Από το Blogger.
Λίγες ώρες πριν αποχαιρετήσουμε τη φετινή χρονιά, παρουσιάζουμε τα νέα και τελευταία τραγούδια αυτής της χρονιάς. Η τελευταία μουσική ανάρτηση αυτής της στήλης, για φέτος, είναι πλέον γεγονός. Ο Δεκέμβριος μουσικά, είναι καλύτερος από τον Νοέμβριο, καθώς πολλοί γνωστοί καλλιτέχνες, επέστρεψαν και μας χάρισαν όμορφες μουσικές στιγμές. Κάποιοι άλλοι καλλιτέχνες επέστρεψαν, αυτή τη φορά, με χριστουγεννιάτικη διάθεση. Όλα αυτά τα τραγούδια έχουν προστεθεί στην playlist μου, που έγινε γνωστή και σε εσάς, για να μπορείτε ανά πάσα ώρα και στιγμή να την ακούσετε. Με την νέα χρονιά, η στήλη αλλάζει όνομα, ωστόσο παραμένει ίδια. Περισσότερα θα ανακοινωθούν λίαν συντόμως. Ο Δεκέμβρης φεύγει έχοντας στις αποσκευές του νέα τραγούδια, κάποια από αυτά ξεχώρισαν από το πρώτο τους άκουσμα κάποια άλλα ήθελαν το χρόνο τους. Ποια είναι αυτά; Πάμε να τα δούμε ένα ένα, πριν σας παρουσιάσω το τραγούδι του μήνα.
Ο Δεκέμβριος ήταν ένας μήνας, που δισκογραφικά, είχαμε λίγες κυκλοφορίες άλμπουμ. Η Irene Skylakaki παρουσιάζει το νέο της δίσκο με τίτλο «Souvenir». Ο δίσκος περιλαμβάνει συνολικά έντεκα αγγλικά τραγούδια, με το ομώνυμο να ξεχωρίζει. Ο δεύτερος δίσκος έρχεται από τον Mad Clip, που παρουσιάζει το πολυαναμενόμενο album με τίτλο «Super Τrapper II». Ο δίσκος κυκλοφορεί από την Capital Music και την Panik Records. Ο τρίτος δίσκος έρχεται από τα Υπόγεια Ρεύματα, και έχει τίτλο «Η Γη που αφήνω». Κυκλοφορεί από το Ogdoo Music Group και περιλαμβάνει 12 τραγούδια.
Τα τραγούδια, που ακούστηκαν και ξεχώρισαν τον μήνα αυτόν είναι: «Αν δεν έχω εσένα» του Γιώργου Βεργή, «Όχι Δεν Είμαι Στην Καλύτερη Μου Φάση» του Νίκου Δούρου, «Κάπου κάπου σε θυμάμαι» του Γιάννη Μπιλάλη, «Κάπου Κάπου» της Ηρώ Σαϊα, «Αγκαζέ» των Alex Sid και Δανάη Μιχαλάκη, «Μαύρη πέτρα» των Active Member, «Δοκίμασέ Με» της Ελένη Φουρέιρα, «Το Νερό Των Σταγιατών», «Χειμώνας», «Το Δωμάτιό Μας» και «Η Αγάπη» του Νίνο, «Μαύρα Χριστούγεννα» των Taso Xiarcho & Konnie Metaxa, «Θαύμα Των Χριστουγέννων» των Alcatrash, «Στο Αεροδρόμιο» της Γλυκερία, «Το Τέλος Του Κόσμου» του Δημήτρη Παρίση, «Ένα αλλιώτικο πρωί» του Λεωνίδα Μπαλάφα, «Η αγάπη δεν έχει μόνο ένα χρώμα» της Σοφία Κουρτίδου, , «Θα 'Μαι Εδώ» του Κωνσταντίνου Αργυρού, «Μην Αργείς» του Μιχάλη Χατζηγιάννη, «Δυο τετράγωνα μετά» των Άλεξ & Θάνου Παϊτέρη, «Ώρες Κοινής Ησυχίας» της Δήμητρα Γαλάνη, «Παγίδα» της Χριστίνα Μιχαλάκη, «Εγώ Είμαι Εδώ» του Θέμης Παναγιωτίδη, «Μάγισσες» της Σαλίνα Γαβαλά, «Όνειρο Αληθινό» του Σταύρου Σαλαμπασόπουλου, «Ευγενικά» του Φώτη Παπαζήση, «Κρυμμένο Φεγγάρι» του Μιχάλη Πισιλή, «Για Μένα» της Νατάσσα Θεοδωρίδου, «Είναι Χριστούγεννα» του Μάνου Τάκου, «Δεν θα χάσω χρόνο» της Έλενα Ιωσηφιδου, «Είναι Χριστούγεννα» από Ταξιδιώτες Ψυχής, «Για τον Μάρκο και τον Στέλιο» του Βασίλη Λέκκα, «Μαύρα Παραμύθια» των Γιώργου Στρατάκη & Μιχάλη Σταυρουλάκη, «Όπου θες να με πας» του Αποστόλου Ρίζου, «Τώρα» της Γιάννα Βασιλείου, «Δεν σε θέλω» του Σταμάτη Γονίδη και «Αυτό το λίγο» του Θέμη Αδαμαντίδη.
Για το τραγούδι του μήνα δεν δυσκολεύτηκα ως προς την επιλογή του, παρά το γεγονός ότι υπήρξαν τραγούδια που ανέμενα πολύ για να τα ακούσω. Ένα λαϊκό τραγούδι από μια τραγουδίστρια που μάς έχει απασχολήσει πολύ και όχι άδικα, αφού διαθέτει όλο το πακέτο. Η Λένα Ζευγαρά επέστρεψε με νέο τραγούδι, το οποίο συνοδεύεται και από ένα πολύ ωραίο videoclip. «Στα πατώματα» σε μουσική Μιχάλης Τουρατζίδη και στίχους Jenny Tsiko - Μιχάλης Τουρατζίδη.
Εδώ μπορείτε να ακούσετε την playlist της χρονιάς, όπως έχει διαμορφωθεί.
Καλή Ακρόαση & Καλή Χρονιά!!!
Ο Βαγγέλης Γιαννίσης πρωτοσυστήθηκε στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, το 2014, μέσα από το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Το Μίσος», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διόπτρα όπου γνωρίσαμε τον ελληνικής καταγωγής επιθεωρητή της σουηδικής αστυνομίας, Άντερς Οικονομίδη. Ο Arne Dahl ανέφερε ότι ο Βαγγέλης Γιαννίσης είναι από τους αιχμηρούς νέους συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας. Το 2020, ο συγγραφέας επιστρέφει με την πέμπτη αστυνομική περιπέτεια του, επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδης, το «Αμαρόκ».
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: Βαγγέλης Γιαννίσης
β) Τίτλος: Αμαρόκ
γ) Έτος Έκδοσης: 2020
δ) Έκδοση: Εκδόσεις Διόπτρα
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Η πρώτη μου επαφή με τον συγγραφέα, έγινε με «Το Μίσος». Μετέπειτα ακολούθησε «Ο Χορός των νεκρών» ενώ το τελευταίο βιβλίο του συγγραφέα που έπιασα στα χέρια μου ήταν η «Σκιά». Δύο χρονιά μετά την τελευταία περιπέτεια του Έλληνα επιθεωρητή, Άντερς, ο Βαγγέλης Γιαννίσης επιστρέφει με την έκτη προσωπική του συγγραφική δουλειά, το «Αμαρόκ».
Ο επικεφαλής του Τμήματος Εγκλημάτων της Αστυνομικής Διεύθυνσης του Έρεμπρο, Άντερς Οικονομίδης θα κληθεί να διαλευκάνει τα αίτια που οδήγησαν στην αυτοκτονία μιας γυναίκας. Ο γιος της γυναίκας αγνοείται από την στιγμή του απαγχονισμού. Η γυναίκα λίγο πριν πεθάνει αφήνει ένα σημείωμα. Το σημείωμα έγραφε "αθώος". Ο άντρας της, Φάιζαλ Αμπντί, βρίσκεται εδώ και δώδεκα χρόνια στη φυλακή, για τη δολοφονία της 16χρονης Μάλιν Λίντγκρεν, στο Χέλεφορς. Δώδεκα χρόνια πριν, η Μάλιν βρέθηκε νεκρή στην τουαλέτα του σχολείου της. Κάποιος την είχε ανοίξει, και της είχε αφαιρέσει τα όργανα της. Η ομάδα του Άντερς, έχει λίγες μέρες, να αποδείξει ότι ο άντρας που βρίσκεται στη φύλακη είναι πράγματι αθώος. Παράλληλα θα ανακαλυφθούν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ίσως ο δολοφόνος κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερος και ακούει στο όνομα «Αμαρόκ». Ποιος είναι ο «Αμαρόκ»; Πως συνδέεται ο απαγχονισμός της γυναίκας με μια υπόθεση προ δωδεκαετίας; Είναι δυνατόν μια αυτοκτονία να γίνει αιτία να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου; Είναι ο Φάιζαλ Αμπντι αθώος και αν ναι ποιος ο πραγματικός δολοφόνος και ποια τα κίνητρα του;
Ο συγγραφέας, παρουσιάζει μια δυνατή, ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη ιστορία, η οποία θα παρασύρει από την αρχή μέχρι το τέλος. Παρά τις πολλές σελίδες του, στο σύνολο 423, το βιβλίο διαβάζεται γρήγορα, με τις σελίδες να γυρνάνε η μία μετά την άλλη. Ο Βαγγέλης Γιαννίσης γράφει ωραία και απλά, αναδεικνύοντας πολλά θέματα παράλληλα. Τον τρόπο λειτουργίας του σουηδικού δικαίου, την αναδοχή, την ενδοοικογενειακή βία, την ξενοφοβία, το bullying, και κυρίως την απώλεια(πένθος) και τον πόνο που προκαλεί αυτή.
Η απώλεια είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της ανθρωπότητας.... Δεν γίνεται να ξεφύγεις από τον πόνο. Το μόνο που αλλάζει είναι ο χρόνος στον οποίο θα κουβαλήσεις αυτό το βάρος.
Ο Βαγγέλης Γιαννίσης παρουσιάζει δύο διαφορετικές και παράλληλες ιστορίες. Στην μία από αυτές εξιστορεί τα γεγονότα γύρω από τη αυτοκτονία της γυναίκας αλλά και τις μεθόδους της αστυνομίας, ώστε να φτάσει στην αλήθεια. Στην δεύτερη ιστορία παρουσιάζει τον Αμαρόκ. Δεν μπορείς να καταλάβεις τι και ποιος είναι. Αν είναι ένας λύκος ή είναι ένας άνθρωπος. Δυο ιστορίες που φαινομενικά δεν συνδέονται. Ο συγγραφέας, με μοναδικό τρόπο, θα τις ενώσει στο τέλος, και θα δώσει τεκμηριωμένες απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης.
Ο κόσμος είναι χαώδης. Όσο περνάει ο χρόνος, τόσο αυξάνεται η αταξία του κλειστού συστήματος στο οποίο ζούμε. Ο κόσμος γίνεται πιο πολύπλοκος μέρα με τη μέρα.
Η ιστορία του βιβλίου είναι γεμάτη μυστήριο, αγωνία και σασπένς. Μικρά κεφάλαια, με ωραίες περιγραφές, χωρίς να κουράζουν. Παράλληλα ο συγγραφέας, αναφέρεται και σε πράγματα που δεν είναι τόσο γνωστά και που αρκετές φορές αναζήτησα στο Google. Για το τεστ Γνωστικής Αξιολόγησης του Μόντρεαλ, γνωστό και ως MOCA. Για την ψυχολογική διαταραχή του Φάιζαλ Αμπντί, για τον πικερισμό αλλά και για το μύθο των Ινουίτ.
Η φυλακή δεν βγαίνει από μέσα σου. Την κουβαλάς παντού. Κουβαλάς τις εμπειρίες, τον ζόφο, τις φιλίες αλλά και τις έχθρες. Ορισμένες αποδεικνύονται επίμονες και θανάσιμες.
Εν κατακλείδι, το «Αμαρόκ», είναι από τα καλύτερα και ώριμα βιβλία του συγγραφέα. Ένα δυνατό και ανατρεπτικό αστυνομικό μυθιστόρημα γεμάτο ανατριχιαστικούς φόνους, μυστήριο, αγωνία και σασπένς, που θίγει κοινωνικά ζητήματα. Ο Βαγγέλης Γιαννίσης αποδεικνύει γιατί θεωρείται ένας από τους καλύτερους στο είδος αυτό, στην Ελλάδα. Κάθε φορά γίνεται ακόμα καλύτερος. Διαβάστε τον!!!
5 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
«Ωνάσης - Τα θέλω όλα» Πρόκειται για το πρώτο θεατρικό έργο που γράφτηκε για τη ζωή και το έργο του κορυφαίου Έλληνα, Αριστοτέλη Ωνάση.
Λίγα γνώριζα για την ζωή του και πολλά δεν ήξερα, ανάμεσα σε αυτά, πως κατάφερε και απέκτησε τόσα λεφτά. Γεννήθηκε στη Σμύρνη και εξαιτίας της Μικρασιατικής καταστροφής, αναγκάστηκε να ξενιτευτεί ως πρόσφυγας στην Ελλάδα. Εκεί έμεινε για λίγα χρόνια και αργότερα έφυγε για την Αργεντινή. Ασχολήθηκε στην αρχή με τα καπνά, στην συνέχεια με τα ναυτιλιακά και μετέπειτα με τα πετρέλαια. Άρπαξε τις ευκαιρίες που του δόθηκαν και έγινε γνωστός στον κόσμο των επιχειρήσεων και όχι μόνο. Το μεγαλύτερο του επίτευγμα, σε ελληνικά εδάφη, ήταν η ίδρυση της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Μέχρι και σήμερα αποτελεί έναν μύθο, ένα κροίσο που μεσουρανούσε στα μέσα του 20ου αιώνα, που απέκτησε το δικό του νησί, τον γνωστό Σκορπιό. Ελάττωμα του, ότι αγάπησε πολλές γυναίκες, οι 3 από αυτές, τον σημάδεψαν. Τις δύο τις παντρεύτηκε. Τίνα Λιβανού, Τζάκι Κένεντι, Μαρία Κάλλας. Από τον πρώτο του γάμο, με την Τίνα Λιβανού, απέκτησε δύο παιδιά, τον Αλέξανδρο και την Χριστίνα.
Πολύ καλή παράσταση, με εκπληκτική σκηνοθεσία, και ωραία αλλά και ιδιαίτερα σκηνικά. Από την αρχή μέχρι το τέλος, η ροή είναι γρήγορη, και παρά το γεγονός ότι η παράσταση διήρκεσε κοντά 2 μισή ώρες, δεν κούρασε σε κανένα σημείο. Ποικιλία συναισθημάτων και πολύ καλές ερμηνείες από όλους, οι περισσότεροι από αυτούς πολύ γνωστοί στο κοινό. Έκπληξη αποτέλεσε ο κύριος Φασουλής, που δεν του το είχα, μιας που τον είχα συνδυάσει με τις σκηνοθεσίες. Ήταν πολύ καλός ως Αριστοτέλης Ωνάσης. Αλλά και ο Αγησίλαος Μικελάτος, στο ρόλο του Αριστοτέλη Ωνάση, όντας νέος ήταν εξαιρετικός αν και έπαιξε για λίγο.
Στα αρνητικά της παράστασης ήταν οι πολλές βρισιές που υπήρχαν, κάτι που καθιστά ακατάλληλη την παράσταση για παιδιά. Γενικά ακόμα και αυτό δεν πείραξε. Ο Σταμάτης Φασουλής έδειξε τον πραγματικό εαυτό του Αριστοτέλη Ωνάση. Μουσικώς, η παράσταση ήταν φτωχή, αλλά το προσπερνώ.
Στα highlight της παράστασης, οι ερμηνείες από όλους, στη σκηνή όπου ο Αλέξανδρος Ωνάσης χάνει τη ζωή του, μετά από αεροπορικό δυστύχημα.
Εν συντομία, η θεατρική παράσταση, «Ωνάσης - Τα θέλω όλα» είναι μια πολύ ωραία, προσεγμένη και καλοστημένη δουλειά, που βασίζεται στην αληθινή ζωή του Αριστοτέλη Ωνάση.
ΠΛΟΚΗ: Η αποτύπωση, θεατρικώς της προσωπικότητας και της δράσης ενός ανθρώπου που αποτέλεσε και αποτελεί μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς του επιχειρείν και έζησε ως ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης, σε μία πολυτάραχη σε όλα τα επίπεδα επαγγελματική και προσωπική πορεία, συγκρούστηκε με τα μεγαλύτερα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα της εποχής, και ταυτόχρονα συνδέθηκε και σημάδεψε τις εμβληματικότερες και διασημότερες γυναίκες της εποχής, όπως την Τίνα Λιβανού, την Τζάκι Κένεντι και την Μαρία Κάλλας.
Ένα από τα πράγματα που κάνουμε όσο «Μένουμε σπίτι» είναι ο χρόνος που βρίσκουμε και να παρακολουθούμε ταινίες και νέες σειρές στην τηλεόραση και στο Netflix. Η τελευταία σειρά για φέτος, ακούει στο όνομα «The Queen's Gambit» (στα ελληνικά: Το Γκαμπί της Βασίλισσας). Η σειρά βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Walter Tevis, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1983.
The Queen's GambitΠρωταγωνιστούν: Anya Taylor-Joy, Marcin Dorocinski, Bill Camp / Είδος: Δραματική / Έτος Παραγωγής: 2020 / Season: 1
ΥΠΟΘΕΣΗ: Δεκαετία του 1950. Σ’ ένα ορφανοτροφείο, ένα κορίτσι αποκαλύπτει το σπάνιο ταλέντο του στο σκάκι και ξεκινά το ταξίδι του προς τη δόξα, ενώ παλεύει με τον εθισμό του. Θα καταλήξει να βρεθεί στο επίκεντρο όλου του κόσμου. Αλλά η ευφυΐα έχει το τίμημά της.
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Παρακολούθησα την σειρά, γιατί όλοι μου έλεγαν να την δω. Επιπλέον ήταν για πολύ καιρό στην κορυφή του Netflix. Την παροιμία που λέει «όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι», την ξέρετε; Έτσι κι εγώ συνηθίζω να αποφεύγω να παρακολουθώ σειρές/ταινίες, που κάνουν πολύ ντόρο γιατί ξέρω ότι στο τέλος ίσως και να μην ικανοποιηθώ από αυτό που θα δώ. Έτσι έγινε σχεδόν και με αυτή τη σειρά.
Η Beth Harmon θα χάσει σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τη μητέρα της. Από εκείνη τη στιγμή θα βρεθεί στο ορφανοτροφείο, όπου και θα περιμένει την ημέρα που θα υιοθετηθεί από κάποια οικογένεια. Η Beth θα ανακαλύψει στο υπόγειο του ορφανοτροφείου, το σκάκι. Με τη βοήθεια των χαπιών, που τους δίνουν για να κοιμηθούν πιο εύκολα, θα δημιουργήσει το δικό της κόσμο, στον οποίο μαθαίνει πως να κινεί τα πιόνια στο σκάκι. Όσο τα χρόνια περνούν, η Beth θα αποδειχθεί ταλέντο στο σκάκι, με τις διακρίσεις να διαδέχονται η μία την άλλη. Όμως όταν φτάσει στο απόγειο της καριέρας της, θα καταστραφεί από τους εθισμούς και τις εμμονές της. Θα μπορέσει να βρει το σθένος να σηκωθεί από τον πάτο και να αντιμετωπίσει τον μεγαλύτερο αντίπαλο της, τον Σοβιετικό Βασίλι Μποργκόφ;
Η σειρά αποτελείται από επτά επεισόδια, διάρκειας 50 λεπτά το καθένα. Εκπληκτική απόδοση και απεικόνιση της τότε εποχής, όπου οι γυναίκες αντιμετώπιζαν αρκετές δυσκολίες σε κοινωνικό και επαγγελματικό επίπεδο. Το θέμα της ιστορίας είναι ωραίο και πρωτότυπο με το σκάκι, τα πιόνια και οι κινήσεις αυτών να κυριαρχούν, σε ένα πολύ καλά διαμορφωμένο σκηνικό. Ωραία μουσική και ενδυματολογία. Εξαιρετικές και πιστευτές ερμηνείες από όλους, ξεχώρισε ωστόσο η ερμηνεία της κεντρικής πρωταγωνίστριας, που δίνει ρεσιτάλ.
Αλλά. Ναι πάντα υπάρχει ένα αλλά. Μπορεί όλα να ήταν ωραία αλλά γενικότερα όλη η σειρά μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα. Από ένα σημείο και μετά, η ιστορία άρχισε να γίνεται βαρετή. Ο ρυθμός της δεν ήταν ούτε αργός αλλά ούτε και γρήγορος. Παρά τα πολλά ταξίδια της πρωταγωνίστριας, δεν είδαμε κανένα αξιοθέατο της εκάστοτε περιοχής. Συνέχεια τα ίδια και τα ίδια, χωρίς να συμβεί κάτι το συναρπαστικό ή κάποια ανατροπή. Όλη η ζωή της πρωταγωνίστριας αρκετά δραματική και γεμάτη από υπερβολική χρήση ουσιών και καπνού. Ακόμα και το φινάλε του ήταν προβλέψιμο.
Εν συντομία, η σειρά «The Queen's Gambit» είναι μία καλογραμμένη δραματική σειρά εποχής, που έχει για θέμα της το σκάκι. Οι λάτρεις του σκακιού, σίγουρα θα την απολαύσουν.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/10
TRAILER:
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη.
Προς Αποφυγή Παρεξηγήσεων περισσότερα εδώ.
Τα καλά του να «Μένουμε σπίτι», είναι η δυνατότητα που δίνεται στο ευρύ κοινό να παρακολουθήσει θεατρικές παραστάσεις, έστω και online. Αυτή τη φορά οι Θεατρικές Σκηνές και το Θέατρο ΉΒΗ προσφέρουν στο κοινό, την ευκαιρία να παρακολουθήσει μια θεατρική παράσταση, που σημείωσε τεράστια επιτυχία, για δύο συναπτά έτη και καθημερινά sold out. Λόγος γίνεται για την, όπως χαρακτηρίστηκε, κωμωδία της χρονιάς, που υπογράφει ο Γιώργος Καπουτζίδης, την θεατρική παράσταση «Όποιος θέλει να χωρίσει... να σηκώσει το χέρι του!».
«Όποιος θέλει να χωρίσει... να σηκώσει το χέρι του!» Πρόκειται για το πρώτο θεατρικό έργο του ταλαντούχου Γιώργου Καπουτζίδη με κεντρικό θέμα τις ανθρώπινες σχέσεις. Το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε η θεατρική παράσταση, εκδόθηκε το 2019, από τις εκδόσεις Κάπα Εκδοτική.
«Όποιος θέλει να χωρίσει... να σηκώσει το χέρι του!» Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε ότι η παράσταση διατίθεται στο κοινό, μέσω της πλατφόρμας viva.gr, διαδικτυακά, έσπευσα να κλείσω αμέσως εισιτήριο. Και οι λόγοι ήταν πολλοί αλλά δεν θα αναφερθώ σε αυτούς. Άλλωστε δεν υπάρχει λόγος.
Ένα ζευγάρι λίγες ώρες πριν ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας, σκέφτεται μήπως είναι καλύτερο να χωρίσει. Μια παντρεμένη γυναίκα φεύγει από το σπίτι της γιατί ανακάλυψε πως ο άντρας της την απατάει. Μια ομοφυλόφιλη γυναίκα, δεν έχει πει ποτέ στην κολλητή της, πως αισθάνεται πραγματικά για εκείνη. Ένας ομοφυλόφιλος άντρας μόλις επιστρέφει σπίτι του, έχοντας χωρίσει από τον σύντροφο του και αρχίζει να κλείνει ραντεβού από το διαδίκτυο. Ένας άντρας διεκδικεί την πρώην του, λίγο πριν εκείνη ετοιμαστεί να παντρευτεί. Άλλοι χωρισμένοι και άλλοι στα πρόθυρα...Κανείς δεν φαίνεται να μπορεί να κρατήσει την υπόσχεση που έχει δώσει στον σύντροφο του, δηλαδή να είναι για πάντα μαζί. Στο τέλος όποιος θέλει πράγματι να χωρίσει, πρέπει να σηκώσει το χέρι.
Είναι λογικό δύο άνθρωποι να υποσχεθούν ο ένας στον άλλον ότι θα είναι για πάντα μαζί; Μπορούν, όμως, να κρατήσουν αυτή την υπόσχεση;
Η παράσταση σε γενικές γραμμές ήταν πολύ καλή. Ωραία πλοκή με όμορφο σκηνικό, και ωραία ατμόσφαιρα. Οι διάλογοι ήταν αρκετά καλοί, και μέσω αυτών, ο Καπουτζίδης πέρασε πολλά μηνύματα περί αγάπης, ευτυχίας, ηθικής, σχέσεων-απιστίας, ομοφυλοφιλίας αλλά και της ίδιας της ζωής. Υπήρχαν δόσεις χιούμορ αλλά και έξυπνες ατάκες, που ωστόσο κάπου τις έχεις ξανακούσει. Το θετικό της παράστασης είναι ότι οι πρωταγωνιστές ήταν φρέσκα και ταλαντούχα πρόσωπα, με τις ερμηνείες αυτών μάλιστα να είναι πολύ καλές. Η δέ Κατιάνα Μπαλανίκα ωστόσο είχε διακοσμητικό ρόλο, με ελάχιστες σκηνές, σε έναν ρόλο που δεν της πήγαινε καθόλου.
Εν κατακλείδι η παράσταση «Όποιος θέλει να χωρίσει... να σηκώσει το χέρι του!» ήταν μια ευχάριστη κωμωδία με γρήγορο ρυθμό και διάρκεια όσο έπρεπε. Ο Γιώργος Καπουτζίδης κατάφερε μέσα από το θεατρικό έργο να περάσει αρκετά κοινωνικά μηνύματα αλλά οι ατάκες του δεν ήταν και οι καλύτερες. Πάραυτα αν σας δοθεί η ευκαιρία να την παρακολουθήσετε, να το κάνετε. Είναι μια παράσταση που θα γελάσετε και θα σας βάλει σε σκέψεις.
ΠΛΟΚΗ: Ένας ανομολόγητος έρωτας που κρατάει είκοσι χρόνια. Ένας γάμος που διαλύεται από μία απιστία. Κι ένας άλλος που αναβάλλεται επ’ αόριστον, αλλά κανείς δεν τολμά να το πει στον γαμπρό. Ένας πρώην, ένας νυν, αναρίθμητα ραντεβού μέσω ίντερνετ κι ένα σπίτι που όσο περνά η ώρα… πλημμυρίζει. Κυριολεκτικά. Και πριν βουλιάξουν οριστικά, θα πρέπει να πούνε την αλήθεια. Όλοι σε όλους..
Το 2020 ήταν μια χρονιά που «Οι Δικές μου Στιγμές» δέχθηκαν πολλά μηνύματα από παλιούς αλλά και νέους αναγνώστες, με αφορμή τα 10 χρόνια της. Μπορεί να ήταν μια χρόνια περίεργη και δύσκολη για όλους, αλλά για τη σελίδα ήταν μια χρονιά γεμάτη όμορφες στιγμές. Γιατί συνεχίζει να υπάρχει χάρη σε όλους εσάς, χάρη στις συνεργασίες της αλλά και... στη δική μου χάρη και όρεξη να μοιράζομαι μαζί σας, τις δικές μου στιγμές και να ανταλλάσσουμε απόψεις.
Η νέα χρονιά που έρχεται θέλω να πιστεύω ότι θα είναι καλύτερη για όλους μας. Για αυτήν θα πω τις ευχές μου για Καλά Χριστούγεννα και Καλή Χρονιά!!! Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος, λαμβάνοντας ηλεκτρονικές κάρτες από συνεργάτες και μή, έχω ετοιμάσει και εγώ με την σειρά μου, την δική μου ηλεκτρονική κάρτα ευχών.
«Οι Δικές μου Στιγμές» λοιπόν, ευχόμαστε στους αναγνώστες του παρόντος ιστολογίου... Καλά Χριστούγεννα & Καλή Χρονιά!!! 🎄🎅
Το καλοκαίρι του 2016 είχε έρθει, για πρώτη φορά, στα χέρια μου, βιβλίο του Δημήτρη Σίμου. «Τα Βατράχια», ήταν ένας περίεργος τίτλος ενώ τόσο ο συγγραφέας όσο και ο εκδοτικός (εκδόσεις Όστρια), ήταν άγνωστοι σε εμένα. Αυτοί οι λόγοι με έκαναν να έχω ενδοιασμούς, για το αν έπρεπε να διαβάσω το βιβλίο, εκείνη τη δεδομένη στιγμή. Η έντονη επιμονή ενός γνωστού μου, που μου δάνεισε τότε το βιβλίο, με έκανε τελικώς, να το πάρω και να το ξεκινήσω. Έκτοτε, ακολουθώ τον συγγραφέα, σε κάθε του συγγραφικό βήμα, και ο ίδιος δεν με απογοητεύει ποτέ. Κάτι που του το αναφέρω και στην μεταξύ μας επικοινωνία.
Ο Δημήτρης Σίμος μιλάει για το πρώτο του βιβλίο, «Τα Βατράχια»
Στα τέσσερα αυτά χρόνια, ο Δημήτρης Σίμος, έχει ξεχωρίσει και έχει αγαπηθεί, από την πλειοψηφία των φιλαναγνωστών. Συνολικά έχει κυκλοφορήσει τέσσερα προσωπικά βιβλία, μεταξύ αυτών η επιτυχημένη τριλογία με τίτλο «Σκοτεινά Νερά», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bell καθώς και ένα συλλογικό βιβλίο, την «Αποκάλυψη», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. Το 2018, το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα, τα «Τυφλά Ψάρια», διακρίθηκε και βρέθηκε στην τελική φάση των Βραβείων Βιβλίου Public.
Ο Δημήτρης Σίμος μιλάει για την δεύτερη περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου, τα «Τυφλά Ψάρια»
To 2020, o συγγραφέας, ανακοινώνεται από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, όπου και κυκλοφορεί το νέο του βιβλίο, «Σώσε με». Πρόκειται για ένα ψυχολογικό θρίλερ που εξελίσσεται στη Θράκη. Ένα σκληρό και ανατρεπτικό βιβλίο, γεμάτο κρυμμένα μυστικά, στο Δάσος των Μανιταριών, στο Κρυφό και το Θαυματικό!!!
Διάβασε την άποψη μου για το βιβλίο «Σώσε με».
Στο κλείσιμο των 10 χρόνων της σελίδας, ο Δημήτρης Σίμος δε θα μπορούσε να λείπει. Τού ζητήθηκε να κλείσει αυτήν την χρονιά, μιλώντας για το τελευταίο του βιβλίο, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Ο ίδιος δέχθηκε με μεγάλη χαρά. Με την ευκαιρία, λοιπόν να τον ευχαριστήσω, που για τρίτη φορά, δέχθηκε να βρεθεί φιλοξενούμενος στη σελίδα, και να παραχωρήσει συνέντευξη.
1. Μετά την τριλογία «Σκοτεινά
Νερά», επιστρέφεις με ένα νέο ψυχολογικό θρίλερ που έχει τον τίτλο «Σώσε με». Πως
αποφάσισες να ασχοληθείς με αυτό το είδος; (λίγα
λόγια για το βιβλίο)
Χρειαζόμουν μια πρόκληση και όχι να βαδίσω στην εμπορική επιτυχία των σκοτεινών νερών. To νέο μου μυθιστόρημα ξεφεύγει από τα όρια του αστυνομικού μυθιστορήματος και μπαίνει σε ένα είδος για μένα, αυτο του ψυχολογικό θρίλερ. Πρόκειται για την ιστορία μιας οικογένειας σε ένα χωριό έξω από την Κομοτηνή, στο Κρυφό. Τρεις αδερφές ετοιμάζονται να συναντήσουν τη μητέρα τους, με αφορμή το μνημόσυνο του πατέρα τους, σε μια επιστροφή στον τόπο τους Η μία αδερφή δεν εμφανίζεται στο καθορισμένο ραντεβού. Η εξαφάνιση της θα δοκιμάσει τις σχέσεις της οικογένειας, αναζητώντας την σωτηρία τους. Για να σωθούν, πρέπει να αντιμετωπίσουν τα μυστικά που τόσα χρόνια έκρυβε το Δάσος των Μανιταριών. Την ίδια στιγμή, στον υγρότοπο του Εθνικού πάρκου Θράκης, η αστυνόμος Λουκίδη ανακαλύπτει το παραμορφωμένο πτώμα μιας γυναίκας.
2. Πόσο χρόνο σου πήρε η
ολοκλήρωση του νέου σου βιβλίου;
To δούλευα, ένα χρόνο!
3. Η επιλογή του εξωφύλλου αλλά
και ο τίτλος του βιβλίου, ήταν δική σου απόφαση ή του εκδοτικού;
Μια κοινή απόφαση, αλλά η γραφιστική
ομάδα είχε την τελική ευθύνη.
4. Στα «Σκοτεινά Νερά» οι
ιστορίες εκτυλίσσονταν στην Εύβοια. Η ιστορία του νέου σου βιβλίου εκτυλίσσεται
στην Θράκη κι συγκεκριμένα στην Κομοτηνή. Γιατί επέλεξες αυτήν την τοποθεσία;
Το τοπίο της Θράκης, η φύση, η αγωνία που έχει η ίδια η ιστορία που αφηγούμαι. Το οικογενειακό δράμα της οικογένειας Πομάνου που σε καλεί να λάβεις μέρος, προσπαθώντας να κατανοήσεις τους πρωταγωνιστές, να τους ενθαρρύνεις, να τους μαλώσεις, να τους αγαπήσεις. Η δική μου η έμπνευση με βρίσκει πάντα με μια πρόταση. Μια φράση που θα με προβληματίσει. ‘Ένα ‘’και αν’’, που με βάζει να πλάθω την ιστορία. Το ‘’Σώσε με’’ βέβαια γεννήθηκε υπό την έμπνευση της ίδιας της φύσης. Το εθνικό πάρκο Θράκης και η άγρια πανίδα του μέρους, ήταν το λάκτισμα που χρειαζόμουν για αυτό το ψυχολογικό θρίλερ.
5. Η αλλαγή εκδοτικού θεωρείς
ότι συνέβαλε σε ακόμα μεγαλύτερη ανταπόκριση του κοινού καθώς και στην επιτυχία
του βιβλίου;
Σαφέστατα, δεν μπορώ να το κρύψω
αυτό, ούτε να το αποποιηθώ. Τρέφω σεβασμό και για τους δυο εκδοτικούς που έχω
συνεργαστεί και οι εκδόσεις Βell θα έχουν πάντα μια θέση στην καρδιά μου. Νομίζω,
ότι κάθε γραφιάς, όταν δημιουργεί διακατέχεται από μια φιλοδοξία για
περισσότερους αναγνώστες. Δεν μπορώ να κρύψω πως την ίδια φιλοδοξία έχω και
εγώ, χωρίς να είναι αυτό που με καθοδηγεί.
Πιστεύω σε αυτό το έργο, μιλάει
για μια ιστορία πάθους και λύτρωσης.
Πάνω από όλα όμως μιλάει για τους αληθινούς ήρωες, ανθρώπους που θα
ήθελα να είχα συναντήσει. Νομίζω πως ο κόσμος αντιλήφθηκε αμέσως την αλήθεια
του κειμένου-και για αυτό το ξεχώρισε.
6. Στο νέο σου βιβλίο, συστήνεις
στο αναγνωστικό κοινό, την Αστυνόμο Λουκίδη. Υπάρχει ενδεχόμενο να υπάρξει άλλη
περιπέτεια της αστυνόμου ή να περιμένουμε σε νέες περιπέτειες τον Αστυνόμο Καπετάνο;
Ο αστυνόμος Καπετάνος, επιστρέφει τον Ιούνιο του 21. Έξι μήνες ακόμα, για την δυσκολότερη υπόθεση της καριέρας του.
Η νέα περιπέτεια του αστυνόμου Καπετάνου, έχει τίτλο «Ο Θάνατος του Οδυσσέα»
Ο τελευταίος διαγωνισμός της χρονιάς φτάνει στο τέλος του. Στον τελευταίο e-book διαγωνισμό, οι συμμετοχές, μάλιστα, ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Στο σύνολο τους οι συμμετοχές έφτασαν τις 143, ασχέτως αν κάποιες από αυτές δεν κρίθηκαν έγκυρες. Με λυπεί το γεγονός ότι κανείς δεν μπήκε στο κόπο να αφήσει έστω κι ένα σχόλιο, για αυτό το ξεχωριστό δώρο. 😌😕😧 Πάραυτα θα σας ευχαριστήσω όλους σας για τις συμμετοχές. Οι συμμετοχές που κρίθηκαν έγκυρες, στο σύνολο ήταν 124. Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσω τόσο τις εκδόσεις Καστανιώτη όσο και τις εκδόσεις Διόπτρα, για την συνεργασία σε αυτόν τον διαγωνισμό.
Η κλήρωση έγινε μέσω του random.org, όπου και κληρώθηκαν οι αριθμοί 12, 53, 84, 103, 122. Οι τυχεροί νικητές που αναδείχτηκαν είναι οι: Φωτούλα Ξανθοπούλου, Μαγδαληνή Αντωνοπούλου, Βάσω Βόρρη, Μαρία Ζωγράφου και Δημήτριος Καραβελάκης. Οι νικητές θα παραλάβουν ηλεκτρονικά τα βιβλία καθώς και ένα δώρο έκπληξη.
Σας ευχαριστώ όλους εσάς που αυτά τα χρόνια συμμετείχατε σε διαγωνισμούς της σελίδας. Πλέον λόγω και του Κανονισμού Προσωπικών Δεδομένων, οι διαγωνισμοί με φόρμα συμμετοχής απαγορεύονται. Για αυτό και θα πρέπει να με ακολουθήσετε
σε Facebook και Instagram για να μην χάσετε τους διαγωνισμούς που έρχονται με την νέα χρονιά!!!
«Μένουμε σπίτι», συντροφιά με το Θέατρο Πορεία, που συνεχίζει να προσφέρει στο κοινό, την ευκαιρία να παρακολουθήσει ακόμα μια θεατρική παράσταση, που σημείωσε μεγάλη επιτυχία πριν περίπου 2,5 χρόνια. Μετά τις παραστάσεις «Γιούγκερμαν», «This is not Romeo & Juliet» και «Ευρυδίκη», σειρά έχει μια παράσταση - σταθμός του θεάτρου Πορεία. Αυτή τη φορά αναβιώνεται ξανά, σε Real Time Live Streaming, η εμβληματική παράσταση «Η Μεγάλη Χίμαιρα».
«Η Μεγάλη Χίμαιρα» είναι μια θεατρική παράσταση, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα – σταθμός του Μ. Καραγάτση (πραγματικό όνομα: Δημήτρης Ροδόπουλος). Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1936 όμως ευρύτερα γνωστή έγινε η αναθεωρημένη έκδοση του 1953. Το έργο αποτελεί άτυπα, το κλείσιμο της τριλογίας «Γιούγκερμαν - Λιάπκιν - Χίμαιρα», κατά την οποία ο Καραγάτσης, μελετά την προσπάθεια προσαρμογής των ξένων στην ελληνική κοινωνία. Στο τέλος της προσπάθειας αυτής, δημιουργεί τη Μεγάλη Χίμαιρα, την Μαρίνα, γαλλικής καταγωγής, η οποία θα γοητευθεί από την ιστορία της Ελλάδας.
«Η Μεγάλη Χίμαιρα». Πρωτοδιάβασα το βιβλίο όντας φοιτήτρια. Μέχρι σήμερα, είναι το μοναδικό βιβλίο του Καραγάτση που έχω πιάσει στα χέρια μου και μού άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Δεν θα μπορούσα λοιπόν να μην παρακολουθήσω και την παράσταση. Η Μαρίνα Μπαρέ γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια πόλη της Γαλλίας. Πατέρα δεν γνώρισε. Μεγάλωσε με τη μάνα της, που δούλευε ως ιερόδουλη. Όταν η μάνα της φύγει από τη ζωή, η Μαρίνα θα μείνει μόνη, έχοντας ωστόσο μια μεγάλη κληρονομιά να διαχειριστεί. Στην προσπάθεια της να τα αφήσει όλα πίσω, θα γνωρίσει και θα ερωτευθεί τον ελληνικής καταγωγής, Γιάννη, έναν εφοπλιστή. Μαζί του θα ταξιδέψει, θα συναντήσει τις δικές της χίμαιρες, θα ερωτευθεί την Ελλάδα αλλά και την ιστορία της. Όμως οι παλιές πληγές ανοίγουν και η ίδια θα αντιμετωπίσει την δική της χίμαιρα.
Ο Δημήτρης Τάρλοου συνεχίζει να μεταφέρει μοναδικά, στο θεατρικό σανίδι, ένα ακόμη βιβλίο του Μ.Καραγάτση. Ο Τάρλοου, πήρε ένα εξαιρετικό λογοτεχνικό διαμάντι, και το μετέφερε σχεδόν πιστά στο θέατρο. Εξαιρετική σκηνοθεσία, υπέροχοι ποιητικοί και λογοτεχνικοί, πολλές φορές, διάλογοι, που υπογράφει ο Στρατής Πασχάλης, μελωδική η μουσική της Κατερίνα Πολέμη και ένα πολύ όμορφο και ιδιαίτερο σκηνικό. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα στο πως ζωντάνεψαν όλοι εκείνοι οι ήρωες, που κάποτε αγάπησα, όταν διάβαζα το βιβλίο. Την Μαρίνα, τον Γιάννη, τον Μηνά και την Αννεζιώ. Χαρακτήρες που θα ταυτιστείς μαζί τους. Θα ζήσεις όλη τη συναισθηματική και ψυχολογική κατάσταση τόσο της ηρωίδας όσο και των υπόλοιπων χαρακτήρων. Οι ερμηνείες από όλους είναι εξαιρετικές, με την πρωταγωνίστρια, Αλέξανδρα Αϊδίνη, να ξεχωρίζει και να δίνει ρεσιτάλ. Εκπληκτικός και ο Μάξιμος Μουμούρης, που είχα πολύ καιρό να δω ενώ και ο Δημήτρης Μοθωναίος, ήταν έκπληξη.
Στα αρνητικά της παράστασης τώρα, ήταν όταν μιλούσαν οι ηθοποιοί, στα γαλλικά και στα αγγλικά. Υπήρχαν στιγμές που αδυνατούσα να καταλάβω τι έλεγαν και θα ήθελα μια μετάφραση για να μην χάσω το νόημα της υπόθεσης.
Εν κατακλείδι «Η Μεγάλη Χίμαιρα» ήταν μια εκπληκτική δραματική παράσταση γεμάτη συναισθήματα και χίμαιρες (=όνειρα), ακόμα και αν αυτές είχαν τραγική κατάληξη. Η παράσταση είναι ένα μεγάλο μάθημα Ελληνικών, αφού ειδική μνεία γίνεται σε μεγάλους ποιητές και λογοτέχνες της τότε εποχής.
ΠΛΟΚΗ: "Η μεγάλη χίμαιρα" είναι ένα λεπτομερές ψυχογράφημα. Ο συγγραφέας καταπιάνεται με ένα γυναικείο χαρακτήρα και τον αναλύει συστηματικά. Η ιστορία της Μαρίνας, μιας νεαρής Γαλλίδας που ερωτεύεται, παντρεύεται και ακολουθεί τον άνδρα της στη Σύρα, στο πατρικό του σπίτι της Επισκοπής. Εκεί ζει, κάτω από τον βαρύ, αποδοκιμαστικό ίσκιο της πεθεράς της. Καθώς η Μαρίνα συνδέει την τύχη της με τα βαπόρια του άνδρα της, κάθε ψυχική της αναταραχή έχει περίεργες συνέπειες πάνω στη ζωή τους. Όταν έρχεται η οικονομική καταστροφή που είναι συνδεδεμένη με την ψυχική φθορά της ηρωίδας, τότε όλα μπαίνουν στο φαύλο κύκλο του έρωτα και του θανάτου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons