Από το Blogger.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Jo Nesbo. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Jo Nesbo. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Λίγο, λοιπόν, πριν από την έκδοση του νέου αιματοβαμμένου θρίλερ του, ο Jo Nesbo έχει ένα μήνυμα για όλους εσάς...!!! Ο βασιλιάς του αστυνομικού σε ένα αποκλειστικό βίντεο για τους απανταχού έλληνες Nesbomaniacs αποκαλύπτει στοιχεία για το νέο του βιβλίο, τον Μάκβεθ. Ξεδιπλώνει μπροστά στον φακό την ιδιαίτερη σχέση του με το συγκεκριμένο έργο του Σαίξπηρ που τον οδήγησε να καταπιαστεί με αυτό όταν του ζητήθηκε να συμμετάσχει στο Hogarth Shakespeare Project.
Μιλάει για τους κεντρικούς του ήρωες, τον συνονόματο με τον σαιξπηρικό ήρωα αστυνομικό και τη Λαίδη, ιδιοκτήτρια καζίνο, για τους οποίους, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά «η Λαίδη είναι το μυαλό και ο Μάκβεθ το εργαλείο». Επίσης, μιλώντας για τον σκηνικό χώρο μέσα στον οποίο στήνει την υπόθεσή του, τονίζει την έλξη που του ασκούσε πάντα η δεκαετία του ’70 αλλά και η Νέα Υόρκη, και για το πώς θέλησε ο Μάκβεθ να έχει κάτι από τη σκοτεινή ατμόσφαιρα και την αβεβαιότητα του ψυχροπολεμικού κλίματος.
Λίγα λόγια για το βιβλίο: Σε μια ζοφερή αποβιομηχανοποιημένη πόλη που σπαράσσεται από τη διαφθορά και το έγκλημα, μια απόπειρα σύλληψης εμπόρων ναρκωτικών μετατρέπεται σε λουτρό αίματος. Την ευθύνη να ξεκαθαρίσει την υπόθεση αναλαμβάνει ο επιθεωρητής Μάκβεθ και η ομάδα του – είναι ο καλύτερος μπάτσος της πόλης αλλά τον στοιχειώνει το παρελθόν του. Για την επιτυχία του θα του δοθούν απλόχερα χρήματα, εξουσία, σεβασμός, γιατί όμως νιώθει πως δεν θα πάρει ό,τι δικαιωματικά του ανήκει παρά μόνο αν σκοτώσει;
Ένα συγκλονιστικό θρίλερ από τον ροκ σταρ της σύγχρονης αστυνομικής λογοτεχνίας βασισμένο στον σαιξπηρικό Μάκβεθ.
Και μια ακόμα ευχάριστη είδηση! Νέος Χάρι Χόλε είναι στα σκαριά…!!!
Και μια ακόμα ευχάριστη είδηση! Νέος Χάρι Χόλε είναι στα σκαριά…!!!
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ προ(σ)κάλεσαν τους αναγνώστες τους σε ένα ταξίδι ανάγνωσης αστυνομικής λογοτεχνίας. Όπως πέρσι και προπέρσι, έτσι και φέτος, αρχές Μαρτίου, οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ και η Λέσχη Noir διοργάνωσαν το "3ο Μαραθώνιο Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας ", καλώντας όλους τους βιβλιοφάγους και φαν της αστυνομικής λογοτεχνίας να λάβουν μέρος, δίνοντας την ευκαιρία σε πολλούς να γεμίσουν την αστυνομική βιβλιοθήκη τους με τα βιβλία μιας ολόκληρης χρονιάς και να κερδίσουν πολλά άλλα δώρα, όπως ένα ταξίδι στη Τσαγκαράδα Πηλίου.
Ένα
ταξίδι που έφτασε στο τέλος του, αφού ο Οκτώβριος ήταν ο τελευταίος μήνας για
συμμετοχές και ο Νοέμβριος ο μήνας με τις ερωτήσεις που έπρεπε να απαντήσει ο
κάθε αναγνώστης για τα 6+βιβλία που θα διάβαζε. Ένα ταξίδι ανάγνωσης στο οποίο
συμμετείχα και εγώ για τρίτη φορά ήρθε στο τέλος νωρίτερα από πέρσι. Για μια
ακόμη χρονιά στόχος ήταν ο τερματισμός και η ανάγνωση νέων αστυνομικών βιβλίων.
Αν φυσικά είμαι στους τυχερούς, η νίκη αυτή θα είναι καλοδεχούμενη. Αυτό όμως
δε σημαίνει ότι η ανάγνωση στα αστυνομικά σταματά εδώ λόγω του Μαραθωνίου. Οι
λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας δεν καταλαβαίνουν πότε πρέπει να
σταματήσουν να διαβάζουν αστυνομικά μυθιστορήματα - κάθε μήνα υπάρχουν και νέες
κυκλοφορίες στο είδος αυτό από αρκετούς πλέον εκδοτικούς οίκους.
Έξι
βιβλία σε έξι μήνες; Αντέχεις ή μπορείς να διαβάσεις περισσότερα;
Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ επέλεξαν έξι
τίτλους-φωτιά, μια reading list που σε κάποιους τελικά ίσως να μην άρεσε και
τόσο. Σε αυτήν τη λίστα συμπεριλήφθηκαν πολλά και διαφορετικά είδη αστυνομικής
λογοτεχνίας (από κλασικό αστυνομικό έως ψυχολογικά θρίλερ) και πολλές και
διαφορετικές σχολές (Νορβηγία, Ιρλανδία, ΗΠΑ, Βρετανία, Αργεντινή). Αυτά τα έξι
βιβλία έπρεπε να διαβαστούν από όλους τους συμμετέχοντες χωρίς εξαίρεση, αλλά
επειδή η δίψα για καλή αστυνομική λογοτεχνία δεν σβήνει τόσο εύκολα, ετοιμάστηκε
μία ακόμα λίστα από την οποία μπορούσαμε να διαλέξουμε όσους τίτλους θέλαμε.
Τα
έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και άλλα τρία από τη συμπληρωματική λίστα, που
επέλεξα να διαβάσω για το Μαραθώνιο και ποια η δική μου κριτική, παρακάτω.
Τελευταία
Έξοδος – Federico Axat
Το πρώτο μυθιστόρημα του συγγραφέα Federico Axat, που πέφτει στα χέρια μου και για χάρη του 3ου Μαραθωνίου Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας, είναι η «Τελευταία Έξοδος». Η Τελευταία Έξοδος είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που δεν πρόκειται να αφήσει σε ησυχία κανέναν αναγνώστη. Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα με γρήγορο ρυθμό, ένταση, αγωνία, σασπένς μυστήριο, πολλά ερωτήματα που απαντώνται στο τέλος, ανατροπές που δεν τελειώνουν και τρελά καρδιοχτύπια μέχρι τέλους. Ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου, Τέντ Μακέι, σε
όλη τη διάρκεια της ιστορίας εξελίσσεται και αποκαλύπτεται συνεχώς. Όμως το τέλος της
ιστορίας του αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση και θα περίμενα κάτι διαφορετικό και
καλύτερο για εκείνον. 4/5
Ο Τόπος των Μυστικών – Tana French
H συγγραφέας
Tana French, μετά τον «Τόπο
των Πιστών», επιστρέφει με το δεύτερο μυθιστόρημα της που
ακούει στον τίτλο «Ο Τόπος των Μυστικών». Το δεύτερο βιβλίο της συγγραφέας που
πέφτει στα χέρια μου δεν με ικανοποίησε τόσο όσο το πρώτο της βιβλίο. «Ο Τόπος
των Μυστικών» είναι ένας πίνακας σε ένα ιδιωτικό σχολείο, όπου εκεί αναγράφονται
ποικίλα κακεντρεχή σχόλια, κουτσομπολιά, ραβασάκια αλλά και γενικά ανώνυμα
μυστικά, από κάποια κορίτσια....μέχρι τη στιγμή που εμφανίζεται η φωτογραφία
ενός παιδιού που δολοφονήθηκε πριν από δύο χρόνια. Ποιος καρφίτσωσε την
φωτογραφία εκεί και γιατί μετά από δύο ολόκληρα χρόνια; «Ο Τόπος των Μυστικών»
είναι ένα ταξίδι στο χρόνο, με γρήγορο ρυθμό, έντονο μυστήριο, αγωνία και
ανατροπές. Παρόλα αυτά οι πολλές σελίδες του, όπου στις μισές αναφέρονται
διάφορες εφηβικές συμπεριφορές, κουράζουν. 3/5
Η δίψα – Jo
Nesbo
Harry
Hole is back. Η επιστροφή του αγαπημένου επιθεωρητή Χάρι Χόλε, στην ενδέκατη
περιπέτεια του, είναι γεγονός. Ναι και εγώ αγόρασα το βιβλίο την πρώτη μέρα της
κυκλοφορίας του μαζί με το αναμνηστικό καπελάκι. Τι να πει κανείς, και ειδικά
οι nesbomaniac για αυτό το βιβλίο. Τα λόγια είναι περιττά. Ο Jo Nesbo, μας
δίνει μια ακόμη εξαιρετική περιπέτεια του επιθεωρητή του, που τόσο μας έλειψε.
«Η Δίψα» αποτελεί συνέχεια της «Αστυνομίας». Όλα έχουν αλλάξει. Ο Χάρι είναι
παντρεμένος επιτέλους, με τη Ρακέλ και είναι καθηγητής Αστυνομικής Ακαδημίας (ω
ναι, αναβαθμίστηκε). Ζει μια ζωή φυσιολογική ενώ οι παλιοί του συνάδελφοι
συνεχίζουν να κυνηγούν το έγκλημα στους δρόμους του Όσλο. Μέχρι που μια
δολοφονία έρχεται να αναταράξει την ηρεμία του και να αλλάξει τα
δεδομένα. Ή μήπως τίποτα δεν έχει αλλάξει; Η δίψα του serial killer έχει ξυπνήσει και τη δίψα του Χάρι. Ο συγγραφέας
ωριμότερος από ποτέ, έρχεται και μας εκπλήσσει, με την συνταγή να μας είναι
πλέον γνωστή. Αγωνία, ρυθμός, ανατροπές, πολλά πρόσωπα για να έχουμε πιθανούς
υπόπτους, πρόσωπα και αναφορές σε γεγονότα από προηγούμενα βιβλία του. Αν και
το βιβλίο είναι ένα τούβλο πραγματικά, αξίζει να διαβαστεί και με το παραπάνω. 4/5
Πέπλο
Σιωπής – Stuart
Neville
To «Πέπλο Σιωπής» είναι η τέταρτη
συνολικά, περιπέτεια του αστυνομικού Τζακ Λένον και αποτελεί συνέχεια του
προηγούμενου βιβλίου με τίτλο «Κλεμμένες
Ψυχές». Στο τέλος εκείνου του βιβλίου ο Τζακ σκοτώνει έναν διεφθαρμένο συνάδελφό του
αστυνομικό –αν και βρισκόταν σε αυτοάμυνα. Στο «Πέπλο Σιωπής» τον βρίσκουμε να έχει τεθεί
σε διαθεσιμότητα…μέχρι που δέχεται το ξαφνικό τηλεφώνημα μιας πρώην του. Τα
εγκλήματα που καλείται ο Τζακ να εξιχνιάσει κρατούν το ενδιαφέρον του
αναγνώστη, αμείωτο. Ένα ακόμη εκπληκτικό αστυνομικό μυθιστόρημα, από τον
Ιρλανδό συγγραφέα, με στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ. Μια δυνατή ιστορία, με
αγωνία, μυστήριο, σασπένς και ανατροπές. Ίσως να πρόκειται και για το τελευταίο
βιβλίο με ήρωα τον Τζακ Λένον, έναν αστυνομικό που έχει αγαπηθεί πολύ από τους φίλους
της αστυνομικής λογοτεχνίας, κι όχι μόνο. 5/5
Ο Τιμωρός – Tony Parsons
Η
δεύτερη περιπέτεια του επιθεωρητή Μαξ Γουλφ, από τον συγγραφέα Tony Parsons έχει τίτλο «Τιμωρός». Ο επιθεωρητής Μαξ Γουλφ
καλείται να εξιχνιάσει ένα έγκλημα, μιας ολόκληρης οικογένειας και να εντοπίσει
το μικρότερο αγόρι, που είναι μόλις τεσσάρων ετών. Το όπλο του φόνου θυμίζει
πολύ εκείνο που χρησιμοποιήθηκε σε μια άλλη σφαγή, που διαδραματίστηκε τριάντα
χρόνια πριν. Ο χρόνος κυλάει αντίστροφα, οι πιθανότητες το αγνοούμενο αγόρι να
βρεθεί ζωντανό αρχίζουν να λιγοστεύουν και ο δολοφόνος πρέπει να συλληφθεί πριν
ξεκληρίσει μια ακόμα οικογένεια. Μια καλογραμμένη ιστορία, με φόνους, δολοφόνο,
δράση, κυνηγητό, αγωνία, σασπένς, αίμα, αρκετή βία, με πολλά αναπάντητα
ερωτήματα και ανατροπές. Σε όλα αυτά θίγεται κι ένα κοινωνικό ζήτημα, αυτό της
εμπορίας παιδιών, με το συγγραφέα να το κάνει με αρκετά ρεαλιστικές περιγραφές.
Ένα σκοτεινό, έντονο και γρήγορο σε ρυθμό αστυνομικό μυθιστόρημα. 4/5
Ούτε Λέξη – Eric Rickstad
Με
φόντο το όμορφο και χιονισμένο τοπίο του Βερμόντ, ο Eric Rickstad μας αφηγείται μια ιστορία, που θυμίζει αμερικάνικο αστυνομικό θρίλερ.
Το «Ούτε Λέξη» είναι μια σκληρή, ανατριχιαστική, τρομακτική αλλά και
συναισθηματική ιστορία, που θα παρασύρει τον αναγνώστη. Αρκετά καλοστημένη και καλογραμμένη
η πλοκή, σε καθηλώνει από την εισαγωγή και συγκεκριμένα από τις πρώτες σκηνές,
με την ανεύρεση του πτώματος. Ο κεντρικός ήρωας και πρωταγωνιστής του βιβλίου,
ο Φρανκ Ραθ, ένας παλιός σκληροτράχηλος αστυνομικός που δουλεύει πλέον ως
ιδιωτικός ντετέκτιβ, οποίος θα πρέπει να συνεργαστεί και πάλι με την αστυνομία
και να λύσει το μυστήριο, των εξαφανίσεων των νεαρών γυναικών. Οι χαρακτήρες
του βιβλίου, η δράση, η αγωνία, και το ανατριχιαστικό τέλος, κάνουν το βιβλίο ένα
από τα καλύτερα αστυνομικά μυθιστορήματα θρίλερ, που σίγουρα θα κρατήσουν τον
αναγνώστη μέχρι τέλους. 4/5
Δυτικά της Ελευθερίας – Thomas Engstrom
Συνήθως πριν
την αγορά ενός βιβλίου, πάντα θα αναζητήσω τις κριτικές που πιθανόν να έχουν
γίνει για αυτό. Για το βιβλίο του Thomas Engstrom, «Δυτικά της
Ελευθερίας» οι αρχικές κριτικές και βαθμολογίες ήταν μέτριες ή και κάτω του
μετρίου. Κάτι όμως η περίληψη του βιβλίου που μου κίνησε το ενδιαφέρον, κάτι τα
παραπανίσια λεφτά που είχα πάνω μου, κάτι και η επιμονή του βιβλιοπώλη μου,
λύγισα. Από την περίληψη στο οπισθόφυλλο γίνεται γνωστό ότι πρόκειται για ένα
κατασκοπικό θρίλερ. Σε ένα ατμοσφαιρικό βιβλίο που η ιστορία είναι
καλογραμμένη, υπάρχει μπόλικη δράση, μυστήριο, αποκαλύψεις και ανατροπές, ο
αναγνώστης θα μείνει ικανοποιημένος, παρά τα κάποια σημεία που ίσως κουράσουν.
Ένα αρκετά καλό κατασκοπευτικό μυθιστόρημα που συστήνεται. 4/5
Στοκχόλμη - Jens Lapidus
Μετά την «Αίθουσα VIP», ο Jens Lapidus επιστρέφει με την δεύτερη περιπέτεια του πρώην γκάνγκστερ Τέντι Μάκσουμιτς και της δικηγόρου Έμελι Γιάνσον.
Ο Jens Lapidus μάς αφηγείται μια σκοτεινή αστυνομική ιστορία, ένα δικαστικό
θρίλερ που διαδραματίζεται που αλλού; Στη Στοκχόλμη, στην πρωτεύουσα της
Σουηδίας. Ο συγγραφέας έχει στήσει μια ενδιαφέρουσα, καλοστημένη και
καλογραμμένη ιστορία η οποία εξελίσσεται γρήγορα, με τον ίδιο να δίνει και να
αφήνει το στίγμα του σε ένα ακόμη πολύ καλό και δυνατό βιβλίο. Δικαίως ο Jens Lapidus καταλαμβάνει
μια θέση στη σκανδιναβική κυρίως σουηδική αστυνομική λογοτεχνίας και αποτελεί
και δική μου επιλογή, για μία ακόμη φορά. Αναμένω τη συνέχεια!!! 4/5
Η συχνότητα του θανάτου - Χίλντα Παπαδημητρίου
H Χίλντα Παπαδημητρίου και ο συμπαθής πλέον, αστυνόμος
Χάρης Νικολόπουλος, επιστρέφουν με την τρίτη τους περιπέτεια που ακούει στο
όνομα «Η συχνότητα του θανάτου». Η συγγραφέας σε ένα ακόμη βιβλίο της ακολουθεί
την ίδια «επιτυχημένη» συνταγή…δηλαδή φόνος μετά μουσικής. Πως θα μπορούσε να
λείψει άλλωστε η μουσική…αφού έτσι γνωρίσαμε την συγγραφέα και τον ήρωα της. Σε
όλο το βιβλίο, διάσπαρτα υπάρχουν στίχοι τραγουδιών και διάφορες μελωδίες
διαφορετικών ειδών και όσο ο αναγνώστης διαβάζει την ιστορία νομίζει ότι τα
ακούει. Τραγούδια γνωστά αλλά και άγνωστα. Μια μουσική πανδαισία σε μια
αστυνομική ιστορία που εξελίσσεται στα σοκάκια της Αθήνας. Από τα ρεμπέτικα
στην τζαζ και στους Beatles και από εκεί πάλι
πίσω. Μια ιστορία με μυστήριο, αληθινούς χαρακτήρες αλλά χωρίς ωστόσο
ανατροπές. Ο δολοφόνος από ένα σημείο και μετά ανακαλύπτεται από τον αναγνώστη,
χωρίς ωστόσο να αποκαλυφθούν τα κίνητρα του. Σαφώς στο τρίτο της βιβλίο, η
Χίλντα Παπαδημητρίου, είναι πολύ καλύτερη και η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα και καλογραμμένη.
Η Χίλντα Παπαδημητρίου είναι από τις λίγες γυναίκες Ελληνίδες που κρατούν την
αστυνομική λογοτεχνία σε ικανοποιητικό επίπεδο. 4/5
📚 Εσείς πήρατε μέρος και αν ναι τερματίσατε;;; 📚
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ένα από τα βιβλία του, ο Χιονάνθρωπος, μεταφέρεται στον κινηματογράφο με πρωταγωνιστή, στο ρόλο του Χάρι Χόλε, τον γνωστό ως Magneto από τους X-Men, Michael Fassbender. Η ταινία προβλέπεται στις ελληνικές αίθουσες τον Οκτώβριο. Η ταινία είναι σε σκηνοθεσία του σουηδού Tomas Alfredson (Tinker Taylor Soldier Spy, Άσε το κακό να μπει) και σε παραγωγή του Martin Scorsese.
Μετά τον «Χιονάνθρωπο», ένα ακόμα συναρπαστικό μυθιστόρημα του νορβηγού μπεστελερίστα θα μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη, με πρωταγωνιστή τον Jake Gyllenhaal. Πρόκειται για το βιβλίο, Ο Γιος, που έγινε παγκοσμίως μπεστ σελερ. Την παραγωγή της ταινίας έχει αναλάβει η νεοσύστατη εταιρεία Nine Stories, την οποία ίδρυσαν το 2015 ο ίδιος ο Gyllenhaal και ο παραγωγός Riva Marker.
Πέρα από τον Γιο και τον Χιονάνθρωπο, στον κινηματογράφο πρόκειται επίσης να μεταφερθεί και το Jackpot, μια μαύρη κωμωδία βασισμένη σε ιστορία του Nesbo, με πρωταγωνίστρια την εκρηκτική Mila Kunis.
Τέλος, ανακοινώθηκε επίσημα, ότι και η ιστορία του βιβλίου, "Αίμα στο χιόνι", μεταφέρεται στον κινηματογράφο, όπου την παραγωγή ανέλαβε η εταιρεία του γνωστού ως Spiderman, Tobey Maguire, που πέρασε πίσω από την κάμερα.....κι όλα αυτά τη στιγμή που τέσσερα χρόνια μετά, ο Jo Nesbo και ο ήρωας του Χάρι Χόλε επιστρέφουν στην 11η περιπέτεια ώστε να ξεδιψάσουν τους αναγνώστες τους, εν αναμονή των ταινιών. Η Δίψα μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά (από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, σε μετάφραση από τα νορβηγικά, της Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη) πριν ακόμα βγει στα αγγλικά!
Απανταχού Nesbomaniacs ...αναμένετε τον Οκτώβρη τον Χιονάνθρωπο!!!
Ένα ταξίδι που έφτασε στο τέλος του, αφού ο Οκτώβριος ήταν ο τελευταίος μήνας για συμμετοχές και ο Νοέμβριος ο μήνας με τις ερωτήσεις που έπρεπε να απαντήσει ο κάθε αναγνώστης για τα 6 βιβλία που θα διάβαζε. Ένα ταξίδι ανάγνωσης στο οποίο συμμετείχα και εγώ για δεύτερη φορά ήρθε στο τέλος νωρίτερα από πέρσι(δείτε εδώ). Για μια ακόμη χρονιά στόχος ήταν ο τερματισμός και η ανάγνωση νέων αστυνομικών βιβλίων. Αν φυσικά είμαι στους τυχερούς, η νίκη αυτή θα είναι καλοδεχούμενη. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η ανάγνωση στα αστυνομικά σταματά εδώ λόγω του Μαραθωνίου. Οι λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας δεν καταλαβαίνουν πότε πρέπει να σταματήσουν να διαβάζουν αστυνομικά μυθιστορήματα - κάθε μήνα υπάρχουν και νέες κυκλοφορίες στο είδος αυτό από αρκετούς πλέον εκδοτικούς οίκους.
9 κατηγορίες, 6 αστυνομικά βιβλία της επιλογής από κάθε διαφορετική κατηγορία. Η κάθε κατηγορία αντιστοιχούσε σε μια γεωγραφική περιοχή - χώρα προέλευσης του συγγραφέα ή χώρα στην οποία εκτυλίσσονταν η ιστορία του βιβλίου. Ποια ήταν τα 6 αστυνομικά μυθιστορήματα που επέλεξα να διαβάσω για το Μαραθώνιο και ποια η δική μου κριτική; (Παρακάτω είναι κριτικές για 7 αστυνομικά βιβλία καθώς διαβάστηκε ένα επιπλέον)
Κατηγορία:Ιρλανδία/Τα φαντάσματα του Μπέλφαστ - Stuart Neville: Αν και είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα, είναι το δεύτερο βιβλίο του που διαβάζω, με αφορμή και το 2ο Μαραθώνιο Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Στο συγκεκριμένο βιβλίο, δεν υπάρχει θύμα ούτε αναζητείται ο δολοφόνος – γίνονται άλλωστε γνωστά από την αρχή. Ο τίτλος του βιβλίου και η περίληψη στο οπισθόφυλλο είναι αρκετά για να κάνουν τον αναγνώστη να γνωρίσει την υπόθεση, να διαβάσει το βιβλίο και να μάθει αν τελικά καταφέρει να φέρει εις πέρας, ο Τζέρι Φέγκαν, την αποστολή του. «Τα φαντάσματα του Μπέλφαστ» είναι ένα βιβλίο, όχι καθαρόαιμο αστυνομικό αλλά πολιτικό θρίλερ θα το χαρακτήριζα, μια περιπέτεια με αρκετές σκηνές δράσεις και σασπένς, που δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου και σε προκαλεί να το τελειώσεις, μέχρι τη κατάληξη της ιστορίας. Εξαιρετική η μετάφραση του βιβλίου, με λεπτομερείς αναφορές-σημειώσεις στο τέλος, στο παράρτημα του βιβλίου, σε ονόματα και γεγονότα, αν και θα προτιμούσα να βρίσκονται στο κάτω μέρος της σελίδας ώστε να μην ανατρέχω όλη την ώρα πίσω. 4/5
Κατηγορία:Ισλανδία/Η Εκδίκηση – Yrsa Sigurdardottir: Από τα καλύτερα και πολύ δυνατά βιβλία που διάβασα τη φετινή χρονιά, και στα πλαίσια του 2ου Μαραθώνιου Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας, ήταν το βιβλίο της Ισλανδής συγγραφέας Yrsa Sigurdardottir. Σκοτεινό, ατμοσφαιρικό, μυστηριώδες, τρομακτικό. Ένας εξαιρετικός συνδυασμός αστυνομικού μυθιστορήματος και θρίλερ/τρόμου. Μια εξαιρετική και καλογραμμένη υπόθεση και ένα καταπληκτικό δέσιμο των δύο ιστοριών στο τέλος. Σε κάθε τέλος του κεφαλαίου δεν μπορείς να σταματήσεις την ανάγνωση, γυρνάς τις σελίδες κατευθείαν, δείγμα του ότι το βιβλίο διαβάζεται γρήγορα, για να μάθεις τη συνέχεια της ιστορίας. Πολύ καλές περιγραφές από το τοπίο του νησιού. Ένα ανατρεπτικό και συνάμα διαφορετικό αστυνομικό μυθιστόρημα που πραγματικά δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Λάθος που το ξεκίνησα βράδυ καθώς έμεινα ξάγρυπνη όλη τη νύχτα για να το ολοκληρώσω. Συστήνεται ανεπιφύλακτα. 5/5
Κατηγορία:Νορβηγία/Περισσότερο αίμα - Jo Nesbo: Το δεύτερο μέρος της διλογίας, με προβλημάτισε καθώς περίμενα τη συνέχεια του ήρωα από το πρώτο μέρος, "Άίμα στο χιόνι". Αντ' αυτού ήταν σαν να διάβαζα μια καινούρια ιστορία με το μόνο κοινό που ένωνε τα δύο βιβλία τον Ψαρά και το Όσλο, με αποτέλεσμα να χαθεί λίγο το ενδιαφέρον. Το βιβλίο αυτό, όπως και το πρώτο, διαβάστηκε γρήγορα λόγω του όγκου του βιβλίου. Αυτό το "κάτι" που έψαχνα από το πρώτο βιβλίο της διλογίας αυτής δεν το βρήκα ούτε στο δεύτερο. Πολύ ανάλαφρο στο είδος που γράφει ο συγγραφέας, με γρήγορη αφήγηση των γεγονότων αλλά με ελάχιστη δράση και ανατροπές. Σαφώς και η διλογία αυτή είναι διαφορετική από τα βιβλία που γράφει και μας έχει μάθει ο Nesbo, είναι καλογραμμένο, η ιστορία δεν είναι άσχημη, έχει ωραίο τέλος ωστόσο κατά τη γνώμη μου, έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία του, είναι το χειρότερο βιβλίο που έχω διαβάσει από το συγγραφέα. Αναμένω το επόμενο του βιβλίο να είναι καλύτερο πιστεύοντας πως η διλογία αυτή να ήταν ένα διάλειμμα από τις περιπέτειες του Χάρι Χόλε και να επιστρέψει με τον ντετέκτιβ που όλοι έχουμε αγαπήσει. Γιατί ο Χ.Χόλε λείπει πολύ!! 2/5
Κατηγορία:Ισπανία/Ο Ελληνικός Λαβύρινθος - Manuel Vazquez Montalban: Έχοντας διαβάσει προηγούμενο βιβλίο του συγγραφέα ήλπιζα ότι "Ο ελληνικός λαβύρινθος" θα ήταν λίγο καλύτερος. Το εξώφυλλο του βιβλίου σε μαγνητίζει και σου δημιουργεί μυστήριο ωστόσο η συνέχεια του δεν είναι αντάξια. Η πλοκή του δεν είναι κατι το ιδιαίτερο. Είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα και γρήγορα χάρη στον μικρό όγκο του. Επιπλέον είναι ένα βιβλίο που σου ανοίγει την όρεξη κυριολεκτικά με αναφορά σε συνταγές από την ελληνική, ισπανική αλλά και ιταλική κουζίνα. Δεν θα το χαρακτήριζα σε καμία περίπτωση αστυνομικό μυθιστόρημα αλλά σαν μία κοινωνική ιστορία. Η πλοκή ήταν αδιάφορη, οι ήρωες του βιβλίου επίσης το ίδιο, δεν υπήρχε καθόλου, σασπένς, ανατροπές αλλά και λύση στην όλη ιστορία. 2/5
Κατηγορία:Η.Π.Α/Το κορίτσι που εξαφανίστηκε - Gillian Flynn: Το βιβλίο της Αμερικανής συγγραφέας Gillian Flynn, «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε», διαβάστηκε αφότου παρακολούθησα την ταινία πιο πολύ για να δω κατά πόσο η ταινία ήταν πιστή μεταφορά του βιβλίου καθώς και να διαβάσω λεπτομέρειες που σαφώς στην ταινία δεν υπήρχαν. Η ιστορία πραγματεύεται την σχέση ενός παντρεμένου ζευγαριού και την εξαφάνιση της συζύγου. Από το πρώτο μέρος της ιστορίας, η εξαφάνιση της συζύγου είναι το πρώτο πράγμα που γίνεται γνωστό. Έπειτα έρχονται στο φως τα προβλήματα του ζευγαριού. Στο δεύτερο μέρος της ιστορίας τα πάντα ανατρέπονται, μιας που έρχονται νέα δεδομένα και αποκαλύπτεται η αλήθεια και η συγγραφέας αναγκάζει ουσιαστικά τον αναγνώστη να διαλέξει πλευρά. Το εντυπωσιακό αλλά και ανατρεπτικό τέλος αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση παρόλα αυτά το βιβλίο είναι καλογραμμένο και διαβάζεται εύκολα. Ανατροπές και σασπένς μέχρι τέλους, που σε κάνει να μην θέλεις να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια σου. 4/5
Κατηγορία:Ελλάδα/Έχουνε όλοι κακούς σκοπούς – Χίλντα Παπαδημητρίου: Είναι το δεύτερο βιβλίο που διαβάζω από τη συγκεκριμένη συγγραφέα, την οποία και γνώρισα στα πλαίσια του πρώτου Μαραθώνιου Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας των εκδόσεων ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ. Η δεύτερη ιστορία με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Χάρη Νικολόπουλο είναι σαφώς πολύ καλύτερη από την πρώτη. Από τον τίτλο φυσικά και μόνο «Έχουνε όλοι κακούς σκοπούς», το μυαλό του αναγνώστη μπορεί να καταλάβει έστω και στο ελάχιστο ένα μέρος της υπόθεσης. Η πλοκή είναι πολύ καλή, ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα - η συγγραφέας κινείται για ακόμη μια φορά στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας και δίνει πληροφορίες που δεν γνώριζα - και το τέλος αντάξιο της. Ένα βιβλίο που, σε συνδυασμό μάλιστα και με τις αναφορές σε στίχους ελληνικών αλλά και ξένων τραγουδιών, στην αρχή του κάθε κεφαλαίου, διαβάζεται εύκολα και γρήγορα, χάρη και στο μικρό σχετικά όγκο του. Ένα όμορφο αστυνομικό βιβλίο από μια συγγραφέα που περιμένω σίγουρα το επόμενο βήμα της με ήρωα και πάλι τον αστυνόμο Χ.Νικολόπουλο. 4/5
📚 Εσείς πήρατε μέρος και αν ναι τερματίσατε;;; 📚
Δείτε την κριτική μου και στο OpenMind ΕΔΩ
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Είναι γεγονός! Harry Hole is back. Ο Jo Nesbo επιστρέφει με την ενδέκατη περιπέτεια του διάσημου επιθεωρητή, που αγάπησαν εκατομμύρια αναγνώστες, Χάρι Χόλε. Η δίψα, είναι το νέο βιβλίο του Jo Nesbo και θα κυκλοφορήσει όπως ανακοίνωσαν προ ημερών οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ στις 29 Μαρτίου του 2017 –την ημέρα γενεθλίων του ροκ σταρ του σκανδιναβικού αστυνομικού, σχεδόν ταυτόχρονα με τη νορβηγική έκδοση–, σε μετάφραση από τα νορβηγικά της Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη.
Η δίψα αποτελεί τη συνέχεια του μπεστ σέλερ Αστυνομία (του δέκατου βιβλίου στη σειρά Χάρι Χόλε), στο οποίο ο βετεράνος επιθεωρητής παλεύει να προστατέψει τους συναδέλφους του από έναν δολοφόνο που επιζητά εκδίκηση από την αστυνομία. Στη Δίψα ο Χάρι θα ξαναενταχθεί στις τάξεις της αστυνομίας του Όσλο, για να εντοπίσει έναν σίριαλ κίλερ που σκοτώνει χρήστες του κοινωνικού δικτύου γνωριμιών Tinder. Ο τρόπος του και η μέθοδος του δολοφόνου θα οδηγήσουν τον Χάρι στο κυνήγι μιας νέμεσης από το παρελθόν.
Ο Χάρι Χόλε είναι ο καλύτερος επιθεωρητής της νορβηγικής αστυνομίας και ο χειρότερος δημόσιος υπάλληλος όλων των εποχών. Ψηλός, ξανθός με κοντοκουρεμένο μαλλί και στα πρόθυρα του αλκοολισμού, φιλοδοξεί να αντιληφθεί τη φύση του κακού αλλά και την ουσία της αγάπης, και βρίσκεται συνεχώς στην κόψη του ξυραφιού.
Οι Nesbomaniacs να αρχίσουν να ζεσταίνονται, καθώς το 2017 θα είναι η χρονιά του Jo Nesbo, αφού συμπληρώνονται είκοσι χρόνια από την κυκλοφορία της Νυχτερίδας του πρώτου βιβλίου της σειράς Χόλε, ενώ το φθινόπωρο θα δούμε στις κινηματογραφικές αίθουσες τον Χιονάνθρωπο με τον Michael Fassbender στον ρόλο του Χόλε.
Όπως δηλώνει ο Jo Nesbo:
«Πάντα επέστρεφα στον Χάρι, είναι η αδελφή ψυχή μου. Βέβαια είναι ψυχή χαμένη στο σκοτάδι, οπότε η εμπειρία της κατάδυσης σ’ αυτήν είναι μεν συναρπαστική αλλά και συναισθηματικά εξαντλητική. Όμως ο Χάρι και η ιστορία του αξίζουν τις άγρυπνες νύχτες μου».
Από το Δελτίο Τύπου
των Εκδόσεων ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Τα λόγια για τον σκανδιναβό συγγραφέα είναι περιττά. Έχω αναφερθεί πολλές φορές σε αυτόν, μιας που είναι αγαπημένος συγγραφέας. Για πολλούς θεωρείται σταρ της αστυνομικής λογοτεχνίας. Διαβάστε εδώ το αφιέρωμα που είχα κάνει για τον Jo Nesbo, πριν περίπου ένα χρόνο.
Ανυπομονώ για τη νέα περιπέτεια του Χ.Χόλε, που έχει λείψει πολύ. Εσείς;
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Jo Nesbo β) Τίτλος: Αίμα στο χιόνι
γ) Έτος Έκδοσης: 2015 δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Πλοκή: ΕΝΑΣ ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ Ούλαφ Γιόχανσεν: Πληρωμένος δολοφόνος που δεν αντέχει τα ναρκωτικά, δεν έχει κανένα ταλέντο στις ληστείες, δεν μπορεί με τίποτα να χρησιμοποιήσει αυτοκίνητο για να διαφύγει -πάντα κάτι γίνεται και τον καταλαβαίνουν- και δεν μπορεί να σχετιστεί με πόρνες, γιατί πολύ απλά τις ερωτεύεται. Ζει μόνος του σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Όσλο και του αρέσουν πολύ οι ιστορίες. Η ζωή του όλη θα ανατραπεί όταν το αφεντικό του θα του αναθέσει να σκοτώσει τη σύζυγό του. ΜΙΑ ΜΟΙΡΑΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ: Κορίνα Χόφμαν: Πανέμορφη ξανθιά με βάδισμα αιλουροειδούς, που έχει μάθει πάντα να κερδίζει. ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.Τι θα συμβεί όταν ο Ούλαφ ερωτευτεί το υποψήφιο θύμα του;
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Το πρώτο μέρος της διλογίας του αγαπημένου μου συγγραφέα, διαβάστηκε σε μια μέρα απνευστί λόγω του ότι ήταν πολύ μικρό το βιβλίο. Έχοντας συνηθίσει τα ογκώδη βιβλία του συγγραφέα "κάτι" μου έλειπε από όλη την ιστορία και δεν ήταν μόνο ο Χάρι Χόλε. Πλοκή σφιχτοδεμένη, λίγη δράση και αγωνία και χωρίς πολλά μυστήρια και πολλές ανατροπές. Ήταν όμως ένα βιβλίο αρκετά καλό έστω και χωρίς τον Χάρι Χόλε. Με έναν νέο ήρωα, τον Ούλαφ που από την πρώτη στιγμή μπορείς να τον συμπαθήσεις. Ήταν ένα αμερικάνικο αστυνομικό pulp μυθιστόρημα. Το δεύτερο μέρος της σειράς ίσως δημιουργήσει περισσότερο μυστήριο και να καλύψει το "κάτι" που μου έλειπε.
3 στα 5
___________________________________________
Β' ΜΕΡΟΣ
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Jo Nesbo β) Τίτλος: Περισσότερο αίμα
γ) Έτος Έκδοσης: 2015 δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Πλοκή: Μια ηλιόλουστη νύχτα καλοκαιριού στον παγωμένο βορρά, ένας άνδρας καταφθάνει σ' ένα λαπωνέζικο χωριό κουβαλώντας μια δερμάτινη τσάντα, ένα πιστόλι κι ένα τσαντάκι γεμάτο χαρτονομίσματα. Το όνομά του είναι Ουλφ. Ή μπορεί και να μην είναι. Είναι πληρωμένος δολοφόνος. Ή μπορεί και να μην είναι. Θα συναντήσει μια πανέμορφη γυναίκα που μπορεί να είναι ή και να μην είναι χήρα, έναν ιεροκήρυκα που μπορεί να πιστεύει ή και να μην πιστεύει στον Θεό, τον τρελό του χωριού που μπορεί να είναι ή και να μην είναι διάνοια, έναν τάρανδο που μπορεί να είναι ή να μην είναι καλός οιωνός. Ο Ουλφ ισχυρίζεται ότι έχει έρθει στο χωριό για κυνήγι. Όμως ούτε η σεζόν είναι σωστή, ούτε για κυνηγός μοιάζει, ούτε τουφέκι κουβαλάει. Επειδή αυτή τη φορά το θύμα είναι ο ίδιος. Τον κυνηγούν γιατί δεν έκανε σωστά τη δουλειά του στο Όσλο. Γιατί σκεφτόταν παραπάνω απ' ό,τι έπρεπε. Γιατί δεν μπορούσε να τραβήξει τη σκανδάλη. Η συνέχεια του μπεστ σέλερ Αίμα στο χιόνι καλεί τον αναγνώστη να λύσει ένα ιδιότυπο σταυρόλεξο: Ποιος είναι ο Ουλφ; Και τι σχέση έχει με τον μεγαλομαφιόζο Ψαρά; Γιατί ένας πληρωμένος δολοφόνος ν' αδυνατεί να σκοτώσει; Και πώς γίνεται το πτώμα ενός ανθρώπου που δολοφονείται στο Όσλο να εμφανίζεται στη Βραζιλία;
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Το δεύτερο μέρος της διλογίας, με προβλημάτισε καθώς περίμενα τη συνέχεια του ήρωα από το πρώτο μέρος, "Άίμα στο χιόνι". Αντ' αυτού ήταν σαν να διάβαζα μια καινούρια ιστορία με το μόνο κοινό που ένωνε τα δύο βιβλία τον Ψαρά και το Όσλο, με αποτέλεσμα να χαθεί λίγο το ενδιαφέρον. Το βιβλίο αυτό, όπως και το πρώτο, διαβάστηκε γρήγορα λόγω του όγκου του βιβλίου. Αυτό το "κάτι" που έψαχνα από το πρώτο βιβλίο της διλογίας αυτής δεν το βρήκα ούτε στο δεύτερο. Πολύ ανάλαφρο στο είδος που γράφει ο συγγραφέας, με γρήγορη αφήγηση των γεγονότων αλλά με ελάχιστη δράση και ανατροπές. Σαφώς και η διλογία αυτή είναι διαφορετική από τα βιβλία που γράφει και μας έχει μάθει ο Nesbo, είναι καλογραμμένο, η ιστορία δεν είναι άσχημη, έχει ωραίο τέλος ωστόσο κατά τη γνώμη μου, έχοντας διαβάσει όλα τα βιβλία του, είναι το χειρότερο βιβλίο που έχω διαβάσει από το συγγραφέα. Αναμένω το επόμενο του βιβλίο να είναι καλύτερο πιστεύοντας πως η διλογία αυτή να ήταν ένα διάλειμμα από τις περιπέτειες του Χάρι Χόλε και να επιστρέψει με τον ντετέκτιβ που όλοι έχουμε αγαπήσει. Γιατί ο Χ.Χόλε λείπει πολύ!!
3 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Πάμε όμως στα κυρίως...Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ πριν από περίπου 9 μήνες, κάλεσε τα μέλη της λέσχης Noir - στην οποία είμαι και μέλος - καθώς και όλους τους βιβλιόφιλους να συμμετέχουν σε Μαραθώνιο Ανάγνωσης Αστυνομικής Λογοτεχνίας «9 μήνες, 9 αστυνομικά μυθιστορήματα». Κάπου εκεί στα μέσα Μαρτίου έστειλα κι εγώ τη συμμετοχή μου την οποία και δέχτηκαν. Φυσικά εγώ σε 9 μήνες δεν διάβασα 9 αστυνομικά μυθιστορήματα, αλλά πολύ περισσότερα. Για την ακρίβεια από τον Μάρτιο μέχρι και τον Ιούλιο είχα διαβάσει συνολικά 14 αστυνομικά μυθιστορήματα τα οποία τα 9 ήταν για τον εν λόγω Μαραθώνιο Ανάγνωσης - είχαμε και νέες κυκλοφορίες από Nesbo, οπότε δεν μπόρεσα αντισταθώ. Τον Αύγουστο και το Σεπτέμβρη το έριξα στα πιο κοινωνικά, στο σύνολο 3 βιβλία. Από κει και πέρα δεν υπήρχε χρόνος για διάβασμα αλλά υπήρχε χρόνος για αγορές νέων βιβλίων συμπεριλαμβανομένων και τα νέα metaixmiopocket. Οπότε κι έχω αρκετά αδιάβαστα τα οποία με περιμένουν με το νέο έτος.
Ποια όμως ήταν τα 9 αστυνομικά μυθιστορήματα που επέλεξα να διαβάσω για το Μαραθώνιο και ποια η δική μου κριτική;
1.Τυχαίο Θύμα - Arne Dahl: Ο συγγραφέας είναι ο καλύτερος στο είδος του και τα βιβλία του αξεπέραστα. Τα βιβλία του Arne Dahl είναι τα καλύτερα αστυνομικά που έχω διαβάσει. Έχοντας διαβάσει ήδη δύο βιβλία του συγγραφέα (Misterioso & Μίσος και Αίμα) δεν δυσκολεύτηκα να αποφασίσω ποιο θα διαβάσω από την κατηγορία «Φόνοι στον παγωμένο Βορρά» για το Μαραθώνιο Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Το «Τυχαίο Θύμα» από τις πρώτες σελίδες με ψιλομπέρδεψε, με τους πολλούς χαρακτήρες και τις παράλληλες ιστορίες, ωστόσο, στη συνέχεια όλα μπαίνουν σε μια σειρά και ο συγγραφέας καταφέρνει με το μοναδικό του αριστοτεχνικό τρόπο να συνδέσει όλες τις ιστορίες και όλους τους χαρακτήρες μεταξύ τους. Έχει όλα εκείνα τα στοιχεία για να θεωρηθεί ένα καταπληκτικό, ενδιαφέρον και συναρπαστικό συνάμα αστυνομικό και πολύ καλά δομημένο βιβλίο, με έντονο ρυθμό – σε κάποιες περιπτώσεις κινηματογραφικός θα έλεγα – και ένα τέλος αντάξιο της όλης ιστορίας. Συστήνεται ανεπιφύλακτα. 5/5
2. Οι αναστημένοι - Ian Rankin: Ό,τι και να πει κανείς για τον Ian Rankin αλλά και τον επιθεωρητή Ρέμπους είναι πολύ λίγο. Καταπληκτικές ιστορίες με αγωνία, δράση, μυστήριο και πολλές ανατροπές μέχρι τέλος, σου κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον. Στο βιβλίο «Αναστημένοι» οι διάλογοι είναι έξυπνοι και ρεαλιστικοί, ενώ ο συγγραφέας μαζί με τον Ρέμπους και τους υπόλοιπους της παρέας μάς ταξιδεύουν και μας γνωρίζουν τη Σκωτία. Σε συνδυασμό με τις πολλές ανεξιχνίαστες υποθέσεις που καταλήγουν να συνδέονται, σαν σταυρόλεξο και την κορύφωση, την «ανάσταση», το βιβλίο διαβάζεται εύκολα αν και υπάρχουν σκηνές που κατά την άποψη μου ήταν περιττές και λίγο σε μπέρδευαν. Αφότου τελείωσα το βιβλίο, το τέλος δεν ήταν αυτό που περίμενα και ότι κάτι έλειπε. Έχω διαβάσει προηγούμενα βιβλία του συγγραφέα, πολύ καλύτερα, ωστόσο το συστήνω, είναι αρκετά καλό για να περάσεις την ώρα σου.3/5
3.Σκοτεινός τόπος της Gillian Flynn: Παρά τον περίεργο τίτλο του βιβλίου, από τις πρώτες σελίδες η συγγραφέας σε βάζει κατευθείαν στο θέμα με αποτέλεσμα να μην μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου, μέχρι να το τελειώσεις. Μια απίθανη υπόθεση με πολύ μυστήριο, αγωνία, συχνές εναλλαγές σε παρελθόν και παρόν, πολλές ανατροπές μέχρι τέλους και ένα φινάλε που δεν περιμένει κανείς. Το βιβλίο «Σκοτεινός Τόπος» είναι μη προβλέψιμο και οι περιγραφές της συγγραφέως αρκετά συγκλονιστικές ώστε οι σκηνές να μένουν χαραγμένες στο μυαλό σου. Καταιγιστικό, συναρπαστικό, σκοτεινό, κάποιες φορές ανατριχιαστικό, καλογραμμένο από μια συγγραφέα που γνώρισα μετά τη μεταφορά του βιβλίου της «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε». Ένα ακόμη βιβλίο της Gillian Flynn – το δεύτερο που διαβάζω μετά το «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε» – που δεν απογοητεύτηκα και μου άρεσε λίγο περισσότερο από το πρώτο. Συστήνεται ανεπιφύλακτα.5/5
4.Ο λυτρωτής - Jo Nesbo: Τα λόγια για τον Jo Nesbo και τα βιβλία του είναι περιττά. Γι΄αυτό το λόγο άφησα αυτό το βιβλίο για το κλείσιμο του φετινού Μαραθώνιου Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Ο Λυτρωτής είναι ένα ακόμη εξαιρετικό βιβλίο που αν το ξεκινήσεις δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Ενδιαφέρουσα ιστορία, που ξεκινά με μια υπόθεση πριν από πολλά χρόνια και η οποία στο τέλος καταφέρνει να συνδέεται άμεσα με την υπόθεση δολοφονίας που προσπαθεί να λύσει ο αγαπημένος επιθεωρητής Χάρι Χόλε. Έντονη δράση, αγωνία, βία, συνεχείς ανατροπές, ένας Χάρι Χόλε διαφορετικός από τ’ άλλα βιβλία του, ένας θάνατος ενός χαρακτήρα που στενοχωρήθηκα και δεν περίμενα, μια λύτρωση που έρχεται στο τέλος για όλους σχεδόν τους πρωταγωνιστές και μια αποκάλυψη του προϊστάμενου του επιθεωρητή Χόλε στις τελευταίες σελίδες. Πιστεύω ότι από το Λυτρωτή και μετά τα βιβλία του Nesbo είναι ένα επίπεδο πιο πάνω. Γενικά «Ο λυτρωτής» κι όλα τα βιβλία του Nesbo συστήνονται ανεπιφύλακτα, μιας που το ένα βιβλίο είναι καλύτερο από το άλλο. 5/5
5.Ηλιακή καταιγίδα - Asa Larsson: Όταν πρωτοκυκλοφόρησε το βιβλίο, δεν μου τράβηξε το ενδιαφέρον όχι μόνο λόγω του τίτλου αλλά και έπειτα και λόγω του εξωφύλλου του. Έχοντας διαβάσει όμως δυο βιβλία της συγγραφέως, το Μαύρο Μονοπάτι και τη Λευκή Νύχτα, και με αφορμή το Μαραθώνιο Αστυνομικής Λογοτεχνίας βρήκα ένα λόγο να διαβάσω και πάλι, Asa Larsson και την Ηλιακή Καταιγίδα. Από τις πρώτες σελίδες, μπορούσα να υποψιαστώ τον δολοφόνο (αποφεύγω τυχόν spoiler) και περίμενα οι σχέσεις Ρεμπέκας-Σάνας έστω και στο τέλος να ήταν αίσιες. Ενδιαφέρουσα ιστορία με ωραία περιγραφή χαρακτήρων αλλά αρκετά προβλέψιμη στο τέλος θα έλεγα. Το βιβλίο είναι ευκολοδιάβαστο, η γραφή της Asa Larsson μοναδική – αν και στα επόμενα της είναι διαφορετική – όμως το τέλος μου άφησε μια πικρή γεύση. Εκτός αυτού το βιβλίο ήταν μέτριο στο είδος που γράφει η συγγραφέας και το περίμενα καλύτερο. Για πρώτο της μυθιστόρημα πάντως αξίζει την ανάγνωση του. Οποιοσδήποτε θέλει να ξεκινήσει να διαβάζει βιβλίο της συγγραφέως να ξεκινήσει με την Ηλιακή Καταιγίδα.2/5
6.Αιχμηρά αντικείμενα - Gillian Flynn: Μετά το «Το Κορίτσι Που Εξαφανίστηκε» και το «Σκοτεινός Τόπος» που έχω διαβάσει, δεν απογοητεύτηκα ούτε και με τα «Αιχμηρά Αντικείμενα», που είναι και το πρώτο βιβλίο που έγραψε η Gillian Flynn. Θεωρώ ότι πρόκειται για βιβλίο μυστηρίου-θρίλερ παρά αστυνομικό, με γρήγορη εξέλιξη, που διαβάζεται εύκολα και γρήγορα. Η ενδιαφέρουσα πλοκή χωρίς πολλές ανατροπές με εξαίρεση αυτή στο τέλος, τα μυστικά που έρχονται στο φως, η σκιαγράφηση των σχέσεων μητέρας - κόρης και κατοίκων της επαρχιακής πόλης καθώς και η λεπτομερής περιγραφή για την κοπή από την πρωταγωνίστρια κάνουν το βιβλίο αρκετά καλό που είναι όμως λιγάκι προβλέψιμο. Από τη μέση του βιβλίου μπορεί να προβλέψει κανείς το δολοφόνο αλλά δεν φαντάζεται την ανατροπή που έρχεται στο τέλος. Το τέλος μου άφησε ένα κενό, παρόλα αυτά το βιβλίο είναι ιδιαίτερο και αξίζει την προσοχή του καθενός.3/5
7.Για μια χούφτα βινύλια - Χίλντα Παπαδημητρίου: Ο φετινός μαραθώνιος αστυνομικής λογοτεχνίας μου έδωσε την ευκαιρία να διαβάσω για πρώτη φορά αστυνομικό βιβλίο και δη ελληνίδας συγγραφέως. Αν και από την αρχή είχα επιλέξει άλλο βιβλίο από την κατηγορία «Έλληνες Συγγραφείς», τελικώς η επιλογή για το βιβλίο της Χ.Παπαδημητρίου έγινε λόγω βινυλίων. Σαν λάτρης και ολίγον συλλέκτης βινυλίων, αγάπησα αυτό το βιβλίο. Ήταν ένα πολύ ωραίο βιβλίο, με μια καλή υπόθεση, πολλά εγκλήματα, δολοφόνους και πολλή μουσική. Ευχαριστήθηκα τις αναφορές σε τραγούδια που μάλιστα δεν γνώριζα και έψαξα στο youtube για να τα ακούσω και παρ' όλο που δεν είναι του στιλ μου, έδωσαν άλλη νότα στο να ολοκληρώσω το βιβλίο. Επιπλέον ταξίδεψα λίγο και γνώρισα το βροχερό Λονδίνο, το οποίο αναφέρεται μέσα στην υπόθεση. Το συστήνω ανεπιφύλακτα!!!2/5
8.Αυτή η γλυκιά αρρώστια - Patricia Highsmith: Το πρώτο βιβλίο που διάβασα της Patricia Highsmith και αυτό στα πλαίσια του Μαραθώνιου Αστυνομικής Λογοτεχνίας. Παρόλα αυτά το βιβλίο «Αυτή η γλυκιά αρρώστια» δεν θα το χαρακτήριζα αστυνομικό. Το βιβλίο ήταν αρκετά αργό, δεν είχε καθόλου δράση και αγωνία και γινόταν κουραστικό σε κάποια σημεία. Επιπλέον δεν είχε πολλούς χαρακτήρες και αυτούς που είχε δεν τους σκιαγραφούσε παρά μόνο τον κεντρικό ήρωα, που δεν διευκρίνιζε - κατονόμαζε σε κανένα σημείο του βιβλίου αν έπασχε από κάποια διαταραχή και έκανε όσα έκανε, με αποτέλεσμα το ενδιαφέρον του αναγνώστη να χαθεί από πολύ νωρίς - μαζί και το δικό μου. Καθόλου ανατροπές με ένα φινάλε προβλέψιμο και αναμενόμενο. Το μόνο θετικό είναι ότι το βιβλίο ήταν μικρό και διαβάστηκε γρήγορα από μέρους μου. Δεν θεωρώ το βιβλίο ανούσιο. Δεν έχει κάτι ιδιαίτερο σαν πλοκή, σου βγάζει όμως κάποια συναισθήματα. Ήταν απλά κάτω του μετρίου.1/5
9.Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλου - Camilla Lackberg: Η Lackberg τείνει να γίνει αγαπημένη μου συγγραφέας, μετά φυσικά από τον Jo Nesbo. Έχοντας διαβάσει την Παγωμένη Πριγκίπισσα και τα Οικογενειακά μυστικά της ίδιας συγγραφέως, θα έλεγα ότι μάλλον το βιβλίο «Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλου» δεν είναι και το καλύτερό της και περίμενα κάτι παραπάνω. Ενώ διαβάζεται πολύ εύκολα, μιας που είναι μικρό το βιβλίο, η υπόθεση διαδραματίζεται σε ένα συγκεκριμένο χώρο και δη ξενώνα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πολλές "παραστάσεις χώρων", μάλλον επηρεασμένη από βιβλία της Αγκάθα Κρίστι. Εκτός αυτού θεώρησα πολύ φτωχή την όλη υπόθεση καθώς απουσίαζε η δράση και η αγωνία που έχει στα περισσότερα αστυνομικά που έχω διαβάσει. Δεν περίμενα τέτοια ανατροπή στο τέλος και μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση όπως αυτή του πικραμύγδαλου. Παρόλα αυτά τα βιβλίο διαβάζεται, δεν είναι άσχημο. Κατά γενική ομολογία οι Σκανδιναβοί λογοτέχνες του είδους δεν με έχουν απογοητεύσει ποτέ οπότε αυτό το βιβλίο το κατατάσσω ως μέτριο αστυνομικό μυθιστόρημα από μια συγγραφέα που έχει αποδείξει την αξία της.2/5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons