον Τσίπι και στους μικρούς του αναγνώστες.
Ασχολείσαι με τα social media και αν ναι που μπορούμε να σε βρούμε;
Φυσικά! Ελάτε να γίνουμε φίλοι στο Youtube, Facebook και Instagram, πληκτρολογώντας απλά το ονοματεπώνυμό μου “Τάσος Βελβές”!
Ο Τάσος Βελβές συστήνεται στο αναγνωστικό κοινό μέσα από το πρώτο του παιδικό βιβλίο με τίτλο «Τσίπι ο ξεχωριστός», το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Στο πρώτο του βιβλίο, ο Τάσος Βελβές επιμελείται τόσο την ιστορία όσο και την εικονογράφηση. Ο ίδιος από μικρή ηλικία ονειρεύονταν να γίνει δάσκαλος ζωγραφικής. Και το κατάφερε καθώς τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως εικαστικός σε δημοτικά σχολεία. Παράλληλα διατηρεί και κανάλι ζωγραφικής στο Youtube για μικρούς αλλά και μεγάλους. Στόχος του να μας κάνει όλους να ξεφύγουμε από τα άγχη της καθημερινότητας, να πιάσουμε μολύβι και χαρτί και παρέα να ζήσουμε ένα ταξίδι...ζωγραφικής.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Τάσος Βελβές
β) Τίτλος: Τσίπι ο ξεχωριστός
γ) Έτος Έκδοσης: 2022
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Υδροπλάνο
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: Είναι λιγάκι δύσκολο να παρουσιάσεις ένα βιβλίο όταν αυτό έρχεται από έναν άνθρωπο που γνωρίζεις προσωπικά εδώ και λίγο καιρό. Την δουλειά του Τάσου Βελβέ όμως την είδα πρόσφατα μέσα από το βιβλίο του Χρήστου Τούβε, μιας που είχε επιμεληθεί την εικονογράφηση του.
«Τσίπι ο ξεχωριστός». Στο πρώτο του προσωπικό παιδικό βιβλίο γράφοντας απλά και κατανοητά για μικρά παιδιά (έως 7 ετών), ο Τάσος Βελβές παρουσιάζει μια διαφορετική, μοναδική, ιδιαίτερη αλλά και ξεχωριστή ιστορία για τις δυνάμεις που κρύβει ο καθένας μέσα του. Όλα τα παιδάκια στο σχολείο κουβαλάνε τερατάκια, που το καθένα από αυτά έχει ικανότητες μοναδικές και ξεχωριστές. Τα τερατάκια αυτά θα κάνουν τα παιδιά να πιστέψουν στον εαυτό τους και να πετύχουν πολλά πράγματα προς όφελος τους. Όμως του Τάκη το δρακάκι, ο Τσίπι έχει μια αστεία δύναμη και όλα τα παιδιά γελάνε. Μέχρι που θα συμβεί κάτι κακό στο σχολείο και ο Τάκης θα συνειδητοποιήσει ότι ο Τσίπι μπορεί επιτέλους να φανεί χρήσιμος.
Σήμερα, όλοι μάθανε κάτι, οδηγό για μια ζωή: ο καθένας πάντα κρύβει δύναμη μοναδική
Η εικονογράφηση του Τάσου Βελβέ, είναι ιδιαίτερη και υπέροχη. Ωστόσο λόγω της σκληρόδετης έκδοσης του βιβλίου, κάποιες εικόνες "χάνονται". Κάποιες ομοιοκαταληξίες είναι όμορφες, κάποιες άλλες πάλι θα μπορούσαν να ήταν καλύτερες. Από τα πολύ θετικά του βιβλίου είναι ότι στο τέλος της ιστορίας ο συγγραφέας προτείνει να πιάσετε τα μολύβια σας και να χρωματίσετε βήμα βήμα τις έξι ζωγραφιές που παραθέτει.
Συνοπτικά, το βιβλίο του Τάσου Βέλβε ο «Τσίπι ο ξεχωριστός» είναι μια μοναδική, ξεχωριστή και αστεία ιστορία, γραμμένη με ομοιοκαταληξία που θυμίζει Ευγένιο Τριβιζά και η οποία συνοδεύεται από μια ιδιαίτερη και καταπληκτική εικονογράφηση, που όλοι θα αγαπήσετε.
Πλοκή: Σε ένα σχολείο διαφορετικό από όλα τα άλλα το κουδούνι χτυπάει δυνατά! Οι μαθητές, εκτός από τσάντες, έχουν πλάι τους και από ένα γλυκύτατο τερατάκι με δυνάμεις μαγικές που τους βοηθάει σε ό,τι χρειαστούν. Όμως, το τερατάκι του Τάκη, ο νερόδρακος Τσίπι, έχει μια δύναμη που φαίνεται να μη χρησιμεύει πουθενά. Μέχρι που κάποια στιγμή… Μία ιστορία που μιλάει για το αλλιώτικα διαφορετικό, που είναι, όμως, το ίδιο όμορφο και σημαντικό.
* Αναζητήστε το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς
3 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Η Δήμητρα Ιωάννα Προίσκου μιλάει για το βιβλίο της, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο, με τίτλο «Ένα παιδί εκδικείται». Πρόκειται για το πρώτο της αστυνομικό μυθιστόρημα με κοινωνικές προεκτάσεις, που ρίχνει φως στο σκοτάδι μιας πληγωμένης παιδικής ψυχής.
1. Ποια
είναι η Δήμητρα Ιωάννα Προϊσκου;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην
Αθήνα, και συγκεκριμένα στον Χολαργό. Έχω πολλές όμορφες στιγμές να θυμάμαι. Με
φίλους, παρέες, γειτονιές, αλάνες, τους γονείς μου πάντα δίπλα μου, τις αδερφές
μου. Είμαστε πέντε κορίτσια με όχι πολύ μεγάλη διαφορά ηλικίας η μία από την
άλλη. Εγώ είμαι η μικρότερη, το μιτσό όπως το λένε στην Κέρκυρα από όπου είναι
και η καταγωγή της μητέρας μου. Μεγαλώσαμε όλες μαζί στο ίδιο δωμάτιο, να
μοιραζόμαστε τα κρεβάτια μας και τα γραφεία μας για διάβασμα δίπλα δίπλα. Έχω
αναμνήσεις με αμέτρητες συζητήσεις, γέλια, χαρές, τσακωμούς, ιστορίες,
εξομολογήσεις, μυστικά, όλα ένα μαγικό κουβάρι στο μυαλό μου που ξεδίπλωσε,
ανέπτυξε και εξέλιξε με πολύ όμορφο τρόπο τον εσωτερικό μου κόσμο και την
επικοινωνία μου και αλληλεπίδραση αντίστοιχα και με τον εξωτερικό κόσμο. Ξεκίνησα
να γράφω από σχετικά μικρή ηλικία κυρίως ποιήματα και διηγήματα. Έχω
παρακολουθήσει διάφορα επιμορφωτικά σεμινάρια γύρω από την ποίηση, τη
φιλοσοφία, τη συγγραφή, τη δημιουργική γραφή και τη πεζογραφία, παράλληλα πάντα
με την πολυετή εργασία μου στο χώρο του φαρμάκου, καθώς μόλις πριν δυο χρόνια
αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά με τη συγγραφή. Δύσκολο εγχείρημα αλλά
προτιμώ να μετανιώνω για πράγματα που έκανα κι όχι για πράγματα που δεν έκανα.
2. Το
«Ένα παιδί εκδικείται» είναι το πρώτο σας αστυνομικό μυθιστόρημα, που
κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Ποια τα πρώτα συναισθήματα όταν πήρατε
στα χέρια σας πλέον τυπωμένο το βιβλίο σας;
Δεν ξέρω αν θα καταφέρω επακριβώς να το εκφράσω. Η ευτυχία και η χαρά είναι από αυτά τα συναισθήματα που όταν σε κατακλύζουν αισθάνεσαι μια μικρή ζαλάδα και απέραντη ευγνωμοσύνη. Αισθάνεσαι πληρότητα. Ένα όνειρό μου πήρε μορφή. Ολοκλήρωσα ένα στόχο μου και έβαλα τα θεμέλια και για τη συνέχεια.
3. Τι σας
ώθησε να γράψετε αυτήν την συγκεκριμένη ιστορία;
Με απασχολεί η επικαιρότητα. Προσπαθώ όσο γίνεται να ενημερώνομαι. Δεν γίνεται να απέχεις απ’ τα κοινά. Με επηρέασε πάρα πολύ όταν διάβασα για πρώτη φορά για το κίνημα me too. Με ενόχλησε πάρα πολύ που διάβαζα διάφορα σχόλια ή και συνεντεύξεις από απλούς ανθρώπους μέχρι και επώνυμους να απαξιώνουν όλες αυτές τις γυναίκες που τόλμησαν έστω και μετά από χρόνια να μιλήσουν για ένα τραύμα τους που δεν ξεπέρασαν ποτέ. Εμένα η μητέρα μου μού έλεγε ότι για να καταλάβεις τον πόνο του άλλου πρέπει να μπεις στα παπούτσια του, αλλιώς μην μιλάς, μην κριτικάρεις, κάτσε στη γωνιά σου. Με λίγα λόγια να έχεις πάθει το ίδιο ή να έχεις αναπτύξει και με ευλάβεια ακουμπήσει στην παιδεία σου τη λέξη ενσυναίσθηση. Πήρα λοιπόν την ιστορία και την γύρισα ανάποδα. Χωρίς εννοείται να είμαι υπέρ κάτι τέτοιου. Για μένα ο βιασμός είναι κακούργημα άσχετα το φύλο, και σαφώς είμαι κατά της βίας από όπου κι αν προέρχεται και για οποιονδήποτε λόγο. Είναι μια πράξη δειλίας και σίγουρα ενός προβληματικού νου και ψυχικού κόσμου. Κι αυτό ακριβώς προσπαθώ να δείξω και στο βιβλίο.
4. Πόσο
απαιτητική είναι η συγγραφική διαδικασία και πόσο χρόνο σας πήρε η ολοκλήρωση
του βιβλίου;
Τη συγγραφική διαδικασία αν δεν τη δεις ως δουλειά, καλύτερα μην τολμήσεις να ασχοληθείς μαζί της. Το τολμήσεις με την καλή έννοια. Το βιβλίο μου πήρε τέσσερις μήνες να το τελειώσω έχοντας ως εφόδια αρκετή πειθαρχία και προσήλωση. Σηκωνόμουν κάθε πρωί, έφτιαχνα έναν καφέ και καθόμουν μπροστά από τον υπολογιστή. Ακόμα κι αν αισθάνεσαι πως μια μέρα δεν έχεις έμπνευση, αν κάτσεις μπροστά στον υπολογιστή θα τη βρεις, θα έρθει. Το ωράριο μου ήταν 09:00 με 15:00, κι αν είχα κάποια δουλειά κάποιο πρωί, αναπλήρωνα τις ώρες τα απογεύματα. Ήταν μια περίοδος που είχα σχεδόν εξαφανιστεί από την οικογένεια μου και τις φίλες μου. Αλλά ήταν μια περίοδος απίστευτα δημιουργική και γεμάτη ευχάριστα συναισθήματα, γιατί έκανα αυτό που αγαπούσα. Βέβαια κάποιες φορές τα συναισθήματα ήταν ανάμικτα λόγω και της ιστορίας του βιβλίου. Δένεσαι με κάποιους χαρακτήρες μοιραία, θες δεν θες, είναι δικά σου «παιδιά», οπότε και η εξέλιξη καμιά φορά που δίνεις ίσως σε πονάει περισσότερο και από τον αναγνώστη που μπορεί να στενοχωρηθεί αν ξαφνικά του σκοτώσεις κάποιον χαρακτήρα που συμπαθεί. Η συγγραφή ενός βιβλίου κι από προσωπική πείρα πια μιλώντας, θέλει υπομονή, επιμονή, πειθαρχία και αγάπη.
5. Το
εξώφυλλο και ο τίτλος του βιβλίου ήταν επιλογή δική σας ή του εκδοτικού οίκου;
Τον τίτλο του βιβλίου τον σκέφτηκα αμέσως μόλις σκέφτηκα την υπόθεση και τον ήρωα που θα αναδείκνυε το περιεχόμενο της εν λόγω ιστορίας. Θεωρώ, χωρίς βέβαια να το λέω και απόλυτα, καθώς δεν έχω τις απαιτούμενες επιστημονικές γνώσεις, πως ίσως κάποιοι δολοφόνοι ή βιαστές, το μυαλό τους να έχει κλειδώσει και παραμείνει σε ένα τραυματικό γεγονός που συνέβη κατά την παιδική τους ηλικία. Κι ίσως αυτό το τραύμα που στιγμάτισε τη ζωή τους να πυροδοτεί αυτήν την ακραία και απεχθή συμπεριφορά μη μπορώντας να προχωρήσουν στη ζωή τους, ουσιαστικά να λειτουργούν καθοδηγούμενη από εκείνο το στιγμιότυπο που τους πλήγωσε, καθιστώντας έτσι αποτρεπτική την εναρμόνιση τους με την πραγματικότητα και το παρόν τους. Κάπως έτσι είναι και με τον κεντρικό ήρωα του βιβλίου, για αυτό και κατέληξα σε αυτόν τον τίτλο.
Το εξώφυλλο το σκεφτήκαμε μαζί με τον εκδοτικό οίκο Υδροπλάνο. Ήταν όλοι τους απίστευτα υπομονετικοί και σχολαστικοί. Ανταλλάσσαμε ιδέες και προτάσεις προσπαθώντας όσο γίνεται να καταλήξουμε σε μια εικόνα που θα αντικατοπτρίζει ένα στιγμιότυπο από το βιβλίο, μια τραυματική σκηνή δηλαδή του κεντρικού ήρωα.
Αισθάνομαι τυχερή που ως νέα συγγραφέας είχα την τύχη να συνεργαστώ με τον συγκεκριμένο εκδοτικό οίκο όπου αγκάλιασαν και αγάπησαν από την πρώτη στιγμή το βιβλίο και το αντιμετώπισαν ανάλογα, και εμένα φυσικά, δείχνοντας όλοι τους και ο καθένας ξεχωριστά αμέριστη αγάπη, συνέπεια, ευαισθησία και επαγγελματισμό.
6. Πείτε
μας λίγα λόγια για το βιβλίο και τους χαρακτήρες του;
Το βιβλίο ουσιαστικά εξιστορεί τα παιδικά χρόνια του κεντρικού ήρωα εστιάζοντας σε ένα παιδικό του τραύμα και πως τον επηρεάζει μεγαλώνοντας. Πιστεύω πως οι άνθρωποι δεν δίνουμε την ίδια βαρύτητα και τη δέουσα προσοχή σε ψυχολογικά τραύματα που ενδεχομένως και μοιραία όλοι έχουμε υποστεί κάποια στιγμή στη ζωή μας. Είναι σαν αυτό που λένε πως επειδή η «πληγή» της ψυχής δεν φαίνεται, όπως θα φανεί στο σώμα όπου θα τρέξει αίμα να το πω πιο απλά, δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό η σοβαρότητα που μπορεί να εμπεριέχει ένα τέτοιο τραύμα, και πόσο μπορεί να επηρεάσει τη μετέπειτα ζωή σου και με ποια αποτελέσματα. Στην ενήλικη, λοιπόν, ζωή πια του Φίλιππου, του κεντρικού ήρωα του βιβλίου, αυτό το τραύμα που υπέστη στην παιδική του ηλικία και δεν κατάφερε να το ξεπεράσει, στοιχειώνει τη ζωή του με καταστροφικές συνέπειες για τον ίδιο και τους γύρω του. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες που εμφανίζονται στο βιβλίο, κάποιοι βοηθούν στο να αναστείλουν αυτό το τραύμα του, χωρίς ίσως να αντιλαμβάνονται και επακριβώς το μέγεθος της ζημιάς που έχει προκληθεί, ίσως και κάποιοι ευσυνείδητα να μην θέλουν να εντρυφήσουν στο πρόβλημα, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, και κάποιοι άλλοι το επιβαρύνουν φανερώνοντας εν αγνοία τους το τερατώδες μέγεθος του τραύματος και την επικινδυνότητα του. Μέσα από τους διαλόγους και την αφήγηση παρουσιάζονται οι ζωές καθημερινών χαρακτήρων, οικείων μορφών και συνειδήσεων. Απλοί καθημερινοί άνθρωποι να το πω κάπως έτσι όπου ο κάθε ένας έχει τον ρόλο του και την ουσία του για την έκβαση της ιστορίας.
7. Όταν
γράφατε το βιβλίο είχατε από την αρχή στο μυαλό σας το φινάλε ή διαμορφώθηκε
στην πορεία;
Είχα σκεφτεί από την αρχή τον βασικό κορμό της ιστορίας όπου περιλάμβανε και το φινάλε. Ίσως όχι με τον ίδιο τρόπο που το μετέφερα, αυτό διαμορφώθηκε στην πορεία, αλλά τον συγκεκριμένο επίλογο τον είχα σκεφτεί από την αρχή.
8. Υπάρχουν επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Αυτή τη στιγμή γράφω το επόμενο βιβλίο μου το οποίο θα είναι η συνέχεια του πρώτου. Από εκεί και πέρα έχω ακόμα δυο τρεις ιστορίες για βιβλία που θέλω να γράψω. Αστείρευτη φαντασία! Όρεξη να υπάρχει, που υπάρχει, και επιφυλάσσομαι και για αρκετά ακόμα αναγνωστικά ταξίδια. Με εγκλήματα, ανατροπές, αστυνομικά δρώμενα και πολλά άλλα.
Ο Μανώλης Παλαβούζης μιλάει για το τελευταίο του βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο, με τίτλο «Αττική Καταιγίδα». Πρόκειται για το τέταρτο προσωπικό μυθιστόρημα του συγγραφέα, ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που συνδυάζει τρομοκρατικά και αστυνομικά στοιχεία.
1. Μετά
το «Έτος χωρίς καλοκαίρι», επιστρέφεις με το τέταρτο προσωπικό σου μυθιστόρημα,
την «Αττική Καταιγίδα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. Πώς προέκυψε
η συνεργασία σου με τον νέο και πολλά υποσχόμενο εκδοτικό;
Η συνεργασία με το Υδροπλάνο προέκυψε κάπως έτσι: το
διάστημα πριν ακόμα γράψω το βιβλίο, θυμάμαι να παρακολουθώ με ιδιαίτερο
ενδιαφέρον στα κοινωνικά δίκτυα έναν νέο σε ηλικία εκδοτικό, να κάνει ταχύτατα το
ένα βήμα μετά το άλλο στο χώρο, από σημαντικές μεταγραφές συγγραφέων στο
ενεργητικό του, μέχρι την κυκλοφορία μεταφρασμένων βιβλίων από τα αγγλικά,
στοιχεία που ταιριάζουν σε έναν εκδοτικό οίκο που ήρθε για να μείνει. Δεν το
σκέφτηκα και πολύ να σου πω την αλήθεια, απλά έκανα το επόμενο βήμα, και η
συνεργασία απέφερε ήδη ένα βιβλίο.
2. Ποια
ήταν η αφορμή για να γραφτεί το βιβλίο «Αττική Καταιγίδα»;
Όπως και στα προηγούμενα βιβλία, έτσι κι εδώ, η
αφορμή είναι η καθημερινότητα, η επικαιρότητα, τα καυτά ζητήματα που απασχολούν
κοινωνίες, κυβερνήσεις, ομάδες ανθρώπων. Πολύ απλά ένιωθα πως δεν μπορούσα να
μείνω αδρανής, γινόμαστε σχεδόν καθημερινά τηλεοπτικοί μάρτυρες τρομοκρατικών
επιθέσεων, τόσο το διάστημα πριν, όσο και τώρα κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Από τις επιθέσεις στη Γαλλία και τη Γερμανία, μέχρι τις πιο πρόσφατες στη
Βαγδάτη, στην Καμπούλ και αλλού. Η τρομοκρατία είναι κάτι διαχρονικό, όμως η τηλεόραση
και το διαδίκτυο φέρνουν πολύ πιο «κοντά» το ζήτημα αυτό και τα θλιβερά
περιστατικά του σε όλο τον κόσμο. Κάπως έτσι, άρχισα να πειραματίζομαι πάνω σε
αυτό το ζήτημα και τελικά προέκυψε η Αττική Καταιγίδα.
3. Το βιβλίο χαρακτηρίστηκε ως
τρομοκρατικό θρίλερ. Εσύ πως θα χαρακτήριζες το βιβλίο σου;
Δεν
υπάρχει πιο εύστοχος χαρακτηρισμός. Όλη η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από την
τρομοκρατία, ντυμένη με ένα πέπλο δράσης, αγωνίας, αντίπαλων δυνάμεων και
κοσμοθεωριών, ορκισμένων εχθρών, κινήτρων και σκοπιμοτήτων. Με ιστορικά
δεδομένα και στοιχεία μυθοπλασίας. Δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο ένα
τέτοιο βιβλίο.
4. Πόσος χρόνος χρειάστηκε για
την ολοκλήρωση του νέου σου βιβλίου, δεδομένου ότι χρειάστηκε να γίνει έρευνα
τόσο για το χώρο που διαδραματίζεται η ιστορία όσο και για τις διαδικασίες που
ακολούθησε η αστυνομία για την αναγνώριση αλλά και σύλληψη των δραστών;
Το βιβλίο παρά την πολυσυνθετότητά του γράφτηκε σε πολύ σύντομο διάστημα. Συνολικά μου πήρε περίπου δύο μήνες, τόσο η έρευνα όσο και η συγγραφή. Μπορεί να ακούγεται λίγο, αλλά ήταν δύο μήνες πολύ γεμάτοι. Υπήρχαν μέρες που έγραφα συνεχόμενα για 10, 12 και περισσότερες ώρες με μικρά μονάχα διαλείμματα. Και θεωρώ πως ήταν επίπονη δουλειά, μιας και η θεματολογία ωθούσε την αφήγηση σε ολοένα και υψηλότερους ρυθμούς δράσης και αγωνίας.
Σχετικά με τον τρόπο που η αστυνομία θα διαχειριζόταν ένα τέτοιο ζήτημα, ότι θα διαβάσετε στο βιβλίο είναι μια γενικότερη απεικόνιση αντίστοιχων φαινομένων από το εξωτερικό. Για να σχηματίσω την πλοκή στο μυαλό μου, είδα ντοκιμαντέρ, διάβασα βιβλία, και έψαξα άρθρα στο διαδίκτυο, αλλά περισσότερο αυτοσχεδίασα, έτσι, ότι θα διαβάσετε βρίσκεται εκεί επειδή κυρίως ικανοποιούσε την πλοκή, όχι επειδή ακολουθούσε τα πρωτόκολλα διαχείρισης αντίστοιχων κρίσεων. Πληροφορίες για την ελληνική Βουλή, υπάρχουν πολλές στο διαδίκτυο, αλλά δεν περιορίστηκα σε όσα ισχύουν. Έπλασα πολλά περισσότερα από όσα αληθεύουν. Δεν σου κρύβω ότι κάποιες στιγμές «φοβόμουν» μήπως το βιβλίο προκαλέσει καταστάσεις που δεν έχουμε δει στη χώρα. Αλλά μετά σκεφτόμουν ότι αφού εγώ, με τον συμβατικό μου υπολογιστή και χωρίς καμία ιδιαίτερη γνώση του ζητήματος, κατάφερα να βρω σχέδια της κάτοψης της Βουλής ή της δύναμης αστυνομικών που τη φρουρούν, σίγουρα μια ομάδα αποφασισμένων τρομοκρατών, θα μπορούσε να καταφέρει πολλά περισσότερα αν το ήθελε, ανεξάρτητα από το δικό μου βιβλίο.
Είναι ομολογουμένως ένα μεγάλο βιβλίο, αλλά πώς είναι δυνατόν να ασχοληθείς με ένα τόσο πολυσύνθετο, ακανθώδες και δυσεπίλυτο κοινωνικό ζήτημα και να μην βοηθήσεις τον αναγνώστη να δει το πρόβλημα σφαιρικά; Από την οπτική γωνία όλων των αντιμαχόμενων; Θα ήταν αποτυχία αν απλά αναπαρήγαγα μια χιλιοειπωμένη ιστορία, όπου πάντα οι Δυτικοί είναι οι καλοί και αθώοι και οι Ανατολίτες οι κακοί που εποφθαλμιούν το κακό των πρώτων. Θα ήταν σαν να δείχνω ασέβεια στη νοημοσύνη του αναγνώστη. Όταν υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν, είναι δύσκολο να διακρίνεις το αίτιο και το αιτιατό, τον θύτη και το θύμα. Έτσι, καθεμία από τις 700 και πλέον σελίδες του βιβλίου, έχει λόγο που γράφτηκε, δεν θα μπορούσα με τίποτα να προβώ σε σοβαρές περικοπές και είμαι σίγουρος πως ο αναγνώστης θα το διαπιστώσει και θα το εκτιμήσει.
5. Το
εξώφυλλο και ο τίτλος του βιβλίου ήταν επιλογή δική σου ή του εκδοτικού οίκου;
Ο τίτλος του βιβλίου είναι δικός μου και προκύπτει
τόσο από το θέμα, μεταφορικά δηλαδή, όσο και κυριολεκτικά, καθώς επέλεξα η όλη
24ωρη πλοκή του, να εκτυλίσσεται μια φθινοπωρινή βροχερή μέρα. Το εξώφυλλο
είναι αποτέλεσμα του καλλιτεχνικού τμήματος του εκδοτικού, διά χειρός του Ηλία
Ξηνταβελόνη, ο οποίος θεωρώ πως έκανε καταπληκτική δουλειά.
6. Πες μας λίγα λόγια για το
βιβλίο και τους χαρακτήρες του;
Μια
ομάδα τρομοκρατών εισβάλλει στο μέγαρο της ελληνικής Βουλής, πιάνοντας ομήρους
τους πολιτικούς, τους εργαζόμενους και τους ανήλικους μαθητές που έχουν την
ατυχία να επισκεφθούν τη μέρα αυτή το κτήριο. Κάτω από την κάλυψη εγχώριων και
ξένων ΜΜΕ, η ομηρία λαμβάνει θηριώδεις διαστάσεις, η αστυνομία προσπαθεί να
λύσει την κρίση και να σώσει τις ζωές των αιχμαλώτων, όμως τίποτα δεν είναι
όπως φαίνεται. Προσφυγική κρίση, κλιματική κρίση, θρησκευτικός φονταμενταλισμός,
η εχθρότητα μεταξύ Ανατολής-Δύσης, είναι κάποια από τα στοιχεία που
σηματοδοτούν το βιβλίο. Οι ήρωες, είναι αντιπροσωπευτικά δείγματα ανθρώπων, από
τον καλό μέχρι τον κακόβουλο, από τον ικανό μέχρι τον ανίκανο, από τον
ιδεαλιστή μέχρι τον οπορτουνιστή. Άνθρωποι που καθοδηγούνται από δυνατά
κίνητρα, από πανίσχυρα συναισθήματα όπως το μίσος, η εκδίκηση, αλλά και η
αγάπη, έστω κι αν πολλές φορές είναι δύσκολο να τα διακρίνουμε και να τα
ταυτοποιήσουμε.
7. Τελικά η τρομοκρατία
είναι ένα πρόβλημα που διαθέτει λύση ή μια κρίση που θα ακολουθεί πάντα την
ανθρωπότητα;
Αν η τρομοκρατία διαθέτει κάποια λύση, σίγουρα είναι μια ερώτηση που
σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν αντιμετωπίζουμε την
τρομοκρατία με τον σωστό τρόπο. Αν επενδύσουμε σε περισσότερο μίσος, σε
περισσότερη βία, σε ακρότητες, πώς θα λύσουμε ένα ζήτημα που από μόνο του
στηρίζεται στη βία, τον φόβο, και τις ακρότητες; Αυτό είναι και το κυριότερο
ζήτημα, ο προβληματισμός αν θέλεις, τον οποίο θα κληθεί ο αναγνώστης να
σκεφτεί. Αν η βία μπορεί εξαφανίσει την τρομοκρατία, τότε δεν θα έπρεπε να
υφίσταται η τελευταία. Δείτε πόση βία και πόνος ξεχειλίζουν από αμέτρητες πληγές
σε όλο τον κόσμο… Στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική, στην Ασία και αλλού. Και
ταυτόχρονα είναι περιοχές που δοκιμάζονται καθημερινά από τρομοκρατικές
επιθέσεις. Τι έχουμε καταφέρει εμείς οι Δυτικοί, μέσα από χρόνια συρράξεων; Αν
υπήρχε έστω και μία πιθανότητα να εξαλείψουμε την τρομοκρατία, με τη μορφή
πάντα, που κυριαρχεί στο βιβλίο, τότε αυτό θα είχε συμβεί. Για να μην αλλάζουν
τα πράγματα, κάτι κάνουμε λάθος, κάπως προσεγγίσαμε το ζήτημα από λαθεμένη
σκοπιά. Προσωπικά θεωρώ την αλληλεγγύη ως το μέγιστο δώρο ενός ανθρώπου σε έναν
άλλο. Ας δοκιμάσουμε έστω για μια φορά να επιλέξουμε τη δικαιοσύνη, την
ισονομία, να προσφέρουμε ένα κοινωνικό κράτος-σύμμαχο για τους πολίτες κάθε
χώρας και ίσως τα πράγματα να εξελιχθούν εντελώς διαφορετικά. Αν κάθε άνθρωπος
του κόσμου, έχει μέλλον, νιώθει ασφάλεια, μπορεί να εργάζεται, είναι αποδέκτης
ενός ολοκληρωμένου συστήματος υγείας, παιδείας και πρόνοιας, αν μπορεί να
λατρεύει τους θεούς που θέλει και να διάγει τον τρόπο ζωής που επιθυμεί, είναι
ένας άνθρωπος ευτυχισμένος. Στην συντριπτική πλειοψηφία, ένας ευτυχισμένος
άνθρωπος, δεν θα επέλεγε ποτέ να γίνει τρομοκράτης....
8. Υπάρχουν επόμενα
συγγραφικά σχέδια;
Συνηθισμένη
ερώτηση, αλλά κάθε φορά την απολαμβάνω. Λοιπόν, ναι, υπάρχουν κάποια σχέδια.
Αυτό το διάστημα αναζητώ κάποιες πληροφορίες για το νέο βιβλίο. Είναι ακόμα
άγνωστο πότε θα αρχίσω το γράψιμο, καθώς θέλω πρώτα να έχω ολοκληρωμένη την
γενική εικόνα, αλλά επειδή πλέον είναι το πέμπτο βιβλίο μου και έχω «μάθει»
τους χρόνους που χρειάζομαι για να ολοκληρώσω ένα, εκτός απροόπτου, μέσα στο
2022 θα είναι ολοκληρωμένο. Όσο για το θέμα, δεν μπορώ να απαντήσω, καθώς ούτε
κι εγώ ξέρω πού ακριβώς θα καταλήξω.
Ο Μανώλης Παλαβούζης συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό, το 2018, μέσα από το πρώτο μέρος της διλογίας βιολογικού τρόμου με τίτλο «Ο Τέταρτος Καβαλάρης - Η Επώαση», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πηγή, κάνοντας ιδανικό ντεμπούτο στην ελληνική λογοτεχνία. Από τις εκδόσεις Πηγή κυκλοφορούν το δεύτερο μέρος «Ο Τέταρτος Καβαλάρης - Ο Όλεθρος». όσο και το κλιματικό θρίλερ, με τίτλο «Έτος Χωρίς Καλοκαίρι». Η «Αττική Καταιγίδα» είναι το τέταρτο προσωπικό μυθιστόρημα του συγγραφέα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Μανώλης Παλαβούζης
β) Τίτλος: Αττική Καταιγίδα
γ) Έτος Έκδοσης: 2021
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Υδροπλάνο
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Μετά την επιτυχημένη και προφητική διλογία, «Ο Τέταρτος Καβαλάρης» και το κλιματικό θρίλερ «Έτος Χωρίς Καλοκαίρι», ο Μανώλης Παλαβούζης επιστρέφει με το τέταρτο βιβλίο του την «Αττική Καταιγίδα». Πρόκειται για ένα βιβλίο που χαρακτηρίστηκε ταυτόχρονα ως τρομακτικό και αστυνομικό θρίλερ.
Προσωπικά έχω διαβάσει όλα τα βιβλία του συγγραφέα και έχω μείνει πάρα πολύ ικανοποιημένη τόσο με τις ιστορίες που σκαρφίζεται ο ίδιος όσο και με τον γλαφυρό και παραστατικό τρόπο γραφής του. Όπως τα προηγούμενα βιβλία του έτσι και η «Αττική Καταιγίδα» είναι ένα βιβλίο, αρκετά ογκώδες, κοντά στις 700 σελίδες. Αυτό όμως μην σάς τρομάζει. Απλά ίσως να χρειαστεί να κάνετε χώρο στην βιβλιοθήκη σας.
Οι εκδόσεις Υδροπλάνο δημιούργησαν ένα δυνατό εξώφυλλο, ικανό να κεντρίσει την προσοχή και να προϊδεάσει τον αναγνώστη για το τι θα ακολουθήσει. Η δέ περίληψη στο οπισθόφυλλο είναι το "κερασάκι στην τούρτα".
Βορειοανατολικά του Αιγαίου, μια ομάδα προσφύγων επιχειρεί παράνομα να περάσει στην Ελλάδα. Ανάμεσα σε αυτούς ο Σαρίφ, ένας Ιρανός, που εγκατέλειψε την πατρίδα του αρνούμενος να ακολουθήσει τα πιστεύω που του επιβάλλει το Ισλάμ και η οικογένεια του. Όλοι τους θα χαροπαλέψουν σε μια ξένη θάλασσα, με εκείνη να τους δέχεται στην υγρή αγκαλιά της. Τρία χρόνια μετά και λίγο πριν την ψήφιση του εργασιακού νομοσχεδίου, μια ομάδα τρομοκρατών - τζιχαντιστών θα εισβάλλουν στην Βουλή με Καλάσνικοφ, έχοντας για όμηρους τα πιο σημαντικά πρόσωπα της χώρας. Από τον Έλληνα Πρωθυπουργό και τους 300 βουλευτές, μέχρι την αστυνομία της βουλής, υπαλλήλους αλλά και επισκέπτες. Όταν θα πέσουν οι πρώτες σφαίρες και οι πρώτοι νεκροί, τότε όλοι θα συνειδητοποιήσουν ότι κανείς δεν πρόκειται να φύγει ζωντανός από εκεί. Πως θα διαχειριστεί η Ελληνική Αστυνομία αυτήν την κρίση; Γιατί οι τρομοκράτες εισέβαλλαν στη Βουλή; Ποια τα κίνητρα τους και ποιος ο πραγματικός στόχος; Είναι δυνατόν κάποιος να ζητά εκδίκηση για το θάνατο όσων προσφύγων χάθηκαν στα ελληνικά νερά προ τριετίας; Ή όλα είναι μέρος ενός θρησκευτικού πολέμου; Μπορεί η πολιτική μιας χώρας να ευθύνεται για το θάνατο τόσων προσφύγων; Σε αυτήν την κρίση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα τι θέση θα πάρουν οι χώρες της Ευρώπης και η Αμερική;
Η εκδίκηση είναι ένα μονοπάτι σπαρμένο με πτώματα. Και στο θάνατο όλα τα πτώματα είναι ίδια.
Ο Μανώλης Παλαβούζης παρουσιάζει μια ιστορία που εξελίσσεται στην Ελλάδα, στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, το διασημότερο και εμβληματικότερο κτίριο της Αθήνας, μετά το βράχο της Ακρόπολης. Ξεναγεί τον αναγνώστη στους ορόφους, στους χώρους και στις αίθουσες της Βουλής ενώ παράλληλα κάνει αναφορά τόσο σε σημαντικά πολιτικά πρόσωπα όσο και στην ιστορία του κτιρίου (αναφερόμενος και στην πυρκαγιά του 1909).
Ο συγγραφέας καταφέρνει με μοναδικό τρόπο να συνδυάσει το χώρο της τρομοκρατίας με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα σήμερα (την ανεργία, την οικονομική και την προσφυγική κρίση καθώς και την αστυνομική βία). Αναφέρεται επίσης στην πανδημία, στην Κοινωνιολογία και στην κατάργηση του μαθήματος ενώ δεν διστάζει να θίξει και άλλα πολλά ζητήματα, ρίχνοντας τα πυρά του στις εκάστοτε κυβερνήσεις της χώρας. Συσχετίζει πολλές φορές μάλιστα την Ελλάδα με άλλες χώρες, ως προς τον έλεγχο αλλά και την αντιμετώπιση κάποιας κρίσης από τις ανάλογες δυνάμεις.
Στην «Αττική Καταιγίδα» ο αναγνώστης θα μάθει για το αν η Ελληνική αστυνομία είναι ικανή να διαχειριστεί μια κρίση...τρομοκρατίας. Θα αναγνωρίσει το δύσκολο και απαιτητικό έργο της αστυνομίας, θα πληροφορηθεί για τις διαδικασίες που ακολουθεί ώστε να αναγνωριστούν οι ύποπτοι αλλά και πως γίνεται μια διαπραγμάτευση σε περίπτωση ομηρίας, η οποία πολλές φορές μπορεί να έχει δραματικές συνέπειες.
Στην πολιτική δεν επιβιώνει ο πιο ηθικός, αλλά ο πιο αδίστακτος, εκείνος που κάνει τις στενωπούς ευκαιρίες
Προσωπικά βρήκα κάποιες σελίδες περιττές (οπότε τις προσπέρασα) ενώ υπήρξαν και κάποια σημεία που τα βρήκα υπερβολικά, στα οποία ωστόσο ειπώθηκαν σκληρές αλήθειες, που έπρεπε να ακουστούν ή καλύτερα να γραφτούν (διάγγελμα του πρωθυπουργού).
Εν κατακλείδι, η «Αττική Καταιγίδα» είναι ένα δυνατό κοινωνικό μυθιστόρημα που συνδυάζει τρομοκρατικά και αστυνομικά στοιχεία, με γρήγορη ροή, κινηματογραφική πλοκή, έντονη δράση και αγωνία για την τύχη των Ελλήνων ομήρων. Μια ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη ιστορία με πολλά μηνύματα και σκληρές αλήθειες που αφορά τις σχέσεις Δύσης και Ανατολής.
4 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons