Από το Blogger.
Σε αυτήν την πεντάδα, δε δυσκολεύτηκα καθόλου.Πέντε τραγουδίστριες, που στην πλειοψηφία τους, ανήκουν στο λαϊκό και έντεχνο ρεπερτόριο. Τις περισσότερε, είχα την ευκαιρία και την τύχη να τις έχω συναντήσει από κοντά και να τις ακούσω να τραγουδάνε, ζωντανά, είτε στην πίστα, είτε σε συναυλία. Και τις πέντε τις θαυμάζω, και στο είδος τους είναι εξαιρετικές.
Για όσους με ξέρουν, αυτό το τοπ 5 δεν είναι έκπληξη. Για όσους πάλι δε με ξέρουν, ώρα να με μάθουν!!!
Ήρθε η ώρα λοιπόν, να σας τις παρουσιάσω στο σημερινό τοπ 5.
Τοp 5 - Αγαπημένοι Ελληνίδες τραγουδίστριες
5. Μελίνα Ασλανίδου
Είναι από τις τραγουδίστριες που μπορεί να τραγουδήσει τα πάντα και να κάνει κέφι. Από λαϊκά, έντεχνα και ποπ μέχρι και ποντιακά, που είναι οι ρίζες της και γενικότερα παραδοσιακά. Η Μελίνα Ασλανίδου αν και ξεχώρισε μέσα από την επανεκτέλεση του τραγουδιού "Τι σου κανα και πίνεις", έχει καταφέρει πολλά μέχρι σήμερα, και ίσως να οφείλεται μετά τη συμμετοχή της στο Voice καθώς και στις Σαββατιάτικες εκπομπές του Σπύρου Παπαδόπουλου "Στην Υγειά μας". Στα χρόνια που βρίσκεται στη ελληνική μουσική σκηνή, έχει συνεργαστεί με τους περισσότερους Έλληνες καλλιτέχνες είτε δισκογραφικά είτε σε πίστα. Έκανε το "Λάθος" να εμφανιστεί στην μουσική σκηνή και από τότε χαρίζει μοναδικά τραγούδια που γίνονται επιτυχίες. Είναι μια από τις λίγες Ελληνίδες τραγουδίστριες που έχω καταφέρει να δω, ακούσω και να συναντήσω από κοντά, δύο φορές.
4. Πέγκυ Ζήνα
Η Πέγκυ Ζήνα είναι από τις τραγουδίστριες που απλά την ακούς...Από τις τραγουδίστριες που η φωνή της σε μαγεύει, ειδικά όταν τραγουδάει μπαλάντες. Σε όποιο είδος κι αν δοκιμαστεί, τα έχει καταφέρει με επιτυχία. Στα χρόνια που είναι στην μουσική σκηνή έχει κυκλοφορήσει πάνω από 15 δίσκους, πολλοί εξ αυτών, πλατινένιοι ενώ έχει συνεργαστεί με πολλούς καταξιωμένους καλλιτέχνες, στιχουργούς και σκηνοθέτες. Το 2017, επισκέφθηκε τον Έβρο, δίνοντας μια συναυλία για φιλανθρωπικό χαρακτήρα και παράλληλα έδωσε χαρά σε όλους μας, που την είδαμε και την ακούσαμε, με μειωμένο εισιτήριο για όλους, κάπου κοντά στα 8€.
3. Καίτη Γαρμπή
Η Καίτη Γαρμπή, είναι από τις τραγουδίστριες που έχουν σημαδέψει την παιδική μου ηλικία και όχι άδικα. Στο τοπ 5 με αγαπημένα ελληνικά τραγούδια, κάνω αναφορά και στο λόγο, που έχω ένα αλλιώτικο δέσιμο με αυτήν την τραγουδίστρια. Στη συνάντηση μας, δέ, πριν κάποια χρόνια που ήρθε στην πόλη μου, και της ανέφερα το περιστατικό και πως σήμερα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις αγαπημένες μου τραγουδίστριες ever, η ίδια χαμογελούσε και με έσφιξε τόσο δυνατά, που δεν ξεχνιέται μέχρι σήμερα. Λίγα χρόνια μετά από αυτήν την συνάντηση, ξαναβρεθήκαμε...και θυμόταν και το όνομα μου, που εύκολα δεν ξεχνιέται αλλά και το περιστατικό. Ε μετά από αυτό δεν μπορώ να πω κάτι άλλο, για την μοναδική Καίτη.
2. Ελευθερία Αρβανιτάκη
Η Ελευθερία Αρβανιτάκη, θεωρώ, ότι είναι ένα κεφάλαιο από μόνη της, στο έντεχνο είδος, που ερμηνεύει εδώ και χρόνια. Έχει καταπιαστεί και με άλλα είδη, και πάντοτε με επιτυχία. Μια σπουδαία καλλιτέχνης, με μια καριέρα αντάξια του ονόματος της. Έχει φιλοξενηθεί στο εξώφυλλο του αγγλικού περιοδικού Folk Roots, εμφανίστηκε σε 3 διοργανώσεις του Festival WOMAD και σε άλλα σημαντικά διεθνή φεστιβάλ. Το 2004 συμμετείχε στην λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων, στην Αθήνα.
1. Ελένη Βιτάλη
Αυτό ήταν το δικό μου top 5 με τις δικές μου Ελληνίδες τραγουδίστριες.
Ποιοι είναι οι δικές σας αγαπημένες Ελληνίδες τραγουδίστριες;
Μια νέα στήλη ανοίγει στη σελίδα και πρόκειται για μια στήλη άκρως θετική. Σε αυτήν τη στήλη, κάθε μήνα, μέσα από αναρτήσεις, μέσα από μια εικόνα, στέλνω το δικό μου θετικό μήνυμα, τη δική μου θετική σκέψη. Εκτός από δικά μου μότο που ακολουθώ, βρίσκω και άλλα πιο γνωστά που τα έχουν πει, φιλόσοφοι και ρήτορες. Όλα είναι μεγάλες αλήθειες που αφορούν κυρίως τη ζωή, αλήθειες που πιθανόν να μην μας είπαν ποτέ, αλήθειες που πονάνε, αλήθειες που συγκινούν... αλήθειες που δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς!!! Κάθε μήνα μια μεγάλη αλήθεια!!!
Η Αλήθεια του Μαΐου
«Οι Δικές μου Στιγμές» σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Λυκόφως προσφέρουν σε ένα τυχερό το βιβλίο των Γιώργου Δάμτσιου & Μάριου Δημητριάδη, με τίτλο «Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών». Ο διαγωνισμός ισχύει για κατοίκους εντός Ελλάδας. Ο νικητής, αν είναι από την Αθήνα, θα παραλάβει το βιβλίο από το βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Λυκόφως, διαφορετικά θα του σταλεί στην πόλη του.
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ "ΤΡΕΧΕΙ' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ INSTAGRAM
- Συμμετοχές στο προφίλ μου στο instagram ΕΔΩ
Ο διαγωνισμός ισχύει από σήμερα, Σάββατο 12/05/2018 έως την Τετάρτη 23/05/2018. Ο νικητής θα ενημερωθεί στο instagram, καθώς και από την στήλη "Διαγωνισμοί" του ιστολογίου «Οι Δικές μου Στιγμές» την Πέμπτη 24/05/2018. Για την παραλαβή του δώρου του ο νικητής θα έχει περιθώριο 7 ημερών για να απαντήσει, στο μήνυμα που θα λάβει στο inbox, διαφορετικά το βιβλίο θα δοθεί σε επιλαχών.
Λίγα Λόγια για το βιβλίο: Ένα ταξίδι με λεωφορείο είναι και ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των πρωταγωνιστών στο μυθιστόρημα τρόμου-μυστηρίου «Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών», που συνέγραψαν ο Γιώργος Δάμτσιος και ο Μάριος Δημητριάδης και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως. Κάθε βράδυ για ένα έτος, πέντε άνθρωποι βλέπουν έναν κοινό εφιάλτη, ότι επιβαίνουν σε ένα λεωφορείο, το οποίο οδηγεί μία σκοτεινή φιγούρα, ένας μυστηριώδης οδηγός. Οι άνθρωποι αυτοί σοκάρονται όταν ανακαλύπτουν ότι οι συνεπιβάτες στο λεωφορείο του εφιάλτη είναι υπαρκτά πρόσωπα. Έκτοτε, αρχίζουν να αναζητούν τον λόγο, αν υπάρχει λόγος, που βλέπουν τον κοινό εφιάλτη. Ξετυλίγοντας όμως τον μίτο που θα τους οδηγήσει στην αλήθεια, θα βρεθούν αντιμέτωποι με το παράλογο και το αλλόκοτο. Όλες οι εξελίξεις οδηγούν σε μία γέφυρα, στη γέφυρα των χαμένων ψυχών, τη γέφυρα που ενώνει το παρελθόν με το παρόν, στη γέφυρα που ενώνει τις ζωές τους, στη γέφυρα που ενώνει το κοσμικό με το απόκοσμο.
Ο Διαγωνισμός έχει καταχωρηθεί και στα:
https://kerdiseto.gr, www.saveandwin.gr, https://www.e-contest.gr
Ο συγγραφέας, μέσα σε μια ζεστή και χαλαρή ατμόσφαιρα από τις 6 το απόγευμα έως τις 9 το βράδυ, καλωσόρισε χαμογελαστός όλους τους αναγνώστες του και μίλησε για όλα. Σε ποια ηλικία έφυγε από τα Τρίκαλα και κατέβηκε στην Αθήνα, για την οικογένεια του, για τις δουλειές που έκανε όσο ζούσε στην Αθήνα και έπρεπε να επιβιώσει, για τις στιγμές που έζησε κλεισμένος σε ένα σπίτι λόγω οικονομικών δυσκολιών, για την πρώτη του αγάπη, που ήταν και η αιτία εκείνο το διάστημα, να ανεβοκατεβαίνει Τρίκαλα - Αθήνα, για το πότε πρωτοάρχισε να γράφει, για την πρώτη του συγγραφική προσπάθεια, για την πρώτη του συνεργασία με τις εκδόσεις Μίνωας και το πως προέκυψε η συνεργασία με τις Εκδόσεις Διόπτρα. Εκεί έκανε παύση...Το ότι ήμουν ηθοποιός ήξερα ότι θα μου ανοίγονταν εύκολα οι πόρτες για να εκδώσω ένα βιβλίο. Είχα δώσει το ίδιο χρονικό διάστημα το ίδιο αντίτυπο, σε δύο εκδοτικούς, στον Ψυχογιό και στην Διόπτρα. Όταν διαβάστηκε από το Ψυχογιό και με ζήτησαν, είχα ήδη υπογράψει με το σημερινό μου εκδοτικό..... Ο ίδιος μάλιστα αποκάλυψε ότι το βιβλίο του, δόθηκε από το Ψυχογιό σε μια συγγραφέα για να το αξιολογήσει, χωρίς να της αποκαλύψουν το όνομα του, μέχρι τη στιγμή που εκείνη το διάβασε και ζήτησε να το εκδώσουν....Έμαθα σχετικά πρόσφατα και μάλιστα από την ίδια, πως το αντίτυπο που είχα δώσει τότε στο Ψυχογιό το είχε διαβάσει εκείνη και ζήτησε να με πάρουν, ήταν η Λένα Μάντα, και σήμερα είναι πολύ καλή μου φίλη.
_________________________________________________
Για μένα ήταν ιδιαίτερη χαρά να παρευρεθώ στην συγκεκριμένη συνάντηση. Μπορεί να μην έχω διαβάσει πολλά βιβλία του Κώστα Κρομμύδα αλλά όσα είχα την τύχει να πέσουν στα χέρια μου, με άφησαν απόλυτα ικανοποιημένη. Τον χαρακτήρισα πολυδιαφημισμένο και πως δεν περίμενα ποτέ ότι θα κατάφερνε να έγραφε ένα βιβλίο, το οποίο θα με κέρδιζε. Στη συνάντηση αυτή, παραδέχτηκα στον ίδιο πως είχα τις επιφυλάξεις μου όταν πρωτοέμαθα ότι θα κυκλοφορούσε βιβλίο...ακόμη ένας ηθοποιός που γίνεται συγγραφέας. Παραδέχτηκα ότι τον είχα υπερεκτιμήσει κάτι που ανέφερα και σε κριτική βιβλίου του. Ο ίδιος χαμογελάει και με ακούει....θέλει να ακούσει την γνώμη μου, όπως και όλων των παρευρισκόμενων.... θέλει όπως λέει να βελτιωθεί. Μιλάμε για τη Σαμοθράκη και έπειτα για την Ουρανόεσσα.
Μάλιστα σε ερώτηση μου αν θα έγραφε ένα ακόμη βιβλίο του στυλ "Φως μέσα στη θύελλα", ο ίδιος απαντά ευθέως ... Ναι θα ξαναέγραφα, γιατί ήταν κάτι διαφορετικό από αυτά που έχω γράψει και ο κόσμος το αγκάλιασε.
Μιλάμε για πολλά. Μιλάμε στον ενικό, όπως το ζητάει. Γελάμε. Βγαίνουμε φωτογραφίες και κρατάμε με αυτόν τον τρόπο τις όμορφες αυτές στιγμές. Φεύγοντας, από τη συνάντηση, κρατώ ότι τον Κώστα Κρομμύδα τον χάρηκα από πολλές απόψεις. Εγκάρδιος, ζεστός, χαμογελαστός, με χιούμορ μα κυρίως πολύ προσιτός. Δε κοίταξε ούτε μια φορά το ρολόι και όταν το έκανε ήταν λίγο πριν λήξει η συνάντηση μας. Αγκάλιασε όλο το κοινό, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ανανεώσαμε το επόμενο ραντεβού, με την ελπίδα να είναι σύντομα!!!
Μάλιστα σε ερώτηση μου αν θα έγραφε ένα ακόμη βιβλίο του στυλ "Φως μέσα στη θύελλα", ο ίδιος απαντά ευθέως ... Ναι θα ξαναέγραφα, γιατί ήταν κάτι διαφορετικό από αυτά που έχω γράψει και ο κόσμος το αγκάλιασε.
Μιλάμε για πολλά. Μιλάμε στον ενικό, όπως το ζητάει. Γελάμε. Βγαίνουμε φωτογραφίες και κρατάμε με αυτόν τον τρόπο τις όμορφες αυτές στιγμές. Φεύγοντας, από τη συνάντηση, κρατώ ότι τον Κώστα Κρομμύδα τον χάρηκα από πολλές απόψεις. Εγκάρδιος, ζεστός, χαμογελαστός, με χιούμορ μα κυρίως πολύ προσιτός. Δε κοίταξε ούτε μια φορά το ρολόι και όταν το έκανε ήταν λίγο πριν λήξει η συνάντηση μας. Αγκάλιασε όλο το κοινό, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ανανεώσαμε το επόμενο ραντεβού, με την ελπίδα να είναι σύντομα!!!
 |
| Τη στιγμή που μου υπογράφει το βιβλίο του. |
 |
| Στιγμές από τη συνάντηση στο βιβλιοπωλείο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ |
 |
| Νέο βιβλίο και Ενυπόγραφο "Φως μέσα στη θύελλα" |
Εξήντα τρία χρόνια από τον πρώτο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, και η Ελλάδα μετράει συνολικά πάνω από 40 συμμετοχές καθώς και μια πρωτιά, που μας έκανε περήφανους. Η πρώτη συμμετοχή της Ελλάδας ήταν το 1974, με εξαίρεση το 1975, το 1982, το 1984, το 1986, το 1999 και το 2000, λόγω οικονομικών κυρίως προβλημάτων. Από το 2001 και μετά, η Ελλάδα καταλαμβάνει θέσεις μέσα στην πρώτη 10αδα, κάνοντας την χώρα παράλληλα, επιτυχημένη στο διαγωνισμό. Όλοι οι διαγωνισμοί της Eurovision μεταδόθηκαν από την Ελληνική Ραδιοφωνική Τηλεόραση (ΕΡΤ).
Με αφορμή την φετινή ελληνική συμμετοχή, με τη Γιάννα Τερζή, θυμόμαστε μαζί τις ελληνικές συμμετοχές, τους εκπρόσωπους και τη θέση που έλαβε η χώρα.
1974: Η Ελλάδα συμμετείχε για πρώτη φορά, στο διαγωνισμό, με τη Μαρινέλλα. Το τραγούδι ήταν το "Κρασί θάλασσα και το αγόρι μου", καταλαμβάνοντας τελικά την 11η θέση.
1975: Η Ελλάδα δεν συμμετείχε στον διαγωνισμό επειδή συμμετείχε η Τουρκία και επειδή είχε προηγηθεί η εισβολή στην Κύπρο.
1976: Την Ελλάδα, αντιπροσωπεύει η Μαρίζα Κωχ, με το τραγούδι "Παναγιά μου Παναγιά μου", που αφορούσε την Τούρκικη εισβολή στην Κύπρο. Το τραγούδι κατέλαβε την 13η θέση.
1977: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, ο Πασχάλης, η Μπέσυ Αργυράκη, η Μαριάννα Τόλη και ο Ρόμπερτ Ουίλιαμς, τραγουδώντας το "Μάθημα Σολφέζ". Το τραγούδι κατέλαβε την 5η θέση και για 15 χρόνια θα είναι η καλύτερη που πήρε η Ελλάδα, στο διαγωνισμό.
1979: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Ελπίδα με το τραγούδι "Σωκράτη Σούπερ Σταρ" και η χώρα καταλαμβάνει, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά την 8η θέση.
1980: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, μια άγνωστη σχετικά τότε τραγουδίστρια. Η Άννα Βίσση και οι Επίκουροι τραγουδούν "Ωτοστόπ" και η χώρα καταλαμβάνει την 13η θέση.
1981: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, ο Γιάννης Δημητράς με το τραγούδι "Φεγγάρι καλοκαιρινό" και η χώρα καταλαμβάνει την 8η θέση.
1982: Τη χρονιά αυτή η ΕΡΤ αποσύρει τη συμμετοχή της Ελλάδας από το διαγωνισμό, τελευταία στιγμή, καθώς αποκαλύφθηκε ότι το τραγούδι που θα μας εκπροσωπούσε "Σαραπέντε κοπελιές" του Θέμη Αδαμαντίδη είχε κυκλοφορήσει στο παρελθόν.
1983: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Κρίστυ Στασινοπούλου με το τραγούδι "Μου λες" και η χώρα καταλαμβάνει την 14η θέση.
1984: Η ΕΡΤ αποφασίζει να μην συμμετάσχει η Ελλάδα στο διαγωνισμό καθώς όλα τα τραγούδια ήταν "χαμηλής ποιότητας".
1985: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, ο Τάκης Μπινιάρης με το τραγούδι "Μοιάζουμε" και η χώρα καταλαμβάνει την 16η θέση από τις 19 χώρες που συμμετείχαν.
1986: Η ΕΡΤ αποφασίζει και πάλι εντελώς ξαφνικά, να μην συμμετάσχει η Ελλάδα στο διαγωνισμό κι ενώ είχε γίνει ανάθεση στην Πωλίνα. Παρόλα αυτά γίνεται γνωστός ο λόγος της απόσυρσης και ο οποίος ήταν ότι η διεξαγωγή του τελικού ήταν να γίνει Μεγάλο Σάββατο.
1987: Η Ελλάδα, επιστρέφει στο διαγωνισμό και τη χώρα εκπροσωπεί, ο Θάνος Καλλίρης με το συγκρότημα BANG με το τραγούδι "ΣΤΟΠ" καταλαμβάνοντας την 8η θέση.
1988: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Αφροδίτη Φρυδά με το τραγούδι "Κλόουν" και η χώρα καταλαμβάνει την 17η θέση.
1989: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Μαριάννα Ευστρατίου με το τραγούδι "Το δικό σου αστέρι" και η χώρα καταλαμβάνει την 9η θέση.
1990: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, ο Χρήστος Κάλλοου με το τραγούδι "Χωρίς σκοπό" και η χώρα καταλαμβάνει την 19η θέση.
1991: Την Ελλάδα, αρχίζουν και εκπροσωπούν πλέον πιο γνωστοί καλλιτέχνες. Η αρχή γίνεται με την Σοφία Βόσσου και το τραγούδι "Άνοιξη". Το τραγούδι κατέλαβε την 13η θέση.
1992: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Κλεοπάτρα με το τραγούδι "Όλου του κόσμου η ελπίδα" και η χώρα καταλαμβάνει την 5η θέση, την πρώτη καλύτερη θέση μέχρι τότε.
1993: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Καίτη Γαρμπή με το τραγούδι "Ελλάδα χώρα του φωτός" και η χώρα καταλαμβάνει την 9η θέση. Θέμα συζητήσης των φαν του διαγωνισμού, το φόρεμα της Καίτης, με τα πολλαπλά σκισίματα και την απουσία εσωρούχων.
1994: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, ο Κώστας Μπίγαλης με το τραγούδι "Τρεχαντήρι" και η χώρα καταλαμβάνει την 16η θέση.
1995: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Ελίνα Κωνσταντοπούλου με το τραγούδι "Ποια προσευχή" και η χώρα καταλαμβάνει την 12η θέση.
1996: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Μαριάννα Ευστρατίου με το τραγούδι "Εμείς φοράμε το χειμώνα ανοιξιάτικα" και η χώρα καταλαμβάνει την 14η θέση.
1998: Για πρώτη φορά, η ΕΡΤ αποφασίζει να γίνει τηλεψηφοφορία και το κοινό να αναδείξει το τραγούδι που θα εκπροσωπήσει την χώρα στο διαγωνισμό. Την Ελλάδα, εκπροσωπεί τελικώς, η Διονυσία Καρόκη με το τραγούδι "Μια κρυφή ευαισθησία" και η χώρα καταλαμβάνει την 20η θέση, με αποτέλεσμα να αποκλεισθεί από το διαγωνισμό τραγουδιού της επόμενης χρονιάς.
2000: Η ΕΡΤ αποφασίζει αν και είχε δικαίωμα να στείλει τραγούδι, να μην συμμετέχει στο διαγωνισμό, για οικονομικούς λόγους.
2001: Την Ελλάδα, εκπροσωπούν οι Antique με το τραγούδι "Die for you" και ξεσηκώνουν όλη την Ευρώπη. Η χώρα καταλαμβάνει την 3η θέση, η καλύτερη μέχρι τότε.
2002: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, ο Μιχάλης Ρακιντζής με το τραγούδι "S.A.G.A.P.O" και η χώρα καταλαμβάνει την 17η θέση.
2003: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Μαντώ με το τραγούδι "Never let you go" και η χώρα καταλαμβάνει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, την 17η θέση.
2004: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, την τελευταία στιγμή ο Σάκης Ρουβάς με το τραγούδι "Shake it". Για πρώτη φορά καθιερώνονται οι ημιτελικοί. Ο Σάκης περνάει στον τελικό και η χώρα καταλαμβάνει για δεύτερη χρονιά στην ιστορία της, την 3η θέση. Παράλληλα μα δίνει το δικαίωμα να συμμετέχουμε απευθείας στο τελικό του διαγωνισμού το 2005.
2005: Η χρονιά της Ελλάδας. Η χρονιά που η Ελλάδα καταφέρνει και κατακτά όλη την Ευρώπη. Πρώτη θέση στο διαγωνισμό της Eurovision και δικαίωμα απευθείας συμμετοχής στον τελικό του διαγωνισμού το 2006. Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Έλενα Παπαρίζου με το τραγούδι "My Number One" και η χώρα καταλαμβάνει την 1η θέση, για πρώτη φορά, με 230 βαθμούς.
2006: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Άννα Βίσση με το τραγούδι "Everything" και η χώρα καταλαμβάνει, την 9η θέση.
2007: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, ο Σαρμπέλ με το τραγούδι "Yassou Maria" και η χώρα καταλαμβάνει, την 7η θέση.
2008: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Καλομοίρα με το τραγούδι "Secret Combination" και η χώρα καταλαμβάνει, την 3η θέση.
2009: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, ο Σάκης Ρουβάς με το τραγούδι "This Is Our Night" και η χώρα καταλαμβάνει, την 7η θέση.
2010: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, οι Γιώργος Αλκαίος & Friends με το τραγούδι "Opa" και η χώρα καταλαμβάνει, την 8η θέση.
2011: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, ο Λούκας Γιώρκας μαζί με τον Stereo Mike με το τραγούδι "Watch my dance" και η χώρα καταλαμβάνει, την 7η θέση.
2012: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Ελευθερία Ελευθερίου με το τραγούδι "Aphrodisiac" και η χώρα καταλαμβάνει, την 17η θέση. Στην τηλεψηφοφορία, η Ελευθερία τερμάτισε στην πρώτη δεκάδα στον τελικό.
2013: Την Ελλάδα, εκπροσωπούν οι Koza Mostra και ο Αγάθωνας Ιακωβίδης με το τραγούδι "Alcohol Is Free" και η χώρα καταλαμβάνει, την 6η θέση.
2014: Την Ελλάδα, εκπροσωπούν οι Freaky Fortune με το τραγούδι "Rise Up" ωστόσο η χώρα κατέλαβε την χειρότερη θέση της, στο διαγωνισμού, όπως και το 1998, την 20η θέση.
2015: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Μαρία Έλενα Κυριάκου με το τραγούδι "One Last Breath" και η χώρα καταλαμβάνει, την 15η θέση.
2016: Η Ελλάδα εκπροσωπείται με το συγκρότημα Argo και το τραγούδι "Utopian Land". Ωστόσο δεν κατάφερε να πάρει το εισιτήριο και να προκριθεί στον μεγάλο τελικό.
2017: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Demy με το τραγούδι "This Is Love" και η χώρα καταλαμβάνει, την 19η θέση.
2018: Την Ελλάδα, εκπροσωπεί, η Γιάννα Τερζή με το τραγούδι "Όνειρό μου". Με την ευχή για μια καλή θέση!!!!
Καλή Επιτυχία Ελλάδα!!!
____________________
Η πρώτη αλλαγή-έκπληξη αφορά στις αναρτήσεις της σελίδας. Πλέον θα έχετε την δυνατότητα να δείτε τις επερχόμενες αναρτήσεις, μέσα από τη σελίδα All Posts. Η σελίδα αυτή υπήρχε, απλά πλέον θα βρίσκονται και οι προγραμματισμένες αναρτήσεις. Δίπλα τους, θα είναι και οι ημερομηνίες προς δημοσίευση. Ωστόσο ενδεχομένως να υπάρξουν και εμβόλιμες αναρτήσεις πχ στις ταινίες δηλαδή αυτή που θα παρακολουθώ στο κινηματογράφο ή στο θερινό σινεμά, η κριτική θα ανεβαίνει αμέσως μετά ή την επόμενη μέρα. Προς το παρόν, δεν υπάρχει κάποια ταινία στα άμεσα σχέδια μου, αλλά και πάλι μπορεί να προκύψει.
____________________
____________________
Η τρίτη αλλαγή αφορά στην προσθήκη τριών νέων στηλών. Η πρώτη προσθήκη στήλης έγινε εδώ και τέσσερις μήνες. Πρόκειται για τη μόδα των τελευταίων ετών, από την οποία δε θα μπορούσα να λείπω. Σαφώς και επαγγελματικός εξοπλισμός μου λείπει. Το κάνω όμως για εμένα και όχι να μοιάσω Youtubers που τους παρακολουθώ και το κάνουν πολύ καλύτερα από εμένα. Μιλάω φυσικά για τη στήλη UNBOXING, μια στήλη που στους λίγους μήνες που υπάρχει χαίρει θερμής ανταπόκρισης.
Η δεύτερη στήλη, εδώ και ένα μήνα, έκανε την εμφάνιση της. Πρόκειται για τη στήλη ΓΝΩΡΙΖΕΣ ΟΤΙ, μέσα από την οποία γνωρίζουμε κάποια μικροπράγματα, τα οποία και φυσικά μοιράζομαι μαζί σας. Η στήλη αυτή γίνεται σε συνεργασία με τα Βιβλιοχαρτοπωλεία ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, οι οποίοι και έκαναν σχετικές αναρτήσεις στη σελίδα τους. Ψάχνουμε, ανακαλύπτουμε και κρατάμε τα βασικά τα πιο σημαντικά και σας τα παραθέτουμε. Κάθε μήνα γνωρίζουμε όλοι μερικά πράγματα που χρησιμοποιούμε και συναντάμε στην καθημερινότητα μας....από το πιο μικρό μέχρι το πιο απλό πράγμα/αξεσουάρ και ότι άλλο θελήσετε.
Η δεύτερη στήλη, εδώ και ένα μήνα, έκανε την εμφάνιση της. Πρόκειται για τη στήλη ΓΝΩΡΙΖΕΣ ΟΤΙ, μέσα από την οποία γνωρίζουμε κάποια μικροπράγματα, τα οποία και φυσικά μοιράζομαι μαζί σας. Η στήλη αυτή γίνεται σε συνεργασία με τα Βιβλιοχαρτοπωλεία ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, οι οποίοι και έκαναν σχετικές αναρτήσεις στη σελίδα τους. Ψάχνουμε, ανακαλύπτουμε και κρατάμε τα βασικά τα πιο σημαντικά και σας τα παραθέτουμε. Κάθε μήνα γνωρίζουμε όλοι μερικά πράγματα που χρησιμοποιούμε και συναντάμε στην καθημερινότητα μας....από το πιο μικρό μέχρι το πιο απλό πράγμα/αξεσουάρ και ότι άλλο θελήσετε.
Η τρίτη στήλη κάνει την εμφάνιση της αυτόν τον μήνα, συγκεκριμένα στις 15 Μαΐου. Πρόκειται για τη στήλη με τίτλο ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙΣ!!! Σε αυτή τη στήλη θα δούμε αλήθειες που είτε έχουν ειπωθεί είτε όχι. Αλήθειες που αφορούν κυρίως τη ζωή, αλήθειες που πονάνε, αλήθειες που συγκινούν. Κάθε μήνα λοιπόν ακούγεται μια ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.
____________________
Η τέταρτη και τελευταία αλλαγή, εμφανίζεται στη σελίδα ήδη τον τελευταίο μήνα. Είναι κάτι που ήθελα καιρό να κάνω. Μιλάω για τις διαφημίσεις της google, που κυριαρχούν στη σελίδα. Αν κάνετε κλικ πάνω τους απλά θα μεταφερθείτε στη σελίδα εντελώς δωρεάν και χωρίς κόστος. Οι διαφημίσεις δε σας επηρεάζουν, υπάρχουν στις περισσότερες άλλωστε ιστοσελίδες, φαινόμενο σύνηθες, που επισκέπτεστε.
____________________
Μετά από 8 χρόνια στη blogόσφαιρα, (ναι blogόσφαιρα, μιας που το site έχει δημιουργηθεί στο blogger) έγινε ένα ακόμη βήμα, που ήθελα εδώ και πολύ καιρό. Παράλληλα Οι Δικές μου Στιγμές συμπληρώνουν ένα ακόμη χρόνο ζωής. Κάθε χρόνο λοιπόν ανανεωμένος αέρας στη σελίδα....κάθε χρόνο σε επαφή μαζί σας. Συνεχίζουμε!!!
Η συγγραφέας C. J. Tudor συστήνεται στο αναγνωστικό κοινό, διεθνώς με το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «The Chalk Man». Το βιβλίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2018 ενώ ήδη είχαν αγοραστεί τα εκδοτικά του δικαιώματα σε 39 χώρες, συμπεριλαμβανομένου και της Ελλάδας. Τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς, το βιβλίο εκδίδεται και στα ελληνικά, από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, με τίτλο «Άνθρωπος Κιμωλία».
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ:
α) Συγγραφέας: C. J. Tudor
β) Τίτλος: Άνθρωπος Κιμωλία
γ) Έτος Έκδοσης: 2018
δ) Έκδοση: Εκδόσεις ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ
Πλοκή: Κανείς μας δεν κατάλαβε πότε άρχισαν όλα… Όταν αρχίσαμε να ζωγραφίζουμε τα ανθρωπάκια από κιμωλία ή όταν αυτά άρχισαν να εμφανίζονται από μόνα τους; Το καλοκαίρι του 1986 μια παρέα δωδεκάχρονων παιδιών πηγαίνει στο πανηγύρι του Αντέρμπερι, μιας κωμόπολης στη νότια Αγγλία. Είναι ο Έντι, ο Γκαβ, ο Μίκι, ο Χόπο και η Νίκι, η κόρη του ιερέα. Ένα μεγαλύτερο κορίτσι τραυματίζεται βαριά στο λούνα παρκ και ο Έντι βοηθά στη διάσωσή της μαζί με τον νέο δάσκαλο του σχολείου, τον κύριο Χάλοραν, τον άνθρωπο κιμωλία… Όταν ο Μίκι επιστρέφει στο Αντέρμπερι μετά από τριάντα χρόνια, ανακοινώνει στον Έντι ότι θα γράψει βιβλίο για τα γεγονότα του 1986 και ζητά τη βοήθειά του. Την επόμενη μέρα, ο Μίκι βρίσκεται πνιγμένος στο ίδιο ποτάμι όπου είχε πνιγεί και ο αδερφός του… Ένα ασθματικό θρίλερ στα χνάρια του Stephen King. Αφήστε τα φώτα ανοιχτά!
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΥ: Δεν το κρύβω ότι αυτό το βιβλίο ήθελα πολύ να το διαβάσω. Άλλωστε μετά την διαφήμιση που έπεσε καθώς και τα θετικά σχόλια που διάβαζα κατά καιρούς σε sites, με έκανε να αδημονώ για την κυκλοφορία του βιβλίου. Και δεν ήταν μόνο αυτό... από την περίληψη στο οπισθόφυλλο, γίνεται γνωστό στον αναγνώστη ότι πρόκειται για ένα ασθματικό θρίλερ στα χνάρια του Stephen King. Ένα θρίλερ που διαβάζεται με τα φώτα ανοιχτά. Προσωπικά θα συμφωνήσω εν μέρει με κάποια από τα σχόλια που είχα διαβάσει πριν την ανάγνωση του βιβλίου. Αλλά όχι με όλα!!!
Ένα καλοκαίρι του 1986, μια παρέα 12χρονων παιδιών, ο Έντ, ο χοντρο-Γκαβ, ο Χόπο, ο Μίκι και η Νίκι, που κατοικεί στο Αντέρμπερι της Αγγλίας, αποφασίζει να πάει στο πανηγύρι. Εκεί θα συναντήσουν τον κύριο Χάλοραν, το νεοδιορισμένο δάσκαλο του χωριού, έναν περίεργο χλωμό άνθρωπο, τον οποίο και αποκαλούσαν τα παιδιά ως Άνθρωπο Κιμωλία. Τα 12χρονα παιδιά παίζουν στο λούνα παρκ μέχρι να συμβεί το χειρότερο και να γίνουν μάρτυρες μιας τραγωδίας, που είναι η αρχή του κακού και θα τους στιγματίσει σχεδόν για πάντα. Ένας τρομακτικός θόρυβος ακούγεται από το καρουζέλ και οι δυο χορεύτριες που ήταν εκεί πάνω τραυματίζονται, η μία η Ιλάιζα σοβαρά. Το μισό πρόσωπο της δεν θα είναι ποτέ ξανά το ίδιο ενώ το πόδι της αιμορραγεί κι αυτό. Αίματα παντού, φωνές και κραυγές. Η γιορτή μετατρέπεται σε εφιάλτης. Κι εκεί ο Έντι μαζί με τον Κ.Χάλοραν βοηθούν στη διάσωση της χορεύτριας. Τίποτε δεν είναι το ίδιο για τον Έντι. Πλέον με τον κ.Χάλοραν έχουν αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση. Ο κ.Χάλοραν δίνει κιμωλίες στον Έντ(ι) λέγοντας του να τις χρησιμοποιήσει με τους φίλους του, σαν μυστικός κώδικας, που θα καταλαβαίνουν μόνο εκείνοι. Σιγά σιγά ο καθένας από την παρέα διαλέγει το δικό του χρώμα κιμωλίας και ανθρωπάκια κιμωλίας εμφανίζονται. Τριάντα χρόνια μετά τίποτα δεν είναι ίδιο. Η παρέα αποδεκατίζεται και αυτοί που μένουν πίσω, νομίζουν ότι όλα είναι παρελθόν. Μέχρι να κάνει την εμφάνιση του και πάλι ένα κομμάτι άσπρης κιμωλίας και μια ανθρώπινη φιγούρα σχεδιασμένη πάνω σε ένα χαρτί. Τίποτα δεν έχει τελειώσει!!!
Η αφήγηση είναι πρωτοπρόσωπη και από την αρχή μέχρι το τέλος, υπάρχει ενδιαφέρον και μυστήριο. Η εξέλιξη της ιστορίας είναι καλή αλλά ούτε αργή ούτε και γρήγορη. Η παρέα των 12χρονων παιδιών που ανακαλύπτει κάτι θυμίζει την παρέα των 12χρονων από το βιβλίο του Stephen King, το Αυτό. Ωραίες οι εναλλαγές από το παρελθόν, 1986, στο παρόν, 2016, με πρωταγωνιστές και πάλι τα παιδιά που πλέον μεγάλωσαν. Με αυτό το τρόπο η συγγραφέας κρατάει το ενδιαφέρον και το μυστήριο, αφού σε κάθε χρονιά μας αφήνει με απορίες και ερωτηματικά, για το τι συνέβη πραγματικά.
Το βιβλίο ωστόσο έχει και τα αρνητικά του. Θα περιμένει κανείς την ιστορία πιο τρομακτική, ίσως με περισσότερη αγωνία. Δεν έχει τίποτα από αυτά. Απουσιάζει ο τρόμος, η αγωνία, η ένταση, το σασπένς και φυσικά οι ανατροπές. Για το ποιος είναι ο δολοφόνος θα έλεγα το φινάλε ήταν αναμενόμενο. Δόθηκαν γρήγορες απαντήσεις στα ερωτήματα που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Κάποιες από αυτές τις εξηγήσεις τις θεώρησα ανούσιες ή και υπερβολικές ή απλά δε με ικανοποίησαν. Στο τέλος σε κάποια σημεία, προσπέρασα τις λεπτομερείς περιγραφές, που ίσως ήταν περιττές.
Εν κατακλείδι, ο «Άνθρωπος Κιμωλία», η πρώτη συγγραφική προσπάθεια της συγγραφέας, αν και είναι μια καλοστημένη και καλογραμμένη ιστορία, έχει τα θετικά του αλλά και τα αρνητικά του. Ενδιαφέρον και μυστήριο από τις πρώτες σελίδες, με ελάχιστα στοιχεία τρόμου και απουσία αγωνίας/έντασης/σασπένς και ανατροπών. Προσωπικά με τόσα που άκουσα το περίμενα πολύ καλύτερο. Σε ένα βαθμό η ιστορία θα ικανοποιήσει τον αναγνώστη ενώ παράλληλα θα τον απογοητεύσει.
Ένα καλοκαίρι του 1986, μια παρέα 12χρονων παιδιών, ο Έντ, ο χοντρο-Γκαβ, ο Χόπο, ο Μίκι και η Νίκι, που κατοικεί στο Αντέρμπερι της Αγγλίας, αποφασίζει να πάει στο πανηγύρι. Εκεί θα συναντήσουν τον κύριο Χάλοραν, το νεοδιορισμένο δάσκαλο του χωριού, έναν περίεργο χλωμό άνθρωπο, τον οποίο και αποκαλούσαν τα παιδιά ως Άνθρωπο Κιμωλία. Τα 12χρονα παιδιά παίζουν στο λούνα παρκ μέχρι να συμβεί το χειρότερο και να γίνουν μάρτυρες μιας τραγωδίας, που είναι η αρχή του κακού και θα τους στιγματίσει σχεδόν για πάντα. Ένας τρομακτικός θόρυβος ακούγεται από το καρουζέλ και οι δυο χορεύτριες που ήταν εκεί πάνω τραυματίζονται, η μία η Ιλάιζα σοβαρά. Το μισό πρόσωπο της δεν θα είναι ποτέ ξανά το ίδιο ενώ το πόδι της αιμορραγεί κι αυτό. Αίματα παντού, φωνές και κραυγές. Η γιορτή μετατρέπεται σε εφιάλτης. Κι εκεί ο Έντι μαζί με τον Κ.Χάλοραν βοηθούν στη διάσωση της χορεύτριας. Τίποτε δεν είναι το ίδιο για τον Έντι. Πλέον με τον κ.Χάλοραν έχουν αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση. Ο κ.Χάλοραν δίνει κιμωλίες στον Έντ(ι) λέγοντας του να τις χρησιμοποιήσει με τους φίλους του, σαν μυστικός κώδικας, που θα καταλαβαίνουν μόνο εκείνοι. Σιγά σιγά ο καθένας από την παρέα διαλέγει το δικό του χρώμα κιμωλίας και ανθρωπάκια κιμωλίας εμφανίζονται. Τριάντα χρόνια μετά τίποτα δεν είναι ίδιο. Η παρέα αποδεκατίζεται και αυτοί που μένουν πίσω, νομίζουν ότι όλα είναι παρελθόν. Μέχρι να κάνει την εμφάνιση του και πάλι ένα κομμάτι άσπρης κιμωλίας και μια ανθρώπινη φιγούρα σχεδιασμένη πάνω σε ένα χαρτί. Τίποτα δεν έχει τελειώσει!!!
Η αφήγηση είναι πρωτοπρόσωπη και από την αρχή μέχρι το τέλος, υπάρχει ενδιαφέρον και μυστήριο. Η εξέλιξη της ιστορίας είναι καλή αλλά ούτε αργή ούτε και γρήγορη. Η παρέα των 12χρονων παιδιών που ανακαλύπτει κάτι θυμίζει την παρέα των 12χρονων από το βιβλίο του Stephen King, το Αυτό. Ωραίες οι εναλλαγές από το παρελθόν, 1986, στο παρόν, 2016, με πρωταγωνιστές και πάλι τα παιδιά που πλέον μεγάλωσαν. Με αυτό το τρόπο η συγγραφέας κρατάει το ενδιαφέρον και το μυστήριο, αφού σε κάθε χρονιά μας αφήνει με απορίες και ερωτηματικά, για το τι συνέβη πραγματικά.
Το βιβλίο ωστόσο έχει και τα αρνητικά του. Θα περιμένει κανείς την ιστορία πιο τρομακτική, ίσως με περισσότερη αγωνία. Δεν έχει τίποτα από αυτά. Απουσιάζει ο τρόμος, η αγωνία, η ένταση, το σασπένς και φυσικά οι ανατροπές. Για το ποιος είναι ο δολοφόνος θα έλεγα το φινάλε ήταν αναμενόμενο. Δόθηκαν γρήγορες απαντήσεις στα ερωτήματα που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Κάποιες από αυτές τις εξηγήσεις τις θεώρησα ανούσιες ή και υπερβολικές ή απλά δε με ικανοποίησαν. Στο τέλος σε κάποια σημεία, προσπέρασα τις λεπτομερείς περιγραφές, που ίσως ήταν περιττές.
Εν κατακλείδι, ο «Άνθρωπος Κιμωλία», η πρώτη συγγραφική προσπάθεια της συγγραφέας, αν και είναι μια καλοστημένη και καλογραμμένη ιστορία, έχει τα θετικά του αλλά και τα αρνητικά του. Ενδιαφέρον και μυστήριο από τις πρώτες σελίδες, με ελάχιστα στοιχεία τρόμου και απουσία αγωνίας/έντασης/σασπένς και ανατροπών. Προσωπικά με τόσα που άκουσα το περίμενα πολύ καλύτερο. Σε ένα βαθμό η ιστορία θα ικανοποιήσει τον αναγνώστη ενώ παράλληλα θα τον απογοητεύσει.
3 στα 5
* Η ανάρτηση είναι καθαρά προσωπική γνώμη. Μπορείτε να βρείτε εδώ κι άλλες κριτικές μου σε βιβλία που έχω διαβάσει
Ποιος είναι ο Παναγιώτης Μπαρμπαγιάννης και με τι ασχολείται;
Εγώ είμαι αυτός. Για άλλους Παναγιώτης, για άλλους Πάνος, για άλλους Μπαρμπαγιάννης σκέτο. Όσον αφορά στο με τι ασχολούμαι, θα έλεγα ότι προσπαθώ να γίνω εργοθεραπευτής και με περισσότερο μόχθο προσπαθώ να κάνω και εμψύχωση ομάδων παιδαγωγικής θεάτρου και θεατρικού παιχνιδιού. Το εάν τα καταφέρνω, βέβαια, είναι άλλο θέμα.
Ποια ήταν η αφορμή ή το έναυσμα για να ξεκινήσετε τη συγγραφή;
Μία ανάγκη; Μία ορμή; Δεν ξέρω. Και σίγουρα, δεν μπορώ να την ονομάσω ή να την εντοπίσω. Είναι όπως το όταν πεινάς και απλώνεις το χέρι σου για να πιάσεις το πιρούνι. Ή όταν διψάς και απλώνεις το χέρι σου για να πιάσεις το ποτήρι. Το ίδιο συμβαίνει και με τη συγγραφή. Απλώς απλώνεις το χέρι σου και πιάνεις το μολύβι.
Πως πήρατε την απόφαση να εκδώσετε το πρώτο σας βιβλίο και πώς αισθανθήκατε όταν το πήρατε στα χέρια σας και το είδατε πλέον τυπωμένο;
Πραγματικά, δεν ξέρω. Δεν θυμάμαι να αποφάσισα κάτι ή να είπα τώρα είναι η στιγμή. Απλώς συνέβη. Απροσδόκητα, στιγμιαία και όλα μέσα σε ένα λεπτό. Όταν, δε, εκτυπώθηκε ήταν μία στιγμή σαν αυτή που γίνεσαι 18 ετών. Περιμένεις πυροτεχνήματα, να βγουν οι μάγοι και οι ζογκλέρ και όλα να είναι διαφορετικά. Και τελικά το μόνο που ακούς είναι «άντε… από εδώ και πέρα να δούμε τι θα κάνεις…»
Πόσο απαιτητική είναι η συγγραφική διαδικασία και πόσο χρόνο σας παίρνει η ολοκλήρωση ενός βιβλίου;
Η απαίτηση έχει να κάνει με τον εαυτό σου. Όλο απαιτείς και απαιτείς. Ποτέ δεν ξέρεις εάν έχεις φτάσει στον στόχο, γιατί δεν ξέρεις ποτέ ποιος είναι αυτός. Η συγγραφή, έτσι όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ, δεν έχει αντικειμενικά κριτήρια ή στόχους. Είναι μία προσωπική ανάγκη που συνεχώς την αναζητάς.
Ποιες οι αντιδράσεις από την οικογένεια σας και τα αγαπημένα σας πρόσωπα, στην κυκλοφορία των βιβλίων σας;
Καθόλου αναμενόμενες αντιδράσεις. Η μάνα μου έκλαιγε, ο πατέρας μου προσπαθούσε να μη φανεί να κλαίει και οι φίλοι μου «μπράβο, είσαι ο καλύτερος». Ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιοι δάσκαλοι και σε βάζουν στη θέση σου… οπότε εδώ είναι το σημείο που ευχαριστώ τη Βάνα, την Κάτια και τη Σοφία.
«Μου πες κι εγώ», είναι το πρώτο σας βιβλίο. Ποιο είναι το θέμα της ιστορίας αυτής;
Έχουν περάσει μόλις τρία χρόνια αλλά η νοσταλγία μου γι αυτό το βιβλίο είναι βαθιά. Το συγκεκριμένο θεατρικό κείμενο αφορά ένα ομόφυλο ζευγάρι που προσπαθεί να τεκνοθετήσει. Αυτό το βιβλίο είναι μία ολόκληρη ζωή που κάπως έχει φύγει αλλά παραμένει ανεξίτηλη (σε εμένα) για να θυμίζει τους ανθρώπους που θα αγαπάς για πάντα.
Το «Delete» είναι θεατρικό έργο που κυκλοφόρησε και σε βιβλίο. Ποιο το θέμα του και πως προέκυψε η συνεργασία με την ηθοποιό Βάνα Πεφάνη;
Με τη Βάνα γνωριστήκαμε στο Studio του Εθνικού Θεάτρου και ήταν από τις στιγμές που λες ότι η τύχη παίζει ερήμην σου. Το Delete προέκυψε στα πλαίσια μίας παράστασης που σκηνοθέτησε ο κ. Κοραής Δαμάτης και αφορά δύο μονόπρακτα με κοινό άξονα τη βία και το Bullying.
Είναι πολλές αλήθειες που προσπαθούν να χωρέσουν σε λέξεις. Αλλά ξέρεις τι παιχνίδια κάνουν αυτές οι λέξεις… κείτονται περιορισμένες ανάμεσα σε άλλες λέξεις, αφαιρώντας λίγο από το παλμό της αλήθειας.
Το «Δεν με Ξέρεις» αφορά σε ένα παιδί που ξαφνικά βρίσκεται έγκλειστο σε ένα ίδρυμα Ατόμων με Αναπηρία. Αυτή ήταν και η πρώτη αλήθεια. Η πρώτη ώθηση. Η πρώτη πληγή.
Ποια τα επόμενα συγγραφικά σχέδια σας;
Είμαστε σε συζητήσεις ώστε μέσα στους επόμενους μήνες να εκδοθεί ένα θεατρικό μου κείμενο με τον τίτλο «Ερυθρό». Και μετά βλέπουμε…
Ασχολείστε με τα social media και αν ναι που μπορούμε να σας βρούμε;
Όχι πάρα πολύ. Ωστόσο, το «Δεν με Ξέρεις» έχει αποκτήσει μία δική του ζωή και μπορείτε να το βρείτε στο facebook, σε αυτό το Link: https://goo.gl/TFfUmD
* Το βιβλίο του Παναγιώτη Μπαρμπαγιάννη, Δε με ξέρεις, βρέθηκε υποψήφιο στα φετινά Public Book Awards, στην κατηγορία του Πρωτοεμφανιζόμενου.
Μία ακόμα στήλη της σελίδας που αρχίσατε να αγαπάτε είναι αυτή με το Τραγούδι του Μήνα. Τα τραγούδια των προηγούμενων μηνών, σε κάποιους από εσάς άρεσαν σε κάποιους όχι και τόσο. Άλλοι πάλι δε περίμεναν από εμένα τέτοιες επιλογές. Κρατάω όμως το ότι μπήκατε κάποιοι να στείλετε μήνυμα και να μου πείτε τα σχόλια σας. Ο Απρίλιος φεύγει και προσπαθώ να θυμηθώ τις νέες κυκλοφορίες των τραγουδιών αυτού του μήνα, που άκουσα πάμπολλες φορές, τραγούδησα και αγάπησα. Είναι αλήθεια πως δεν βρήκα πολλά τραγούδια, που να με άγγιξαν, που να με ξεσήκωσαν, που μου άλλαξαν την διάθεση και που άκουσα φυσικά πολλές φορές σε επανάληψη.
Τα τραγούδια που ξεχώρισα είναι λίγα, όπως αυτό της Μαρίζα Ρίζου που μας προτρέπει "Ας γελάμε συχνά" . Εξαιρετική και άκρως καλοκαιρινή η επανεκτέλεση του τραγουδιού, "Αν σ' αρνηθώ αγάπη μου", από τη φωνή της Μελίνας Ασλανίδου. Μοναδικός δίσκος ήρθε και από την Νατάσσα Θεοδωρίδου, ξεχωρίζοντας και ακούγοντας τραγούδια όπως η "Θάλασσα", ίσως το αγαπημένο μου από το δίσκο, "Τελικά σε ξεπέρασα" και το "Ποτέ Δεν Έφυγα Από 'Δώ"
'Ενα τραγούδι ωστόσο, το αγάπησα περισσότερο, από το πρώτο του άκουσμα μάλιστα, το λάτρεψα και το άκουσα πολλές μα πάρα πολλές φορές, μέχρι που έμαθα και τα λόγια. Άλλωστε την συγκεκριμένη καλλιτέχνη, την γνωρίζω προσωπικά και τα τραγούδια της πάντα μου άρεσαν. Ένα παραπάνω φυσικά που επισκέπτεται συχνά την πόλη μου, και πλέον θεωρείται και δική της. Ποιαν εννοώ. Μα φυσικά την Ήβη Αδάμου, το έτερο ήμισυ του Μιχάλη Κουϊνέλη, κατά κόσμον, Stavento. Στο τραγούδι "Πάμε... και μη ρωτάς" η Ήβη Αδάμου, συνθέτει για πρώτη φορά ενώ στους στίχους, βρίσκεται για άλλη μια φορά από πίσω, ο Μιχάλης.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Social Icons