Από το Blogger.
Λίγο πριν φύγει το καλοκαίρι, μαζεύω τις λίγες αλλά όμορφες φωτογραφικές μου στιγμές και σας τις παρουσιάζω. Ένα καλοκαίρι γεμάτο πολλά βιβλία, μιας που συμμετέχω στο Μαραθώνιο Αστυνομικής Λογοτεχνίας, και λίγες προσωπικές στιγμές μέσα από το φωτογραφικό φακό μου. 
Παρασκευή 19 Ιουνίου
Οι κρέμες που περίμενα
Με λίγη καθυστέρηση, οι αγαπημένες μου κρέμες από την AVON επιτέλους έφτασαν, μαζί με το δωράκι, τη ράσπα. Δείτε εδώ και σχετική ανάρτηση που ανέβασα αργότερα.
Σάββατο 4 Ιουλίου
Καφές με την καλύτερη θέα
Από τις καλές στιγμές με καλή παρέα που μου άλλαξε όλη τη διάθεση, που δεν ήταν η καλύτερη εκείνες τις μέρες.
Κυριακή 5 Ιουλίου
Καφές στο χωριό
Λόγω δημοψηφίσματος και ασχέτως αποτελέσματος, ο ελληνικός καφές από τα χεράκια της θείας, μια στο τόσο πίνεται...έστω και σκέτος. Πάντως δεν ήταν καφές της παρηγοριάς.
Παρασκευή 17 Ιουλίου
Τρίκαλα by morning
Στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών στα Τρίκαλα, βρέθηκα για 2 μέρες για χάρη του αδερφού μου, που ορκίστηκε. Το ορκίσαμε το αγόρι μας και επίσημα Στρατιωτικός. Είδαμε και τα Τρίκαλα, που αποκόμισα πολύ καλές εντυπώσεις από την περιοχή, όπου τα ποδήλατα εκεί έχουν πάντα προτεραιότητα.
Κυριακή 26 Ιουλίου
Ο Σκοτεινός Τόπος της Gillian Flynn
Τρεις μέρες ήταν αρκετές για να τελειώσω το βιβλίο, από μια συγγραφέα που γνώρισα από την ταινία "Το κορίτσι που εξαφανίστηκε". Εξαιρετικό βιβλίο που διαβάστηκε, στα πλαίσια του Μαραθώνιου Αστυνομικής Λογοτεχνίας
Δευτέρα 27 Ιουλίου
Στο χωρίον....
Το τραγούδι λέει "Στο χωρίον Μεταξάδες" στη φωτογραφία όμως η πανέμορφη αυτή θέα είναι από το χωριό μου, το Τριφύλλι Έβρου. Μια από τις πολλές ομορφιές του χωριού μου είναι οι πολλοί ηλιόσποροι που βγαίνουν τη περίοδο αυτή, του καλοκαιριού.
Τρίτη 18 Αυγούστου
Διαβάζοντας το "Λυτρωτή"
Ο Jo Nesbo είναι από τους αγαπημένους μου ξένους συγγραφείς και σιγά σιγά ολοκληρώνω τη συλλογή από τα βιβλία του. Στα πλαίσια του Μαραθώνιου Αστυνομικής Λογοτεχνίας, και επι ευκαιρία ο Λυτρωτής δε θα μπορούσε να λείπει από τη συλλογή μου που οδεύει στο τέλος. Πόσο μάλλον ο νέος σελιδοδείκτης που φτιάχτηκε πολύ εύκολα από εμένα.
Τρίτη 25 Αυγούστου
Αστυνομική Λογοτεχνία
Ήταν ένα καλοκαίρι όπου 14 απίστευτες, και η μία καλύτερη από την άλλη, αστυνομικές ιστορίες μου κράτησαν συντροφιά. Κάποια από τα βιβλία αυτά, 9 στο σύνολο, διαβάστηκαν λόγω του Μαραθώνιου Αστυνομικής Λογοτεχνίας, όπου και ανακάλυψα και μια Ελληνίδα συγγραφέα στο είδος αυτό που λατρεύω. Το χειμώνα έχουμε συνέχεια!!!
Παρασκευή 28 Αυγούστου
Συνάντηση με τον Τριαντάφυλλο
Την Παρασκευή 28 Αυγούστου, στην πόλη μου βρέθηκαν για μία και μοναδική εμφάνιση οι τραγουδιστές Πέτρος Ίμβριος και Τριαντάφυλλος. Για τον δεύτερο μάλιστα τρέφω μια ιδιαίτερη συμπάθεια, μιας που έχουμε κοινή καταγωγή, το όμορφο νησί της Ρόδου. Δεν δυσκολεύτηκα μάλιστα καθόλου να του πιάσω τη κουβέντα και να συζητήσω μαζί του έστω και για λίγα λεπτά, για τη Ρόδο και τη χαρά μου που επιτέλους κάποιος Ροδίτης τραγουδιστής έρχεται στα μέρη μου καθώς είμαι φαν του από τα παλιά χρόνια.
Ήταν ένα καλοκαίρι που τελείωσε όμορφα για μένα...Ραντεβού για περισσότερες για καλοκαιρινές στιγμές του χρόνου!!!
Κεφάλαιο: Έβδομο & Όγδοο
Η ιστορία: Αντίο Καλοκαίρι...
Ήρωας/ες: Εγώ & οι άλλοι
Όπως θα έχει διαπιστώσει κανείς που διαβάζει το ιστολόγιο μου, τις δικές μου στιγμές, τον προηγούμενο μήνα δεν υπήρχε κεφάλαιο 7. Και δεν υπήρχε διότι ψυχολογικά δεν ήμουν καλά, σε συνδυασμό με κάποιες υποχρεώσεις που είχα και με άφησαν πίσω σε ότι αφορά και τις αναρτήσεις που είχα ετοιμάσει. Ένα καλοκαίρι που μόνο καλοκαίρι δεν ήταν με τα πολλά σκαμπανεβάσματα του καιρού....τα λίγα μπάνια που έκανα σε σχέση με άλλες χρόνιες, σχέδια που είχα και ανατράπηκαν τελευταία στιγμή, μια απώλεια ενός αγαπημένου μου προσώπου που ήταν ξαφνική και με τάραξε πολύ - ο καιρός λένε πως γιατρεύει - μια είσοδος άλλου αγαπημένου μου προσώπου στο νοσοκομείο, λάθος άτομα που θεωρούσα φίλους και ήταν γύρω μου και μου "έδωσαν" ακόμα μία για την τελική ψυχολογική κατάρρευση μου, ένα δημοψήφισμα που δεν είχε κάποιο αποτέλεσμα, ένα τρίτο μνημόνιο, μια ελπίδα που έσβησε ή μάλλον δεν ήρθε ποτέ και κάτι εκλογές που είναι στο προσκήνιο....ναι ήταν ένα καλοκαίρι γεμάτο άσχημα γεγονότα δεν μου πρόσφερε τίποτα...ένα καλοκαίρι που ελπίζω να μην ξαναζήσω.
Πόσο να αντέξει κάποιος και στην προκειμένη περίπτωση εγώ που βλέπω άτομα από το φιλικό μου περιβάλλον αντί να μου φτιάχνουν τη διάθεση, μετά από όσα μου συνέβησαν φέτος το καλοκαίρι, τελικώς λίγοι από αυτούς να στέκονται απέναντι μου εντάξει. Κι εκείνοι που δεν μου στάθηκαν όσο έπρεπε χωρίς λόγο να μου τη λένε και να με αποφεύγουν χωρίς εξηγήσεις, λες και τους έκανα κάτι, τους ευχαριστώ γιατί μου έδειξαν με τι άτομα είχα να κάνω όλο αυτό τον καιρό. Μου βγάλαν συναισθήματα που δεν είχα βγάλει ποτέ για άνθρωπο...πρώτα απογοήτευση και στενοχώρια και μετά, τώρα...θύμο, μίσος,απέχθεια. Όχι τους ευχαριστώ μου άνοιξαν τα μάτια...!!!
Κι επειδή κανείς και ποτέ και για τίποτα δεν θα μου ξαναχαλάσει τη διάθεση εγώ ανεβάζω στροφές, όπως στο τέλος ενός παιχνιδιού που μια ομάδα, ανεβάζει ρυθμό και πετυχαίνει το λυτρωτικό γκολ στις καθυστερήσεις. Έτσι κι εγώ αλλάζω...κάνω αλλαγές στη ζωή μου γιατί ποτέ δεν είναι ΑΡΓΑ. Κι αυτή η αρχή αρχίζει από Σεπτέμβρη. Για όσους με ξέρουν προσωπικά και με διαβάζουν, δεν θα μαι πια η ίδια - για κείνους.
Ένα καλοκαίρι δύσκολο φεύγει...ένα φθινόπωρο έρχεται...Και όλων η διάθεση πρέπει να είναι στα ύψη, οι κακοί άνθρωποι δεν πρόκειται να φύγουν από τις ζωές μας, ούτε και οι κακοτοπιές που συμβαίνουν γύρω μας...Το καλοκαίρι σε λίγες ώρες φεύγει...και ναι επιτέλους να αρχίζει να χειμωνιάζει...μου έχει λείψει πολύ!!!
Αντίο Καλοκαίρι...
Αντίο Καλοκαίρι...
Λίγο πριν φύγει το καλοκαίρι και μετά από καιρό που είχα να μπω στην κουζίνα, αποζημίωσα τους δικούς μου, με το καλύτερο τρόπο. Εύκολο και σχετικά γρήγορο φαγητό, χρησιμοποιώντας ότι είχα στο σπίτι. Ένα φαγητό που έγινε στα κουτουρού, όπως λέμε εμείς εδώ πάνω στα μέρη μου. Έβαλα δηλαδή ότι μου ήρθε και ότι είχα πρόχειρο. Σε κάποιους ίσως να φανεί βαρύ το φαγητό...τότε μην το φτιάξετε...αλλά εσείς θα χάσατε στην νοστιμιά είναι τέλειο. "Κοτόπουλο αλά κρεμ με μακαρόνια στο φούρνο" και πάμε να δούμε τι θα χρειαστείτε για να το φτιάξετε κι εσείς.
Υλικά:
Μακαρόνια ή πένες (ότι προτιμάτε, εγώ είχα μακαρόνια, με πένες γίνεται ακόμα καλύτερο)
1 κονσέρβα μανιτάρια
1 κόκκινη πιπεριά
1 πράσινη πιπεριά
1 κρεμμύδι
2 κουτάκια μικρά ή μέτρια κρέμα γάλακτος (τώρα τελευταία πετυχαίνω κάτι μικρά κουτάκια σε προσφορά)
Κοτόπουλο κομμένο σε μπουκίτσες (αν σας έχει περισσέψει από προηγούμενο φαγητό ακόμα καλύτερα)
Κασέρι σε φέτες ή τριμμένο τυρί/κεφαλογραβιέρα ή ότι έχετε.
Ελαιόλαδο για το τσιγάρισμα
Αλάτι/Πιπέρι/Ρίγανη/Κάρυ
Εκτέλεση: Βάλτε τα μακαρόνια σε μια κατσαρόλα να βράσουν. Μόλις γίνουν αποσύρετε και αφήστε τα μέσα στο στραγγιστήρι. Παράλληλα αρχίστε να φτιάχνετε τη σάλτσα. Σε ένα μέτριο κατσαρολάκι ρίξτε λίγο λάδι και ρίξτε το κρεμμύδι και τα μανιτάρια να τσιγαριστούν λίγο. Αμέσως ρίχνετε και το κοτόπουλο. Μόλις δείτε το κοτόπουλο να παίρνει λίγο χρώμα αφήστε το, σαν να κάνετε τηγανιά. Μετά ρίξτε αλάτι, πιπέρι, ρίγανη και κάρυ, ρίξτε τις πιπεριές που τις έχετε ψιλοκόψει και αφήστε το, ανακατεύοντας πάντα για να μην κολλήσει. Μόλις δείτε το κοτόπουλο να έχει ροδοκοκκινήσει και μαλακώσει ρίξτε και την κρέμα γάλακτος και αφήστε για 5 λεπτά και λίγο παραπάνω και αποσύρεται. Στην κατσαρόλα που βράσατε τα μακαρόνια, ρίξτε τη σάλτσα με τα μακαρόνια μαζί και ανακατέψετε για να πάει παντού η σάλτσα. Σ΄ ένα πυρέξ ρίξτε το μείγμα κι από πάνω καλύψτε όλη την επιφάνεια με φέτες κασέρι ή τριμμένο τυρί. Ψήστε το στο φούρνο στους 200 βαθμούς. Μόλις ροδίσει είναι έτοιμο. Αφήστε το να κρυώσει λίγο και σερβίρεται.
 |
| Έτοιμο το φαγητό. |
Φτιάξτε κι εσείς τη συνταγή αυτή και πείτε μου τα σχόλια σας!!!
Πάμε να θυμηθούμε πέντε παρέες, πέντε λατινοαμερικάνικες παρέες μέσα από πέντε αγαπημένες σειρές. Κι αν υπάρχει κάποια που να ξέχασα, ας μου την θυμίσετε εσείς.
1.Οι Ατρόμητοι (Cebollitas)
Αν και κορίτσι, πάντα μαζί με τα αδέρφια μου, καθόμουν και έβλεπα τους Ατρόμητους, οι οποίοι παίζονταν μεσημέρι στην ET1, μετά την εκπομπή "Ουράνιο τόξο". Οι Ατρόμητοι, μια παρέα αγοριών από την Αργεντινή, ήταν μια ομάδα ποδοσφαίρου αποτελούμενη από τους Φέντε, Κόκκι, Κάρροτ, Ταρούσα, Μπόκα, Γκαστόν, ο Τόμας και άλλους που δεν θυμάμαι τα ονόματα τους. Και πάντα αυτήν την παρέα κάποιος ήθελε να τη χαλάσει. Γιατί πάντα υπάρχει και κάποιος κακός στην όλη υπόθεση και στη συγκεκριμένη σειρά ήταν ο Αλφόνσο. Έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια που παιζόταν η σειρά με μεγάλη επιτυχία για δύο σεζόν. Κι αν δε πανηγυρίζαμε όταν κέρδιζαν τους αγώνες κι αν δεν στενοχωριόμασταν με τις ήττες τους. Κι αν δεν στενοχωρηθήκαμε όταν πέθανε ο προπονητής της ομάδας κ.Λουτσέρο(ακόμα θυμάμαι πόσο είχα στενοχωρηθεί). Πολλά από τα τραγούδια της σειράς έγιναν γνωστά και τα άκουγα χιλιάδες φορές τότε. Κάποια από αυτά διασκευάστηκαν και στα ελληνικά και μετά από κάποια επεισόδια ακούγονταν στην ελληνική γλώσσα. Ακόμα και σήμερα τα θυμάμαι απέξω και τα σιγοτραγουδάω, βλέποντας τα επεισόδια στο youtube. Σήμερα υπάρχουν πολλές ομάδες και σελίδες στα social media, που δείχνουν πως έχουν γίνει οι ηθοποιοί και με τι ασχολούνται, επιπλέον είναι κι αυτές που θέλουν να ξαναδούν στην τηλεόραση την αγαπημένη τους ομάδα.
2.Οι Τσικιτίτας (Chiquititas)
Άλλη μια σειρά που έβλεπα φανατικά, και τις περισσότερες φορές, ξεκινούσε μετά τους Ατρόμητους, ήταν και οι Τσικιτίτας. Μια παρέα παιδιών σε ένα ορφανοτροφείο ή την παρέα μέσα στον αχυρώνα. Δυο σεζόν που παίχτηκαν με μεγάλη επιτυχία. Βέβαια εγώ την πρώτη σεζόν, με το ορφανοτροφείο, την έβλεπα περισσότερο από τη δεύτερη. Μια παρέα παιδιών που προστάτευε το ένα το άλλο, δημιουργούσε μπελάδες στους ανώτερους του, κι αντιμετώπιζαν οποιοδήποτε πρόβλημα. Δεν θα μπορούσαν να λείψουν και τα πρώτα τους ερωτικά σκιρτήματα. Στην Ελλάδα παίχτηκαν και άλλες σεζόν από την εν λόγω σειρά, που προσωπικά δεν τις είδα ποτέ. Παρά μόνο τις δύο.
3.Οι πεταλούδες ελεύθερες πετούν
Η τρίτη θέση ανήκει δικαιωματικά, στη αγαπημένη μου παρέα. Μια παρέα φίλων, που ζουν στο χωριό Verano Eterno ανακαλύπτει ότι τα παιχνίδια ανήκουν στον κόσμο των παιδιών και ότι ένα φιλί μπορεί να σε κάνει να γνωρίσεις έναν άλλο κόσμο. Οι εννέα νεαροί πρωταγωνιστές αναρωτιούνται συνεχώς "Εμείς θα αλλάξουμε". Ζουν ένα ατέλειωτο καλοκαίρι όπου συνειδητοποιούν ξαφνικά ότι έχουν περάσει στη δύσκολη ηλικία της εφηβείας. Με την εν λόγω σειρά ήμουν τόσο κολλημένη τότε και σήμερα δεν θυμάμαι καν τα ονόματα των πρωταγωνιστών καθώς αδυνατώ να τα θυμηθώ. Ευτυχώς έχω ακόμα κρατημένο το X-TRA αφιέρωμα για latin σειρές, που είχε κυκλοφορήσει με το περιοδικό ΚΑΤΕΡΙΝΑ, αν και κάποιες σελίδες μου λείπουν.
4.Καρουζέλ (Carrusel)
Το Καρουζέλ ήταν μια σειρά που όταν πρωτοπροβλήθηκε στην Ελλάδα, δεν την είχα δει. Θα ήμουν πιο μικρή μάλλον. Ήμουν τυχερή όμως και την πέτυχα σε επανάληψη. Ωστόσο δεν την έβλεπα φανατικά. Η κλασσική εικόνα που φέρνω στο μυαλό μου είναι μια τάξη γεμάτη παιδάκια, χαρούμενα, που έκαναν ότι ήθελαν, αφού έβλεπαν το σχολείο μόνο σαν αγγαρεία. Και μια δασκάλα που αν και στην αρχή δεν τα άντεχε και δεν μπορούσε να διδάξει στο τέλος ήταν μαζί τους, συμμετείχε στις περιπέτειες τους και η αποχώρηση της, έφερε δάκρυα, μιας που τα μικρά κατάφεραν να τη συμπαθήσουν. Αστεία, κλάματα, πολλές γκάφες από όλους τους ήρωες και ένας επιστήμονας που μόνο επιστήμονας δεν ήταν. Το μοναδικό όνομα φυσικά που θυμάμαι από όλη τη σειρά αυτή, ήταν της Μαρία Χοακίνα, μετέπειτα Τίτα, στη σειρά "Μαρία της γειτονιάς".
5.Ανυπότακτες Καρδιές (Rebelde Way)
Τη συγκεκριμένη σειρά, δεν την έβλεπα φανατικά όσο την έβλεπε ανελλιπώς η αδερφή μου, χάρη στην οποία και το πλούσιο υλικό που έχω στα χέρια μου. Από τις Ανυπότακτες Καρδιές, θυμάμαι τα τραγούδια, μιας που καθόμουν πάντα και έβλεπα τους τίτλους αρχής. Θυμάμαι όμως πως το αγαπημένο μου ζευγάρι ήταν, δυο παιδιά που τα είχα πρωτογνωρίσει στους Τσικιτίτας. Μιλάω φυσικά για τους Πάμπλο και Μαρίσα. Οι σχέσεις των ζευγαριών της σειράς περνά από σαράντα κύματα...η αγάπη όμως θα νικήσει όλα τα εμπόδια και το συγκρότημα Erreway θα φτάσει στην κορυφή. Η σειρά μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση με μεγάλη επιτυχία και αποτελείται από δύο σεζόν ενώ κυκλοφόρησε και ταινία, με την περιοδεία του συγκροτήματος.
 |
| Από το mini album με αυτοκόλλητα που κυκλοφόρησε από το περιοδικό ΚΑΤΕΡΙΝΑ |
* Όλο το φωτογραφικό που παρουσιάζεται είναι μέσα από το προσωπικό μου αρχείο. Οποιαδήποτε αντιγραφή των εικόνων ανέβει κάπου αλλού, να αναφερθεί η πηγή του προσωπικού μου ιστολογίου.
** Όλο το φωτογραφικό υλικό για τη σειρά "Ανυπότακτες Καρδιές" προέρχεται από τα περιοδικά ΑΦΙΣΟΡΑΜΑ και ΚΑΤΕΡΙΝΑ.
** Όλο το φωτογραφικό υλικό για τη σειρά "Ανυπότακτες Καρδιές" προέρχεται από τα περιοδικά ΑΦΙΣΟΡΑΜΑ και ΚΑΤΕΡΙΝΑ.
Οι επιβεβαιώσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν τη στιγμή που αντιμετωπίζετε συμπτώματα, αλλά είναι επίσης χρήσιμες μακροπρόθεσμα. Θα σας βοηθήσουν να αλλάξετε πεποιθήσεις που τείνουν να διαιωνίζουν το άγχος. Ο σκοπός τους είναι να μας βοηθήσουν να καλλιεργήσουμε μια πιο εποικοδομητική στάση απέναντι στην εμπειρία του άγχους, η οποία να χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Αντί να είστε παθητικό θύμα του άγχους, μπορείτε να καλλιεργήσετε μια στάση ενεργητικής κυριαρχίας. Αντί να νιώθετε κολλημένοι ή ακινητοποιημένοι από τον πανικό, το φόβο ή την ανησυχία, μπορείτε να καλλιεργήσετε μια στάση μεγαλύτερης σιγουριάς και πίστης στην ικανότητα σας να ξεπεράσετε το άγχος.
Οι επιβεβαιώσεις που ακολουθούν παρακάτω θα σας βοηθήσουν να αλλάξετε βασικές στάσεις και πεποιθήσεις που συντελούν στη δημιουργία άγχους και την καταπολέμηση των αρνητικών σκέψεων που κάνουμε. Αν τις διαβάσετε μία ή δυο φορές, δε θα δείτε μεγάλη διαφορά. Αν όμως τις επαναλαμβάνετε καθημερινά για μερικές εβδομάδες ή μήνες, θα σας βοηθήσουν να στρέψετε τη νοοτροπία σας για το φόβο προς μια εποικοδομητική κατεύθυνση. Ένας τρόπος για να το κάνετε αυτό είναι να διαβάζετε όλο τον κατάλογο αργά μια ή δύο φορές την ημέρα. Να σκέφτεστε κάθε δήλωση καθώς τη διαβάζετε. Ή ακόμα καλύτερα, γράψτε τις επιβεβαιώσεις σε μια κασέτα, αφήνοντας μερικά δεύτερα σιωπής ανάμεσα στην καθεμία. Ακούστε την κασέτα μια φορά την ημέρα όταν είστε ήρεμοι, για να ενισχύσετε μια πιο θετική και σίγουρη στάση απέναντι στον εαυτό σας και τη ζωή.
Αρνητικές σκέψεις & θετικές επιβεβαιώσεις για να τις καταπολεμήσετε
▶ Αυτή η κατάσταση είναι αφόρητη
Μπορώ να μάθω να αντιμετωπίζω καλύτερα αυτήν την κατάσταση.
▶ Κι αν αυτό συνεχιστεί χωρίς σταματημό;
Θα αντιμετωπίσω αυτήν την κατάσταση μέρα με την μέρα. Δε χρειάζεται να σκέφτομαι το μέλλον
▶ Νιώθω τραυματισμένος, ανεπαρκής σε σχέση με τους άλλους.
Μερικοί από εμάς έχουμε να ανέβουμε πιο ανηφορικούς δρόμους από τους άλλους. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχω μικρότερη αξία ως άνθρωπος, έστω κι αν καταφέρνω λιγότερα πράγματα.
▶ Γιατί να έχω να αντιμετωπίσω κάτι τέτοιο; Οι άλλοι είναι ελεύθεροι να απολαμβάνουν τη ζωή τους.
Η ζωή είναι ένα σχολείο. Για κάποιους λόγους, προς το παρόν τουλάχιστον, έχω πιο ανηφορικό δρόμο - έχω πιο δύσκολο σχολικό πρόγραμμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι λάθος. Στην πραγματικότητα, οι αντιξοότητες αναπτύσσουν τη δύναμη και τη συμπόνοια.
▶ Είναι άδικο να έχω αυτό το πρόβλημα.
Η ζωή μπορεί να φαίνεται άδικη από την ανθρώπινη αντίληψη των καταστάσεων. Αν μπορούσαμε να δούμε την ευρύτερη εικόνα, θα βλέπαμε ότι όλα προχωρούν σύμφωνα με το σχέδιο.
▶ Δεν ξέρω πως να τα βγάλω πέρα με αυτήν την κατάσταση.
Μπορώ να μάθω πως να τα βγάζω πέρα βήμα προς βήμα, με αυτήν την κατάσταση και με όποια άλλη δυσκολία φέρει η ζωή.
▶ Νιώθω τόσο ανεπαρκής σε σχέση με τους άλλους.
Άσε τους άλλους να κάνουν ότι κάνουν. Εγώ ακολουθώ ένα δρόμο εσωτερικής ανάπτυξης και μετασχηματισμού που είναι τουλάχιστον εξίσου σημαντικός. Το να βρω εγώ γαλήνη μέσα μου μπορεί να είναι ένα δώρο και για τους άλλους.
▶ Κάθε ημέρα φαίνεται σαν μια μεγάλη πρόκληση.
Μαθαίνω να αντιμετωπίζω τις καταστάσεις με άλλον ρυθμό. Βρίσκω χρόνο για να προσέχω τον εαυτό μου. Βρίσκω χρόνο για να κάνω μικροπράγματα, για να φροντίζω τον εαυτό μου.
▶ Δεν καταλαβαίνω γιατί είμαι έτσι - γιατί μου συνέβη αυτό.
Τα αίτια είναι πολλά, ανάμεσα τους η κληρονομικότητα, το πρώτο περιβάλλον και το συσσωρευμένο στρες. Η κατανόηση των αιτιών ικανοποιεί τη νόηση, αλλά δεν είναι αυτή που θεραπεύει.
▶ Νιώθω ότι θα τρελαθώ.
Όταν το άγχος είναι μεγάλο, νιώθω σαν να χάνω τον έλεγχο. Όμως αυτό το συναίσθημα δεν οδηγεί κάποιον στο να τρελαθεί. Οι διαταραχές άγχους απέχουν πολύ από τις διαταραχές που έχουν σχέση με την "τρέλα".
▶ Πρέπει να το πολεμήσω αυτό.
Το να παλεύω με το πρόβλημα δε θα με βοηθήσει τόσο πολύ όσο το να βρω περισσότερο χρόνο στη ζωή μου για να φροντίζω καλύτερα τον εαυτό μου.
▶ Δεν έπρεπε να αφήσω να μου συμβεί.
Τα βαθύτερα αίτια αυτού του προβλήματος είναι η κληρονομικότητα και το παιδικό περιβάλλον. Δεν τα προκάλεσα εγώ. Τώρα μπορώ να αναλάβω την ευθύνη της προσπάθειας να καλυτερέψω.
Αγχολυτικές επιβεβαιώσεις
▶ Μαθαίνω να απαγκιστρώνομαι από την ανησυχία
▶ Κάθε μέρα τα καταφέρνω όλο και περισσότερο να κυριαρχώ στην ανησυχία και το άγχος.
▶ Μαθαίνω να μην τροφοδοτώ τις ανησυχίες μου, να επιλέγω τη γαλήνη αντί για το φόβο
▶ Μαθαίνω να επιλέγω συνειδητά το τι σκέφτομαι και επιλέγω τις σκέψεις που είναι θετικές και εποικοδομητικές για εμένα. Όταν έρχονται αγχώδεις σκέψεις, βρίσκω το χρόνο να ηρεμήσω και να τις αφήσω να φύγουν. Η βαθιά χαλάρωση μου δίνει την ελευθερία της επιλογής να απομακρυνθώ από το φόβο.
▶ Το άγχος δημιουργείται από απατηλές σκέψεις, σκέψεις που μπορώ να τις αφήσω να φύγουν. Όταν βλέπω τις περισσότερες καταστάσεις έτσι όπως είναι πραγματικά, διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει τίποτα να φοβάμαι.
▶ Οι φοβισμένες σκέψεις συνήθως είναι υπερβολικές και αποκτώ όλο και μεγαλύτερη ικανότητα να τις σταματώ όταν θέλω.
▶ Γίνεται όλο και πιο εύκολο να χαλαρώνω και να βγαίνω από την κατάσταση του άγχους, μιλώντας στον εαυτό μου.
▶ Απασχολώ συνέχεια το νου μου με θετικές και εποικοδομητικές σκέψεις και δεν έχω πια χρόνο να ανησυχώ.
▶ Μαθαίνω να ελέγχω τον νου μου και να επιλέγω τις σκέψεις που κάνω.
▶ Αποκτώ όλο και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, ξέροντας ότι μπορώ να χειριστώ οποιαδήποτε κατάσταση εμφανιστεί.
▶ Ο φόβος διαλύεται και χάνεται από τη ζωή μου. Είμαι ήρεμος, σίγουρος και ασφαλής.
▶ Καθώς ζω τη ζωή με πιο αργό τρόπο και άνετο ρυθμό, έχω περισσότερη ηρεμία και γαλήνη.
▶
Καθώς μεγαλώνει η ικανότητα μου να χαλαρώνω και να νιώθω ασφαλής, συνειδητοποιώ ότι πραγματικά δεν υπάρχει τίποτα να φοβάμαι.
▶ Αποκτώ όλο και μεγαλύτερη σιγουριά, ξέροντας ότι μπορώ να χειριστώ κάθε κατάσταση που εμφανίζεται.
Είναι από τα πρώτα προϊόντα που παρήγγειλα μέσα από την AVON, και μέχρι σήμερα δεν τα αλλάζω. Η σειρά προϊόντων Foot Works είναι με διαφορά οι καλύτερες κρέμες, που έχω πάρει, για τα πόδια, για σκασμένες φτέρνες, για κάλλους που βγαίνουν, για πίλινγκ στα πόδια. Συνηθίζω μετά από ένα ποδόλουτρο, στο οποίο χρησιμοποιώ πάλι Foot Works με Θαλασσινό Αλάτι, να βάζω κρέμα για τα σκασμένα πέλματα και αμέσως μετά να φοράω τις ειδικές κάλτσες ενυδάτωσης, που είναι κι αυτές από AVON.
Πολλές φορές θα υπάρξουν προσφορές όπου στις 2 κρέμες ή μία δώρο, ή πλήρωσε 2 στην τιμή του ενός. Καμιά φορά παίρνεις τις 2 κρέμες και σου δίνουν δώρο μια ράσπα. Αυτή η ράσπα εμένα προσωπικά με έσωσε. Ο καθένας μπορεί την ώρα που θα κάνει το ποδόλουτρο - καλό είναι 1-2 φορές την εβδομάδα, για το καλοκαίρι να γίνεται - να πάρει και τη ράσπα και να τρίψει τις φτέρνες. Στο τελείωμα και αφού στεγνώσετε τα πόδια, βάζετε τις κρέμες από τη σειρά Foot Works που έχετε, φοράτε και τις ειδικές κάλτσες - αν δεν έχετε δεν πειράζει, φορέστε τις κανονικές. Σίγουρα το αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά ικανοποιητικό είναι.
Στην δική μου την περίπτωση δέ, οι φτέρνες μου πάντα είναι πιο "σκληρές" και με τη χρήση των κρεμών αυτών "μαλάκωσαν". Η κρέμα για τις φτέρνες πάντα μου τελείωνε γρήγορα...ευτυχώς τώρα όμως βγαίνει και σε ΧΧL και έχω σωθεί.
Από τη σειρά Foot Works κυκλοφορούν και σπρέι καθώς και πούδρα για τα πόδια. Για περισσότερα προϊόντα της σειράς δείτε κι εδώ...παραγγείλτε τα και θα μείνετε σίγουρα πολύ ικανοποιημένες.
Ο Σταυριανός Κιναλόπουλος, μετά από την περσινή διακοπή, μας προσκαλεί για τρίτη χρονιά να αλλάξουμε την πόλη. Φέτος η ΑλληΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ γίνεται πιο προσωπική μας υπόθεση από ποτέ!!! Είναι μια γιορτή για όλους...μια γιορτή για εμάς από εμάς.
Η δράση που αγαπήθηκε όσο καμία άλλη στην πόλη, παρά την περσινή διακοπή της, λόγω χρηματοδότησης του δήμου, όπως μου είπε σε κάποια συνάντηση μας, ο δημιουργός της, ο Σταυριανός Κιναλόπουλος, συνεχίζεται φέτος με περισσότερες δραστηριότητες. Ήδη έχουν δημοσιευτεί ανακοινώσεις για εθελοντές/αντικείμενα/ειδικότητες κτλ. Μέχρι τότε ας θυμηθούμε τι έγινε τις προηγούμενες χρονιές...
Μια ομάδα, τρεις λέξεις: πράσινο + τέχνη + γιορτή. Με αυτές τις τρεις μικρές λέξεις, ένα μεγάλο πάρτυ, με μπαράζ δράσεων, για 48 ώρες, σε διάφορα σημεία της πόλης αλλά και κάτω από το Φάρο της πόλης. Μικροί & μεγάλοι παίρνουν μέρος σε αυτό το μαναδικό πάρτυ. Όριο ηλικίας δεν υπάρχει.
- διακόπτουμε τη ρουτίνα.
- διασκεδάζουμε με την πόλη στην πόλη.
- δημιουργούμε μια γιορτή από εμάς για εμάς.
Μερικές από τις δράσεις που έγιναν και μπορεί να δούμε και φέτος.
- δείχνουμε την ΑΛΛΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ!
- Ουρανοκατέβατη τέχνη (από την κορυφή του Δημαρχείου πετάμε ποιήματα γραμμένα σε χάρτινες σαΐτες)
- Αγκαλίτσες (αγκαλιάΖΟΥΜΕ όλον τον κόσμο μπροστά στο Δημαρχείο)
- Καροτσοδρομίες (Μπες σε καρότσι supermarket και κέρδισε - μέσα στο πάρκο Εγνατία)
- Μπυρο - ποδήλατο (Κάνε ποδήλατο και πιες και μια μπύρα μόνο με 3€)
- Τουρτοπόλεμος (Φέρτε τούρτες, υλικά από τούρτες φορέστε τα μαγιό και πάμε)
- Χορεύουμε Zumba/Κάνουμε Pilates και Γιόγκα στο Φάρο
- Σβήνουμε τα φώτα της παραλιακής οδού για μισή ώρα ως ένδειξη οικολογικής συνείδησης
- Μπες στον κόσμο των βιβλίων (Έκθεση Βιβλίου στην παραλιακή και
- Παίξε το Παιχνίδι του Κρυμμένου Θησαυρού
- Ανοίγουμε το Φάρο της πόλης για μία ώρα.
Ετοιμαζόμαστε όλοι για τις 7 και 8 Αυγούστου για το 48ώρο non-stop φεστιβάλ που αλλάΖΕΙ την ρουτίνα όλης της πόλης.
Σκοπός του φεστιβάλ είναι η εκπαίδευση και η ενεργοποίηση της πόλης μας, της Αλεξανδρούπολης. Εσείς θα αλλάξετε τη δικιά σας;
Σταυριανός Κιναλόπουλος
Ηθοποιός, Συγγραφέας
Εμπνευστής και διοργανωτής της δράσης ΑλληΞανδρούπολη
Διαφορετικό το Travel Guide, σήμερα. Αυτή τη φορά είναι δια χειρός Ζέφης Κληρονόμου, αρθρογράφος του Ταλκ και του Life Positive. Μέσα από αυτή τη στήλη, μας παρουσιάζει και μας ξεναγεί στην όμορφη Θάσο, που όπως τη χαρακτηρίζει είναι μια απέραντη θάλασσα με...σκιά. Δαντελωτά ακρογιάλια, ζαχαρένιες αμμουδιές, λιόκαφτο και πεύκο συνθέτουν το καλοκαιρινό σκηνικό στο σμαραγδένιο νησί του Βόρειου Αιγαίου. Η Θάσος είναι κατάλληλη για τις καλοκαιρινές σας διακοπές είτε με παρέα, είτε με το ταίρι σας.
 |
| Θάσος. Πανοραμική |
Καθώς το καράβι ζυγώνει στην πρωτεύουσα της Θάσου, ο Λιμένας γοητεύει από την πρώτη στιγμή. Λευκά σπιτάκια με κεραμιδένιες στέγες, μοιάζουν γαντζωμένα στην άκρη της προκυμαίας, μετέωρα ανάμεσα στο πυκνό πράσινο και το θαλασσί.
 |
| Λευκά σπιτάκια με θέα τη θάλασσα |
Εκμεταλλευτείτε τη δροσιά του πρωινού για μια βόλτα στον αρχαιολογικό χώρο του Λιμένα, προτού σηκωθεί ο ήλιος. Περιπλανηθείτε ανάμεσα στα αρχαία χαλάσματα της Αγοράς, του μαρμάρινου Ωδείου, του ιερού της Αρτέμιδος κι αγναντέψτε την Ακρόπολη στην κορυφή του λόφου, φέρνοντας στο νου τους Κυκλαδίτες αποίκους που, με αρχηγό τον Τελεσικλή, κίνησαν το 7ο αιώνα από την Πάρο κι έριξαν άγκυρα στο μακρινό για εκείνους νησί του Βόρειου Αιγαίου, μαγνητισμένοι από το πράσινο και τα πλούσια κοιτάσματα του σε σίδηρο και χρυσό.
 |
| Αρχαία Αγορά Θάσος |
Πάρτε τον περιφερειακό ασφαλτοστρωμένο δρόμο εκτός χιλιομέτρων περίπου, κατά μήκος των ακτών, για το γύρο της Θάσου και ξεκινήστε για ρεπεράζ παραλιών. Οι πιο δημοφιλής παραλία της Θάσου είναι η Χρυσή Αμμουδιά και ο Παράδεισος.
 |
| Παραλία Θάσου |
Λίγο έξω από το Λιμένα, συναντάμε την ξανθιά αμμουδιά της Μακρυάμμου, στεφανωμένη από πεύκα, το άρωμα τους να ανακατεύεται στον αέρα με την αρμύρα της απαλής αύρας. Κατηφορίζουμε για τη Χρυσή Αμμουδιά στην παραλία της Σκάλας Παναγιάς, ένα θασίτικο Miami, με την απεραντοσύνη του, τα υπέροχα κύματα του αλλά και την ασυναγώνιστη φρεσκάδα του Αιγαίου. Συνεχίζουμε για την Αλυκή με τη σιμιγδαλένια άμμο και τα γαλαζοπράσινα νερά.
Άστρις, Πότος, Πευκάρι, Σκάλα Μαριών, Καλλιράχης, Σωτήρος, Πρίνος, Ραχώνι, Γλυφάδα, συνθέτουν ένα γαϊτανάκι από κρυστάλλινες θάλασσες, παχιές σκιές από δέντρα και ψαροκάικα με φόντο το Αιγαίο. Φτάνοντας στα Λιμενάρια, στο Νότο, σε απόσταση 45 χλμ από την πρωτεύουσα, ανεβαίνουμε τον κατάφυτο λόφο για το Παλατάκι, έδρα των γερμανικών μεταλλείων εξόρυξης σιδήρου ως το ΄63. Το διώροφο χτίσμα του 1904 τυλίγεται σε ατμοσφαιρικές σκιές. Κατηφορίζουμε για την παραλία των Μεταλλείων. Η ξανθιά άμμος σμίγει με τη μαύρη σκόνη του μεταλλεύματος, πλαθοντας το πιο φευγάτο τοπίο.
Στα παραθαλάσσια ταβερνάκια, στην πόλη της Θάσου κι όπου αλλού σταθείτε στο νησί, το νου σας για λιόκαφτο, δηλαδή σκουμπρί ξεροψημένο στον ήλιο, τηγανητή αθερίνα, χταποδάκι στα κάρβουνα, ότι φρέσκο ψάρι βγάλει η τράτα.
Μη γυρίσετε την πλάτη σας στην ορεινή πλευρά της Θάσου, εξίσου γοητευτική με την παραθαλάσσια. Επισκεφτείτε τα γραφικά χωριουδάκια στις δασόφυτες πλαγιές του βουνού Υψάριου, το Μικρό και το Μεγάλο Καζαβίτι, την Παναγιά, λίγο νοτιότερα το γραφικό χωριό Θεολόγος. Κουκλίστικα σπίτια χτισμένα με παραδοσιακή μακεδονίτικη αρχιτεκτονική, σκιές από αιωνόβια πλατάνια, στέγες με γκρίζες σχιστόπλακες, στενά δρομάκια, αυλές λουλουδιασμένες και γλυκό καρυδάκι και σύκο από τα παραδοσιακά γλυκά με βάση το θασίτικο μέλι στο εργαστήρι του Σουρίνη.
ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΤΕ:
Αεροπορικώς, οδικώς ή με λεωφορεία του Κτελ μέχρι την Χρυσούπολη Καβάλας. Από κει Κεραμωτή και παίρνετε το φέρι για Θάσο. Ή από το λιμάνι Καβάλας με φέρι για Πρίνο και ιπτάμενο δελφίνι για Λιμένα Θάσου.
ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ:
Υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία, studio/γκαρσονιέρες και ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Ζέφη Κληρονόμου
Αρθρογράφος
Σήμερα όμως έστω και με καθυστέρηση, κάνω αναφορά στις πέντε ελληνικές ταινίες που είδα μέσα στο 2015. Ποιες ξεχώρισα, με ποιες γέλασα και με ποιες έκλαψα για τα λεφτά που έχασα και δεν άξιζε η ταινία.
Ταινία 1η: Στα καλά καθούμενα
Σκηνοθεσία: Νίκος Ζαπατίνας
Σενάριο: Νίκος Ζαπατίνας
Σενάριο: Νίκος Ζαπατίνας
Διάρκεια: 93'
Είδος ταινίας:Κωμωδία
Υπόθεση: Η ζωή του Μπάμπη θα ανατραπεί μετά την επεισοδιακή συνάντηση του με την ωραία και δυναμική Αθηνά. Οι δυο τους θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι γεμάτο εκπλήξεις, ανάμεσα στις οποίες ένα πιάνο που κρύβει ένα μεγάλο θησαυρό, μια γυναίκα που το έχει σκάσει από το σπίτι της, μια περιουσία που αναζητά κληρονόμο, μια άπιστη αρραβωνιαστικιά, ένα ύποπτο μοναστήρι και τελικά τον έρωτα.
Κριτική: Ομολογώ ότι η μοναδική ταινία του Νίκου Ζαπατίνα, που παρακολούθησα ήταν το "Φιλί της ζωής" και μου άρεσε αρκετά λόγω και του soundtrack. Η ταινία "Στα καλά καθούμενα" ωστόσο μου άρεσε περισσότερο. Είχε γέλιο, πρωταγωνιστές πρώτης γραμμής (Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Ζέτα Μακρυπούλια κ.α) έξυπνη & ενδιαφέρουσα πλοκή και ανατροπές μέχρι το τέλος. 4/5
Ταινία 2η: Οι γαμπροί της Ευτυχίας
Σκηνοθεσία: Στράτος Μαρκίδης
Σενάριο: Κώστας Παπαδόπουλος, Ελένη Σολωμού
Διάρκεια: 98'
Είδος ταινίας:Κωμωδία
Υπόθεση: Ο Βαγγέλης, έμπορος κρεάτων και παραδοσιακός Κρητικός οικογενειάρχης, παντρεμένος με τη Λίνα (Μπέσυ Μάλφα), προσπαθεί να παντρέψει τη γεροντοκόρη αδελφή του Ευτυχία(Χρύσα Ρώπα), η οποία είναι άσχημη, ψηλομύτα και παλαιών αρχών. Αναζητώντας τον κατάλληλο γαμπρό, ο Βαγγέλης καταλήγει σε έναν συνεργάτη του, τον Μένη (Κώστας Ευρυπίωτης). Ο Μένης είναι ένας άνδρας στο χείλος της καταστροφής, χτυπημένος από την οικονομική κρίση και ίσως ο μόνος που θα μπορούσε να κάνει την θυσία. Κι ενώ το… προξενιό δείχνει να έχει πάρει τον δρόμο του, εμφανίζεται ένας δεύτερος γαμπρός που διεκδικεί την Ευτυχία, ο Κούλης (Γιάννης Τσιμιτσέλης).
Κριτική: Αυτό που με εκνευρίζει περισσότερο σε μια ταινία που παρακολουθώ και δή σε ελληνική είναι ότι πλέον δεν υπάρχει φαντασία στους σεναριογράφους και προσπαθούν να αναπαράγουν παλιότερα έργα που δεν πρέπει καν να τα ακουμπάς. Οι γαμπροί της Ευτυχίας παρά το ωραίο καστ που είχε δεν ήταν σαν τη πρώτη και θρυλική ταινία με τη Γεωργία Βασιλειάδου. Οι διάλογοι ήταν τραγικοί. Γελούσες μόνο από κάτι χαζές ατάκες που έλεγαν οι πρωταγωνιστές. Η Χρύσα Ρώπα προσπάθησε αλλά ούτε που ακούμπησε. Ο μόνος που μπορώ να πω ότι σώθηκε από αυτήν την ταινία ήταν ο Κώστας Αποστολάκης. Η ταινία ήταν καλή, ευχάριστη από την άποψη ότι δεν βαριέσαι, βλέπεται απλά για να περάσεις την ώρα σου. Δεν λέει όμως και πολλά. Ο ελληνικός κινηματογράφος καταρρέει.2,5/5
Ταινία 3η: Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης
Σκηνοθεσία: Βασίλης Μυριανθόπουλος
Σενάριο: Βασίλης Μυριανθόπουλος, Άκης Δήμου, Βασίλης Τσιγκριστάρης
Διάρκεια: 90'
Είδος ταινίας:Κωμωδία
Υπόθεση: Όταν μια ωραία πρωία η φιλήσυχη γειτονιά της Ιοκάστης διαταράσσεται από την απροσδόκητη εξαφάνιση μιας Λετονής μανικιουρίστ(Μπέτυ Μαγγίρα), η χήρα, μάνα και υποτιθέμενη business woman Ιοκάστη Παπαδάμου(Ρένια Λουιζίδου) ενώνει τις δυνάμεις της με τη δαιμόνια, πλην παντελώς αφελή γειτόνισσά της Βιβή Νερατζάκη(Μαρία Γεωργιάδου). Μπροστά στην τρομακτική προοπτική τού να μείνουν τα χέρια τους χωρίς μανικιούρ, οι δυο "αριστοκράτισσες" αποφασίζουν να ρίξουν άπλετο φως στην περίεργη υπόθεση.
Κριτική: Χωρίς να έχω δει το θεατρικό έργο και ακούγοντας από γνωστούς που την παρακολούθησαν ότι ήταν πολύ ωραία, η ταινία μπορώ να πω ότι με απογοήτευσε. Η κακογουστιά σε όλο της το μεγαλείο και ο ελληνικός κινηματογράφος να έχει βουλιάξει στον πάτο... Έχει μεν γέλιο με λίγες καλές ατάκες αλλά μέχρι εκεί...Μια Ρένια Λουιζίδου, που αν και θαυμάζω και ήταν ο λόγος που παρακολούθησα την ταινία, το σενάριο δεν τη βοήθησε καθόλου. Να μην πω για τη Μαρία Γεωργιάδου...πιο χαζή πεθαίνεις!!! Για το μόνο λόγο που θα πρότεινα κάποιον να το δει είναι για τους πρωταγωνιστές. Όπως είπε και ένας φίλος μου βλέπεται ευχάριστα μεν αλλά δεν είναι κάτι το σπουδαίο. Ένα ευχάριστο χαζολόγημα. 2/5
Ταινία 4η: Από Έρωτα
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Αθερίδης
Σενάριο: Θοδωρής Αθερίδης
Διάρκεια: 104'
Είδος ταινίας: Δραματική Κομεντί
Υπόθεση: Η υπόθεση κινείται γύρω από τον Αντώνη Γκαλιμάνη, ο οποίος είναι πυροσβέστης. Ετοιμάζεται να παντρευτεί τη Νατάσα, και μόλις δύο μέρες πριν τον γάμο τους, εμφανίζεται στην αυλή του η πρώην του - ο έρωτας της ζωής του - η Άννα. Κάπως έτσι ο Αντώνης "μοιράζεται" ανάμεσα στις δύο γυναίκες μέχρι που φτάνει να συμβιώνει και κάτω από την ίδια στέγη μαζί τους.
Κριτική: Από τις λίγες ταινίες που παρακολούθησα φέτος και μου άρεσε τόσο η ταινία, όσο το καστ αλλά και το soundtrack ήταν η ταινία Θοδωρή Αθερίδη, "Από Έρωτα". Το τραγούδι της ταινίας, με τη μελωδική φωνή της Ελεονώρα Ζουγανέλη, το λάτρεψα. Λατρεύω επίσης, τις ταινίες που παίζουν με το χρόνο, δείχνει το παρόν και το παρελθόν. Από την αρχή της ταινίας πίστεψα αυτό που αναφέρει και η υπόθεση, ένας άντρας ανάμεσα σε δυο γυναίκες, με το θέμα της απιστίας να κυριαρχεί. Εν μέρει η απιστία υπήρχε, δεν έπεσα έξω, αλλά όχι έτσι πως το εκ λάμβανα. Η ταινία περνάει πολλά μηνύματα. Οι αναμνήσεις καλές ή κακές πάντα θα μας ακολουθούν. Για όλες τις καταστάσεις μπορούμε να βρούμε λύση. Τελικά αυτός που θα σε "σώσει" είναι κι αυτός που ερωτεύεσαι. Ένας άντρας μπορεί πραγματικά όχι μόνο να ερωτευθεί αλλά και να πονέσει και να κλάψει, αυτό που αγαπάει αν το χάσει. Το τηλεοπτικό ζευγάρι Αθερίδης-Καρύδη για μια ακόμη φορά "δίνει ρέστα". Ο Γιώργος Χρυσοστόμου, μετά το LAPD τον έχασα, έλειψε και ήταν καταπληκτικός σε αυτήν του την ερμηνεία. Δε λείπει ούτε το κωμικό ούτε το δραματικό στοιχείο. Όλη η ταινία σου βγάζει πολλά συναισθήματα και μέχρι και το τέλος, έχει ανατροπές. Όλα αυτά σε συνδυασμό με το soundtrack, ξαναλέω, κάνουν την ταινία από τις καλύτερες ελληνικές που έχω δει, εγώ, τα τελευταία χρόνια. 5/5
Ταινία 5η: Amore mio
Σκηνοθεσία: Χρήστος Δήμας
Σενάριο: Έλενα Σολωμού, Βίκυ Αλεξοπούλου, Κωνσταντίνα Γιαχαλή, Κωστας Παπαδόπουλος
Διάρκεια: 110'
Είδος ταινίας: Κωμωδία
Υπόθεση: Οι εξωσυζυγικές περιπέτειες ενός προπονητή γυναικείας ομάδας βόλεϊ, μια κολλητή κι ένας κολλητός που ερωτεύονται την ίδια γυναικάρα, μια ανέλπιστα αταίριαστη σχέση μεταξύ ετερώνυμων και οι μετά-συζυγικές αναζητήσεις ενός γάμου της συμφοράς μπλέκονται με τον πιο απρόβλεπτο τρόπο.
Κριτική: Το "Amore mio" ήταν από τις ταινίες που μου έκαναν το "κλικ" από το trailer που παίχτηκε στην τηλεόραση. Επιπλέον το πολύ ωραίο καστ, οι περισσότεροι από τους οποίους, έβλεπα συχνά πυκνά στην τηλεόραση, ένας Φάνης Μουρατίδης, που εμένα, μου έχει λείψει από την τηλεόραση πολύ, και το άθλημα του βόλεϊ γύρω από το οποίο περιστρέφονταν οι ιστορίες των ηρώων, ήταν οι λόγοι που ήθελα να δω πολύ στον κινηματογράφο. Ομολογώ ότι δεν κατάλαβα ότι πέρασε η ώρα, τελείωσε η ταινία και έπρεπε να φύγω. Ναι επιτέλους μια ταινία στην οποία δικαιώνομαι, δεν έκλαψα τα λεφτά μου και το φοβερό καστ δικαιώθηκε και αυτό. Συνηθίζεται άλλωστε σε μια ταινία με πρωταγωνιστές πρώτης γραμμής, η ταινία αυτή να μην λέει πολλά. Το "Amore mio", απέδειξε περίτρανα το αντίθετο. Υπήρχε το χιούμορ, οι καλές ατάκες, ξαναλέω το κάστ, φοβερό σαν ζευγάρι Οικονομάκου-Μουζουράκης, που γέλασα πολύ μαζί τους και το λίγο πόνηρο, πρόστυχο, αν θεωρηθεί έτσι, που είχε η ταινία. Το τέλος μόνο με ξίνισε. Από τους δημιουργούς της "Νήσος Ι" και "Νήσος ΙΙ", για ακόμη μια φορά δεν απογοητεύτηκα. Ο ελληνικός κινηματογράφος ίσως αναγεννιέται έστω και με αυτά τα σενάρια. Δεν είμαστε και Αμερική άλλωστε. 4/5
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons